Malayalam Kambi Kathakal - അടിപൊളി മലയാളം കമ്പി കഥകള്‍

Malayalam Kambi Kathakal, Kathakal Download , Kadakal Malayalam,Kathakal Mallu,Malayalam Kambikathakal, Kambi Pdf, Kathakal Malayalam,Kathakal Malayalam, മലയാളം കമ്പി കഥകള്‍

ലിജോവർഗ്ഗീസ് ഫ്രം കോട്ടയം – 19

മലയാളം കമ്പികഥ – ലിജോവർഗ്ഗീസ് ഫ്രം കോട്ടയം – 19

“എന്തായാലും നിന്റെ കൂടെ കൂടിയേപ്പിന്നാ അവളൊരുമാതിരി ഒരു മനുഷ്യപ്പറ്റായേ….”

ഇതിനു മുന്‍പിലത്തെ പാര്‍ട്ട്‌ കള്‍ വായിക്കാന്‍ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക

കിതപ്പൊന്ന് ആറിയപ്പോൾ വലിയ മല മറിഞ്ഞത് പോലെ മലർന്ന് കിടന്ന ശ്രീദേവിയാന്റി എന്റെ നേരേ മുഖം തിരിച്ച് കിടന്ന് പറഞ്ഞു!

വരിക്കച്ചക്ക പോലുള്ള ആന്റിയുടെ വലിയ മുലകൾ ഇരുവശങ്ങളിലേയ്കും പടർന്ന് കിടന്നു!

ഞാൻ ആന്റിയുടെ വശത്തേയ്ക് ചരിഞ്ഞ് കിടന്ന് കൊടുംകൈ കുത്തി തലയുയർത്തി കിടന്ന് ചിരിച്ചു:

“അതുപിന്നെ….! അവളവളുടെ കൂടപ്പിറപ്പിനേക്കാ സ്നേഹിക്കുന്ന അവട മുത്തൂനെപ്പിടിച്ച് പണ്ണിയാലെങ്ങനാ!
എന്റവരാതിപ്പൂറീ…. നിനക്കു വേറേവെല്ലോരെമ്മിളിച്ചടിപ്പിച്ചാ പോരാരുന്നോടീ?

“എന്റേടാ അതാവുമ്പ പേടിയ്കണ്ടല്ലോന്നു വച്ചാരുന്നു! നീ പറഞ്ഞപോലെ വേറേ വെല്ലോരുമാരുന്നേലവളു കണ്ടില്ലന്നു വച്ചേനേ!”

ഇതുപോലത്തെ അടിപൊളി കമ്പി കഥകൾ വായിക്കാൻ www.kambi.pw ഈ സൈറ്റ് ൽ വന്നാൽ മതി .........

ശ്രീദേവിയാന്റി ചിരിച്ച് എണീറ്റിരുന്നു….

“അവരാതിക്കു മുഴുത്ത കുണ്ണ കേറാഞ്ഞേന്റെ സോക്കേടാരുന്നു!
നിന്റെയീ പെരുങ്കുണ്ണ കേറാന്തൊടങ്ങിയപ്പ മൊതല് അവക്കടക്കായല്ലോ!”

“ശ്ശോ! അങ്ങനാണേപ്പിന്നവള് ആന്റീടെ മുന്നിവച്ചല്ലേ നല്ല കുണ്ണയൊള്ള അവമ്മാരെക്കൊണ്ടു പണ്ണിച്ചേ?
അതൊന്നുവല്ലാന്റീ കാര്യം അവളവളെത്തന്നാ നശിപ്പിക്കുന്നേന്നവക്കു മനസ്സിലായതാ…!”

“നീ പോടാ! നല്ല കുണ്ണയോ! ഹഹ! എന്റേടാ ഞാനവമ്മാരെ വിളിച്ചു നക്കിക്കുവാരുന്നടാ!
എന്റെ കഴപ്പു പണ്ണിത്തീർക്കണേ ദേ ഇതുപോലൊറപ്പുള്ള നല്ല മുഴുത്ത കുണ്ണതന്നെ വേണം!”

ശ്രീദേവിയാന്റി എന്റെ കുട്ടനിലേയ്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി!
അഭിമാനത്തോടെ അവൻ ഒന്ന് അനങ്ങി…!

ശ്രീദേവിയാന്റി അൽപ്പം നിരങ്ങിയിരുന്ന് എന്റെ കുണ്ണ കൈയ്കുള്ളിലാക്കിക്കൊണ്ട് വീണ്ടും പറഞ്ഞ് തുടങ്ങി….

“പിന്നെ നീയാ അവടെ കഴപ്പടക്കിയത്! ആ കഴുവേർടമോളവരെക്കൊണ്ട് ചെയ്യിച്ചതെങ്ങനാന്നു നിന്നോടു പറഞ്ഞുകാണില്ലവള്…!
ദേഷ്യോം വഴക്കിന്റേമാരിക്കണം അവക്കു മെൻസസ്സു നേരത്തേ തൊടങ്ങി!
എന്നെ തല്ലീട്ട് വടിവാളുമെടുത്ത് വെട്ടാനുമ്വന്നിട്ടവളു പാഡുമെടുത്തോണ്ടാ ബാത്തുറൂമിലോട്ടു കേറി.
അന്നും പിറ്റേന്നുവൊക്കെ അവളവടെ അഴുക്കുചോരയാടാ ആ പാവം പിള്ളാരെക്കൊണ്ടു നക്കിച്ചത്.!
പാവങ്ങൾ അതുങ്ങക്കിനി പൂറെന്നു കേട്ടാലപ്പോ ഓക്കാനിക്കാമ്വരും!”

ഞാൻ ഞെട്ടി അവന്മാരെക്കൊണ്ട് തള്ളേടെ മുന്നിൽ വച്ച് പൂറ് തീറ്റിച്ചിട്ട് പണ്ണിച്ചു എന്നല്ലാതെ ആ സമയം അവൾക്ക് മെൻസസ്സ് ആയിരുന്നു എന്ന കാര്യം ആ മൈര് എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ലായിരുന്നു!

കർത്താവേ…! ഞാൻ അവളുടെ ഈ തള്ളയെ കേറി പണ്ണിയെന്നെങ്ങാനും അറിഞ്ഞാൽ ആ ഫൂലൻദേവി എന്റെ കുണ്ണ വെട്ടും!

“എന്റെയാന്റീ അവക്കറിവായപ്പഴേലും നിങ്ങക്കീ കട്ടുകഴ കുറശ്ശൊന്നടക്കി നിക്കാമ്മേലാരുന്നോ…?”
സഹികെട്ട ഞാൻ ചോദിച്ച് പോയി!

“നിനക്കന്നാ നീ പണ്ണിയവടെ തള്ളയാ അതുകൊണ്ടെന്നെ ഊക്കണ്ടാന്നു കരുതാമ്മേലാരുന്നോടാ പൂറീമോനേ…?
ഇപ്പ ഞങ്ങളമ്മേമ്മോളേങ്കൂടെ ഒരുമിച്ചു കിട്ടിയാലുന്നീ പണ്ണത്തില്ലേടാ മൈരേ..? എന്നിട്ടവനൊരു കൊണവതിയാരോം കൊണ്ടു വന്നേക്കുന്നു!”

എന്റെ നേരേ കലിച്ച് ഇത് ചോദിച്ചിട്ട് ആന്റി വീണ്ടും ശാന്തയായി തുടർന്നു….

“എടാ ലിജോമോനേ ഈ പൂറെന്നു പറയുന്ന സാമാനം ആരേലുമ്പണ്ണിയാ അടന്നോ തേഞ്ഞോ പോകുന്ന സാമാനമല്ല! എന്റെ കെട്ടിയോനടുത്തില്ല വല്ലതുങ്കുത്തിക്കേറ്റിയാ എന്റെ കഴപ്പൊട്ടു തീരത്തുവില്ല! അപ്പപ്പിന്നെ എന്റെ കഴപ്പുതീർക്കാൻ ഞാനാരെയേലും വിളിച്ചു പണ്ണിച്ചാ അതിലെന്തായിത്ര തെറ്റ്..?”

ഈ കഥ പറച്ചിലിന് ഇടയിലും ശ്രീദേവിയാന്റിയുടെ കരചലനങ്ങളാൽ എന്റെ കുണ്ണ ആ കൈയിലിരുന്ന് വിശ്വരൂപം പ്രാപിച്ചിരുന്നു..!

എന്റെ കുണ്ണയിൽ നിന്നും പിടി വിട്ട ശ്രീദേവിയാന്റി കാൽമുട്ടുകളിൽ ഉയർന്നിട്ട് കൈകാൽ മുട്ടുകളിൽ കുത്തി ചന്തികളും പിന്നിലേയ്ക് തള്ളിപ്പിടിച്ച് നാലുകാലിൽ ഉയർന്ന് നിന്നു…!

മുലകൾ രണ്ടും ഞാന്നുതൂങ്ങി വന്ന് ബെഡ്ഡിൽ അമർന്ന് നിന്നു!

ഞാൻ എണീറ്റ് ആന്റിയുടെ പിന്നിൽ മുട്ടിൽ കുത്തി നിന്ന് കൊണ്ട് കുണ്ണ പിടിച്ച് പൂറ്റിലേയ്ക് മുട്ടിച്ച് അമർന്നു….!

ആ വലിയ ചന്തികളിൽ അള്ളിപ്പിടിച്ച് കൊണ്ട് ഞാൻ പൂറ്റിലും കൂതിയിലുമായി കുണ്ണയൂരിയൂരി അടിച്ചു!
അവസാനം തളർന്ന് കിടന്ന് പോയ ശ്രീദേവിയാന്റിയുടെ മുകളിലേയ്ക് അമർന്ന ഞാൻ ആ കൂതിയിലേയ്ക് അടിച്ചൊഴിച്ചു!

ബാത്ത്റൂമിൽ കയറി വൃത്തിയായ ഞാൻ പെട്ടന്ന് തുണികളും എടുത്ത് ധരിച്ച് മുത്തുലക്ഷ്മിയുടെ ഫീസ് അടയ്കുവാനുള്ള പണവും വാങ്ങി സ്ഥലം വിട്ടു….!

ദിവസങ്ങൾ വളരെ വേഗത്തിൽ ഓടി മറഞ്ഞ് കൊണ്ട് ഇരുന്നു!

കോളജിൽ ലതികയെ ശല്യപ്പെടുത്താൻ ആരും ഇല്ലാതായി എങ്കിലും അവൾ എനിയ്കൊരു ശല്യമായി മാറി!

തമ്മിൽ അടുത്തപ്പോൾ പെണ്ണിന് ഉണ്ടായിരുന്ന ആ ബഹുമാനവും വകവെയ്പും എല്ലാം ഇല്ലാതായി!

എടാ പോടാ പട്ടീ തെണ്ടീ എന്നൊക്കെയായി സംബോധന!

സെലിനും മോൾക്കും എല്ലാം ലതിക പരിചയക്കാരിയും നല്ല സുഹൃത്തുമായി!

സെലിനെക്കൊണ്ട് ഞാൻ അവൾക്ക് നല്ല രണ്ട് ചുരിദാറുകളും വാങ്ങി കൊടുപ്പിച്ചായിരുന്നു!

ഈ ലതികയെ ഞാൻ റെഷീദിന്റെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുപോയതും ശ്രീദേവിയാന്റിയ്കിട്ട് പണ്ണിയതും ഒക്കെ ഞാൻ സെലിന്റെ വീട്ടിലേയ്കുള്ള രാത്രിയിലെ യാത്ര തുടങ്ങിയ ശേഷം അവളെ പണ്ണുന്നതിന് മുൻപുള്ള ആ സമയത്താണ് കെട്ടോ!

ശ്രീക്കുട്ടന്റെ കൂടെ കൂടി നിങ്ങളും എന്നെ തെറി വിളിയ്കാതിരിയ്കാനായാ ഞാൻ സെലിന്റെ കാര്യം പറയുന്നതിന്റെ ഇടയ്ക് ഇവരെപ്പറ്റി പറയാതിരുന്നത്..!
ശ്രീദേവിയാന്റി പറഞ്ഞത് പോലെ ഈ കുണ്ണയും ആരെയെങ്കിലുമൊന്ന് പണ്ണിയാൽ തേഞ്ഞ് പോകുന്ന സാധനമല്ലല്ലോ!

ഇടയ്ക് ഇവർക്കിട്ട് ഒന്ന് പണ്ണി എങ്കിലും സെലിനോടുള്ള എന്റെ സ്നേഹത്തിന് കുറവൊന്നും വന്നതും ഇല്ലല്ലോ…?

ശാലിനിയും ലതികയെ സഹായിയ്കാൻ തുടങ്ങി!
ഞാൻ അവളെ കാര്യങ്ങൾ മുഴുവനും ധരിപ്പിച്ചായിരുന്നു.!

വർഷേച്ചിയുടേയും അവളുടെ തള്ളയുടേയും സെലിന്റെയും
കാര്യങ്ങൾ മാത്രമേ എന്നെ സംബന്ധിച്ച് ശാലിനിയ്ക് അറിയാത്തതായി ഉള്ളു!

ലതികയുടെ വിവരം ഞാൻ അവളെ റെഷീദിന്റെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുപോയ കാര്യം മുതൽ പറഞ്ഞിട്ട് തന്നാണ് അവൾ വല്ലാതെ ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവിയ്കുന്നവളാണ് എന്ന വിവരം പറയുന്നത് തന്നെ!

ഞാൻ ലതികയുടെ കാര്യങ്ങൾ ഒന്നും വീശദമായി തിരക്കുകയോ അറിയുകയോ ചെയ്തില്ല എങ്കിലും സെലിൻ അന്വേഷിച്ച് അറിഞ്ഞ് ശാലിനിയ്കും വിശദമായി ലതികയെ കുറിച്ച് എല്ലാം അറിയാം!

ഡിഗ്രി കഴിയുമ്പോൾ ലതികയ്ക്
അവിടെ ജോലി ശരിയാക്കി അവളെയും ഗൾഫിലേയ്ക് കൊണ്ടുപോകാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിൽ ആയിരുന്നു ശാലിനി!

വേറൊരു കാര്യം പറയാൻ വിട്ടുപോയി!
ഇടപഴകുന്നവരുടെ എല്ലാം ഹൃദയത്തിൽ കടന്ന് കൂടാൻ ഉള്ള അപാരമായ കഴിവുള്ള ആ കൂത്തിച്ചി നമ്മുടെ ശാലിനി സാക്ഷാൽ വറീച്ചന്റെ…

അതായത് എന്റെ അപ്പന്റേയും അമ്മ മറിയാമ്മയുടേയും ഒക്കെ അരുമ മകളായി മാറി….!

കാര്യം രണ്ടേ രണ്ട് തവണയേ ശാലിനി എല്ലാവരുടേയും സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ എന്റെ സുഹൃത്തായി എന്റെ വീട്ടിൽ വന്നിട്ടുള്ളു!

പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല! എന്റെ ഘടോൽഘജൻ തന്തയുടെ ശാലിനിമോളേന്നുള്ള ആ വിളി കേട്ടാൽ മതി!

ഇപ്പോഴും ആഴ്ചയിൽ രണ്ട് തവണ എങ്കിലും ഗൾഫിൽ നിന്നും അവൾ പപ്പയേയും മമ്മിയേയും വിളിയ്കും!
എന്നെ വിളിച്ചില്ല എങ്കിലും!

മാസങ്ങൾ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി…
ഒരു ദിവസം കോളജിന്റെ വഴിയിലൂടെ നടന്ന് നീങ്ങുമ്പോൾ പിന്നിൽ നിന്നും ഉറക്കെയുള്ള വിളി വന്നു…

“എടാ അച്ചായാ… നിന്നേടായവിടെ…”

ഞാൻ തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയപ്പോൾ പിന്നിൽ നിന്നും ലതിക ഓടി വരുന്നു…..

വഴി നിറയെ കുട്ടികൾ നടക്കുന്നുണ്ട്. എന്റെ ഒപ്പം ഓടിയെത്തിയ ലതിക കിതച്ച് കൊണ്ട് എന്റെയൊപ്പം നടന്നു….

“എടീ മൈരേ നീയിങ്ങനീ ഊപ്പപ്പിള്ളാരുടടുത്തെന്നെ നാറ്റിക്കാതെടീ…”

ഞാൻ അവളെ ശാസിച്ചു! അവളെന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ച് വലിച്ച് പുൽത്തകിടിയിലേയ്ക് കയറി….

“എടാ… ഞാനൊരു കാര്യഞ്ചോയിച്ചാ നീയെന്നെത്തല്ലുവോ…?”
ലതിക ചോദിച്ചു! ഞാൻ ചിരിച്ചു:

“അതിനിത്ര സംശയമെന്താ! ഒരെണ്ണത്തിനർഹതയൊള്ളതാ നിന്റെയാ തിരുനാവേന്നു വരുന്നേ ഒറപ്പല്ലേ കിട്ടിയിരിയ്കും!”

“എന്റെ പോന്നേടാ നാറ്റിച്ചേക്കല്ലേ! ടാ ആ റഷീദിന്റെ വീട്ടിലാരുമില്ലാതെ അടുത്ത കാലത്തന്നേലുമൊരുദിവസം കിട്ടുവോ..?”

ചുറ്റുപാടും ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് എന്റെ കൈയകലത്തിൽ നിന്ന് കൊണ്ട് ലതിക ചോദിച്ചു!

“എടീ മൈരവരാതീ….!”

കലി കയറിയ ഞാൻ കൈയുമോങ്ങി അടുത്തപ്പോൾ ലതിക ചിരിയോടെ പിന്നിലേയ്ക് നീങ്ങി….

“എന്റെ വറീച്ചാ ഞാങ്കാര്യായിട്ടാടാ ചോദിച്ചേ! എന്തായാലും നമ്മളു ചെയ്യാത്ത കാര്യവൊന്നുവല്ലല്ലോ?
നീ തന്നാ എനിക്കാസുഖം മനസ്സിലാക്കിത്തന്നതും.
അപ്പ വെല്ലപ്പഴുവെന്നെ സഹായിക്കേണ്ടതു നിന്റെ കടമതന്നാ!
നിനക്കു പറ്റുവേലേ ഞാനെന്നാ വേറേ വല്ലോനേം തപ്പണോ..?”

ദേഷ്യത്താൽ ചുവന്ന മുഖവുമായി ഞാൻ നടന്ന് അടുത്തതും അവൾ ചിരിച്ച് കൊണ്ട് ഓടി…

എന്റെ ദേഷ്യം പതിയെ വിഷാദത്തിന് വഴിമാറി…!

പാവം! എന്നോടുള്ള നന്ദി പ്രകാശിപ്പിയ്കാൻ അവൾ അവളുടെ കഴപ്പായി അവതരിപ്പിയ്കുകയാണ്..!

ഇപ്പോൾ ലതികയെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അലട്ടിയിരുന്ന സാമ്പത്തിക പരാധീനതകൾ ഞാൻ നിമിത്തം അവൾക്ക് ഇല്ലാതായി…!
സെലിനും സെലിൻ വഴി ശാലിനിയും ലതികയെ കാര്യമായി തന്നെ സഹായിയ്കുന്നുണ്ട്!

ലതികയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം യാതൊരു പരിഹാരവുമില്ലാത്ത അവളുടെ സാമ്പത്തിക പ്രശ്നങ്ങൾ സെലിനും ശാലിനിയ്കും അവരുടെ പോക്കറ്റ് മണിയിൽ നിന്നും മിച്ചം പിടിച്ചുള്ള അവരുടെ സ്വകാര്യ സമ്പാദ്യത്തിലെ ഒരംശം മാത്രം മതിയാവുന്ന നിസ്സാര കാര്യം മാത്രമാണ്..!

ഞാൻ ചെയ്ത് കൊടുത്ത ആ സഹായം!
അതിന്റെ നന്ദി പ്രകാശിപ്പിയ്കാനാണ് അവൾ ശ്രമിയ്കുന്നത്…!

അന്ന് മുഴുവനും എനിയ്കെന്തോ ഒരു വല്ലായ്ക ആയിരുന്നു!
വീട്ടിൽ ചെന്ന ഞാൻ
രാത്രി കിടക്കാൻ നേരം ഫോൺ ഊരി എന്റെ മുറിയിൽ കുത്തിയിട്ട് ശാലിനിയുടെ നമ്പറിലേയ്ക് ബെൽ അടിപ്പിച്ചു…

ഒരു പത്ത് മിനിട്ട് കഴിഞ്ഞ് കാണും അവൾ തിരികെ വിളിച്ചു…

ഇപ്പോൾ എന്റെ ഇതുപോലുള്ള അവസരങ്ങളിലെ ആശ്രയം അവളാണ് ഒരു സുഹൃത്ത് എന്നതിൽ ഉപരി എന്തും തുറന്ന് പറയാവുന്ന ഒരാൾ പ്രത്യേകിച്ച്
ഒരു നിർവ്വചനം നൽകുവാൻ കഴിയാത്ത അത്ര ആഴത്തിൽ ഉള്ള എന്തോ ഒരു ആത്മബന്ധം!

ഞാൻ വിഷമത്തോടെ ലതികയുടെ കാര്യം പറഞ്ഞതും അവൾ വലിയ എന്തോ തമാശ കേട്ട മട്ടിൽ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു!
“അതവളു കാര്യായിത്തന്നെ പറഞ്ഞതാരിക്കുവെടാ മൈരാ!
നിന്റെയൊലക്കക്കുണ്ണ ഏതവക്കാ ഇഷ്ടപ്പെടാതെ വരുന്നേ!
അവക്കങ്ങന വേണോന്നാണേ
നീയൊരു സഹായമൊക്കെ ചെയ്യടാ കോപ്പാ…!
അതെന്നാടാ മൈരേ അവളു പാവപ്പെട്ടവളായ കൊണ്ടവക്കു എല്ലാർക്കുവൊണ്ടാവുന്ന കഴപ്പും വികാരോമൊന്നുവൊണ്ടാകാൻ പാടില്ലന്നൊണ്ടോ?
അവളു ചോദിച്ചതും ശരിയല്ലേ നീയാകുമ്പ അതാദ്യ സംഭവമൊന്നുവല്ലല്ലോ!
എന്തായാലുഞാനധികം താമസിയാതങ്ങു വരുവല്ലോ ഞാനവളുമായി ഒന്നു സംസാരിച്ചുനോക്കട്ടെ!”

കോപ്പ്..! ലതികയെ പത്ത് തെറി വിളിയ്കും അത് കേൾക്കുമ്പോൾ എനിയ്കും അൽപ്പം സമാധാനം കിട്ടുവല്ലോ എന്ന് കരുതി ഞാൻ ശാലിനിയെ വിളിച്ചപ്പോൾ ആ പൂറി പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ!

“ടാ വറീച്ചാ അണ്ണനാന്നു തോന്നുന്നു! നീ ഹോൾഡ് ചെയ്യ്
ഞാൻ കതകുതുറക്കട്ടെ…”

ശാലിനി പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞിട്ട് നടന്ന് അകലുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു!

പിന്നീട് ഫോൺ എടുത്തത് അവളുടെ കെട്ടിയോൻ ആണ് അൽപ്പ സമയത്തെ കുശലപ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവൻ ഫോൺ വച്ചു!

പിന്നീടെന്തായാലും ലതിക ഈ ആവശ്യവുമായി വന്നില്ല! ഞാൻ പറയട്ടെ എന്നാവും അവളും ചിന്തിച്ചത്…!

അങ്ങനെ ആ ദിവസം ഞാൻ സെലിനെ കളിച്ചതും കഴിഞ്ഞ് അവൾ കലിപൂണ്ട് എനിയ്ക് മുഖം തരാതെ നടക്കുന്ന സമയം…!
സെലിൻ എന്ന നിലവിളക്ക് ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞ് കത്തി നിൽക്കുന്നതിനാൽ എനിയ്കാണെങ്കിൽ മറ്റ് പാട്ടവിളക്കുകൾ തേടിപ്പോകാൻ ഒട്ട് തോന്നുന്നതുമില്ല!

ലതികയുടെ കാര്യത്തിൽ വേണ്ട വേണ്ട എന്ന് എന്റെ അന്തരംഗം മന്ത്രിച്ച് കൊണ്ടേ ഇരിയ്കുകയും ചെയ്യുന്നു…!

സെലിന്റെ പിന്നാലെ നടന്ന് നടന്ന് എനിയ്കും ഒടുവിൽ കലിയിളകി!

വാണം വിടീൽ പാടേ ഉപേക്ഷിച്ച ഞാൻ ആ ശനിയാഴ്ച സെലിനോട് ഉള്ള വാശിയിൽ കോളജിലെ പ്രശസ്ത പുല്ലാംകുഴൽ വിദഗ്ധയായ മുംതാസിനെ പൊക്കി…!

ആള് കുറവുള്ള പടത്തിന് കയറുക….!

സിനിമ കഴിയുന്നത് വരേയും നമ്മുടെ ആവശ്യാനുസരണം എത്ര തവണ വേണമെങ്കിലും കുണ്ണ വായിലിട്ടൂമ്പി പാല് കുടിയ്കുക…!

കുണ്ണപ്പാൽ എത്ര കുടിച്ചാലും മതിവരാത്ത ഒരു ജന്മം അതാണ് മുംതാസ്…!

തീയേറ്ററിന് ഉള്ളിലെ കലാപരിപാടികളും കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ ഒരു പെൺകുട്ടി ചുഴിഞ്ഞ് നോക്കുന്നത് കണ്ടതും ഞാൻ മുംതാസിന്റെ അടുത്ത് നിന്ന് ഞൊടിയിടയിൽ ഊളിയിട്ട് മാറി!

മുംതാസിനോടൊപ്പം ഒരു പുരുഷനെ തീയേറ്റർ പരിസരത്ത് വച്ച് കണ്ടുമുട്ടിയാൽ ആൺപെൺ വ്യത്യാസമില്ലാതെ മാർഈവാനിയോസിലെ ഒരുത്തർക്കും യാതൊരു സംശയവും ഉണ്ടാകില്ല!
അത്ര പ്രശസ്തയാണ് മുംതാസ്…!!!
പണി മുംതാസുവഴി കിട്ടിയത് തന്നായിരുന്നു. കളി കഴിഞ്ഞിട്ട് അതേ വരെ ഒരുതരം മരവിപ്പുമായി ഒഴിഞ്ഞ് മാറി നടന്നിരുന്ന സെലിൻ എന്റെ നേരേ ചീറിയ്കൊണ്ട് വന്ന് എന്നെ വെറുപ്പോടെ ആട്ടിയകറ്റാൻ തുടങ്ങി…!

തീയേറ്ററിൽ വച്ച് ഞങ്ങളെ കണ്ട ആ മുഖം ഞാൻ സെലിന്റെ ക്ളാസിൽ വച്ച് കാണുകയും ചെയ്തു!

അവസാനം ആ പരിഭവത്തിന് അൽപ്പം പോലും അയവ് വരുത്താതെ തന്നെ സെലിൻ യാത്രയാവുകയും ചെയ്തു….!

സെലിന്റെ പിണങ്ങിയുള്ള യാത്ര എന്നിൽ ഒരുതരം ശൂന്യതയാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്!

ശാലിനിയെ വിളിയ്കുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രം രാത്രി എന്റെ മുറിയിൽ കുത്തിയിരുന്ന ഫോൺ ആ ദിവസം മുതൽ എന്റെ മുറിയിലായി!
സെലിന്റെ വിളിയ്ക് വേണ്ടി കാതോർത്ത് കൊണ്ട്….!

ആ മാസം തന്നെ ശാലിനിയും ഭർത്താവും നാട്ടിലെത്തി!

അവളുടെ ഭർത്താവ് ഞാനുമായി ഒത്തുകൂടാൻ വേണ്ടി ഒരു സ്കോച്ചുമായാണ് വന്നത്…!

അവരുടെ വിവാഹ ദിവസം മുതൽ ഞങ്ങൾ നല്ല കമ്പനിയാണ്…!

ശ്രീദേവിയാന്റിയേയും ശാരികയേയും കൂടി ആന്റിയുടെ വീട്ടിൽ പറഞ്ഞ് വിട്ട് ഞങ്ങൾ മൂവരും മാത്രമായിരുന്നു അന്ന് രാത്രി അവളുടെ വീട്ടിൽ…!

പപ്പയാണ് എന്നോട് ശാലിനിയുടെ വീട്ടിലേയ്ക് ചെല്ലുവാൻ പറയുന്നത്!

അവൾ പപ്പയെ വിളിച്ച് ഞാനുമായി അവർക്ക് എവിടെയോ രാത്രി പോകണമെന്ന് പറഞ്ഞായിരുന്നു!

രാത്രി ഞങ്ങൾ രണ്ടും ഓരോ ഗ്ളാസുകളുമായി സിറ്റൌട്ടിലെ കസേരകളിൽ ഇരിപ്പ് ഉറപ്പിച്ചപ്പോൾ ശാലിനിയും വന്ന് നടയിലേയ്ക് കാലുകൾ നീട്ടിവച്ച് ഭിത്തിയിൽ ചാരി തറയിൽ ഇരുന്നു….
“ലിജോ…. ആ ലതികേടെ ആങ്ങളേടെ കാര്യം ഞാൻ വെല്ലൂരെ ബോൺസ്പെഷ്യലിസ്റ്റുമായി സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
പുള്ളി എന്റെയൊരു സുഹൃത്താ…
ഇതുവരെയുള്ള കേസ്സ് ഹിസ്റ്ററിയുമായി ആളെ കൊണ്ടുചെന്നൊന്ന് കാട്ടാനാ പുള്ളി പറഞ്ഞത്…!”

അവളുടെ ഭർത്താവ് എന്നോടിത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ശാലിനി ഉറക്കെ ചിരിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു!

“എന്റണ്ണാ… അതിനിവനെന്തറിഞ്ഞിട്ടാ!
ആ ചെറുക്കന്റെ രോഗവിവരമൊന്നുവിവനറിയില്ല!
ഈ മസിലും പെരുപ്പിച്ചു നടക്കുന്നതല്ലാതെ ഇങ്ങനത്തെ കാര്യങ്ങളൊന്നും തെരക്കാനുവന്വേഷിക്കാനുമൊന്നുവുള്ള മനക്കട്ടിയൊന്നും ഇവനില്ല!”

കൂത്തിച്ചി കെട്ടിയോന്റെ മുന്നിൽ ഇരുത്തി എന്നെ നാണം കെടുത്തി!
അത് കൊണ്ടും നിർത്താതെ പൂറി വീണ്ടും തുടർന്നു….

“ആർക്കിട്ടേലുന്തല്ലണോ…? ഇവൻ റെഡിയാ! അല്ലാണ്ടൊരാളുടെ വെഷമതയൊന്നും താങ്ങാനൊള്ള മനക്കട്ടിയൊന്നുവിവനില്ല!
ഈ നാക്കിന്റെ പച്ചയേയൊള്ളു! ലതികേടെ കാര്യങ്ങളറിഞ്ഞാ ഇപ്പദേ ഇവനിരുന്നു പട്ടിമോങ്ങുമ്പോലെ മോങ്ങും!

ശ്രീക്കുട്ടൻ കഴിഞ്ഞാൽ എന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്തായ എന്നെ അത്ര നന്നായി അറിയാവുന്ന ശാലിനി പറഞ്ഞതെല്ലാം പച്ചയായ പരമാർത്ഥങ്ങൾ ആയിരുന്നു എങ്കിലും ചമ്മൽ മറയ്കാനായി ഞാൻ കപടദേഷ്യം അഭിനയിച്ചു:

“ഇവനിരിക്കുന്നതൊന്നും ഞാന്നോക്കൂല നീയെന്റെ വായീന്നു നല്ലതുകേക്കും കേട്ടോ!”
എന്റെ ദുർബ്ബലമായ പ്രതിരോധശബ്ദം കേട്ടതും കെട്ടിയോനും കെട്ടിയോളും കൂടി ഉറക്കെ ചിരിച്ചു!

വളരെ നേരത്തെ വിവിധ കാര്യങ്ങളേ പറ്റിയുള്ള ചൂടുപിടിച്ച ചർച്ചകൾക്ക് ഇടയിൽ ഗ്ളാസുകളും നിറഞ്ഞ് ഒഴിഞ്ഞ് കൊണ്ടേയിരുന്നു…!

ഒടുവിൽ മടുത്ത ശാലിനി വായിക്കോട്ടയും വിട്ട് എണീറ്റ് മൂരിനിവർന്നു…

“രണ്ടൂടെപ്പഴാന്നാ കെടക്ക് എനിക്കൊറക്കമ്വരുന്നു…”

ശാലിനി പോയി കിടന്ന് കഴിഞ്ഞും ഞങ്ങൾ വളരെ നേരം സംസാരിച്ചിരുന്നിട്ടാണ് ഉറങ്ങാനായി കയറിയത്…

പിറ്റേന്ന് കാലത്ത് ഒരു പത്ത് മണിയോടുകൂടി ഞാൻ ശാലിനിയോടും ഭർത്താവിനോടും യാത്രയും പറഞ്ഞ് പിരിഞ്ഞു.

ഞാൻ സ്കൂട്ടർ എടുത്തപ്പോൾ ശാലിനി തിരക്കി…

“എടാ ഇപ്പ അവധിയല്ലേ? ലതികേയെങ്ങനാ ഒന്നു കാണുക!
ഞാനവക്കു കുറശ്ശ് ഡ്രസ്സൊക്കെ വാങ്ങിയിട്ടുമുണ്ട്!”

“അവളു നിന്നെയിങ്ങോട്ടു വിളിച്ചോളും നീയിവിടെ കാണുന്ന ദിവസങ്ങളുമ്പറഞ്ഞ് ഫോൺനമ്പരും കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്…!”

ഞാൻ വണ്ടിയുമെടുത്ത് ഇറങ്ങി….

ശാലിനി സെലിനെപ്പറ്റി യാതൊന്നും പറഞ്ഞില്ല!

അവർ തമ്മിൽ കണ്ടോ ആവോ! ആ കാര്യം ഞാനൊട്ട് തിരക്കിയതുമില്ല!

വണ്ടി മെഡിയ്കൽ കോളജിന് മുന്നിലൂടെ പോയപ്പോൾ മിന്നായം പോലെ കണ്ട ഒരു രൂപം ഉള്ളിൽ ഉടക്കി ഞാൻ പൊടുന്നനെ വണ്ടി സൈഡിൽ ഒതുക്കി..!

മെലിഞ്ഞ് ഉണങ്ങിയ ഒരു സ്ത്രീരൂപത്തേയും താങ്ങിപ്പിടിച്ച് കൊണ്ട് നടന്ന് വരുന്ന ലതിക ആയിരുന്നു അത്…!
തലമുടി പാതിയും നരച്ച ആ രൂപം കണ്ടാൽ തന്നെ അറിയാം അത് അവളുടെ അമ്മയാണ്…!
അവർക്ക് ഒട്ടും തന്നെ നടക്കാൻ വയ്യ! കൂടെ വരണ്ടുണങ്ങിയ ഒരു പേക്കോലം കൂടിയുണ്ട് അവളുടെ അസുഖക്കാരൻ ആങ്ങള ആണെന്ന് തോന്നുന്നു!

അമ്മയേയും ആങ്ങളയേയും വഴിയരികിലെ തിട്ടയിൽ പിടിച്ചിരുത്തി എന്തോ പറഞ്ഞിട്ട്
പേഴ്സിൽ നിന്നും ഒരു കടലാസും എടുത്ത് ലതിക വഴി മുറിച്ച് കടന്നു…
എതിർവശത്തെ ഇംഗ്ളീഷ് മരുന്നുകട ലക്ഷ്യമാക്കി…

ആ അമ്മ ഇരിയ്കാൻ വയ്യാതെ ആ സുഖമില്ലാത്ത മകന്റെ മടിയിലേയ്ക് തലചായ്ച് കിടന്നു!

ഏത് പൊട്ടക്കണ്ണൻ ഡോക്ടറ് കണ്ടാലും കണ്ണുമടച്ച് അഡ്മിഷൻ എഴുതുന്ന അത്ര അവശയായ ഈ അമ്മയുമായി ഇവൾ ഇതെന്ത് ഭാവിച്ചാ എന്റെ കർത്താവേ..!

ലതികയുടെ ദുഃഖങ്ങളുടെ പങ്ക് പറ്റാതെ ഒളിച്ച് നടന്ന ഈ പാവം
എന്നെ കർത്താവ് ദേ പിടിച്ച് അതിന്റെ നടുവിൽ കൊണ്ടെ നിർത്തിയിരിയ്കുന്നു!
ഞാൻ പിന്നെ കർത്താവിനെ തെറി പറയുന്നതിൽ തെറ്റ് വല്ലതുമുണ്ടോ!!!

സ്കൂട്ടർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത ഞാൻ ശരവേഗതയിൽ മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു.

സ്റ്റുഡിയോയുടെ മുന്നിൽ വണ്ടി നിർത്തുമ്പോൾ ഭാഗ്യം ഗോകുലിന്റെ ബൈക്ക് അവിടെയുണ്ട്. ബൈക്കിൽ ഹെൽമറ്റും!

കൌണ്ടറിൽ ഇരുന്ന ഗോകുലിന് നേരേ സ്കൂട്ടറിന്റെ താക്കോൽ ഇട്ട് കൊടുത്ത ഞാൻ തിരക്ക് കൂട്ടി..
“നിന്റെ ബൈക്കിന്റെ താക്കോലിങ്ങ് തന്നേ! വേഗം”

എന്റെ വെപ്രാളം കണ്ട അവൻ ഒന്നും ചോദിയ്കാതെ പെട്ടന്ന് ഡ്രോയിൽ നിന്ന് താക്കോൽ എടുത്ത് തന്നു…

ഞാൻ ഹെൽമറ്റും ധരിച്ച് ബൈക്കിൽ തിരികെ എത്തുമ്പോൾ ലതിക അമ്മയെ താങ്ങിപ്പിടിച്ച് ഓട്ടോയിലേയ്ക് കയറ്റുകയാണ്….!

എന്തായാലും കണ്ട സ്ഥിതിയ്ക് ഈ അവസ്ഥയിൽ അമ്മയേയും കൊണ്ട് ഇവളെ ഒറ്റയ്ക് വിടാൻ വയ്യ!
ഇത്രയ്ക് സുഖമില്ലാത്ത അമ്മയേയും കൊണ്ട് ഇവൾ എങ്ങോട്ടാ പോകുന്നത് എന്ന് ഒന്നറിയണമല്ലോ!
അതിനാണ് ഞാൻ പോയി ഗോകുലിന്റെ വണ്ടിയും എടുത്ത് ഹെൽമറ്റും ധരിച്ച് വന്നത്!

എന്റെ ലാംബി ലതികയും കണ്ടിട്ടുണ്ട്…!

മുന്നോട്ട് നീങ്ങിയ ആ ഓട്ടോയുടെ പിന്നാലെ എന്റെ ബൈക്കും സഞ്ചരിച്ചു!
പ്രധാന വഴിയിൽ നിന്ന് ചെറുവഴിയിലേയ്ക് കടന്ന ബൈക്കിന്റെ സ്പീഡോമീറ്ററിലെ അക്കങ്ങൾ പതിനഞ്ച് എണ്ണം മറിഞ്ഞിട്ടും ഓട്ടോ നിന്നില്ല….

രണ്ട് കിലോമീറ്റർ കൂടി കഴിഞ്ഞതും വഴിയോരത്തെ ഒരു കൂരയ്ക് മുന്നിൽ ചെന്ന് ഓട്ടോ നിന്നു….

വഴിയുടെ പുറമ്പോക്കിൽ ട്രെയിന്റെ ബോഗികൾ പോലെ വരിവരിയായുള്ള മൂന്ന് കൂരകളിൽ അവസാനത്തേതിന് മുന്നിൽ….!

എന്റെ ബൈക്ക് ഓട്ടോയെ മറികടന്ന് മുന്നോട്ട് പോയി….
അൽപ്പം മുന്നോട്ട് പോയി ഓട്ടോയിൽ നിന്ന് കാണില്ലാത്തിടത്ത് വച്ച് ബൈക്ക് വട്ടം തിരിച്ച ഞാൻ ഓട്ടോ കാണാവുന്ന വിധത്തിൽ വഴിയരികിൽ ബൈക്ക് നിർത്തി!

ലതിക ഓട്ടോക്കാരന്റെ പണവും നൽകിയിട്ട് അമ്മയേയും താങ്ങിപ്പിടിച്ച് ആങ്ങളയോടൊപ്പം ആ കുടിലിലേയ്ക് കയറി….

കോഴിക്കൂട് പോലുള്ള ഒരു കാലിത്തൊഴുത്തിന്റെ വലുപ്പമുള്ള ഓലമേഞ്ഞ മേൽക്കൂര നിലത്ത് ഇരുന്നാൽ എങ്ങനിരിയ്കും?
അതായിരുന്നു അവളുടെ വീട്..!

ഹൃദയത്തിലൂടെ ഒരു മുള്ളുകന്പി കുത്തിക്കയറ്റി വലിച്ചെടുത്ത അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു എന്റെ മനസ്സ് അപ്പോൾ!

ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ ഒന്ന് നിയന്ത്രിച്ച ശേഷം പതിയെ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ടാക്കി ലതികയുടെ വീടിന് മുൻപിലേയ്ക് പോയി….

വാതിൽക്കൽ ബൈക്ക് നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട ലതിക ത്രികോണാകൃതിയിൽ ഉള്ള ഓലകുത്തി മറച്ച വീടിന് മുൻഭാഗത്തെ വാതിലു പോലുള്ള ഭാഗത്ത് വന്ന് നിന്ന് എത്തിനോക്കി….

ലതികയുടെ ചുരുങ്ങിയ കണ്ണുകൾ ആശങ്കയോടെ ഹെൽമറ്റ് ധാരിയായ എന്നിൽ പതിഞ്ഞ് ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ നിൽക്കുമ്പോൾ ഞാൻ പതിയെ തലയിൽ നിന്നും ഹെൽമറ്റ് ഊരിയെടുത്തു….

ഭയപ്പാട് മാറിയ ലതികയുടെ മുഖം കടലാസുപോലെ വിളറി വിവർണ്ണമായി…

“വറീച്ചാ നീയെങ്ങനിവിടെ…..?”

ലതികയുടെ പതറി ചതഞ്ഞ ഇടറിയ ശബ്ദം വിക്കി വിക്കി പുറത്ത് വന്നു….

“പൈസ സൂക്ഷിക്കുന്നത് പറഞ്ഞപ്പത്തന്നെ നിന്റെ വീടിനേപ്ഫറ്റി നീ പറഞ്ഞതീന്നു തന്നെ മനസ്സിലായാരുന്നു എങ്കിലും ഇത്ര ഗംഭീരമായിരുന്നു നിന്റെ ജീവിതമെന്ന് ചിന്തിച്ചതേയില്ല”
ഞാനിത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ലതിക വിളറിയ ഒരു ചിരി ചിരിച്ചു!

“അതൊക്കെ നമുക്കു പിന്നെപ്പറയാം! അമ്മയ്കിതെന്ത് പറ്റി? ഇത്ര അവശതയായിട്ടുമെന്താ അഡ്മിറ്റാക്കാതെ അവരു തിരികെ വിട്ടത്…?”

ഞാൻ തിടുക്കത്തിൽ തിരക്കി!

“പനികൂടിയതാ… ഒരാഴ്ചയായി തൊടങ്ങീട്ട് അവരഡ്മിഷനാ പറഞ്ഞേ ഞാന്നിർബ്ബന്ധിച്ചു കെടത്താതെ ഇങ്ങുപോന്നതാ!
ആശൂത്രീക്കെടന്നാ ഇവന്റെകാര്യവെന്തുചെയ്യും! അതാ! ഡോക്ടറൊത്തിരി വഴക്കുംപറഞ്ഞാ മരുന്നിനു കുറിച്ചുതന്നതും”

ലതികയുടെ മറുപടി കേട്ടതും ഞാൻ തിരക്കി:

“അപ്പുറത്തൊന്നുമ്മനുഷേരല്ലേ താമസിക്കുന്നേ..?”

“അവരിവനെ പൊന്നുപോലെ കാത്തോളും പക്ഷേ മരുന്നു കൊടുക്കണേ ഞാവ്വേണം! ആഹാരത്തിനൊരു മണിക്കൂറു മുന്പും കഴിഞ്ഞും ഒക്കെയായി അഞ്ചാറെണ്ണവൊണ്ട് ഗുളികകൾ അതവരെക്കൊണ്ടു പറ്റില്ലതാ…
ഒരു ഗുളിക കൊറഞ്ഞാ അപ്പ വേദനയിളകും”

“ഇവിടെവിടാ ഒന്ന് ഫോൺ ചെയ്യാൻ സൌകര്യമുള്ളത്…?”

ഞാൻ ലതികയോട് ചോദിച്ചു. അവൾ ഞാൻ വന്ന വഴിയിലേയ്ക് ചൂണ്ടി….

“ദാ ആ വളവിനൊരു കടയുണ്ട് അവിടെ ചോദിച്ചാ ഫോൺചെയ്യാം ബൂത്തൊന്നുവല്ല രണ്ടുരൂപ കൊടുക്കണം!”
“ഹോസ്പിറ്റലിലേയ്ക് പോകാൻ റെഡിയായിക്കോ ഞാൻ ഗോകുലിനെ വിളിച്ചൊരു വണ്ടി പറഞ്ഞുവിടാൻ പറയട്ടെ!”

ലതികയുടെ അനുവാദത്തിന് കാക്കാതെ ഞാൻ ബൈക്കെടുത്ത് ആ കട ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി….

ഗോകുലിനെ വിളിച്ച് ഒരു ടാക്സി പറഞ്ഞ് വിടാൻ പറഞ്ഞ ഞാൻ വഴി വിശദമായി പറഞ്ഞ് പുറമ്പോക്കിൽ മൂന്ന് കുടിലുകൾ ഉള്ളതിന്റെ മുന്നിൽ ബൈക്ക് ഇരിപ്പുണ്ടെന്ന് അടയാളവും പറഞ്ഞിട്ട് തിരികെ വീണ്ടും ലതികയുടെ അടുത്ത് എത്തി!

ഞാൻ ബൈക്ക് നിർത്തുമ്പോൾ അവൾ അപ്പുറത്തെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഒരു പഴയ പ്ളാസ്റ്റിക്ക് കസേരയുമായി വരുന്നുണ്ട്!

കസേര അവളുടെ വീടിന്റെ മുന്നിലെ അൽപ്പം തെളിച്ച് മുറ്റം പോലുള്ള സ്ഥലത്ത് ഇട്ടിട്ട് പറഞ്ഞു!

“ഇരിയ്കടാ മിറ്റത്തിരുത്താനേ നിവൃത്തിയുള്ളു!

“രണ്ടൂന്നു ദിവസേലും കെടക്കേണ്ടിവരും! നീയാ കൊച്ചിനൊള്ള മരുന്നോ തുണിയോ എന്താന്നാ ചെന്നെടുക്കെന്നെയിരുത്താതെ!”

ഞാൻ ദേഷ്യപ്പെട്ടതും അവൾ അകത്തേയ്കൊടി!
ആങ്ങളപ്പയ്യൻ പതിയെ പിച്ചവച്ച് നടക്കുവാൻ പഠിയ്കുന്ന കൊച്ച് കുട്ടികളെപ്പോലെ വാതിൽക്കലേയ്ക് വന്ന് ചിരിച്ച് പറഞ്ഞു:

“ഇരി ചേട്ടായീ….”
തളർച്ച ബാധിച്ചതെങ്കിലും നല്ല ഐശര്യമുള്ള മുഖം!
കുഴിയിലാണ്ടതെങ്കിലും നല്ല തിളക്കമുള്ള കണ്ണുകൾ!

“നീയിരിയടാ മോനേ.. ആട്ടെ നിന്റെ പേരെന്താ!”

ഞാൻ ആ കുട്ടിയെ അവന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ച് കസേരയിലേയ്ക് ഇരുത്താനായി ഓങ്ങിയതും ഓടിവന്ന ലതികയുടെ കൈകൾ എന്റെ കൈകൾ തട്ടിമാറ്റി!

“അയ്യോ പിടിക്കല്ലേടാ….! അവൻ സ്വന്തമായനക്കുന്നതല്ലാതെ കൈകാലുകളേ നമുക്ക് പിടിക്കാമ്മേല വേദനയെടുക്കും!”

എന്നെ തടഞ്ഞ ലതിക ആങ്ങളയോട്

“കൊച്ചതേലിരുന്നോടാ”

എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് അവൻ കാണാതെ എന്നെ കണ്ണ് കാട്ടി അകത്തേയ്ക് വിളിച്ചിട്ട് കുടിലിനുള്ളിലേയ്ക് കയറി…!

ഞാൻ കുനിഞ്ഞ് അകത്ത് കയറിയപ്പോൾ അമ്മ ഒരു പായിൽ ചാണകം മെഴുകിയ തണുത്ത തറയിൽ പുതച്ച് മൂടി കിടന്ന് വിറയ്കുന്നുണ്ട്…!

ആ കുടിലിന്റെ ഏറ്റവും ഉയരമുള്ള മദ്ധ്യഭാഗത്ത് പോലും എനിയ്ക് നിവർന്ന് നിൽക്കാൻ വയ്യ! അത്ര ഉയരമേയുള്ളു അതിന്…!

ലതിക ചുണ്ടുകൾ എന്റെ ചെവിയോട് ചേർത്ത് മന്ത്രിച്ചു:

“അവനോടു പഠിത്തത്തെപ്പറ്റിയൊന്നും ചോയിച്ചേക്കല്ലേ…!”

ഞാൻ തലകുലുക്കിയിട്ട് വീണ്ടും പുറത്തേയ്ക് ഇറങ്ങി….

“നീ പേരുപറഞ്ഞില്ലല്ലോടാ മോനേ…”

“ലതീഷ്….”
അവൻ ചിരിയോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു. ആ മുഖത്ത് വിടരുന്ന പുഞ്ചിരി കാണുമ്പോൾ കാണുന്നവർക്ക് ഒരു നീറ്റലാണ് അനുഭവപ്പെടുക!

എന്റെ ബൈക്കിന് മുന്നിലായി മുകൾഭാഗം മഞ്ഞ നിറമുള്ള ഒരു കറുത്ത അംബാസിഡർ വന്ന് നിന്നു.
ഡ്രൈവർ പരിചയമുള്ള ആള് തന്നെയാണ്…!

വണ്ടി വന്ന് നിന്നപ്പോൾ തന്നെ ലതീഷ് കസേരയിൽ നിന്ന് എണീൽക്കാനുള്ള ശ്രമം തുടങ്ങിയിരുന്നു….

ലതിക അമ്മയെ താങ്ങിപ്പിടിച്ച് കൊണ്ട് ചെന്ന് വണ്ടിയുടെ തുറന്ന പിൻവാതിലിലൂടെ അകത്തേയ്ക് കയറ്റി. തുണികളും മറ്റും അടങ്ങിയ കൂടുകളും ഒക്കെ എടുത്ത് വീടിന്റെ ഓലമറ എടുത്ത് ചാരി അടച്ച ലതിക വന്ന് വണ്ടിയിൽ കയറിയപ്പോൾ ലതീഷ് മുൻസീറ്റിൽ കയറിയിരുന്നു….

കാറ് സ്റ്റാർട്ടാക്കിയ ഡ്രൈവറോട് ഞാൻ കുനിഞ്ഞ് ആശുപത്രിയുടെ പേര് പറഞ്ഞപ്പോൾ ലതിക എന്നെയൊന്ന് നോക്കി!

ഞാൻ അവളെ സാരമില്ലെന്ന് കണ്ണടച്ച് കാണിച്ചു!

പ്രമുഖ സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയുടെ പേര് കേട്ടതാണ് അവൾ ചെറിയൊരു ഞെട്ടലോടെ എന്നെ നോക്കാൻ കാര്യം!

കാറ് തിരിച്ച് പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ബൈക്കുമെടുത്ത് കാറിനെ മറികടന്ന് മുന്നോട്ട് പോയി…

എനിയ്കെന്നാ മൈര് നോക്കാനാ!

ഫോൺബിൽ അടയ്കാൻ തന്ന പണം എന്റെ കൈയിലിരുന്നതും കൂട്ടി ലതികയ്ക് കൊടുത്തു എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ നിന്റെ കൈയിലിരുന്നത് അങ്ങനെ തന്നെ അവിടെ ഇരുന്നോട്ടെ എന്നും പറഞ്ഞ് വർഷേച്ചി തന്ന അയ്യായിരം എന്റെ പേഴ്സിൽ ഉണ്ട്!
അറുപിശുക്കൻ ആയ കെട്ടിയോൻ വർഷങ്ങളായി മറന്ന് കിടക്കുന്ന വർഷേച്ചിയുടെ പേരിലുള്ള രണ്ട് എഫ്.ഡികളിലായി വർഷേച്ചിയുടെ പക്കൽ ആറ് ലക്ഷത്തോളം രൂപയുണ്ട്.

അതിൽ നിന്ന് എത്ര വേണമെങ്കിലും ഇത്തരം നല്ല കാര്യങ്ങൾക്ക് വേണമെങ്കിൽ വിനിയോഗിയ്കാം എന്നത് പറഞ്ഞിട്ടും ഉണ്ട്!

ആശുപത്രിയിൽ എത്തി പെട്ടന്ന് അത്യാഹിത വിഭാഗത്തിൽ കയറ്റി ധ്രുതഗതിയിൽ പരിശോധനകളും ചികിത്സകളും നടന്നു. ഞങ്ങൾ മൂവരും അത്യാഹിത വിഭാഗത്തിന്റെ മുന്നിൽ കിടന്ന കസേരകളിൽ കാത്തിരുന്നു….

ഞാൻ ചെന്ന് ഡോക്ടറോട് ലതീഷിന്റെ അവസ്ഥ പറഞ്ഞ് അമ്മയ്ക് അഡ്മിഷൻ എഴുതിച്ച് ലതീഷിനെ കൊണ്ട് ചെന്ന് മുറിയിലാക്കി…

ലതീഷിനെ മുറിയിൽ കിടത്തിയിട്ട് ഞങ്ങൾ വീണ്ടും ഐസി യൂണിറ്റിന് മുന്നിൽ എത്തി…

അൽപ്പസമയത്തിന് ശേഷം ഡോക്ടർ ഞങ്ങളെ മുറിയിലേയ്ക് വിളിപ്പിച്ചു…..

“ഒരു രണ്ടുമൂന്ന് മണിക്കൂറുകളൂടി കഴിഞ്ഞിങ്ങ് കൊണ്ടുവന്നാൽ മതിയാരുന്നല്ലോ..?”

ഞങ്ങൾ ഇരുന്നതും ഡോക്ടർ പരുഷമായി ചോദിച്ചു!
ഞാൻ ലതികയെ നോക്കി….
അവൾ നിറകണ്ണുകളോടെ മുഖം താഴ്ത്തി.

“ഇനിയിപ്പോൾ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല! പനി ന്യുമോണിയയായി ലംഗ്സിനെ ബാധിച്ചായിരുന്നു. രണ്ട് ദിവസം ഒബ്സർവേഷനിൽ തന്നെ കിടക്കട്ടെ നിങ്ങൾ റൂമിലേയ്ക് പൊയ്കോ…
എന്തെങ്കിലും ആവശ്യം വന്നാൽ വിളിപ്പിച്ചോളും”

ഡോക്ടറോട് നന്ദിയും പറഞ്ഞ് ഞാൻ എണീറ്റു. ഒപ്പം കണ്ണീരും ഒലിപ്പിച്ച് ലതികയും!

മുറിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ ലതീഷ് കിടന്ന് നല്ല ഉറക്കമാണ്….

“മെഡിക്കൽകോളജിലെ ഡോക്ടറപ്പ ഈ ന്യുമോണിയയുടെ കാര്യവൊന്നുമ്പറഞ്ഞില്ലേ…?”

അടുത്തടുത്ത് രണ്ട് കട്ടിലുകൾ കിടന്നതിന് അപ്പുറം മുറിയ്കുള്ളിൽ തന്നെ തിരിച്ച ബാത്ത് റൂമിന്റെ ചതുരം കഴിഞ്ഞുള്ള വീതി കുറഞ്ഞ ഭാഗത്ത് കിടന്ന ചാരില്ലാത്ത ദിവാൻകോട്ട് പോലുള്ള ചെറിയ ഫോം ചെയ്ത ഇരിപ്പിടത്തിലേയ്ക് ഇരുന്ന ഞാൻ എന്റെയൊപ്പം അടുത്ത് വന്ന് നിന്ന ലതികയോട് ചോദിച്ചു…

അവൾ വിങ്ങിപ്പൊട്ടി മുഖം കുനിച്ച് കുറ്റവാളിയെ പോലെ നിന്ന് പിറുപിറുത്തു…

“ചെന്നതേ അഡ്മിഷനാ കുറിച്ചേ ഞാങ്കിടക്കാമ്വയ്യ മരുന്നുമതീന്നു പറഞ്ഞപ്പ ദേഷ്യപ്പെട്ടെന്തോ മരുന്നിന് കുറിച്ചുതന്നതാ അല്ലാതൊരു ടെസ്റ്റും നടത്തീട്ടല്ല!”

“പഷ്ട്…! മിടുക്കി!
ആ ഡോക്ടറെ ഒരുകുറ്റോമ്പറയാനില്ല!”

എന്റെ പതിഞ്ഞത് എങ്കിലും പരുഷമായ ശബ്ദം കേട്ടതും അവൾ ശബ്ദം പുറത്ത് വരാതെ വായ് പൊത്തിപ്പിടിച്ച് കൊണ്ട് ഏങ്ങലടിച്ച് കരച്ചിൽ തുടങ്ങി…

“പോട്ടെടീ…. സാരവില്ല! ആപത്തൊന്നുമ്പിണഞ്ഞില്ലല്ലോ!”

ഞാൻ എണീറ്റ് ലതികയുടെ തോളിൽ തട്ടി അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു!

പൊടുന്നനെ എന്റെ മാറിലേയ്ക് വീണ ലതിക എന്നെ വരിഞ്ഞ് മുറുക്കി പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു..!

കടിച്ച് പിടിച്ച് എന്റെ മാറിൽ വായമർത്തി ശബ്ദമടക്കിയിട്ടും മുളംതണ്ട് ചീന്തും പോലുള്ള കരച്ചിൽ ശബ്ദം വെളിയിൽ വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു!
ഞാൻ പെട്ടന്ന് ലതീഷ് കിടക്കുന്ന കട്ടിലിലേയ്ക് എത്തിനോക്കി.
ബാത്ത് റൂമിന്റെ വശത്തെ കട്ടിലിൽ ഇങ്ങോട്ട് ശിരസ്സും വച്ചുള്ള കിടപ്പ് ആയതിനാൽ ലതീഷിന് എണീറ്റ് ഉയർന്ന് നോക്കിയാൽ മാത്രമേ ഞങ്ങളെ കാണാനാവൂ..!

ലതികയുടെ ആ വലിയ തിരയിളക്കം ഒന്ന് അടങ്ങുന്നത് വരേയും ആ മുടിയിഴകളും തഴുകി ഞാനവളെ ഇറുകെ പുണർന്ന് കൊണ്ട് നിന്നു…

ആ വലിയ കിതപ്പ് ഒന്നാറിയപ്പോൾ ഞാനവളുടെ കാതിലേയ്ക് ചുണ്ടുകൾ ചേർത്ത് മന്ത്രിച്ചു:

“നീയൊറ്റയ്കല്ലല്ലോടീ മോളേ… നിനക്കു ഞങ്ങളൊക്കെയില്ലേ…”

എന്നെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്ന കൈകൾ മുന്നിലേയ്ക് എടുത്ത് എന്റെ കഴുത്തിലൂടെ ഇട്ട് വരിഞ്ഞ് മുറുക്കിയ ലതിക ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചത് പോലെ എന്റെ മുഖമാസകലം ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് മൂടി…

ആ കൊടുങ്കാറ്റ് ഒന്നടങ്ങി ലതിക വീണ്ടും എന്റെ അരക്കെട്ടിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് ഇറുകെ പുണർന്ന് എന്റെ മാറിൽ കവിളമർത്തി പതിയെ മന്ത്രിച്ചു:

“എന്റെ വറീച്ചാ നീയപ്പം എന്നെക്കണ്ടില്ലാന്നേലോ…?
ഹോ….! എനിയ്കാലോചിക്കാമ്പോലുവ്വയ്യത്..!”

കതകിൽ മുട്ട് കേട്ടു…

ഞങ്ങൾ അടർന്ന് മാറി.
ഞാൻ ചെന്ന് കതക് തുറന്നപ്പോൾ ഒരു നേഴ്സ് കൌണ്ടറിൽ അടയ്കാൻ പറഞ്ഞ് ഒരു കടലാസ് എന്റെ നേരേ നീട്ടി…..

ഡീലക്സ് റൂമിന്റെ അഡ്വാൻസ് വാടകയും ഉൾപ്പടെ ആകെ തൊള്ളായിരത്തി എൺപത് രൂപ!
“ഉയ്യോ…! ഇത്രോമ്പൈസയോ! ഈശ്വരാ ഇപ്പവിതായപ്പ ഇവിടൊന്നൊന്നു പോണേ എത്രയായിരാകും..?”

എന്റെ പിന്നിൽ വന്ന് ചേർന്ന് നിന്ന് ബില്ലിലേയ്ക് എത്തിനോക്കിയ ലതികയുടെ അമ്പരപ്പ് വെളിയിൽ വന്നു!

“രാവിലെ പല്ലുതേരോ കുളിയോവൊക്കെ കഴിഞ്ഞേച്ചു നടക്കാമ്മേലേടീ വെടുങ്കേ…! നാറീട്ടുമേല…!”

ഞാൻ അന്തരീക്ഷം ഒന്ന് ലഘൂകരിയ്കാനായി മനഃപൂർവ്വം പറഞ്ഞു!

“പോടാ പട്ടീ…. ഞാമ്പല്ലൊക്കെ തേച്ചിട്ടുതന്നാ നടക്കുന്നേ അല്ലാണ്ടു നിന്നെപ്പോലല്ല!”

ലതിക ആ പഴയ പ്രസരിപ്പ് പെട്ടന്ന് വീണ്ടെടുത്തു!
എന്റെ ഉദ്ദേശവും അത് തന്നെ ആയിരുന്നു!

ലതിക കട്ടിലിൽ വച്ചിരുന്ന ബിഗ് ഷോപ്പറിൽ പരതി അതിൽ നിന്ന് പേഴ്സ് വലിച്ചെടുത്ത് അഞ്ഞൂറിന്റെ രണ്ട് നോട്ടുകൾ എടുത്ത് എന്റെ നേരേ നീട്ടി….

“അതെന്തിനാ…? വേണ്ടെന്റേലൊണ്ട്..!”

ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ തർക്കിച്ചു:

“അതിനു നീ കോട്ടേത്തിനു പോയില്ലല്ലോ!
എന്റേ കാശൊണ്ടെടാ സെലിൻ പോകാന്നേരത്ത് തന്നേച്ചുപോയ മൂവായിരം രൂപ കൈയിത്തന്നെയൊണ്ട്..!
ആ സെലിന്റെ കാര്യമ്പറഞ്ഞപ്പഴാ ഇതോർത്തേ..!
നമ്മളു പിന്നെ കണ്ടില്ലാരുന്നല്ലോ അവള് തന്നേച്ചു പോയതായിത്..”
ലതിക അവളുടെ കഴുത്തിൽ കിടന്ന സ്വർണ്ണമാല ഉയർത്തിക്കാട്ടി!

സെലിൻ ഇടയ്കിടെ ധരിയ്കുന്ന ഒന്നര പവന്റെ ചെറിയ മിന്നൽക്കണ്ണി മാല…!

“അതെന്തായാലും നിന്റേലിരുന്നോട്ടെ!”

പറഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ പുറത്തേയ്കിറങ്ങി കതക് ചാരി!
കൌണ്ടറിൽ ബിൽ അടച്ചശേഷം ശാലിനിയെ വിളിച്ച് വിവരങ്ങൾ ധരിപ്പിച്ച ശേഷം കാന്റീനിൽ പോയി റൂംനമ്പറും പറഞ്ഞ് മൂന്ന് ഊണും ഓർഡർ ചെയ്തിട്ട് അര കിലോമീറ്റർ അകലെയുള്ള ഗോകുലിന്റെ സ്റ്റുഡിയോയിൽ പോയി വണ്ടികൾ കൈമാറിയതിനും ശേഷമാണ് ഞാൻ തിരികെ കയറി പോയത്…!

ഞാൻ മുറിയിൽ ചെന്ന് അരമണിയ്കൂർ കഴിഞ്ഞ് കാണും ഊണുമായി ആൾ എത്തി!

നാലുമണിയ്ക് ചായയും കടിയും പറഞ്ഞിട്ടാണ് ആ പയ്യനെ തിരികെ വിട്ടത്!

“ചായയുമായി വരുമ്പോൾ രാത്രിയിലേയ്കുള്ള ആഹാരം പറഞ്ഞാൽ മതി. രാത്രി വരുമ്പോൾ രാവിലെത്തേനുള്ളതും! ഒന്നിനും പുറത്തേയ്ക് പോകേണ്ട!”

ഞാൻ ഇത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ലതിക തലയാട്ടി!

“കൊച്ചേ… എടാ കൊച്ചേ… എണീക്ക് എണീറ്റു ചോറുണ്ടേച്ചു മരുന്നും കഴിച്ചിട്ടു കെടക്ക്…!”

ലതിക ചെന്ന് ലതീഷിനെ കുലുക്കി വിളിച്ചു!
കണ്ണുകൾ തുറന്ന ലതീഷിനെ അവൾ താങ്ങി എഴുന്നേൽപ്പിച്ച് ഇരുത്തി!
ചോറിന്റെ പൊതി അഴിച്ച് കൊണ്ടുവന്നിരുന്ന പ്ളേറ്റ് കഴുകി അതിലേയ്ക് വിളമ്പി ലതീഷിനെ കൊണ്ട് ചെന്ന് കൈകഴുകിച്ച് മേശയുടെ അരികിലേയ്ക് കസേര വലിച്ചിട്ട് ഇരുത്തിയപ്പോൾ അവൻ ചോദിച്ചു:

“നിങ്ങളു കഴിക്കുന്നില്ലേ…?”

“കൊച്ചു കഴിച്ചേച്ചു കെടന്നോ ഞങ്ങളു കഴിച്ചോളാം!”

ലതീഷ് ചോറുണ്ട് കഴിഞ്ഞ് അൽപ്പം സമയം കട്ടിലിൽ ചാരിയിരുന്നിട്ട് മരുന്നും കഴിച്ച് കിടന്ന് വീണ്ടും മയക്കത്തിലേയ്ക് പ്രവേശിച്ചു!

പ്ളേറ്റ് കഴുകി ഞങ്ങൾക്ക് ഇരുവർക്കുമുള്ള ചോറ് വിളമ്പിയ്കൊണ്ട് ലതിക പറഞ്ഞു:

“രണ്ട് ചോറു വാങ്ങിയാ മതിയാരുന്നു ഇതൊരുപാടാ ഇനി രാത്രി വേറേ വാങ്ങണ്ട!ഇവനിത്രയുമൊന്നും യാത്ര വയ്യാത്തതാ അതാ ഈ കിടപ്പ് ആ ക്ഷീണങ്കൊണ്ട് ഇനിയിന്നു മുഴുവനിങ്ങനെ മയങ്ങി മയങ്ങി കെടക്കും..!”

ഞങ്ങൾ ചോറുണ്ട് കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ രോഗിയ്കുള്ള ബെഡ്ഡിലെ ഒരു തലയിണ എടുത്ത് ആ വീതികുറഞ്ഞ സോഫയിലേയ്ക് വച്ച് കിടന്നു..

മുറിയുടെ കതക് അടച്ച് തഴുതിട്ട ലതിക വന്ന് എന്റെ അരഭാഗത്ത് ചേർന്ന് ഇരുന്ന് പിന്നി ഇട്ടിരുന്ന മുടി അഴിച്ച് കൈകൊണ്ട് ഒന്ന് ഉലർത്തിയിട്ട് മുടി കെട്ടി വച്ചിട്ട് എന്നെ ഭിത്തിയുടെ വശത്തേയ്ക് തള്ളി….

“നീങ്ങിക്കെടക്കടാ ഞാനൂടൽപ്പവൊന്നു കെടക്കട്ടെ!”

ഞാൻ അൽപ്പം നിരങ്ങിയിട്ട് അവൾക്ക് അഭിമുഖമായി ചരിഞ്ഞ് കിടന്നു. ലതിക കയറി എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് എന്റെ മീതേയ്ക് ഒരു കാലും കയറ്റി ചരിഞ്ഞ് കിടന്നു!

കഷ്ടിച്ച് ഒരാൾക്ക് കിടക്കാനുള്ള വീതി മാത്രമുള്ള അതിൽ നിന്ന് താഴെപ്പോകാതെ ഞാൻ അവളെ വട്ടംചുറ്റി പിടിച്ചു!
“നിനക്കു പേടിയാണേ ഞാനാ കട്ടിലേ കെടക്കാവെടീ… രോഗിയ്കുള്ള ബെഡ്ഡെ കിടന്നാ രോഗിയാകുവോ തലപോകുവോ ഒന്നുമില്ല! നീയിങ്ങനെ അള്ളിപ്പിടിച്ചു കെടന്നേച്ചു താഴെപ്പോകണ്ട!”

“മിണ്ടാതവിട കെടക്കടാ കോപ്പേ..”
അവളെന്റെ താടിയ്കടിയിലേയ്ക് കഴുത്തിലേയ്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി!”

എന്നെ അതിശയിപ്പിച്ച ജീവിതത്തിൽ ആദ്യം സംഭവിച്ച ഒരു കാര്യം ലതികയെ പോലെ സുന്ദരിയായ ഒരു പെണ്ണിന്റെ പഞ്ഞിക്കെട്ട് പോലുള്ള കരിക്ക് മുലകൾ എന്റെ ശരീരത്ത് ഞെരിഞ്ഞ് അമർന്നിട്ടും അവൾ എന്നെ ചുംബനങ്ങളാൽ പൊതിഞ്ഞിട്ടും എന്റെ കുണ്ണ സാഹചര്യം മനസ്സിലാക്കി പ്രതികരിച്ചതേയില്ല എന്നതാണ്..!

എന്റെ മാത്രമല്ല ആ എന്റെ മാറിൽ ഞെരിഞ്ഞ ഇപ്പോഴും അമർന്ന് ഇരിയ്കുന്ന മുലകളിലെ ഞെട്ടുകൾ ഇപ്പോൾ ഈ കിടപ്പിൽ പോലും ധൃഢമാകുന്നില്ല എന്നതുമാണ്…!

കാമം എന്ന ഒരു വികാരം ഞങ്ങൾ ഇരുവരേയും സ്പർശിച്ചതേയില്ല! ആലിംഗനത്തിനും ചുംബനങ്ങൾക്കും കാമമല്ലാതെ ഇങ്ങനേയും ഒരു അനുഭൂതി പകരുവാൻ കഴിയും എന്നത് എനിയ്ക് ഒരു പുതിയ അറിവ് തന്നെ ആയിരുന്നു…

“എടീ ലതീഷെണീറ്റാ നമ്മളീ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കെടക്കുന്നതവൻ കാണില്ലേ… അവനെന്തു കരുതും?”

“നീയവിടെ കെടക്കടാ ചെക്കാ! അവന്റെകാര്യം എനിക്കാണോവതോ നിനക്കാണോ അറിയാവുന്നത്!”

ലതിക പതിയെ ശാസിച്ചു! എന്നിട്ട് തുടർന്നു:

“അവനെണിയ്കണമെങ്കിൽ ഞാഞ്ചെന്നു താങ്ങിക്കൊടുക്കണം. തന്നെ കെടക്കാം. നീ ചിന്തിച്ചുകാണുവല്ലേ പിടിക്കല്ലേന്നു പറഞ്ഞിട്ടു ഞാനവനെ പിടിയ്കുന്നതോന്ന്..!
അവനു നോവാതെ അവനെ താങ്ങാൻ എനിക്കേ പറ്റൂ! അമ്മ പിടിച്ചാപ്പോലും അവൻ വേദനകൊണ്ടു പുളയും!
കൈകാലുകളുടെ മുട്ടുകളിൽ വെള്ളം കെട്ടുന്നതാ അവന്റെയസുഖം.
വലിയൊരു ഓപ്പറേഷൻ മാത്രമാ അതിനൊരു ശാശ്വതപരിഹാരം!

അന്നത്തെ അലച്ചിലിന്റെ കൂടുതൽ കൊണ്ട് ആകണം മയക്കം ഞങ്ങൾ ഇരുവരുടേയും കണ്ണുകളെ പെട്ടന്ന് തന്നെ ബാധിച്ചു….

കതകിൽ തെരുതെരെ ഉള്ള മുട്ട് കേട്ടാണ് ഞങ്ങൾ ഇരുവരും ഞെട്ടിപ്പിടഞ്ഞ് എണീറ്റത്….

ലതിക വാഷ്ബെയിസനിൽ മുഖം കഴുകുമ്പോൾ ഞാൻ ചെന്ന് വാതിലിന്റെ തഴുതെടുത്തു…..

… ……………തുടരും

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Download This Full Story PDF
Malayalam Kambi Kathakal - അടിപൊളി മലയാളം കമ്പി കഥകള്‍ © 2017
Content security powered by Jaspreet Chahal