സ്ത്രീധനം – 6

മലയാളം കമ്പികഥ – സ്ത്രീധനം – 6

ഇതിനു മുന്‍പിലത്തെ പാര്‍ട്ട്‌ കള്‍ വായിക്കാന്‍ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക

കഴിഞ്ഞ ഭാഗത്തിന്റെ തുടര്‍ച്ച കഴിഞ്ഞ ഭാഗം വായിക്കുവാന്‍ മുകളില്‍ കാണുന്ന ക്ലിക്ക് ഹിയര്‍ അമര്‍ത്തുക ഈ കഥയുടെ എല്ലാഭാഗങ്ങളും വായിക്കാം

പിന്നെ അവളുടെ കന്തിൽ തന്നെ കുറച്ച് നേരം നാക്കിട്ട് ഉരച്ചു. സഹികെട്ട അവൾ എന്നെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ച്, കിടക്കയിലേക്ക് മറിഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ അടിയിലും, അവൾ മുകളിലുമായി കിടക്കുകയാണ്. മലർന്ന് കിടന്ന എന്റെ കുണ്ണ അവൾ വലത് കൈ കൊണ്ട് എടുത്ത് ഒന്ന് തടവി, പിന്നെ കൈവള്ളയിൽ ഇട്ട് വാണമടിച്ച് പതുക്കെ വായ്ക്കുള്ളിലാക്കി, അവനെ ഊമ്പാൻ തുടങ്ങി.

അവൾ ഊമ്പുന്നതിനിടയിൽ ഞാൻ ചോദിച്ചു….റസിയാ, ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ ദേഷ്യപ്പെടരുത്. എന്റെ കുണ്ണയാണോ, നിൻ മരിച്ചുപോയ റഷീദിൻ ആണോ, അതോ നിൻറെ അമ്മായിയപ്പൻ മൊയ്ക്കുട്ടിയുടേതാണോ വലുത്..

“രവി ചേട്ടാ… ഒരു പെണ്ണിനെ കളിക്കുമ്പോൾ ഇതൊന്നും ചോദിക്കരുത്.”

അവൾക്കു കൂടി ഇഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടാണല്ലോ അവൾ ഇതിനൊക്കെ സമ്മതിച്ചത്.

“പക്ഷെ….രവിയേട്ടൻ ചോദിച്ചത് കൊണ്ട് ഞാൻ പറയുകാ, വണ്ണത്തിലും, നീളത്തിലും നിന്റെ കുണ്ണയാ കേമൻ. രണ്ടാമത് മൊയ്തിട്ടിക്കാ, പിന്നെയുള്ളത് റഷിദ്. പിന്നെ ഞാൻ ഇതുവരെ സുന്നത്ത് ചെയ്ത കുണ്ണയെ കണ്ടിട്ടുള്ളു. ഇപ്പോൾ സുന്നത്ത് ചെയ്യാത്ത കുണ്ണയും കണ്ടു. എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. സുന്നത്ത് ചെയ്ത കുണ്ണയേക്കാളും കാണാൻ ചേലു സുന്നത്ത് ചെയ്യാത്ത കുണ്ണയാ, ഞാൻ ഇങ്ങിനെ പറയുന്നത് കേൾക്കാനല്ലെ നീ . കൊതിച്ചത്. പക്ഷെ ഞാൻ പറഞ്ഞത് സത്യമാ……”

“മതി, റസിയാ ഊമ്പിയത്. ഇനി നീ കാലകത്തി മലർന്ന് കിടക്ക്, പറഞ്ഞതും, അവൾ കിടക്കയിൽ കാലകത്തി മലർന്ന് കിടന്നു. ഞാൻ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ മുഖം അമർത്തി, പ അവളുടെ പൂറും കന്തും നക്കാൻ തുടങ്ങി. സത്യത്തിൽ ഇതുവരെ നക്കിയതിൽ ഇളം പൂറായിരുന്നു . അഞ്ചുമിനിട്ടെ നക്കേണ്ടി വന്നുള്ളു അപ്പോഴേക്കും അവളുടെ പൂറ്റിൽ നിന്നും വെള്ളം വരാൻ തുടങ്ങി. അതോടെ ഞാൻ നക്കൽ നിർത്തി. എന്നിട്ട് എന്റെ കുണ്ണയെടുത്ത്, ആദ്യം അവളുടെ പൂറ്റിലും, പിന്നെ കന്ത് മാത്രം നോക്കി ഒരു പത്ത് പന്ത്രണ്ട് തവണ ഉരച്ചു.
ം അവളുടെ പൂറ്റിൽ എന്റെ കുണ്ണ കയറ്റി പതുക്കെ തള്ളി, അൽപ്പാൽപ്പമായി അവൻ കയറി. മുഴുവൻ കയറി എന്ന് ഉറപ്പായപ്പോൾ ഞാൻ അടിതുടങ്ങി. പതുക്കെ പതുക്കെ തുടങ്ങിയ ഞാൻ അടിയുടെ വേഗത കൂട്ടി.
അടിയുടെ വേഗത കൂടുന്തോറും എന്റെ കഴുത്തിൽ കെട്ടിപിടിച്ച് എന്നെ അവളുടെ മുഖത്തോട് അടുപ്പിക്കാൻ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കുറച്ച് നേരം അടിച്ചതിനു ശേഷം ഞാൻ അവളെ കിടക്കയിൽ തന്നെ മുട്ടുകുത്തി നിൽക്കാൻ പറഞ്ഞു. പിന്നെ പിറകിൽ നിന്നായി അടി. അതാകുമ്പോൾ ഞാനും മുട്ടുകുത്തി നിൽക്കുന്നത് കൊണ്ട്, ക്ഷീണം ത ഉണ്ടാവില്ല.

ഇടക്ക് വെച്ച്, കുണ്ടിയിൽ അടിച്ചോട്ടേ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ, അതൊക്കെ പിന്നീടൊരിക്കൽ ആകാം. ഇപ്പോൾ എങ്ങിനെയെങ്കിലും വെള്ളം കളയാൻ നോക്ക്… എനിക്ക് മതിയായി തുടങ്ങി. ചതിക്കല്ലെ…റസിയാ…എനിക്കൊന്നും ആയില്ല… നിനക്കൊന്നും ഇപ്പോൾ വെള്ളം പോകില്ല. ഒരു ട്രിപ്പ് ഉമ്മയുടെ കൂടെ കഴിഞ്ഞതല്ലെ. രവിയേട്ടൻ എന്നെ കൂടുതൽ മിനക്കെടുത്താൻ നോക്കാതെ, പെട്ടെന്ന് വെള്ളം കളയാൻ നോക്ക്, അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് പോകും. എന്നാൽ എന്റെ മോൾ മലർന്ന് കിടക്ക്. ഞാൻ അടിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് തള്ളി തരണം എന്ന് പറഞ്ഞ് അവളെ മലർത്തി കിടത്തി.

“തള്ളി തരികയോ, എന്ത് പണ്ടാരം വേണമെങ്കിലും തരാം. പക്ഷെ പെട്ടെന്ന് വേണം.”

പിന്നെ ഞാൻ പറന്നുള്ള അടിയായിരുന്നു. ആദ്യം ഒക്കെ തള്ളി തന്ന അവൾ പിന്നെ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും ചത്ത പോലെ കിടക്കാൻ തുടങ്ങി. പിന്നേയും ഞാൻ അടിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. ഒടുവിൽ അവളിൽ നിന്നും ഒരു പ്രതികരണം ഇല്ലാ എന്നു കണ്ടപ്പോൾ അടി നിർത്തി എഴുന്നേറ്റു. വെള്ളം പോയില്ലെങ്കിലും, ബാത്ത്റൂമിൽ കയറി കുണ്ണ കഴുകി ഇറങ്ങി. അപ്പോഴും, അവൾ ഒരു ബോധവുമില്ലാതെ കിടക്കയിൽ കിടക്കുന്നു. ഞാൻ ഒരു സിഗരറ്റ് വലിച്ച് മുൻവശത്തെ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തോട്ട് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ, നെബീസുമ്മ ദൂരെ നിന്നും വരുന്നതു കണ്ടു. എന്താ, രവി, ഇത്ര വേഗം മതിയാക്കിയോ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ, ഉമ്മാ..അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ കിടക്കുകയാ…അതുകൊണ്ട് ഞാൻ നിർത്തി. ഞാൻ പോകുന്നു, ഇനി വീട്ടിൽ ചെന്ന് ഞാൻ വാണം വിട്ട് വെള്ളം കളഞ്ഞാളാം എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ ഇറങ്ങി.
“എന്തൊരു മോശമായി പോയി. നീ വല്ലാതെ ആശിച്ച്… ഒടുവിൽ വെള്ളം പോലും കളയാതെ..നീ വാ…ഞാൻ കളഞ്ഞു തരാം “എന്നു പറഞ്ഞ് ഉമ്മ എന്നെ വീണ്ടും അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു.

“വേണ്ടാ ഉമ്മാ ഇനി ശരിയാവൂലാ.” ഞാൻ പെട്ടെന്ന് അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി.

പിന്നെ കുറച്ചു ദിവസം പകൽ ഞാൻ വീട്ടിൽ തന്നെ കഴിഞ്ഞു കൂടി, പിന്നെ പിന്നെ വൈകീട്ട് കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ബൈക്ക് എടുത്ത് ദേവൻ കടയിൽ ചെന്നിരിക്കും. അവിടെ നിന്നും സിഗരറ്റും, പിന്നെ ബിവറേജസ്സിൽ കയറി ഒരു ഫുള്ളും വാങ്ങി തിരിച്ച് വരും. കല്യാണ ദിവസം അടുക്കുന്തോറും ദേവൻ ആകെ നെർവസ്സ് ആകുന്നപോലെ തോന്നി.

“എന്താടാ…. എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം ഉണ്ടോ…”

ഇതുവരെ ഇല്ല. പക്ഷെ എനിക്ക് പേടിയുണ്ട്. ആലിസിസും, അവളുടെ വീട്ടുകാരും എന്റെ കല്യാണ കാര്യം ഇതിനകം അറിഞ്ഞുകാണും. വീട്ടുകാർക്ക് എതിർപ്പുണ്ടെങ്കിലും, ആലിസ് എന്നെ തന്നെ വിവാഹം കഴിക്കൂ എന്ന് നിർബന്ധിച്ചാൽ ഒരു പക്ഷെ ഞാൻ മതം മാറാൻ തയ്യാറാണെന്നുവരെ അവൾ പറഞ്ഞ് ഒരു പക്ഷെ അവരുടെ വീട്ടുകാർ അതിനു സമ്മതിച്ചലോ. എനിക്ക് ആകെ പേടിയാവുന്നു

“രവി…. എടാ, നമുക്ക് രാജാക്കാട് പോലിസ് സ്റ്റേഷനിൽ ഒരു പരാതി കൊടുത്താലോ…..നിനക്ക് കല്യാണം കഴിയുന്നതുവരെയെങ്കിലും പ്രൊട്ടക്ഷൻ തരാൻ പറഞ്ഞ്……”

എന്റൊ ബുദ്ധിയിൽ തോന്നിയ ഒരു കാര്യം ഞാൻ പറഞ്ഞു…

“വേണ്ടാ, രവി. അവിടുത്തെ എസ്.ഐ. അവളുടെ ബന്ധുവാ. പിന്നെ അതുമതി ഈ കല്യാണം മുടങ്ങാൻ.”

“ശരി, നീ എന്ത് ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിലും വിളിച്ചോ, ഞാനും പ്രകാശനും, കുര്യാക്കോസും എന്തിനും നിന്നോടൊപ്പമുണ്ട്. ഇനി വിശേഷമൊന്നുമില്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് കല്യാണ ദിവസം ഓഡിറ്റോറിയത്തിൽ വെച്ച് കാണാം” എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ ഇറങ്ങി. അങ്ങിനെ നവംബർ 30 തിങ്കളാഴ്ച വന്നെത്തി. അന്നാണ് ദേവൻ കല്യാണം. ഞാൻ രാവിലെ തന്നെ കുളിച്ച് കുട്ടപ്പനായി ബൈക്കിൽ എൻ.ആർ. സിറ്റിയിലിയെ സ്കൂളിൽ ഏതാണ്ട് 9 1/2 മണിക്ക് തന്നെ എത്തി. നാട്ടിലാണെങ്കിൽ ഞാനും എപ്പോഴും വെള്ള മുണ്ട് ഉടുക്കാറുള്ളു. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞതും, ഒരു ജീപ്പിൽ മൊയുതുട്ടിക്കായും, കുര്യാക്കോസും, പ്രകാശനും കുടുംബസമേതം എത്തി. കല്യാണത്തിനു വന്നവരെ ഞങ്ങൾ പെണ്ണിന്റെ വീട്ടുകാരായും ചെറുക്കൻ വീട്ടുകാരായും ചമഞ്ഞ് സ്വീകരിച്ച് പന്തലിൽ ഇരുത്തി. വന്നവർക്കെല്ലാം ഞങ്ങൾ കുടിക്കാൻ നാരങ്ങാ ജൂസ് കൊടുത്തു. പത്തുമണിയോടു കൂടി പെണ്ണിന്റെ വീട്ടുകാർ ഒക്കെ എത്തി.
അവരെയെല്ലാം കല്യാണ മണ്ഡപത്തിനോടു ചേർന്നുള്ള മുറിയിലാക്കി. പിന്നേയും ആൾക്കാർ എത്തി കൊണ്ടേയിരിന്നു. മണി പത്തരകഴിഞ്ഞു. ചെറുക്കന്റെ വീട്ടുകാരെ കാണാനില്ല. ദേവൻ മൊബൈലിൽ വിളിച്ചപ്പോൾ സ്വിച്ച് ഓഫ്. ഞങ്ങൾ ആകെ ടെൻഷനിലായി. ഇനി വരുന്ന വഴി വല്ല ആക്സിഡൻറും. അതാണ് ആദ്യം മനസ്സിൽ തോന്നിയത്. അത് അല്ലെങ്കിലും അങ്ങിനെ തോന്നു. ഉടനെ തന്നെ പ്രകാശനെ എന്റെ ബൈക്കിൽ രാജക്കാടിലേക്ക് പറഞ്ഞു വിട്ടു.
സമയം പത്ത് മുൻപത്തിയഞ്ച്. ഇപ്പോഴും ചെറുക്കനോ, ചെറുക്കന്റെ വീട്ടുകാരോ എത്തിയിട്ടില്ല. അപ്പോഴേക്കും പെണ്ണിന്റെ വലിയച്ചൻ ദിവാകരൻ നായർ ഇറങ്ങി വന്ന്…എന്താ ചെറുക്കനും കൂട്ടരും എത്തിയോ, ഇല്ലാ എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്താ അവർ വൈകുന്നത്. മൂഹൂർത്തം കഴിയാൻ S ഇനി ഇരുപത്തഞ്ച് മിനിട്ടേ ബാക്കിയുള്ളു. നിങ്ങൾ ആരെങ്കിലും ഒന്ന് പോയി അന്വേഷിക്കാമോ എന്നൊക്കെ ചോദിച്ചു.

അന്വേഷിക്കാനൊക്കെ ആൾ പോയിട്ടിണ്ടു. നിങ്ങൾ വിഷമിക്കാതെ, അകത്ത് പോയി ഇരിക്കിൻ എന്ന് മൊയ്തുട്ടീക്കാ പറഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം അകത്തോട്ട് നടന്നു. പത്തുമിനിട്ടിനകം പ്രകാശൻ തിരിച്ചു വന്നു. അപ്പോൾ സമയം പത്ത് നാൽപ്പത്തി അഞ്ച്. എന്നേയും, കുര്യോക്കോസിനേയും, മൊയുതുട്ടിക്കായേം മാറ്റി നിർത്തി അവൻ പറഞ്ഞു. രാവിലെ ആലിസിന്റെ വീട്ടുകാർ അവനെ ഒരു ജീപ്പിൽ കയറ്റി കൊണ്ടുപോയി. അതുകൊണ്ട്, ഈ കല്യാണം നടക്കില്ല. ഞങ്ങളെല്ലാവരും ഒരു നിമിഷം അന്ധാളിച്ചുപോയി. കല്യാണത്തിനുള്ളതെല്ലാം ഒരുക്കി നിൽക്കുന്ന പെൺകുട്ടിയുടെ വീട്ടുകാരോട് ഇനി എന്ത് സമാധാനം പറയും. ടീച്ചർക്കാണെങ്കിൽ, ഇവിടെ ബന്ധു ബലം കുറവ്. മൊയ്ക്കുട്ടിക്കാ തുടർന്നു. പെണ്ണിന്റെ അമ്മ രാജി ടീച്ചർ അവർക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ട പുരുഷന്റെ കൂടെ കുറച്ച് വർഷം മുൻപ് ഇറങ്ങി പുറപ്പെട്ടതാ.

അയാളും ഒരു സ്കൂളിലെ മാറായിരുന്നു. ഏതാണ്ട് പത്ത് കൊല്ലും മുൻപ് ഒരു സ്കൂട്ടർ ആക്സിഡൻറിൽ മരിച്ചു പോയി. പിന്നെ ടീച്ചറിന്റെ ഒരു ചേച്ചിയും അവരുടെ കുടു:ബവും മാത്രമാ ഇപ്പോൾ അവർക്ക് താങ്ങും തണലുമായിട്ടുള്ളത്. ആ ചേച്ചിയുടെ ഭർത്താവാ, കുറച്ച് നേരം മുൻപ് ഇവിടെ വന്ന് ചെറുക്കന്റെ കൂട്ടർ എത്തിയോ എന്ന് ചോദിച്ചത്.

പിന്നെ ഇവിടെ കാണുന്ന ഇത്രയും ആൾക്കാർ, അവരൊക്കെ ടീച്ചർ പഠിപ്പിച്ച സ്കൂളിലെ കുട്ടികളും, അവരുടെ രക്ഷിതാക്കളും, പിന്നെ പെൺകൊച്ചിന്റെ ഫ്രണ്ട്സും , പിന്നെ ഇവിടുത്തെ കുറച്ച് നാട്ടുകാരും കൂടി പോയാൽ അവർ ഒരു ഇരുന്നുർ പേർ, പിന്നെ നമ്മൾ ചെറുക്കൻ ആൾക്കാരായി വന്നിരിക്കുന്നവരാ കൂടുതൽ.

അപ്പോഴേക്കും വീണ്ടും ക്ഷമ നശിച്ച് ദിവാകരൻ നായർ ഇറങ്ങി വന്നു. എന്താ, മൊയ്തുട്ടിക്കാം. ചെറുക്കനും കൂട്ടരും വരാൻ ഇത്ര താമസം. സമയം പത്ത് അൻപത്. മൂഹൂർത്തം കഴിയാൻ ഇനി വെറും പത്ത് മിനിട്ട്. ഇനി വരുന്ന വഴിക്ക് വല്ല അപകടവും… നായരെ നിങ്ങൾ ഇങ്ങോട്ടൊന്ന് വന്നെ. മൊയ്തുട്ടിക്കാ അദ്ദേഹത്തിനെ മാറ്റി വിളിച്ച് കാര്യം പറഞ്ഞു. ഷോക്കേറ്റതു പോലെ ആയി അയാൾ. നിന്നു കൊണ്ടു സംസാരിച്ചിരുന്ന അദ്ദേഹം പെട്ടെന്ന് പ്രഷർ കൂടി പതുക്കെ താഴേക്ക് വീഴാനാണോ, ഇരിക്കാനാണോ എന്നറിയാതെ കുനിഞ്ഞപ്പോൾ ഞങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് അയാളെ താങ്ങി.

തൊണ്ട് ഒക്കെ വറ്റി സംസാരിക്കാൻ പോലും പറ്റാതെയുള്ള ആ മനുഷ്യൻ അപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥ കണ്ടപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ ഉള്ളിലും സങ്കടം വന്നു.

വ്യക്ടമായിട്ടല്ലങ്കിലും അവ്യക്ടമായി ആയാൾ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ “ഇനി ഞങ്ങളുടെ മോൾ സുനി…..അവളുടെ വിവാഹം മുടങ്ങിയല്ലോ ഭഗവാനെ… അതിനു മാത്രം എന്ത് തെറ്റാ ഞങ്ങൾ ചെയ്തത്. ഇത് എങ്ങിനെ അവളോടും, അവളുടെ അമ്മയോടും പറയും, എനിക്ക് സ വയ്യല്ലോ എന്റെ ദൈവമേ…. ഇല്ലാത്ത കാശ് വട്ടിപ്പലിശക്കെടുത്താ അവൾക്ക് ഇരുപത്തഞ്ച് പവനും, കല്യാണ സദ്യയും ഒരുക്കിയത്.

അതെല്ലാം വെള്ളത്തിലായില്ലെ ഭഗവനെ….”. അവിടെ നിലത്തിരിന്ന ദിവാകരൻ നായർക്ക് കുടിക്കാൻ ഒരു ഗ്ലാസ്സ് വെള്ളം കൊടുത്ത്, എന്നെ മാറ്റി വിളിച്ച് മൊയ്ക്കുട്ടിക്കാ ചോദിച്ചു…

“രവി…..നിന്റെ അമ്മക്ക് നീ ഇതുവരെ പെണ്ണുകെട്ടിയില്ലാ എന്നൊരു വിഷമം മാത്രമെയുള്ളു. നിനക്കാണെങ്കിലോ, പെണ്ണു കെട്ടാനുള്ള പ്രായവും, അന്തസുള്ള ഒരു ജോലിയുമുണ്ട്. നിനക്ക് ഇവിടുത്തെ കുട്ടിയെ ഈ ഘട്ടത്തിൽ സഹായിച്ചുകൂടെ. കുട്ടിയെ എനിക്ക് അന്നു ദേവൻ ഫോട്ടോ കാണിച്ച അവസരത്തിൽ തന്നെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടതാണെങ്കിലും, അച്ചനോടൊ, അമ്മയോടോ ഒന്ന് ചോദിക്കാതെ, പെട്ടെന്ന് ഒരു തീരുമാനമെടൂക്കാൻ ഞാനും ബുദ്ധിമുട്ടി. അവരുടെ സമ്മതമൊക്കെ ഞാൻ വാങ്ങിച്ചോളാം, നിനക്ക് അവളെ കെട്ടാൻ പറ്റുമോ അത് മാത്രം പറ….
പ്രകാശനും, കുര്യാക്കോസും കൂടി മൊയ്യുട്ടീക്കായുടെ കൂടെ ചേർന്ന് നിർബന്ധിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് മറുത്തൊന്നും പറയാൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
പെട്ടെന്ന് നടക്ക്. ഇനി മൂഹൂർത്തം കഴിയാൻ അഞ്ചുമിനിട്ട് മാത്രമേയുള്ളു….എന്ന് പറഞ്ഞതും പിന്നെ ഞങ്ങൾ കല്യാണ പന്തലിലേക്ക് ഒരു ഓട്ടമായിരിന്നു. അപ്പോഴേക്കും മൊയ്തുട്ടിക്കാ, ദിവാകരൻ നായരേയും വിളിച്ച്, പെണ്ണിന്റെ അമ്മയോടും പറഞ്ഞ്, കുട്ടിയെ പന്തലിൽ ഇരുത്തി. ആദ്യം എന്റെ കൈയ്യിൽ കിടന്ന മോതിരം ഊരി അവളുടെ കൈയ്യിൽ കൊടുത്തു. അത് അവൾ എനിക്ക് ഇട്ടു തന്നു. പിന്നെ അവളുടെ വിവാഹ മോതിരം എന്റെ കൈയ്യിൽ തന്നത് ഞാൻ അവളെയും അണിയിച്ചു. പിന്നെ പരസ്പരം മാല ചാർത്തി. പെണ്ണിന്റെ വീട്ടുകാർ പൂജിച്ച് കൊണ്ടുവന്ന താലി, എന്റെ കഴുത്തിൽ കിടന്നിരുന്ന സ്വർണ്ണ മാല ഊരി അതിൽ കോർത്ത് അവളുടെ കഴുത്തിൽ ഇട്ടു കൊടുത്തു. ഇതെല്ലാം മൂഹുർത്തം കഴിയുന്നതിനു വെറും നിമിഷങ്ങൾക്കകം തീർന്നു. പിന്നെയാണ് പെണ്ണിന്റെ വീട്ടുകാർ എന്റെ പേരും പോലും അറിയുന്നത്.

അങ്ങിനെ ഓർക്കാപ്പുറത്ത് എന്റെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു. സദ്യ ഉണ്ട്, ഞങ്ങൾ പുറപ്പെടുന്നതിനുമുൻപേ മൊയ്യുട്ടിക്കാ ജീപ്പെടുത്ത് എന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്ന് കാര്യം പറഞ്ഞു. അമ്മക്കും, ചേച്ചിക്കും സന്തോഷം. പക്ഷെ..അച്ചനും, അമ്മയും സഹോദരിയും, അമ്മാവനും, അമ്മായിയും ഇല്ലാതെ എൻറെ കല്യാണം നടത്തി എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ അവർക്ക് ചെറുതായി ഒരു സങ്കടം ഉണ്ടായി. പിന്നെ മൊയ്ക്കുട്ടിക്കാ സന്ദർഭം ഒന്നു കൂടി വിശദീകരിച്ചപ്പോൾ അവർക്ക് സമ്മതിക്കുകയല്ലാതെ വേറെ നിവർത്തിയുണ്ടായിരുന്നില്ല.
കല്യാണ സദ്യ കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ നേരെ എന്റെ വീട്ടീൽ ചെന്നു. അമ്മ തന്നെ വിളക്ക് കൊളുത്തി, ആരതി ഉഴിഞ്ഞ്, മരുമകൾക്ക് വിളക്ക് കൈമാറി വീട്ടിനകത്ത് കയറ്റി. അമ്മയും ചേച്ചിയും പാലും പഴവും ഞങ്ങൾക്ക് തന്നു. എന്റെ ഓർക്കാപ്പുറത്തുള്ള കല്യാണം നിമിഷ നേരം കൊണ്ട്, ഞങ്ങളുടെ അയൽപ്പക്കത്തുള്ളവരൊക്കെ അറിഞ്ഞു. അവർ തുരുതുരാ വന്നു തുടങ്ങി. വന്നവർക്കൊക്കെ അപ്രതീക്ഷിതമായിട്ടാണെങ്കിലും, ഞാൻ വിവാഹം കഴിച്ച സുനിതയെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. പലരും എന്നോട് തന്നെ അത് നേരിൽ പറഞ്ഞു. സാധാരണ കല്യാണ പെണ്ണിന്റെ ചെറുക്കൻ വിവാഹസമയത്ത് പുടവ കൊടുക്കുക എന്ന ചടങ്ങ് നടത്താൻ അന്നത്തെ സാഹചര്യത്തിൽ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. ഇതൊന്നും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നതല്ലല്ലോ. മൊയ്യുട്ടീക്കാ കുറച്ച് നേരം കഴിഞ്ഞ് വന്ന്…രവി… നാളെ വൈകീട്ട് ഒരു റിസപ്ക്ഷൻ അറേഞ്ച് – ചെയുണ്ട്, ഈ കല്യാണം നമ്മൾ ആരും തന്നെ നേരത്തെ തീരുമാനിച്ചതല്ലല്ലോ, അത് കൊണ്ട്, ഞാൻ അടിമാലിയിൽ പോയി പാർട്ടിക്ക് ഓർഡർ കൊടുത്തു വരാം, പിന്നെ പെൺകുട്ടിക്ക് നാളെ പാർട്ടിക്ക് ഉടുക്കാൻ ഒരു നല്ല സാരി വാങ്ങണം.

അതിനു നിന്റെ അമ്മയോ, പെങ്ങളോ, അമ്മായിയോ ആരാ എന്ന് വെച്ചാൽ അവരോട് നാളെ രാവിലെ ഒൻപത് മണിക്ക് റെഡിയായി നിൽക്കാൻ പറ. ഞങ്ങൾ അടിമാലിയിൽ പോയി വാങ്ങിക്കാം. എന്ന് പറഞ്ഞ് മൊയ്ക്കുട്ടികാ പോയി.
മൊയ്ക്കുട്ടിക്കായുടെ ആ നല്ല മനസ്സു കണ്ടപ്പോൾ, ഇദ്ദേഹത്തെയാണല്ലോ ഞാൻ കുറച്ചു ദിവസം മുൻപ് വഞ്ചിച്ചത് എന്ന് കുറ്റബോധം എന്റെ മനസ്സിൽ ഓടിയെത്തി. അപ്പോൾ അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന നെബീസുമ്മയോട് ഞാൻ ആരും കേൾക്കാതെ ആ കാര്യം പറയുകയും ചെയ്തു. രവി..നീ അതിനെ കുറിച്ച് ഇപ്പോൾ ഒന്നും ആലോചിക്കാൻ നിക്കണ്ടാ. നീ എന്നെയും റഷീദാനേയും കളിച്ചു. അതും എന്റെയും അവളുടേയും പരിപൂർണ്ണ സമ്മതത്തോടെ…..ഇനി നീ അതൊന്നും ഓർക്കണ്ടാ ഇന്ന് രാത്രിയിൽ നിന്റെ മണവാട്ടിയെ എങ്ങിനെ കളിക്കും എന്ന് ആലോചിക്ക്. അവൾ കൊച്ചുപെണ്ണാ രവി…പതുക്കെ വേണേ….അല്ലെങ്കിൽ അവൾ പൂറു പൊളിഞ്ഞ് നാളെ വല്ല ആശുപത്രിയിൽ അഡ്മിറ്റാകും. എൻറെ വീട്ടിൽ വന്നവരോടൊക്കെ വിശേഷം പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞ് ഒടുവിൽ മണി അഞ്ചായി. പെട്ടെന്ന് ഞങ്ങൾ കുളിച്ച്, എന്റെ പെങ്ങൾ അളിയൻ കൊണ്ടുവന്ന ഉടുക്കാത്ത ഒരു സാരി സുനിതക്ക് കൊടുത്ത്, അതു ഉടുത്തോണ്ട് അവളുടെ വീട്ടിൽ പോകാൻ പറഞ്ഞു. അങ്ങിനെ ഏതാണ്ട് ആറുമണിയോടു കൂടി ഞങ്ങൾ ഒരു കാറിൽ അവളുടെ വീട്ടിൽ ചെന്നു.

പോകാൻ നേരം, ഞാൻ എൻ പല്ലുതേക്കാനുള്ള ബ്രഷും, പേസും, സോപ്പും, ഒരു പാക്കറ്റ് സിഗരറ്റും, ഒരു ലുങ്കിയും കൂട്ടത്തിൽ രണ്ട് ഫുൾ ബോട്ടിൽ റോമാനോവ് വോഡ്കയും ബാഗിൽ കരുതി. സിഗരറ്റും, ബോട്ടിലും ഒഴിച്ച് ബാക്കിയൊക്കെ പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ കാണുമെങ്കിലും, എനിക്ക് എവിടെയെങ്കിലും പോകുമ്പോൾ അതൊക്കെ എടുക്കുന്ന ഒരു ശീലമുണ്ട്. അത് കൊണ്ട് എടുത്ത് എന്നു മാത്രം. ഫസ്റ്റ് നൈറ്റ് അവിടെ ഭാര്യ വീട്ടിൽ വൈകീട്ട് ആറരയോടെ ഞങ്ങൾ പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നു. ചെറിയ വീടായതുകൊണ്ടായിരുക്കാം, അധികം ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പ്രത്യേകിച്ച് ആണുങ്ങളാരും. പക്ഷെ പകൽ കണ്ട ദിവാകരൻ നായർ ഇപ്പോൾ നല്ല ഉഷാറായി ഇരിക്കുന്നു. പിന്നെ കുറച്ച് നേരം ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ സംസാരിച്ചിരുന്നു. കൂട്ടത്തിൽ ഞാൻ മോൾ അടിക്കുമോ എന്ന് അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ, വല്ലപ്പോഴും അടിക്കും. പക്ഷെ….രവി… നിന്റെ കൈയ്യിലുണ്ടെങ്കിൽ എനിക്ക് രണ്ട് പെഗ്ഗ് താ. ഞാൻ പകൽ മുഴുവൻ ടെൻഷനിലായിരുന്നു.
പക്ഷെ കല്യാണ ദിവസം തന്നെ ഞാൻ ഒരു മദ്യപാനിയാണെന്ന് പെണ്ണിന്റെ വീട്ടുകാർ അറിഞ്ഞാൽ അത് മോശമല്ലെ. ആ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ, അദ്ദേഹം ഭാര്യയെ വിളിച്ചു – അവരുടെ പേർ ദേവയാനി. ദേവു എന്നു വിളിക്കും. പിന്നെ അദ്ദേഹവും അവരും തമ്മിൽ എന്തൊക്കെയോ കുശു കുശുത്തു. ഒടുവിൽ ഞങ്ങളോട് ടെറസ്സിൽ പോയി ഇരുന്നോ, ഞാൻ വെള്ളവും പിന്നെ ഉച്ചക്ക് സദ്യക്ക് വിളമ്പിയ കുറച്ച് അച്ചാറും, അവിയലും കൊണ്ട് വരാം എന്നു പറഞ്ഞു. ഞാൻ റൂമിൽ ചെന്ന് എന്റെ ബാഗിൽ നിന്നും ഒരു കുപ്പി വോഡ്കഎടുത്തുകൊണ്ട് വന്നു. കുപ്പി കണ്ടതും, ദിവാകരൻ ചേട്ടൻ ഞാൻ സാധാരണ വൈറ്റ് മിസിചിഫ് വോഡയാ കഴിക്കാ… ഇവൻ എങ്ങിനെയാ രവി, എന്നെ വഴിയിൽ കിടത്തുമോ. ഒരിക്കലുമില്ല ചേട്ടാ… വോഡ്കയിൽ ഇവൻ സ്വയമ്പനാ…

ചേട്ടാ… ഞാൻ സാധാരണ ബ്രാണ്ടിയോ, റമ്മോ ആണു കഴിക്കുക. പക്ഷെ ഇത് അടിച്ചാൽ മണം അറിയില്ലല്ലോ എന്നു കരുതി എടുത്തതാ, പിന്നെ ഇന്ന് ആദ്യ രാത്രിയല്ലെ..ചേട്ടാ…ഒരു ധൈര്യത്തിനു ബാഗിൽ വെച്ചേ ഉള്ളു എന്നു മാത്രം. ദിവാകരൻ ചേട്ടൻ പടാ…പടാ…. എന്ന് മുന്ന് നാലെണ്ണം വീശി. എന്നിട്ട്

രവി….എനിക്ക് ഊണു കഴിഞ്ഞ് ഇന്ന് തന്നെ പോകണം. അല്ലെങ്കിൽ കള്ളന്മാർ എല്ലാം കട്ടോണ്ട് പോകും. പിന്നെയാണ് അറിഞ്ഞത്, പുള്ളിക്കാരൻ ഒരു കർഷകനാണെന്ന്. വാഴയും, കപ്പയും, ചേമ്പും, തണ്ണിമത്തനും, കുമ്പങ്ങായും, മത്തനും, വെള്ളരിയും, പയറും, വെണ്ടക്കയും, പാവക്കയും, ചേനയും, കാവത്തും എന്നുവേണ്ട ഇനി ഭൂമി മലയാളത്തിൽ എന്തൊക്കെ ചെയ്യാമാ അതൊക്കെ പുള്ളി ഇരുപത് ഏക്കറിൽ ചെയ്യുന്ന ഒരു പാവം കർഷകൻ. പുള്ളിക്കാരൻ പണ്ട് കാർഷിക കോളേജിൽ നിന്നും വിരമിച്ച ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്നു.
ആഹാരം കഴിച്ചതും പുള്ളി സ്വന്തം കാറിൽ പോയി. ഇന്നു തന്നെ പോണോ എന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ, രവി…എന്റെ ഭാര്യയും മകൾ സുമയും ഇവിടെയുണ്ട്…അവർ പാകം പോലെ വരട്ടെ…

ഏതാണ്ട് ഒൻപതരയാപ്പോൾ, ആഹാരവും കഴിച്ച് ബാക്കിയുള്ളവരും പിരിഞ്ഞു. പിന്നെ ആ വിട്ടിലുള്ളത് ഞാനും, എന്റെ ഭാര്യ സുനിതയും, അവളുടെ അമ്മയും, അവരുടെ ചേച്ചി ദേവയായിനും, പിന്നെ അവരുടെ മകൾ സുമയും. ദിവാകരൻ ചേട്ടനോടൊത്ത് ആഹാരം കഴിക്കാൻ എന്നെ എല്ലാവരും പലവട്ടം നിർബന്ധിച്ചു. പക്ഷെ….ഞാൻ ഒഴിഞ്ഞു മാറി. കാരണം, എനിക്ക് സ്മോൾ ഒന്നും ആയില്ല. കല്യാണ ദിവസമെങ്കിലും സ്മോൾ വേണ്ടാ എന്നു വിചാരിച്ചിതാ, പക്ഷെ ദിവകരൻ ചേട്ടന്റെ അവസ്ഥ അറിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് കമ്പനി കൊടുക്കേണ്ടി വന്നു. വെള്ളമടിക്ക് അങ്ങിനെ ഒരു ദോഷമുണ്ട്. നല്ലപോലെ ഫിറ്റായാലെ ആണുങ്ങൾ ഇരിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് നിന്നും എഴുന്നേൽക്കും. അങ്ങിനെ ഞാൻ വീണ്ടും രണ്ടു മോൾ കൂടി വിട്ടു. പക്ഷെ എന്റെ സംസാരത്തിലോ, വാക്കിലോ ഒരു അനാവശ്യവും വരില്ലാ എന്ന് എനിക്ക് നല്ല കോൺഫിഡൻസ് ഉണ്ട്. പിന്നെ എന്താ പ്രശ്നം. ഒടുവിൽ ദിവാകരൻ ചേട്ടനും പോയി കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ ബാക്കിയുള്ളവരെല്ലാം ഒന്നിച്ച് ഇരുന്ന് ആഹാരം കഴിച്ചു. പിന്നെ ദേവയാനി ചേച്ചി (അതായത് അമ്മായിയമ്മയുടെ ചേച്ചി എന്നോട് ബെഡ്റൂമിലേക്ക് ചെന്നോളാൻ പറഞ്ഞു.
ചെന്നപ്പോൾ സാധാരണ സിനിമയിൽ കാണുന്നപോലെ കിടക്കയിൽ മുല്ല പൂ ഒന്നും കണ്ടില്ല. പക്ഷെ പുതിയ ഡൺലപ്പ് മെത്തയിൽ നല്ല കിടക്കവരിയും രണ്ട് നല്ല തലയിണകളും കണ്ടു. ഞാൻ ഉടുത്തിരുന്ന വെള്ള മുണ്ട് ഉരിഞ്ഞ്, കൈലി ഉടുത്തു. പിന്നെ ഒരു സിഗരറ്റ് വലിച്ച് കൊണ്ടിരിന്നപ്പോൾ, ദേവയാനി ചേച്ചിയും കടന്നു വന്നു. എന്നിട്ട് എന്നോട് പറഞ്ഞു….

രവി….. ഞങ്ങൾ പാരമ്പര്യമായി ഇവിടെയുള്ള ഒരു ആശ്രമത്തിലെ സ്വാമിയുടെ ശിഷ്യഗണങ്ങളാ. അതുകൊണ്ട്, ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിലെ ഏതൊരു നല്ല കാര്യവും അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിച്ചേ ചെയ്യു. അപ്രതീക്ഷിതമായിട്ടാണെങ്കിലും നടന്ന നിങ്ങളുടെ വിവാഹം സ്വാമിയോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ, അതിൽ തെറ്റില്ലെന്നും, പക്ഷെ പെൺകുട്ടി ഇവിടുത്തെ ആയതുകൊണ്ട്, ഏഴാം നാളിലെ ശാന്തിമൂഹൂർത്തം നടത്താവു എന്നാണു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്, സ്വാമി എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ അത് അച്ചട്ടയാ. അതുവരെ സ്വാമി നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി സ്പെഷ്യൽ പൂജ ചെയ്യും. അതിനുള്ള പണം അവിടെ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. അത് കൊണ്ട് ഇന്നു മുതൽ ശാന്തിമൂഹൂർത്തത്തിന്റെ അന്ന് വരെയുള്ള ഏഴുദിവസങ്ങളിലും നീ ഈ വീട്ടിലെ രാത്രി കിടക്കാവു, മാത്രവുമല്ലാ അതുവരെ നീ സുനിതയെ പ്രതീക്ഷിക്കുകയും വേണ്ടാ, ഈ വിവരം ഞങ്ങൾ അവളോടും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഒരു നല്ല കാര്യത്തിനായതുകൊണ്ട് ശാന്തിമുഹൂർത്തം വരെ മോൻ ഒന്ന് ക്ഷമിക്ക്, സ്വാമി പറയുന്ന ദിവസത്തിലും സമയത്തിലും നിങ്ങൾ തമ്മിൽ ശാരീരികമായി ബന്ധപ്പെട്ടാലെ നിങ്ങൾക്ക് ഐശ്വര്യവും സമ്പത്തും അതുപോലെ മിടുക്കന്മാരായ കുട്ടികൾ ജനിക്കുകയുള്ളു. അതും പറഞ്ഞ് അവർ പോയി.
ഇത് ഒരു തരം കൊല ചതിയായി പോയല്ലോ…. എനിക്കാണെങ്കിൽ ഇനി അധികം ദിവസം ലീവുമില്ല. ഇവളുമാരുടെ ഒടുക്കത്തെ ശാന്തിമൂഹൂർത്തം നോക്കിയാൽ ഞാൻ ലീവ് കഴിഞ്ഞുപോകുന്നതിനും മുൻപ് സുനിതയെ പണ്ണാൻ പറ്റില്ലാ. ഞാൻ ആകെ വിഷമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, പെട്ടെന്ന് സുനിതയുടെ അമ്മ രാജി (എൻറ അമ്മായിയമ്മ) കടന്നു വന്നു. വിഷമിച്ചിരിക്കുന്ന എന്നെ നോക്കി, ചേച്ചി പറഞ്ഞത് മോനു വിഷമമായോ..

അല്ലാ അമ്മേ….. എനിക് ലീവ് തീരാൻ ഇനി കുറച്ചു ദിവസങ്ങളേയുള്ളു. നിങ്ങളുടെ സ്വാമി പറയുന്ന ദിവസം ശാന്തിമൂഹൂർത്തം നടത്താൻ നോക്കിയിരുന്നാൽ, ഞാൻ ചുറ്റി പോകും.

സ്വാമി പറയുന്നത് അനുസരിച്ചില്ലെങ്കിൽ അത് പാപമാ മോനെ. അതിനു ഞാൻ തന്നെ ഉദാഹരണം. ഞങ്ങളുടെ ശാന്തിമുഹൂർത്തം വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് പത്താം നാളിലായിരുന്നു സ്വാമി പറഞ്ഞിരുന്നത്. 8 ദിവസം വരെ ക്ഷമിച്ച ഞങ്ങൾ അത് ഒൻപതാം ദിവസം അറിഞ്ഞാ, അറിയാതേയോ അത് തെറ്റിച്ചു. ഫലമോ, പത്ത് വർഷം നീണ്ടു നിന്നില്ല. ഞങ്ങളുടെ ദാമ്പത്യ ജീവിതം, ഒരു സ്കൂട്ടർ ആക്സിഡൻറിൽ സുനിതയുടെ അച്ചൻ പോയി. അത് കൊണ്ട്, ഇനി ഒരു പരീക്ഷണത്തിനും ഈ കുടു:ബത്തിലെ ആരും നിൽക്കരുത്……..(തുടരും)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Most Liked Posts