Malayalam Kambi Kathakal - അടിപൊളി മലയാളം കമ്പി കഥകള്‍

Malayalam Kambi Kathakal, Kathakal Download , Kadakal Malayalam,Kathakal Mallu,Malayalam Kambikathakal, Kambi Pdf, Kathakal Malayalam,Kathakal Malayalam, മലയാളം കമ്പി കഥകള്‍

മൃഗം – 4

മലയാളം കമ്പികഥ – മൃഗം – 4

“അച്ഛന്റെ ഫോണ്‍ ചെയ്യല്‍ സൂപ്പര്‍ ആയിരുന്നു..പോലീസില്‍ ഇതൊക്കെ ആണോ അച്ഛാ പണി?” ദിവ്യ വരുന്ന ത്രില്ലില്‍ ആയിരുന്ന രതീഷ്‌ അച്ഛനോട് ചോദിച്ചു.

“ഇതുപോലെ ചില നമ്പരുകള്‍ ചില പ്രതികളെ പിടിക്കാന്‍ ഞങ്ങള്‍ ഇറക്കാറുണ്ട്…” അയാള്‍ പറഞ്ഞു. രാവിലെ തന്നെ രണ്ടു പെഗ് അയാള്‍ അകത്താക്കിയിരുന്നു. ദിവ്യയെന്ന പച്ചക്കരിമ്പിനെ കാണാന്‍ അയാള്‍ മകനെക്കാള്‍ വെമ്പി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.

“ങാ..അവള് വന്നാല്‍ നീ ഉള്ളിലോട്ടു കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പൊക്കോണം..ആരും കാണണ്ട” അയാള്‍ രഹസ്യമായി പറഞ്ഞു.

അപ്പോഴാണ് ഫോണ്‍ ശബ്ദിച്ചത്. രവീന്ദ്രന്‍ ചെന്നു ഫോണെടുത്തു.

“ഹലോ..രവീന്ദ്രന്‍” അയാള്‍ പറഞ്ഞു.

മലയാളം കമ്പികഥ – മൃഗം – 1

മലയാളം കമ്പികഥ – മൃഗം – 2

മലയാളം കമ്പികഥ – മൃഗം – 3

 

“സാറേ ഇത് ഞാനാ മുസ്തഫ..ഇന്നലെ സാറ് എന്നോടൊന്നു കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞാരുന്നല്ലോ..ഇപ്പൊ ഞാന്‍ ഇവിടെ അടുത്തുണ്ട്…വേറെ ഒരാളെ കണ്ട് കുറച്ചു കാശ് വാങ്ങാന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു..അതിന്റെ കൂടെ സാറിനെയും കാണാം എന്ന് കരുതി ഇറങ്ങിയതാ…വീട് എവിടാ സാറേ……”

വാസുവിനെ കൈകാര്യം ചെയ്യാന്‍ രവീന്ദ്രന്‍ സമീപിച്ചിരുന്നത് മുസ്തഫയെ ആയിരുന്നു. പോലീസുകാര്‍ അറിഞ്ഞുള്ള കൊട്ടേഷന്‍ പണിയും അവനുണ്ട്. രാഷ്ട്രീയ പിന്‍ബലം ഉള്ളതുകൊണ്ട് കേസൊക്കെ സാദാ അടിപിടി കേസായി തള്ളിപ്പോകുകയെ ഉള്ളു. അവന് ഇന്ന് തന്നെ വരാന്‍ തോന്നിയല്ലോ എന്ന് രവീന്ദ്രന്‍ ഓര്‍ക്കുകയും ചെയ്തു. കുറ്റം അവന്റെതല്ല;
ഇന്ന് തനിക്ക് അവധിയാണ് എന്നും വീട്ടിലേക്ക് വന്നാല്‍ കാര്യങ്ങള്‍ പറയാം എന്നും താന്‍ തന്നെയാണ് അവനോട് പറഞ്ഞത്. ഈ പെണ്ണ് വന്നുചാടും എന്ന് താന്‍ അപ്പോള്‍ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ലല്ലോ? ഇനി അവനോടു വരണ്ട എന്ന് പറയാനും പറ്റില്ല.

“ങാ..നീ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്‌…” രവീന്ദ്രന്‍ അവനു വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.

“ശരി സാറേ..ഞാന്‍ ഒരു പത്തു മിനിറ്റിനകം അങ്ങെത്താം…”

അവന്‍ പറഞ്ഞു. രവീന്ദ്രന്‍ ഫോണ്‍ വച്ചു തിരിഞ്ഞപ്പോള്‍ സൈക്കിളില്‍ വീടിന്റെ മുറ്റത്തേക്ക് വരുന്ന ദിവ്യയെ അയാള്‍ കണ്ടു. അവളെ കണ്ടപ്പോള്‍ അയാള്‍ക്ക് ദേഹം മൊത്തം തരിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. ഹോ..എന്തൊരു സൌന്ദര്യം! എന്തൊരു ഇനിപ്പ്! ഒരു ഇരുപത്തിയഞ്ചുകാരിയെക്കാള്‍ മുഴുപ്പും തുടുപ്പുമുള്ള അവയവപുഷ്ടി. ചോര തുടിക്കുന്ന ചുണ്ടുകള്‍. രവീന്ദ്രന്റെ ലിംഗം ഷഡ്ഡിയുടെ ഉള്ളില്‍ മൂത്ത് കനത്തു. രതീഷ്‌ അവളെ കണ്ടു വേഗം ഇറങ്ങിച്ചെന്നു.

“ഹായ്.” അവന്‍ പറഞ്ഞു.

“ഹായ്..” അവള്‍ സൈക്കിള്‍ സ്റ്റാന്റില്‍ വച്ചിട്ട് അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. അവളെ നിന്ന നില്‍പ്പില്‍ പിടിച്ചു കിടത്തി പണിയാനുള്ള ആക്രാന്തം രവീന്ദ്രന്‍ വളരെ പാടുപെട്ടാണ് നിയന്ത്രിച്ചത്.

“അച്ഛാ..ദിവ്യ”

രതീഷ്‌ അവളെ അച്ഛന് പരിചയപ്പെടുത്തി. അത്ര അടുത്തു നിന്ന് ആദ്യമായാണ് അയാള്‍ അവളെ കാണുന്നത്. ആ മുഖത്തിന്റെ ഇനിപ്പും തുടുപ്പും അയഞ്ഞ ചുരിദാര്‍ ആയിട്ടുകൂടി നെഞ്ചിലെ മുഴപ്പും കണ്ടപ്പോള്‍, രവീന്ദ്രന്റെ മുഖത്ത് വിയര്‍പ്പുകണങ്ങള്‍ പൊടിഞ്ഞു. കടുപ്പത്തില്‍ ഒരു പെഗ്ഗ് വീശാന്‍ അയാള്‍ക്ക് തോന്നിയെങ്കിലും നിയന്ത്രിച്ചു.

“വാ മോളെ..കേറി ഇരിക്ക്..”

രവീന്ദ്രന്‍ ഉള്ളിലെ വികാരം പുറമേ പ്രകടിപ്പിക്കാതെ അഭിനയിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവള്‍ പുഞ്ചിരിയോടെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി. പെണ്ണ് അടുത്തുകൂടി പോയപ്പോള്‍ അവളില്‍ നിന്നും വമിച്ച മദഗന്ധത്തില്‍ രവീന്ദ്രന്‍ മയങ്ങിപ്പോയി. അയാള്‍ക്ക് തന്റെ ശരീരം മൊത്തത്തില്‍ തളരുന്നത് പോലെ ഒരു തോന്നലുണ്ടായി.

“ങാ എടാ മോനെ..നീ മോളെയും കൂട്ടി ഉള്ളിലേക്ക് പോ..എന്റെ ഒരു സുഹൃത്ത് വരുന്നുണ്ട്…നിങ്ങളെ രണ്ടാളെയും അവന്‍ കാണണ്ട..കാര്യമൊക്കെ നമ്മള്‍ അറിഞ്ഞാല്‍ പോരെ..അല്ലെ മോളെ” അയാള്‍ അവളെ അംഗോപാംഗം കോരിക്കുടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ദിവ്യ തലയാട്ടി.

“നീ വാടി..നമുക്ക് അകത്തിരിക്കാം” രതീഷ് പറഞ്ഞു.

അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു കള്ളച്ചിരി വിടര്‍ന്നിരുന്നു. ഉള്ളിലേക്ക് പോകാന്‍ തുടങ്ങിയ രതീഷിനെ രവീന്ദ്രന്‍ ആംഗ്യം കാട്ടി വിളിച്ചു. അവന്‍ അയാളുടെ അരികില്‍ എത്തി.

“എന്താ അച്ഛാ”

“എടാ..ഒരുത്തന്‍ എന്നെ കാണാന്‍ വരുന്നുണ്ട്. വാസുവിനെ കൈകാര്യം ചെയ്യാന്‍ ഞാന്‍ ഏര്‍പ്പാടാക്കിയ കൊട്ടേഷന്‍ ടീമിന്റെ ആളാ..അവന്‍ വന്നിട്ട് പോകുന്നത് വരെ നീ കുസൃതി ഒന്നും കാണിക്കരുത്…മനസിലായോ?”

“ഇല്ല..ഞങ്ങള്‍ അവിടെ ഇരുന്നോളാം..”

“ഉം ശരി..”

അവന്‍ പോയപ്പോള്‍ മുസ്തഫ ദിവ്യയെ മനസ്സില്‍ ഓര്‍ത്തുകൊണ്ട്‌ ലിംഗം അമര്‍ത്തി തടവി. ചെറുക്കനോട് അയാള്‍ക്ക് ഒരേ സമയം അസൂയയും ഒപ്പം ഇഷ്ടവും തോന്നി. അവന്റെ കഴിവാണല്ലോ അവളിവിടെ എത്താന്‍ കാരണം.

മാര്‍ക്കറ്റില്‍ ഇറച്ചിക്കടയില്‍ വാസു മൊയ്തീനെയും ഒപ്പം കൂടി നിന്നു ചിരിക്കുന്നവരെയും ഒന്ന് നോക്കി.

“എന്റെ അമ്മ ഒരിക്കല്‍ കെട്ടിയതാണ്..ദാ ആ ഇരിക്കുന്ന ആളിനെ..രണ്ടാമതും കെട്ടിക്കാന്‍ നിന്റെ ഇക്ക ആരാടാ..ബ്രോക്കറോ?”

ചോദിച്ചതും അവന്റെ കാല്‍ മൊയ്തീന്റെ കത്തി പിടിച്ചിരുന്ന കൈയില്‍ ഊക്കോടെ പതിഞ്ഞതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. കത്തി ദൂരേക്ക് തെറിച്ചു വീണു. തന്റെ കൈ ഒടിഞ്ഞത് പോലെ മൊയ്തീന് തോന്നി. പക്ഷെ വേഗം തന്നെ പ്രത്യാക്രമണത്തിനു തയാറായ മൊയ്തീന്‍ കൈ ഉയര്‍ത്തുന്നതിന് മുന്‍പ് വാസു അവന്റെ കഴുത്തിലേക്ക്‌ ശക്തമായി ഇടിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ശ്വാസം കിട്ടാതെ വിഷമിച്ച അവനെ വാസു പിടിച്ച് ഇറച്ചി അറിയുന്ന തടിയുടെ മേല്‍ കുനിച്ചു നിര്‍ത്തി അടുത്തുകിടന്ന കത്തിയെടുത്ത് അവന്റെ കഴുത്തില്‍ അമര്‍ത്തി.

“നായിന്റെ മോനെ..അരിഞ്ഞു തൂക്കിക്കളയും..പറയടാ നിന്റെ കോണോത്തിലെ ചേട്ടന്‍ എവിടെ പോയെന്ന്?” അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു തിരിച്ച് കാല്‍മുട്ട് അവന്റെ നടുവിനമര്‍ത്തി വാസു ചോദിച്ചു.

“വിട്..ആഹ്ഹ്..വിട്..ഞാന്‍ പറയാം..” വേദന സഹിക്കാനാകാതെ മൊയ്തീന്‍ പുളഞ്ഞു.

വാസു പിടി അയച്ചപ്പോള്‍ ആശ്വാസത്തോടെ അവന്‍ നിവര്‍ന്നു.

“രവീന്ദ്രനെന്ന പൊലീസുകാരന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയിരിക്കുവാ…” കിതച്ചുകൊണ്ട് അവന്‍ പറഞ്ഞു.

“സത്യമാണോടാ” വാസു കത്തി അവന്റെ നെഞ്ചില്‍ കുത്തി നിര്‍ത്തി ചോദിച്ചു.

“ആണ്..ഉമ്മച്ചിയാണേ സത്യം..” അവന്‍ ആണയിട്ടു.

“നിന്റെ പെട്ടീല്‍ എത്ര പണം ഉണ്ടെടാ?” വാസു ചോദിച്ചു.

“അറിയത്തില്ല..എണ്ണി നോക്കണം”

“ഉം നോക്ക്..വേഗം..”

മൊയ്തീന്‍ പണപ്പെട്ടി എടുത്ത് തകൃതിയായി എണ്ണി.

“ഇരുപതിനായിരം ഉണ്ട്…” അവന്‍ പറഞ്ഞു.

“ഉം..എടുക്ക്..ബാക്കി ഒരു ലക്ഷത്തി എണ്‍പതിനായിരം..അത് നിന്റെ ചേട്ടന്‍റെ കൈയീന്നു ഞാന്‍ മേടിച്ചോളാം” വാസു പണം വാങ്ങിയിട്ട് മുരണ്ടു. കത്തി അവിടെ ഇട്ട ശേഷം അവന്‍ പുറത്തിറങ്ങി. ജനം ഞെട്ടലോടെ എല്ലാം കണ്ടു നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു.

“അച്ഛാ..അച്ഛനറിയാമോ ഈ രവീന്ദ്രന്‍ പൊലീസുകാരന്റെ വീട്?” വാസു ചോദിച്ചു.

ശങ്കരന്‍ ഞെട്ടിത്തരിച്ച് അന്തം വിട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. അയാള്‍ക്ക് തന്റെ കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാന്‍ സാധിച്ചിരുന്നില്ല. ഒപ്പം അയാളുടെ മനസില്‍ അവനോടുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴം വര്‍ദ്ധിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇത്ര ധൈര്യവും ചങ്കൂറ്റവും ഉള്ള ഇവനാണ് താന്‍ വളരെയേറെ അധിക്ഷേപിച്ചിട്ടും മറുത്തൊരു അക്ഷരം പോലും പറയാതെ ഒരു വളര്‍ത്തു നായയെപ്പോലെ അവിടെ ജീവിച്ചിരുന്നത് എന്നോര്‍ത്തപ്പോള്‍ ശങ്കരന്റെ മനസ് വിങ്ങിപ്പൊട്ടി. പണിപ്പെട്ടു കരച്ചില്‍ നിയന്ത്രിച്ച് അയാള്‍ അവനെ നോക്കി.

“അറിയാം..മോനെ അവനാണ് അന്ന് നിന്നെ അടിക്കാന്‍ ഇറങ്ങിയ പോലീസുകാരന്‍”

അയാള്‍ അന്ന് അവനെ പിടികൂടാന്‍ പോലീസ് എത്തിയപ്പോള്‍ താന്‍ അതിനെ പിന്തുണച്ചത് പശ്ചാത്താപത്തോടെ ഓര്‍ത്തുകൊണ്ട്‌ പറഞ്ഞു. വാസുവിന് ആളെ മനസിലായി. അന്ന് ദിവ്യയുടെ കൂടെ കണ്ട ചെറുക്കന്റെ തന്തപ്പടി. നെറ്റ്അവനെ കാണാനാണ് ഇവന്റെ ചേട്ടന്‍ പോയിരിക്കുന്നത്. നല്ലത്! ഒരു വെടിക്ക് രണ്ടു പക്ഷി!

“അച്ഛാ..അവന്റെ വീട് എവിടാ..ഞാന്‍ ഒന്ന് പോയിട്ട് വരാം..”

ശങ്കരന്‍ അവനു വഴി പറഞ്ഞുകൊടുത്തു.

“ഞാന്‍ കൂടി വരാം മോനെ..നീ തന്നെ പോകണ്ട” അയാള്‍ പറഞ്ഞു.

“വേണ്ട അച്ഛാ..പോലീസുകാരന്‍ അല്ലെ..അച്ഛന്‍ വരണ്ട. ഈ പണം വച്ചോ..ഞാന്‍ ഓട്ടോ പിടിച്ചു പോയിട്ട് വരാം” അവന്‍ പണം അയാള്‍ക്ക് നല്‍കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“മോന്‍ സൂക്ഷിക്കണം..മുസ്തഫ ഭയങ്കരനാണ്..ഇവനെപ്പോലെ അല്ല..ദാ സ്കൂട്ടറിന്റെ താക്കോല്‍….നീ ഇതില്‍ പൊക്കോ….ഞാന്‍ ഇവിടുന്ന് നടന്നു പൊക്കോളാം..വേറെയും കുറേപ്പേരെ കാണാന്‍ ഉണ്ട്..” പണം വാങ്ങി ബാഗില്‍ വച്ചുകൊണ്ട് അയാള്‍ പറഞ്ഞു.

വാസു സ്കൂട്ടര്‍ എടുത്ത് മുന്‍പോട്ടു നീങ്ങി. മൊയ്തീന് ശ്വാസം നേരെ വീണത് അപ്പോഴാണ്‌. അവന്‍ വേഗം മൊബൈല്‍ എടുത്ത് മുസ്തഫയ്ക്ക് ഫോണ്‍ ചെയ്തു.

രവീന്ദ്രന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ബൈക്കില്‍ പോകുകയായിരുന്ന മുസ്തഫ ഫോണ്‍ ശബ്ദിച്ചപ്പോള്‍ ബൈക്ക് നിര്‍ത്തി മടിക്കുത്തില്‍ നിന്നും അതെടുത്ത് നോക്കി. മൊയ്തീനാണ്.

“എന്താടാ..”

“ഇക്കാ..ആ ശങ്കരന്റെ മകനാണ് എന്ന് പറഞ്ഞു വന്ന് ഒരുത്തന്‍ എന്നെ തല്ലിയിട്ട് നമ്മുടെ പെട്ടിയിലെ പണവുമായി പോയി..ഇക്കയെ കാണാന്‍ അവന്‍ അങ്ങോട്ട്‌ വരുന്നുണ്ട്..” മൊയ്തീന്റെ ഭയം കലര്‍ന്ന ശബ്ദം മുസ്തഫ കേട്ടു.

“നിന്നെ തല്ലിയിട്ട് പണം കൊണ്ട് പോയെന്നോ? നീ എന്തോക്കെയാടാ ഈ പറേന്നത്? അതിനുമാത്രം ചങ്കൂറ്റം ഉള്ള ഏത് അവനെയാ ശങ്കരന്‍ കൊണ്ടുവന്നത്? നീ എന്നിട്ട് തിരിച്ചു തല്ലിയില്ലേ?” കോപത്തോടെ മുസ്തഫ ചോദിച്ചു.

“എന്റെ ഇക്കാ ഇതുപോലെ ഒരുത്തനെ ഞാന്‍ ആദ്യായിട്ട് കാണുവാ..എനിക്കൊന്നും ചെയ്യാന്‍ പറ്റിയില്ല..പെട്ടെന്നുള്ള ആക്രമണം ആയിരുന്നു..സാരമില്ല..പന്നിക്ക് പണി ഞാന്‍ പിന്നെ കൊടുത്തോളാം..ഇക്ക ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചോണം..”

“ശരി..അവനിങ്ങു വരട്ടെ..നീ വിളിച്ചത് നന്നായി..അവന്റെ കടം കൈയോടെ അങ്ങ് തീര്‍ത്തേക്കാം…”

“അതെ ഇക്ക..ആ പന്നിഇനി രണ്ടുകാലില്‍ നടക്കരുത്..”

മുസ്തഫ ഫോണ്‍ കട്ട് ചെയ്തിട്ട് അല്‍പനേരം ആലോചിച്ചു. പിന്നെ ബൈക്ക് സ്റ്റാര്‍ട്ടാക്കി നേരെ രവീന്ദ്രന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വിട്ടു. രവീന്ദ്രന്‍ അയാളെ കാത്ത് ഉമ്മറത്ത് തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

“മുസ്തഫെ..വാ വാ”

അയാള്‍ അവനെ കണ്ടപ്പോള്‍ പറഞ്ഞു. വല്ല വിധേനയും അയാളെ വേഗം പറഞ്ഞു വിട്ട ശേഷം മകനെക്കൊണ്ട് പെണ്ണിനെ കളിപ്പിക്കണം എന്ന ചിന്തയില്‍ ആയിരുന്നു അയാള്‍.

“എനിക്ക് ഒരിടം വരെ അത്യാവശ്യമായി പോകാനുണ്ടായിരുന്നു..മുസ്തഫ വരുന്നുണ്ടാല്ലോ എന്നറിഞ്ഞത് കൊണ്ടാ വെയിറ്റ് ചെയ്തത്..ഞാന്‍ വേഗം കാര്യത്തിലേക്ക് കടക്കാം…നമ്മുടെ ബ്ലേഡ് ശങ്കരന്‍ ഇല്ലേ? അവനൊരു വളര്‍ത്തുമകന്‍ ഉണ്ട്..പേര് വാസു. അവനെയാണ്‌ നിങ്ങള്‍ കൈകാര്യം ചെയ്യേണ്ടത്. വെറുതെ ചെയ്‌താല്‍ പോരാ, നായിന്റെ മോന്‍ രണ്ടു കാലില്‍ ഇനി നടക്കാന്‍ പാടില്ല..വെട്ടി എടുക്കുകയോ തല്ലി ഒടിക്കുകയോ എന്ത് വേണേല്‍ ആയിക്കോ..എത്രാ നിന്റെ ചാര്‍ജ്ജ്” രവീന്ദ്രന്‍ തിടുക്കത്തോടെ ചോദിച്ചു.

ശങ്കരന്റെ മകന്‍ എന്ന് കേട്ടപ്പോള്‍ മുസ്തഫയ്ക്ക് താല്‍പര്യം കൂടി.

“ആരാന്നാ പറഞ്ഞെ?” അയാള്‍ ഉറപ്പ് വരുത്താനായി ചോദിച്ചു.

“ടാ നമ്മുടെ ബ്ലേഡ് ശങ്കരന്റെ മകന്‍..അവന്‍ ശരിയായ മകനല്ല..വളര്‍ത്തുമകന്‍ ആണ്..”

“ഓഹോ..” മുസ്തഫ തലയാട്ടി. താന്‍ നോക്കി നടക്കുന്നവനെ തന്നെ പണിയാന്‍ ആണ് ഇയാള്‍ കൊട്ടേഷന്‍ തരുന്നത്. അതേതായാലും നന്നായി. അവനെ വെറുതെ തല്ലേണ്ട കാര്യമില്ലല്ലോ..പണം വാങ്ങിത്തന്നെ പണിയാം. പക്ഷെ താനുമായി അവനു പ്രശ്നമുണ്ട് എന്ന് ഇയാള്‍ അറിയണ്ട. അറിഞ്ഞാല്‍ അയാള്‍ കൊട്ടേഷന്‍ മാറ്റിക്കളയും. മുസ്തഫ മനസ്സില്‍ കണക്കുകൂട്ടി.

“കാര്യം എനിക്കറിയേണ്ടതില്ല..എന്നാലും ചോദിക്കുകയാണ്..എന്താ നിങ്ങളും അവനും തമ്മില്‍ പ്രശ്നം?” അയാള്‍ ചോദിച്ചു.

“പ്രശ്നമോ? എന്റെ മോന്റെ അഞ്ചു പല്ലാണ് ആ നാറി അടിച്ചു കൊഴിച്ചത്..വേറെയും ചില പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഉണ്ട്..ഞാനൊരു പോലീസുകാരന്‍ ആയിപ്പോയി..അതുകൊണ്ട് നേരില്‍ എനിക്കവനെ ഒന്നും ചെയ്യാന്‍ പറ്റില്ല..അതാ നിന്നെ വിളിപ്പിച്ചത്…”

“ഞാനേറ്റു..ഇന്നുതന്നെ അവന്റെ കാര്യം തീര്‍ത്ത് തന്നേക്കാം..പക്ഷെ ചിലവ് അല്പം കൂടും” മുസ്തഫ തല ചൊറിഞ്ഞു.

“എത്രാ നിനക്ക് വേണ്ടത്?”

“അമ്പത്”

“ങേ..അമ്പതോ..എടാ നിനക്കൊക്കെ പല സഹായോം ഞങ്ങള് ചെയ്യുന്നതാ..അത് മറക്കല്ലേ”

“എന്റെ സാറെ ഒരു രൂപയില്‍ കുറഞ്ഞുള്ള ഒരു കൊട്ടേഷനും ഞാന്‍ എടുക്കാറില്ല.. ഇതിലെ റിസ്ക്‌ എത്രയാണ് എന്ന് സാറിനും അറിയാമല്ലോ? മര്‍മ്മത്തോ മറ്റോ അടി വീണാല്‍ ജീവന്‍ പോകുന്ന കേസാ..ചിലപ്പോള്‍ അത് അവന്റെയാകാം..അതല്ലെങ്കില്‍ ഞങ്ങളുടെ..ജീവന്‍ പണയം വച്ചുള്ള കളിയാ ഇത്..ആള് ചത്താല്‍ ജയിലില്‍ പോകേണ്ടതും ഞങ്ങളാ..അതുകൊണ്ട് ഇതില്‍ കുറഞ്ഞ് ഒരു രക്ഷേമില്ല…സാറായത് കൊണ്ട് മാത്രമാ ഞാന്‍ അമ്പതില്‍ ഒതുങ്ങിയത്”

മുസ്തഫ പറഞ്ഞു.

ഉള്ളില്‍ ദിവ്യയും രതീഷും എല്ലാം കേള്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“എടീ അവനെ അയാള്‍ ഇന്ന് ശരിയാക്കും. ടൌണിലെ ഗുണ്ടാ നേതാവാ അയാള്‍…” രതീഷ്‌ ദിവ്യയോട് പറഞ്ഞു. അവളുടെ മനസ്സില്‍ വാസുവിനോടുള്ള പക കത്തിജ്വലിക്കുകയായിരുന്നു. അത് കേട്ടപ്പോള്‍ അവളുടെ മനസില്‍ വന്യമായ ഒരു സന്തോഷം നിറഞ്ഞു. അതെ..അവനെ ആരെങ്കിലും മര്യാദ പഠിപ്പിക്കണം. അവന്റെ അഹങ്കാരം അതോടെ തീരും!

“ഇന്നാ എണ്ണി നോക്ക്..” അഞ്ഞൂറിന്റെ ഒരു കെട്ട് മുസ്തഫയ്ക്ക് നല്‍കി രവീന്ദ്രന്‍ പറഞ്ഞു.

മുസ്തഫ പണം എണ്ണുന്നത് ദിവ്യ ഒളിഞ്ഞു നിന്നുനോക്കി. ഉം..ഇയാള്‍ ആള് കൊള്ളാം. നല്ല കരുത്തനാണ്. ആ കൈകള്‍ കണ്ടില്ലേ? ഞരമ്പുകള്‍ തെളിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന ഉറച്ച കൈകള്‍. അവനെ ഇയാള്‍ എടുത്തിട്ടു മെതിക്കും..അവള്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു.

“ഇറച്ചി വെട്ടുകാരനാ അയാള്‍” രതീഷ്‌ അവളോട്‌ പതിയെ പറഞ്ഞു. അതുകൂടി കേട്ടപ്പോള്‍ ദിവ്യയുടെ സന്തോഷം ഇരട്ടിച്ചു. അവനെ ഇയാള്‍ കൊന്നിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന് പോലും അവള്‍ ആശിച്ചു. രതീഷും രവീന്ദ്രനും അയാള്‍ പോകാന്‍ വേണ്ടി തിടുക്കപ്പെട്ടു നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു; ദിവ്യയും.

പണം എണ്ണി തിട്ടപ്പെടുത്തി അരയിലെ ബെല്‍റ്റിനോട് ചേര്‍ന്നുള്ള ബാഗില്‍ വച്ച ശേഷം മുസ്തഫ എഴുന്നേറ്റു. അയാളുടെ നെഞ്ചുവിരിവും ക്രൂരമായ മുഖവും കണ്ടപ്പോള്‍ ദിവ്യക്ക് പേടി തോന്നി. ഭയങ്കരന്‍ ആണ് ഇയാള്‍. വാസു ഇന്ന് ചതഞ്ഞരയും! അവള്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു.

“എന്നാ ശരി സാറേ..വൈകിട്ട് അവന്റെ വിവരം തിരക്കി അറിഞ്ഞെക്കണേ..പിന്നെ പോലീസ് കേസോ മറ്റോ ആയാല്‍ സാറ് നോക്കിക്കോണം…” അവന്‍ പോകാനിറങ്ങിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“അത് നീ പേടിക്കണ്ട..കാര്യം ക്ലീനായി ചെയ്‌താല്‍ മാത്രം മതി..”

“സാറ് ധൈര്യമായി ഇരി..അമ്പതിന് ഒന്നിന്റെ പണി ഈ മുസ്തഫ ചെയ്യും”
അയാള്‍ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി; ഒപ്പം രവീന്ദ്രനും. അയാള്‍ പോയാലുടന്‍ കതകടച്ച് ഉള്ളില്‍ കയറാന്‍ വെമ്പുകയായിരുന്നു അയാളുടെ കാമവെറി പൂണ്ട മനസ്. മുസ്തഫ ബൈക്കില്‍ കയറി കിക്ക് അടിച്ച് സ്റ്റാര്‍ട്ട്‌ ആക്കി തിരിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒരു സ്കൂട്ടര്‍ അവിടേക്ക് കയറി വന്നു. രവീന്ദ്രന്‍ ഞെട്ടലോടെ നോക്കി! വാസു! അയാളുടെ ചുണ്ട് മന്ത്രിച്ചു.

“മുസ്തഫാ..ദാ ഇര ഇങ്ങോട്ട് വന്നിരിക്കുന്നു..അവനാ വാസു..” രവീന്ദ്രന്‍ മുസ്തഫയോട് പറഞ്ഞു.

മുസ്തഫ ബൈക്ക് ഓഫാക്കി വീണ്ടും സ്റ്റാന്റില്‍ വച്ചു നിവര്‍ന്നപ്പോള്‍ വാസുവിന്റെ സ്കൂട്ടര്‍ അവിടെത്തി നിന്നു. അവന്‍ അതില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി ഇരുവരെയും നോക്കി.

“എടീ ദോ അവന്‍ ഇവിടെയും വന്നിരിക്കുന്നു..ദൈവമേ ഇനി എന്ത് നടക്കുമോ എന്തോ?” ഉള്ളില്‍ നിന്നും വാസുവിനെ കണ്ട രതീഷ്‌ ഭീതിയോടെ ദിവ്യയോട് പറഞ്ഞു. അവളും നോക്കി. അവളുടെ ഞെട്ടല്‍ മുഖത്ത് പ്രകടമായിരുന്നു. താനിവിടെ ഉണ്ടെന്ന് അവനറിഞ്ഞാല്‍ അത് അച്ഛനും അമ്മയും അറിയും. ഇവന്‍ എങ്ങനെ ഇവിടെത്തി? എന്തായാലും അത് നന്നായി; അവനെ തന്റെ കണ്മുന്നില്‍ ഇട്ടു ചതയ്ക്കുന്നത് നേരില്‍ കാണാമല്ലോ…പക്ഷെ തന്നെ അവന്‍ കാണാന്‍ പാടില്ല.

“എടാ രതീഷേ ഞാന്‍ ആ മുറിയില്‍ ഒളിക്കാന്‍ പോവാ..അവനെന്നെ കണ്ടാല്‍ ആകെ പ്രശ്നമാകും..” ലിവിംഗ് റൂമിനോട് ചേര്‍ന്നുള്ള മുറിയിലേക്ക് ഭിത്തിയിലൂടെ നിരങ്ങി നീങ്ങി ദിവ്യ കയറി. രതീഷ് തലയാട്ടി. അവള്‍ ഉള്ളില്‍ കയറി ജനലിന്റെ കര്‍ട്ടനു സമീപം ചെന്ന് അതല്‍പ്പം നീക്കി പുറത്തേക്ക് നോക്കി.

“നീയാണോ മുസ്തഫ?” വാസു മുണ്ട് മടക്കിക്കുത്തി മുസ്തഫയുടെ മുന്‍പില്‍ നിവര്‍ന്നു നിന്നു ചോദിച്ചു.

“അതെ..നീ എന്റെ കടേല്‍ കേറി കളിച്ചു അല്ലെ..സാരമില്ല…പയ്യനല്ലേ..ഞാന്‍ ക്ഷമിച്ചേക്കാം..അവിടുന്നെടുത്ത കാശ് ഇങ്ങെടുക്ക്….” അവന്റെ പക്കല്‍ നിന്നും പണം വാങ്ങിയ ശേഷം മതി പണി എന്നാലോചിച്ചുകൊണ്ട് മുസ്തഫ പറഞ്ഞു.

“എന്റെ അച്ഛന്‍, ശങ്കരന്‍, നിനക്ക് രണ്ടുവര്‍ഷം മുന്‍പ് നല്‍കിയ പണം ചോദിക്കാനാണ് ഞാന്‍ വന്നത്..ഇരുപത് രൂപ നിന്റെ അനിയന്റെ കൈയില്‍ നിന്നും വാങ്ങി…ബാക്കി ഒന്ന് എണ്‍പത്..എപ്പോള്‍ തരും?” വാസു ചോദിച്ചു.

“അപ്പൊ നീ കാശ് വാങ്ങിക്കാന്‍ വന്നതാ അല്യോ?” മുസ്തഫ ചിരിച്ചു.

“അതെ..തന്നാല്‍ ഉടനെ അങ്ങ് പോയേക്കാം..”

“തരാല്ലോ..ഇന്നാ പിടിച്ചോ..”

പറഞ്ഞതും മുസ്തഫയുടെ വലതുകാല്‍ അവന്റെ നെഞ്ചിനു നേരെ ഊക്കോടെ ഉയര്‍ന്നു. നിമിഷനേരം കൊണ്ട് ഇടത്തേക്ക് ചുവടു വച്ചു മാറിയ വാസു ഇടതുകാല്‍ ഉയര്‍ത്തി അവന്റെ നെഞ്ചില്‍ ചവിട്ടി. മുസ്തഫ ബൈക്ക് മറിച്ചിട്ടുകൊണ്ട് നിലത്തേക്ക് വീണു.

“കള്ളക്കഴുവേറി..വീട്ടുമുറ്റത്ത് കേറി പോക്രിത്തരം കാണിക്കുന്നോടാ?”

സംഗതി പ്രശ്നമാണ് എന്ന് കണ്ട രവീന്ദ്രന്‍ കോപത്തോടെ വാസുവിന്റെ നേരെ ചീറിയടുത്തു. വാസു കടുവയെപ്പോലെ പിന്നിലേക്ക് പതുങ്ങി. കോപാധിക്യത്തോടെ പാഞ്ഞടുത്ത രവീന്ദ്രന്‍ അവന്റെ കഴുത്തിനു പിടിക്കാനായി മുന്‍പോട്ട് ആഞ്ഞപ്പോള്‍ വാസു വലത്തേക്ക് തെന്നി മാറി തിരിഞ്ഞ് പുറം കൈ കൊണ്ട് അയാളുടെ കരണത്ത് തന്നെ പ്രഹരിച്ചു. കണ്ണില്‍ നിന്നും തീപ്പൊരി പറക്കുന്നത് പോലെ അയാള്‍ക്ക് തോന്നി. കണ്ണില്‍ ഇരുട്ടുകയറിയ രവീന്ദ്രന്‍ തപ്പിത്തടഞ്ഞപ്പോള്‍ വാസുവിന്റെ കാല്‍ അയാളുടെ നെഞ്ചില്‍ ശക്തമായി പതിഞ്ഞു. അയാള്‍ മലര്‍ന്നടിച്ചു നിലത്തേക്ക് വീണു.

ഇതിനിടെ എഴുന്നേറ്റ് വന്ന മുസ്തഫയുടെ കാലില്‍ ബൈക്കിന്റെ സൈലന്‍സര്‍ കൊണ്ട് പൊള്ളി കുടുര്‍ന്നിരുന്നു. വേദനയും പകയും സഹിക്കാനാകാതെ അലറിക്കൊണ്ട് മുസ്തഫ വാസുവിന് നേരെ ചാടി വീണു. ഒഴിഞ്ഞുമാറിയ വാസു അയാളെ കൈകൊണ്ട് തട്ടി നിലത്തിട്ടു മുഖത്ത് ശക്തമായി ചവിട്ടി. മുസ്തഫയുടെ നാല് മുന്‍പല്ലുകള്‍ ഇളകി അയാളുടെ വായില്‍ വീണു. വാസു വീണ്ടും കാല്‍ ഉയര്‍ത്തിയതോടെ ഭയന്നു വിറച്ചു പോയ മുസ്തഫ കൈകൂപ്പി.

“അരുതേ..എന്നെ കൊല്ലല്ലേ..അയ്യോ എന്നെ ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ….” അയാള്‍ ഉറക്കെ കരഞ്ഞു. അയാളുടെ വായില്‍ നിന്നും ചോരയൊഴുകി.

ഉള്ളില്‍ ഇത് കണ്ടു നില്‍ക്കുകയായിരുന്ന ദിവ്യ അന്തം വിട്ടു വായ പിളര്‍ന്നു പോയി. വാസു ആള് തല്ലും പിടിയും കൂടുന്നവനാണ് എന്നവള്‍ക്ക് അറിയാമായിരുന്നു എങ്കിലും അവന്‍ ഇത്രയ്ക്ക് ഭീകരനാണ് എന്നവള്‍ സ്വപ്നത്തില്‍ പോലും ചിന്തിച്ചിരുന്നില്ല. ഈ മനുഷ്യനെ ആണ് താന്‍ ഭയമില്ലാതെ എന്നും അധിക്ഷേപിക്കുകയും അപമാനിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നത്. ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ അവളുടെ നട്ടെല്ലിലൂടെ തണുപ്പ് അരിച്ചു കയറുന്നത് പോലെ തോന്നി. അവളെക്കാള്‍ ഭയന്നു ആലില പോലെ വിറയ്ക്കുകയായിരുന്നു രതീഷ്‌.

“എണീക്കടാ…”

വാസു മുസ്തഫയോട് ആജ്ഞാപിച്ചു. മുസ്തഫ വായില്‍ നിന്നും ചോര തുടച്ചു കളഞ്ഞ് ഇളകിപ്പോയ പല്ലുകള്‍ തുപ്പി കളഞ്ഞിട്ട് പ്രയാസത്തോടെ എഴുന്നേറ്റു.

“എന്റെ അച്ഛന്റെ പക്കല്‍ നിന്നും വാങ്ങിയ പണം എടുക്കടാ..കൃത്യം ഒരു ലക്ഷത്തി എണ്‍പതിനായിരം രൂപ..ഉം…” വാസു കൈനീട്ടി.

മുസ്തഫ അവന്റെ ബാഗിലേക്ക് കൈയിട്ട് അതിലുള്ള പണം മൊത്തം അവനു നല്‍കി.

“എത്രയുണ്ടെടാ ഇത്?”

“അറിയില്ല..എണ്ണി നോക്കിക്കോ..ബാക്കി ഇന്ന് തന്നെ തരാം.” മുസ്തഫ വിറച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

വാസു പണം എടുത്ത് എണ്ണി.

“ഇത് എഴുപതിനായിരം..ബാക്കി ഒന്ന് പത്ത് എപ്പോള്‍ തരും?”

“കടേല്‍ വന്നാല്‍ മതി..ഇന്നുതന്നെ തരും..”

“ശരി..ഉച്ചയ്ക്ക് ഒരുമണിക്ക് ഞാന്‍ എത്തും..”

“ഉവ്വ്..”

“എന്നാല്‍ നീ പോ..”

മുസ്തഫ വേഗം തന്നെ ബൈക്ക് നിവര്‍ത്താന്‍ ശ്രമിച്ചു. സാധിക്കാതെ വന്നപ്പോള്‍ വാസു അവനെ സഹായിച്ചു. ബൈക്ക് നേരെയാക്കി സ്റ്റാര്‍ട്ട്‌ ചെയ്ത് അവന്‍ പറപറന്നു. നിലത്ത് മലര്‍ന്നു വീണ രവീന്ദ്രന്‍ ഉരുണ്ടുപിരണ്ട് എഴുന്നേറ്റു. അയാളുടെ മുഖം കോപം കൊണ്ട് കത്തി.

“എടാ നായെ..നീയെന്നെ തല്ലി അല്ലെ..ഞാനൊരു സര്‍വീസില്‍ ഇരിക്കുന്ന പോലീസുകാരന്‍ ആണെങ്കില്‍..നിന്റെ ഓരോ എല്ലും ഞാന്‍ ഒടിച്ചിരിക്കും..നീ ചെവിയേല്‍ നുള്ളിക്കോടാ തന്തയ്ക്ക് പിറക്കാത്തവനെ….” അയാള്‍ പണിപ്പെട്ട് എഴുന്നേറ്റ് നിന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

വാസു അയാളുടെ അടുത്തു ചെന്നു കരണം തീര്‍ത്ത് ഒന്ന് കൊടുത്തു. അയാള്‍ വീണ്ടും തലകറങ്ങി നിലത്ത് വീണു.

“ചുമ്മാ കേറി തന്തയ്ക്ക് വിളിക്കരുത്..വല്ലോം ചെയ്യാനുണ്ടെങ്കില്‍ ചെയ്ത് കാണിച്ചാല്‍ മതി” അവന്‍ പറഞ്ഞു.

ഉള്ളില്‍ ഇതുകണ്ട് ഭയന്നു പോയ ദിവ്യ അറിയാതെ മൂത്രം ഒഴിച്ചു പോയിരുന്നു. തന്റെ പാന്റീസ് നനഞ്ഞ് തുടയിലൂടെ മൂത്രം പോയത് വിറയലോടെ അവള്‍ കണ്ടു. അവളുടെ പല്ലുകള്‍ തമ്മില്‍ കൂട്ടിയിടിക്കുകയായിരുന്നു. മുസ്തഫയുടെ രക്തം പുരണ്ട മുഖവും അയാള്‍ പല്ലുകള്‍ തുപ്പി കളഞ്ഞതും ഓര്‍ക്കുന്തോറും അവളുടെ ഭീതി അനിയന്ത്രിതമായി വര്‍ദ്ധിച്ചു.

“തന്തേം മോനും ഉടായിപ്പും കൊണ്ട് ഇനി ഇറങ്ങല്ലേ…ഇറങ്ങിയാല്‍ അവസാനം ചിതയില്‍ വയ്ക്കാന്‍ ബാക്കി ഒന്നും കാണത്തില്ല..പറഞ്ഞേക്കാം…”
പോകാനായി സ്കൂട്ടറിന്റെ സമീപമെത്തിയ വാസു അപ്പോഴാണ്‌ ദിവ്യയുടെ സൈക്കിള്‍ കാണുന്നത്. അവന്‍ ഒന്നുകൂടി നോക്കി; അതെ അവളുടെ സൈക്കിള്‍ തന്നെ. ഇതെങ്ങനെ ഇവിടെത്തി എന്നാലോചിച്ചുകൊണ്ട് അവന്‍ തിരികെയിറങ്ങി വന്നു. അവന്‍ തന്റെ സൈക്കിള്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു എന്ന് മനസിലായപ്പോള്‍ ദിവ്യയുടെ ഭയം പത്തിരട്ടിയായി. തന്നെ ഇവിടെ കണ്ടാല്‍ എന്താകും ഈ അവസ്ഥയില്‍ അവന്റെ പ്രതികരണം എന്നവള്‍ക്ക് ഊഹിക്കാന്‍ പോലും സാധിക്കുമായിരുന്നില്ല. നിലത്ത് കിടന്നു ഞരങ്ങുന്ന രവീന്ദ്രനെ മറികടന്നു വാസു വീടിന്റെ ഉള്ളില്‍ കയറി. അവിടെ അതിശൈത്യത്തില്‍ എന്നപോലെ നിന്നു വിറയ്ക്കുന്ന രതീഷിനെ അവന്‍ കണ്ടു.

“ഇവിടെ വാടാ…” വാസു അവനെ വിളിച്ചു.

രതീഷ്‌ കൈകള്‍ കൂപ്പി കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവന്റെ അരികിലെത്തി.

“എന്നെ ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ..പ്ലീസ്..” നെറ്റ്അവന്‍ നിലവിളിച്ചു കരഞ്ഞു.

“വായടയ്ക്കടാ നായെ..പുറത്തിരിക്കുന്ന സൈക്കിള്‍ ദിവ്യയുടെ അല്ലേടാ?”

“ആണേ..”

“അവള്‍ എവിടെ?”

“ദാ ആ മുറിയില്‍ ഉണ്ട്..”

അവന്‍ പറഞ്ഞത് കേട്ടു ദിവ്യ പൂക്കുല പോലെ വിറച്ചു.

“അവള്‍ എന്തിനാണ് ഇവിടെ വന്നത്?”

“അത്..അത്..” രതീഷ്‌ നിന്നു പരുങ്ങി.

വാസു നേരെ ഫോണ്‍ ഇരിക്കുന്നിടത്ത് ചെന്നു വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചു. രുക്മിണി ഫോണ്‍ എടുത്തു.

“അമ്മെ ഞാനാ വാസു..ദിവ്യ എവിടെപ്പോയി?”

“മോനെ അവളുടെ സ്കൂളില്‍ നിന്നും ഫോണ്‍ വന്നു ഡയറിയുമായി ചെല്ലണം എന്നും പറഞ്ഞ്..എന്താ കാര്യം? നീ എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു അവള്‍ പോയ വിവരം?”

“ഏയ്‌..ഞാന്‍ അവളെ റോഡില്‍ വച്ചു കണ്ടു…അതുകൊണ്ട് ചോദിച്ചതാ..ശരി അമ്മെ”

വാസു ഫോണ്‍ വച്ചു. അവന്റെ ഫോണ്‍ സംസാരം കേട്ട ദിവ്യയ്ക്ക് ചെറിയ ആശ്വാസം തോന്നി; അവന്‍ അമ്മയോട് പറഞ്ഞില്ല താനിവിടെ ഉണ്ടെന്ന്.

“ഇത് ആരുടെ ഐഡിയ ആയിരുന്നെടാ?”

വാസു രതീഷിന്റെ മുന്‍പിലെത്തി ചോദിച്ചു.

“പൊ..പൊറുക്കണം…ഞ….ഞാന്‍…” രതീഷ്‌ ഭയം കൊണ്ട് സംസാരിക്കാനാകാതെ വിറച്ചു. വാസു അവനെ തൂക്കി പുറത്തേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു. എവിടെയോ പോയി അവന്‍ വീണു. ഇത്രയും കണ്ടതോടെ ദിവ്യ പുറത്തേക്ക് ഓടിവന്നു വാസുവിന്റെ കാലില്‍ വീണു കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരഞ്ഞു.

“വാസുവേട്ടാ.എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം..എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം…ഞാനിനി ഒരു തെറ്റും ചെയ്യില്ല..എന്നെ ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ..പ്ലീസ്..”

അവളുടെ മുഖം അവന്റെ കാല്‍പ്പാദത്തില്‍ ആയിരുന്നു. ഏതു സമയത്തും അവന്റെ കാല്‍ തന്റെ പുറത്ത് പതിഞ്ഞേക്കാം എന്നൊരു ഭയം അവള്‍ക്കുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ വേറെ വഴിയൊന്നും തല്‍ക്കാലം അവള്‍ കണ്ടില്ല. അവളുടെ ചുണ്ടുകളുടെ നനവും കണ്ണീരിന്റെ ചൂടും വാസു തന്റെ കാലില്‍ അറിഞ്ഞു; ഒപ്പം തന്നെ ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യമായി അവള്‍ വാസുവേട്ടാ എന്ന് വിളിച്ചത് അവന്റെ മനസിനെ ആഴത്തില്‍ സ്പര്‍ശിച്ചു. അല്‍പനേരം അവന്‍ അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നു. പിന്നെ കാലു മാറ്റി.

“എഴുന്നേല്‍ക്ക്…” അവന്‍ സൌമ്യമായി പറഞ്ഞു. ദിവ്യ എഴുന്നേറ്റ് അവന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാനാകാതെ നിന്ന് ഏങ്ങലടിച്ചു കരഞ്ഞു.

“വീട്ടില്‍ പോ….പേടിക്കണ്ട..ഞാന്‍ അച്ഛനോടോ അമ്മയോടോ ഇത്തവണയും ഒന്നും പറയില്ല..പക്ഷെ ഇനി നീ ഇതുപോലെ വല്ലതും ആവര്‍ത്തിച്ചാല്‍….” അവന്‍ അര്‍ദ്ധോക്തിയില്‍ നിര്‍ത്തി.

ദിവ്യ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ഇല്ലെന്നു തലയാട്ടി.

“ശരി പോ..ഇവിടെ കണ്ടതൊന്നും മനസ്സില്‍ വയ്ക്കണ്ട..പൊക്കോ..” അവന്‍ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

ദിവ്യ വേഗം തന്നെ ഇറങ്ങി സൈക്കിളില്‍ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. പോകുമ്പോള്‍ അവള്‍ തിരിഞ്ഞു വാസുവിനെ ഒന്ന് നോക്കി. അവളുടെ മനസ്സില്‍ നാളിതുവരെ അനുഭവപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു വികാരം അവന്റെ നേരെ ഉടലെടുക്കുകയായിരുന്നു; കൌമാരക്കാരിയായ മദം മുറ്റിയ ഒരു പെണ്ണിന് എല്ലാം തികഞ്ഞ ശക്തനായ പുരുഷനോട് തോന്നുന്ന എല്ലാ വികാരങ്ങളും കൂടിച്ചേര്‍ന്ന ഒരു സമ്മിശ്രവികാരം; അതില്‍ പ്രണയവും ആരാധനയും കാമവും ആദരവും എല്ലാം തുല്യ അളവില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു; പക്ഷെ ഒരുപടി മുകളില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നത് കാമം തന്നെ ആയിരുന്നു.

വീട്ടിലെത്തിയ ദിവ്യ ആളാകെ മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. താന്‍ തീരെ കൃമിയായി കണ്ടിരുന്ന ആ മനുഷ്യന്‍ അസാധാരണ വ്യക്തിത്വത്തിനുടമയാണ് എന്ന തിരിച്ചറിവ് അവളില്‍ അവനോടുള്ള ആരാധന അതിശക്തമായി വര്‍ദ്ധിപ്പിച്ചു. ഒപ്പം തന്റെ തെറ്റുകള്‍ അവള്‍ വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയുകയും ചെയ്തു. ഇനി കണ്ടവന്മാരുടെ പിന്നാലെ താന്‍ പോകില്ല എന്നവള്‍ മനസ്സില്‍ പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു; തനിക്ക് ഇനി വേറാരെയും വേണ്ട..വാസുവേട്ടനെ മാത്രം മതി. അവന്റെ കാലില്‍ മുഖം അമര്‍ത്തിക്കിടന്ന ആ നിമിഷം മനസിലെത്തിയപ്പോള്‍ അവള്‍ തരളിതയായി. അന്നൊരിക്കല്‍ അതുപോലെ താന്‍ കിടന്നപ്പോള്‍ തന്നെ തോണ്ടി എറിഞ്ഞ മനുഷ്യനാണ് ഇന്ന് അനങ്ങാതെ നിന്നത്. ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ അവളില്‍ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടര്‍ന്നു. മാത്രമോ..താന്‍ രതീഷിനെ അന്ന് വീട്ടിലേക്ക് വരുത്തിയതും ഇപ്പോള്‍ അവന്റെ വീട്ടില്‍ പോയതുമൊന്നും വാസുവേട്ടന്‍ അമ്മയോടോ അച്ഛനോടോ പറഞ്ഞിട്ടില്ല; അതിന്റെ അര്‍ഥം എന്താണ്? തന്നോട് വെറുപ്പാണ് എങ്കില്‍ എന്തിന് നേരില്‍ അറിഞ്ഞ കാര്യം അവരോട് പറയാതിരിക്കണം? അപ്പോള്‍ തന്നോട് വാസുവേട്ടന് വെറുപ്പില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല, സ്നേഹം ഉണ്ടുതാനും! അതുകൊണ്ടാണല്ലോ രതീഷിനെ തൂക്കിയെടുത്ത് എറിഞ്ഞിട്ടും തന്നെ നുള്ളി നോവിക്കുക പോലും ചെയ്യാതിരുന്നത്. ഹോ..എന്നാലും ആ തടിമാടനെ എത്ര നിസ്സാരമായാണ് ചേട്ടന്‍ അടിച്ചു വീഴ്ത്തിയത്! ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ അവള്‍ക്ക് ചിരി വന്നു. വേഗം തന്നെ വേഷം മാറി അവള്‍ അടുക്കളയില്‍ ചെന്നു.

“അമ്മെ..എന്തെങ്കിലും ജോലി ഉണ്ടോ”

അവള്‍ ഉത്സാഹത്തോടെ അമ്മയോട് ചോദിച്ചു. രുക്മിണി ചെറുതായി ഒന്ന് ഞെട്ടാതിരുന്നില്ല. സദാ മുഖം വീര്‍പ്പിച്ച് അലസയായി വേറേതോ ലോകത്തെന്ന പോലെ ജീവിക്കുന്ന തന്റെ മകള്‍, നാളിതുവരെ ചോദിക്കാത്ത ചോദ്യമാണ് ചോദിച്ചിരിക്കുന്നത്! കാക്ക മലര്‍ന്നു പറക്കുമോ എന്തോ..അവള്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു.

“ജോലി എല്ലാം തീര്‍ന്നു..നീ പോയി തുണി കഴുകി കുളിക്ക്..രാവിലെയും കുളിച്ചതല്ലല്ലോ..”

“ശരി അമ്മെ..”

ദിവ്യ കുളിക്കാനായി പോയി. രുക്മിണി താടിക്ക് കൈയും കൊടുത്ത് നിന്നുപോയി.

സന്ധ്യയ്ക്ക് ശങ്കരന്‍ വാസുവിന്റെ ഒപ്പം എത്തുമ്പോള്‍ ഞെട്ടുന്ന കാഴ്ചയാണ് വീട്ടില്‍ കണ്ടത്. ദിവ്യ പൂജാമുറിയില്‍ ഇരുന്നു നിലവിളക്ക് കൊളുത്തി സന്ധ്യാനാമം ചൊല്ലുന്നു. നിറഞ്ഞ മനസോടെ, അതിലേറെ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി നില്‍ക്കുന്ന രുക്മിണി! പണ്ട് ചെറുപ്പത്തില്‍ എന്നും ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന ഈ പതിവ് കൌമാരത്തിലേക്ക് കടന്നതോടെ അവള്‍ പാടെ ഉപേക്ഷിച്ചതാണ്. അതിമധുരമായ ശബ്ദത്തില്‍ അവള്‍ ആലപിച്ച ഗാനം ശങ്കരന്റെ മനസിനെ സ്പര്‍ശിച്ചു. വാസു അത് ശ്രദ്ധിക്കാതെ മുറിയിലേക്ക് പോയപ്പോള്‍ രുക്മിണിയോട് മിണ്ടല്ലെ എന്ന് ആംഗ്യം കാട്ടിയിട്ട് ശങ്കരന്‍ ദിവ്യ അറിയാതെ അവളുടെ പിന്നിലെത്തി ഇരുന്നു. രുക്മിണി കണ്ണുകള്‍ തുടച്ചുകൊണ്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.
നാമജപം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ദിവ്യ എഴുന്നേറ്റ് നിലവിളക്ക് കെടുത്തിയിട്ട്‌ തിരിഞ്ഞപ്പോള്‍ തന്റെ തൊട്ടു പിന്നില്‍ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെയും മനസ്സോടെയും ഇരിക്കുന്ന അച്ഛനെയാണ് കണ്ടത്. അമ്പരന്നു പോയ അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി. എന്തോ പറയാന്‍ അവള്‍ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും വാക്കുകള്‍ തൊണ്ടയില്‍ കുടുങ്ങിപ്പോയി. മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റ ശങ്കരന്‍ വികാരം നിയന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട് മകളുടെ തോളുകളില്‍ കൈകള്‍ വച്ചു.

“മോളെ..എന്റെ പൊന്നുമോളെ..” അയാള്‍ വിതുമ്പി.

“അച്ഛാ..എന്റെ അച്ഛാ..എന്നോട് ക്ഷമിക്കണേ..എന്നോടു ക്ഷമിക്കണേ…..” ഏങ്ങലടിച്ചു കൊണ്ട് അവള്‍ അയാളുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു. ശങ്കരന്‍ അവളെ ചേര്‍ത്തുപിടിച്ച് ശിരസ്സില്‍ തലോടി.

“മോള്‍ടെ മനസ് അച്ഛന്‍ വേദനിപ്പിച്ചു..എല്ലാം മോളുടെ നന്മയ്ക്ക് വേണ്ടിയായിരുന്നു..എന്നാലും എന്റെ കുഞ്ഞിനെ ഞാന്‍ കരയിച്ചല്ലോ..” ശങ്കരന്‍ വിതുമ്പലോടെ പറഞ്ഞു.

ദിവ്യ അച്ഛന്റെ കരങ്ങളുടെ സുരക്ഷിതത്വത്തില്‍ അലിഞ്ഞ്, വിട്ടുമാറാതെ അയാളെ ഇറുകെ പുണര്‍ന്നു.

“ഓഹോ..അച്ഛനും മോളും കൂടി ഇണങ്ങിയോ….ഇന്നാ ചേട്ടാ ചായ”

രുക്മിണി ചായ ഗ്ലാസ് ശങ്കരന് നേരെ നീട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അയാള്‍ ദിവ്യയെ വിടര്‍ത്തി തന്റെ കരവലയത്തില്‍ ചേര്‍ത്തു നിര്‍ത്തിയിട്ട് ചായ വാങ്ങി. അവളുടെ മുഖത്ത് സന്തോഷത്തിന്റെ ഒരായിരം പൂത്തിരികള്‍ കത്തുന്നത് രുക്മിണി കണ്ടു. അവള്‍ മകളെ തലോടി.

“ഇന്നാണ് എന്റെ മോള്‍ ഞങ്ങളുടെ പൊന്നുമോള്‍ ആയത്…” അവള്‍ ദിവ്യയുടെ കവിളില്‍ അരുമയോടെ ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും നടുവില്‍ കൊച്ചു കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ ഇരുവരെയും ഇറുകെ പിടിച്ചുകൊണ്ട് ദിവ്യ നിന്നു.

“എടീ..ഇന്നത്തെ ദിവസം പോലെ ഒരു ദിവസം എന്റെ ജീവിതത്തില്‍ ഉണ്ടായിട്ടില്ല..അവനെവിടെ..അവന്‍ കൂടി വന്നിട്ട് വേണം വിശേഷം പറയാന്‍” ചായ ഊതിക്കുടിച്ചുകൊണ്ട്‌ ശങ്കരന്‍ പറഞ്ഞു.

“അവന്‍ കുളിക്കാന്‍ കയറി..നിങ്ങളും പോയി കുളിച്ചിട്ട് വാ…വിശേഷമൊക്കെ എന്നിട്ട് പറയാം..വാ മോളെ..” രുക്മിണി ദിവ്യയെയും കൂട്ടി ഉള്ളിലേക്ക് പോയി.

ശങ്കരന്‍ ചായ കുടിച്ചിട്ട് കുളിക്കാന്‍ കയറി.

“ങാ എടീ..ഇന്നൊന്നു സന്തോഷിക്കണം.. നീ അല്പം മീനോ മറ്റോ എടുത്ത് വച്ചേക്ക്..” കുളിമുറിയിലേക്ക് കയറുന്നതിനിടെ ശങ്കരന്‍ പറഞ്ഞു.

രുക്മിണി പുഞ്ചിരിച്ചു. ആളിന്ന് വലിയ സന്തോഷത്തിലാണ്; അതാണ്‌ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്. നല്ല സന്തോഷം ഉള്ളപ്പോള്‍ മാത്രമാണ് ശങ്കരന്‍ മദ്യപിക്കുക.

ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യമായി ഡൈനിംഗ് മുറിയില്‍ അവര്‍ നാലുപേര് ഒത്തുകൂടി. രുക്മിണിക്ക് ഇത് സ്വപ്നമോ സത്യമോ എന്ന് വിശ്വസിക്കാന്‍ സാധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. വാസുവും ശങ്കരനും കൂടി ഒരുമിച്ച് ആദ്യമായി സുരപാനം നടത്തുകയാണ്. മേശയുടെ ഇരു വശത്തുമായി അവര്‍ നാലുപേരും ഇരുന്നു. ശങ്കരനെതിരെ രുക്മിണി ഇരുന്നപ്പോള്‍ വാസുവിനെതിരെ ദിവ്യ ഇരുന്നു. സന്ധ്യക്ക് അവള്‍ നെറ്റിയില്‍ ചാര്‍ത്തിയിരുന്ന ചന്ദനക്കുറി അവളുടെ സൌന്ദര്യം ഇരട്ടിപ്പിച്ചിരുന്നു.

“ചിയേഴ്സ്..” മദ്യഗ്ലാസ് വാസുവിന്റെ ഗ്ലാസുമായി മുട്ടിച്ച് ശങ്കരന്‍ പറഞ്ഞു. വാസു ഗ്ലാസ് മുട്ടിച്ചതെ ഉള്ളു.

മദ്യം അല്പം സിപ് ചെയ്ത് അതിന്റെ ചവര്‍പ്പ് മാറാന്‍ അല്പം മത്സ്യം കഴിച്ച ശേഷം ശങ്കരന്‍ സന്തോഷത്തോടെ രുക്മിണിയെ നോക്കി.

“നിനക്കറിയോ രുക്കൂ…” വളരെ സന്തോഷമുള്ള സമയത്താണ് രുക്കു എന്ന് അയാള്‍ ഭാര്യയെ വിളിക്കുക. “ഇന്ന് ഇവന്‍ കാരണം എന്റെ നഷ്ടമായ എത്ര രൂപ തിരികെ കിട്ടി എന്ന് നിനക്ക് അറിയാമോ..രൂപ കിട്ടിയതല്ല എന്റെ സന്തോഷത്തിനു കാരണം..

എന്നെ കബളിപ്പിക്കാനായി പദ്ധതി ഇട്ടിരുന്ന എല്ലാവര്‍ക്കും ഇന്നുണ്ടായ ഞെട്ടലാണ് എന്നെ ഏറെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നത്….എന്റെ ഈ പോന്നുമോനാണ് അത്ന്റെ കാരണം…..”

“ഇത്രയ്ക്ക് സന്തോഷിക്കാന്‍ ഇവനെന്താ ചെയ്തത്?” രുക്മിണി വാത്സല്യത്തോടെ അവനെ നോക്കി ചോദിച്ചു. ദിവ്യയുടെ കണ്ണുകള്‍ വാസുവിനെ തന്നെ ആരാധനയോടെ നോക്കുകയായിരുന്നു.

“മുസ്തഫ..ടൌണിലെ ഗുണ്ടാ നേതാവാണ്‌…പോലീസുകാര്‍ വരെ അവന്റെ പോക്കറ്റില്‍ ഉണ്ട്. നല്ല രാഷ്ട്രീയ പിന്‍ബലം…അവന്‍ എന്റെ പക്കല്‍ നിന്നും വാങ്ങിയ പണം തരാതായത്തോടെ പല വാലുമാക്രികളും പണം തരാതിരിക്കാന്‍ ഓരോരോ ഒഴികഴിവുകള്‍ പറയാന്‍ തുടങ്ങി. ഇന്ന് വാസുമോന്‍ ഓഫീസില്‍ വന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ആദ്യമായി അവനോട് അബദ്ധവശാല്‍ മുസ്തഫയുടെ കാര്യമാണ് പറഞ്ഞത്..കഴിഞ്ഞ ഒരു വര്‍ഷമായി എന്നും കയറിയിറങ്ങിയിട്ടും ഒരൊറ്റ രൂപ തരാതെ എന്നെ ഇട്ടു കുരങ്ങ് കളിപ്പിച്ച മുസ്തഫ, രണ്ടുലക്ഷം രൂപ എണ്ണി കൈയില്‍ ഏല്‍പ്പിച്ചു…” ശങ്കരന്‍ ബാക്കി മദ്യം കുടിച്ചു. വാസു പക്ഷെ ഗ്ലാസില്‍ തൊട്ടതേയില്ല.

“കുടിക്ക് മോനെ..ഇന്ന് നമ്മള് സന്തോഷിക്കണം..” ശങ്കരന്‍ അവനോടു പറഞ്ഞു.

“അച്ഛന്‍ ക്ഷമിക്കണം..നിങ്ങളുടെ മുന്‍പില്‍ വച്ച് എനിക്കിത് കുടിക്കാന്‍ പറ്റില്ല….പ്രത്യേകിച്ചും അമ്മയുടെ മുന്‍പില്‍ വച്ച്….ഞാന്‍ പുറത്ത് പോയി കുടിച്ചിട്ട് വരാം……” അവന്‍ വേഗം ഗ്ലാസുമായി പുറത്തേക്ക് പോയി.

അവന്‍ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോള്‍ ശങ്കരന്‍ ഞെട്ടിപ്പോയി. അയാളുടെ കണ്ണുകളില്‍ ജലകണങ്ങള്‍ ഉരുണ്ടുകൂടി. രുക്മിണി നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിയ അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ തുടയ്ക്കുന്നത് സ്വന്തം കണ്ണ് നിറഞ്ഞു പോയതിനാല്‍ അയാള്‍ കണ്ടില്ല.

“വാസുവേട്ടന്‍ പാവമാ അല്ലെ അമ്മെ..” ദിവ്യ കണ്ണുകള്‍ തുടച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അമ്മയോട് പറഞ്ഞു. രുക്മിണി നിറകണ്ണുകളോടെ തലയാട്ടി. ദിവ്യയുടെ ചെഞ്ചുണ്ടുകളില്‍ അതിമധുരമായ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടര്‍ന്നു…അവളുടെ മനസ് നീലാകാശത്ത് ഒരു വര്‍ണ്ണപ്പക്ഷിയെപ്പോലെ പാറിപ്പറക്കുകയായിരുന്നു..
രാത്രി ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്ന ദിവ്യയുടെ മനസിലേക്ക് വാസു ഒരു രാജകുമാരനെപ്പോലെ കടന്നു വന്നു. തങ്ക വസ്ത്രങ്ങള്‍ ധരിച്ചിരുന്ന അവന്‍ ഒരു സ്വര്‍ണ്ണ രഥത്തില്‍ ഏറി വന്ന് സര്‍വ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായ തന്നെ തന്റെ മാറോട് ചേര്‍ത്ത് അണച്ചു പിടിക്കുന്ന വര്‍ണ്ണമനോഹര ദൃശ്യം മനോമുകുരത്തില്‍ തെളിഞ്ഞപ്പോള്‍ അവള്‍ പുളകിതയായി. താന്‍ ദേവലോകത്തുള്ള ഒരു അപ്സരസ്സിനെപ്പോലെ അവന്റെ ശക്തമായ കരവലയത്തിലായിരുന്നു. തങ്ങള്‍ നീലാകാശത്ത് തങ്ങള്‍ക്ക് മാത്രം അവകാശപ്പെട്ട വര്‍ണ്ണാഭമായ ഒരു ലോകത്ത് ആനന്ദനടനം ചെയ്യുകയാണ് എന്നവള്‍ക്ക് തോന്നി. ദിവ്യ കിടക്കയില്‍ ഉരുണ്ടു മലര്‍ന്നുകിടന്നു.

അവളുടെ മനസ്സില്‍ നിന്നും മറ്റു സകല ചിന്തകളും അവനെന്ന ഒരൊറ്റ വ്യക്തിക്ക് മുന്‍പില്‍ വഴിമാറിപ്പോയിരുന്നു. അവന്റെ രൂപവും ഭാവവും സംസാരവും അവളുടെ മനസിലേക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും ഒരു ചലച്ചിത്രത്തിലെന്നപോലെ വന്നു നിറഞ്ഞു. അവനാണ് താന്‍ മോഹിക്കുന്ന തന്റെ പുരുഷന്‍. അവന്റെ നെഞ്ചു വിരിച്ചുള്ള നടത്തവും മിന്നല്‍പ്പിണര്‍ പോലെ ശത്രുക്കളോടുള്ള ആക്രമണവും, ആരും മോഹിക്കുന്ന പൌരുഷവും കരുത്തും എല്ലാം അവളെ അവന്റെ അടിമയാക്കി മാറ്റുകയായിരുന്നു. അവനെപ്പോലെ ഒരു പുരുഷനെ തനിക്ക് ലോകത്തൊരിടത്തും കണ്ടെത്താന്‍ സാധിക്കില്ല എന്നവള്‍ക്ക് തോന്നി. അവന്റെ ശക്തമായ കരവലയത്തില്‍ ഒതുങ്ങി നിന്നുകൊണ്ട് തന്റെ തേനൂറുന്ന അധരപുടങ്ങള്‍ അവന്റെ അധരങ്ങളുടെ ഇടയിലേക്ക് കടത്തി അതിന്റെ ചാറു കുടിപ്പിക്കാന്‍ അവളിലെ പെണ്ണ് കൊതിച്ചു. അവന്റെ ശക്തമായ ശരീരം മനസ്സിലേക്ക് വന്നപ്പോള്‍ ദിവ്യയ്ക്ക് തന്റെ ശരീരം തരളിതമാകുന്നത് നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല. ശക്തമായ അനുരാഗം അവളില്‍ പൊട്ടിവിടര്‍ന്നു. അതൊരു നദിയായി രൂപം പ്രാപിച്ച് തന്റെ ഓരോ കോശത്തിലും നിറഞ്ഞു കവിയുന്നത് അവളറിഞ്ഞു.

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ രുക്മിണി അടുക്കളയില്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ അവളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് ദിവ്യ നേരത്തെ തന്നെ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. രാവിലെ കുളിച്ച് കുറി തൊട്ട് സുന്ദരിയായി അടുക്കളയില്‍ പ്രാതല്‍ തയാറാക്കുന്ന മകളെ കണ്ടപ്പോള്‍ രുക്മിണിക്ക് തന്റെ കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാന്‍ സാധിച്ചില്ല.

“അല്ല..എന്ത് പറ്റി പെണ്ണെ നിനക്ക് ഇന്നലെമുതല്‍..നീ ആളാകെ അങ്ങ് മാറിയല്ലോ..ഇത് നീ തന്നാണോടീ?” തന്റെ അത്ഭുതം മറച്ചു വയ്ക്കാതെ അവള്‍ ചോദിച്ചു.

“എന്താ അമ്മയ്ക്ക് തോന്നുന്നില്ലേ ഇത് ഞാനാണെന്ന്?” ദിവ്യ പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

“എന്ത് പറ്റി പെണ്ണെ? ഇതൊക്കെ സത്യമാണെന്നെനിക്ക് വിശ്വസിക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ല..”

“എന്റെ പുന്നാര അമ്മെ…കുറേക്കാലം ഞാന്‍ വേറേതോ ഇല്ലാത്ത ലോകത്താണ് ജീവിച്ചിരുന്നത്..ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഭൂമിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി…എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ എനിക്ക് ബോധം വച്ചു എന്ന്…..എന്താ വയ്ക്കണ്ടേ.?” അവള്‍ പുഞ്ചിരിയോടെ അമ്മയോട് ചോദിച്ചു.

“എന്നാലും ഇങ്ങനെയും ഒരു ബോധം വയ്ക്കല്‍ ഉണ്ടോ..പെണ്ണെ എനിക്ക് പേടി തോന്നുന്നു നിന്റെ ഈ മാറ്റത്തില്‍…”

“പേടിയോ..എന്റെ ഈശ്വരാ നല്ലത് ചെയ്താലും പ്രശ്നമാണോ..അമ്മ എന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്..” ദിവ്യ പുട്ടിനുള്ള മാവ് നനച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“ഒരു സെക്കന്റ് കൊണ്ട് രാത്രി പകല്‍ ആയതുപോലെയുള്ള മാറ്റമല്ലേ..എങ്ങനെ ഞെട്ടാതിരിക്കും…..” രുക്മിണി മുഖത്തെ അത്ഭുതഭാവം വിടാതെ പറഞ്ഞു.

“എല്ലാറ്റിനും വാസുവേട്ടന്‍ ആണമ്മേ കാരണം..ആ മനുഷ്യനെ മനസിലാക്കാന്‍ ഞാനും അച്ഛനും കുറെ വൈകി..അതിന്റെ പ്രായശ്ചിത്തം കൂടിയാണ് ഈ മാറ്റം എന്ന് കൂട്ടിക്കോ….” ദിവ്യ അമ്മയെ നോക്കാതെ പറഞ്ഞു.

“ഉം..അവസാനം നിങ്ങള്‍ അവനെ മനസിലാക്കിയല്ലോ..അത് മതി”

“അത് മാത്രം പോരമ്മേ..ഇത്ര നാളും ആ പാവത്തിനെ അധിക്ഷേപിച്ചതിന് പത്തിരട്ടിയായി ഞാന്‍ സ്നേഹം പകരം നല്‍കും..എന്നാലെ എനിക്ക് സമാധാനം കിട്ടൂ..”

രുക്മിണി ചെറിയ സംശയത്തോടെ മകളെ നോക്കി. പിന്നെ അവള്‍ ഒരു ദീര്‍ഘനിശ്വാസത്തോടെ മുഖം മാറ്റി ജോലിയില്‍ വ്യാപൃതയായി.

വാസു രാവിലെ കുളിച്ചു വേഷം മാറി ശങ്കരന്റെ അരികിലെത്തി. അയാള്‍ ചായ കുടിച്ചുകൊണ്ട് പത്രപാരായണത്തില്‍ മുഴുകി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.

“അച്ഛാ..എനിക്ക് ഒരിടം വരെ പോകണം..ഞാന്‍ അവിടുന്ന് നേരെ കടയിലോട്ടു വന്നോളാം…” അവന്‍ പറഞ്ഞു.

“എവിടെ പോകുന്നു മോനെ നീ?”

“എന്റെ ഒരു സുഹൃത്തിനെ കാണാന്‍ ആണ്..”

“എന്നാല്‍ നീ സ്കൂട്ടര്‍ എടുത്തോ..”

“വേണ്ട..ഞാന്‍ നടന്നു പൊയ്ക്കോളാം..”

“ശരി..ആ ബൈക്ക് ഇന്ന് കിട്ടിയേക്കും..ഞാന്‍ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് അവന്മാരെ ഒന്ന് വിളിച്ചു നോക്കാട്ടെ” ശങ്കരന്‍ പറഞ്ഞു.

വാസു അടുക്കളയില്‍ രുക്മിണിയെ കാണാന്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ പതിവിനു വിപരീതമായി അമ്മയെ സഹായിക്കുന്ന ദിവ്യയെ കണ്ടു ചെറുതായൊന്ന് അമ്പരന്നു. അവനെ കണ്ടപ്പോള്‍ ദിവ്യയുടെ മുഖം തുടുത്തു.

“അമ്മെ..ഞാന്‍ പോവ്വാണ്…ഒരാളെ കാണാനുണ്ട്” അവന്‍ പറഞ്ഞു.

“കഴിച്ചിട്ട് പോ മോനെ..”

“വേണ്ട..ഞാന്‍ പുറത്ത് നിന്നും കഴിച്ചോളാം…”

“കഴിക്ക് വാസുവേട്ടാ..അമ്മെ അ കറി ഇങ്ങെടുക്ക്..”

ദിവ്യ വേഗം ചൂട് പുട്ട് ഒരു പ്ലേറ്റില്‍ എടുത്ത് ഡൈനിംഗ് മുറിയില്‍ എത്തി മേശപ്പുറത്ത് വച്ചു; പിന്നാലെ കറിയും അവള്‍ തന്നെ കൊണ്ടുവന്നു അതിലേക്ക് ഒഴിച്ചു. വാസു അമ്പരന്ന് അവളെയും രുക്മിണിയെയും നോക്കി. രുക്മിണി പുഞ്ചിരിച്ചു.

“ഇരിക്ക്..” ദിവ്യ അവന്റെ കൈയില്‍ പിടിച്ച് കസേരയില്‍ ഇരുത്തി. വാസു അവിശ്വസനീയതയോടെ അവളുടെ പ്രവൃത്തി നോക്കി അന്തം വിട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു; അതിലേറെ രുക്മിണിയും.

“എന്താ നോക്കുന്നെ? ഇത് ഞാന്‍ തന്നാ…ഏട്ടന്‍ കഴിക്ക്..ഞാന്‍ ചായ കൊണ്ടരാം..” അന്തം വിട്ടു തന്നെ നോക്കുന്ന വാസുവിനോട് പറഞ്ഞിട്ട് അവള്‍ അടുക്കളയിലേക്ക് കയറി. വാസു പുട്ട് കടലയില്‍ കുഴച്ചു കഴിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ദിവ്യ ചായ കൊണ്ട് വന്നപ്പോഴേക്കും ഒരു കുറ്റി തീര്‍ന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

“കൊണ്ടുവാ..” അവന്‍ പറഞ്ഞു.

“ഉം…” ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അങ്ങനെ മൂളിയിട്ട് അവള്‍ അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്ന് രണ്ട് കുറ്റി പുട്ട് കൂടി കൊണ്ടുവന്നു. വാസു അതും കഴിച്ച് ചായയും കുടിച്ചിട്ട് എഴുന്നേറ്റു. അവന്റെ തീറ്റ ദിവ്യയെ ഞെട്ടിക്കാതിരുന്നില്ല. ആണുങ്ങള്‍ അങ്ങനെ കഴിക്കണം എന്നവള്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു.

വാസു കൈകഴുകി പുറത്തേക്ക് പോയപ്പോള്‍ അവള്‍ ആരും കാണാതെ അവന്‍ തിന്നതിന്റെ ബാക്കി അല്‍പം ഉണ്ടായിരുന്നത് എടുത്ത് കഴിച്ചു. പിന്നെ പുഞ്ചിരിയോടെ പാത്രങ്ങളുമായി ഉള്ളിലേക്ക് പോയി.

വാസു നേരെ ഗീവര്‍ഗീസ് അച്ചന്റെ അരികിലേക്ക് ആണ് പോയത്. അവന്‍ ചെല്ലുമ്പോള്‍ അച്ചന്‍ ആശ്രമ മുറ്റത്ത് ഉലാത്തുകയാണ്. അവന്റെ വേഷവിധാനവും വൃത്തിയും മെനയും ഒക്കെ കണ്ടപ്പോള്‍ അച്ചന്‍ അത്ഭുതത്തോടെ അവനെ നോക്കി.
“ഹിതാര്..വാസുവോ? നീ ആളാകെ അങ്ങ് മാറിയല്ലോടാ ചെറുക്കാ..” അച്ചന്‍ തന്റെ അത്ഭുതം മറച്ചു വയ്ക്കാതെ പറഞ്ഞു.

“ഓ..അച്ചനു തോന്നുന്നതാ..” വാസു തല ചൊറിഞ്ഞു.

“ങാ വാ….നീ വല്ലോം കഴിച്ചോ രാവിലെ?”

“ശകലം പുട്ട് കഴിച്ചു…”

“ശകലം പുട്ട്..അതും നീ! സത്യം പറയടാ..എത്ര കുറ്റി വിഴുങ്ങി?”

“ഓ..മൂന്നു കുറ്റിയെ കഴിച്ചുള്ളൂ…”

“അതെന്താ അത്രേ അവരുണ്ടാക്കിയുള്ളോ?”

വാസു ചിരിച്ചു.

“ഇഡ്ഡലി കഴിക്കുന്നോ…”

“വേണ്ട..”

“എന്നാ വാ ഇരി..വിശേഷങ്ങള്‍ ഒക്കെ പറ…”

വാസു തന്റെ ജീവിതത്തില്‍ വന്ന മാറ്റങ്ങള്‍ അച്ചനോട് പറയാന്‍ തുടങ്ങി. ശങ്കരന്‍ തന്നെ ബിസിനസില്‍ ഒപ്പം കൂട്ടിയതും ആദ്യ ദിനം തന്നെ താന്‍ മുസ്തഫയെയും മൊയ്തീനെയും കൈകാര്യം ചെയ്തതുമെല്ലാം അവന്‍ വിവരിച്ചു തുടങ്ങി.

ഈ സമയത്ത് ശങ്കരന്‍ പ്രഭാത ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷം തന്റെ ഓഫീസിലേക്ക് പോകാന്‍ ഇറങ്ങുകയായിരുന്നു. അയാളെ യാത്രയാക്കാന്‍ രുക്മിണിയും ദിവ്യയും പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നു. ശങ്കരന്‍ സ്കൂട്ടര്‍ സ്റ്റാന്റില്‍ നിന്നും ഇറക്കി അതില്‍ ഇരുന്നപ്പോഴാണ് ഒരു പോലീസ് ജീപ്പ് ഇരമ്പലോടെ വന്നു മുറ്റത്ത് ബ്രെക്കിട്ടത്. അതില്‍ നിന്നും എസ് ഐ പൌലോസ് പുറത്തിറങ്ങി. അവധിയിലായിരുന്ന പൌലോസ് ചാര്‍ജ്ജ് എടുത്തിട്ടു രണ്ടു ദിവസം മാത്രമേ ആയുള്ളായിരുന്നു. ചെറുപ്പക്കാരനും ഒരാളെയും വക വയ്ക്കാത്തവനുമാണ് സബ് ഇന്‍സ്പെക്ടര്‍ പൌലോസ്. വണ്ടിയില്‍ അയാള്‍ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

“വാസുവിന്റെ വീടല്ലേ?” അയാള്‍ മീശ ചെറുതായി പിരിച്ച് ശങ്കരനെ നോക്കി ചോദിച്ചു. അപ്രതീക്ഷിതമായി പോലീസിനെ കണ്ട ഞെട്ടലില്‍ ആയിരുന്നു ശങ്കരനും കുടുംബവും.

“അതെ സര്‍..എന്താ സര്‍ പ്രശ്നം?” ശങ്കരന്‍ സ്കൂട്ടര്‍ തിരികെ സ്റ്റാന്റില്‍ വച്ചിട്ട് ചോദിച്ചു.

“പ്രശ്നമല്ല, പ്രശ്നങ്ങള്‍..അത് പലതാണ്…ടൌണിലെ ഇറച്ചിക്കടയില്‍ കയറി അതിന്റെ ഉടമയെ തല്ലിയിട്ട് പണം പിടിച്ചു പറിച്ചു എന്നതാണ് ഒന്നാമത്തെ പ്രശ്നം..രണ്ട് അയാളുടെ ചേട്ടനെ ആക്രമിച്ച് അയാളുടെ പല്ലുകള്‍ കൊഴിക്കുകയും പണം പിടിച്ചു പറിക്കുകയും ചെയ്തു എന്നത്….മൂന്നാമത്തേത്‌ എന്റെ സ്റ്റേഷനില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്ന രവീന്ദ്രന്‍ എന്ന പോലീസുകാരനെ വീട്ടില്‍ കയറി തല്ലിയതാണ്….മൂന്നും നടന്നത് ഒരേ ദിവസം…വാസു മോനാണ് അല്ലെ?” പൌലോസ് വാസു ചെയ്ത കുറ്റങ്ങള്‍ എണ്ണി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് വികൃതമായ ഒരു ചിരിയോടെ ശങ്കരനോട് ചോദിച്ചു.

“അതെ സര്‍..പക്ഷെ സര്‍ അവന്‍ മുസ്തഫയുടെയോ മൊയ്തീന്റെയോ പണം പിടിച്ചു പറിച്ചിട്ടില്ല..റ്റ്വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പ് ഞാന്‍ അവര്‍ക്ക് കൊടുത്ത പണം തിരികെ കിട്ടാതെ വന്നപ്പോള്‍ അല്പം ബലപ്രയോഗം നടത്തി വാങ്ങിയെന്നെ ഉള്ളു..”

“ഭ..പോക്രിത്തരം പറയുന്നോടാ റാസ്‌ക്കല്‍? പണം നല്‍കിയാല്‍ നീ ബലം പിടിച്ചു വാങ്ങും അല്ലെ? പിന്നെന്തിനാടാ ഞങ്ങള്‍ ഈ കോപ്പും ഇട്ട് അവിടെ ഇരിക്കുന്നത്? ചെരയ്ക്കാനോ? ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഉണ്ടായാല്‍ പരാതി എഴുതി തരണം..അതല്ലാതെ ഗുണ്ടായിസം കാണിക്കാന്‍ ഇറങ്ങിയാല്‍ ചവിട്ടി എല്ലൊടിക്കും ഞാന്‍..എവിടവന്‍..വിളിക്ക്..” പൌലോസ് ആക്രോശിച്ചു. ദിവ്യ ഭയന്നു വിറച്ചു. ഇയാള്‍ ക്രൂരനാണ്. വാസുവേട്ടനെ കൈയില്‍ കിട്ടിയാല്‍ ഇയാള്‍ ഇടിച്ചു ചതയ്ക്കും.

“അവനിവിടില്ല സാറേ..രാവിലെ എങ്ങോട്ടോ പോയി..”

“എവിടെ?”

“അറിയില്ല..”

“കള്ളക്കഴുവേറി സര്‍വീസില്‍ ഇരിക്കുന്ന പോലീസുകാരനെ ആണ് കൈ വച്ചത്..അവന്റെ പരിപ്പ് ഞാന്‍ എടുക്കും..വന്നാലുടന്‍ അവനോടു സ്റ്റേഷനില്‍ വരാന്‍ പറയണം…ഇനി ഒരിക്കല്‍ക്കൂടി അവനെ തേടി ഞാനിവിടെ വരാന്‍ ഇടയായാല്‍..മോന്റെ ചാവടിയന്തിരം നടത്താനുള്ള ഏര്‍പ്പാട് നിനക്ക് ചെയ്യേണ്ടി വരും കേട്ടോടാ…..”

ശങ്കരന്‍ ഭീതിയോടെ തലയാട്ടി. ഭയന്നു വിറച്ചു പോയിരുന്ന അയാള്‍ക്ക് ഒന്നും പറയാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. മൂവരെയും രൂക്ഷമായി ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് പൌലോസ് ജീപ്പില്‍ കയറി അതിവേഗം പിന്നിലേക്ക് എടുത്ത് തിരിച്ചിട്ടു തിരികെപ്പോയി. ശങ്കരന്‍ തലയ്ക്ക് കൈയും കൊടുത്ത് വരാന്തയില്‍ കുന്തിച്ചിരുന്നുപോയി. ദിവ്യ അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടിവന്നിരുന്നു.

“അച്ഛാ ഇനി എന്ത് ചെയ്യും? അയാളുടെ കൈയില്‍ വാസുവേട്ടനെ കിട്ടിയാല്‍ അയാള്‍ കൊല്ലും..എങ്ങനെയെങ്കിലും വാസുവേട്ടനെ രക്ഷിക്ക് അച്ഛാ….” ദിവ്യ കരച്ചിലിന്റെ വക്കില്‍ എത്തിയിരുന്നു.

“അതെ..ഇയാള്‍ മഹാ ക്രൂരനാണ്..എന്റെ കുഞ്ഞിനെ അയാള്‍ കൊല്ലും..” രുക്മിണിയും ഭീതിയോടെ പറഞ്ഞു.

“അവന്‍ എന്തിനാണ് ആ പോലീസുകാരനെ തല്ലിയത് എന്നാണ് എനിക്ക് മനസിലാകാത്തത്..അയാളെ ചൊടിപ്പിച്ചത് അതാണ്‌..മുസ്തഫയ്ക്ക് വേണ്ടി അയാള്‍ ഇത്ര ചൂടാകില്ല..കൂട്ടത്തില്‍ ഒരുത്തനെ തൊട്ടതല്ലേ..പക്ഷെ എന്നോട് അതെപ്പറ്റി ഒരക്ഷരം അവന്‍ പറഞ്ഞിരുന്നില്ല…” ശങ്കരന്‍ ആശങ്കയോടെ പറഞ്ഞു.

പെട്ടെന്ന് എല്ലാം പറയാന്‍ ദിവ്യ ആഞ്ഞതാണ്; പക്ഷെ പിന്നെയാണ് അതിന്റെ ഭവിഷ്യത്ത് അവള്‍ ഓര്‍ത്തത്. താന്‍ നേരില്‍ കണ്ടതാണ് എല്ലാം. പക്ഷെ ആരോടും പറയാന്‍ പറ്റില്ല. പറഞ്ഞാല്‍ താന്‍ എങ്ങനെ അവിടെയെത്തി എന്നതാകും അടുത്ത പ്രശ്നം. പക്ഷെ പറയാതെ ഇരുന്നാല്‍ വാസുവേട്ടന്‍ അപകടത്തിലാകും. അവളുടെ മനസ്‌ വേഗം പ്രവര്‍ത്തിച്ചു. ഉടനടി എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണം. അവള്‍ പലതും കണക്കുകൂട്ടി.
“ആ പോലീസുകാരനുമായിട്ടുള്ള പ്രശ്നം എന്താണ് എന്നറിയാന്‍ അവനെ കാണാതെ പറ്റില്ലല്ലോ..ഏതായാലും ഞാന്‍ കടയിലോട്ടു പോട്ടെ..അവനവിടെ വരുമല്ലോ..അപ്പോള്‍ ചോദിച്ചറിയാം..വേണ്ടി വന്നാല്‍ ഒരു വക്കീലിനെയും ഏര്‍പ്പാടാക്കാം”

ശങ്കരന്‍ എഴുന്നേറ്റ് പോകാനിറങ്ങി. രുക്മിണി എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ ആശങ്കയോടെ നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു. ദിവ്യ അച്ഛന്‍ പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ നേരെ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു മൊബൈല്‍ എടുത്തു.

————–

വാസു പറഞ്ഞത് കേട്ട് അച്ചന്‍ പുഞ്ചിരിച്ചു.

“കൊള്ളാം..പക്ഷെ മോനെ നീ സൂക്ഷിക്കണം. നീ നോവിച്ചു വിട്ടവര്‍ നിസ്സാരന്മാരല്ല..നിന്നോട് അവര്‍ പകരം ചോദിക്കാന്‍ തീര്‍ച്ചയായും ശ്രമിക്കും..പ്രത്യേകിച്ചും ആ പോലീസുകാരന്‍…” അച്ചന്‍ പറഞ്ഞു.

“ദിവ്യയ്ക്കും എന്നോടുള്ള പക മാറി..ഇപ്പോള്‍ എന്നോട് വലിയ സ്നേഹമാണ് അവള്‍ക്ക്..ഇന്ന് രാവിലെ പുട്ടും കടലയും അവളാണ് വിളമ്പിത്തന്നത്..” വാസു പറഞ്ഞു.

അച്ചന്‍ അവനെ ശങ്കയോടെ നോക്കി.

“അവളല്ലേ നിന്നെ എന്നും ഊരുതെണ്ടി എന്ന് വിളിച്ച് അധിക്ഷേപിച്ചിരുന്നത്?” അച്ചന്‍ ചോദിച്ചു.

“അതെ അച്ചോ..പക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ അവളുടെ മാറ്റം അവിശ്വസനീയമാണ്..അവള്‍ കാണിച്ച വെറുപ്പിന്റെ പത്തിരട്ടിയില്‍ അധികം സ്നേഹമാണ് അവള്‍ക്കിപ്പോള്‍ എന്നോട്..”

അച്ചന്‍ അല്‍പനേരം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ മനസില്‍ പല ചിന്തകളും ഉയരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“മോനെ വാസു..അകന്നവര്‍ അടുക്കുമ്പോഴും അടുത്തവര്‍ അകലുമ്പോഴും നമ്മള്‍ സൂക്ഷിക്കണം; രണ്ടിലും അപകട സാധ്യതയുണ്ട്…അന്ന് അരുതാത്ത സാഹചര്യത്തില്‍ നീ കണ്ട പെണ്ണല്ലേ അവള്‍…അവളുടെ സ്വഭാവത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം എന്ത് വന്നാലും മാറില്ല…ആ പെണ്‍കുട്ടി കാണാന്‍ എങ്ങനെ…?”

“നല്ല സുന്ദരിയാണ്‌..എന്താ അച്ചാ….”

“ഏയ്‌..ഒന്നുമില്ല..നീ നിന്റെ മനസിനെ വരുതിയില്‍ നിര്‍ത്താന്‍ സദാ ശ്രദ്ധിക്കണം…അത്ര മാത്രമേ പറയുന്നുള്ളൂ…മനസ് കൈമോശം വരരുത്..”

“എന്നാല്‍ ഞാന്‍ പോട്ടെ അച്ചാ…കടയിലോട്ടു ചെല്ലട്ടെ..ഇന്നലെ ഉണ്ടായ പ്രശ്നത്തിന്റെ പേരില്‍ അച്ഛനെ ആരെങ്കിലും ഉപദ്രവിക്കാന്‍ വന്നാലോ….”

വാസു പോകാന്‍ എഴുന്നേറ്റു.

“ശരി മോനെ..ഞാന്‍ പ്രാര്‍ഥിക്കാം..നീ പോയിട്ട് വാ” അച്ചന്‍ അവനെ അനുഗ്രഹിച്ചിട്ട് യാത്രയാക്കി.

————

മുറിയിലേക്ക് കയറിയ ദിവ്യ വേഗം ഫോണെടുത്ത് രതീഷിന്റെ നമ്പരില്‍ വിളിച്ചു.

“എടാ രതീഷേ ഇത് ഞാനാ ദിവ്യ”

“എന്തിനാടീ നീ വിളിച്ചത്..എന്നെ ഇനിയും തല്ലുകൊള്ളിക്കാനോ..വേണ്ട..ഇനി നീയെന്നെ വിളിക്കുകയോ കാണുകയോ വേണ്ട…” രതീഷിന്റെ ഭയം കലര്‍ന്ന സ്വരം ദിവ്യയുടെ കാതുകളിലെത്തി.

“നിന്നെ കാണാന്‍ അല്ലേലും ഞാന്‍ വരില്ല…നിന്നോട് സംസാരിക്കാനുള്ള കൊതി കൊണ്ട് വിളിച്ചതുമല്ല..മറ്റൊരു അത്യാവശ്യകാര്യം പറയാനാണ്….നിന്റെ അച്ഛനെവിടെ? ജോലിക്ക് പോയോ?”

“ഉം പോയി..എന്താ?”

“അങ്ങേര് എസ് ഐയോട് വാസുവേട്ടന്‍ തല്ലിയ കാര്യം പറഞ്ഞു കൊടുത്തു….എസ് ഐ ഏട്ടനെ തേടി ഇവിടെ വന്നിട്ട് പോയതെ ഉള്ളു..ഭാഗ്യത്തിന് ഏട്ടനിവിടെ ഇല്ലായിരുന്നു..”

“വരട്ടെ..പിടിച്ചോണ്ട് പോയി അവന്റെ നടു ഒടിക്കട്ടെ അങ്ങേര്..അതിനെനിക്കെന്താ?”

“നിനക്ക് പ്രശ്നം ഉണ്ട് മോനെ..അതല്ലേ ഞാന്‍ ഉടന്‍ തന്നെ നിന്നെ വിളിച്ചത്…നീയൊരു കാര്യം ചെയ്യ്…നിന്റെ അച്ഛനെ വിളിച്ചു പറ വാസുവേട്ടനെതിരെ നല്‍കിയ പരാതി പിന്‍വലിക്കാന്‍…”

“ഹും..ഞാന്‍ കുറെ പറയും..ഒന്ന് പോടീ… എസ് ഐ പൌലോസ് നിന്റെ വാസുവിന്റെ എല്ലൊടിക്കും..നീ കണ്ടോ..”

“എടാ വിഡ്ഢി..നീ എന്തറിഞ്ഞിട്ടാണ് സംസാരിക്കുന്നത്? അന്ന് നിന്റെ കൈയില്‍ നിന്നും പോയ മെമ്മറി കാര്‍ഡ് വാസുവേട്ടന്‍ മൊബൈലില്‍ ഇട്ടു കണ്ടു…അതില്‍ നിന്റെ ഒന്ന് രണ്ടു വീഡിയോകള്‍ ഉണ്ട്..ഒപ്പം നീ എടുത്ത നിന്റെ സ്വന്തം പെങ്ങളുടെ കുളിസീനും…വാസുവേട്ടനെതിരെ പോലീസ് കേസെടുത്താല്‍, ആ നിമിഷം ഈ വീഡിയോ നെറ്റില്‍ നീ കാണും…മനസ്സിലായോ..” ദിവ്യ അവനെതിരെ ബ്രഹ്മാസ്ത്രം തന്നെ തൊടുത്തു.

രതീഷ്‌ ഞെട്ടിപ്പോയി അത് കേട്ടപ്പോള്‍. തന്റെ ചെയ്തികള്‍ തനിക്കെതിരെ നിന്നു ഭീകരമായി പല്ലിളിക്കുന്നത് ഭീതിയോടെ അവനറിഞ്ഞു. തന്റെ പെങ്ങളുടെ വീഡിയോ അതിലുണ്ടെന്നുള്ള കാര്യം താന്‍ ഓര്‍ത്തില്ല! വേറെ ഏതൊക്കെ വീഡിയോ ഉണ്ടോ ആവോ!

“പോടി ചുമ്മാ നുണ പറയാതെ..” അവന്‍ അവള്‍ നമ്പരിടുകയാണോ എന്നറിയാനായി പറഞ്ഞു.
“ഹും..നീ വേണേല്‍ വിശ്വസിച്ചാല്‍ മതി. വാസുവേട്ടനെ അടിപിടിക്കേസില്‍ ആരും തൂക്കി കൊല്ലാനൊന്നും പോകുന്നില്ല…ഒരു വക്കീലിനെ വച്ചാല്‍ ഇന്ന് തന്നെ തിരിച്ചു വരികയും ചെയ്യും..പക്ഷെ നിന്റെ വീഡിയോ പുറത്തായാല്‍ അറിയാമല്ലോ എന്തൊക്കെ സംഭവിക്കുമെന്ന്? ചിലപ്പോള്‍ ആത്മഹത്യ വരെ നിന്റെ വീട്ടില്‍ നടന്നെന്നിരിക്കും…” ദിവ്യ അത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് ഫോണ്‍ വച്ചു. അവള്‍ വല്ലാതെ കിതയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ മുഴുത്ത മുലകള്‍ ശക്തമായി ഉയര്‍ന്നു താഴ്ന്നു.

ദിവ്യയുടെ ഭീഷണി കേട്ട രതീഷ്‌ ആകെ പരിഭ്രാന്തനായി. സംഗതി ശരിയാകാനാണ് സാധ്യത. താന്‍ ആ മൊബൈലില്‍ ആയിരുന്നു അവളുടെ കുളി പകര്‍ത്തിയത്. ഒപ്പം മിക്കവാറും അയലത്തെ ചേച്ചിയുമായി തന്റെ വീഡിയോയും അതില്‍ കാണും. ഛെ..ഓരോരോ മണ്ടത്തരങ്ങള്‍! അത് അവന്റെ കൈയില്‍ ഉള്ള കാലത്തോളം മനസമാധാനം കിട്ടില്ല. എങ്ങനെയും അത് കൈക്കലാക്കണം. അത് പിന്നത്തെ വിഷയം. ആദ്യം അച്ഛനോട് പറഞ്ഞ് വാസുവിനെതിരെ ഉള്ള പരാതി പിന്‍വലിക്കണം. ഇല്ലെങ്കില്‍ എല്ലാം കുഴയും. പെങ്ങളുടെ നഗ്ന വീഡിയോ നെറ്റില്‍ എത്തിയാല്‍ അവളും അമ്മയും തൂങ്ങിച്ചാകും. അച്ഛനോട് എന്ത് പറയും എന്നു മനസിലാകുന്നില്ല. വെറുതെ പരാതി പിന്‍വലിക്കാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ അച്ഛനെന്നെ തെറി വിളിക്കും.

അവന്‍ ആകെ വെപ്രാളപ്പെട്ട് പലതും ചിന്തിച്ചു. പൌലോസ് വാസുവിനെ ഉരുട്ടുന്നത് സ്വപ്നം കണ്ടാണ്‌ അച്ഛന്‍ പരാതി കൊടുത്തത്. മതിയായ കാരണം ഇല്ലാതെ അച്ഛന്‍ അത് പിന്‍വലിക്കാനും പോകുന്നില്ല! അനിയത്തിയുടെ വീഡിയോ വാസുവിന്റെ പക്കലുണ്ട് എന്ന് തനിക്ക് പറയാന്‍ പറ്റുമോ? ആ വീഡിയോ താനാണ് എടുത്തത് എന്ന് ആ ദ്രോഹിയോ അവളോ അച്ഛനോട് പറഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ അച്ഛന്റെ കൈ കൊണ്ടായിരിക്കും തന്റെ അന്ത്യം. ആ കാലമാടന്റെ കൈയില്‍ നിന്നും വല്ല വിധേനയും ആ മെമ്മറി കാര്‍ഡ് കൈക്കലാക്കണം! പക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ അച്ഛനോട് എന്ത് പറയും? അവന്‍ പലതും ആലോചിച്ചു. പെട്ടെന്ന് അവന്റെ തലയില്‍ ബള്‍ബ് കത്തി. അതെ..അതേയുള്ളൂ വഴി; അവന്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു. ഒരു മകനും അച്ഛനോട് പറയാന്‍ പറ്റുന്ന വിഷയമല്ല..എന്നാലും തല്‍ക്കാലം കാര്യം സാധിക്കാന്‍ വേറെ നിര്‍വാഹമില്ല. അവന്‍ ഫോണെടുത്തു.

“ഹലോ അച്ഛാ ഞാനാ രതീഷ്”

“ങാ എന്താടാ”

“അച്ഛാ ഞാനൊരു കാര്യം പറഞ്ഞാല്‍ അച്ഛന്‍ ദേഷ്യപ്പെടുമോ?”

“നീ പറേടാ..”

“അച്ഛന്‍ ആ വാസുവിനെതിരെ നല്‍കിയ പരാതി പിന്‍വലിക്കാമോ?”

“എന്ത്? പരാതി പിന്‍വലിക്കാനോ? ഹും..അന്ന് അവനെന്നെ തല്ലുന്നത് നീയും കണ്ടതല്ലേ? നിന്നെ ഒരു വിറകു കൊള്ളി വലിച്ചെറിയുന്നത് പോലെ എറിഞ്ഞ അവനോടു നിനക്ക് സഹതാപമോ? ഒരു കാരണവശാലും ഇത്തവണ അവനെ ഞാന്‍ വെറുതെ വിടില്ല. പോലീസിനെ തല്ലി എന്നതിന്റെ പേരില്‍ പൌലോസ് സാറ് ഭയങ്കര കലിപ്പിലാണ്..ഇപ്പൊ അവനെ അങ്ങേരുടെ കൈയില്‍ കിട്ടിയാല്‍, അവന്റെ കാര്യം സ്വാഹ..”

“അച്ഛാ ഞാന്‍ വെറുതെ പറഞ്ഞതല്ല..അച്ഛന്‍ അത് പിന്‍ വലിക്ക്..പ്ലീസ്”

“പോടാ..അന്നും നീ ഇതേപോലെ പറഞ്ഞ് എന്നെ നാണം കെടുത്തിയതാണ്. അന്ന് എസ് ഐ വേറെ ആളായിരുന്നു..അങ്ങേരു തണുപ്പന്‍ ആയതുകൊണ്ട് പ്രശ്നം ഇല്ലാരുന്നു..ഇത് പൌലോസ് ആണ്..ഞാനിത് പറഞ്ഞാല്‍ അയാള്‍ എന്നെ തെറി വിളിച്ചു കണ്ണ് പൊട്ടിക്കും….അതുപോട്ടെ..എന്താ നിനക്കിങ്ങനെ തോന്നാന്‍ കാര്യം?”

“അച്ഛാ അവനെ എസ് ഐ തല്ലിയത് കൊണ്ട് നമുക്ക് കിട്ടിയ തല്ല് ഇല്ലാതാകില്ലല്ലോ…പകരം വേറെ ഒരു കാര്യം കിട്ടിയാല്‍ പോരെ അച്ഛന്…”

“അതെന്താണ്…”

“അന്ന് ദിവ്യയെ വരുത്തി സാധിക്കാതെ പോയ കാര്യം വീണ്ടും സാധിച്ചാല്‍…?” അവന്‍ മടിച്ചുമടിച്ച് ചോദിച്ചു.

രവീന്ദ്രന്റെ ഉള്ളില്‍ കാമം ഉണര്‍ന്നെഴുന്നേറ്റു. ദിവ്യയുടെ ചിന്ത തന്നെ അയാളുടെ രോമാകൂപങ്ങളെ കോള്‍മയിര്‍ കൊള്ളിക്കുമായിരുന്നു.

“അവളിനി വരുമോ..അവന്‍ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയിട്ടല്ലേ അവളെ വിട്ടത്”

“അവള്‍ എന്നെ വിളിച്ച് സംസാരിച്ചു അച്ഛാ…അവനെ വേറെ രീതിയില്‍ തല്ലിച്ചതയ്ക്കാന്‍ ഒരു വഴി ഉണ്ടത്രേ..അത് പറയാന്‍ അവള്‍ ഇവിടെ വരാം എന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞു..അച്ഛന്‍ ഉള്ളപ്പോള്‍..അവള്‍ക്ക് അച്ഛനെ ഒരുപാടു ഇഷ്ടമാണ്…എന്നെയല്ല അച്ഛനെ കാണാനാണ് അവള്‍ ഇവിടെ അന്നും വന്നത് എന്നവള്‍ എന്നോട് പറഞ്ഞു….”

ഹോ..തന്നെ കാണാന്‍ ആണോ ആ പച്ചക്കരിമ്പ് വീട്ടിലെത്തിയത്! വിശ്വസിക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ല. എങ്കിലും രവീന്ദ്രന്‍ പുറമേ അത് പ്രകടിപ്പിച്ചില്ല.

“ആയിക്കോട്ടെ..അവനെ എസ് ഐ ഒന്ന് പണിഞ്ഞിട്ടു വിടട്ടെ..അതിനവള്‍ക്ക് വിഷമം കാണാത്തില്ലല്ലോ?”

“അച്ഛാ അവള്‍ക്കതില്‍ പ്രശ്നവുമില്ല.. അവനെ പോലീസിനെ കൊണ്ടല്ല, നല്ല പണി അറിയാവുന്ന കൈയും കാലും വെട്ടിയെടുക്കുന്ന ആണ്‍ പിള്ളാരെക്കൊണ്ട് ഒരു പാഠം പഠിപ്പിക്കണം എന്നാണ് അവളുടെ ആഗ്രഹം.. പക്ഷെ അവളുടെ അമ്മ ആകെ ടെന്‍ഷനില്‍ ആണ്. വാസുവിനെ അവര്‍ക്ക് വലിയ സ്നേഹമാ..അതുകൊണ്ട് അവര്‍ക്ക് വേണ്ടി അച്ഛനോട് സംസാരിക്കാനാണ് ദിവ്യ വിളിച്ചത്..പോലീസ് അവനെ ഒന്നും ചെയ്യാതെ വെറുതെ വിട്ടാല്‍ അവള്‍ നമ്മള്‍ പറയുന്ന എന്തും ചെയ്യാം എന്നാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്”

രതീഷ്‌ തട്ടിവിട്ട നുണ മര്‍മ്മത്ത് തന്നെ കൊണ്ടു. രവീന്ദ്രന്‍ അതില്‍ വീണു.

“ആ..ആണോ…ഹത് മതി..പക്ഷെ ഇനി ഈ കാര്‍ക്കോടകനോട് എന്ത് പറയും…അതാ ഞാന്‍ ആലോചിക്കുന്നത്” രവീന്ദ്രന്‍ പുളകിതഗാത്രനായി പറഞ്ഞു.

“അച്ഛന്‍ എന്തേലും പറ..അവന്റെ അച്ഛന്‍ വിളിച്ചു കരഞ്ഞു പറഞ്ഞെന്നോ..ചെറുപ്പക്കാരന്‍ ആയതുകൊണ്ട് ഒരുതവണ മാപ്പാക്കനെന്നോ മറ്റോ….”
“ഉം ഉം…മോനെ..നിനക്ക് കുരുട്ടുബുദ്ധി ആവശ്യത്തിലേറെ ഉണ്ട്..ഈ ബുദ്ധി പഠിക്കാന്‍ കാണിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ നീ ഐ എ എസ് എടുത്തേനെ..ശരി ശരി…” അയാള്‍ ഫോണ്‍ വച്ചു.

പിന്നെ എസ് ഐയുടെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു.

———

വാസു കടയില്‍ എത്തുന്നതും കാത്ത് ശങ്കരന്‍ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അവനൊരു മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ വാങ്ങി നല്‍കണം എന്നയാള്‍ ചിന്തിക്കുകയായിരുന്നു. വാസു വരുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ അയാള്‍ മുത്തുവിനെ പുറത്തേക്ക് പറഞ്ഞുവിട്ടു.

“മോനെ..ഇങ്ങുവാ…ഒരു അത്യാവശ്യകാര്യം പറയാനുണ്ട്…”

വാസു ശങ്കരന്റെ കൂടെ ഓഫീസില്‍ കയറി അയാളുടെ സമീപം ഇരുന്നു. ശങ്കരന്‍ പോലീസ് വന്നതും പറഞ്ഞതും എല്ലാം അവനെ അറിയിച്ചു. വാസുവിന്റെ മുഖത്ത് പ്രത്യേകിച്ച് യാതൊരു ഭാവഭേദവും അയാള്‍ കണ്ടില്ല.

“എന്നാ ഞാനൊന്നു പോയിട്ട് വരാം..” അയാള്‍ പറഞ്ഞു നിര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ വാസു സാധാരണ മട്ടില്‍ പറഞ്ഞു.

“മോനെ ആ എസ് ഐ നീ കരുതുന്നത് പോലെ സാധാരണക്കാരന്‍ അല്ല..മഹാ മോശമാണ് അയാളുടെ സ്വഭാവം..നിന്നെ കൈയില്‍ കിട്ടിയാല്‍ അയാള്‍ ഉപദ്രവിക്കും..നീ എന്തിനാണ് ആ പോലീസുകാരനെ തല്ലിയത്? അന്ന് മുസ്തഫയെ കാണാന്‍ വേണ്ടിയല്ലേ നീ അങ്ങോട്ട്‌ പോയത്?” ശങ്കരന്‍ ചോദിച്ചു.

“എന്നെ തല്ലാന്‍ കൊട്ടേഷന്‍ കൊടുക്കാനാണ് അയാള്‍ അന്ന് മുസ്തഫയെ വിളിച്ചു വരുത്തിയത്..അയാളുടെ മുന്‍പില്‍ വച്ചു ഞാനവനെ തല്ലിയപ്പോള്‍ അയാള്‍ ഇടപെട്ടു..അങ്ങനെ ഒന്ന് കൈ വയ്ക്കേണ്ടി വന്നു” വാസു പറഞ്ഞു.

“അതിപ്പോള്‍ ആകെ പ്രശ്നമായിരിക്കുകയാണ്..പോലീസുകാരനെ തൊട്ടാല്‍ അവന്മാര്‍ വെറുതെ വിടുമോ..നീ ഇപ്പോള്‍ അങ്ങോട്ട്‌ പോണ്ട..ഞാനൊരു വക്കീലിനെ കണ്ടിട്ട് വേഗം വരാം…..”

“ഏയ്‌..അച്ഛന്‍ എങ്ങും പോകണ്ട..ഞാന്‍ എസ് ഐയെ കണ്ടോളാം..അടി കൊള്ളാന്‍ എനിക്ക് പേടി ഒന്നുമില്ലച്ഛാ….”

വാസു പോകാന്‍ എഴുന്നേറ്റു.

“മോനെ നീ ഞാന്‍ പറയുന്നത് കേള്‍ക്ക്..അച്ഛനൊരു വക്കീലിനെ ഏര്‍പ്പാടാക്കാം”

“ഞാന്‍ പോകുകയാണ്..”

വാസു ശങ്കരന് മറുപടി നല്‍കാതെ ഇറങ്ങി.

“എന്നാല്‍ മോനെ നീ സ്കൂട്ടറില്‍ പോ..ഇന്നാ താക്കോല്‍….” താന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ അവന്‍ നില്‍ക്കില്ല എന്ന് മനസിലാക്കിയ ശങ്കരന്‍ താക്കോല്‍ അവനുനല്‍കി. വാസു അതുവാങ്ങി നേരെ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലേക്ക് വിട്ടു.

സ്റ്റേഷനില്‍ വാസു സ്കൂട്ടര്‍ വച്ചിട്ട് ചെന്നു.

“എസ് ഐ ഉണ്ടോ” പാറാവ്‌ നിന്ന പോലീസുകാരനോട്‌ അവന്‍ ചോദിച്ചു.

“ഉം ഉണ്ട്..ചെല്ല്….” അയാള്‍ പറഞ്ഞു.

വാസു നേരെ എസ് ഐയുടെ മുറിയുടെ അരികിലെത്തി നിന്നു. ഉള്ളില്‍ എസ് ഐ ആരോടോ തട്ടിക്കയറുന്നത് അവന്‍ കേട്ടു.

“താനെന്താ എന്നെ പൊട്ടന്‍ കളിപ്പിക്കുകയാണോ? എടൊ രാവിലെ ഞാനവിടെ ചെന്നപ്പോള്‍ അവനെ കിട്ടിയിരുന്നെങ്കില്‍ എന്താകുമായിരുന്നു കഥ? ഇപ്പോഴവന്‍ ആശുപത്രിയില്‍ ആയേനെ..മേലാല്‍ ഇത്തരം പോക്രിത്തരം കാണിച്ചു പോകരുത്..രാവിലെ പരാതി..ഒരു മണിക്കൂര്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അയാളുടെ ഒരു മനംമാറ്റം..”

എസ് ഐ ഏതോ കടലാസ് വലിച്ചുകീറി കളയുന്ന ശബ്ദം വാസു കേട്ടു.

“ഒരബദ്ധം പറ്റി സര്‍.ക്ഷമിക്കണം” രവീന്ദ്രന്റെ ചമ്മിയ സ്വരം വാസുവിന്റെ കാതിലെത്തി.

“ഉം പോ..”

രവീന്ദ്രന്‍ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിവന്നു. പുറത്ത് നില്‍ക്കുന്ന വാസുവിനെ കണ്ടപ്പോള്‍ അയാളുടെ മുഖം ചുവന്നു. ഉള്ളില്‍ തികട്ടിവന്ന കോപം കടിച്ചമര്‍ത്തി ഒന്നിരുത്തി മൂളിയിട്ട് അയാള്‍ പുറത്തേക്ക് പോയി. ഒരു പോലീസുകാരന്‍ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി വാസു കാണാന്‍ നില്‍ക്കുന്ന വിവരം എസ് ഐയോട് പറഞ്ഞിട്ട് പുറത്തിറങ്ങി.

“കേറിവാ” ഉള്ളില്‍ നിന്നും എസ് ഐ പൌലോസിന്റെ കനത്ത ശബ്ദം വാസു കേട്ടു. അവന്‍ വാതില്‍ തുറന്ന് ഉള്ളില്‍ കയറി.

“ആരാടാ നീ?” എസ് ഐ അവന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.

“ഞാന്‍ വാസു..സാറ് രാവിലെ എന്നെ തിരക്കി വീട്ടില്‍ ചെന്നിരുന്നു എന്നറിഞ്ഞ് വന്നതാണ്….” വാസു പറഞ്ഞു.

അവന്റെ കൂസലില്ലായ്മ പൌലോസ് ശ്രദ്ധിച്ചു. പേടിയില്ലാത്ത ഇനമാണ്‌ ഇവന്‍ എന്നയാള്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു.

“ഓഹോ..നീയാണ് അപ്പോള്‍ ആ താരം…ഇങ്ങോട്ട് മാറി നില്‍ക്കടാ….” എസ് അവനെ വിരല്‍ ചൂണ്ടി മാറ്റി നിര്‍ത്തിച്ചു.

“ഒടുക്കത്തെ ഭാഗ്യമാണല്ലോടാ നിനക്ക്…ഇപ്പോള്‍ അങ്ങോട്ട്‌ ഇറങ്ങിപ്പോയില്ലേ? അയാള്‍ നിനക്കെതിരെ തന്ന പരാതിയില്‍ നിന്നെ തൂക്കാനാണ് ഞാന്‍ രാവിലെ വന്നത്..പക്ഷെ ആ സമയത്ത് നീ അവിടില്ലായിരുന്നു..ഇപ്പോള്‍ പരാതി തന്നയാള്‍ അത് പിന്‍വലിക്കുകയും ചെയ്തു…ഇല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍..” പൌലോസ് മുഷ്ടി ചുരുട്ടി. വാസു മിണ്ടിയില്ല.

“ഉം..എന്തായിരുന്നെടാ ടൌണിലെ പ്രശ്നം?” എസ് ഐ ചോദിച്ചു.
“സാറേ.എന്റെ അച്ഛന്‍ പലിശയ്ക്ക് പണം നല്‍കുന്ന ബിസിനസാണ് ചെയ്യുന്നത്..അച്ഛന്‍ രണ്ടു വര്‍ഷം മുന്‍പ് കൊടുത്ത പണം തരാതെ അച്ഛനെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി നടക്കുകയായിരുന്നു മുസ്തഫയും അനിയനും..ഞാനത് ചോദിക്കാന്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ എന്നെ അവര്‍ ആക്രമിക്കാന്‍ വന്നു..എന്റെ രക്ഷയ്ക്ക് വേണ്ടി ഞാനും തിരിച്ച് ആക്രമിച്ചു…”

“അപ്പോള്‍ നീ പണം പിടിച്ചു പറിച്ചതോ?”

“അങ്ങനെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല സര്‍. ചോദിച്ചു വാങ്ങിയതാണ്..അതും അച്ഛന് നല്‍കാനുള്ള പണമല്ലാതെ ഒരു ചില്ലി പോലും കൂടുതല്‍ വാങ്ങിയിട്ടില്ല….”

പൌലോസ് അവനെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി.

“ഉം..നിനക്കെതിരെ ഇറച്ചിക്കടക്കാര്‍ പരാതി എഴുതി തന്നിട്ടില്ല…അതുകൊണ്ട് കേസ് എടുക്കുന്നില്ല..ഇനി മേലാല്‍ നിന്റെ പേരില്‍ ഇവിടെ വല്ല പരാതിയും വന്നാല്‍ എടുത്തിട്ടു കിളയ്ക്കും ഞാന്‍..മനസിലായോടാ?” പൌലോസ് സ്വരം കടുപ്പിച്ചു.

വാസു തലയാട്ടി.

“ഉം പൊയ്ക്കോ… പിന്നെ നിന്റെ അച്ഛന് ലൈസന്‍സ് ഉണ്ടോടാ പണമിടപാട് നടത്താന്‍?”

“അറിയില്ല..കാണുമായിരിക്കും…”

“ചോദിച്ചു വച്ചേക്ക്..ഞാന്‍ വരുന്നുണ്ട് നിന്റെ സ്ഥാപനം ഒന്ന് പരിശോധിക്കാന്‍”

“ശരി സര്‍..”

“ഉം പോ..”

വാസു പുറത്തിറങ്ങി. രവീന്ദ്രന്‍ എല്ലാം കേട്ടുകൊണ്ട് പുറത്ത് തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

“നിനക്കുള്ള പണി ഞാന്‍ വച്ചിട്ടുണ്ടെടാ..രക്ഷപെട്ടു എന്ന് നീ കരുതണ്ട…” അയാള്‍ ശബ്ദം താഴ്ത്തി അവനോടു പറഞ്ഞു.

“ഓ ശരി…” വാസു അലസമായി അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് പുറത്തിറങ്ങി. രവീന്ദ്രന്‍ പല്ലുകള്‍ ഞെരിച്ചുകൊണ്ട് അവനെ നോക്കി.

“ഹോ..ഞാന്‍ എന്തുമാത്രം പേടിച്ചു പോയെന്നോ? ആ എസ് ഐ വല്ലാത്ത ഒരു മനുഷ്യനാണ്..ആ സമയത്ത് നീ ഇവിടെ നിന്നു പോയത് ദൈവാധീനം കൊണ്ടാണ്..ഇല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍..” രുക്മിണി ആശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു.

സന്ധ്യക്ക് നാമജപത്തിന് ശേഷം വരാന്തയില്‍ ഇരുന്നു സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു അവര്‍ നാലുപേരും.

“അയാള്‍ പരാതി പിന്‍വലിച്ചു എന്ന് എസ് ഐ പറഞ്ഞത് എങ്ങനെ സംഭവിച്ചു എന്നെനിക്ക് ഒരു ഊഹവുമില്ല..”

വാസു ആലോചനയോടെ പറഞ്ഞു. ദിവ്യ ഗൂഡമായി പുഞ്ചിരിച്ചു. താന്‍ എയ്ത അസ്ത്രം ലക്‌ഷ്യം കണ്ടിരിക്കുന്നു. അവള്‍ക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി. തന്റെ വാസുവേട്ടനെ ഇന്ന് താന്‍ രക്ഷിച്ചു! ചെറിയ കാര്യമല്ല അത്. ആ എസ് ഐ എന്തൊരു ചൂടനാണ്‌! അയാള്‍ ഒരു മനസാക്ഷിയും ഇല്ലാത്തവനാണ് എന്ന് കണ്ടാല്‍ അറിയാം. പക്ഷെ താനാണ് അയാളുടെ കൈയില്‍ നിന്നും ഏട്ടനെ രക്ഷിച്ചത് എന്ന് അദ്ദേഹത്തിനറിയില്ല..അത് താന്‍ അറിയിക്കണം. അപ്പോഴേ ഏട്ടന് എന്നോട് സ്നേഹം കൂടൂ..അതെ ഇന്ന് തന്നെ താനത് വാസുവേട്ടനെ അറിയിക്കും. അവള്‍ മനസ്സില്‍ തീരുമാനിച്ചു.

അത്താഴം കഴിഞ്ഞ ശേഷം ദിവ്യ പതിവുപോലെ മുറിയിലെത്തി. പകല്‍ മുഴുവന്‍ ധരിച്ചിരുന്ന വേഷം മാറി അവള്‍ ഒരു ഇറുകിയ ടീ ഷര്‍ട്ടും ചെറിയ സ്കര്‍ട്ടും ധരിച്ച ശേഷം കണ്ണാടിയില്‍ നോക്കി. ഊണ് കഴിഞ്ഞ സമയത്ത് അവള്‍ രഹസ്യമായി വാസുവിനോട് രാത്രി തന്റെ മുറിയില്‍ വരണം എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു. എന്തിനാണ് എന്നവന്‍ ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ഒരു വലിയ രഹസ്യം പറയാനാണ് എന്നാണ് അവള്‍ പറഞ്ഞത്. അച്ഛനും അമ്മയും ഉറങ്ങിയ ശേഷം മാത്രമേ വരാവൂ എന്നും അവളവനെ ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചിരുന്നു.

ദിവ്യ മുടി അഴിച്ചിട്ട് ചീകി ഒരു ഹെയര്‍ ബാന്‍ഡ് കൊണ്ട് കെട്ടി. അവളുടെ വിരിഞ്ഞ നിതംബങ്ങള്‍ മറയ്ക്കാന്‍ തക്ക ഇറക്കം പനങ്കുല പോലെയുള്ള അവളുടെ കേശഭാരത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. കണ്ണാടിയില്‍ നോക്കിക്കൊണ്ട് അവള്‍ കണ്ണില്‍ കരിയെഴുതി. തന്റെ സൌന്ദര്യം അവള്‍ അഭിമാനത്തോടെ നോക്കിക്കണ്ടു. ഇറുകിയ ടീ ഷര്‍ട്ടിന്റെ ഉള്ളില്‍ പോരിനു തയ്യാറായി നില്‍ക്കുന്ന തെറിച്ച മുലകള്‍. താഴെ, ചെറിയ പാവടയ്ക്ക് താഴെ വെണ്ണ നിറമുള്ള കൊഴുത്ത തുടകള്‍ പകുതിയും നഗ്നമാണ്‌. ഈ സ്കര്‍ട്ട് ഇടാന്‍ അമ്മ ഈയിടെയായി സമ്മതിക്കാറില്ല. രാത്രി അമ്മ കാണാത്ത സമയത്ത് മാത്രമേ അവള്‍ അത് ധരിക്കാറുള്ളൂ. കണ്ണാടിയില്‍ നോക്കിക്കൊണ്ട് ദിവ്യ കൈകള്‍ പൊക്കി മുഖത്തേക്ക് വീണു കിടന്നിരുന്ന അളകങ്ങള്‍ മാടിയൊതുക്കി. തന്റെ കക്ഷങ്ങളില്‍ ചെറുതായി രോമം വളര്‍ന്നു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നത് അവള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. തന്റെ ഹൃദയം പതിവില്‍ കവിഞ്ഞ വേഗത്തില്‍ മിടിക്കുന്നത് അവളെ അസ്വസ്ഥയാക്കി; പക്ഷെ ആ അസ്വസ്ഥതയ്ക്ക് വല്ലാത്തൊരു സുഖമുള്ളത് പോലെ ദിവ്യയ്ക്ക് തോന്നി.

അച്ഛനും അമ്മയും ലൈറ്റ് ഒഫാക്കാനായി അവള്‍ കാത്തു. സമയം നീങ്ങാനായി കട്ടിലില്‍ കയറി കമിഴ്ന്നു കിടന്ന് മോബൈലില്‍ അവള്‍ ഏതോ ഗെയിം കളിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. കൊഴുത്ത കണംകാലുകള്‍ ഇരുഭാഗത്തേക്കും ആട്ടി, തുടകള്‍ ലേശം അകത്തിയുള്ള ആ കിടപ്പ് ഏതു സന്യാസിയെയും ഇളക്കാന്‍ പോന്നതായിരുന്നു.

എന്തിനാണ് ദിവ്യ മുറിയിലേക്ക് തന്നെ വിളിച്ചത് എന്ന അസ്വസ്ഥ ചിന്തയോടെ വാസു തന്റെ മുറിയില്‍ ഉറങ്ങാതെ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു; അച്ഛനും അമ്മയും ഉറങ്ങാന്‍ വേണ്ടി!
ദിവ്യ ഫോണ്‍ വച്ചിട്ട് അസ്വസ്ഥതയോടെ എഴുന്നേറ്റ് നോക്കി. അച്ഛനും അമ്മയും ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല. ഇവരെന്താ വേഗം ഉറങ്ങാത്തത് എന്നവള്‍ സ്വയം ചോദിച്ചു. വാസുവിനോട് രഹസ്യമായി തന്റെ മുറിയില്‍ വരണം എന്നവള്‍ മടിച്ചുമടിച്ചാണ് അവള്‍ പറഞ്ഞത്. കാരണം ഏട്ടന്റെ സ്വഭാവം പ്രവചിക്കാന്‍ പറ്റില്ല. യാതൊരു പ്രതീക്ഷയും ഇല്ലാതെയാണ് പറഞ്ഞതും. പക്ഷെ അവന്‍ വരാമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒരു യുദ്ധം ജയിച്ച ജേതാവിന്റെ മനസ്സായിരുന്നു അവള്‍ക്ക്. ഒരു രഹസ്യം പറയാനാണ് എന്ന് പറഞ്ഞതുകൊണ്ടാണ് ഏട്ടന്‍ വരാമെന്ന് സമ്മതിച്ചത്. അച്ഛനും അമ്മയും അറിയാന്‍ പാടില്ലാത്ത എന്തോ പറയാനുണ്ട് എന്ന് വാസുവേട്ടന്‍ ധരിച്ചുകാണും എന്നവള്‍ ചിന്തിച്ചു.

ദിവ്യ വീണ്ടും കണ്ണാടിയില്‍ നോക്കി. തന്റെ മുഖത്തിന്റെ തുടുപ്പും ഇനിപ്പും അവളെപ്പോലും കൊതിപ്പിച്ചു. വാസുവേട്ടന്‍ വന്നു തന്നെ പുണര്‍ന്ന് തന്റെ ചുണ്ടുകള്‍ നുണഞ്ഞ് തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ അണുവും ആസ്വദിച്ചെങ്കില്‍ എന്നവള്‍ മോഹിച്ചു. തന്റെ സിരകളിലൂടെ ചുടുചോര പ്രവഹിക്കുന്നതും തുടകളുടെ ഇടയില്‍ നനവ് പടരുന്നതും നിസഹായതയോടെ അവളറിഞ്ഞു. എന്ത് കരുത്താണ് ഏട്ടന്! ആ കൈകള്‍ക്കുള്ളില്‍ ഞെരിഞ്ഞുടയണം.. ബലിഷ്ഠങ്ങളായ ആ കൈകളില്‍ തനിക്ക് കടിക്കണം. ദിവ്യ കിതച്ചു. അവളുടെ കക്ഷങ്ങള്‍ വിയര്‍ത്ത് തുടങ്ങിയിരുന്നു. അവള്‍ വീണ്ടും നോക്കി; അച്ഛന്റെ മുറിയില്‍ ലൈറ്റ് ഓഫായിട്ടില്ല.

അവള്‍ മൊബൈല്‍ എടുത്ത് മുന്‍പ് കണ്ട രതീഷിന്റെ വീഡിയോ വീണ്ടും നോക്കി. അവനും ആ സ്ത്രീയും തമ്മില്‍ ചുണ്ടുകള്‍ ചപ്പുകയാണ്. രതീഷിന്റെ ചുണ്ട് ആ സ്ത്രീ കടിച്ചു വലിക്കുന്നു. ദിവ്യ അസ്വസ്ഥതയോടെ തന്റെ കീഴ്ചുണ്ട് കടിച്ചു. തന്റെ പാന്റീസിന്റെ അടിഭാഗത്തേക്ക് നനവ് പടരുന്നത് അവളറിഞ്ഞു. രതീഷ്‌ ആ സ്ത്രീയുടെ മുലകള്‍ കുടിക്കുന്നത് പാരവശ്യത്തോടെ അവള്‍ നോക്കി. കട്ടിലില്‍ മലര്‍ന്നു കിടന്ന് അവള്‍ കിതച്ചു. അലസമായി തുടകള്‍ കവച്ച് രണ്ടും പൂര്‍ണ്ണ നഗ്നമാക്കിയായിരുന്നു അവളുടെ കിടപ്പ്. പാന്റീസിന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് പാവാട വീണു കിടന്നിരുന്നതിനാല്‍ അത് ദൃശ്യമായിരുന്നില്ല. രതീഷ് ആ സ്ത്രീയുടെ യോനി നക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ ദിവ്യയുടെ കാമം ആളിക്കത്തി. തന്റെ തുടുത്ത യോനിയും അതേപോലെ വാസുവേട്ടന്‍ നക്കിയെങ്കില്‍ എന്നവള്‍ ഭ്രാന്തമായി മോഹിച്ചു.

കാമം അതിന്റെ ഉച്ചസ്ഥായിയിലേക്ക് കടന്നപ്പോള്‍ ദിവ്യ മൊബൈല്‍ മാറ്റി വച്ചിട്ട് വീണ്ടും നോക്കി. അച്ഛനും അമ്മയും കിടന്നു എന്നവള്‍ക്ക് മനസിലായി. മുറിയില്‍ ലൈറ്റില്ല. അവളുടെ മനസ് അതിശക്തമായി മിടിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. തന്റെ മുറിയിലെ ലൈറ്റും ഓഫാക്കിയാലോ എന്നവള്‍ ചിന്തിച്ചു. പക്ഷെ അപ്പോള്‍ വാസുവേട്ടന്‍ തെറ്റിദ്ധരിച്ച് താന്‍ ഉറങ്ങി എന്ന് കരുതി വരാതിരുന്നാലോ? അവള്‍ എഴുന്നേറ്റ് വീണ്ടും കണ്ണാടിയില്‍ നോക്കി. മുഖം കാമം മൂലം വല്ലാതെ തുടുത്തിരിക്കുന്നു. അവള്‍ മുടി ഒന്നുകൂടി അഴിച്ച് കെട്ടിക്കൊണ്ട് വാസു വരാനായി കാത്തു.

ശങ്കരനും രുക്മിണിയും കിടന്നു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ വാസു എഴുന്നേറ്റു. എന്തിനാണ് അവള്‍ തന്നെ രഹസ്യമായി കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞതെന്ന് അവനൊരു ഊഹവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. രവീന്ദ്രന്റെ വീട്ടില്‍ വച്ച് താനവളെ കണ്ടതും അന്ന് രതീഷിന്റെ ഒപ്പം മറ്റൊരു രീതിയില്‍ കണ്ടതുമൊന്നും അച്ഛനെയോ അമ്മയെയോ അറിയിക്കാഞ്ഞത് അവള്‍ക്ക് തന്നോടുള്ള സ്നേഹത്തിനു കാരണമായി എന്നവന് മനസിലായിരുന്നു. അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു വല്ല പ്രശ്നവും പറയാനാകും അവള്‍ വിളിച്ചിരിക്കുന്നത്. അച്ഛനും അമ്മയും ഉള്ളപ്പോള്‍ അവള്‍ക്കത് പറയാനും പറ്റില്ലല്ലോ.

അവന്‍ എഴുന്നേറ്റ് അല്‍പസമയം അങ്ങനെ ഇരുന്നു. പിന്നെ ദിവ്യയുടെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു. ആദ്യമായാണ് അവളുടെ മുറിയില്‍ ഇതുപോലെ ഒരു സമയത്ത് അവന്‍ ചെല്ലുന്നത്. അവന്‍ വരുന്നത് കണ്ട ദിവ്യ വേഗം വാതിലിനു സമീപമെത്തി. അവളുടെ ചങ്കിടിപ്പ് അമിതമായി വര്‍ദ്ധിച്ചിരുന്നു.

“ഏട്ടാ….ആ കതകങ്ങ് അടയ്ക്ക്”

അവന്‍ ഉള്ളില്‍ കയറിയപ്പോള്‍ വളരെ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തില്‍ അവള്‍ പറഞ്ഞു. അവളുടെ വേഷവും ഭാവവും വാസു തെല്ലു ശങ്കയോടെയാണ് നോക്കിയത്. മനസ്സില്‍ എവിടെയോ ചെറിയ ഒരു ഇളക്കം അവനനുഭവപ്പെട്ടു. പക്ഷെ അത് അല്‍പനേരത്തേക്ക് മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

“വേണ്ട..എന്തിനാ അടയ്ക്കുന്നത്?” അവന്‍ ചോദിച്ചു.

“ശ്ശൊ അച്ഛനോ അമ്മയോ കാണരുത്..കണ്ടാല്‍ അവര്‍ വേറെ വല്ലതും ധരിക്കും..” ദിവ്യ അവന്റെ അനുവാദത്തിനു കാത്ത് നില്‍ക്കാതെ കതകടച്ചു.

“കൊളുത്ത് ഇടണ്ട” വാസു പറഞ്ഞു.

ദിവ്യ തലയാട്ടിയ ശേഷം തിരിഞ്ഞ് അവന്റെ കരുത്തുറ്റ ശരീരത്തിലേക്ക് നോക്കി. ലുങ്കി മാത്രമായിരുന്നു അവന്റെ വേഷം. അവന്റെ ബലിഷ്ഠങ്ങളായ കൈകളും ഉറച്ച നെഞ്ചും കണ്ടപ്പോള്‍ ദിവ്യ അറിയാതെ ചുണ്ടുകടിച്ചു.

“ഇരിക്ക്..” അവള്‍ പറഞ്ഞു.

“നീ വേഗം പറയാന്‍ ഉള്ളത് പറ..എനിക്ക് ഉറങ്ങണം…” വാസു അക്ഷമനായിരുന്നു.

“ഏട്ടാ..ധൃതി കൂട്ടാതെ..ഞാന്‍ ലൈറ്റ് ഓഫാക്കുകയാണ്..സംസാരിക്കാന്‍ വെളിച്ചം വേണ്ടല്ലോ..ലൈറ്റ് കിടന്നാല്‍ അച്ഛനോ അമ്മയോ ഉണര്‍ന്നാല്‍ കാണും…”

വാസു മിണ്ടിയില്ല. അവന്‍ കട്ടിലില്‍ ഇരുന്നപ്പോള്‍ ദിവ്യയും ലൈറ്റ് ഓഫാക്കിയിട്ട്‌ അവന്റെ സമീപമെത്തി ഇരുന്നു. അവള്‍ക്ക് അവന്റെ മടിയിലേക്ക് തല വയ്ക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ഭയം കാരണം അതിനു തുനിഞ്ഞില്ല.

“ഏട്ടന്‍ പോലീസ് സ്റ്റേഷനില്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ എസ് ഐ എന്ത് പറഞ്ഞു?” ദിവ്യ നേരെ വിഷയത്തിലേക്ക് വന്നു.

“ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല..ഇനി പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കരുത് എന്ന് താക്കീത് നല്‍കി..”

“അതല്ല..ആ രവീന്ദ്രന്‍ നല്‍കിയ പരാതിയെപ്പറ്റി എന്ത് പറഞ്ഞെന്നാ ചോദിച്ചത്”

“അയാള്‍ അത് പിന്‍വലിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞു..കാരണം എന്താണെന്ന് പറഞ്ഞില്ല..”
“കാരണം എനിക്കറിയാം..അത് പറയാനാണ് ഞാന്‍ ഏട്ടനെ കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞത്” ദിവ്യ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

“നിനക്കോ..എങ്ങനെ?”

“അന്ന് ഏട്ടന്‍ അവന്റെ മൊബൈല്‍ എടുത്ത് എറിഞ്ഞത് ഓര്‍മ്മയില്ലേ? അതിലെ മെമ്മറി കാര്‍ഡ് എനിക്ക് കിട്ടിയിരുന്നു..അതില്‍ ചില വീഡിയോകള്‍ ഉണ്ട്..അത് വച്ച് ഞാനൊരു കളി കളിച്ചു..അതാ അയാള്‍ പരാതി പിന്‍വലിച്ചത്….”

“എന്ത് വീഡിയോ? എന്ത് കളി?” വാസു കാര്യം മനസിലാകാതെ അവളെ നോക്കി.

“ഞാന്‍ കാണിക്കാം……”

ദിവ്യ മൊബൈല്‍ എടുത്ത് ഓണാക്കിയിട്ട് പറഞ്ഞു. അവള്‍ അല്പം കൂടി അവന്റെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങി. അവന്റെ ദേഹത്ത് തന്റെ ശരീരം സ്പര്‍ശിച്ചപ്പോള്‍ ദിവ്യയുടെ സിരകള്‍ പൂത്തുലഞ്ഞു. അവളുടെ തുട അവന്റെ തുടയുമായും അവളുടെ കൊഴുത്ത കൈ അവന്റെ ശക്തമായ കൈയിലും മുട്ടിയുരുമ്മി. ദിവ്യ രതീഷും ആ സ്ത്രീയുമായിട്ടുള്ള വീഡിയോ ഇട്ടു. വാസു ഞെട്ടലോടെ അതിലേക്ക് നോക്കി. അവന്‍ ജീവിതത്തില്‍ ഒരിക്കലും അത്തരം വീഡിയോകളോ കാഴ്ചകളോ കണ്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല.

“മതി..നിര്‍ത്ത്..”

അവന്‍ അതില്‍ നിന്നും കണ്ണുകള്‍ മാറ്റി പറഞ്ഞു. ദിവ്യ കള്ളച്ചിരിയോടെ അവനെ നോക്കിയിട്ട് വീഡിയോ ഓഫ് ചെയ്തു. അവളുടെ മനസ്സില്‍ അതോടെ അവനോടുള്ള പ്രേമവും ബഹുമാനവും രണ്ടിരട്ടിയായി വര്‍ദ്ധിച്ചു. ഇത്തരമൊരു സാഹചര്യത്തില്‍ തന്റെയൊപ്പം തനിച്ചായാല്‍, ആ വീഡിയോ കൂടി കണ്ടാല്‍ വാസു കാമാര്‍ത്തിയോടെ തന്നെ പ്രാപിക്കും എന്നാണവള്‍ ധരിച്ചിരുന്നത്. പക്ഷെ അവന്‍ അസാമാന്യ മനോനിയന്ത്രണം ഉള്ളവനാണ് എന്നവള്‍ അഭിമാനത്തോടെ മനസിലാക്കി. ഇത് കുറച്ചു ദിവസങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പായിരുന്നു എങ്കില്‍ അവളവനെ വെറുത്തെനെ; പക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ അവളത് വളരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. കാരണം അവനെയല്ലാതെ വേറൊരു വ്യക്തിയെയും വിവാഹം ചെയ്യില്ല എന്ന് അവള്‍ മനസില്‍ ദൃഡപ്രതിജ്ഞ എടുത്തിരുന്നു.

“കാണണ്ടേ..” അവള്‍ ചോദിച്ചു.

“എനിക്കിഷ്ടമില്ല..നീ ഇത് വച്ച് എന്ത് ചെയ്തൂന്നാ?”

“ഏട്ടാ..ഇത് മാത്രമല്ല..ഒന്ന് കൂടിയുണ്ട്..കാണിക്കട്ടെ”

“വേണ്ട…പറഞ്ഞാല്‍ മതി”

“അവന്‍..ആ തെണ്ടി സ്വന്തം പെങ്ങള്‍ കുളിക്കുന്നതിന്റെ വീഡിയോ എടുത്തിരുന്നു..അതും ഈ കാര്‍ഡില്‍ ഉണ്ട്…ഇത് ഏട്ടന്റെ പക്കലുണ്ട് എന്നും കേസ് എടുത്താല്‍ രണ്ടും നെറ്റില്‍ ഇടുമെന്നും ഞാന്‍ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയതുകൊണ്ടാണ് അയാള്‍ കേസ് പിന്‍വലിച്ചത്..ഇല്ലെങ്കില്‍ ആ എസ് ഐ ഏട്ടനെ ഉപദ്രവിച്ചേനെ…”

വാസു സ്നേഹത്തോടെ അവളെ നോക്കി. തന്നെ രക്ഷിക്കാന്‍ വേണ്ടി അപ്പോള്‍ ഇവളാണ്‌ ശ്രമിച്ചത്. വെറുതെ രവീന്ദ്രന്‍ കേസ് പിന്‍വലിച്ചതല്ല.

“ആ വീഡിയോ കളഞ്ഞേക്ക്..ഇതൊന്നും കാണരുത്…ശരിയല്ല” വാസു അവളോട്‌ പറഞ്ഞു.

“കളയണ്ട ഏട്ടാ..ഇരുന്നോട്ടെ..ഞാന്‍ ഇനി അത് കാണില്ല..നാളെ അയാള്‍ എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം ഏട്ടനെതിരെ ഉണ്ടാക്കാന്‍ നോക്കിയാല്‍ നമുക്ക് ഇത് വേണ്ടി വന്നേക്കും..”

“നിനക്കെന്താ ഇങ്ങനെയൊക്കെ തോന്നാന്‍ കാരണം..?” വാസു ചോദിച്ചു.

“ഞാന്‍ ഏട്ടനെ ഒരുപാട് പരിഹസിക്കുകയും വെറുക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്..അന്നൊന്നും ഏട്ടന്റെ വില ഞാന്‍ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല..പക്ഷെ ഇന്ന് എനിക്കതറിയാം…ലോകത്തുള്ള ഏറ്റവും വിലമതിപ്പുള്ള രത്നത്തെക്കാളും അധികമാണ് ഏട്ടന്റെ വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ മൂല്യം…ഏട്ടനെ ഞാന്‍ സ്നേഹിക്കുന്നു….വേറെ ആരെക്കാളും അധികമായി..എന്നെ ഏട്ടന് ഇഷ്ടമല്ലേ…”

ദിവ്യ അവന്റെ കൈകളില്‍ പിടിച്ചുകൊണ്ടു ചോദിച്ചു. വാസു അല്‍പസമയം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. പിന്നെ അവന്‍ മൂളി. ദിവ്യ ആവേശത്തോടെ അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു തെരുതെരെ ചുംബിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുനീര്‍ വീണ് അവന്റെ കൈ നനഞ്ഞു.

“വാസുവേട്ടാ..എന്റെ ജീവിതത്തില്‍ ഇനി അങ്ങല്ലാതെ വേറൊരു പുരുഷന്‍ ഉണ്ടാകില്ല..ഇത് സത്യം സത്യം സത്യം..അങ്ങെന്നെ ഒരിക്കലും വെറുക്കല്ലേ…”

ദിവ്യ ഏങ്ങലടിച്ചു കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവന്റെ തോളിലേക്ക് മുഖം ചായ്ച്ചു. വാസുവിന് ഇതൊക്കെ പുതിയ അനുഭവം ആയിരുന്നു. പ്രേമവും സ്ത്രീകളോടുള്ള ബന്ധവും ഒന്നും അവന്റെ നിഘണ്ടുവില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന കാര്യങ്ങളല്ല. പക്ഷെ ദിവ്യ അവന്റെ മനസ്സില്‍ ഒരിടം കണ്ടെത്തിക്കഴിഞ്ഞു എന്നവന്‍ മനസിലാക്കി. ഏറെ നാളുകള്‍ തന്നെ ഒരു നികൃഷ്ട ജീവിയായി കണ്ടിരുന്ന അവള്‍ ഇന്ന് തനിക്ക് വേണ്ടി അടിമുടി മാറിയിരിക്കുന്നു! തന്നെ എത്രയധികം അവള്‍ വെറുത്തിരുന്നോ അതിലേറെ ഇന്നവള്‍ തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു. ജീവിതത്തില്‍ തനിക്ക് സ്നേഹം ലഭിച്ചിട്ടുള്ളത് രുക്മിണി എന്ന തന്റെ വളര്‍ത്തമ്മയില്‍ നിന്നു മാത്രമായിരുന്നു. കുറെയൊക്കെ വാത്സല്യം ഗീവര്‍ഗീസ് അച്ചനും നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്. ഇപ്പോള്‍ തന്റെ വളര്‍ത്തച്ഛനും തന്നെ സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. പക്ഷെ അവരാരും നല്‍കുന്ന സ്നേഹമല്ല ദിവ്യ പകര്‍ന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്; അവള്‍ തന്റെ ജീവിത പങ്കാളി ആകാന്‍ വൃതം എടുത്തിരിക്കുകയാണ്..ഇവള്‍..ഈ അതിസുന്ദരി! വാസു ആദ്യമായി അവളെ ആ മനസോടെ നോക്കി. അപ്പോഴാണ്‌ അവന്‍ അവളുടെ സൌന്ദര്യത്തിന്റെ വില തിരിച്ചറിയുന്നത്. ഇപ്പോള്‍ അവള്‍ വെറും ബാഹ്യ സൌന്ദര്യത്തിന്റെ മാത്രമല്ല, ആന്തരീക സൗന്ദര്യത്തിന്റെയും ഉടമയായി മാറിയിരിക്കുന്നു. അവളുടെ ശരീര സ്പര്‍ശനം അവനില്‍ ആദ്യമായി വികരമുണ്ടാക്കി. അവന്റെ പുരുഷത്വം ഉണര്‍ന്നു. എങ്കിലും കാലം അവനു സമ്മാനിച്ച പക്വത അവനെ വിട്ടുപോയിരുന്നില്ല.

“ദിവ്യെ..നീ ചെറുപ്പമാണ്..ഓരോരോ സമയത്ത് തോന്നുന്ന വികാരം പോലെ തീരുമാനങ്ങള്‍ എടുക്കരുത്..നീ പറഞ്ഞതൊക്കെ എനിക്ക് കേള്‍ക്കാന്‍ ഇഷ്ടമുള്ളവ തന്നെ..പക്ഷെ നീ ഒന്ന് കൂടി ചിന്തിക്കണം…”

വാസു അവളുടെ ശിരസ്സില്‍ തലോടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ദിവ്യ തലയുയര്‍ത്തി അവനെ നോക്കി.

“വാസുവേട്ടാ..എനിക്ക് പ്രായം കുറവാണ്..പക്ഷെ എന്റെ മനസ്‌ ചപലയായ ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയുടെതല്ല….ഈ അടുത്ത സമയത്ത് വസുവേട്ടനില്‍ നിന്നും ഞാന്‍ ഒരുപാട് പഠിച്ചു..എന്നെ അത് ഒരു ഇരുത്തം വന്ന സ്ത്രീയാക്കി മാറ്റിക്കഴിഞ്ഞു…ഈ തീരുമാനം ഒരു ചാപല്യത്തില്‍ നിന്നും ഉണ്ടായതല്ല..എന്റെ മനസിന്റെ അടിത്തട്ടില്‍ നിന്നും വന്ന ഉറച്ച, ഒരുകാലത്തും ഒരു സാഹചര്യത്തിലും മാറ്റം വരാത്ത തീരുമാനമാണ്..എനിക്കൊരു പുരുഷന്‍ ഈ ജീവിതത്തില്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍ അത് അങ്ങ് മാത്രമായിരിക്കും..അങ്ങനെ സംഭവിച്ചില്ല എങ്കില്‍ എന്റെ ജീവിതം വെറും കുത്തഴിഞ്ഞ പുസ്തകമായിരിക്കും..” അവള്‍ വിതുമ്പി.

അവള്‍ പറയുന്നത് ഒരു ഉറച്ച മനസിന്റെ തീരുമാനമാണ് എന്ന് വാസുവിന് മനസിലായി. അവന്‍ അവളുടെ തുടുത്ത മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. പിന്നെ ആ മുഖം അവന്റെ കൈകളില്‍ എടുത്തു.

“ദിവ്യെ..എനിക്ക് ഇത് വിശ്വസിക്കാന്‍ സാധിക്കുന്നില്ല..നീ എന്നെ സ്നേഹിക്കണം എന്ന് ഞാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടില്ല…കാരണം അതിനുള്ള അര്‍ഹത തെരുവ് തെണ്ടിയായ എനിക്കില്ല എന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു..പക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ എന്തൊക്കെയോ ആണ് എന്നെനിക്ക് തോന്നിപ്പോകുന്നു..നീ പറയുന്നത് സത്യമാണെങ്കില്‍, നീ എന്റെയൊപ്പം ജീവിക്കും..എന്റെ ജീവിതത്തിലും വേറൊരു പെണ്ണ് ഉണ്ടാകില്ല…ഒരിക്കലും…” അവന്‍ അവളുടെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി ആര്‍ദ്രമായി പറഞ്ഞു.

ദിവ്യയുടെ കണ്ണുകള്‍ തിളങ്ങി. കണ്ണീര്‍ തുളുമ്പി നിന്നിരുന്ന ആ മിഴികള്‍ പരല്‍മീനുകളെപ്പോലെ പിടയ്ക്കുന്നത് വാസു കണ്ടു. അവള്‍ അവന്റെ മടിയിലേക്ക് കയറി മുഖാമുഖം ഇരുന്ന്‍ അവനെ ഇറുകെ പുണര്‍ന്നു. ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യമായി വാസു ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയുടെ ചുണ്ടുകളുടെ സ്വാദ് അറിഞ്ഞു. ദിവ്യയുടെ ഇളം ചുണ്ടുകളുടെ ഇടയില്‍ അവന്റെ അധരങ്ങള്‍ അലിയുകയായിരുന്നു. അല്‍പനേരം അങ്ങനെ ആലിംഗനബദ്ധരായി ഇരുന്ന ശേഷം ദിവ്യ മുഖം മാറ്റി.

“എന്റെ വാസുവേട്ടന്റെ കൈകൊണ്ട് ഈ കഴുത്തില്‍ താലി വീഴുന്ന അന്ന്..നമ്മള്‍ എല്ലാ അര്‍ത്ഥത്തിലും ഒന്നാകും..”

അവള്‍ അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടു വീണ്ടും അവന്റെ ചുണ്ടുകള്‍ വായിലാക്കി ചപ്പി. വാസു അനുഭൂതിയുടെ ഒരു പുത്തന്‍ ലോകത്തേക്ക് പറന്നുയരുകയായിരുന്നു. അവളുടെ തുടുത്ത ചുണ്ടുകള്‍ അവന്‍ മെല്ലെ നുണഞ്ഞു.
“ശരി മോളെ..ഞാന്‍ പോകുന്നു..ഇനി നമ്മളിങ്ങനെ തമ്മില്‍ അടുത്തിഴപഴകാന്‍ പാടില്ല..അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും വിഷമം ഉണ്ടാക്കുന്ന ഒന്നും നമ്മള്‍ ചെയ്യരുത്” അവളുടെ മുഖം വിടര്‍ത്തി മാറ്റിയ ശേഷം വാസു പറഞ്ഞു. ദിവ്യ അവന്റെ മുഖത്ത് കൈകള്‍ കൊണ്ട് തലോടിക്കൊണ്ട് തലയാട്ടി.

“ഒരുമ്മ കൂടി” അവള്‍ അവന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു. വാസു ചിരിച്ചു. ദിവ്യ അവനെ ഇറുകെ പുണര്‍ന്ന് ആ അധരങ്ങള്‍ വായിലാക്കി നുണഞ്ഞു.

പെട്ടെന്ന് മുറിയില്‍ ലൈറ്റ് ഓണായി. ദിവ്യ ഞെട്ടലോടെ അവന്റെ മടിയില്‍ നിന്നും ചാടി ഇറങ്ങി. സംഹാരരുദ്രനെപ്പോലെ നില്‍ക്കുന്ന അച്ഛനെയും ഒപ്പം ഞെട്ടിത്തരിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന അമ്മയെയും അവള്‍ കണ്ടു.

“എടാ നായിന്റെ മോനെ..എനിക്കറിയാമായിരുന്നെടാ നീയൊക്കെ എന്നായാലും തനിനിറം കാണിക്കുമെന്ന്..അട്ടയെ പിടിച്ചു മെത്തയില്‍ കിടത്തരുത് എന്ന് പഴമക്കാര്‍ പറയുന്നത് പൂര്‍ണ്ണ സത്യമാണെടാ…നിന്നെ ഞാന്‍ അറിയാതെ സ്നേഹിച്ചു പോയി..നിന്റെ അഭിനയത്തില്‍ ഞാന്‍ വീണു..ഇല്ല…ഇനി നിന്റെ അഭിനയം ഇവിടെ നടക്കില്ല…നിഷ്കളങ്കനായ എന്റെ അനുജനെ വരെ നീ കാരണം ഞാന്‍ തെറ്റിദ്ധരിച്ചു..നിന്റെ തെമ്മാടിത്തം അവന്‍ കൈയോടെ പിടികൂടും എന്നായപ്പോള്‍ നീ അവനെ പ്രതിയാക്കി…ഇല്ല….ഇനി നീയെന്ന വ്യക്തിയും ഈ വീടും തമ്മില്‍ ഒരു ബന്ധവുമില്ല….ഇറങ്ങടാ പുറത്ത്..” ശങ്കരന്‍ കോപാക്രാന്തനായി അലറി.

വാസു നിസംഗതയോടെ അയാളെ നോക്കി.

“അച്ഛാ..അച്ഛന്‍ കരുതുന്നത് പോലെ ഒന്നുമില്ല…” ദിവ്യ ഭീതിയോടെ അയാളെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു.

“ഭ നാണം കെട്ടവളെ..മിണ്ടിപ്പോകരുത്..ലോകത്ത് ഒരച്ഛനും ആഗ്രഹിക്കില്ലടി ഇങ്ങനെ ഒരു മകളുടെ തന്ത ആകാന്‍..വൃത്തികെട്ട ജന്മം… എങ്ങനെ ഉണ്ടെടി നിന്റെ മോന്റെ കൊണം? അവന്‍ നിന്റെ മോള്‍ക്ക് വയറ്റില്‍ ഉണ്ടാക്കി കൊടുത്തേനെ ഞാനിത് കണ്ടില്ലായിരുന്നെങ്കില്‍..” ശങ്കരന്‍ ഞെട്ടിത്തരിച്ചു നില്‍ക്കുകയായിരുന്ന രുക്മിണിയോട് ആക്രോശിച്ചു.

“എന്നാലും വാസു…നീയും…..” രുക്മിണി പൊട്ടിക്കരഞ്ഞുപോയി.

“അമ്മെ..നിങ്ങള്‍ ധരിക്കുന്നത് പോലെ ഒന്നും ഇവിടെ നടന്നിട്ടില്ല..ദയവായി ഞങ്ങള്‍ പറയുന്നത് കേള്‍ക്കാനുള്ള മനസ്‌ കാണിക്കൂ..” വാസു അമ്മയുടെ കരച്ചില്‍ സഹിക്കാനാകാതെ പറഞ്ഞു.

“ഭ തെണ്ടി..ഞങ്ങളോ? ആരാടാ ഈ ഞങ്ങള്‍? നിനക്ക് പറയാന്‍ ഒരുപാടു കഥകള്‍ കാണും. പക്ഷെ ഇനിയും അതൊക്കെ കേട്ടു വിശ്വസിക്കാന്‍ മാത്രം വിഡ്ഢികള്‍ അല്ലടാ ഞാനും ഇവളും..നിന്റെ ഒരു ന്യായവും ഇനി കേള്‍ക്കണ്ട..എല്ലാം ഞങ്ങള്‍ കണ്ണുകള്‍ കൊണ്ട് കണ്ടു കഴിഞ്ഞെടാ..എല്ലാം…ഉം..ഇറങ്ങ്..നിന്റെ എന്തൊക്കെ സാധനങ്ങള്‍ ഉണ്ടോ അതെല്ലാം എടുത്ത് ഈ നിമിഷം നീ ഇവിടുന്ന് ഇറങ്ങിക്കോണം..മേലാല്‍ ഈ പരിസരത്ത് നിന്നെ കണ്ടാല്‍ നീ വിവരം അറിയും..” ശങ്കരന്‍ അവന്റെ നേരെ വിരല്‍ ചൂണ്ടി ആക്രോശിച്ചു. രുക്മിണി ശരീരം തളര്‍ന്നു പിന്നിലേക്ക് വീഴാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ദിവ്യ ഓടിച്ചെന്നു അമ്മയെ പിടിച്ചു.

“മാറി നില്‍ക്കടി പട്ടീ..തൊടരുത് അവളെ.. നീ തൊട്ടാല്‍ അവള്‍ അശുദ്ധയാകും.. “ ശങ്കരന്‍ അലറിക്കൊണ്ട് അവളെ പിടിച്ചു തള്ളിയിട്ട് രുക്മിണിയെ താങ്ങി. ദിവ്യ കട്ടിലിലേക്ക് തെറിച്ചു വീണു പോയിരുന്നു. വാസു അല്‍പനേരം അങ്ങനെ നിന്ന ശേഷം പുറത്തിറങ്ങി.

“വാസുവേട്ടാ..പോകല്ലേ..” ദിവ്യ എഴുന്നേറ്റ് നിലവിളിച്ചു.

“ഭ കഴുവര്‍ട മോളെ..അവള്‍ടെ ഒരു വാസുവേട്ടന്‍…”

ശങ്കരന്‍ പുറത്തിറങ്ങി അവളെ ഉള്ളിലാക്കി കതകടച്ച ശേഷം രുക്മിണിയെ താങ്ങി ഉള്ളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവള്‍ക്കുണ്ടായ മാനസികാഘാതം വളരെ വലുതായിരുന്നു. ദിവ്യ തെറ്റ് ചെയ്താലും വാസു ഒരിക്കലും അങ്ങനെ ചെയ്യില്ല എന്ന് അവള്‍ ഉറച്ച് വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. സ്വന്തം കണ്ണുകള്‍ കൊണ്ട് കണ്ടില്ലായിരുന്നു എങ്കില്‍ അവളത് ഒരിക്കലും വിശ്വസിക്കുകയും ഇല്ലായിരുന്നു. പക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ ജീവിതം മൊത്തത്തില്‍ തകര്‍ന്നുപോയ മാനസികാവസ്ഥയിലായിരുന്നു അവള്‍.

ശങ്കരന്‍ അവളെ കട്ടിലിലേക്ക് കിടത്തി. ബോധരഹിതയായി കിടന്ന രുക്മിണിയെ കണ്ടപ്പോള്‍ അയാളുടെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞു. അവളുടെ നിഷ്കളങ്കമായ വിശ്വാസത്തിന്‍ മേലാണ് ആ ചതിയന്‍ തീ വാരി എറിഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. സ്വന്തം അമ്മയേക്കാള്‍ അധികം അവനെ സ്നേഹിച്ച ഇവളെ എങ്കിലും അവന്‍ ഓര്‍ക്കണമായിരുന്നു.

മുറിയില്‍ കയറിയ വാസു തന്റെ തുണികള്‍ എല്ലാം വാരി ഒരു ബാഗില്‍ വച്ചു. അവന് എടുക്കാന്‍ അധികം ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ബാഗ് റെഡിയാക്കി മുണ്ടും ഷര്‍ട്ടും ധരിച്ച് അവന്‍ പുറത്ത് വന്നു.

“അച്ഛാ..ഞാന്‍ പോകുന്നു..എനിക്ക് അമ്മയെ ഒന്ന് കാണണം”

അവന്‍ മുറിക്കു പുറത്ത് നിന്നു പറഞ്ഞു.

“വാസുവേട്ടാ പോകല്ലേ..അച്ഛന്‍ കാര്യമായി പറഞ്ഞതല്ല..ഏട്ടന്‍ പോയാല്‍ ഈ വീട് തകര്‍ന്നു പോകും ചേട്ടാ..പ്ലീസ്..” ദിവ്യ അവളുടെ മുറിയുടെ ജനലിലൂടെ കരഞ്ഞു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.

“മിണ്ടാതിരിക്കെടി നായെ…”

ശങ്കരന്‍ മുറിക്കു പുറത്ത് വന്ന് അവളോട് അലറി. പിന്നെ വാസുവിന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു “നിന്നെ അവള്‍ക്കിനി കാണണ്ട..മേലാല്‍ നീ ഇവിടെ വന്നു പോകരുത്..ഉം ഇറങ്ങ്…..”

വാസു അയാളെ നോക്കി അല്‍പനേരം നിന്നു. പിന്നെ തിരിഞ്ഞു ദിവ്യയെയും ഒന്ന് നോക്കി. അവള്‍ പോകല്ലേ എന്ന് കണ്ണുകള്‍ കൊണ്ട് അവനോടു യാചിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വാസു അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് അല്‍പസമയം നോക്കി നിന്ന ശേഷം പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. പിന്നില്‍ ദിവ്യയുടെ ഉച്ചത്തിലുള്ള കരച്ചില്‍ അവന്‍ കേട്ടു. കൂരിരുട്ടിലേക്ക് അവന്‍ അനാഥനെപ്പോലെ ഇറങ്ങി. തന്റെ പിന്നില്‍ ആ വീടിന്റെ വാതില്‍ ശക്തമായി അടയുന്നത് അവന്‍ കേട്ടു. എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ ഇരുട്ടിലൂടെ വാസു നടന്നു.

തകര്‍ന്ന മനസോടെ ദിവ്യ കട്ടിലിലേക്ക് വീണുകിടന്ന് ഏങ്ങലടിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണീര്‍ വീണ് തലയണ കുതിര്‍ന്നു. കരഞ്ഞുകരഞ്ഞ്‌ മനസിലെ ദുഃഖം ഒട്ടൊന്ന് അടങ്ങിയപ്പോള്‍ അവള്‍ എഴുന്നേറ്റ് മുഖം കഴുകി. ഉറക്കം അവളെ പാടെ വിട്ടുപോയിരുന്നു. അച്ഛന്റെ മുറിയില്‍ ലൈറ്റ് അണഞ്ഞത് അവള്‍ കണ്ടു. അവളും ലൈറ്റ് അണച്ച് വന്നു കിടന്നു. പാവം വാസുവേട്ടന്‍! താന്‍ കാരണം ഈ വീട്ടില്‍ നിന്നും പുറത്താക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ രാത്രി ഏട്ടന്‍ എവിടെപ്പോകുമെന്നെങ്കിലും അച്ഛനൊന്ന് ചിന്തിക്കണമായിരുന്നു. എത്ര വേഗമാണ് ഏട്ടനോടുണ്ടായ സ്നേഹം അച്ഛന് നഷ്ടമായത്. എല്ലാം താന്‍ കാരണമാണ്. താന്‍ ഏട്ടനെ മുറിയിലേക്ക് വിളിക്കേണ്ടിയിരുന്നില്ല. പിന്നെ എപ്പോഴെങ്കിലും സൗകര്യം പോലെ പറഞ്ഞാല്‍ മതിയായിരുന്നു. ഇനി പറഞ്ഞിട്ടെന്തു ഗുണം. സംഭവിച്ചത് മായ്ച്ചു കളയാന്‍ ആര്‍ക്കും സാധിക്കില്ലല്ലോ.

എങ്കിലും അവള്‍ക്ക് മനസ്സില്‍ ആശ്വാസം തോന്നി. തന്റെ മനസ്‌ വാസുവേട്ടനെ അറിയിക്കാന്‍ തനിക്ക് സാധിച്ചു. ഏട്ടന്‍ അത് മനസിലാക്കുകയും ചെയ്തു. തന്നെ ഏട്ടന്‍ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്ന് ആ നാവില്‍ നിന്നു കേട്ട നിമിഷമാണ് തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും ധന്യമായ നിമിഷം. താനൊരു മോശം പെണ്‍കുട്ടിയാണ് എന്ന് വേറാരെക്കാളും അധികമായി അറിയാവുന്ന ആളാണ്‌ വാസുവേട്ടന്‍. എന്നിട്ടും തന്നോട് ക്ഷമിക്കുകയും തന്റെ സ്നേഹം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ഈ ലോകത്തിലേക്കും ഏറ്റവും വലിയ ഭാഗ്യവതി താനാണ്! ജീവിതത്തില്‍ താനല്ലാതെ വേറൊരു പെണ്ണ് ജീവിതത്തില്‍ ഉണ്ടാകില്ല എന്ന് ഏട്ടന്‍ പറഞ്ഞ ആ വാക്കുകള്‍ മാത്രം മതി തനിക്കിനി ജീവിക്കാന്‍. തന്റെ മുന്‍പോട്ടുള്ള ജീവിതത്തിന്റെ മൊത്തം ഊര്‍ജ്ജവും ആ വാക്കുകളാണ്. തനിക്കും ഈ ജീവിതത്തില്‍ ഇനി വേറൊരു പുരുഷനില്ല. എന്റെ മനസും ശരീരവും ജീവിതവും ഇനി വാസുവേട്ടന് മാത്രം സ്വന്തം. ഇവിടെ നിന്നും ഇറക്കി വിട്ടെങ്കിലും ഏട്ടന്‍ തോല്‍ക്കില്ല. ഈ ലോകം വെട്ടിപ്പിടിക്കാനുള്ള കരുത്തും തന്റേടവും തന്റെ വാസുവേട്ടനുണ്ട്..ആ വാസുവേട്ടന്റെ പെണ്ണാണ്‌ താന്‍. ഇല്ല..താന്‍ കരയില്ല. ജീവിക്കും..ശക്തയായി താന്‍ ജീവിക്കും.
“എന്റെ ഭഗവാനെ എന്റെ വാസുവേട്ടന് ഒരാപത്തും വരുത്തല്ലേ…” ദിവ്യ മനമുരുകി ദൈവത്തോട് പ്രാര്‍ഥിച്ചു. മെല്ലെ അവള്‍ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു.

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ നേരത്തെ തന്നെ ദിവ്യ എഴുന്നേറ്റു. ശങ്കരന്‍ രാത്രി എപ്പോഴോ വന്ന് പുറത്ത് നിന്നും പൂട്ടിയിരുന്ന അവളുടെ മുറി തുറന്നിരുന്നു. രാവിലെ പ്രഭാതകൃത്യങ്ങള്‍ ചെയ്ത് കുളിച്ച ശേഷം ദിവ്യ അടുക്കളയിലെത്തി. അമ്മ എഴുന്നേറ്റിട്ടില്ല എന്നവള്‍ മനസിലാക്കി. മെല്ലെ അവള്‍ അമ്മയുടെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു. അച്ഛന്‍ പുറത്തായത് കൊണ്ട് അവള്‍ ധൈര്യമായി ഉള്ളില്‍ കയറി. രുക്മിണി തളര്‍ന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു. അവള്‍ അമ്മയുടെ അരികിലെത്തി ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

“അമ്മെ..എന്ത് പറ്റി അമ്മെ..വാ എഴുന്നേല്‍ക്ക്..”

ദിവ്യ അവളെ വിളിച്ചു. രുക്മിണി നിര്‍ജീവമായ മുഖത്തോടെ അവളെ നോക്കി. അവളുടെ മനസിലെ ചിന്ത മനസിലാക്കാന്‍ ദിവ്യയ്ക്ക് സാധിച്ചില്ല. ആ കണ്ണുകളിലൂടെ കണ്ണീര്‍ ഒഴുകുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ അവളുടെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞു.

“അമ്മെ..അമ്മ കരുതുന്നത് പോലെ ഒന്നും നടന്നിട്ടില്ല..വാസുവേട്ടനെ ഞാനാണ്‌ മുറിയിലേക്ക് വിളിച്ചത്..ഞങ്ങള്‍ പരസ്പരം ചുംബിച്ചു എന്നത് സത്യമാണ്..പക്ഷെ അത് വെറും കാമം കൊണ്ട് ചെയ്തതല്ലമ്മേ..ഞങ്ങള്‍ വിവാഹിതരാകാന്‍ തീരുമാനിച്ചത് കൊണ്ട് ചെയ്തു പോയതാണ്..അത് നടക്കുന്ന നാള്‍ വരെ ഇനി എന്നെ തൊടില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ വാസുവേട്ടനെ ആണ് അച്ഛന്‍ അടിച്ചിറക്കിയത്…” അവസാനം ദിവ്യ കരഞ്ഞു പോയിരുന്നു. രുക്മിണി മകള്‍ പറഞ്ഞത് ഞെട്ടലോടെയാണ് കേട്ടത്. അവള്‍ വേഗം എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.

“എന്താ..എന്താ നീ പറഞ്ഞത്..വിവാഹമോ? നിങ്ങള്‍ തമ്മിലോ..”

“അതെ അമ്മെ..എല്ലാം നമുക്ക് അച്ഛന്‍ പോയ ശേഷം സംസാരിക്കാം..അമ്മ വാ..ഇങ്ങനെ കിടക്കാതെ..വാസുവേട്ടന്‍ അമ്മയെ ചതിച്ചിട്ടില്ല….ഏട്ടന്‍ ഒരിക്കലും അങ്ങനെ ചെയ്യില്ലമ്മേ..” ദിവ്യയുടെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞൊഴുകി. രുക്മിണി ആശ്വാസത്തോടെ മകളെ നോക്കി.

“മോള് പോ..അമ്മ വരാം” അവള്‍ പറഞ്ഞു. ദിവ്യ കണ്ണുകള്‍ തുടച്ചുകൊണ്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു.

—–

പ്രഭാത പ്രാര്‍ത്ഥന കഴിഞ്ഞിറങ്ങിയ ഗീവര്‍ഗീസ് അച്ചന്‍ നേരം പുലര്‍ന്നു തുടങ്ങുന്ന ആ സമയത്ത് ആശ്രമ വരാന്തയില്‍ കിടന്നുറങ്ങുന്ന വാസുവിനെക്കണ്ട് ഞെട്ടി. അവന്‍ ഒരു ബാഗില്‍ തല വച്ച് വെറും നിലത്താണ് കിടക്കുന്നത്. ആ പുരോഹിതന്റെ മനസു വിങ്ങി. അദ്ദേഹം അവന്റെ അരികിലെത്തി അടുത്തിരുന്നു നോക്കി. അവന്‍ നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്. എപ്പോഴാണ് അവന്‍ വന്നത് എന്നദ്ദേഹം അത്ഭുതപ്പെട്ടു. എന്തോ പ്രശ്നമുണ്ട്; അതല്ലെങ്കില്‍ ഇതുപോലെ അവന്‍ വരില്ല. എന്തായാലും അവന്‍ ഉറങ്ങിക്കോട്ടെ എന്നദ്ദേഹം മനസ്സില്‍ കരുതി. അവന്റെ ശിരസില്‍ ചെറുതായി ഒന്ന് തലോടിയ ശേഷം അദ്ദേഹം തന്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറി. രാവിലെയുള്ള പ്രാര്‍ത്ഥനയ്ക്ക് ശേഷം അദ്ദേഹം അരമണിക്കൂര്‍ വീണ്ടും ഒന്ന് മയങ്ങും. പിന്നെ എഴുന്നേറ്റ് ആശ്രമത്തിന്റെ പറമ്പിലൂടെ കുറെ നേരം നടക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. അതിനു ശേഷമാണ്‌ പ്രാതല്‍ കഴിക്കുക.

അരമണിക്കൂര്‍ മയക്കം കഴിഞ്ഞ് അച്ചന്‍ പുറത്ത് വന്നപ്പോള്‍ വാസു ഉണര്‍ന്നിരുന്നു.

“എപ്പഴാടാ നീ വന്നത്? കട്ടും പാത്തും ആണോടാ വന്നു കിടന്നുറങ്ങുന്നത്?”

വാസു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റ് മൂരി നിവര്‍ന്നു.

“ങാ പോയി കുളീം ജപോം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞിട്ട് വാ..തോര്‍ത്തോ സോപ്പോ വല്ലോം വേണോ?”

“സോപ്പ് വേണം..പിന്നെ ശകലം പേസ്റ്റും..”

അച്ചന്‍ മുറിയില്‍ കയറി പുതിയ ഒരു സോപ്പും ടൂത്ത് പേസ്റ്റും നല്‍കി. വാസു അതുമായി കുളിമുറിയിലേക്ക് പോയി.

“ഇനി പറ..എന്താ നിന്റെ ഈ അപ്രതീക്ഷിത വരവിന്റെ കാരണം?”

പുഴുക്കും ചമ്മന്തിയും കഴിച്ചു ചായയും കുടിച്ച ശേഷം വരാന്തയിലെ തന്റെ സ്ഥിരം ചാരുകസേരയില്‍ ഇരുന്നുകൊണ്ട് അച്ചന്‍ അവനോടു ചോദിച്ചു. വാസു താഴെ ഒരു തൂണില്‍ ചാരി ഇരിക്കുകയാണ്. കപ്പയും കാച്ചിലും ചേമ്പും കൂടി പുഴുങ്ങിയത് നന്നായി ചെലുത്തിയതിന്റെ ക്ഷീണം അവന്റെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു. അവന്‍ നടന്ന കാര്യങ്ങള്‍ അതേപടി ഒട്ടും വിടാതെ അച്ചനോട് പറഞ്ഞു; ദിവ്യയും അവനും തമ്മില്‍ ചുംബിച്ചത് ഒഴികെ. അച്ചന്‍ എല്ലാം മൂളിക്കേട്ട ശേഷം തല പിന്നോക്കം ചാരി ആലോചനയില്‍ മുഴുകി.

“ആ പെണ്ണ് നീ കാരണം മാറി എന്നറിയുമ്പോള്‍ നല്ല സന്തോഷം തോന്നുന്നു. അവളത് മനസ്സില്‍ തട്ടിത്തന്നെ പറഞ്ഞതാണ്‌…നിന്നെ അവള്‍ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്.. ആത്മാര്‍ഥമായി സ്നേഹിക്കുന്ന പുരുഷന് വേണ്ടി മാത്രമേ ഒരു പെണ്ണ് മാറൂ;നീയും അവളെ സ്നേഹിക്കണം..വിവാഹം കഴിക്കണം..നിനക്ക് ലോകത്തില്‍ കിട്ടാവുന്ന ഏറ്റവും നല്ല പെണ്ണ് അവള്‍ തന്നെയാണ്..” അല്‍പസമയത്തെ മൌനത്തിനു ശേഷം അച്ചന്‍ പറഞ്ഞു. അതുകേട്ടപ്പോള്‍ വാസുവിന്റെ മുഖം വിടര്‍ന്നു.

“പക്ഷെ നിന്നെ മനസ്സിലാക്കാതെ അര്‍ദ്ധരാത്രി ഇറക്കിവിട്ട നിന്റെ വളര്‍ത്തച്ഛന്‍ നാളെ ഇതോര്‍ത്ത് പശ്ചാത്തപിക്കും..അതുവരെ നീ അവിടെ പോകരുത്..നീ നിന്റെ സ്വന്തം കാലില്‍ നിന്ന് അങ്ങേരെ കാണിക്കണം.ഒപ്പം നിന്നെ കാത്തിരിക്കുന്ന ആ പെണ്‍കുട്ടിക്ക് വേണ്ടി നീ ഉശിരോടെ ജീവിക്കണം.”

ഒന്ന് നിര്‍ത്തിയ ശേഷം അച്ചന്‍ തുടര്‍ന്നു:

“പിന്നെ..നിന്റെ ഈ വരവ് ഒരു ദൈവനിയോഗമാണ് എന്നു ഞാന്‍ കരുതുന്നു.. നിന്നെ ഇന്നൊന്നു കാണണം എന്ന് കരുതി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു ഞാന്‍. പക്ഷെ നിന്റെ താമസ സ്ഥലമോ വിളിക്കാനുള്ള നമ്പരോ ഒന്നും ഇത്ര നാളായിട്ടും ഞാന്‍ ചോദിച്ചിട്ടുമില്ല, നീയൊട്ടു പറഞ്ഞിട്ടുമില്ല. അതുകൊണ്ട് നിന്നെ എങ്ങനെ കണ്ടെത്താന്‍ പറ്റും എന്നാലോചിച്ചു കൊണ്ടാണ് ഇന്നലെ ഞാന്‍ കിടന്നത്..രാവിലെ നിന്നെ ഇവിടെ കണ്ടപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അത്ഭുതപ്പെട്ടു..കാരണം നിന്നോട് വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു കാര്യം എനിക്ക് സംസാരിക്കാനുണ്ടായിരുന്നു..” അച്ചന്‍ പറഞ്ഞു.

വാസു താല്‍പര്യത്തോടെ അച്ചനെ നോക്കി.

“ഇന്നലെവരെ നിന്നോട് അത് പറഞ്ഞിട്ട് ഗുണമുണ്ടാകുമോ എന്നൊരു സന്ദേഹം എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു; എന്നാല്‍ ഇന്ന് നീ അതിനു സമ്മതിക്കും എന്ന് ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു; കാരണം ഇന്നലത്തെ നീയല്ല ഇന്നെന്റെ മുന്‍പില്‍ ഇരിക്കുന്ന നീ”

“അച്ചന്‍ എന്ത് പറഞ്ഞാലും ഞാന്‍ കേള്‍ക്കും എന്നറിയാമല്ലോ..പിന്നെന്താ ഈ സംശയം?” വാസു ചോദിച്ചു.

“സാഹചര്യം കൂടി നോക്കണമല്ലോ മോനെ….ഇന്നലത്തെ നിന്റെ സാഹചര്യം ഇന്ന് മാറി..അത് ഇതില്‍ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു കാര്യമാണ്. ഞാന്‍ കാര്യത്തിലേക്ക് വരാം. എറണാകുളത്ത് എന്റെ ഒരു പരിചയക്കാരന്‍ ഉണ്ട്. പരിചയക്കാരന്‍ എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ എന്നോട് വളരെ വിധേയത്വവും സ്നേഹവും ഉള്ള ഒരാള്‍. വര്‍ഷങ്ങളായി ഞങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ അറിയും. ഇടയ്ക്കിടെ തിരക്കുകള്‍ മാറ്റി വച്ച് പുള്ളി എന്നെ കാണാനും വരാറുണ്ട്. പേര് പുന്നൂസ് വള്ളിക്കാടന്‍..നീ കേട്ടിട്ടുണ്ടാകും; വലിയ ഒരു ബിസിനസുകാരനും അല്‍പസ്വല്‍പം രാഷ്ട്രീയവും ഒക്കെയുള്ള ആളാണ്‌..പുന്നൂസ് ഇന്നലെ എന്നെ കാണാന്‍ വന്നിരുന്നു. അയാള്‍ക്ക് ചില പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. അതിന് എന്റെ ഒരു സഹായം തേടിയാണ് അയാള്‍ എത്തിയത്. അയാളുടെ ആവശ്യം കേട്ടപ്പോള്‍ എനിക്ക് നിന്നെയാണ് ആദ്യം ഓര്‍മ്മ വന്നത്… നിന്നെ കണ്ടുകിട്ടിയാല്‍ അയാളെ വിവരം അറിയിക്കാമെന്നും അറിഞ്ഞാലുടന്‍ തന്നെ എത്തിക്കോളാം എന്നും അയാള്‍ എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടാണ് പോയത്. നിനക്ക് സമ്മതമാണ് എങ്കില്‍ നിനക്കൊരു ജോലിയുമാകും അയാള്‍ക്ക് ഒരു വലിയ ആശ്വാസവും..എന്ത് പറയുന്നു…” അച്ചന്‍ അവനോടു ചോദിച്ചു.

“എനിക്ക് ഒരു ജോലി വേണം അച്ചോ..എന്ത് ജോലി ആണേലും ഞാന്‍ തയാറാണ്..” വാസുവിന് അതില്‍ ആലോചിക്കാന്‍ ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

“എല്ലാം പുന്നൂസ് നേരിട്ട് നിന്നോട് പറയട്ടെ..അത് കേട്ട ശേഷം നീ ആലോചിച്ചു തീരുമാനം എടുത്താല്‍ മതി..എന്നെ നീ ഓര്‍ക്കണ്ട.. നിനക്ക് ഇഷ്ടമുണ്ടെങ്കില്‍ മാത്രം നീ അങ്ങേരോട് സമ്മതം മൂളിയാല്‍ മതി..എന്നാല്‍ ഞാന്‍ അങ്ങേരെ വിവരം അറിയിക്കട്ടെ..”

“വിളിക്ക് അച്ചാ..ഞാന്‍ അപ്പോഴേക്കും ഒന്ന് കറങ്ങിയിട്ട് വരാം..” വാസു എഴുന്നേറ്റുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“നീ എങ്ങും പൊയ്ക്കളയരുത്..അങ്ങേര്‍ ഒന്നൊന്നര മണിക്കൂറിനകം ഇങ്ങെത്തും…”

“ഇല്ല..ഞാനുടന്‍ വരാം..ദൂരെ എങ്ങും പോകുന്നില്ല”

“ശരി..എന്നാല്‍ പോയേച്ചു വാ..”

———-

ശങ്കരന്‍ പോയ ശേഷം രുക്മിണി മകളുടെ ഒപ്പമിരുന്ന് പ്രാതല്‍ കഴിച്ചു. പിന്നെ രണ്ടാളും കൂടി മുന്‍പിലെ മുറിയിലെത്തി ഇരുന്നു. അവള്‍ക്ക് പറയാനുള്ളത് കേള്‍ക്കാന്‍ രുക്മിണി ആകാക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു.

“അമ്മെ..ഞാന്‍ പറയുന്നത് അമ്മ ക്ഷമയോടെ കേള്‍ക്കണം. ഇത് ഒരു മകളുടെ കുമ്പസാരമാണ്..എനിക്കിത് അമ്മയോട് പറഞ്ഞില്ലെങ്കില്‍ ഈ ജന്മം സമാധാനം കിട്ടില്ല..എല്ലാം അമ്മ അറിയണം..എല്ലാം…”

ദിവ്യ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. തന്റെ വഴിപിഴച്ച ചിന്തകളും ജീവിതവും, രതീഷുമായി തനിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്ന ബന്ധവും അവനെ വീട്ടില്‍ വരുത്തിയതും ഉള്‍പ്പെടെ തന്റെ ജീവിതത്തില്‍ നടന്ന എല്ലാം അവള്‍ അമ്മയോട് പറഞ്ഞു. അവസാനം രതീഷിന്റെ വീട്ടില്‍ വച്ച് വാസു തന്നെ കണ്ടതും തന്നെ ഉപദേശിച്ചതും താക്കീത് നല്കിയതും, ആ വ്യക്തിത്വത്തോട് തനിക്ക് തോന്നിയ വിധേയത്വം അനുരാഗമായി മാറിയതും അവള്‍ തുറന്ന് പറഞ്ഞു. തന്റെ ജീവിതത്തെ അത്രയ്ക്ക് സ്വാധീനിച്ച് തന്നെ അടിമുടി മാറ്റിയ വാസുവിനെ താന്‍ അഗാധമായി സ്നേഹിക്കുന്നു എന്നും അവനില്ലാതെ തനിക്കിനി ഒരു ജീവിതമില്ല എന്നും പറഞ്ഞാണ് അവള്‍ നിര്‍ത്തിയത്. അവസാനം അവള്‍ ഇതും പറഞ്ഞു:

“വഴി തെറ്റി കുറെയേറെ സഞ്ചരിച്ചെങ്കിലും എന്റെ ചാരിത്ര്യം ഇതുവരെ ഞാന്‍ കളഞ്ഞു കുളിച്ചിട്ടില്ലമ്മേ..”

നിറകണ്ണുകളോടെയാണ് രുക്മിണി അവളുടെ കഥ കേട്ടിരുന്നത്. സ്വന്തം മകള്‍ നടത്തിയ തുറന്ന കുമ്പസാരം അവളെ ഒരേസമയം ഞെട്ടിക്കുകയും ഒപ്പം സന്തോഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. വാസുവിനെ വിവാഹം കഴിക്കാനുള്ള അവളുടെ തീരുമാനം മാത്രമാണ് രുക്മിണിയില്‍ ആശങ്ക ഉളവാക്കിയത്. കാരണം മറ്റൊന്നുമല്ല..ശങ്കരേട്ടന്‍ അതിനു സമ്മതിക്കുമോ എന്നതായിരുന്നു അവളുടെ ശങ്ക. തന്റെ മകള്‍ക്ക് വാസുവിനെക്കാള്‍ നല്ലൊരു പയ്യനെ ലഭിക്കില്ല എന്ന് അവനെ വളര്‍ത്തിയ രുക്മിണിയെപ്പോലെ വേറെ ആര്‍ക്കാണ് അറിയാവുന്നത്? പക്ഷെ ശങ്കരേട്ടന്‍..

“മോളെ..നിന്റെ തീരുമാനം നല്ലതാണ്. നീ അവനു വേണ്ടി മാറി എന്നത് തന്നെ ഇത് ഈശ്വര നിശ്ചയമായതിന്റെ പേരിലാണ്..പക്ഷെ നിന്റെ അച്ഛന്‍…”

“സമയം ആകുമ്പോള്‍ എല്ലാം ഭഗവാന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ തന്നെ നടക്കും അമ്മെ..അമ്മ നോക്കിക്കോ അച്ഛന്‍ പൂര്‍ണ്ണ മനസോടെ ഇതിനു സമ്മതിക്കും” ദിവ്യയ്ക്ക് അക്കാര്യത്തില്‍ യാതൊരു സംശയവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

“എന്നാലും എന്റെ മോന്‍..അവനിപ്പോള്‍ എവിടാണാവോ..” രുക്മിണി കണ്ണുകള്‍ തുടച്ചു.

“അമ്മ ആശങ്കപ്പെടാതെ..ഏട്ടന്‍ സാധാരണക്കാരനല്ല…ഈ ഭൂമിയില്‍ എവിടെയും ജീവിക്കാനുള്ള കഴിവ് വാസുവേട്ടനുണ്ട്.” ദിവ്യ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

————

വാസു ചുറ്റിക്കറങ്ങി തിരികെ എത്തിയപ്പോള്‍ വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന കടും നീല നിറമുള്ള ഒരു ബി എം ഡബ്ലിയു അവിടെ പാര്‍ക്ക് ചെയ്തിരിക്കുന്നത് കണ്ടാണ്‌ ആശ്രമ വളപ്പിലേക്ക് കയറിയത്. അച്ചന്‍ പറഞ്ഞ ആളെത്തി എന്നവനു മനസിലായി. വാസു ചെല്ലുമ്പോള്‍ അച്ചനും അയാളും വരാന്തയില്‍ രണ്ടു കസേരകളില്‍ ഇരുന്നു സംസാരത്തിലാണ്.

“ങാ വന്നല്ലോ..പുന്നൂസേ..ഇതാണ് ഞാന്‍ പറഞ്ഞ ആള്‍..വാസു..”

അച്ചന്‍ അയാള്‍ക്ക് വാസുവിനെ പരിചയപ്പെടുത്തി. അവന്‍ അയാളെ നോക്കി കൈകള്‍ കൂപ്പി. പുഞ്ചിരിയോടെ അയാളും. വാസു അയാളെ മൊത്തത്തില്‍ ഒന്ന് നോക്കി. വണ്ടി കണ്ടാലേ അറിയാം ആളൊരു കോടീശ്വരന്‍ ആണെന്ന്. പക്ഷെ അയാളുടെ വേഷത്തിലോ ഭാവത്തിലോ അങ്ങനെ ഒരു ലക്ഷണമേ ഇല്ല. ഏകദേശം ആറടിക്ക് അടുത്ത് ഉയരം. അധികം വണ്ണം ഇല്ലാത്ത ശരീരം. നര കയറിയ മുടിയും മീശയും. മുഖത്ത് നല്ല കുലീനത്വമാണ്. മുണ്ടും ഷര്‍ട്ടും ആണ് വേഷം. ദേഹത്ത് യാതൊരു ആഭരണങ്ങളും ഇല്ല; വാച്ച് പോലും കെട്ടിയിട്ടില്ല. വാസുവിന് ഒറ്റ നോട്ടത്തില്‍ തന്നെ ചെറിയ ഒരു മതിപ്പ് അയാളെക്കുറിച്ച് തോന്നി.

“വാസു വാ..ഇരിക്ക്..” പുന്നൂസ് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവനെ ക്ഷണിച്ചു. വാസു നിലത്ത്, അച്ചന്റെ കസേരയ്ക്ക് സമീപം ഇരുന്നു.

“എടാ ഒരു കസേര ഇട്ടിരിക്ക്..നീ എന്നാത്തിനാ താഴെ ഇരിക്കുന്നത്?” അച്ചന്‍ അവനോടു ചോദിച്ചു.

“ഇവിടാ ഇരിക്കാന്‍ സുഖം” വാസു പറഞ്ഞു.

“അതല്ല പുന്നൂസേ കാര്യം..ഇവന്‍ എന്റെ ഒപ്പം കസേരയില്‍ ഇരിക്കില്ല..ഭയങ്കര ബഹുമാനം അല്യോ..” അച്ചന്‍ അവന്റെ ശിരസില്‍ തലോടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“നല്ലത്..വിനയം ശക്തന്മാരുടെ ലക്ഷണമാണ്..” പുന്നൂസ് പറഞ്ഞു.

“ഇനി..പുന്നൂസ് വന്ന കാര്യം ഇവനോട് പറ..എല്ലാം ഇവന്‍ കേള്‍ക്കട്ടെ..പിന്നെ നമുക്ക് അവന്റെ തീരുമാനം എന്താണെന്നു നോക്കാം..അതുപോട്ടെ..പുന്നൂസിന് ഇവനെ കണ്ടിട്ട് എന്ത് തോന്നി?” അച്ചന്‍ ചോദിച്ചു.

പുന്നൂസ് ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു; പിന്നെ അച്ചന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി.

“ഇദ്ദേഹം സാധാരണക്കാരനല്ല..ഉന്നത കുലജാതനായ വ്യക്തിയാണ് എന്ന് ആ കണ്ണുകളില്‍ നിന്നും എനിക്ക് ഊഹിക്കാന്‍ പറ്റും..മനസിനെ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന രീതിയില്‍ നിസ്സാരമായി നിയന്ത്രിക്കാന്‍ കഴിവുള്ള ചുരുക്കം ചിലരില്‍ ഒരാള്‍..ഭയം എന്ന വാക്ക് അറിഞ്ഞു കൂടാത്ത വ്യക്തി…..”

പുന്നൂസിന്റെ വാക്കുകള്‍ വാസുവിനെ ഞെട്ടിച്ചു. വളരെ കൃത്യമായ ഒരു അവലോകനം ആണ് അവനെക്കുറിച്ച് ആദ്യ കാഴ്ചയില്‍ തന്നെ അയാള്‍ നടത്തിയിരിക്കുന്നത്. ഇയാള്‍ നിസ്സാരനല്ല എന്ന് വാസു മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു. പക്ഷെ അവന്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

“പുന്നൂസ് പറഞ്ഞത് കുറഞ്ഞു പോയെങ്കിലെ ഉള്ളു..എന്തായാലും ഈ നിരീക്ഷണം എന്നെയും ഞെട്ടിച്ചു എന്ന് പറയാതെ വയ്യ..ഇനി വന്ന കാര്യത്തിലേക്ക് കടന്നാട്ടെ”

ചാരുകസേരയിലേക്ക് ചാരിക്കൊണ്ട് അച്ചന്‍ പറഞ്ഞു. പുന്നൂസ് സംസാരത്തിന്റെ മുന്നോടിയായി മുരടനക്കി കണ്ഠശുദ്ധി വരുത്തി. എന്താണ് അയാള്‍ പറയാന്‍ പോകുന്നത് എന്നറിയാനുള്ള ആകാംക്ഷയോടെ വാസു അയാളെ നോക്കി.
“അച്ചനോട് വിവരങ്ങള്‍ എല്ലാം ഞാന്‍ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതാണ്..അതുകൊണ്ട് ഇപ്പോള്‍ ഈ പറയുന്നത് വാസുവിനോടായിട്ടാണ്..അച്ചന്‍ ബോറാകില്ലല്ലോ..” പുന്നൂസ് അച്ചനെയും അവനെയും നോക്കി പറഞ്ഞു.

“പുന്നൂസ് പറഞ്ഞോ..” അച്ചന്‍ കസേരയില്‍ ഒന്നിളകി ഇരുന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“മോനെ വാസൂ, എനിക്ക് കൊച്ചിയിലും കോഴിക്കോട്ടും തിരുവനന്തപുരത്തും വ്യാപാര സ്ഥാപനങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. ദൈവകൃപയാല്‍ നല്ല ബിസിനസും നടക്കുന്നുണ്ട്. എന്റെ ഒരു ദിവസത്തെ വരുമാനം ലക്ഷങ്ങള്‍ ആണ്. ഞാനിത് പറയുന്നത് എന്റെ വലിപ്പം നിന്നെ അറിയിക്കാനല്ല, എന്റെ വ്യാപാരത്തിന്റെ വ്യാപ്തി അറിയിക്കാനും ഞാന്‍ അതില്‍ എത്രയധികം തിരക്കിലായിരിക്കും എന്നു മനസിലാക്കാനും വേണ്ടിയാണ്. ഈ നഗരങ്ങളില്‍ മൂന്നിലും എനിക്ക് കൂടെക്കൂടെ പോകേണ്ടി വരാറുണ്ട്. ഞാന്‍ തന്നെയാണ് ഈ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ എല്ലാം നോക്കി നടത്തുന്നത്. മൂന്നിടത്തും എനിക്ക് വീടുകള്‍ ഉണ്ടെങ്കിലും എന്റെ കുടുംബം എറണാകുളത്താണ് താമസം. ആഴ്ചയില്‍ രണ്ടോമൂന്നോ ദിവസമേ ഞാനെന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ കൂടെ കാണാറുള്ളൂ..ഇനി, ഞാന്‍ വിഷയത്തിലേക്ക് വരാം..”

മുന്‍പിലുള്ള ടീപോയില്‍ വച്ചിരുന്ന ഗ്ലാസില്‍ നിന്നും അല്പം വെള്ളം കുടിച്ച ശേഷം പുന്നൂസ് തുടര്‍ന്നു:

“വിഷയം പറയുന്നതിന് മുന്‍പ് എന്റെ ലേശം ചരിത്രം വാസു അറിയുന്നത് നല്ലതാണ്.. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ഏറെക്കാലം എനിക്കും ഭാര്യയ്ക്കും കുട്ടികള്‍ ഉണ്ടായില്ല. ഞങ്ങള്‍ പല നേര്‍ച്ചകളും ചികിത്സകളും ഒക്കെ നടത്തിയെങ്കിലും ഒരു ഫലവും ഉണ്ടായില്ല. അങ്ങനെ നിരാശയില്‍ കഴിയുന്ന സമയത്താണ് വളരെ അവിചാരിതമായി ഈ വന്ദ്യനായ അച്ചനെ എനിക്ക് പരിചയപ്പെടാന്‍ ഇടയായത്. അദ്ദേഹവുമായി ഞാനെന്റെ വിഷമം പങ്കു വച്ചപ്പോള്‍ എനിക്ക് വേണ്ടി പ്രാര്‍ഥിക്കാം എന്നും ഒരു വര്‍ഷത്തിനുള്ളില്‍ എനിക്ക് ദൈവം ഒരു കുഞ്ഞിനെ നല്‍കും എന്നും അദ്ദേഹം എന്നെ ആശ്വസിപ്പിച്ച് പറഞ്ഞു. ഞാനത് അപ്പോള്‍ അത്ര കാര്യമായി എടുത്തിരുന്നില്ല എങ്കിലും ഒരു അത്ഭുതം പോലെ എന്റെ ഭാര്യ റോസ്‌ലിന്‍ അടുത്ത മാസം തന്നെ ഗര്‍ഭം ധരിച്ചപ്പോള്‍ അച്ചന്റെ വാക്കുകള്‍ എനിക്ക് ഓര്‍മ്മ വന്നു…” പുന്നൂസ് നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിയ കണ്ണുകള്‍ മെല്ലെ തുടച്ചു.

വാസു അയാള്‍ പറയുന്നത് സാകൂതം കേള്‍ക്കുകയായിരുന്നു.

“അന്ന് തന്നെ ഞാന്‍ അച്ചനെ വന്നു കണ്ടു വിവരം അറിയിച്ചു. അങ്ങനെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് ഏഴാം വര്‍ഷം ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു പെണ്‍കുഞ്ഞു ജനിച്ചു. ഡോണ എന്ന് അവള്‍ക്ക് ഞങ്ങള്‍ പേരിടുകയും ചെയ്തു. ആണും പെണ്ണുമായി എനിക്കും റോസ്‌ലിനും അവള്‍ മാത്രമേ ഉള്ളു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവള്‍ക്ക് എല്ലാ സ്നേഹവും നല്‍കിയാണ്‌ ഞങ്ങള്‍ വളര്‍ത്തിയത്. എന്റെ സ്വത്തുക്കളുടെ ഏക അവകാശിയും അവള്‍ മാത്രമാണ്. പക്ഷെ എന്റെ മകള്‍ ഈ സ്വത്തിലും പണത്തിലും ഒന്നും യാതൊരു ഭ്രമവും ഇല്ലാത്ത കുട്ടിയാണ്. ചെറുപ്പം മുതല്‍ തന്നെ വേറിട്ട ചിന്താഗതി വച്ച് പുലര്‍ത്തിയിരുന്ന അവള്‍ക്ക് മറ്റു മനുഷ്യരെ സഹായിക്കാനും, തിന്മകള്‍ക്ക് എതിരെ പ്രതികരിക്കനുമുള്ള ഒരു ത്വര ബാല്യം മുതല്‍ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ അവളെക്കുറിച്ച് പല സ്വപ്നങ്ങളും കണ്ടു എങ്കിലും അവള്‍ക്ക് അവളുടേതായ ധാരണകളും ചിന്തകളും ഉണ്ടെന്നു മനസിലായപ്പോള്‍ അവളെ അവളുടെ ഇഷ്ടത്തിനു വിടാന്‍ ഞാനും ഭാര്യയും തീരുമാനിച്ചു..മോനെ…ഞാനിങ്ങനെ വിശദീകരിച്ചു പറയുന്നതില്‍ നിനക്ക് ബോറ് തോന്നുന്നുണ്ടോ?”

“ഇല്ല..സാറ് പറഞ്ഞോളൂ..” വാസു പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

“എല്ലാം പറഞ്ഞെങ്കില്‍ മാത്രമേ നിനക്ക് കാര്യത്തിന്റെ ഗൌരവം അതിന്റെ ശരിയായ അളവില്‍ മനസിലാകൂ..അതുകൊണ്ടാണ് ഞാന്‍ വിശദമായി പറയുന്നത്. അങ്ങനെ ഒരു ഡോക്ടര്‍ ആക്കണം എന്ന് ഞാന്‍ ആശിച്ചിരുന്ന ഡോണ പക്ഷെ തിരഞ്ഞെടുത്ത വഴി സാമൂഹ്യ സേവനവും പത്ര പ്രവര്‍ത്തനവും ആണ്. ഒരു പ്രമുഖ പത്രത്തിന്റെയും ചാനലിന്റെയും റിപ്പോര്‍ട്ടര്‍ ആയ അവള്‍ ഒഴിവു വേളകളില്‍ പാവങ്ങളെ കണ്ടെത്തി സഹായിക്കാനും ശ്രമിക്കാറുണ്ട്. എല്ലാം അവള്‍ ചെയ്യുന്നത് സ്വന്ത വരുമാനം ചിലവാക്കിത്തന്നെയാണ്. അവള്‍ നല്‍കുന്ന വാര്‍ത്തകള്‍ ജോലി ചെയ്യുന്ന സ്ഥാപനം പുറത്ത് വിട്ടില്ല എങ്കില്‍, അവളത് മറ്റ് ഏതെങ്കിലും മാധ്യമം വഴി ജനത്തിന്റെ മുന്‍പിലെത്തിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും. സ്വന്തമായി ഒരു പത്രം തുടങ്ങാന്‍ അവള്‍ക്ക് താല്‍പര്യം ഉണ്ടെങ്കിലും അതിനുള്ള സാമ്പത്തികം ഇപ്പോള്‍ അവള്‍ക്കില്ല. അവളുടെ ഇഷ്ടം നേടാനായി എന്റെ ഒരു ചില്ലിക്കാശുപോലും അവള്‍ വാങ്ങുകയുമില്ല..ഒരു പ്രത്യേകതരം സ്വഭാവക്കാരിയാണ്‌ എന്റെ മകള്‍.”

ഒന്ന് മുരടനക്കിയ ശേഷം പുന്നൂസ് തുടര്‍ന്നു:
“രണ്ടു മാസങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പ് ഭരിക്കുന്ന സര്‍ക്കാരിലെ ഒരു മന്ത്രിക്കെതിരെ അവള്‍ നല്‍കിയ വാര്‍ത്ത വന്‍ കോളിളക്കം ഉണ്ടാക്കി. അതെ തുടര്‍ന്ന് അയാള്‍ക്ക് രാജി വയ്ക്കേണ്ടി വന്നു. അയാള്‍ പണ്ടൊരു ഗുണ്ട ആയിരുന്നു..അതിന്റെ പക അയാള്‍ക്ക് അവളോട്‌ ഉണ്ട്. ചവിട്ടേറ്റ മൂര്‍ഖന്‍ ആണ് അയാള്‍..രാജിയുടെയും വിവാദത്തിന്റെയും ചൂട് അടങ്ങാനായി അയാള്‍ കാത്തിരിക്കുകയാണ് അവള്‍ക്കെതിരെ പ്രവര്‍ത്തിക്കാനായി. കൊച്ചി സിറ്റി പോലീസ് കമ്മീഷണര്‍ മിസ്റ്റര്‍ അലി ദാവൂദ് എന്റെ അടുത്ത സ്നേഹിതനാണ്. ഡോണയുടെ ജീവനു ഭീഷണി ഉണ്ടെന്ന് ഒരാഴ്ച മുന്‍പ് അലി എന്നെ വിളിച്ചു വരുത്തി എന്നോട് പറയുകയുണ്ടായി. അവള്‍ക്കെതിരെ കൊട്ടേഷന്‍ നല്‍കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് എന്നും അത് നല്‍കിയിരിക്കുന്നത് അറേബ്യന്‍ ഡെവിള്‍സ് എന്ന രഹസ്യ പേരില്‍ അറിയപ്പെടുന്ന കൊച്ചിയിലെ ഏറ്റവും കുപ്രസിദ്ധമായ കൊട്ടേഷന്‍ സംഘത്തിനുമാണ് എന്ന് അവന്‍ പറഞ്ഞ നിമിഷം മുതല്‍ ഞാന്‍ ഒരൊറ്റ രാത്രി പോലും ശരിക്ക് ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല”

വാസു ഒന്നിളകി ഇരുന്നു. സംഗതിയുടെ ഗൌരവം പതിയെ അവനു മനസിലാകാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

“അറേബ്യന്‍ ഡെവിള്‍സ് എന്നാല്‍ ഒരു സ്ഥാപനം അല്ല; അത് വെറുമൊരു പേര് മാത്രമാണ്. മൂന്നു ചെറുപ്പക്കാരാണ് അതിന്റെ സാരഥികള്‍ എന്നാണ് കമ്മീഷണര്‍ പറഞ്ഞത്. മൂവരും നല്ല സാമ്പത്തികമുള്ള വീടുകളിലെ അംഗങ്ങള്‍ ആണ്. കൊച്ചി നഗരം തങ്ങളുടെ വിരല്‍ത്തുമ്പില്‍ ഇട്ടു കളിക്കുക എന്ന മോഹമാണ് അവരെ ഈ മേഖലയിലേക്ക് ആകര്‍ഷിച്ച ഘടകം. ഒരാള്‍, ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവിന്റെ മകനാണ്. പേര് സ്റ്റാന്‍ലി. അടുത്തയാള്‍ ഒരു അധോലോക നായകന്‍റെ മകനാണ്; പേര് അര്‍ജുന്‍. മൂന്നാമന്‍ ഒരു കള്ളക്കടത്ത് ബിസിനസുകാരനായ യൂസഫ്‌ എന്ന ആളിന്റെ മകനായ മാലിക്ക് ആണ്. ഇവര്‍ക്ക് പണമല്ല മുഖ്യം എന്നതാണ് അവരെ ഏറ്റവും അപകടകാരികള്‍ ആക്കുന്നത്. തങ്ങള്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന എന്തും സാധിക്കണം എന്ന അധികാര ലഹരിയാണ് മൂവര്‍ക്കും ഉള്ളത്. അതിനു അവന്മാര്‍ കണ്ടെത്തിയ മാര്‍ഗ്ഗമാണ് ഇത്. പണവും പെണ്ണും അവന്മാര്‍ക്ക് നിസ്സാരങ്ങളായ കാര്യങ്ങളാണ്‌..തങ്ങളെ തടയാന്‍ ആര്‍ക്കും കഴിയില്ല എന്നും എതിര്‍ക്കുന്നവരെ തെളിവുകള്‍ യാതോന്നുമില്ലാതെ കൊന്നുകളയുന്നതും അവര്‍ക്ക് നിസ്സാരം”

പുന്നൂസ് ഗ്ലാസില്‍ ബാക്കി ഉണ്ടായിരുന്ന വെള്ളം കൂടി കുടിച്ച ശേഷം തുടര്‍ന്നു:

“ഇവരെ ഏറ്റവും അധികം ഉപയോഗിക്കുന്നത് രാഷ്ട്രീയക്കാരും, വന്‍ ബിസിനസുകാരും, സിനിമാക്കാരും ഒക്കെ ആണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ പൊലീസിന് ഇവരുടെ കാര്യത്തില്‍ ധാരാളം പരിമിതികള്‍ ഉണ്ട്. അവര്‍ ക്രിമിനലുകള്‍ ആണെങ്കിലും അവര്‍ക്കെതിരെ വ്യക്തമായ യാതൊരു തെളിവുകളും ഇതുവരെ പോലീസിനു ലഭിച്ചിട്ടില്ല.

അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവരെ അവര്‍ക്ക് അറസ്റ്റ് ചെയ്യാനോ കേസ് ചാര്‍ജ്ജ് ചെയ്യാനോ സാധിക്കില്ല. അനാവശ്യമായി അതിന് ഏതെങ്കിലും ഓഫീസര്‍ തുനിഞ്ഞാല്‍, ആ നിമിഷം അയാളെ വേറെ എവിടേക്കെങ്കിലും ട്രാന്‍സ്ഫര്‍ ചെയ്തുകൊണ്ട് മുകളില്‍ നിന്നും ഉത്തരവിറങ്ങും… അതുകൊണ്ട് എന്തെങ്കിലും വ്യക്തമായ തെളിവോടെ സംഭവിക്കാതെ പോലീസ് അവര്‍ക്കെതിരെ പ്രവര്‍ത്തിക്കില്ല..” ഒന്ന് നിര്‍ത്തിയിട്ട് പുന്നൂസ് തുടര്‍ന്നു:

“ഡോണ കുറെ നാളുകളായി കൊച്ചിയിലെ അധോലോക പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്ക് എതിരെ നിരന്തരം ഫീച്ചറുകള്‍ നല്‍കുന്നുണ്ട്. എന്നാല്‍ ഈ അടുത്തിടെ അവളുടെ ഒരു കൂട്ടുകാരിയെ അറേബ്യന്‍ ഡെവിള്‍സ് ക്രൂരമായി ബലാല്‍സംഗം ചെയ്തു, ആ കുട്ടി ആത്മഹത്യ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. പത്രങ്ങളില്‍ വാര്‍ത്ത വന്ന വലിയ വിവാദം ഉണ്ടാക്കിയ കേസാണ്. പൊലീസിന് ഏതോ ഒരുത്തനെ അവര്‍ പ്രതിയായി ഇട്ടുകൊടുത്തു. അവന് ആവശ്യത്തിനു പണം നല്‍കി സ്വാധീനിച്ച് കുറ്റം ഏല്‍പ്പിച്ചതാണ്. ജയിലില്‍ കിടന്നു ശീലമുള്ള അവന്‍ പണത്തിനു വേണ്ടി എന്തും ചെയ്യും. ആ പെണ്‍കുട്ടിയെ കൊട്ടേഷന്‍ നല്‍കി ആരോ ബലാല്‍സംഗം ചെയ്യിച്ചതായിരുന്നു..ഇപ്പോള്‍ ഡോണ ആ കേസിന്റെ പിന്നാലെയാണ്. പോലീസ് കേസ് തീര്‍പ്പാക്കി എങ്കിലും, അവളുടെ കൂട്ടുകാരിയുടെ മരണത്തിനു പിന്നിലെ ആളെ കണ്ടെത്താനും, അറേബ്യന്‍ ഡെവിള്‍സ് എന്ന ഭീകര സംഘടനയെ മൂടോടെ ഇല്ലാതാക്കാനും പ്രതിജ്ഞ എടുത്തിരിക്കുകയുമാണ് എന്റെ മകള്‍..”

വാസു കാര്യത്തിന്റെ ഗൌരവം മനസിലാക്കിയതുപോലെ തലയാട്ടി.

“അവളെ വധിക്കാനോ മാനഭംഗപ്പെടുത്താനോ ആണ് മുന്‍മന്ത്രി അറേബ്യന്‍ ഡെവിള്‍സിന് കൊട്ടേഷന്‍ നല്‍കിയിരിക്കുന്നത്. അവന്മാര്‍ അത് ചെയ്യാന്‍ ശക്തരാണ്..അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവളുടെ ജീവന്‍ അപകടത്തിലുമാണ്. ഒപ്പം അവള്‍ അവര്‍ക്കെതിരെ തെളിവുകള്‍ തേടി അവരെ ഇല്ലാതാക്കാന്‍ പ്രതിജ്ഞ എടുത്തിരിക്കുകയും കൂടി ചെയ്തിരിക്കുന്നതോടെ പ്രശ്നം അതീവ ഗുരുതരമായി തീര്‍ന്നിരിക്കുകയാണ്..”

“ഇത് സാറ് മകളോട് പറഞ്ഞില്ലേ?” വാസു ചോദിച്ചു.
“പറഞ്ഞു..പക്ഷെ അവള്‍ ആരെയും ഭയക്കുന്ന കൂട്ടത്തിലല്ല. ആരെയും ഭയന്നു തന്റെ കര്‍ത്തവ്യത്തില്‍ നിന്നും അണുവിട മാറാന്‍ മനസില്ല എന്നാണ് അവള്‍ എന്നോട് പറഞ്ഞത്. അവളുടെ ജീവന്‍ രക്ഷിക്കാനുള്ള ഏക മാര്‍ഗ്ഗം സെക്യൂരിറ്റി ഏര്‍പ്പെടുത്തുക എന്നത് മാത്രമാണ്. പക്ഷെ അവള്‍ അതിനും തയാറല്ല. മാതമല്ല, പല അസമയത്തും ജോലി സംബന്ധമായി പോകേണ്ടി വരുന്ന അവളെ കൊച്ചിയിലുള്ള ഒരാളെയും എനിക്ക് വിശ്വസിച്ച് ഏല്‍പ്പിക്കാന്‍ പറ്റില്ല… എല്ലാം ആഭാസന്മാരാണ്..എന്റെ മകള്‍ കാണാന്‍ അതിസുന്ദരിയും…അതുകൊണ്ട് എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാത്ത ഒരു അവസ്ഥയില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ ആണ് അച്ചനെ കണ്ടൊന്നു സംസാരിച്ചാലോ എന്നെനിക്ക് തോന്നിയത്..”

വാസു തലയാട്ടി.

“അറേബ്യന്‍ ഡെവിള്‍സ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ ഗാംഗ് യാതൊരു മനസാക്ഷിയും ഇല്ലാത്ത ക്രൂരന്മാര്‍ ആണ്.. അവരുടെ കൈയില്‍ അവള്‍ വീണാല്‍, അവരവളെ പിച്ചി ചീന്തും..എനിക്കത് ചിന്തിക്കാന്‍ പോലും സാധിക്കാത്ത കാര്യമാണ്. കാത്തുകാത്തിരുന്നുണ്ടായ ഏക മകള്‍ നഷ്ടമായാല്‍ പിന്നെ ഞാനോ ഭാര്യയോ ജീവിച്ചിരിക്കില്ല..എന്തിനുവേണ്ടി ഞങ്ങള്‍ ജീവിക്കണം? ഭാര്യയും ഞാനും ഈ വിവരം അറിഞ്ഞത് മുതല്‍ അനുഭവിക്കുന്ന മാനസിക പിരിമുറുക്കം പറഞ്ഞറിയിക്കാന്‍ പറ്റുന്നതല്ല. എനിക്ക് അവളെ രക്ഷിക്കണം… അച്ചനോട് ഞാനിത് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ നിന്റെ പേരാണ് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത്…അച്ചനില്‍ എനിക്ക് പൂര്‍ണ്ണ വിശ്വാസമാണ്..അതുകൊണ്ട് നിനക്ക് ഇക്കാര്യത്തില്‍ എന്നെ സഹായിക്കാന്‍ പറ്റുമോ എന്നറിയാന്‍ ആണ് ഞാന്‍ വന്നത്..”

പുന്നൂസ് പറഞ്ഞു നിര്‍ത്തി പ്രതീക്ഷയോടെ അവനെ നോക്കി.

“സഹായിക്കാം..” വാസു അല്പം പോലും ആലോചിക്കാതെയാണ് മറുപടി നല്‍കിയത്. അത് പുന്നൂസിനെയും അച്ചനെയും ചെറുതായി ഞെട്ടിച്ചു.

“വാസു എന്റെ മകളുടെ ജീവന്‍ പോലെതന്നെ നിന്റെ ജീവനും ജീവിതവും എനിക്ക് വിലപ്പെട്ടതാണ്‌..ഇതിലെ അപകടം അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്നെയാണോ നീ സമ്മതം മൂളിയത്..” പുന്നൂസ് ചോദിച്ചു.

വാസു ചിരിച്ചു. പിന്നെ അയാളുടെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി.

“സാറേ..എവിടെയോ ആര്‍ക്കോ ജനിച്ച ഒരു ഊര് തെണ്ടിയാണ് ഞാന്‍. ഒരു പൂജാരിയാണ്‌ എന്നെ എന്റെ വളര്‍ത്തമ്മയെ ഏല്‍പ്പിച്ചത്..എന്നെ ഈ ജീവിതത്തില്‍ ആകെപ്പാടെ സ്നേഹിച്ചിട്ടുള്ള വ്യക്തി ആ അമ്മ മാത്രമാണ്..പിന്നെ ഈ അച്ചനും…പക്ഷെ ഇന്ന് ആ അമ്മയും എന്നെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല…ജീവിതത്തില്‍ എനിക്ക് പ്രത്യേകിച്ച് യാതൊരു ലക്ഷ്യവും ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ല ഉണ്ടാകുകയുമില്ല….. വരുന്നത് പോലെ ജീവിക്കുക എന്നതാണ് എന്റെ തത്വം..അതുകൊണ്ട് ഏതു പണിക്കും ഞാന്‍ തയാറാണ്..ചെയ്യുന്ന പണി എനിക്കും കൂടി ഇഷ്ടമുള്ളതായിരിക്കണം എന്നുള്ള ഒറ്റ നിര്‍ബന്ധമേ ഉള്ളൂ….സാറ് പറഞ്ഞ ജോലി എനിക്ക് ഇഷ്ടമായി….അതുകൊണ്ട് ഞാനതിന് തയാറാണ്..”

അവന്റെ വാക്കുകള്‍ കേട്ട പുന്നൂസിന്റെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞു. ആ ആശ്വാസം അയലുടെ കണ്ണുകളില്‍ സ്പഷ്ടമായിരുന്നു.

“മോനെ..നീ വലിയവനാണ്‌…നീ തോല്‍ക്കില്ല…ദൈവം നിന്റെ കൂടെയുണ്ട്..എനിക്ക് ഉറപ്പാണ്” വികാരഭരിതനായി പുന്നൂസ് പറഞ്ഞു.

“പക്ഷെ പുന്നൂസേ..മോള്‍ സെക്യൂരിറ്റി അനുവദിക്കില്ല എന്ന് പറഞ്ഞല്ലോ..പിന്നെ ഇവനെന്ത് ചെയ്യും?” അച്ചന്‍ ചോദിച്ചു.

“ഞാന്‍ അവളോട്‌ ഒന്നുകൂടി സംസാരിക്കാം. ഗുണമുണ്ട് എന്ന് തോന്നുന്നില്ല..കാരണം അവള്‍ തീരുമാനങ്ങള്‍ എടുക്കുന്നത് നന്നായി ചിന്തിച്ചിട്ട് തന്നെയാണ്..അതുകൊണ്ട് അവളുടെ മനസ്സു മാറും എന്ന് ഞാന്‍ കരുതുന്നില്ല….” പുന്നൂസ് ആലോചനയോടെ പറഞ്ഞു.

“വേണ്ട സാറേ…സാറ് ഇക്കാര്യം മകളോട് സംസാരിക്കണ്ട..ആളെ തിരിച്ചറിയാനായി എനിക്ക് മകളെ ഒന്ന് കാണിച്ചു തന്നാല്‍ മതി…പക്ഷെ സാറ് എനിക്ക് ഒന്ന് രണ്ടു കാര്യങ്ങള്‍ കൂടി ചെയ്ത് തരണം” വാസു അയാളെ നോക്കി പറഞ്ഞു.

“എന്ത് വേണേലും ഞാന്‍ ചെയ്യാം വാസൂ..എന്റെ മോള്‍ടെ ജീവനേക്കാള്‍ വലുതല്ല എനിക്ക് വേറൊന്നും….”

“എനിക്ക് സാറിന്റെ വീടിനടുത്ത് തന്നെ താമസ സൌകര്യം നല്‍കണം. ഒപ്പം എനിക്ക് ഒരു മൊബൈല്‍ ഫോണും ഒരു വണ്ടിയും വേണം. മകള്‍ വീട്ടില്‍ നിന്നും പുറത്തേക്ക് എപ്പോള്‍ പോയാലും ഉടന്‍ തന്നെ എന്നെ വിവരമറിയിക്കണം. വണ്ടി ഒരു ബൈക്ക് ആകുന്നതാണ് നല്ലത്..കാരണം ഏത് വഴിയിലൂടെയും എനിക്ക് പോകാന്‍ പറ്റണം..ഇത്രയും ചെയ്ത് തന്നാല്‍ മതി..ബാക്കി സാറ് എനിക്ക് വിട്ടേക്ക്…ഒരുത്തനും, ഞാന്‍ ജീവനോടെ ഉണ്ടെങ്കില്‍ ഒരു നുള്ള് മണ്ണ് സാറിന്റെ മകളുടെ ദേഹത്ത് ഇടില്ല…”

പുന്നൂസ് അത്ഭുതത്തോടെ അവനെ നോക്കി. അയാളുടെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞിട്ട്‌ അല്‍പ്പ നേരത്തേക്ക് അയാള്‍ക്ക് സംസാരിക്കാനെ സാധിച്ചില്ല. നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിയ കണ്ണുകള്‍ കൈലേസ് കൊണ്ട് തുടച്ചിട്ട് അയാള്‍ അവനെ നോക്കി.
“മോനെ വാസൂ..നിന്റെ വാക്കില്‍ എനിക്ക് ഉറച്ച വിശ്വാസമുണ്ട്..അത് ഈ അച്ചനില്‍ എനിക്കുള്ള വിശ്വാസമാണ്..പക്ഷെ നീ ഒന്നറിയണം….അവന്മാര്‍ നിസ്സാരക്കാരല്ല. അഭ്യാസികളും ഉന്നത ബന്ധങ്ങള്‍ ഉള്ളവരുമാണ് ..ഈ നാട്ടിന്‍പുറത്തുള്ള സാധാരണക്കാരുമായി അവരെ നീ തുലനം ചെയ്ത് ചെറുതായി കാണരുത്….”

പുന്നൂസ് അവന്റെ കൂസലില്ലായ്മയില്‍ തനിക്കുള്ള ശങ്ക മറച്ചു വയ്ക്കാതെ പറഞ്ഞു. വാസു എന്തോ തമാശ കേട്ടതുപോലെ ചിരിച്ചു. പിന്നെ അയാളെയും പിന്നെ മുകളിലേക്കും നോക്കി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:

“അഭ്യാസം.. രണ്ടു കൈകള്‍ കൊണ്ടും കാലുകള്‍ കൊണ്ടും കാണിക്കുന്ന അഭ്യാസമല്ലേ..അത് സാരമില്ല..പിന്നെ ഉന്നത ബന്ധം..എനിക്കും ഉണ്ട് സാറേ അതിനെക്കാള്‍ വലിയ ഉന്നത ബന്ധം..അതിനു മേല്‍ വേറെ ഒരുത്തനും ഒരു ബന്ധവും ഉണ്ടാക്കാന്‍ പറ്റത്തില്ല..അങ്ങ് മോളില്‍..അങ്ങേരുമായിട്ടാണ് എന്റെ ബന്ധം…”

അച്ചന്‍ പുന്നൂസിനെ നോക്കി എങ്ങനെയുണ്ട് എന്ന അര്‍ത്ഥത്തില്‍ തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് ചിരിച്ചു. പിന്നെ അവന്റെ ശിരസില്‍ തലോടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

“കണ്ടോടോ പുന്നൂസേ..ഇവനാണ് വാസു..ഇവനാണ് എന്റെ മോന്‍….അവന്റെ ഈ ദൈവാശ്രയം ആണ് അവന്റെ വിജയം..പുന്നൂസിനി അടുത്ത കാര്യത്തിലേക്ക് കടക്ക്”.

“ശരി വാസു..എന്റെ മനസിന് ഇപ്പോഴാണ്‌ ഒരു സമാധാനം കിട്ടിയത്..നീ ഇന്നുതന്നെ വരാന്‍ തയാറാണോ?”

“ആണ്..”

“ശരി..പക്ഷെ ഇന്ന് നീ വരണ്ട.ഞാന്‍ ആദ്യം നിനക്ക് വേണ്ട കാര്യങ്ങള്‍ ഒരുക്കിയ ശേഷം വന്നു നിന്നെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പൊയ്ക്കോളാം..നാളെത്തന്നെ..അത് പോട്ടെ എനിക്ക് വേണ്ടി ജോലി ചെയ്യുന്നതിന് നിനക്ക് ശമ്പളം വേണ്ടേ?”

“അതൊക്കെ സാറ് തീരുമാനിച്ചാല്‍ മതി..”

“വളരെ അപകടം പിടിച്ച പണിയാണ്..നിനക്ക് എത്ര വേണം? നീ പറയുന്നതാണ് നിന്റെ കൂലി..” പുന്നൂസ് അവന്റെ മനസ്‌ അറിയാനായി ചോദിച്ചു.

“ഒരു ദിവസം ഞാന്‍ ജോലിക്ക് പോയാല്‍ എഴുന്നൂറ് മുതല്‍ ആയിരം വരെ കിട്ടും. ഇതിന് അത്ര മേലനങ്ങി പണി ചെയ്യേണ്ട കാര്യമില്ലല്ലോ..സാറ് ദിവസം അഞ്ഞൂറ് വച്ചു തന്നാല്‍ മതി…”

പുന്നൂസിന്റെ കണ്ണുകള്‍ വീണ്ടും സജലങ്ങളായി. അല്‍പനേരം അയാള്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

“വാസൂ..നിന്റെ വില നിനക്ക് അറിയില്ല..സാരമില്ല….ഞാന്‍ ഇത്രയേ പറയുന്നുള്ളൂ..എന്റെ മകളെ നീ അപകടത്തില്‍ പെടാതെ സംരക്ഷിച്ചാല്‍, നിന്റെ ജീവിതം ഞാന്‍ മാറ്റി മറിക്കും…”

“പിന്നെ അച്ചനോടും സാറിനോടും എനിക്കൊരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്” വാസു പറഞ്ഞു. ഇരുവരും അവനെ ചോദ്യഭാവത്തില്‍ നോക്കി.

“ഈ പറഞ്ഞവന്മാര്‍ സാറിന്റെ മോളെ എത്രയും വേഗം ഉപദ്രവിക്കാനായി നിങ്ങള്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കണം..കാരണം എനിക്ക് സിറ്റിയിലെ ജീവിതം അത്ര ഇഷ്ടമല്ല..പണി തീര്‍ത്തിട്ട് വേഗം എനിക്കിങ്ങ് വരണം…”

അച്ചനും പുന്നൂസും വാക്കുകള്‍ കിട്ടാതെ പരസ്പരം നോക്കി ഇരുന്നുപോയി.

സന്ധ്യാസമയത്ത് മുസ്തഫയ്ക്കും മൊയ്തീനും രവീന്ദ്രനും ഒപ്പം രവീന്ദ്രന്റെ വീട്ടില്‍ ദിവാകരനും ഉണ്ടായിരുന്നു. നാലുപേരും പുറത്ത് മാറിയിരുന്നു മദ്യസേവയ്ക്ക് ഒപ്പം രഹസ്യമായ ചില ചര്‍ച്ചകളില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.

“അവനോടു നമ്മള്‍ പകരം ചോദിച്ചില്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ ജീവിച്ചിരുന്നിട്ട് കാര്യമുണ്ടോ? രവീന്ദ്രന്‍ സാറ് പറ..എന്താ അവനെ ചെയ്യേണ്ടത്?”

മുസ്തഫ ചോദിച്ചു. മുന്‍ നിരയിലെ നാല് പല്ലുകള്‍ നഷ്‌ടമായത് അവന്റെ മുഖം വികൃതമാക്കിയിരുന്നു.

“നമ്മുടെ പിള്ളേരെ അവന്റെ വീട്ടിലോ ആപ്പീസിലോ വിടണം. നാലോ അഞ്ചോ പേര് ചെന്നാല്‍ ഒന്നും നടക്കത്തില്ല. ഒരു പത്തു പന്ത്രണ്ട് എണ്ണത്തിനെ എങ്കിലും വിടണം. അവനെ വെട്ടി അരിഞ്ഞു കളയാന്‍ അവന്മാരോട് പറ..നായിന്റെ മോന്‍ ഇനി നേരെ ചൊവ്വേ ജീവിക്കാന്‍ പാടില്ല..”

രവീന്ദ്രന്‍ പല്ല് ഞെരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“കൊന്നാല്‍ പുലിവാല്‍ ആകത്തില്ലേ സാറേ..” മൊയ്തീന്‍ ചോദിച്ചു.

“കൊല്ലണ്ട..പക്ഷെ അവന്‍ ജീവിക്കുകേം വേണ്ട..ബാക്കിയുള്ള കാലം അവന്‍ എഴഞ്ഞെഴെഞ്ഞു നടക്കണം…അതെനിക്ക് എന്റെ ഈ കണ്ണുകള്‍ കൊണ്ട് കാണണം” രവീന്ദ്രന്‍ പകയോടെ പറഞ്ഞു.

“അവള്‍..ആ രുക്മിണി ആണ് അവനെ വഷളാക്കുന്നത്..ഒരവസരം ഒത്താല്‍ അവളെ ഞാനൊരു പണി പണിയും..എന്റെ ഒരു മോഹമാണ് അത്..” ദിവാകരന്റെ വാക്കുകളില്‍ പകയും കാമാര്‍ത്തിയും നിറഞ്ഞിരുന്നു.

“നീയുമായി എങ്ങനാ അവര് തെറ്റിയത്?” രവീന്ദ്രന്‍ ചോദിച്ചു.

“ആ കള്ള നായിന്റെ മോളും അവനും തമ്മില്‍ എന്തൊക്കെയോ പരിപാടികള്‍ ഉണ്ട് എന്ന് എനിക്ക് കുറെ നാളായി സംശയമുണ്ട്…അല്ലെങ്കില്‍ വല്ലോനും ഉണ്ടായ അവനോട് അവള്‍ക്കിത്ര സ്നേഹം തോന്നണ്ട കാര്യമെന്താ? നല്ല ചോരേം നീരും ആരോഗ്യോം ഉള്ള അവനെ കണ്ടപ്പോള്‍ പൂറിക്ക് ഇളകി…എന്റെ മണ്ടന്‍ ചേട്ടനെ അവള്‍ വഞ്ചിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് അവിടെ ചെന്നപ്പോള്‍ ഒക്കെ എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുള്ളതാണ്…അവളുടെ കഴപ്പിന് അവന്‍ തികയുമോ? ആ മോളു പെണ്ണും അങ്ങനെ ചില സംശയങ്ങള്‍ എന്നോട് പറഞ്ഞത് വച്ച് ഞാന്‍ അവനെ കൈയോടെ പിടിക്കാന്‍ ഒരു ദിവസം അവിടെപ്പോയി..പക്ഷെ കഷ്ടകാലത്തിന് അവനെന്നെ കണ്ടു..അപ്പഴേക്കും അവനും അവളും കൂടി കഥ അങ്ങ് മാറ്റി…അതോടെ എന്നെ തെറ്റിദ്ധരിച്ച ഏട്ടന്‍ ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യമായി എന്നെ തല്ലി..എല്ലാം അവളും അവനും കാരണമാണ്..രണ്ടിനോടും എനിക്ക് പകരം ചോദിക്കണം” ദിവാകരന്‍ പല്ലുകള്‍ ഞെരിച്ചു.

“തള്ളേം മോളും കഴപ്പികളാ..ആ പെണ്ണ് ഒരു ആറ്റന്‍ ചരക്കാണല്ലോടോ ദിവാകരാ..കാര്യം തന്റെ ചേട്ടന്‍റെ മോളൊക്കെത്തന്നെ..പക്ഷെ അവളെ കണ്ടാല്‍ എന്റെ സാധനം മൂക്കുമെടോ…” രവീന്ദ്രന്‍ മദ്യലഹരിയില്‍ ഉത്തെജിതനായി പറഞ്ഞു. മുസ്തഫയും മൊയ്തീനും അതുകേട്ടു ചിരിച്ചു പരസ്പരം നോക്കി.

“ഹും ചേട്ടനും അനിയനും അങ്ങ് സുഖിച്ച മട്ടുണ്ടല്ലോ പെണ്ണിന്റെ കാര്യം കേട്ടപ്പോള്‍” മൊയ്തീനെയും മുസ്തഫയെയും നോക്കി അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് രവീന്ദ്രന്‍ ദിവാകരന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു:

“കേട്ടോടോ ദിവാകരാ..എന്റെ ഒരു തലതിരിഞ്ഞ മോനുണ്ടല്ലോ..അവനുമായി ആ പെണ്ണിന് ചില വരത്തുപോക്ക് ഒക്കെ ഉണ്ട്..അവള്‍ അന്നിവിടെ വന്ന ദിവസമാ മുസ്തഫ വന്നതും പ്രശ്നം ഉണ്ടായതും..അന്നിവന്‍ വന്നിരുന്നില്ലെങ്കില്‍ ചിലതൊക്കെ നടന്നേനെ..എന്റെടോ അവളുടെ മൊല ഒന്ന് കാണണം..ഈ പ്രായത്തില്‍ ഇത്ര വലിയ മൊല എങ്ങനാടോ അവള്‍ക്ക് കിട്ടിയത്..”
“എന്റെ സാറേ ആദ്യം സാറ് അവള്‍ടെ തള്ളെ ശരിക്കൊന്നു കാണ്…അപ്പൊ ഈ സംശയമൊന്നും തോന്നത്തില്ല…..യ്യോടി ഗോതമ്പ് വിതച്ചാല്‍ നെല്ല് വളരുമോ..കഴപ്പീടെ മോള് കഴപ്പി ആകാതിരുന്നാലല്യോ അത്ഭുതം? പിന്നെ അവളെ ഞാന്‍ ശകലം ഉപ്പു നോക്കിയിട്ടുണ്ടെന്ന് കൂട്ടിക്കോ..അവനും ആ നായിന്റെ മോളും അവിടെ ഇല്ലാരുന്നെങ്കില്‍ അവള്‍ടെ കഴപ്പ് ഞാന്‍ തീര്‍ത്ത് കൊടുത്തേനെ..പക്ഷെ ആ നായിന്റെ മക്കള്‍ രണ്ടും ഉള്ളിടത്തോളം കാലം ഇനി ആ പെണ്ണിനേയും ഒത്തു കിട്ടത്തില്ല…” ദിവാകരന്‍ ദിവ്യയുടെ കൊഴുത്ത ശരീരം മനസ്സില്‍ ഓര്‍ത്തുകൊണ്ട് തെല്ലു നിരാശയോടെ പറഞ്ഞു.

“എടൊ ദിവാകരാ..അവളെ ഒന്ന് ചെയ്യണം എന്നത് എന്റെ വലിയ മോഹമാണ്….തനിക്ക് ഒത്തുകിട്ടിയാല്‍ എനിക്കും കൂടി ഒന്ന് തരപ്പെടുത്തി തരണം..കാശ് എത്ര വേണേലും ഞാന്‍ മുടക്കാം.” കാമാര്‍ത്തിയോടെ രവീന്ദ്രന്‍ പറഞ്ഞു.

“അത് ഞാനേറ്റു സാറേ…ഇഷ്ടപ്പെട്ട ആര്‍ക്കും അവള് കൊടുക്കും..പക്ഷെ അവസരം ഒക്കണം…എന്നാലും എനിക്ക് അവളെക്കാള്‍ മുന്‍പേ അവളുടെ തള്ളെ ഒന്ന് പണിയണം..അത് ഞാന്‍ സാധിക്കും…..”

“അവക്കെന്നെ ഇഷ്ടമാണെന്നാ എന്റെ അറിവ്..താന്‍ പെണക്കം ഒക്കെ മറന്ന് പിന്നേം അവിടെ ചെല്ലണം..അവളെ കിട്ടാതെ എനിക്ക് സമാധാനം കിട്ടത്തില്ലടോ..”

“സാറിനെ അവള്‍ക്ക് ഇഷ്ടമാണെങ്കില്‍ പിന്നെ പേടിക്കണ്ട..രണ്ടിനേം ചെയ്യണം എനിക്ക്..രണ്ടിനേം” ഗ്ലാസിലുണ്ടയിരുനന്‍ മദ്യം ഒരുവലിക്ക് കുടിച്ചുകൊണ്ട് ദിവാകരന്‍ വികാരാവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു.

“ആദ്യം അവനെ ശരിക്കൊന്നു പണിഞ്ഞിട്ടു മതി ചേട്ടാ പെണ്ണുങ്ങളുടെ കാര്യം..അവന്‍ ലവലയാല്‍ പിന്നെ നിങ്ങള്‍ക്ക് കേറി മേയാന്‍ ഞങ്ങള്‍ തന്നെ സൗകര്യം ചെയ്യാം..ഇപ്പം പിള്ളേര്‍ക്ക് കുറച്ച് കാശ് കൊടുക്കണം..അതിനുള്ള ഏര്‍പ്പാട് ചെയ്യ്‌..” മൊയ്തീനാണ് അത് പറഞ്ഞത്.

“കാശ് ഞാനും ദിവാകരനും കൂടി തന്നോളാം..പക്ഷെ പണി നടക്കണം…പോകുന്നവന്മാരോട് അവന്റെ കൈയും കാലും തല്ലി ഒടിക്കാന്‍ പറഞ്ഞേക്ക്..പാതി ജീവനെ അവന്റെ ദേഹത്ത് ബാക്കി കാണാവൂ…” രവീന്ദ്രന്‍ മദ്യം ഗ്ലാസിലേക്ക് ഒഴിക്കുന്നതിനിടെ പറഞ്ഞു.

“അവനെ ആ പരുവത്തില്‍ എന്റെ കൈയില്‍ ഒന്ന് കിട്ടണം..എന്റെ നാല് പല്ലിന് അവന്റെ മുപ്പത്തി രണ്ടും ഞാന്‍ അടിച്ചു കൊഴിക്കും” കടുത്ത പകയോടെ മുസ്തഫ പറഞ്ഞു.

“എന്നാല്‍ നിങ്ങള്‍ പിള്ളേരെ ഏര്‍പ്പാട് ചെയ്തോ..അഡ്വാന്‍സായി ഈ പതിനായിരം ഇരിക്കട്ടെ” ദിവാകരന്‍ ഒരു നൂറിന്റെ കെട്ട് മുസ്തഫയ്ക്ക് നല്‍കി പറഞ്ഞു. അവന്‍ പണം വാങ്ങി പോക്കറ്റില്‍ വച്ചു.

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ശങ്കരന്‍ തന്റെ ഓഫീസില്‍ എത്തി.

“എടാ മുത്തു..ഒരു ചായ വാങ്ങി വാ..”

വാസുവിനെ കുറെ ദിവസങ്ങളായി കാണാതെ വന്നതിനാല്‍ മുത്തുവിനു സംഗതി മുതലാളിയോട് ചോദിക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ശങ്കരന്റെ മുഖം കണ്ടപ്പോള്‍ അവന് ചോദിക്കാന്‍ ധൈര്യം വന്നില്ല. അവന്‍ നേരെ ചായക്കടയിലേക്ക് പോയി. ശങ്കരന്‍ ബുക്കുകള്‍ എടുത്ത് കണക്കുകള്‍ നോക്കിയ ശേഷം പോകേണ്ട കടകളുടെ ലിസ്റ്റ് എടുത്തു. പിന്നെ പണം എടുത്ത് ബാഗില്‍ വച്ച ശേഷം മേശ പൂട്ടി. മുത്തു ചായ കൊണ്ടുവന്ന് അയാളുടെ മുന്‍പില്‍ വച്ചു. ചായ കുടിച്ച ശേഷം ശങ്കരന്‍ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.

“എടാ മുത്തു..ഉച്ചയ്ക്ക് ഞാന്‍ മിക്കവാറും വരില്ല..അഥവാ വന്നില്ലെങ്കില്‍ നീ ഉച്ചയ്ക്ക് കട അടച്ചേക്ക് കേട്ടോ”

“ശരി സാറേ..” മുത്തു വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു. ശങ്കരന്‍ സ്കൂട്ടറിന്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നു.

പെട്ടെന്ന് രണ്ടു സുമോകള്‍ കുതിച്ചെത്തി അയാളുടെ കടയുടെ മുന്‍പില്‍ ബ്രേക്കിട്ടു. അതില്‍ നിന്നും കുറെ ചെറുപ്പക്കാര്‍ വടികളും വടിവാളുകളുമായി പുറത്തിറങ്ങി. ശങ്കരന്‍ ഞെട്ടിത്തരിച്ച് പിന്നോക്കം മാറി.

“എവിടെടാ വാസു?”

അവരില്‍ നേതാവ് എന്ന് തോന്നിക്കുന്നവന്‍ ശങ്കരന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു ഷര്‍ട്ടിനു കുത്തിപ്പിടിച്ചു ചോദിച്ചു. ആളുകള്‍ സംഭവം കണ്ട് അവിടേക്ക് അടുത്തു.

“നിങ്ങളാരാ…ഉടുപ്പേന്ന് വിട്..” ശങ്കരന്‍ കുതറി. അയാളെ പിടിച്ചിരുന്നവന്‍ ഇടതുകൈ കൊണ്ട് അയാളെ പ്രഹരിച്ചു.

“പരട്ട കിഴവാ ചോദിച്ചതിനു മറുപടി പറ..ഇല്ലേല്‍ അവനു വച്ചത് നീയാരിക്കും മേടിച്ചു കൂട്ടുന്നത്…മുസ്തഫാക്കയെ അവന്‍ കൈ വച്ചു അല്ലേടാ..നായിന്റെ മോന്റെ കൈ ഇന്ന് ഞങ്ങള്‍ വെട്ടി എടുക്കും..പറയടാ..എവിടവന്‍…..”

“എനിക്കറിയില്ല..അവന്‍ എന്റെ വീട്ടിലല്ല താമസം..ഞാനുമായി തെറ്റി അവന്‍ എവിടെയോ പോയി..” ശങ്കരന്‍ ഭയന്നു വിറച്ചു പറഞ്ഞു.

“കള്ളം പറയുന്നോടാ പന്നീ..എടാ കേറി ഒന്നും മേയടാ അവന്റെ കടേല്‍..” അവന്‍ പിന്നിലേക്ക് നോക്കി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.

കൂടെ വന്നവര്‍ കടയിലേക്ക് ചാടിക്കയറി മുത്തുവിനെ വലിച്ച് പുറത്തേക്കിട്ടു. അവന്‍ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് ഓടി. കടയിലെ സാമഗ്രികള്‍ അവന്മാര്‍ തലങ്ങും വിലങ്ങും എറിഞ്ഞു ഭീകരാന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിച്ചു.

“എടൊ പുല്ലേ മര്യാദയ്ക്ക് പറ..നീ അവനെ എവിടെയാണ് ഒളിപ്പിച്ചത്? ആണുങ്ങളെ തല്ലിയാല്‍ പണി കിട്ടും എന്നറിഞ്ഞ് നീ അവനെ മാറ്റിയതല്ലേടാ? പറയടാ..എവിടവന്‍?”

അവന്‍ കത്തിയെടുത്ത് ശങ്കരന്റെ കഴുത്തില്‍ കുത്തി നിര്‍ത്തി. അവിടെ നിന്നും ചെറുതായി ചോര പൊടിയാന്‍ തുടങ്ങി. ശങ്കരന്‍ നിസ്സഹായനായി ചുറ്റും കൂടി നിന്നവരെ നോക്കി. ആരും പക്ഷെ ഒരു വിരല്‍ അനക്കാന്‍ പോലും തയാറായിരുന്നില്ല.

“ഞാന്‍ സത്യമാണ് പറഞ്ഞത്..എന്നെ വിശ്വസിക്കൂ..എനിക്കറിയില്ല അവനെവിടെയാണെന്ന്..എന്നോട് പറയാതെയാണ് പോയത്..” ശങ്കരന്‍ കൈകള്‍ കൂപ്പി അപേക്ഷിച്ചു.

“കള്ളപ്പന്നി..” അവന്‍ ശങ്കരനെ ശക്തമായി ഇടിച്ചു. അയാള്‍ മലര്‍ന്നടിച്ചു വീണു.

“പന്നീടെ മോനെ..ഞങ്ങള്‍ ഇനിയും വരും..നീ അവനെ എവിടെ ഒളിപ്പിച്ചാലും ഇവിടെ എത്തിച്ചോണം..ഇല്ലേല്‍ ഇനി ഞങ്ങള് കേറി മേയുന്നത് നിന്റെ വീട്ടിലായിരിക്കും..ഓര്‍ത്തോ…വാടാ..നമുക്ക് പോയിട്ട് വരാം”
അവന്‍ കത്തി അരയില്‍ തിരുകിയ ശേഷം ചെന്നു വണ്ടിയില്‍ കയറി. ഓഫീസില്‍ കയറിയവന്മാര്‍ ശങ്കരന്റെ പണം നിറച്ച ബാഗും എടുത്ത് വണ്ടിയില്‍ കയറി സ്ഥലം വിട്ടു.

ശങ്കരന്‍ എഴുന്നേറ്റ് ചുറ്റും നോക്കി നിന്നവരെ നോക്കി കാറിത്തുപ്പി.

“കാഴ്ച കാണാന്‍ നില്‍ക്കുന്നു..ശവങ്ങള്‍..” അവന്‍ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.

“പിന്നെ ഞങ്ങള്‍ എന്ത് ചെയ്യണമെന്നാ…വടിവാളും കത്തീമായി വന്നവന്മാരുടെ നേരെ ചെന്നു ചാകണോ..നീ ചെയ്തതിന്റെ ഫലമല്ലേ..തന്നെ അനുഭവിക്ക്..” ഒരുത്തന്‍ അവനു മറുപടി നല്‍കിയിട്ട് അവന്റെ കടയിലേക്ക് കയറിപ്പോയി.

ഭയം കൊണ്ട് ഓടിപ്പോയിരുന്ന മുത്തു ഗുണ്ടകള്‍ പോയെന്ന് കണ്ടപ്പോള്‍ ഓടിവന്നു.

“മുതലാളി..പോലീസില്‍ പറ..” അവന്‍ ശങ്കരന്റെ സ്ഥിതി കണ്ടു ഭയത്തോടെ പറഞ്ഞു. ശങ്കരന്‍ ദേഹത്ത് പറ്റിയ പൊടി തട്ടിക്കളഞ്ഞു. പിന്നെ കത്തി കൊണ്ട് മുറിഞ്ഞ കഴുത്തിലെ ചോര തുടച്ചുമാറ്റി.

“ശകലം വെള്ളം ഇങ്ങെടുത്തോടാ” അയാള്‍ മുത്തുവിനോട് പറഞ്ഞു. അവന്‍ വേഗം ചെന്ന് ഒരു കുപ്പി വെള്ളവുമായി എത്തി. ശങ്കരന്‍ കൈയും മുഖവും കഴുകിയ ശേഷം കുപ്പി അവനു തിരികെ നല്‍കി.

“നീ ഇവിടെ നില്‍ക്ക്..കട ഇങ്ങനെ തന്നെ കിടക്കട്ടെ..ഞാന്‍ സ്റ്റേഷന്‍ വരെ ഒന്ന് പോയേച്ചു വരാം”

ശങ്കരന്‍ സ്കൂട്ടര്‍ എടുത്തു പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലേക്ക് പോയി.

ഉച്ചയ്ക്ക് പന്തണ്ട് മണി സമയം. മാര്‍ക്കറ്റില്‍ നല്ല തിരക്കുണ്ട്. ശങ്കരനെ ആക്രമിച്ച ഗുണ്ടകളുടെ സുമോകള്‍ മുസ്തഫയുടെ ഇറച്ചിക്കടയ്ക്ക് സമീപം കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അവന്മാര്‍ വണ്ടിയിലും പുറത്തുമായി സിഗരറ്റ് വലിയും മദ്യപാനവും ഒക്കെയായി ഇരിക്കുകയാണ്. മുസ്തഫയും മൊയ്തീനും കടയില്‍ കച്ചവടത്തിന്റെ തിരക്കിലായിരുന്നു. വാസുവിനെ തിരക്കി പോയിട്ട് കണ്ടില്ലെന്നും ശങ്കരനെ ചെറുതായി ഒന്ന് പെരുമാറി ഭയപ്പെടുത്തിയിട്ടാണ് വന്നത് എന്നും ഗുണ്ടാ നേതാവ് മുസ്തഫയെ അറിയിച്ചിരുന്നു.

കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് ഒന്നുകൂടി പോയി നോക്കിയ ശേഷം ശങ്കരന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാനായിരുന്നു മുസ്തഫയുടെ നിര്‍ദ്ദേശം.
ഗുണ്ടാ നേതാവ് സുലൈമാന്‍ മുസ്തഫയുടെ അടുത്തെത്തി.
“ഇക്കാ..ഞങ്ങള്‍ ഒന്നൂടെ പോകട്ടെ? അതോ രാത്രീല്‍ നേരെ അവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയാ മതിയോ..” അവന്‍ രഹസ്യമായി ചോദിച്ചു.
“ഇങ്ങള് തല്ക്കാലം അവന്റെ കടേല്‍ ഒന്നൂടെ നോക്ക്..അവനവിടെ ഇല്ലെങ്കില്‍ രാത്രി വീട്ടില്‍ കേറി നോക്കാം” ആളുകള്‍ കേള്‍ക്കാതെ അവന്‍ പറഞ്ഞു.
“ശരി..എന്നാ ഞങ്ങളു പോയേച്ചു വരാം”
അവന്‍ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ്‌ പൊടിപറത്തി ഒരു പോലീസ് വാഹനം അവിടേക്ക് കുതിച്ചെത്തി ബ്രെക്കിട്ടത്. ആ വെള്ള ബോലെറൊയില്‍ നിന്നും എസ് ഐ പൌലോസും സംഘവും പുറത്തിറങ്ങി. സുലൈമാന്‍ ഞെട്ടലോടെ മുസ്തഫയെ നോക്കി. മാറിക്കൊളാന്‍ മുസ്തഫ ആഗ്യം കാട്ടി.
“അവനെ ഇങ്ങു വിളിച്ചോണ്ട് വാടോ” പൌലോസ് രവീന്ദ്രനോട്‌ ആജ്ഞാപിച്ചു.
രവീന്ദ്രന്‍ മടിച്ചുമടിച്ച് മുസ്തഫയുടെ അരികിലെത്തി.
“മുസ്തഫെ..ശങ്കരന്‍ പരാതി നല്‍കി..നിന്നെ എസ് ഐ വിളിക്കുന്നു.”
രവീന്ദ്രന്‍ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തില്‍ പറഞ്ഞു. മുസ്തഫ കത്തി താഴെ വച്ച ശേഷം ചെന്നു കൈ കഴുകി രവീന്ദ്രന്റെ ഒപ്പം ചെന്നു. മൊയ്തീനും ഇറച്ചി വെട്ടു നിര്‍ത്തി കൈ കഴുകി പോലീസിന്റെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങി. മുസ്തഫ പൌലോസിന്റെ മുന്‍പിലെത്തി അയാളെ നോക്കി.
“എന്താ സാറെ കാര്യം?”
“നീ ശങ്കരന്റെ കടയില്‍ ആളെ വിട്ട് അയാളെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയോ?”
“ങാ ചെയ്തു..അതിനിപ്പോ എന്തോ വേണം?”
പൌലോസ് ചിരിച്ചു.
“സി ഐ എന്നെ വിളിച്ചിരുന്നു..നിന്റെ ആളുകള്‍ ഇങ്ങനെ ചില പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കുമെന്നും അതില്‍ ഇടപെടണ്ട എന്നും.” അയാള്‍ പറഞ്ഞു.
“അതൊക്കെ അറിഞ്ഞോണ്ട്‌ പിന്നെന്തിനാ സാറ് പാഞ്ഞു പറിച്ച് ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്..ശങ്കരന്റെ മോന്‍ വാസു ഇവിടെ കേറി മേഞ്ഞതിനു സാറ് വല്ലോം ചെയ്തോ? ഇല്ലല്ലോ..ഇനി ഞങ്ങള്‍ക്കറിയാം എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന്..സാറ് പോയാട്ടെ”
മുസ്തഫ പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞു. രവീന്ദ്രന്റെ മുഖത്തെ ഗൂഡമായ ചിരി പൌലോസ് ശ്രദ്ധിച്ചു. സി ഐ വിളിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് എന്ന് കേട്ടപ്പോള്‍ സുലൈമാന്‍ ധൈര്യത്തോടെ എസ് ഐയുടെ അടുത്തേക്ക് എത്തി.

“എന്താ സാറേ പ്രശ്നം..” അവന്‍ വികൃതമായ ഒരു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. അവന്റെ അരയിലെ കത്തിയുടെ ഉറ പൌലോസ് കണ്ടു.

“നീ ആരാടാ?” അയാള്‍ അവനോടു ചോദിച്ചു.

“ഞാനാ ശങ്കരന്റെ കടേല്‍ പോയത്…സാറിനു വല്ലോം ചെയ്യാനൊണ്ടോ?” അവന്‍ കൂസലില്ലാതെ പൌലോസിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു. ആളുകള്‍ മെല്ലെ അവിടേക്ക് അടുത്ത് കാഴ്ച കാണാന്‍ തുടങ്ങി.

“നിങ്ങള് വണ്ടിയെ കേറ്….” പൌലോസ് ഒപ്പം ഉണ്ടായിരുന്ന പോലീസുകാരോട് പറഞ്ഞു. അവര്‍ പരസ്പരം നോക്കിയ ശേഷം വണ്ടിയില്‍ കയറി.

“അതാ സാറേ നല്ലത്..വെറുതെ മാര്‍ക്കറ്റില്‍ കിടന്നു നാറണ്ട..പിള്ളേര് കേറി മേയും….” സുലൈമാന്‍ അവര്‍ തിരികെ പോകാന്‍ ഒരുങ്ങിയത് കണ്ടു വിജയിയെപ്പോലെ പറഞ്ഞു.

പൌലോസ് തൊപ്പി ഊരി വണ്ടിയില്‍ വച്ചു.

“സി ഐ വിളിച്ചു പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് അവരിതില്‍ ഇടപെടണ്ട..സുപ്പീരിയര്‍ ഓഫീസറെ അനുസരിക്കാതെ ഇരുന്നതിന്റെ പണീഷ്മെന്റ് വെറുതെ വാങ്ങേണ്ട കാര്യമില്ലല്ലോ..പക്ഷെ എനിക്ക് ശമ്പളം തരുന്നത് നിന്റെ സി ഐ അല്ലടാ മുസ്തഫെ..
കേരള സര്‍ക്കാര്‍ ആണ്..എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ ഇവിടുത്തെ പൊതുജനം. അവരില്‍ ഒരാള്‍ക്കൊരു പ്രശ്നം ഉണ്ടായാല്‍, അത് പരിഹരിക്കാന്‍ പൌലോസിന് കഴിഞ്ഞില്ല എങ്കില്‍, ഇതൂരി വച്ചിട്ട് ഞാന്‍ ചെരയ്ക്കാന്‍ പോകുമെടാ കഴുവര്‍ട മോനെ…..”

പറഞ്ഞതും പൌലോസിന്റെ വലതുകാല്‍ സുലൈമാന്റെ അടിവയറ്റില്‍ ശക്തമായി പതിഞ്ഞതും ഒരേ സമയത്തായിരുന്നു. ഒരു അലര്‍ച്ചയോടെ അവന്‍ ദൂരേക്ക് തെറിച്ചു വീണു.

അവന്റെ കണ്ണുകള്‍ മുകളിലേക്ക് മറിയുന്നതും അവന്‍ ബോധം കെട്ടു വീണതും മുസ്തഫ കണ്ടു. ഒരു നിമിഷം എല്ലാം നിശ്ചലമായ ഒരു പ്രതീതി അവിടെയുണ്ടായി.

“അടിക്കടാ അവനെ..”

മുസ്തഫ അലറി.

സുമോകളില്‍ ഇരുന്നവന്മാര്‍ ആയുധങ്ങളുമായി ചാടിയിറങ്ങി. അലര്‍ച്ചയോടെ തന്റെ നേരെ കുതിച്ചെത്തിയ മൊയ്തീനെ ഒഴിഞ്ഞുമാറിയ പൌലോസ് അവന്റെ വാരിയെല്ലുകളില്‍ ശക്തമായി ഇടിച്ചു. അവന്‍ പോലീസ് വാഹനത്തിന്റെ മുന്‍പില്‍ തലയടിച്ചു താഴേക്ക് വീണു. അനുജന്‍ വീഴുന്നത് കണ്ട മുസ്തഫ ഉച്ചത്തില്‍ അലറിക്കൊണ്ട്‌ നേരെ കടയിലേക്ക് ഓടിക്കയറി വെട്ടുകത്തി എടുത്തു. അപ്പോഴേക്കും പന്ത്രണ്ടോളം ഗുണ്ടകള്‍ പൌലോസിനെ വളഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

“അങ്ങേരുടെ തെളപ്പ് ഇന്ന് തീരും…”

രവീന്ദ്രന്‍ സ്വയം പിറുപിറുത്തു.

“എടൊ സാറിനെ സഹായിക്കണ്ടേ..അവന്മാരുടെ കൈയില്‍ വടിവാളും ആയുധങ്ങളും ഉണ്ട്” ഒരു പോലീസുകാരന്‍ മറ്റുള്ളവരോട് ചോദിച്ചു.

“വേണ്ട..സി ഐ അറിഞ്ഞാല്‍ പ്രശ്നമാണ്..പൌലോസ് സാറിനു ട്രാന്‍സ്ഫറും സസ്പെന്‍ഷനും ഒന്നും ഒരു വിഷയമല്ല..ഇക്കൊല്ലം ഇത് മൂന്നാമത്തെ ട്രാന്‍സ്ഫര്‍ ആണ്…ഇയാള്‍ അവിടിരുന്നു കളി കണ്ടാല്‍ മതി…സാറ് പറഞ്ഞാല്‍ മാത്രമേ നമ്മളിതില്‍ ഇടപെടാവൂ….” മറ്റൊരു പോലീസുകാരന്‍ പറഞ്ഞു.

“വെട്ടി നുറുക്കടാ അവനെ..”

കത്തിയുമായി ചാടി വന്ന മുസ്തഫ ഗുണ്ടകളോട് അലറി. അവന്മാര്‍ വടിവാളുകള്‍ ഊരി പൌലോസിന് നേരെ കുതിച്ചു. ഒറ്റ സെക്കന്റ് കൊണ്ട് പൌലോസിന്റെ കൈയില്‍ സര്‍വീസ് റിവോള്‍വര്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഒരുത്തന്‍ കാല്‍മുട്ടിലെ അസ്ഥികള്‍ ചിതറി അലറി നിലത്ത് വീണു. മറ്റുള്ളവര്‍ അതുകണ്ട് ഞെട്ടി നിന്ന അതെ നിമിഷത്തില്‍ പൌലോസ് അവരെ ശക്തമായി ആക്രമിച്ചു. നിലത്തുണ്ടയിരുന്ന ഒരു വടിയെടുത്ത് അയാള്‍ തലങ്ങും വിലങ്ങും വീശി. ഗുണ്ടകള്‍ പല വഴിക്ക് ചിതറി വീണു. പൌലോസിന്റെ കൈയില്‍ രണ്ടു മൂന്നിടത്ത് വടിവാള്‍ കൊണ്ട് പോറലുകള്‍ ഏറ്റു ചോര ഒഴുകിയെങ്കിലും അവര്‍ എല്ലാവരെയും അയാള്‍ നിലം പരിശാക്കി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഓടാനായി ശ്രമിച്ച മുസ്തഫയെ അയാള്‍ ഓടിച്ചിട്ട്‌ പിടിച്ച് വണ്ടിക്കരുകില്‍ എത്തിച്ചു.

“നിന്നെയും ഇവന്മാരെയും ഞാന്‍ അറസ്റ്റ് ചെയ്തിരിക്കുന്നു…പോലീസിനെ ആക്രമിച്ച കുറ്റത്തിന്…ഉം..കേറടാ വണ്ടിയേല്‍…” അവന്റെ കരണം തീര്‍ത്ത് പ്രഹരിച്ചുകൊണ്ട് പൌലോസ് പറഞ്ഞു.

“നിങ്ങള്‍ ഇവന്മാരെ അവരുടെ വണ്ടികളില്‍ സ്റ്റേഷനില്‍ എത്തിക്ക്….” പൌലോസ് കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന പോലീസുകാര്‍ക്ക് നിര്‍ദ്ദേശം നല്‍കി. പോലീസ് വാഹനവും സുമോകളും സ്റ്റേഷനിലേക്ക് കുതിച്ചു.

“എടൊ എസ് ഐ..താന്‍ ഇതിനനുഭവിക്കും..നോക്കിക്കോടോ” വണ്ടിയില്‍ ഇരുന്ന മുസ്തഫ പൌലോസിനോട്‌ പകയോടെ പറഞ്ഞു.

“മക്കളെ മുസ്തഫെ..പൌലോസ് ഇന്നോ ഇന്നലെയോ അല്ല നിന്നെപ്പോലെയുള്ളവന്മാരെ കാണാന്‍ തുടങ്ങിയത്..ഇമ്മാതിരി ഒന്നര ചക്രത്തിന്റെ വിലയില്ലാത്ത ഭീഷണി ഇങ്ങോട്ട് ഇറക്കല്ലേ….കൂടിവന്നാല്‍ നിന്റെ ഏമാന്‍ സി ഐ എന്നെ അങ്ങ് ട്രാന്‍സ്ഫര്‍ ചെയ്യുമായിരിക്കും..എനിക്ക് പുല്ലാടാ ട്രാന്‍സ്ഫര്‍..റിട്ടയര്‍ ആകുന്നതിനു മുന്‍പ് കേരളത്തിലുള്ള എല്ലാ സ്റ്റെഷനുകളിലും ജോലി എടുത്തേക്കാം എന്നൊരു നേര്‍ച്ച എനിക്കുണ്ട്..അതുകൊണ്ട് നീ വേറെ വല്ല വഴീം നോക്ക്”

ഒരു വളവ് തിരിച്ചുകൊണ്ട് പൌലോസ് പറഞ്ഞു. മുസ്തഫയും മൊയ്തീനും ഒഴികെയുള്ള മറ്റു പ്രതികള്‍ ആ വണ്ടിയില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. വണ്ടി കുതിച്ചു പാഞ്ഞു.[തുടരും]….

കമ്പി കഥകള്‍ നിങ്ങളുടെ ഇമെയില്‍ കിട്ടാന്‍

ഇവിടെ നിങ്ങളുടെ ഇമെയില്‍ ID കൊടുത്ത് Subscribe ചെയ്താല്‍ പുതിയ കമ്പി കഥകള്‍ നിങ്ങളുടെ Inbox ല്‍ കിട്ടും ...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Malayalam Kambi Kathakal - അടിപൊളി മലയാളം കമ്പി കഥകള്‍ © 2017