Malayalam Kambi Kathakal - അടിപൊളി മലയാളം കമ്പി കഥകള്‍

Malayalam Kambi Kathakal, Kathakal Download , Kadakal Malayalam,Kathakal Mallu,Malayalam Kambikathakal, Kambi Pdf, Kathakal Malayalam,Kathakal Malayalam, മലയാളം കമ്പി കഥകള്‍

മൃഗം – 11

തുണ്ട് കഥകള്‍  – മൃഗം – 11

“യ്യോ എന്ത് പറ്റി ഈ കുട്ടിക്ക്..വാസൂ..ഇവളെ നമുക്ക് വേഗം ആശുപത്രിയില്‍ എത്തിക്കണം”

ഇതിനു മുന്‍പിലത്തെ പാര്‍ട്ട്‌ കള്‍ വായിക്കാന്‍ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക

ബോധരഹിതയായി കിടന്ന ദിവ്യയുടെ അരികിലെത്തി അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ തുറക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് ഡോണ പറഞ്ഞു. എന്താണ് ദിവ്യയ്ക്ക് സംഭവിച്ചത് എന്ന ചിന്തയോടെ നിന്നിരുന്ന വാസു രുക്മിണിയെ നോക്കി.

“വേണ്ട മോളെ..ഇന്നലെ രാത്രി അവള്‍ കുറെ മഴ നനഞ്ഞതല്ലേ..ചെറിയ പനിയുണ്ട്..ജീവനും മാനവും രക്ഷിക്കാന്‍ വേണ്ടി എന്റെ കുഞ്ഞ് ഓടിയ ഓട്ടം എനിക്ക് ഓര്‍ക്കാന്‍ കൂടി വയ്യ….ആ ക്ഷീണം ഇപ്പോഴും അവളെ മാറിയിട്ടില്ല.. എന്റെ മാനം കാക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണ് എന്റെ മോള്‍ സ്വന്തം ജീവന്‍ പണയപ്പെടുത്തിയത്..” വിങ്ങലോടെ രുക്മിണി പറഞ്ഞു.

“എന്നാലും അമ്മെ..നമുക്ക് ഏതെങ്കിലും ഹോസ്പിറ്റലില്‍ പോകാം..അതുകൊണ്ട് കുഴപ്പമൊന്നും ഇല്ലല്ലോ..” ഡോണ ദിവ്യയുടെ കവിളില്‍ തഴുകിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“ഇപ്പം വേണ്ട..നോക്കട്ടെ..പനി കുറഞ്ഞില്ലെങ്കില്‍ പിന്നീട് കൊണ്ട് പൊക്കോളാം…”

രുക്മിണി ശങ്കരന്റെ സഹായത്തോടെ ദിവ്യയെ ഉള്ളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ഡോണ ചോദ്യഭാവത്തില്‍ വാസുവിനെ നോക്കി. അവന്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. രുക്മിണി എന്ന അമ്മ എന്തുകൊണ്ടാണ് മകള്‍ക്ക് ബോധക്ഷയം ഉണ്ടായത് എന്നറിഞ്ഞിട്ടു തന്നെയാണ് അവളെ ആശുപത്രിയില്‍ കൊണ്ടുപോകേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞത്. വാസു ഡോണയുടെ ഒപ്പം ബൈക്കില്‍ എത്തുന്ന സമയം വരെ അമിതമായ ഉത്സാഹത്തോടെ അവനെത്തന്നെ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു ദിവ്യ. അപ്പോള്‍ അവള്‍ക്ക് യാതൊരു പ്രശ്നവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പക്ഷെ വാസുവിന്റെ ബൈക്ക് പടികടന്നു വരുകയും അവന്റെ പിന്നില്‍ ഇരുന്ന സുന്ദരിയായ പെണ്‍കുട്ടിയെ കാണുകയും കൂടി ചെയ്തതോടെ അവളുടെ മുഖത്ത് മിന്നിമറഞ്ഞ ഭാവങ്ങള്‍ താന്‍ കണ്ടതാണ്. ഒരു ദുരന്തത്തിന്റെ വാതില്‍ക്കല്‍ എത്തിയത് കൊണ്ട് അവളോടുള്ള വെറുപ്പും പകയും മറന്ന് ശങ്കരന്‍ അവളെ സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങിയ അന്നുതന്നെയാണ് വാസു അറിയാതെ ആണെങ്കിലും അവളുടെ മനസിനെ പാടെ തകര്‍ത്തുകൊണ്ട് കയറി വന്നത്. ഒരിക്കലും മനസുഖം വിധിച്ചിട്ടില്ല തന്റെ ഈ പാവം മകള്‍ക്ക്.

ശങ്കരന്‍ അവളെ കട്ടിലില്‍ കിടത്തിയിട്ട് പുറത്തേക്ക് പോയപ്പോള്‍ രുക്മിണി തളര്‍ന്നു കിടക്കുന്ന ദിവ്യയുടെ അരികില്‍ വ്യഥയോടെ ഇരുന്നു. വാസുവിന്റെയൊപ്പം ആ പെണ്‍കുട്ടിയെ കണ്ടത് അവളിലുണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്ന ആഘാതം എത്ര വലുതാണ് എന്ന് അവള്‍ക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. വളരെ മൃദുവായ മനസാണ് തന്റെ പൊന്നോമന മകള്‍ക്ക്. സ്നേഹിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയാല്‍ പിന്നെ അന്ധമായി സ്നേഹിച്ചുകളയും. വാസുവിനെ അവള്‍ സ്വജീവനേക്കാള്‍ ഉപരിയായി സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്. അവനാണ് ഇന്ന് അവളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദു. അവനുവേണ്ടിയും അവന്‍ മുഖാന്തിരവുമാണ് അവള്‍ മോശപ്പെട്ട ജീവിത രീതിയില്‍ നിന്നും നന്മയിലേക്ക് പരിവര്‍ത്തിതയായത്. ശരീരവും മനസും വാസുവിന് വേണ്ടി സ്വയം അര്‍പ്പിച്ചു ജീവിക്കുന്ന ഈ പാവം ഇപ്പോള്‍ എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടവളെപ്പോലെ മനസ്സില്‍ ഇരുള്‍ കയറി വീണു പോയതാണ്. രുക്മിണിയുടെ കണ്ണുകളില്‍ നിന്നും രണ്ടു തുള്ളി കണ്ണീര്‍ ഉതിര്‍ന്നു വീണു.

“മോളെ..എന്റെ മോളെ..കണ്ണ് തുറക്ക്..”

അവള്‍ ദിവ്യയെ തലോടിക്കൊണ്ട് വിളിച്ചു. ദിവ്യ മെല്ലെ ബോധത്തിലേക്ക്‌ തിരികെയെത്തി. പൊട്ടിക്കരയാന്‍ ആഞ്ഞ അവള്‍ പക്ഷെ വേഗം അത് നിയന്ത്രിച്ചു.

“അമ്മെ…ഞാനിവിടെ കിടന്നോട്ടെ..എന്നെ വിളിക്കല്ലേ..ഞാന്‍ ഉറങ്ങി എന്ന് അവരോട് പറഞ്ഞാല്‍ മതി..അവര്‍ പോയ ശേഷം ഞാന്‍ എഴുന്നേറ്റോളാം..” ദിവ്യ പതിഞ്ഞ, എന്നാല്‍ തകര്‍ന്ന സ്വരത്തില്‍ രുക്മിണിയോട് പറഞ്ഞു.

“എന്ത് പറ്റി മോളെ നിനക്ക്..നീ കരുതുന്നത് പോലെ ഒന്നും കാണില്ല..വാസുവിനെ നിനക്ക് അറിയില്ലേ..” രുക്മിണി അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു.

“അമ്മെ..അമ്മ പോ..ഞാന്‍..ഞാനിവിടെ കിടന്നോട്ടെ…ഞാന്‍…”

അവസാനം കരഞ്ഞുപോയ ദിവ്യ വേഗം തിരിഞ്ഞു കിടന്നു. രുക്മിണി കണ്ണുകള്‍ ഒപ്പിയിട്ട് എഴുന്നേറ്റ് പുറത്തേക്ക് ചെന്നു. വാസുവും ഡോണയും ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവളെ കാത്ത് പുറത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു.

“എങ്ങനെയുണ്ട് അമ്മെ ദിവ്യയ്ക്ക്?” വാസു ചോദിച്ചു.

“അവള്‍ ഉറങ്ങി മോനെ..ഉറങ്ങിക്കോട്ടെ..നല്ല ക്ഷീണമുണ്ട് പാവത്തിന്…”

രുക്മിണി തന്റെ മനോവേദന മറച്ച് പുഞ്ചിരി വരുത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ശങ്കരനും അവിടെ സോഫയില്‍ വിഷണ്ണനായി ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. തങ്ങള്‍ കയറി വന്നപ്പോള്‍ ദിവ്യയ്ക്കുണ്ടായ ബോധക്ഷയം വാസുവിനെയും ഡോണയെയും വിഷമിപ്പിച്ചിരുന്നു. അല്‍പനേരം അവരാരും തന്നെ സംസാരിച്ചില്ല.

“മോനെ കുടിക്കാന്‍ ചായ എടുക്കട്ടെ” രുക്മിണി നിശബ്ദതയ്ക്ക് വിരാമമിട്ട്‌ ചോദിച്ചു.

“വേണ്ടമ്മേ..ഇപ്പോള്‍ ചായ വേണ്ട..ങാ പിന്നെ അച്ഛാ അമ്മെ ഇത് ഡോണ..ഒരു ടിവി ചാനലിലാണ് ജോലി ചെയ്യുന്നത്.. നിങ്ങള്‍ കണ്ടു കാണാന്‍ ഇടയുണ്ട്” വാസു ഡോണയെ ശങ്കരനും രുക്മിണിക്കും പരിചയപ്പെടുത്തി.

“ഉവ്വ്..നിന്റെ ഒരു ഇന്റര്‍വ്യൂ ഈ അടുത്തിടെ ഈ കുട്ടിയല്ലേ അവതരിപ്പിച്ചത്..” രുക്മിണി അവളുടെ മുഖം ഓര്‍ത്തെടുത്തുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. ഡോണ തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് പുഞ്ചിരിച്ചു. ശങ്കരനും അത്ഭുതത്തോടെ അവളെ നോക്കി.

“മോള് ടിവി ചാനലില്‍ ആണോ ജോലി ചെയ്യുന്നത്? ഞാന്‍ ആദ്യമായാണ് ഒരു മാധ്യമ പ്രവര്‍ത്തകയെ നേരില്‍ കാണുന്നത്”

ശങ്കരന്‍ തന്റെ അത്ഭുതം മറച്ചു വയ്ക്കാതെ പറഞ്ഞു.

“അതെ അങ്കിള്‍..എവര്‍ഗ്രീന്‍ ചാനലില്‍ ആണ് ഞാന്‍ ജോലി ചെയ്യുന്നത്” ഡോണ പറഞ്ഞു.

“നിങ്ങള്‍ എങ്ങനെയാണ് പരിചയപ്പെട്ടത്?” അറിയാനുള്ള ആകാംക്ഷ മറച്ചു വയ്ക്കാതെ രുക്മിണി ചോദിച്ചു.

“അമ്മെ ഇവിടെ വന്ന ഗീവര്‍ഗീസ് അച്ചന്‍ മുഖേനയാണ് ഇവളെയും കുടുംബത്തെയും ഞാന്‍ പരിചയപ്പെട്ടത്..അതൊക്കെ പിന്നീട് വിശദമായി പറയാം..ആദ്യം ഇന്നലെ നടന്ന സംഭവങ്ങള്‍ ഇവളോട്‌ പറഞ്ഞു കൊടുക്ക്..കൊച്ചിയിലുള്ള ഒരു ടീമിനെ ഇക്കാര്യത്തില്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് സംശയമുണ്ട്..അവര്‍ക്കെതിരെ തെളിവുകള്‍ ശേഖരിക്കുന്ന ജോലിയിലാണ് ഇവളിപ്പോള്‍..ഇവളുടെ ഒരു കൂട്ടുകാരിയെ പീഡിപ്പിച്ചു കൊന്ന അവര്‍ക്കെതിരെ പോലീസിന്റെ പക്കല്‍ യാതൊരു തെളിവും ഇല്ല. കൊച്ചി അധോലോകം ഭരിക്കുന്ന അവരെ യാതൊരു പഴുതുമില്ലാതെ നിയമത്തിന്റെ കൈകളില്‍ എത്തിക്കാന്‍ പ്രതിജ്ഞ എടുത്തിരിക്കുകയാണ് ഇവള്‍..ഇവളുടെ ജീവനും ഭീഷണിയുള്ളത് കൊണ്ട് എന്നെ ഇവളുടെ ബോഡി ഗാര്‍ഡ് ആയി ജോലിക്ക് വച്ചിരിക്കുകയാണ്….ഈ അടുത്തിടെ അവിടെ ചില പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഞാനുമായി ഉണ്ടായത് ടിവിയില്‍ കണ്ടതല്ലേ? ആ പെണ്ണ് ഈ പറയുന്ന മൂവരില്‍ ഒരുത്തന്റെ സഹോദരിയാണ്..ഞാന്‍ അവളെ ആക്രമിച്ചതിന്റെ പ്രതികാരമായാണ് അവന്മാര്‍ ഇവിടെയെത്തി നിങ്ങളെ ഉപദ്രവിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചത് എന്ന് ഞങ്ങള്‍ക്ക് സംശയമുണ്ട്..അവര്‍ തന്നെയാണോ ഇതിന്റെ പിന്നില്‍ എന്നറിയാനാണ് ഇവള്‍ എന്റെ ഒപ്പം വന്നത്…”

വാസു തങ്ങളുടെ വരവിന്റെ ഉദ്ദേശം വിവരിച്ചു. ശങ്കരന്‍ തലേ രാത്രി നടന്ന കാര്യങ്ങള്‍ വിവരിച്ചു. ഡോണയുടെ ക്യാമറ അത് ഒപ്പിയെടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തന്നെ കെട്ടിയിട്ട ശേഷം രുക്മിണിയെ വിവസ്ത്രയാക്കാന്‍ അവര്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ദിവ്യ അവരെ വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ട് പുറത്ത് നിന്നും ഓടിയതും തുടര്‍ന്നു താന്‍ നാട്ടുകാരെ കൂട്ടി അവരെ തിരക്കി ഇറങ്ങിയതും ദിവ്യ നദിയില്‍ ചാടി രക്ഷപെട്ടതുമെല്ലാം ശങ്കരന്‍ വിവരിച്ചു പറഞ്ഞു. ദിവ്യയുടെ ജീവന്‍ പണയപ്പെടുത്തിയുള്ള സാഹസം കേട്ടപ്പോള്‍ ഡോണയുടെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞു പോയിരുന്നു. അവള്‍ ആരും കാണാതെ കണ്ണുകള്‍ തുടച്ചു.

“പോലീസില്‍ പരാതിപ്പെട്ടില്ലേ അങ്കിള്‍?” ശങ്കരന്‍ പറഞ്ഞു നിര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ ക്യാമറ ഓഫാക്കിയിട്ട്‌ അവള്‍ ചോദിച്ചു.

“ഉവ്വ്..ഇന്ന് രാവിലെ തന്നെ ഞാനും നാട്ടുകാരില്‍ ചിലരും കൂടി എസ് ഐയെ ചെന്നു കണ്ടു..രവീന്ദ്രന്‍ എന്ന പോലീസുകാരനായിരുന്നു ഇന്നലെ രാത്രി സ്റ്റേഷന്റെ ചാര്‍ജ്ജ്..അയാള്‍ മനപൂര്‍വ്വം ഞാനും മോളും ചെയ്ത ഫോണ്‍ വിളികള്‍ അവഗണിച്ചു..അയാളും ഇവിടെ എത്തിയവരും തമ്മില്‍ എന്തോ ബന്ധമുണ്ട്…എസ് ഐ ഈ വിവരം അറിഞ്ഞതെ ഇല്ലായിരുന്നു..അദ്ദേഹം ഇവിടെയെത്തി എന്റെ പക്കല്‍ നിന്നും പരാതി എഴുതി വാങ്ങിച്ചിട്ടാണ് പോയത്..രവീന്ദ്രനെ ഞങ്ങളുടെ മുന്‍പില്‍ വച്ചുതന്നെ ഒന്ന് പൊട്ടിക്കുകയും ചെയ്തു..” ശങ്കരന്‍ പറഞ്ഞു.

“ആരാ അങ്കിളേ ഇവിടുത്തെ എസ് ഐ?”

“പൌലോസ് എന്നാണ് സാറിന്റെ പേര്..”

“വാസൂ..നമുക്ക് പോകുന്ന വഴി എസ് ഐയെ ഒന്ന് കാണണം” ഡോണ പറഞ്ഞു.

പിന്നെ അവള്‍ ലാപ്ടോപ് എടുത്ത് അറേബ്യന്‍ ഡെവിള്‍സ് സംഘത്തിലെ മൂവരുടെയും ഫോട്ടോകള്‍ ശങ്കരനെയും രുക്മിണിയെയും കാണിച്ചു.

“ഇന്നലെ ഇവിടെ വന്നവര്‍ ഇവരാണോ?” അവള്‍ ഇരുവരോടുമായി ചോദിച്ചു.

രുക്മിണിയും ശങ്കരനും ആ ഫോട്ടോകളിലേക്ക് കുറെ നേരം നോക്കിയ ശേഷം പരസ്പരം നോക്കി.

“അവര്‍ മുഖം മറച്ചിരുന്നു..അതുകൊണ്ട് തീര്‍ത്ത് ഒന്നും പറയാന്‍ പറ്റുന്നില്ല മോളെ” ശങ്കരന്‍ ഫോട്ടോകളില്‍ വീണ്ടും നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“മോള്‍ പുറത്ത് നിന്നുകൊണ്ട് അവളുടെ മൊബൈലില്‍ അവരുടെ ഫോട്ടോകള്‍ എടുത്തിട്ടുണ്ട്..അവളത് എസ് ഐയെ കാണിക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന് അയച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു” രുക്മിണിയാണ് അത് പറഞ്ഞത്.

“ആണോ..വൌ ഗുഡ്..അമ്മെ ആ ഫോട്ടോകള്‍ എനിക്കൊന്നു കാണാന്‍ പറ്റുമോ?’ ഉത്സാഹത്തോടെ ഡോണ ചോദിച്ചു.

“മോള്‍ടെ പക്കലാണ്..അവള്‍ കിടന്നു..ഇപ്പൊ വിളിക്കണോ..”

ഡോണ അല്‍പനേരം ചിന്തയിലാണ്ടു. പിന്നെ വേണ്ടെന്നു തലയാട്ടി.

“പോലീസിനു നല്‍കി എന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്..ഞങ്ങള്‍ എസ് ഐയെ കാണുന്നുണ്ട്..അദ്ദേഹത്തിന്റെ പക്കല്‍ നിന്നും എടുത്തോളാം..” അവള്‍ പറഞ്ഞു.

“പക്ഷെ ഇവരുടെ ശരീരഘടന കണ്ടിട്ട് ഇവര്‍ തന്നെയാണ് വന്നത് എന്നെനിക്ക് സംശയമുണ്ട്..വാസൂ..ആ രവീന്ദ്രന് ഇതില്‍ എന്തോ പങ്കുണ്ട്.. എനിക്കുറപ്പാണ്.. കാരണം ഇന്നലെ അവന്‍ മനപ്പൂര്‍വ്വം നൈറ്റ് ഡ്യൂട്ടിക്ക് കയറിയതാണ് എന്നാണ് ഞാന്‍ അറിഞ്ഞത്..ഇവിടെ നിന്നും ഫോണ്‍ ചെന്നാല്‍ പോലീസ് സഹായം കിട്ടരുത് എന്നവനു നിര്‍ബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ..മോള്‍ രണ്ടു തവണ സ്റ്റെഷനിലെക്ക് വിളിച്ചിട്ടും അവന്‍ പോലീസിനെ വിട്ടില്ല..പിന്നെ ഞാനും വിളിച്ചു..എന്നിട്ടും ആരും വന്നില്ല…അവനിതില്‍ പങ്കുണ്ട് എന്നത് ഉറപ്പാണ്..” ശങ്കരന്‍ പകയോടെ പറഞ്ഞു.

“ആരാ ഈ രവീന്ദ്രന്‍?” ഡോണ ചോദിച്ചു.

“ഒരു പോലീസുകാരനാണ്..ഇവനുമായി ചെറിയ പ്രശ്നം മുന്‍പ് ഉണ്ടായതിന്റെ ചൊരുക്ക് അവനെന്നോടും കുടുംബത്തോടും ഉണ്ട്..” ശങ്കരന്‍ പറഞ്ഞു.

“ഓഹോ..വാസൂ..അപ്പോള്‍ അവന്മാര്‍ക്ക് ഇവിടെയും ആളുകളുണ്ട്..നമ്മള്‍ വളരെ സൂക്ഷിക്കണം..ചിലപ്പോള്‍ ഇനിയും ഇവിടെ ഉള്ളവര്‍ക്ക് നേരെ അവര്‍ ആക്രമണം നടത്തിയേക്കാം..നമുക്ക് ഇവരെ കൊച്ചിക്ക് കൊണ്ടുപോയാലോ” ഡോണ വാസുവിനെ നോക്കി.

“ഇല്ല മോളെ..അങ്ങനെ പേടിച്ചോടാന്‍ ഞാന്‍ തയാറല്ല..പക്ഷെ എന്റെ ഭയം എന്റെ മകളെ ഓര്‍ത്താണ്. അവന്മാര്‍ അവളെ പിടിച്ചുകൊണ്ടു പോകാനാണ് ഇന്നലെ വന്നത്..അവള്‍ അവരുടെ കൈയില്‍ പെട്ടിരുന്നെങ്കില്‍..ഞങ്ങള്‍ക്കത് ചിന്തിക്കാന്‍ കൂടി കഴിയുന്നില്ല…ഇനിയും എന്റെ മോള്‍ക്ക് നേരെ എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം ഉണ്ടാകുമോ എന്നാണ് എന്റെ ഏകഭയം……” ശങ്കരന്‍ വിങ്ങിപ്പൊട്ടി.

വാസുവിന്റെ മുഖത്ത് പക നിറഞ്ഞു. ശരിയാണ് അച്ഛന്‍ പറയുന്നത്. ഇന്നലെ ദിവ്യയെ അവര്‍ക്ക് ലഭിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ ഒരുപക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ അവള്‍ ജീവനോടെ കാണുമായിരുന്നോ എന്ന് തന്നെ പറയാന്‍ പറ്റില്ല. അവളുടെ അസാമാന്യ ധൈര്യമാണ് ഇന്നലെ ഈ വീടിനു സംഭവിച്ച ദുരന്തം ഒഴിഞ്ഞുപോകാന്‍ കാരണം. പാവം..അവളെ തനിക്ക് തനിച്ചൊന്നു കാണണം. പക്ഷെ അച്ഛന്‍! അന്ന് അവളെയും തന്നെയും ഒരുമിച്ചു കണ്ടതിനാണ് തന്നെ അര്‍ദ്ധരാത്രി നിര്‍ദ്ദയം ഇവിടെ നിന്നും ഇറക്കിവിട്ടത്. താന്‍ കാണാന്‍ ചെന്നാല്‍ അത് അച്ഛന് ഇഷ്ടപ്പെടില്ല. വേണ്ട..പിന്നീട് ഫോണ്‍ ചെയ്ത് സംസാരിക്കാം..അതുമതി. അവന്‍ മനസ്സില്‍ കണക്കുകൂട്ടി.

“അതെ അങ്കിളേ..മോള്‍ടെ ജീവന് ഭീഷണിയുണ്ട്..ഇന്നലെ സംഭവിച്ച പരാജയം അവന്മാര്‍ മറക്കാനിടയില്ല..ഞങ്ങള്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവര്‍ തന്നെയാണ് ഈ സംഭവത്തിനു പിന്നിലെങ്കില്‍, അവര്‍ ഇനിയും എത്തും..മനസ്സില്‍ ഉന്നിയത് നേടാതെ പിന്മാറുന്നവര്‍ അല്ല അവര്‍..”

ഡോണയുടെ വാക്കുകള്‍ ശങ്കരനിലും രുക്മിണിയിലും ഭയത്തിന്റെ വേലിയേറ്റം ഉണ്ടാക്കി. ഇനിയും ഒരു ആക്രമണം ഉണ്ടായാല്‍, അവര്‍ക്ക് തോല്‍വി സംഭവിക്കണമെന്നില്ല. മകള്‍ സ്കൂളില്‍ പോകുന്ന കുട്ടിയാണ്. വഴിയില്‍ വച്ചും അവളുടെ ജീവന് ഭീഷണി ഉണ്ടാകാം. രുക്മിണി ആശങ്കയോടെ വാസുവിനെ നോക്കി.

“മോനെ..ഇങ്ങനെയാണെങ്കില്‍ ഞങ്ങള്‍ എന്ത് ചെയ്യും?” അവള്‍ ചോദിച്ചു.

“ആദ്യം ഇത് ഞങ്ങള്‍ സംശയിക്കുന്നവര്‍ തന്നെയാണോ എന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തണം. അതിന് ഞങ്ങള്‍ എസ് ഐയെ കണ്ടൊന്നു സംസാരിക്കട്ടെ. അദ്ദേഹത്തിന് ആരെ എങ്കിലും സംശയം ഉണ്ടോ എന്നറിയണമല്ലോ..എന്തായാലും ഉടനെ അവര്‍ വീണ്ടുമൊരു ശ്രമം നടത്തില്ല. അതുകൊണ്ട് തല്ക്കാലം പേടിക്കാനില്ല എന്നാണെനിക്ക് തോന്നുന്നത്. എസ് ഐയെ കണ്ട ശേഷം ബാക്കി കാര്യങ്ങള്‍ തീരുമാനിക്കാം..” വാസു പറഞ്ഞു.

“അതെ..നമുക്ക് ഉടന്‍ തന്നെ സ്റ്റെഷനിലേക്ക് പോകാം” ഡോണ പോകാന്‍ തയാറായി എഴുന്നേറ്റുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ചോറ് ഉണ്ടിട്ടു പോകാം മോളെ” രുക്മിണി പറഞ്ഞു.

“ഷുവര്‍..അമ്മ ഉണ്ടാക്കിയ ആഹാരം കഴിക്കാന്‍ കിട്ടിയ ഈ ചാന്‍സ് ഞാന്‍ കളയില്ല” അവള്‍ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ദിവ്യയെയും വിളിക്കമ്മേ” വാസുവാണ് അത് പറഞ്ഞത്.

അവള്‍ തന്നെ വിളിക്കരുത് എന്ന് പറഞ്ഞത് രുക്മിണി ഓര്‍ത്തു.

“വേണ്ട മോനെ..അവള്‍ക്ക് നല്ല ക്ഷീണമുണ്ട്..കിടന്നോട്ടെ…നിങ്ങള്‍ കഴിക്ക്…”

അവള്‍ മനസിലെ ദുഃഖം മറച്ചുവച്ച് പറഞ്ഞു. വാസുവിന്റെ മുഖം വാടിയത് രുക്മിണി ശ്രദ്ധിച്ചു. അവളെ കാണാന്‍ അവനാഗ്രഹമുണ്ട്..പക്ഷെ ശങ്കരേട്ടന്‍ ഇപ്പോള്‍ ദിവ്യയോട് പഴയ വൈരമോക്കെ മറന്ന് നല്ല രീതിയില്‍ ആയിരിക്കുന്ന സമയമാണ്. ഇപ്പോള്‍ ശങ്കരേട്ടന്‍ വാസുവിനോട് മറുത്തൊന്നും പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ദിവ്യയും അവനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ചേട്ടന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടണം എന്നില്ല. തല്‍ക്കാലം അവനെ അവള്‍ കാണണ്ട എന്ന് തന്നെ രുക്മിണി തീരുമാനിച്ചു. അവളുടെ മനസ്സിലും ഇപ്പോള്‍ എന്താണ് ചിന്ത എന്നും തനിക്കറിയില്ല. ഇവര്‍ പോയ ശേഷം അവളോട്‌ സംസാരിക്കണം. രുക്മിണി മനസ്സിലോര്‍ത്തു.

ഊണ് വിഭവസമൃദ്ധം ആയിരുന്നെങ്കിലും ദിവ്യയുടെ അസാന്നിധ്യം കാരണം വാസുവിന് അത് ആസ്വദിച്ചു കഴിക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല. പക്ഷെ ഡോണ നന്നായി ആസ്വദിച്ചു തന്നെയാണ് കഴിച്ചത്.

“ഇതാണ് രുചി..ഈ സ്വാദ് ഒരിക്കലും ഞങ്ങള്‍ക്ക് നഗരത്തില്‍ കിട്ടില്ലമ്മേ…” ഡോണ രുക്മിണിയുടെ പാചകത്തെ പുകഴ്ത്തി.

“ഇനിയും മോള് വരണം..അടുത്ത തവണ വരുമ്പോള്‍ ഒരു ദിവസമെങ്കിലും ഇവിടെ താമസിച്ചിട്ടെ പോകാവൂ” രുക്മിണി അവള്‍ക്ക് കറി ഒഴിക്കുന്നതിനിടെ പറഞ്ഞു.

“വരും അമ്മെ..ഉറപ്പായും വരും..വാസുവിന്റെ വീട് എന്റെ വീട് പോലെ തന്നെയാണ്..എത്രയും പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഞാന്‍ ഇങ്ങോട്ട് വരും..”

ഡോണ ആ പറഞ്ഞത് ദിവ്യയുടെ കാതുകളില്‍ എത്തിയിരുന്നു. തന്റെ എല്ലാമെല്ലാമായിരുന്ന വാസുവേട്ടനെ അവള്‍ വശീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോള്‍ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കൂടി അവള്‍ കൈയിലെടുത്തിരിക്കുന്നു. വാസുവേട്ടന്റെ വീട് അവളുടെയും വീടാണത്രേ..കഠിനമായ ദുഖത്തോടെ ദിവ്യ ചിന്തിക്കുകയായിരുന്നു. പണക്കാരിയും പരിഷ്കാരിയുമായ നഗര സുന്ദരിയെ കണ്ടപ്പോള്‍ തന്നെ മറന്നിരിക്കുന്നു വാസുവേട്ടന്‍. ഇത്രയേ ഉള്ളു ആണുങ്ങളുടെ സ്നേഹം. ഇത്ര നേരമായിട്ടും തന്നെ ഒന്ന് വന്നുകാണാന്‍ പോലും വാസുവേട്ടന്‍ ശ്രമിച്ചില്ലല്ലോ..എന്തിനു വിളിക്കണം..തന്നെക്കൊണ്ട് വല്ല ആവശ്യവും ഉണ്ടെങ്കില്‍ അല്ലെ അതൊക്കെ ചെയ്യൂ. വാസുവേട്ടന്‍ തന്നെ മറന്നിരിക്കുന്നു..ദിവ്യ കമിഴ്ന്നുകിടന്ന് ഏങ്ങലടിച്ചു. അവള്‍ പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേ..എത്രയും പെട്ടെന്നുതന്നെ അവളിങ്ങോട്ടു വരുമെന്ന്..അതിനര്‍ത്ഥം വാസുവേട്ടന്റെ ഭാര്യയായി എത്തുമെന്നല്ലേ..അതുകൊണ്ടല്ലേ അവള്‍ ഇത് തന്റെ കൂടി വീടാണ് എന്ന് പറഞ്ഞത്. തന്റെ സ്വപ്നസൌധം ഒരു ചില്ലുകൊട്ടാരം പോലെ തകര്‍ന്നു വീഴുന്നത് ദിവ്യ കണ്ടു. ഇന്നലെ ആ കാപാലികന്മാര്‍ തന്നെ വേട്ടയാടിയപ്പോഴും രക്ഷപെടാനുള്ള ഊര്‍ജ്ജം ലഭിച്ചത് വാസുവേട്ടന്റെ ഒപ്പമുള്ള ജീവിതം എന്ന സ്വപ്നത്തില്‍ നിന്നുമായിരുന്നു. അതിനുവേണ്ടിയാണ് താന്‍ അവരില്‍ നിന്നും തന്റെ ശരീരം പവിത്രമായി സൂക്ഷിക്കാനായി മരണപ്പാച്ചില്‍ നടത്തിയത്. പക്ഷെ അതൊക്കെ വെറും പാഴ് വേല ആയിരുന്നു എന്ന് ഇപ്പോഴാണ്‌ മനസിലാകുന്നത്. വാസുവേട്ടന് തന്നെ ഇനി വേണ്ട..ഇതാ കണ്ടോടി എന്റെ പെണ്ണിനെ എന്ന് എന്നെ കാണിക്കാനല്ലേ വാസുവേട്ടന്‍ അവളെയും കൂട്ടി എത്തിയത്? ഇപ്പോള്‍ താന്‍ എവിടെ എന്ന് പോലും തിരക്കാതെ വെട്ടി വിഴുങ്ങുന്നു. അല്പമെങ്കിലും സ്നേഹം തന്നോട് കാണും എന്നാണ് താന്‍ കരുതിയിരുന്നത്..ഇല്ല..വാസുവേട്ടന് തന്നോട് അല്പം പോലും സ്നേഹമില്ല..വേണ്ട..തനിക്കാരും വേണ്ട. അച്ഛനും തന്നെ വേണ്ടായിരുന്നു..പക്ഷെ ഇന്ന് ആ മനസ് മാറിയപ്പോള്‍ തനിക്ക് വാസുവേട്ടനെ നഷ്ടമായിരിക്കുന്നു..ഇനി എന്തിനാണ് താന്‍ ജീവിക്കുന്നത്! ദിവ്യ കഠിനമായ ദുഖത്തോടെ ഏങ്ങലടിച്ചു നിശബ്ദമായി കരഞ്ഞു.

“ഹോ..ഇത്രയധികം ഭക്ഷണം ഞാന്‍ ഈ അടുത്ത കാലത്തൊന്നും കഴിച്ചിട്ടില്ല..രുചി കാരണം യാതൊരു അളവുമില്ലതാണ് തട്ടിവിട്ടത്..ഇങ്ങനെ പത്തു ദിവസം കഴിച്ചാല്‍ ഞാന്‍ ഗുണ്ടുമണി പോലെ ആകും”

ആഹാരം കഴിച്ചു കൈകഴുകിയ ശേഷം ഡോണ പോകാന്‍ തയാറെടുത്തു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“മോള്‍ അത്രയൊന്നും കഴിച്ചില്ല..കുറച്ചുകൂടി കഴിക്കാമായിരുന്നു” രുക്മിണി പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

“യ്യോ..എന്റമ്മേ..മതി..വയറു പൊട്ടാറായി..ഇതേപോലെ രുചികരമായ ആഹാരം മുന്‍പ് ഞാനെന്റെ മുംതാസിന്റെ വീട്ടില്‍ നിന്നും മാത്രമാണ് കഴിച്ചിട്ടുള്ളത്…” അത് പറയുമ്പോള്‍ ഡോണയുടെ മുഖത്ത് ദുഃഖം വന്നു മൂടിയിരുന്നു.

“എന്നാല്‍ ഞങ്ങള്‍ ഇറങ്ങട്ടെ അമ്മെ..ദിവ്യയോട് സൂക്ഷിക്കാന്‍ പറയണം..പുറത്ത് പോകുമ്പോള്‍ നല്ല കരുതല്‍ വേണം..എസ് ഐയെ കണ്ട ശേഷം ചില തീരുമാനങ്ങള്‍ എടുക്കാനുണ്ട്..എന്നിട്ട് ഞാന്‍ വിളിക്കാം.. എന്ത് പ്രശ്നം ഉണ്ടായാലും എന്റെ മൊബൈലില്‍ വിളിച്ചു വിവരം അറിയിക്കണം” വാസു പറഞ്ഞു.

“ശരി മോനെ..നീ ഇടയ്ക്കിടെ വന്നാല്‍ അത് ഞങ്ങള്‍ക്ക് വലിയ ആശ്വാസമായിരിക്കും” രുക്മിണി പറഞ്ഞു.

“അതെ..നീ വല്ലപ്പോഴും ഇങ്ങോട്ട് വരണം…” ശങ്കരനും രുക്മിണിയുടെ അഭിപ്രായമായിരുന്നു.

“ശ്രമിക്കാം..എന്നാല്‍ പോട്ടെ അച്ഛാ..അമ്മെ”

ബൈക്കില്‍ ഇരുന്നുകൊണ്ട് വാസു പറഞ്ഞു. ഡോണയും അവന്റെ പിന്നില്‍ കയറിയിരുന്നു. തന്റെ മുറിയില്‍ നിന്നും തകര്‍ന്ന മനസോടെ ദിവ്യ അവര്‍ ബൈക്കില്‍ ഇരിക്കുന്നത് കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ മനസ്സില്‍ വലിയൊരു അഗ്നികുണ്ഡം കത്തിയെരിയുകയായിരുന്നു. തന്റെ എല്ലാ സ്വപ്നങ്ങളും ജീവിത ലക്‌ഷ്യം തന്നെയും തകര്‍ത്തുകൊണ്ട് വാസുവിന്റെ ബൈക്ക് പടികടന്നു പോകുന്നത് നോക്കി പൊട്ടിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവള്‍ കട്ടിലിലേക്ക് വീണു.

“ഭ കഴുവര്‍ട മോനെ..പെണ്ണുങ്ങളെ തല്ലിയാണോടാ ആണത്തം കാണിക്കുന്നത്? അതും നിനക്ക് ജന്മം നല്‍കിയ സ്വന്തം അമ്മയെ?”

പൌലോസിന്റെ ഗര്‍ജ്ജനത്തിനൊപ്പം പടക്കം പൊട്ടുന്നത് പോലെയുള്ള അടിയുടെ ശബ്ദവും ചേര്‍ന്നാണ് സ്റ്റേഷനിലേക്ക് ചെന്ന വാസുവിനെയും ഡോണയെയും എതിരേറ്റത്. ആരോ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് വീഴുന്ന ശബ്ദവും അവര്‍ കേട്ടു. ഡോണ അങ്കലാപ്പോടെ വാസുവിനെ നോക്കി.

“അയ്യോ സാറെ തല്ലല്ലേ..ഇനി മേലാല്‍ ഞാന്‍ അങ്ങനെ ചെയ്യില്ല..എന്നെ കൊല്ലല്ലേ” ആരുടെയോ ദൈന്യത കലര്‍ന്ന നിലവിളി അവരുടെ കാതിലേക്ക് എത്തി.

“ഇനി അവനെ തല്ലണ്ട സാറേ..അവന്‍ ചത്തുപോകും” ഏതോ ദുര്‍ബ്ബലമായ സ്ത്രീശബ്ദം.

“കണ്ടോടാ..ഇതാണ് ഒരമ്മയുടെ മനസ്..നീ ചെറ്റത്തരം കാണിച്ചിട്ടും നിന്റെ ദേഹം നോവുമ്പോള്‍ അവരുടെ മനസാണ് നോവുന്നത്..പട്ടിക്കഴുവര്‍ട മോനെ ഇനി ഈ അമ്മയുടെ കണ്ണില്‍ നിന്നും ഒരുതുള്ളി കണ്ണീര്‍ വീഴാന്‍ നീ കാരണമായാല്‍..നിന്റെ ശവക്കുഴി വെട്ടി വച്ചിട്ടെ നീ അതിനു തുനിയാവൂ..ഇറങ്ങിപ്പോടാ..”

നല്ല കരുത്തനായ ഒരു യുവാവ് വായില്‍ നിന്നും ചോര ഒലിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഇറങ്ങി വരുന്നത് വാസുവും ഡോണയും കണ്ടു. അവന്‍ കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“ഉം..അമ്മ പൊക്കോ..ഇനി അവന്‍ കുഴപ്പം ഉണ്ടാക്കത്തില്ല..ചെല്ല്….”

“ശരി സാറേ..സ്വന്തം വീട്ടില്‍ പേടിക്കാതെ ജീവിക്കണം എന്നെ എനിക്കുള്ളൂ സാറേ..അതിനും ഞാന്‍ വയറ്റില്‍ ചുമന്നു പ്രസവിച്ച മോന്‍ സമ്മതിക്കത്തില്ലെന്നു വന്നാല്‍ എന്ത് ചെയ്യും…”

“എന്ത് ചെയ്യാം..ചില ജന്മങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആണ്..എന്തായാലും ഇനി അമ്മ പേടിക്കണ്ട..എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ട് എങ്കില്‍ അപ്പോള്‍ത്തന്നെ എന്നെ വിവരം അറിയിക്കണം..അതോടെ അവന്റെ സുഖം പൂര്‍ണ്ണമായി ഞാന്‍ മാറ്റിത്തരാം..പൊക്കോ”
“നന്ദി സാറേ..വളരെ നന്ദി”
മെലിഞ്ഞുണങ്ങിയ ഒരു സ്ത്രീരൂപം എസ് ഐയുടെ മുറിയില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി വരുന്നത് ഡോണ കണ്ടു. ആ പോയവന്റെ തള്ള ആണ്. പാവം. അവന്റെ കൂടെ ആ അമ്മ ഓട്ടോയില്‍ കയറി പോകുന്നത് അവള്‍ നോക്കിനിന്നു.
“സര്‍..രണ്ടു പേര്‍ കാണാന്‍ വന്നിട്ടുണ്ട്”
ഒരു പോലീസുകാരന്‍ ഉള്ളിലേക്ക് വന്നു പൌലോസിനോട്‌ പറഞ്ഞു.
“ആരാടോ?”
“ഒരു പെണ്ണും ചെറുക്കനും ആണ്വാസു എന്നാണ് അവന്‍ പേര് പറഞ്ഞത്..പെണ്ണ് ഏതോ പത്രക്കാരി ആണ്”
“ഉം..വരാന്‍ പറ”
അയാള്‍ പുറത്തേക്ക് പോയി വാസുവിനെയും ഡോണയെയും ഉള്ളിലേക്ക് വിട്ടു.
“ഓഹോ നീ ആയിരുന്നോ? നീയാ ശങ്കരന്റെ മോനല്ലേ?” വാസുവിന്റെ മുഖം ഓര്‍ത്തെടുത്ത് പൌലോസ് ചോദിച്ചു.
“അതെ സര്‍”
“ഇവള്‍ ഏതാടാ?”
“സര്‍..ഇത് ഡോണ”
“പേരല്ല..നിന്റെ ആരാണ് ഇവള്‍ എന്നാണ് ചോദിച്ചത്”
“ആരുമല്ല..വി ആര്‍ ഫ്രണ്ട്സ്ഞങ്ങള്‍ സാറിനെ കണ്ടൊന്നു സംസാരിക്കാന്‍ വന്നതാണ്‌”
ഡോണയാണ് പൌലോസിന്റെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി നല്‍കിയത്. പൌലോസ് അവളെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി.
“നീ പത്രക്കാരി ആണോ?” പൌലോസ് മയമില്ലാതെ ചോദിച്ചു.
“സര്‍..അല്പം കൂടി മാന്യമായി സംസാരിക്കാം..പോലീസ് എന്നാല്‍ നാട്ടുകാരെ എന്തും വിളിക്കാന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ നല്‍കിയ ലൈസന്‍സ് ഒന്നുമല്ല”
ഡോണ അല്പം പോലും കൂസാതെയാണ് അത് പറഞ്ഞത്. പൌലോസിന്റെ മുഖത്തേക്ക് കോപം ഇരച്ചുകയറി.

“ഭ അലവലാതിത്തരം പറയുന്നോടി..പൊലീസിന് ഇങ്ങനെയേ സംസാരിക്കാന്‍ പറ്റൂ..നീ ഒരു പെണ്ണായത് കൊണ്ട് ഞാന്‍ കൈ വയ്ക്കുന്നില്ല..പക്ഷെ ഇനി ഷോ കാണിച്ചാല്‍ പല്ലടിച്ചു കൊഴിക്കും ഞാന്‍..പത്രക്കാരിയും കോപ്പും ഒന്നും എനിക്കൊരു പ്രശ്നമല്ല…..”

“ഹും..ഇങ്ങനെ സ്റ്റേഷനില്‍ വരുന്നവരുടെ പല്ലടിച്ചു കൊഴിക്കാനെ സാറിനു പറ്റൂ..ഇന്നലെ ഇവന്റെ വീട്ടില്‍ ആരോ കയറി നിരങ്ങിയപ്പോള്‍ ഈ ശൌര്യം എന്തെ കാണിച്ചില്ല..ഞങ്ങള്‍ ആ കേസിന്റെ കാര്യം സംസാരിക്കാനാണ് വന്നത്..പക്ഷെ ഇനി അതിനു താല്പര്യമില്ല..വാ വാസൂ നമുക്ക് പോകാം”

ഡോണ അല്പം പോലും വിട്ടുകൊടുക്കാതെ തിരിച്ചടിച്ചു. അവള്‍ ഭയക്കുന്ന കൂട്ടത്തിലല്ല എന്ന് പൌലോസിന് മനസിലായി.

“നീ വന്ന കാര്യം പറഞ്ഞിട്ടേ ഇവിടുന്ന് പോകൂ..പോലീസ് സ്റ്റേഷന്‍ എന്താ നിനക്കൊക്കെ കേറി സര്‍ക്കസ് കളിക്കാനുള്ള സ്ഥലം ആണെന്നാണോ ധാരണ..ഇരിക്കടി..” പൌലോസ് ഗര്‍ജ്ജിച്ചു. ഡോണ അറിയാതെ ഇരുന്നു പോയി.

“നിന്നോട് ഇനി പ്രത്യേകം പറയണോ ഇരിക്കാന്‍” അപ്പോഴും നില്‍ക്കുകയായിരുന്ന വാസുവിനോട് പൌലോസ് ചോദിച്ചു. അവന്‍ വേഗം ഡോണയുടെ സമീപം കസേരയില്‍ ഇരുന്നു.

“പറ..എന്താ നിനക്ക് അറിയേണ്ടത്?” പൌലോസ് ഡോണയെ നോക്കി.

“സര്‍..ഇന്നലെ നടന്ന സംഭവത്തില്‍ ആരാണ് പ്രതികള്‍ എന്ന് സാറിന് എന്തെങ്കിലും സൂചന ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടോ?” ഡോണ ചോദിച്ചു.

“ഉണ്ടെങ്കില്‍ അത് ഞാനെന്തിനു നിന്നോട് പറയണം?”

“സര്‍..ഒരു കുടുംബം ആശങ്കയുടെ മുള്‍മുനയില്‍ ആണ് ഇന്ന് ജീവിക്കുന്നത്. പ്രായപൂര്‍ത്തി ആകാറായ ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ തട്ടിക്കൊണ്ടു പോകാനാണ് ഇന്നലെ വന്നവര്‍ ശ്രമിച്ചത്. അവിടെ നടന്ന ബലാല്‍സംഗ ശ്രമവും സാറ് അറിഞ്ഞതാണല്ലോ..ഇനിയും അവര്‍ക്ക് ഇതുപോലെയൊരു പ്രശ്നം ഉണ്ടാകാന്‍ പാടില്ല..അതുകൊണ്ടാണ് ഞങ്ങള്‍ ഇതെപ്പറ്റി അറിയാന്‍ സാറിനെ കാണാന്‍ വന്നത്..”

“നിനക്ക് ഇതില്‍ എന്താണ് താല്‍പര്യം?”

“സര്‍..എനിക്കിതില്‍ താല്പര്യം ഉണ്ടാകാന്‍ ഒന്നാമത്തെ കാരണം വാസു ആണ്. ഇവന്‍ ഇപ്പോള്‍ എന്റെ ഒപ്പമാണ് ജോലി ചെയ്യുന്നത്. അവന്റെ കുടുംബത്തിനു നേരിട്ട പ്രശ്നം എന്റെയും കൂടി പ്രശ്നമാണ്. അതല്ലാതെ വേറെയും കാരണമുണ്ട്..അത് പക്ഷെ സാറിനോട് പറയേണ്ട കാര്യമുണ്ട് എന്ന് തോന്നുന്നില്ല…”

“വെല്‍..ഇന്നലത്തെ സംഭവത്തില്‍ ചിലരെ എനിക്ക് സംശയമുണ്ട്. ഇതില്‍ കൊച്ചിയിലുള്ള ഒന്നോ ഒന്നിലധികമോ ആളുകള്‍ ഇടപെട്ടിട്ടുണ്ട് എന്നാണ് എന്റെ സംശയം. അവരില്‍ ഒരാളായ മുഹമ്മദ്‌ മാലിക്ക് എന്നവനെ കുറിച്ച് അറിയാന്‍ ഞാന്‍ കൊച്ചി പോലീസിനു മെസേജ് നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്…നിനക്ക് അറിയാമോ ഈ മാലിക്കിനെ?” പൌലോസ് ചോദിച്ചു.

ഡോണയുടെ മുഖം വിടര്‍ന്നു. അവള്‍ എങ്ങനെയുണ്ട് എന്ന അര്‍ത്ഥത്തില്‍ വാസുവിനെ നോക്കി.

“സര്‍..ഞങ്ങള്‍ക്ക് സാറിനെ വിശ്വസിക്കാമോ? കാരണം പോലീസിലെ പലരും ജോലി ചെയ്യുന്നത് അവര്‍ ഇട്ടിരിക്കുന്ന യൂണിഫോം ഏല്‍പ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ഉത്തരവാദിത്തം മറന്നുകൊണ്ടാണ് എന്നെനിക്ക് നന്നായി അറിയാം. സാറ് അവരുടെ കൂട്ടത്തിലുള്ള ആളാണെങ്കില്‍ എന്തെങ്കിലും വിവരം ഷെയര്‍ ചെയ്യാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ട്…” ഡോണ പറഞ്ഞു.

“എനിക്ക് നിന്റെ സഹായം ഒന്നും ആവശ്യമില്ല..ചോദിച്ചെന്നെ ഉള്ളു. ഈ മാലിക്ക് ഏതവനയാലും ഞാനവനെ പൊക്കും. ആദ്യം എനിക്കവന്റെ ഡീറ്റയില്‍സ് കിട്ടണം..നിനക്ക് വേറെ ഒന്നും അറിയാനില്ലെങ്കില്‍ പോകാം..ഞാനിവിടെ ഉള്ളിടത്തോളം ഇവന്റെ വീട്ടുകാര്‍ സുരക്ഷിതരായിരിക്കും…” പൌലോസ് ഇരുവരെയും നോക്കിയാണ് അത് പറഞ്ഞത്.

“ശരി സര്‍..ഞങ്ങള്‍ പോകുന്നു..ചില വിവരങ്ങള്‍ സാറിന് നല്‍കാനാണ് ഞങ്ങള്‍ വന്നത്..പക്ഷെ സാറിന് അത് വേണ്ടല്ലോ..വേണ്ടപ്പോള്‍ സാറ് എന്നെ ദാ ഈ അഡ്രസില്‍ കോണ്ടാക്റ്റ് ചെയ്‌താല്‍ മതി….”

അവള്‍ തന്റെ കാര്‍ഡ് എടുത്ത് പൌലോസിന് നല്‍കി. അയാള്‍ അത് വാങ്ങി നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ ചവറ്റുകുട്ടയില്‍ ഇട്ടു.

“യു മെ ഗോ..എനിക്ക് കേസന്വേഷനത്തിന് ഒരു പത്രക്കാരിയുടെയും സഹായം വേണ്ട..”

ഡോണ നിരാശയോടെ അയാളെ നോക്കിയ ശേഷം വാസുവിന്റെ കൂടെ പുറത്തിറങ്ങി.

“വെറും മുരടനാണ് അയാള്‍..പക്ഷെ ആള് മിടുക്കനാണ്….മാലിക്ക് ഇവിടെ വന്നിട്ടുണ്ട് എന്ന് ഇയാള്‍ മനസിലാക്കിയിരിക്കുന്നു..അയാള്‍ തന്നെ അവനെ കണ്ടുപിടിക്കട്ടെ…അല്ലെ”

ബൈക്കില്‍ കയറുന്നതിനിടെ ഡോണ പറഞ്ഞു.

“അതെ..അയാള് മഹാ ചൂടന്‍ ആണെങ്കിലും ആളു നല്ലവന്‍ ആണെന്നാണ് ആള്‍ക്കാര് പറയുന്നത്..” വാസു ബൈക്ക് സ്റ്റാര്‍ട്ട്‌ ആക്കി.

“എന്നാലും എനിക്ക് അങ്ങേരുടെ സംസാരം കേട്ടിട്ട് ചൊറിഞ്ഞു കയറി..അല്പം പോലും മര്യാദ ഇല്ലാത്ത മനുഷ്യന്‍..ഹും..അയാളെ എന്റെ കൈയില്‍ കിട്ടും..അന്ന് ഞാന്‍ പണി കൊടുത്തോളാം…” ഡോണയ്ക്ക് പൌലോസിന്റെ സംസാരരീതി തീരെ ദഹിച്ചിരുന്നില്ല.

“അപ്പോള്‍ ഇവിടെ വന്നത് അവര്‍ തന്നെയാണ്…മാലിക്കിനെ അയാള്‍ സംശയിക്കുന്നുണ്ട് എങ്കില്‍ അക്കാര്യത്തില്‍ ഇനി നമുക്ക് സംശയം വേണ്ട…”

“അതെ..അയാളെ കണ്ടതുകൊണ്ട് നമ്മുടെ സംശയം ശരിയാണ് എന്ന് മനസിലാക്കാന്‍ സാധിച്ചു..വാസൂ..നീ ദിവ്യയെ വിളിച്ച് അവളുടെ മൊബൈലില്‍ ഉള്ള അവന്മാരുടെ ചിത്രം നമുക്ക് അയച്ചു തരാന്‍ പറയണം. ഈ എസ് ഐ യാതൊരു സഹകരണവും ഇല്ലാത്ത ആളായതുകൊണ്ട് അതെ ഇനി വഴിയുള്ളൂ….”

“അത് ഞാന്‍ വാങ്ങാം..നമുക്ക് ഗീവര്‍ഗീസ് അച്ചനെക്കൂടി കണ്ട ശേഷം പോകാം..”

“ഷുവര്‍..അച്ചനെ എനിക്കും കാണണം”

വാസു ബൈക്ക് അച്ചന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് വിട്ടു.

അവര്‍ ആശ്രമത്തില്‍ എത്തുമ്പോള്‍ അച്ചന്‍ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

“അച്ചന്‍ ഒരു സ്ഥലം വരെ പോയിരിക്കുവാ..സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞേ എത്തൂ” കുശിനിക്കാരന്‍ അവരോട് പറഞ്ഞു.

വാസു സമയം നോക്കി. മൂന്നുമണി ആകാറായിരിക്കുന്നു.

“നമുക്ക് വെയിറ്റ് ചെയ്യാം..അല്പം റസ്റ്റ്‌ എടുത്തിട്ടു അച്ചനെയും കണ്ടിട്ട് പോകാം..എന്താ?” വാസു അവളോട്‌ ചോദിച്ചു.

“ഷുവര്‍..അച്ചനെ ഞാനും കണ്ടിട്ട് കുറെ വര്‍ഷങ്ങള്‍ ആയി” ഡോണയ്ക്ക് അതില്‍ എതിരഭിപ്രായം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. വാസു ഉള്ളില്‍ കയറി ഒരു പായ എടുത്തുകൊണ്ട് വന്നു വരാന്തയില്‍ വിരിച്ചു. പിന്നെ അതില്‍ കയറി നീണ്ടു നിവര്‍ന്നു കിടന്നു.

“നിനക്ക് ദാ ആ മുറിയില്‍ കയറി കിടക്കാം..അത് ഗസ്റ്റുകള്‍ക്ക് ഉള്ള മുറിയാണ്” മറ്റൊരു മുറി ചൂണ്ടി വാസു പറഞ്ഞു.

“വേണ്ട..നീ കിടന്നോ..ഞാന്‍ ഈ നാടൊന്നു ചുറ്റി കണ്ടിട്ട് വരാം…”

“ഉം ശരി..വല്ല പൂവാലന്മാരുടെയും കൈയില്‍ ചെന്നു പെടരുത്…”

“ഓ..അത് ഞാന്‍ നോക്കിക്കോളാം….”

അവള്‍ മെല്ലെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. വാസു ഉച്ചമയക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണു.

അച്ചനേയും കണ്ടു വാസുവും ഡോണയും പോകാന്‍ തയാറായപ്പോള്‍ സമയം രാത്രി എട്ടുമണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഏഴരയ്ക്ക് ആണ് അച്ചന്‍ എത്തിയത്. കുറേനേരം അവര്‍ പലതും സംസാരിച്ചിരുന്നു.

“എടാ കഞ്ഞി കുടിച്ചിട്ട് പോകാം..ഓ നിനക്ക് വയറു നിറയാന്‍ ഒരു കുട്ടകം കഞ്ഞി വേണ്ടി വരുമല്ലോ അല്ലെ” അച്ചന്‍ ചോദിച്ചു. ഡോണ അച്ചന്‍ പറഞ്ഞത് കേട്ടു ചിരിച്ചു.

“വേണ്ടച്ചാ..ഞങ്ങള്‍ പുറത്ത് നിന്നു കഴിച്ചോളാം..” വാസു പറഞ്ഞു.

“എന്നാലിനി വൈകിക്കണ്ട..ദൈവം നിങ്ങളെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ..” അവരെ യാത്രയയച്ചു കൊണ്ട് അച്ചന്‍ പറഞ്ഞു.

വാസുവിന്റെ പിന്നാലെ ഡോണ കയറിയിരുന്നു. അച്ചനെ കൈ വീശിക്കാണിച്ച ശേഷം അവന്‍ ബൈക്ക് റോഡിലേക്ക് ഓടിച്ചിറക്കി.

“ഈ നാട് കൊള്ളാം..ബ്യൂട്ടിഫുള്‍ പ്ലെയിസ്..എനിക്ക് കാശുണ്ടാകുന്ന സമയത്ത് ഇവിടെ പത്തുസെന്റ് സ്ഥലം വാങ്ങി ഞാനൊരു വീട് വയ്ക്കും” ഡോണ പറഞ്ഞു.

“പുന്നൂസ് സാറിനോട് പറഞ്ഞാല്‍ ഇന്നുതന്നെ ഇവിടെ ഒരേക്കര്‍ വാങ്ങി തരുമല്ലോ..”

“അങ്ങനെ പപ്പയുടെ പണം കൊണ്ട് എനിക്ക് വാങ്ങണ്ട..അവനവന്‍ സ്വന്തം പണം കൊണ്ട് ജീവിക്കണം എന്നാണ് എന്റെ തത്വം..അപ്പനുണ്ടാക്കുന്ന പണം അപ്പന്‍ അനുഭവിച്ചോട്ടെ..സ്വന്തം അധ്വാനഫലം നല്‍കുന്ന സുഖം മറ്റൊന്നും നല്‍കില്ല”

“ഓ..അതെന്തോ ആകട്ടെ..എനിക്ക് വിശക്കുന്നു..ഒരു ആനയെ തിന്നാനുള്ള വിശപ്പുണ്ട്..”

“നീ ഏതെങ്കിലും നല്ലൊരു റസ്റ്റോറന്റില്‍ നിര്‍ത്ത്..കഴിച്ചിട്ട് പോകാം….”

“വല്യ കടയിലൊന്നും കേറാന്‍ പണമില്ല..വല്ല തട്ടുകടയിലും കയറാം…”

“പണം ഓര്‍ത്ത് നീ പേടിക്കണ്ട..ഇഷ്ടമുള്ള ഹോട്ടലില്‍ കയറിക്കോ”

“അങ്ങനെ നിന്റെ പണം കൊണ്ട് എനിക്ക് തിന്നണ്ട..അവനവന്റെ അധ്വാനഫലം മാത്രമേ തിന്നാവൂ..ഞാനങ്ങനാ…” വാസു അവള്‍ പറഞ്ഞ തത്വം അവളുടെ മേല്‍ തന്നെ പ്രയോഗിച്ചു.

“ഹോ..അങ്ങനാണോ..ശരി ശരി..സാറിനു ഇഷ്ടമുള്ളിടത്തു കേറിക്കോ..ഞാനും അവിടുന്ന് തന്നെ കഴിച്ചോളാം…..”

ഹൈവേയിലൂടെ പാഞ്ഞ ബുള്ളറ്റ് റോഡരുകില്‍ അല്പം ഉള്ളിലേക്ക് മാറിയുള്ള ഒരു ചെറിയ തട്ടുകടയുടെ മുന്‍പില്‍ എത്തി നിന്നു. അവിടെ തിരക്ക് തീരെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. വാസു ബൈക്ക് സ്റ്റാന്റില്‍ വച്ച ശേഷം ചെന്നു കൈകഴുകി. ഡോണയും കൈകഴുകിയിട്ട് ഇരുന്നു.

“സര്‍..പൊറോട്ട..ബീഫ്..ദോശ..ചിക്കന്‍ കറി..ചപ്പാത്തി…” കടക്കാരന്‍ മെനു പറഞ്ഞു.

“ഒരു അഞ്ചു ചപ്പാത്തി..ഒരു ബീഫ്…” വാസു തന്റെ ഓര്‍ഡര്‍ നല്‍കി.

“എനിക്ക് രണ്ടു ദോശയും ചട്ണിയും…പിന്നെ ഒരു കട്ടന്‍ കാപ്പിയും” ഡോണ പറഞ്ഞു.

കടക്കാരന്‍ പോയപ്പോള്‍ വാസു ഡോണയെ നോക്കി.

“രണ്ടു ദോശയോ? എന്തെടുക്കാനാ?”

“ഉച്ചയ്ക്ക് ഉണ്ടത് തന്നെ കൂടുതലായിരുന്നു..രാത്രി ഞാന്‍ അധികം കഴിക്കില്ല….”

“നീ കഴിക്കണ്ട..അതൊക്കെ ഞാന്‍ ചെയ്തോളാം”

ആഹാരം എത്തിയപ്പോള്‍ വാസു നിമിഷനേരം കൊണ്ട് ചപ്പാത്തിയും ബീഫും തീര്‍ത്തിട്ട് വീണ്ടും ഒരു അഞ്ചെണ്ണം കൂടി പറഞ്ഞു; ഒരു കറിയും. ഡോണ കണ്ണുതള്ളി അവനെ നോക്കി.

“എടാ..നീ അപ്പോള്‍ വീട്ടില്‍ വച്ച് അഭിനയിക്കുകയായിരുന്നു അല്ലെ?” അവള്‍ ചോദിച്ചു.

“അഭിനയിച്ചതല്ല..വിശപ്പ് തോന്നിയില്ല..ദിവ്യ അങ്ങനെ കിടക്കുന്നത് ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ വിഷമം തോന്നി..അവളും ഒപ്പം കഴിക്കാന്‍ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് എനിക്ക് എന്തോ ഒരു മൂഡ്‌ തോന്നിയില്ല…” വാസു പറഞ്ഞു. ഡോണ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ദോശ കഴിച്ചു.

റാപ്പ് മ്യൂസിക്കിന്റെ കാതടപ്പിക്കുന്ന ശബ്ദം കേള്‍പ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു മേല്‍മൂടി ഇല്ലാത്ത ജീപ്പ് അവിടെത്തി നിന്നു. അതില്‍ നിന്നും അഞ്ചു ചെറുപ്പക്കാര്‍ ചാടി ഇറങ്ങി.

“സാറേ..അവന്മാര് പ്രശ്നക്കാര്‍ ആണ്..നിങ്ങള്‍ വേഗം കഴിച്ചിട്ട് പൊക്കോ..ഇവിടുത്തെ സദാചാര പോലീസുകാരാ…”

കടക്കാരന്‍ രഹസ്യമായി വാസുവിന്റെ കാതില്‍ മന്ത്രിച്ചു. ഉച്ചത്തിലുള്ള മ്യൂസിക്ക് അരോചകമായി തോന്നിയതിനാല്‍ ഡോണ അവരെ അനിഷ്ടത്തോടെ ഒന്ന് നോക്കി. അതിന്റെ താളത്തില്‍ ശരീരം ചലിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവരെത്തി വാസുവും ഡോണയും ഇരുന്നിരുന്ന മേശയുടെ അപ്പുറത്തുള്ള മേശയ്ക്ക് ചുറ്റുമായി ഇരുന്നു.

“എന്ത് ശല്യമാണ് ഇത്..ഇവര്‍ക്ക് കേള്‍ക്കാന്‍ ഉള്ളത് മറ്റുള്ളവരെ കൂടി കേള്‍പ്പിച്ച് ഉപദ്രവിക്കണോ” ഡോണ അസഹ്യതയോടെ പറഞ്ഞു.

“നിര്‍ത്താന്‍ നീ ചെന്നു പറ” വാസു ഒരു ചപ്പാത്തി രണ്ടായി മുറിച്ച് ഒരു കഷണം ബീഫും കൂട്ടി വായിലേക്ക് തിരുകുന്നതിനിടെ പറഞ്ഞു.

“നിനക്ക് പറഞ്ഞാല്‍ എന്താ?”

“എനിക്ക് പാട്ട് ഇഷ്ടമാണ്..പിന്നെ ഞാനെന്തിനു പറയണം”

“ഹും”

“പീസ്‌ കൊള്ളാമല്ലോടാ അളിയാ….” ഒരുത്തന്‍ ആരോടെന്നില്ലാതെ പറയുന്നത് അവര്‍ കേട്ടു.

“ഹേയ്..ഈ മ്യൂസിക്കിന്റെ സൌണ്ട് അല്‍പ്പം കുറയ്ക്കുമോ?” ഡോണ സഹികെട്ട് ചോദിച്ചു.

“എന്തോ? കേട്ടില്ല……” കൂട്ടത്തില്‍ നേതാവെന്നു തോന്നിച്ചവന്‍ വിനയം നടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ഈ ശബ്ദം ഒന്ന് കുറയ്ക്കാന്‍..ഇതൊരു പബ്ലിക് പ്ലെയ്സ് ആണ്..നിങ്ങളുടെ വീടല്ല”

“ഇവള്‍ ആളു കൊള്ളാമല്ലോ..എവിടുന്നു കടത്തിക്കൊണ്ടു വരുവാടാ മോനെ ഈ ചരക്കിനെ? എടാ അബൂ നീ ചെന്നു ചേച്ചിക്ക് വേണ്ടി അതിന്റെ സൌണ്ട് ഒന്ന് കുറച്ചു കൊടുക്ക്…” അവന്‍ മറ്റൊരുവനോട് പറഞ്ഞു.

“ശരി അളിയാ..ഒരു ചരക്ക് പറഞ്ഞാല്‍ നമുക്ക് അനുസരിക്കാതിരിക്കാന്‍ പറ്റുമോ…”

അവന്‍ ചെന്നു വീണ്ടും അതിന്റെ ശബ്ദം കൂട്ടി. ഡോണ കടുത്ത കോപത്തോടെ അവരെ നോക്കി.

“എന്താടി? മതിയോ?”

അവന്മാര്‍ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. പിന്നെ എഴുന്നേറ്റ് അവരുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നടുത്തു. കടക്കാരന്‍ ഭീതിയോടെ അവരെ നോക്കി.

“നിങ്ങള്‍ ദയവു ചെയ്ത് പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കരുത്..അവര് കഴിച്ചിട്ട് പൊക്കോട്ടെ”

അയാള്‍ അവരുടെ മുന്‍പിലേക്ക് ചെന്ന് അപേക്ഷിച്ചു.

“തനിക്ക് ഇവരെ അറിയാമോ?” നേതാവ് അയാളോട് ചോദിച്ചു.

“വഴിയാത്രക്കാരാ..ഞാനെങ്ങനെ അറിയാനാ”

“എന്നാല്‍ മാറി നില്‍ക്ക്..ഇവനും ഇവളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒന്നറിയണമല്ലോ..വല്ല സ്ത്രീ പീഡനമോ ഒളിച്ചോട്ടമോ ആണോ എന്നറിയേണ്ടത് നാട്ടുകാരുടെ കടമയല്ലേ..അല്ലേടാ..”

“പിന്നല്ലേ..അവളെ കണ്ടിട്ട് വേലി ചാടുന്ന ഐറ്റം ആണെന്നാ തോന്നുന്നത്….” മറ്റൊരുവന്‍ പറഞ്ഞു.

“ഏതാടി നീ? ഇവന്‍ ഏതാ?” നേതാവ് വാസുവിന്റെയും ഡോണയുടെയും അടുത്തെത്തി ചോദിച്ചു. ഡോണ വാസുവിനെ നോക്കിയെങ്കിലും അവന്‍ ചപ്പാത്തി ചുരുട്ടി ആസ്വദിച്ചു കഴിക്കുകയായിരുന്നു.

“ചേട്ടാ..ഒരു രണ്ടു ചപ്പാത്തിയും ഒരിച്ചിരെ ചാറും” അവന്‍ കടക്കാരനെ നോക്കി പറഞ്ഞു.

അയാള്‍ വേഗം തന്നെ ചപ്പാത്തിയും അല്പം കറിയും അവനു നല്‍കി.

“എടാ..നീയാരാ..ഇവളുടെ ഭര്‍ത്താവാണോ?” നേതാവിന്റെ ചോദ്യം വാസുവിനോടായി.

“അല്ല” വാസു കഴിക്കുന്നതിനിടെ പറഞ്ഞു.

“പിന്നെ? ആരാടി ഇവന്‍ നിന്റെ? ആങ്ങളയോ?”

“അറിഞ്ഞിട്ടു നിനക്കെന്ത് വേണം? പോയി സ്വന്തം പണി നോക്കടാ” ഡോണ ചീറി.

“ഇതൊക്കെയാ മോളെ ഞങ്ങളുടെ പണി..നീയൊക്കെ കാരണം ഈ നാടിന്റെ സംസ്കാരമാണ് നശിക്കുന്നത്..ഇനി നീയോ ഇവനോ ഇവിടുന്നു പോകണമെങ്കില്‍ നിന്റെയൊക്കെ വീട്ടുകാരിവിടെ വരണം…രാത്രി കണ്ടവന്റെയൊക്കെക്കൂടെ ഊര് ചുറ്റി സുഖിക്കുകയാണ്‌ അല്ലേടി നായിന്റെ മോളെ..”

“ഭ..ഷട്ട് അപ് യു സ്റ്റുപ്പിഡ്..നിന്റെ വീട്ടില്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഷ അവിടെ മാത്രം ഉപയോഗിച്ചാല്‍ മതി കേട്ടോടാ സ്കൌണ്ട്രല്‍..” ഡോണ കോപം കൊണ്ട് വിറച്ചു.

“നീ അവിടിരുന്നു കാപ്പി കുടി..ഈ അണ്ണന്മാരുടെ പ്രശ്നം ഇനി ഞാന്‍ നോക്കിക്കോളാം..ചേട്ടാ ഞാന്‍ ഒന്ന് കൈ കഴുകിക്കോട്ടേ”

അവളെ പിടിച്ചു ബെഞ്ചില്‍ ഇരുത്തിയ ശേഷം കഴിച്ചെഴുന്നേറ്റ വാസു ചോദിച്ചു.

“ങാഹാ അപ്പോള്‍ നീ പുലിയാണ്..നായകന്‍ നായികയെ രക്ഷിക്കാന്‍ പോകുന്നു..ചെല്ല്..മക്കള് കൈ കഴുകീട്ടു വാ…”

വാസു പോയപ്പോള്‍ ഡോണ അവരേ സഹതാപത്തോടെ നോക്കി.

“എന്താടി നോക്കുന്നത്? വേഗം നിന്റെ തന്തേം തള്ളേം ഇങ്ങോട്ട് വിളി..ഇവിടുന്നു പോയിക്കിട്ടണം എന്നുണ്ടെങ്കില്‍..” അവള്‍ക്കെതിരെ ബെഞ്ച്‌ നീക്കിയിട്ടു കൊണ്ട് അവന്‍ പറഞ്ഞു.

“എടാ..വഴിയെ പോകുന്ന പണി ഇരന്നു വാങ്ങാതെ പോകാന്‍ നോക്ക്..ഇതൊരു അപേക്ഷയാണ്..പ്ലീസ്..പോ..വേഗം..”

“ഹഹ്ഹ..ഇവള്‍ ആളു കൊള്ളാമല്ലോടാ..എന്താടി വല്യ കടത്തനാടന്‍ അഭ്യാസി ആണെന്നാണോ ആ തൊലിയന്‍ നിന്നോട് പറഞ്ഞു തന്നിരിക്കുന്നത്..എടി പുല്ലേ പെണ്‍പിള്ളാരേ വളയ്ക്കാന്‍ ഇവനൊക്കെ ഇതും ഇതിനപ്പുറവും പറയും..നിന്നെ കണ്ടിട്ട് ഏതോ നല്ല വീട്ടിലെ പെണ്ണാണ്‌ എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ട്..സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ ഞങ്ങള് തന്നെ നിന്നെ വീട്ടില്‍ കൊണ്ടുവിടാം..അവന്റെ കൂടെ പോകാം എന്ന് നീ കരുതണ്ട…പറ..അവന്‍ നിന്റെ കാമുകനല്ലേ?”

“ഞാന്‍ പറയാന്‍ ഉള്ളത് പറഞ്ഞു..വിധിയെ ആര്‍ക്കും തടുക്കാന്‍ പറ്റില്ലല്ലോ…” ഡോണ മെല്ലെ കാപ്പി ഊതിക്കുടിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.
“അപ്പൊ ആദ്യം മ്യൂസിക്ക്..” കൈകഴുകി വന്ന വാസു നേരെ ചെന്ന് സ്റ്റീരിയോ ഓഫ് ചെയ്തു. വലിയ ഒരു നിശബ്ദത അവിടെ പരന്നുപിടിച്ചു.
“അളിയാ ഇവനാള് കൊള്ളാം..പെണ്ണിന്റെ മുന്‍പില്‍ ഷൈന്‍ ചെയ്യുകയാണ് നായിന്റെ മോന്‍.” ഒരുവന്‍ നേതാവിനോട് പറഞ്ഞു. അവന്‍ മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റു.
“ചേട്ടന്മാരെ.ഞങ്ങള്‍ക്ക് പോകാമോ..അങ്ങ് കൊച്ചീല്‍ എത്തണ്ടതാ” വാസു അവരെ നോക്കി ചോദിച്ചു.
“എടാ ബിനീഷേ.പാട്ട് ഇടടാസംസാരം അത് കഴിഞ്ഞുമതി”
“എന്തിനാ ചേട്ടാ വെറുതെ പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കുന്നത്..ഞങ്ങള്‍ പോയേക്കാം..” ഡോണ കാപ്പി കുടിക്കുന്നതിടെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. പക്ഷെ അവര്‍ അവളെ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.
ബിനീഷ് എന്ന ചെറുപ്പക്കാരന്‍ ജീപ്പിനു സമീപത്തേക്ക് ചെന്നു. അതിനടുത്ത് തന്നെ നിന്നിരുന്ന വാസു അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.
“വേണോ?” അവന്‍ ചോദിച്ചു.
“മാറി നില്‍ക്കടാ ഞാഞ്ഞൂലെ..” അവനെ തള്ളിമാറ്റിയിട്ട് ബിനീഷ് മ്യൂസിക് ഇടാനായി കൈ വണ്ടിയുടെ ഉള്ളിലേക്കിട്ടു. ഡോണ മൊബൈല്‍ എടുത്ത് ക്യാമറ ഓണാക്കി.
(തുടരും)

കമ്പി കഥകള്‍ നിങ്ങളുടെ ഇമെയില്‍ കിട്ടാന്‍

ഇവിടെ നിങ്ങളുടെ ഇമെയില്‍ ID കൊടുത്ത് Subscribe ചെയ്താല്‍ പുതിയ കമ്പി കഥകള്‍ നിങ്ങളുടെ Inbox ല്‍ കിട്ടും ...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Malayalam Kambi Kathakal - അടിപൊളി മലയാളം കമ്പി കഥകള്‍ © 2017