താഴ് വാരത്തിലെ പനിനീർപൂവ് – 12

മലയാളം കമ്പികഥ – താഴ് വാരത്തിലെ പനിനീർപൂവ് – 12

“അതെ , “”ഇതെന്താ ഇങ്ങനെ കിടക്കുന്നെ,ഇപ്പോ ഇവിടെ വർക്ക്‌ ഒന്നും ഇല്ലേ? “

ഞാൻ പറഞ്ഞു,,

ഇതിനു മുന്‍പിലത്തെ പാര്‍ട്ട്‌ കള്‍ വായിക്കാന്‍ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക

“അത് ശെരിയാണല്ലോ അജിയേട്ടാ, ആകെ കാട് പിടിച്ചു കിടക്കുക ആണല്ലോ “

“അറിയില്ല എന്താ സംഭവിച്ചു എന്ന്,,”

ഞാൻ അവിടെ ചുറ്റുപാടും വീക്ഷിച്ചു അധികം മാറ്റങ്ങൾ ഒന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ല, സമയം ഒൻപതു മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. വിശക്കുന്നുണ്ട്,

“കീർത്തി, ഇനി ഇവിടുന്നു രണ്ടു കിലോമീറ്റർ കൂടി ഉണ്ട് ജോളി ചേച്ചിയുടെ വീട്ടിലേക്ക്, നമുക്ക് ഇവിടെ നിന്നും എന്തെങ്കിലും കഴിച്ചിട്ട് പോകാം , കൂട്ടത്തിൽ ഇതേ പറ്റി ചോദിക്കുകയും ചെയ്യാം “

ഞാൻ കീർത്തി യോട് പറഞ്ഞു.

അവൾ ഓക്കേ പറഞ്ഞു.

ഞാനും അവളും കൂടി റോഡ് മറികടന്നു അവിടത്തെ പഴയ ചായക്കടയിൽ കയറി.

ഞാൻ ഇവിടെ ആയിരുന്നപ്പോൾ ഇടക്ക് വരാറുണ്ട് ഈ കടയിൽ ഇവിടത്തെ നാണു ചേട്ടനും ആയി കമ്പനി ആയിരുന്നു.

ആ കടയിലും അധികം മാറ്റം ഒന്നും ഇല്ല ആ പഴയ ബഞ്ചും ഡസ്കും, പിന്നെ ഗ്ലാസ്‌ വെച്ച ചെറിയ അലമാരയും , അതിൽ പൂട്ടും , വെള്ളേപ്പം, ഏത്തക്ക പുഴുങ്ങിയതും ഒക്കെ അടുക്കി വെച്ചിരിക്കുന്നു,

ചെറിയ തണുപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നു അവിടെ,

കൈ കഴുകി കഴിഞ്ഞു, കീർത്തിയും ഞാനും ഒരു ബഞ്ചിൽ ഇരുന്നു.
ഞങ്ങളെ ആദ്യം ആയി കാണുന്ന ഫീലിൽ “ഇവരാരാ ” എന്നാ നോട്ടത്തോടെ രണ്ടുമൂന്നു കിളവൻ മാർ അവിടെ ഇരിക്കുന്നു.

ഞങ്ങളെ കണ്ടപ്പോൾ നാണു ചേട്ടൻ ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത് വന്നു,

“അപ്പവും മുട്ടക്കറി യും ഇല്ലേ നാണു ചേട്ടാ ?”

ഞാൻ നാണു ചേട്ടനോട് ചോദിച്ചു.

“ഉണ്ട് “

“അപ്പൊ രണ്ടു സെറ്റ് എടുത്തോ “

അത് കേട്ടപ്പോൾ നാണു ചേട്ടൻ
വേഗം അത് എടുക്കാൻ പോയി .

രണ്ടു മിനിറ്റുനുള്ളിൽ ഓർഡർ റെഡി ആയി മേശപുറത്തു എത്തി

അതു കൊണ്ട് വെച്ച് കഴിഞ്ഞു നാണു ചേട്ടൻ എന്നെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു, അപ്പോൾ ഞാൻ നാണു ചേട്ടന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ.

“മോനെ എവിടെയോ കണ്ടു നല്ല മുഖപരിചയം , മുൻപ് ഇവിടെ വന്നിട്ടുണ്ടോ ?”

നാണു ചേട്ടൻ ചോദിച്ചു.

“നാണു ചേട്ടന് ഓർമയില്ലേ, ഞാൻ ഇവിടെ ജോൺ അച്ചായന്റെ ഫാക്ടറിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതാ “

ഞാൻ പറഞ്ഞു,

“ഓഹ് അജി സാർ ആയിരുന്നല്ലേ, എനിക്ക് പെട്ടന്ന് മനസിലായില്ല “

നാണു ചേട്ടൻ പറഞ്ഞു.

“അതെ നാണുവേട്ടാ “

പിന്നീട് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ ഞാനും നാണുവേട്ടനും സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു , നാണുവേട്ടനിൽ നിന്നും അറിയാൻ കഴിഞ്ഞു ജോൺ അച്ചായൻ ഇപ്പോ കിടപ്പിലാണെന്നു, രണ്ടു വർഷം മുൻപ് ബിപി ഒന്നു കൂടിയതാ തലയിൽ ചെറിയ ഒരു ബ്ലോക്കും ഉണ്ടായി ഇപ്പോ ഒരു ഭാഗം തളർന്നു കിടപ്പാണെന്നു,
ഫാക്ടറി ഒക്കെ പൂട്ടി ഇപ്പോൾ എസ്റ്റേറ്റ് ഉം മറ്റും ആയി ബിസിനസ്‌ ഒതുങ്ങി കൂടി കഴിയുന്നു, ഇപ്പൊ അകന്ന ബന്ധത്തിലെ ഒരു പയ്യൻ ആണ് അച്ചായനും ഷേർലി ചേച്ചിക്കും സഹായത്തിനുള്ളത് എന്നും നാണു ഏട്ടൻ പറഞ്ഞു. അതു സത്യ ആയിരിക്കും എന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി,

ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേരും ഭക്ഷണം കഴിച്ചു അവിടെ നിന്നും എഴുനേറ്റു.
പിന്നെ കൈ കഴുകി നാണു വേട്ടനോട് പറഞ്ഞു ഞങ്ങൾ അവിടേം നിന്നും ഇറങ്ങി.

“ആദ്യം എവിടേക്ക് ആണ് അജിയേട്ടാ പോകുന്നത് “

ഞാൻ കാർ സ്റ്റാർട്ട്‌ ആക്കി എടുക്കാൻ പോകുന്നതിനു മുൻപ് കീർത്തി ചോദിച്ചു.

“ആദ്യം ജോളി ചേച്ചിയുടെ അടുത്ത് അതു കഴിഞ്ഞു തീരുമാനിക്കാം എവിടെ പോകണം എന്ന് “

ഞാൻ കീർത്തി യോട് പറഞ്ഞു.

“കാണാൻ ധൃതി ആയല്ലേ “

അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു,

അതിനു മറുപടി എന്നോണം ഞാൻ പുഞ്ചിരിച്ചു.

ഞാൻ കാർ എടുത്ത് ഗസ്റ്റ് ഹൌസിലേക്ക് ഉള്ള വഴിയേ വിട്ടു,
ആ പഴയ വഴികൾ താണ്ടി എന്റെ വണ്ടി ഗസ്റ്റ്‌ ഹൌസിനു മുൻപിൽ എത്തി.

അവിടെ ഇപ്പോ ആരും താമസം ഇല്ല എന്ന് തോനുന്നു, ആകെ ചപ്പും ചവറും കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു കിടക്കുന്നു, ഞാൻ കാർ ഗസ്റ്റ്‌ ഹൌസിനു മുൻപിൽ കയറ്റി നിർത്തി.

കീർത്തിയും ഞാനും കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി .

“ഇതാണല്ലെ അജിയെട്ടന്റേം ലെച്ചു ചേച്ചിയുടെയും സ്വർഗം “

വണ്ടിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയപ്പോൾ കീർത്തി പറഞ്ഞു,

“അതെ , എന്റെ ഒരുപാട് ഓർമ്മകൾ ഉറങ്ങുന്ന മണ്ണ് ആണ് ഇത് എനിക്ക് ജീവൻ നൽകിയതും അതു എന്നിൽ നിന്നും തിരിച്ചു എടുത്തതും ഇവിടെ വെച്ചാണ്,”

“ഉം “

അവൾ ഒന്നു മൂളി.
“അജിയേട്ടാ അതാണല്ലേ ജോളി ചേച്ചിയുടെ വീട് “

അവൾ ഗസ്റ്റ്‌ ഹൌസിന്റെ അടുത്തുള്ള ആ പഴയ ഓടിട്ട വീട് ചൂണ്ടി കാണിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു,

“ഉം, അത് തന്നെ, അവിടെ ആണ് എന്റെ എല്ലാം എല്ലാം ആയാ ലെച്ചു ഉള്ളത് “

ഞാൻ പറഞ്ഞു.

ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേരും ജോളി ചേച്ചിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു.

ആ പഴയ ഭംഗി ഒക്കെ ആ വീടിനു നഷ്ടം ആയിരുന്നു, കുറെ പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന ചെടിചട്ടികളിൽ പലതും ഇപ്പൊ ഒഴിഞ്ഞു കിടക്കുക ആണ് ചിലതിൽ ചെടി കരിഞ്ഞു ഉണങ്ങി ഇരിക്കുന്നു ആരും വെള്ളം ഒഴിക്കാത്തത് പോലെ.
ഞാനും കീർത്തിയും കൂടി നടന്നു ആ വീടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് എത്തി.

വീടിനു മുൻപിൽ ഇറയത്തു ആ പഴയ ചാരു കസേരയിൽ ജോസഫ് അപ്പച്ചൻ കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു,

“ആരാ.. “

മുറ്റത്തു നിൽക്കുന്ന എന്നെ കണ്ടു മനസിലാകാതെ അപ്പച്ചൻ ചോദിച്ചു.

ഞാൻ ഇറയത്തേക്ക് കയറി ചെന്നു. കീർത്തി എന്റെ പുറകിലും,

“..അജി.. “

എന്നെ അടുത്ത് കണ്ടപ്പോൾ അപ്പച്ചൻ എന്റെ പേര് ഉച്ചരിച്ചു. അതോടൊപ്പം അപ്പച്ചന്റെ മുഖവും വിടർന്നു.

“അതെ അപ്പച്ച അജി തന്നെയാ “

ഞാൻ അതും പറഞ്ഞു അപ്പച്ചന്റെ കസേരയുടെ അടുത്ത് ചെന്നു മുട്ടുകുത്തി നിന്നു.

“ഈശോയെ, ഞാൻ ഇതാരെ കാണുന്നത് ഇനി ഒരിക്കലും കാണാൻ പറ്റില്ല എന്ന് കരുതിയതാ,ഈശോയി എന്റെ പാർത്ഥന കേട്ടു “

,എന്നെ കണ്ട സന്തോഷത്തിൽ അപ്പച്ചൻ പറഞ്ഞു ഒപ്പം ആ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നതും, ഞാൻ കണ്ടു.
“അപ്പച്ചാ ജോളി ചേച്ചി ?”

ഞാൻ അപ്പച്ചനോട് ചോദിച്ചു.

“ദേ “

എന്ന് എന്റെ പുറകിലേക്ക് കണ്ണ് കാട്ടി,

ഞാൻ മുട്ടുകാലിൽ നിന്നും കൊണ്ട് തന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ ഒരു പഴയ നൈറ്റിയും, ആകെ ഷീണിച്ച അവസ്ഥയിൽ ജോളി ചേച്ചി നില്കുന്നു, ഞാൻ വേഗം അവിടെ നിന്നും എഴുനേറ്റു,

“അജി മോനെ നീ,,, “

ചേച്ചി എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ പറഞ്ഞു അതോടൊപ്പം ചേച്ചിയുടെ മുഖവും വിടർന്നു.

“മോനെ നീ എവിടെ ആയിരുന്നെടാ ഇത്ര നാളും? “

ഞാൻ ചേച്ചിയോട് എന്റെ ജോലിയെ കുറിച്ചും പിന്നെ നാട്ടിൽ വന്ന കാര്യവും , അമ്മ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളും പിന്നെ നാണു ചേട്ടൻ ന്റെ അടുത്ത് നിന്നും അറിഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ വരെ എല്ലാം പറഞ്ഞു പിന്നെ കീർത്തിയേം പരിചയപ്പെടുത്തി .

“അപ്പൊ നീ എല്ലാം അറിഞ്ഞുലെ ?,”

എല്ലാം കേട്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ചേച്ചി പറഞ്ഞു.

“ഉം “”ലെച്ചു എവിടെ ചേച്ചി, ?”

ലെച്ചുവിനെ കാണാൻ ഉള്ള അതിയായ മോഹത്തോടെ ഞാൻ ചേച്ചിയോട് ചോദിച്ചു.

“അത്…. “

ഞാൻ ചോദിച്ചിട്ടും ചേച്ചി മറുപടി തരാതെ നിന്നു.

“ഉം എനിക്ക് അറിയാം ചിലപ്പോ ഞാൻ വന്നത് കണ്ടിട്ട് എന്നോട് പിണങ്ങി ഇരിക്കുക ആയിരിക്കും അകത്തു, മൂന്നാലു വർഷം ആയില്ലേ ആ പാവത്തിനെ വേദനിപ്പിക്കുന്നു അതിന്റെ ദേഷ്യം ആയിരിക്കും “
ലെച്ചുനെ കാണാൻ ഉള്ള ആകാംഷയിൽ ചുറ്റുപാടും ഞാൻ മറന്നു. ജോളിചേച്ചിയുടെ മുഖത്തെ പകപ്പും, അപ്പച്ചന്റെ മുഖത്തെ വിഷമവും ഒന്നും എന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടില്ല . വേഗം തന്നെ അവളെ കാണണം എന്ന ചിന്തയിൽ

“ചേച്ചി അവളുടെ പിണക്കം ഞാൻ മാറ്റിയിട്ടു വരാം ‘”

എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാൻ അകത്തേക്ക് കടന്നു. ഞാൻ അവളുടെ മുറിയിൽ കയറി നോക്കി അവിടെ ആരേം കാണാനില്ല, ഇനി വേറെ മുറിയിൽ ആണെന്ന് വിചാരിച്ചു ആ വീട്ടിലെ ബാക്കി ഉള്ള മുറികളിൽ കൂടി പരിശോധിച്ചു,അവിടേം കണ്ടില്ല ഇനി അടുക്കളയിൽ ആയിരിക്കും എന്നു വിചാരിച്ചു അവിടേം നോക്കി കണ്ടില്ല, എല്ലാവിടത്തും നോക്കിയിട്ട് എന്നിക്ക് നിരാശ ആയിരുന്നു ഫലം.

“ചേച്ചി ലെച്ചുനെ ഇവിടെ കാണാനില്ലല്ലോ , അവൾ കടയിലേക്ക് എങ്ങാനും പോയാ ?”

ഞാൻ അകത്തു നിന്നും ഇറയത്തേക്ക് വരുന്ന വഴിയാലെ ചോദിച്ചു,

അപ്പോഴാണ് കീർത്തിയോട് സംസാരിച്ചു നിൽക്കുന്ന ചേച്ചിയെ ഞാൻ കണ്ടത് ചേച്ചി പറയുന്നത് കേട്ട് കീർത്തിയുടെ മുഖം ഒക്കെ മാറിയിരിക്കുന്നു നേരത്തെ ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായ സന്തോഷം ഇപ്പൊ കീർത്തിയുടെ മുഖത്തു ഇല്ല.

അവരുടെ മുഖഭാവം കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഭയം നിഴലിച്ചു, രാവിലെ കണ്ട സ്വപ്നം ഒക്കെ എന്റെ മനസിലേക്ക് ഓടി എത്തി.

“എന്റെ ലെച്ചു അവൾക്കു വല്ലതും,?”

ഞാൻ വേഗം അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.

“ചേച്ചി എന്റെ ലെച്ചു എവിടെ ?”

അവളെ കാണാത്ത നിരാശയും അവൾക്കു എന്തെങ്കിലും പറ്റിയോ എന്ന പേടിയും കൊണ്ട് ഞാൻ ദേഷ്യം കലർന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു,

ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടിട്ടും മൗനം പാലിച്ചു നില്കുന്നത് കണ്ട്, എന്റെ ദേഷ്യം കൂടി.
“ചേച്ചി ലെച്ചു എവിടെന്നു ?,ഞാൻ ചോദിച്ചത് കേട്ടില്ലന്നുണ്ടോ ?”

ഞാൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു,

അതിനും മൗനം

എനിക്ക് ആണെങ്കിൽ ദേഷ്യവും സങ്കടവും കലർന്ന ഒരു അവസ്ഥ ആകെ ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്ന മാതിരി.

“നിങ്ങൾ ഓക്കേ എന്താ മിണ്ടാതെ നിൽകുന്നെ , അവൾ എവിടെ ? എന്റെ ലെച്ചു എവിടെന്നു, ?പ്ലീസ് പറ ചേച്ചി അവൾ എവിടെ, എന്നോട് പറ ചേച്ചി, “

ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിൽക്കുന്ന ജോളി ചേച്ചിയോട് ചോദിച്ചു.

ചേച്ചിയുടെ മുഖം വല്ലാതെ ആവുന്നത് കണ്ട ഞാൻ കീർത്തിയുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു.

“കീർത്തി നീയെങ്കിലും പറ അവൾക്കു എന്താ സംഭവിച്ചേ എന്നു, അവൾ എവിടെയാ ?’”

കീർത്തിയോട് ചേച്ചി നേരത്തെ സംസാരിക്കുന്നത് കണ്ടതു കൊണ്ട് അവളോട്‌ എന്തെകിലും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും എന്നു കരുതി ഞാൻ അവളോട്‌ ചോദിച്ചു,

“,അത് …, അത്.. അജിയേട്ടാ.. “

“കീർത്തി പ്ലീസ് പറ, എന്തായാലും എന്നോട് പറ, അവൾ എവിടെ, അവൾക്കു വല്ലതും പറ്റിയോ. പ്ലീസ് കീർത്തി നീയെങ്കിലും പറ പ്ലീസ്.. “

ഞാൻ അവളുടെ തോളിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് കെഞ്ചി ചോദിച്ചു. എന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണീർ ഇറ്റു വീഴാൻ തുടങ്ങി. എന്റെ മൈൻഡ് ഒക്കെ കൈ വിട്ട അവസ്ഥ ആയിരുന്നു ലെച്ചുനു എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചു കാണുമോ എന്നുള്ള പേടി ആയിരുന്നു എനിക്ക്.

“ഇല്ല അജിയേട്ടാ., അജിയേട്ടന്റെ ലെച്ചു നു ഒന്നും സംഭവ്ച്ചിട്ടില്ല “

കീർത്തി പറഞ്ഞു.

,അത് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ആശ്വാസം ആയി, എന്നാലും അവൾ എവിടെ. എന്റെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും ഭയം.
“അപ്പോ അവൾ എവിടെ കീർത്തി? ”
ഞാൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ കീർത്തി ജോളി ചേച്ചിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി,

“അജി ലെച്ചു ഇപ്പോൾ ഇവിടെ ഇല്ല “

അത്രേം നേരം മിണ്ടാതെ ഇരുന്ന ചേച്ചി പറഞ്ഞു.

“പിന്നെ എവിടെ ആണ് അവൾ ?”

ഞാൻ ചോദിച്ചു,

ജോളി ചേച്ചി പഴയ കാര്യങ്ങൾ പറയാൻ തുടങ്ങി..

“അജി, നീ കത്ത് എഴുതി വെച്ച് ഇവിടുന്നു പോയതിനു ശേഷം ലെച്ചു ആകെ മാറി പോയി, അവളുടെ കളിചിരിയും പ്രസരിപ്പും ഒന്നും പിന്നിട് ഞങ്ങൾ ആരും കണ്ടില്ല,
അവൾ പിന്നെ ആരോടും സംസാരിക്കുക പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എപ്പോഴും ആലോചനയിൽ മുഴുകി നിൽക്കുന്നത് കാണാം,അങ്ങനെ മാസങ്ങൾ കടന്നു പോയി കൊണ്ടിരുന്നു അപ്പോഴാണ് സത്യ വരുന്നതും സെലിന്റെ മരണത്തിനു ഉത്തരവാദി നീയല്ല എന്നു അറിയുന്നതും, പിന്നെ അച്ചായൻ നിന്റെ വിട്ടിൽ അനേഷിച്ചപ്പോൾ നിന്നെ കാണാനില്ല എന്നു അറിഞ്ഞതും എല്ലാം കൂടി ആയപ്പോൾ ലെച്ചു ആകെ തളർന്നു പോയി,അവൾ പിന്നെ അവളുടെ മുറി വിട്ടു പുറത്തേക്കു ഇറങ്ങാതെ ആയി , എന്തൊക്കെ ആലോചിച്ചു കൊണ്ട് ജനനിലൂടെ പുറത്തേക്കും നോക്കി ഇരിക്കുനത് കാണാം,

“ഏട്ടൻ വരും,.. ലെച്ചുനെ കൊണ്ടോവാൻ, “

എന്തെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ ഇതായിരുന്നു മറുപടി. ഇങ്ങനെ പിറുപിറുത്ത് കൊണ്ടിരിക്കും പിന്നെ കരച്ചിലും അതു മാത്രം ആയിരുന്നു പിന്നിട് ഉള്ള അവളുടെ ജീവിതം, ഇതൊക്കെ കണ്ട് ഞങ്ങൾക്ക് ആർക്കും സഹിക്കാൻ പറ്റിയില്ല, ഇത് മൂന്നോട്ട് പോയാൽ അവൾ മുഴു ഭ്രാന്തി ആകാൻ അധിക സമയം വേണ്ട എന്നു മനസിലാക്കിയ ഞങ്ങൾ അവളെ ഡോക്ടറെ കാണിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു, അങ്ങനെ വിചാരിച്ചു ഇരിക്കുമ്പോൾ ആണ് ഒരു ദിവസം രാവിലെ ഞാൻ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ ലെച്ചു അടുക്കളയിൽ നില്കുന്നു. അവൾ പഴയ പോലെ ജോലി ഒക്കെ ചെയുന്നു, എനിക്ക് അതു കണ്ടിട്ട് സന്തോഷം സഹിക്കാൻ പറ്റിയില്ല,
അടുക്കളപ്പണിയിൽ മുഴുകി നിൽക്കുന്ന അവളുടെ അടുത്ത് ഞാൻ ചെന്നെങ്കിലും അവൾ ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല, ഞാൻ അവളോട്‌ വർത്താനം പറയാൻ നോക്കിയെങ്കിലും മൗനം ആയിരുന്നു മറുപടി, എന്നാൽ രാവിലത്തെ പണികൾ എല്ലാം ഞാനും അവളും കൂടി ചെയ്തു തീർത്തു,

അവൾ എന്നോട് മിണ്ടിയില്ലെങ്കിലും,പഴയ പോലെ ജോലി ഓക്കേ എടുത്ത് തുടങ്ങിയല്ലോ ഇനി അവളെ പതിയെ പഴയ ലെച്ചു ആക്കി മാറ്റം എന്നു ഞാൻ മനസ്സിൽ കരുതി,,
അങ്ങനെ ഞാൻ കുളിക്കാൻ പോകുന്ന നേരത്ത്.

“ചേച്ചി, “

അവൾ എന്നെ വിളിച്ചു.

കുറെ നാൾക്കു ശേഷം ആ വിളികേട്ടാ എന്റെ മനസ്സ് സന്തോഷം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു.

“എന്തെ ലെച്ചു ?”

“ചേച്ചി,ചേച്ചി യുടെ കൈയിൽ അജിയേട്ടന്റെ വീട്ടിലെ നമ്പർ ഉണ്ടോ? എന്റെൽ ഉള്ള പഴയ നമ്പറിൽ വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടുന്നില്ല? “

അവൾ കുറെ നാൾക്കു ശേഷം എന്നോട് സംസാരിച്ചു.

അങ്ങനെ നിന്റെ അമ്മയെ വിളിച്ചു സംസാരിക്കണം എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ അവൾക്കു ഫോൺ കൊടുത്തു, രണ്ടു മൂന്ന് പ്രാവിശ്യം കാൾ ചെയ്തിട്ടും ആരും എടുക്കുന്നുണ്ടായില്ല,
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു വിളിച്ചു നോക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ ആ സമയം കുളിക്കാൻ കയറി. ഞാൻ കുളിച്ചു വന്നപ്പോൾ ലെച്ചുനെ അടുക്കള ഭാഗത്തു ഒന്നും കാണാൻ ഉണ്ടായില്ല ഞാൻ ഡ്രസ്സ്‌ ഒക്കെ മാറി . കുറെ നാൾ ആയില്ലേ അവൾ പുറത്തോട്ടു ഒക്കെ ഇറങ്ങിയിട്ട് ഇന്ന് അവളേം കൊണ്ട് പുറത്തു ഒക്കെ ഒന്നു പോകാം എന്നു കരുതി ഞാൻ അവളെ വിളിക്കാനായി അവളുടെ റൂമിൽ ചെന്നു.
വാതിൽ തുറന്നു ലെച്ചുനു വിളിച്ചുകൊണ്ടു അകത്തേക്ക് കയറി.

ലെച്ചു കസേരയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് മേശയിൽ തല വെച്ച് കിടക്കുന്നത് കണ്ടു ഞാൻ അവളുടെ അടുത്ത് ചെന്നു.

അവിടെ കണ്ട കാഴ്ചാ എന്നെ നടുക്കി.

കൈയിലെ ഞെരമ്പു മുറിച്ചവൾ അബോധവസ്ഥയിൽ കിടക്കുക ആയിരുന്നു. മേശയിൽ നിറയെ രക്തം. “

ചേച്ചി പറഞ്ഞു നിർത്തി ചേച്ചിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു.

“ചേച്ചി അവൾ എന്റെ ലെച്ചു “

ചേച്ചി പറഞ്ഞു നിർത്തിയപ്പോൾ, ഞാൻ ചോദിച്ചു എന്റെ വായിൽ നിന്നും മുഴുവൻ വാക്കുകൾ പുറത്തേക്കു വന്നില്ല.

“അതെ അവൾ ആത്മഹത്യാ ക്കു ശ്രമിച്ചു “

അതു കേട്ടപ്പോൾ ,ഞാൻ ആകെ തളർന്നു പോയി,
“എന്റെ ലെച്ചു അവൾ ”
എന്റെ ഞരമ്പുകൾ തളർന്നു എനിക്ക് നില്കാൻ പറ്റാതെ ആയി
ഞാൻ അടുത്ത് കണ്ട അരഭിത്തിയിൽ ഇരുന്നു എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു. എന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ എന്നോണം കീർത്തി എന്റെ കൂടെ ഇരുന്നു.

“അജി മോനെ. നീ പേടിക്കണ പോലെ ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല , അവളെ വേഗം തന്നെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ടുപോകാൻ സാധിച്ചത് കൊണ്ട് ജീവൻ തിരിച്ചു കിട്ടി “

ജോളി ചേച്ചി എന്റെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“അപ്പൊ അവളവിടെ ചേച്ചി, എനിക്ക് അവളെ കാണണം “

ഞാൻ നിറമിഴികളോടെ ചേച്ചിയോട് ചോദിച്ചു.
“അന്നത്തെ ആ ആത്മഹത്യാ ശ്രമത്തിനു ശേഷം അവളുടെ സ്വഭാവം മുമ്പത്തേക്കാൾ മോശം ആയി അവൾ അതിനു ശേഷം , ഒന്നു മിണ്ടുക പോലും ചെയ്യാറുണ്ടായില്ല എന്നു മാത്രം അല്ല.അവൾ ഈ വീട്ടിലേക്ക് വന്നില്ല. ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും ഡിസ്ചാർജ് ചെയ്തതിന്നു ശേഷം അവൾ ഗസ്റ്റ്‌ ഹൌസിൽ നീ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന മുറിയിൽ ആണ് താമസിച്ചിരുന്നത്. ആകെ ഒരു ഭ്രാന്തമായ അവസ്ഥ ആയിരുന്നു അവളുടെ. നീ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പഴയ ഷർട്ടും കെട്ടിപിടിച്ചു ആ കട്ടിലിൽ അവൾ ദിവസങ്ങളോളം ചിലവഴിച്ചു, ഞങ്ങളോട് ആരോടും ഒന്നും മിണ്ടാറുണ്ടായില്ല, എന്തെങ്കിലും ഭക്ഷണം കൊണ്ട് കൊടുത്താൽ കുറച്ചു കഴിക്കും, അത്ര തന്നെ , അവളുടെ അവസ്ഥ ഒരു ചേച്ചി എന്ന നിലയിൽ എന്നിക്ക് സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറം ആയിരുന്നു, അങ്ങനെ കുറച്ചു മാസങ്ങൾ കടന്നു പോയി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ. ഇളയച്ഛൻ വന്നു കൊൽക്കത്തയിൽ നിന്നും. “

ചേച്ചി പറഞ്ഞു നിർത്തി.

“ആര് , ജോർജ് അപ്പച്ചനോ ?”

ഞാൻ ചേച്ചിയോട് ചോദിച്ചു.

“അതെ എന്റെ അപ്പച്ചന്റെ അനിയൻ ജോർജ് , എന്റെ ഇളയച്ഛൻ, ലക്ഷ്മി യുടെ അച്ഛൻ “

ചേച്ചി പറഞ്ഞു.

“എന്നിട്ട് ചേച്ചി അച്ഛനെ കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്കു വല്ല മാറ്റവും ഉണ്ടായോ? “

ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“ഉം, ഞങ്ങളോട് ഒന്നും സംസാരിക്കാത്ത അവൾ എന്തുകൊണ്ടോ അവളുടെ അച്ഛനോട് സംസാരിച്ചു. അച്ഛൻ വന്നതോടെ അവളിൽ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടു തുടങ്ങി,അച്ഛന്റെ സാമിപ്യം അവൾളുടെ മനസ്സ് പഴയ പടി ആകാൻ സഹായിക്കും എന്നു ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു, “

“അവളുടെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും അറിഞ്ഞ ഇളയച്ഛൻ അവളെ കൊൽക്കത്തയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയിക്കോട്ടെ എന്നു ചോദിച്ചപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് ആർക്കും എതിർക്കാൻ സാധിച്ചില്ല,
അവളെ പഴയ പടി ആയി കാണാൻ അതു ഉപകരിക്കും എന്നു ഞങ്ങൾ കരുതി, പിന്നെ അവളുടെ അച്ഛൻ അല്ലെ ഞങ്ങൾക്ക് എതിർക്കാനും സാധിക്കില്ലല്ലോ, ആദ്യം അവൾ അച്ഛൻ പറഞ്ഞത് അനുസരിക്കാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല എന്നാൽ ഇളയച്ഛൻ അവളെ സംസാരിച്ചു സംസാരിച്ചു പതിയെ മാറ്റി എടുത്തു, അങ്ങനെ അവൾ ഇളയച്ഛന്റെ കൂടെ കൊൽക്കത്തയിലേക്ക് പോയി, ഇപ്പോൾ അവൾ പോയിട്ട് രണ്ടര വർഷത്തോളം ആകുന്നു, “

ചേച്ചി പറഞ്ഞു നിർത്തി.

“അപ്പൊ എന്റെ ലെച്ചു അവൾ കൊൽക്കത്ത യിൽ ആണല്ലേ “

ഞാൻ കണ്ണീർ ഒക്കെ തുടച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“അതേടാ,പക്ഷെ ഒരു കാര്യം ഉണ്ട് “

“എന്താ ചേച്ചി “

“പോയ ഇടക്ക് ഇളയച്ഛൻ വിളിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. അവൾക്ക് അവിടെ എത്തിയതിനു ശേഷം നല്ല മാറ്റം ഉണ്ടായി ,ഇളയച്ഛന്റെ മകൾക്ക് ലെച്ചു ചെന്നത് വളരെ ഇഷ്ടം ആയിനും അവർക്കു ഒരു ചേച്ചിയെ കിട്ടിയതിലുള്ള സന്തോഷത്തിൽ ആണെന്നും അറിഞ്ഞു, ലെച്ചുവും അവരും ആയി നല്ല കൂട്ടായി എന്നും,
അങ്ങനെ അവളുടെ വിശേഷങ്ങൾ ഞങ്ങൾ ഫോൺ വഴി അറിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു അറിഞ്ഞു കൊണ്ടിരിന്നു പക്ഷെ കാലം മുൻപോട്ടു പോകുന്തോറും ഫോൺ വിളി കുറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. “

ചേച്ചി പറഞ്ഞു.

“ചേച്ചി അവൾ എന്നെ അനേഷിച്ചിരുന്നോ ഫോൺ വിളിക്കുമ്പോൾ “

ഞാൻ ചോദിച്ചു,

“ഇല്ലെടാ അവൾ ഇവിടെനിന്നും പോയതിനു ശേഷം നിന്നേ കുറിച്ച് ഒരു വാക്ക് പോലും ചോദിച്ചില്ല, പിന്നെ പഴയ കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ച് ഞാൻ അവളോട്‌ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ അവൾ കേൾക്കാൻ താല്പര്യം ഇല്ലാത്ത മട്ടിൽ ഫോൺ പെട്ടന്ന് വെക്കും, അങ്ങനെ ഒരിടക്ക് ഇളയച്ഛൻ വിളിച്ചപ്പോൾ എന്നോട് പറഞ്ഞു അവളോട്‌ പഴയതിനെ കുറിച്ചൊന്നും ചോദിക്കണ്ട എന്നു അവൾക്കു അതിനു താല്പര്യം ഇല്ലന്ന് പറഞ്ഞുന്നു.
പിന്നിട് ഞാൻ വിളിക്കുമ്പോൾ അതെ പറ്റി ഒന്നും ചോദിക്കാറില്ല.അങ്ങനെ കുറച്ചു നാൾ കടന്നു പോയി ഫോൺ വിളി കുറഞ്ഞു കുറഞ്ഞു വന്നു അതു നിന്നു.അവസാനം ആയി അവൾ വിളിച്ചിട്ട് ഇപ്പോൾ ആറു മാസത്തോളം ആയി അവസനത്തെ ഫോൺ കോളിൽ അവൾ നല്ല സന്തോഷത്തിൽ ആയിരുന്നു അവൾക്കു അവിടെ അടുത്തുള്ള ഒരു ഡേ കെയർ യിൽ ജോലി ശെരി ആയിന്നു പറഞ്ഞു, പിന്നെ അവൾ വിളിച്ചിട്ടില്ല, അവർ തിരക്കിൽ ആയിരിക്കും എന്നു കരുതി ഞങ്ങൾ പിന്നെ അതു കാര്യം ആക്കിയില്ല , പക്ഷെ കുറച്ചു നാൾ കഴിഞ്ഞു ഞങ്ങൾ ആ നമ്പറിലേക്ക് വിളിച്ചിട്ട് ആ നമ്പർ നിലവിലില്ല എന്നു കാണിക്കുന്നു, അവരും ആയി ആകെ ഉണ്ടായിരുന്ന കോൺടാക്ട് ആണ് ആ നമ്പർ “

ചേച്ചി പറഞ്ഞു.

ഇനി അവളെ എങ്ങനെ കോൺടാക്ട് ചെയ്യും എന്നു കരുതി ഞാൻ കുറച്ചു നേരം ആലോചനയിൽ ഇരുന്നു. അങ്ങനെ എത്രയും പെട്ടന്നു കൊൽക്കത്തയിൽ പോകാം എന്നു തീരുമാനം എടുത്തു.

എല്ലാ കാര്യങ്ങളും അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാനും കീർത്തി യും ജോളി ചേച്ചിയോടും അപ്പച്ചനോടും യാത്ര പറഞ്ഞു അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി. ഇറങ്ങുന്നതിനു മുൻപേ കൊൽക്കത്തയിലെ അഡ്രസ് വാങ്ങാൻ മറന്നില്ല ഇപ്പോഴത്തെ അഡ്രസ്സ് അപ്പച്ചന്റെ കൈയിൽ ഉണ്ടായില്ല പഴയ അഡ്രസ് ആണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.ഞാൻ അതു വാങ്ങിച്ചു, പഴയ അഡ്രസ്സ് ആണെകിലും അതു എന്റെ യാത്രക്ക് ഉപകരിക്കും എന്നു തോന്നി. അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി .

പോരുന്ന വഴിക്ക് അച്ചായന്റെ വീട്ടിലും കയറി, എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ അച്ചായന് വളരെ അധികം സന്തോഷം ആയി, അച്ചായൻ ഒരു ഭാഗം തളർന്നു കിടപ്പിലായിരുന്നു, എന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു എന്നോട് ചെയ്തതിനു എല്ലാം മാപ്പ് ചോദിച്ചു. പിന്നെ സത്യയും ഉണ്ടായിരുന്നു അവിടെ അവനും അറിയാതെ ചെയ്തതിനു ഒക്കെ എന്നോട് ക്ഷമ ചോദിച്ചു .അവരോടു കുറച്ചു നേരം സംസാരിച്ചു ഇരുന്നു. പിന്നെ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവരുടെ അടുത്ത് നിന്നും ഇറങ്ങി.
പിന്നെ ഞങ്ങൾ നേരെ പോയത് എന്റെ കുഞ്ഞോളിനെ അടക്കം ചെയ്ത കുഴിമാടത്തിനു അടുത്തേക്ക് ആയിരുന്നു , അവളുടെ കുഴിമാടത്തിനു അടുത്ത് കുറച്ചു നേരം നിന്നിട്ട്. ഞങ്ങൾ ആ താഴ്‌വാരത്തോട് വിട പറഞ്ഞുകൊണ്ട് മല ഇറങ്ങി.

“അപ്പൊ അജിയേട്ടാ ഇനി കൊൽക്കത്തയിലേക്ക് പോവുക അല്ലെ “

കാറിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ കീർത്തി ചോദിച്ചു.

“ഉം, നാളെ തന്നെ പോകണം,”

ഞാൻ പറഞ്ഞു.

“ഫ്ലൈറ്റ് നു ടിക്കറ്റ്സ് അവെലബിൾ ഇല്ല . ഞാൻ ട്രെനിന്നു ബുക്ക്‌ ചെയ്യട്ടെ? “

അവൾ ചോദിച്ചു.

“നീ അപ്പോഴേക്കും അതൊക്കെ നോക്കിയോ ?”

ഞാൻ അതിശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.

“അതൊക്കെ ഈ സെക്രട്ടറിയുടെ കടമ അല്ലെ “

,കീർത്തി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ഉം , “

“അപ്പോ ഞാൻ നാളേക്ക് രണ്ടു ടിക്കറ്റ് ബുക്ക്‌ ചെയ്യട്ടെ ?”

“ഒരെണ്ണം മതി കീർത്തി , എനിക്ക് മാത്രം , ഞാൻ മാത്രമേ പോകുന്നൊള്ളു “

ഞാൻ പറഞ്ഞു.

“അപ്പൊ അജിയേട്ടാ ഞാനോ ?,”

അവൾ ചോദിച്ചു.

“കീർത്തിയെ ഇനിയും ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാൻ ഞാൻ ഒരുക്കം അല്ല, ഇനി ഉള്ള യാത്ര ഒറ്റക്ക് ആണ് നല്ലത് എന്നു എനിക്ക് തോന്നി “

ഞാൻ പറഞ്ഞു.

“എന്നെ ഒഴിവാക്കുക ആണല്ലേ, “

“,അല്ല , കീർത്തി,ഒരിക്കലും അല്ല, ഇനിയുള്ള യാത്ര ഒറ്റക്ക് ആകാം എന്നു കരുതി.
പിന്നെ കൊൽക്കത്തയിൽ നിന്നും എന്നു തിരിച്ചു വരും എന്നു എനിക്ക് ഉറപ്പില്ല, ഞാൻ തിരിച്ചു വരുക ആണെങ്കിൽ ലെച്ചുവിനെ കൊണ്ടേ വരൂ ഒരു പക്ഷെ അവൾ കൂടെ ഇല്ലെങ്കിൽ എന്നെ ഇനി ആരും കാത്തിരിക്കേണ്ട, “

ഞാൻ പറഞ്ഞു.

“,അപ്പൊ വീണ്ടും ഒരു ഒളിച്ചോട്ടം ആണോ അജിയേട്ടൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്, അങ്ങനെ എങ്കിൽ തീർച്ചയായും ഞാൻ കൊൽക്കത്തയിലേക്ക് അജിയേട്ടന്റെ കൂടെ വരും, ഇല്ലെങ്കിൽ എനിക്ക് ഉറപ്പ് തരണം എന്തായാലും തിരിച്ചു വരും എന്നു, എന്നാ ഞാൻ സമ്മതിക്കാം “

കീർത്തി പറഞ്ഞു.

“കീർത്തി പ്ലീസ് എതിരൊന്നും പറയരുത് , ഞാൻ തനിച്ചു പോകൊള്ളാം “

ഞാൻ പറഞ്ഞു.

“തനിച്ചു പൊക്കൊളു, പക്ഷെ എനിക്ക് വാക്ക് തന്നിട്ട് മാത്രം “

അവൾ പറഞ്ഞു.

“,ശെരി കീർത്തി ഞാൻ തിരിച്ചു വരും , പക്ഷെ എന്നാണ് വരുന്നത് എന്നു എനിക്ക് ഉറപ്പ് പറയാൻ പറ്റില്ല, “

ഞാൻ അവളോട്‌ പറഞ്ഞു.

“ഓഹ്,, എനിക്ക് ഇത് മതി. അജിയേട്ടൻ ലെച്ചുചേച്ചിയും ആയി തിരിച്ചു വരുന്നത് കാണാൻ ആയി ഞാൻ കാത്തിരിക്കും “

കീർത്തി പറഞ്ഞു.

ഞാൻ അതിനു മറുപടി എന്നോണം ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു.

“അതെ അജിയേട്ടാ വല്ല ഹോട്ടലും കാണുക ആണെങ്കിൽ ഒന്നു വണ്ടി നിർത്തു എനിക്ക് വിശക്കുന്നുണ്ട് “

അവൾ പറഞ്ഞു.

“ഉം , ശരി “

അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ അടുത്ത് കണ്ട കടയിൽ വണ്ടിനിർത്തി. അവിടെനിന്നും ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ടു വീണ്ടും ഞങ്ങൾ യാത്ര തുടങ്ങി,അങ്ങനെ കുറച്ചു മണിക്കൂർ യാത്ര കൊണ്ട് ഞങ്ങളുടെ കാർ വീട്ടിൽ തിരിച്ചു എത്തി കീർത്തിയെ അമലിന്റെ അവിടെ ആക്കിയിട്ടു ഞാൻ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നു. ഞാൻ പോയ കാര്യം എന്തായി എന്നറിയാൻ അമ്മയും അച്ഛനും കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ എല്ലാം അവരോടു തുറന്നു പറഞ്ഞു.

അങ്ങനെ പിറ്റേന്നു വൈകിട്ടു ആണ് എനിക്ക് പോകേണ്ട ട്രെയിൻ, എന്റെ കൂടെ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് അച്ഛനും അമ്മയും കീർത്തിയും വന്നു , കീർത്തി ആയിരുന്നു കാർ ഡ്രൈവ് ചെയ്തത്.

സ്റ്റേഷനിൽ കാർ പാർക്ക് ചെയ്തു ഞങ്ങൾ കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി . അച്ഛനും അമ്മയും സ്റ്റേഷന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് നടന്നു.

“അജിയേട്ടാ ഞാൻ പറഞ്ഞതു ഓർമയുണ്ടല്ലോ “

ഞാൻ ബാഗ് എടുത്തു നടക്കാൻ തുടങ്ങവേ കീർത്തി കാറിന്റെ അടുത്ത് നിന്നും എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നിട്ട് എന്നോട് പറഞ്ഞു,

“ഉം “

“,അപ്പൊ ലെച്ചു ചേച്ചിയേം കൊണ്ട് നല്ല കുട്ടിയായി തിരിച്ചു വാ, ഞാൻ ഉണ്ടാകും ഷാർജയിൽ, അജിയേട്ടന്റെ വരവും കാത്തു “

അവൾ പറഞ്ഞു.

“ഞാൻ വരും കീർത്തി. നിന്റെ പാർത്ഥന എന്റെ കൂടെ ഉണ്ടാലോ അതു മതി “

ഞാൻ അവളോട്‌ പറഞ്ഞു.

“ഈ അനിയത്തി കുട്ടിയുടെ പാർത്ഥന എന്നും എന്റെ ഏട്ടന്റെ കൂടെ ഉണ്ടാകും എന്റെ ഏട്ടൻ ധൈര്യം ആയി പോയിട്ടു വാ “

അവൾ അതു പറഞ്ഞതിനോടൊപ്പം. എന്റെ കവിളിൽ അവളുടെ ഒരു സ്നേഹചുംബനവും നൽകി , അതിൽ ഒരു അനിയത്തിയുടെ സ്നേഹസ്പര്ശനം ഉണ്ടായിരുന്നു,

“അപ്പൊ എന്റെ അജി കുട്ടൻ പൊക്കൊളു ട്രെയിൻ മിസ്സ്‌ ആക്കേണ്ട “

അവൾ അതും പറഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു കാറിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.

“അവളോട്‌ സ്റ്റേഷന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് വരുന്നില്ലേ എന്നു ചോദിക്കാൻ പോലും എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല, കാരണം അവൾ എന്നെ സന്തോഷത്തോടെ യാത്ര അയക്കുമ്പോഴും അവളുടെ മനസ്സ് നീറുക ആണെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം ആയിരുന്നു. ആ കണ്ണുകളിൽ ഞാൻ അതു കണ്ടു ഇഷ്ടപെട്ട പുരുഷനെ വിട്ടുകളയുമ്പോൾ ഉള്ള വേദന അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കാണാം ആയിരുന്നു. എന്റെ യും ലെച്ചുവിന്റെയും സ്നേഹത്തിനു മുൻപിൽ അവൾ സ്വയമേ അവളുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ മനസ്സിൽ കുഴിച്ചു മൂടി,.”

ഞാൻ തിരിഞ്ഞു സ്റ്റേഷനിലേക്ക് നടന്നു.
നടക്കുന്നതിനിടയിൽ ഞാൻ ഒരു തവണ തിരിഞ്ഞു കാറിന്റെ അടുത്തേക്ക് നോക്കി.

കാറിന്റെ സ്റ്റീയറിങ്ങിൽ തലവെച്ചു കിടന്നു ,
പറയാതെ പോയ ഒരു നൊമ്പരത്തിന്റെ കനലുകൾ കണ്ണീർ എന്ന പ്രതിഭാസത്തിലൂടെ അണക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന കീർത്തിയെ ആണ്.

എനിക്ക് അറിയാം അവൾ എത്രത്തോളം എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെന്നു, പക്ഷെ അതിനേക്കാൾ എത്രയോ മടങ്‌ എന്നെ എന്റെ ലെച്ചു സ്നേഹിക്കുന്നു, അവൾ എനിക്ക് വേണ്ടി പൊഴിച്ച മിഴിനീർതുളികളുടെ ഒരു അംശം പോലും വരില്ല ഇത്. അതുകൊണ്ട് കീർത്തിയുടെ കണ്ണീർ ഞാൻ കാണാത്തതായി നടിച്ചു..

ഞാൻ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് നടന്നു കയറി മനസ്സിൽ ഒരായിരം നൊമ്പരങ്ങളോടെ…..

————————————

“സാർ, സ്റ്റേഷൻ എത്തി ഇറങ്ങുന്നില്ലേ “

ചെറുമയക്കത്തിൽ ഇരുന്ന ഞാൻ ആ ശബ്ദം കേട്ട് കണ്ണ് തുറന്നു.

ഒരുപാട് ഓർമകളെ പുറകിൽ ആക്കി കൊണ്ട് ട്രെയിൻ കൊൽക്കത്ത നഗരത്തിലെ പ്രമുഖ സ്റ്റേഷനിൽ എത്തി.

കണ്ണ് തുറന്ന ഞാൻ കാണുന്നത് തൊട്ടടുത്ത സീറ്റിൽ ഇരുന്നവർ ഇറങ്ങാനായി ബാഗ് ഒക്കെ എടുക്കുന്ന തിരക്കിൽ ആണ്. ഇന്നലെ പരിചയ പെട്ട ഒരു മലയാളി സുഹൃത്ത് ആണ് എന്നെ ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും വിളിച്ചത്.

ഞാൻ അയാളുടെ മുഖത്തു നോക്കി ഒരു പുഞ്ചരി സമ്മാനിച്ചു.

ട്രെയിൻ ഒരു മൂളലോടെ നിന്നു.

എല്ലാവരും തിരക്ക് പിടിച്ചു ഇറങ്ങാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. ഞാൻ പതിയെ എന്റെ ബാഗും എടുത്തു പ്ലാറ്റ്ഫോമിലേക്ക് ഇറങ്ങി.
കുറച്ചു നടത്തിനൊടുവിൽ ഞാൻ സ്റ്റേഷന്റെ പുറത്തു എത്തി അവിടെ റോഡ് സൈഡിൽ അടുത്ത് കണ്ട ലോഡ്ജിൽ മുറി എടുത്തു . ഫ്രഷ് ആയതിനു ശേഷം ഞാൻ ജോർജ് അപ്പച്ചന്റെ പഴയ അഡ്രസ് ആ ലോഡ്ജ് നടത്തിപ്പുകാരന്റെ അടുത്ത് കാണിച്ചു കൊടുത്തു.
അയാൾ പറഞ്ഞതിൻ പ്രകാരം ഈ ടൗണിൽ നിന്നും 30 കിലോമീറ്റർ അകലെ ഉള്ള ടൗണിൽ ആണ് ഈ അഡ്ഡ്രസിൽ കാണുന്ന സ്ഥലം എന്നു.

ഞാൻ അവിടത്തെ റൂം വേകെറ്റ് ചെയ്തു ആ ലോഡ്ജ്കാരൻ ഏർപ്പാട് ആക്കി തന്ന ടാക്സി യിൽ ആ ടൗണിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു.

അങ്ങനെ ട്രാഫിക്കും മറ്റും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു ഒന്നര മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ ആ സ്ഥലത്തു എത്തിപ്പെട്ടു.

എന്നെ ഒരു വലിയ ബിൽഡിംഗിനു മുൻപിൽ ഇറക്കി വിട്ടിട്ടു ആ ടാക്സി കാർ പതിയെ എന്നിൽ നിന്നും അകന്നു പോയി.

ഞാൻ അവിടെ ഉള്ള ഒന്ന് രണ്ടു പേരോട് ഈ അഡ്രസ് കാണിച്ചു കൊടുത്തു. പക്ഷെ ഒരു കാര്യവും ഉണ്ടായില്ല. അവസാനം ഒരാളിൽ അ നിന്നുംആ താമസസ്ഥലത്തേ കുറിച്ച് മനസിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞു,

അങ്ങനെ അയാൾ പറഞ്ഞു തന്ന അടയാളങ്ങൾ വെച്ചു ഞാൻ ആ ബിൽഡിംഗിന്റെ മൂന്നാമത്തെ നിലയിൽ ഉള്ള ഒരു മുറിയുടെ മുൻപിൽ എത്തിപെട്ടു.

അവിടെ ഉള്ള കോളിങ് ബെല്ലിൽ എന്റെ വിരൽ അമർന്നു.

കുറച്ചു സമയത്തിന് ഒടുവിൽ എന്റെ മുന്നിൽ ആ രണ്ടു പാളി വാതിലുകൾ മലർക്കെ തുറന്നു.

ഒരു ബംഗാളി ലുക്ക്‌ ഉള്ള ഒരു ചേച്ചി ആണ് വാതിൽ തുറന്നത്.
ഞാൻ ആ ചേച്ചിയോട് വന്ന കാര്യം പറഞ്ഞു.
അവർക്ക് ജോർജ് അപ്പച്ചനെ കുറിച്ച് അറിയില്ല എന്നും അവർ അവിടെ താമസിക്കാൻ വന്നിട്ട് രണ്ടു മാസം ആയിട്ടൊള്ളു എന്നും പറഞ്ഞു.

കൂടുതൽ എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കുംനത്തിനു മുൻപേ. അവർ വാതിൽ അടച്ചു .

ഞാൻ പിന്നെയും അവിടെ കുറെ അലഞ്ഞു നടന്നു . അവസാനം രാത്രി ആയപ്പോൾ ഒരു ലോഡ്ജിൽ മുറി എടുത്തു.
അങ്ങനെ ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു ഞാൻ അവിടെ എത്തിയിട്ട് മൂന്ന് ആഴ്ച ആയി. എല്ലാദിവസവും അവരുടെ വീട് അനേഷിച്ചു ഇറങ്ങിയിട്ടും എവിടെയും എത്തിയില്ല, ഞാൻ കയറി ഇറങ്ങാത്ത ബിൽഡിങ്ങുകൾ ആ ടൗണിൽ വളരെ കുറവായി,ഒട്ടുമിക്ക റൂമിലും ഞാൻ അവരെ തേടി ചെന്നു പക്ഷെ ഒരു പുരോഗതിയും ഉണ്ടായില്ല.

അങ്ങനെ ഇരിക്കെ ആണ് ഞാൻ താമസിക്കുന്ന ലോഡ്ജിന്റെ അടുത്തുള്ള ഹോട്ടലിൽ പച്ചക്കറി കയറ്റി വന്ന വാനിന്റെ ഡ്രൈവറെ ഞാൻ കാണുന്നത് അയാൾ ഒരു മലയാളി ആയിരുന്നു. അയാളും ആയി ഞാൻ പരിചയത്തിൽ ആയി. അയാൾക് അവിടെ ഒക്കെ നല്ല പരിചയം ആയിരുന്നു. അയാൾ പറഞ്ഞതിൽ പ്രകാരം ഞാൻ അവിടെ ഉള്ള മലയാളം സമാജം പ്രവർത്തകരും ആയി ബന്ധപ്പെട്ടു, അവർ അനേഷിച്ചിട്ടു വിളിക്കാം എന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പു തന്നു. അങ്ങനെ വീണ്ടും രണ്ടു ദിവസം കൂടി പോയി കിട്ടി.

“ഇനി എനിക്ക് അവരെ കണ്ടെത്താൻ കഴിയില്ലേ “

അങ്ങനെ ഞാൻ വിഷമിച്ചു ഇരിക്കുമ്പോൾ ആണ് മലയാളസമാജത്തിലെ സെക്രട്ടറിയുടെ കോൾ വരുന്നത്.
ഒന്ന് അവരുടെ ഓഫീസ് വരെ ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞു കൊണ്ട്.

ഞാൻ വേഗം തന്നെ റെഡി ആയി ഇറങ്ങി. ഒരു ടാക്സി പിടിച്ചു നേരെ സമാജത്തിന്റെ ഓഫീസിലേക്ക് വിട്ടു.

അവിടെ ചെന്ന എനിക്ക് ഒരു നല്ല വാർത്ത ആണ് ലഭിച്ചത്. ജോർജ് അപ്പച്ചന്റെ പുതിയ അഡ്രസ്സ്.

ആ സ്ഥലം ഇവിടെ നിന്നും കുറച്ചു അധികം ദൂരെ ആയിരുന്നു.

ഞാൻ അവർക്ക് കുറച്ചു ക്യാഷ് സംഭാവന ആയി കൊടുത്തു ഒരായിരം നന്ദിയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി.
എന്റെ ലെച്ചുവിന്റെ അടുത്തേക്ക്.

പോകുന്ന വഴിയിൽ ഞാൻ കീർത്തിക്ക് ഈ കാര്യം വാട്സാപ്പിൽ മെസ്സേജ് അയച്ചിട്ടു. വീട്ടിലേക്ക് അവിടെ ചെന്നതിനു ശേഷം വിളിക്കാം എന്നു കരുതി. ഇനി അവർ അവിടെ ഇല്ലെങ്കിൽ വെറുതെ എന്തിനാ അവർക്കു ആശ കൊടുക്കുന്നത് എന്നു കരുതി. പിന്നെ കീർത്തിയോട് പറയാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല അവൾ എപ്പോഴും എന്നെ വിളിച്ചു അനേഷിക്കുകയും വാട്സാപ്പിൽ കോൺടാക്ട് ചെയുകയും ചെയ്യും ആയിരുന്നു.
കീർത്തി ഇപ്പോൾ ഷാർജയിൽ ആണ് ഉള്ളത്.

“ഓൾ ദി ബെസ്റ്റ് “

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കീർത്തിയുടെ റിപ്ലൈ വന്നു. പിന്നെ കുറച്ചു സന്തോഷത്തിന്റെ സ്മൈലിയും

അങ്ങനെ ടാക്സി ആ സ്ഥലത്തു എത്തി ചേർന്നു . അതൊരു പേരുകേട്ട ഒരു കമ്പനിയുടെ സ്റ്റാഫ്‌ കോർട്ടെർസ് ആയിരുന്നു.

എന്നെ അവിടെ ഇറക്കിയിട്ട് ടാക്സി ഒരു തണലത്തേക്ക് ഒതുക്കി ഇട്ടു ആ ഡ്രൈവർ. അയാൾ അവിടെ കാത്ത് നിൽകാം എന്നു പറഞ്ഞു .

ഞാൻ ആ കോർട്ടെർസിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കടന്ന് ചെന്നു. അധികം ആളുകളെ ഒന്നും അവിടെ കണ്ടില്ല ഉച്ച നേരം ആയതിനാൽ എല്ലാവരും ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന തിരക്കിൽ ആയിരിക്കും എന്നു തോന്നുന്നു ,
ഓരോ ചെറിയ ചെറിയ വീടുകൾ ആയിരുന്നു അവിടെ, ഓരോ വീടിനും ഓരോരോ നമ്പറുകൾ. എന്റെ കൈയിൽ ഉള്ള കടലാസ്സിലേ നമ്പർ അവിടെ എവിടെ എങ്കിലും കാണുന്നുണ്ടോ എന്ന് ഞാൻ വിഷിച്ചു കൊണ്ട് മുൻപോട്ടു നടന്നു അവസാനം എന്റെ കൈയിലെ അഡ്ഡ്രസും ഒരു വീടിന്റെ അഡ്ഡ്രസും തമ്മിൽ നല്ല പൊരുത്തം തോന്നി. ഞാൻ ആ വീടിന്റെ മുൻപിലേക്ക് നടന്നു അടുത്തു. അവിടെ പുറത്ത് ആരെയും കാണാൻ സാധിച്ചില്ല.

ഞാൻ അവിടെ കണ്ട ബെൽസ്വിച്ചിൽ പതിയെ കൈകൊണ്ടു അമർത്തിയിട്ട് ഞാൻ ആ വാതിലിനു മുൻപിൽ കാത്ത് നിന്നു.

കുറച്ചു നേരം ആയിട്ടും വാതിൽ തുറക്കാതെ ആയപ്പോൾ ഞാൻ ഒന്നുകൂടി ആ ബെല്ലിൽ അമർത്തി ഞെക്കി അപ്പോഴാണ് അകത്തു നിന്നും ബെല്ലിന്റെ സൗണ്ട് കേൾക്കുന്നത്,

“അപ്പൊ ഞാൻ നേരത്തെ അമർത്തിയപ്പോ ബെൽ വർക്ക്‌ ചെയ്തില്ലായിരുന്നോ “

ഞാൻ അങ്ങനെ ആലോചിച്ചു കൊണ്ട് അവിടെ ഉള്ള ചെടിച്ചട്ടികളിൽ കണ്ണ് പായിച്ചു, പലനിരത്തിൽ ഉള്ള പൂവുകൾ, നല്ല ഭംഗിയിൽ നിൽക്കുന്നു.
ഞാൻ അതു നോക്കി നിൽകുമ്പോൾ ആണ് വാതിൽ തുറക്കുന്ന ചെറിയ സൗണ്ട് കേൾക്കുന്നത്. ഞാൻ വാതിലിന്റെ നേരെ നോക്കി.

വാതിൽ തുറന്നു പിടിച്ച ആളെ കണ്ടു ഞാൻ ആദ്യം ഒന്ന് പകച്ചു.

“ലെച്ചു… “

എന്റെ വായിൽ നിന്നും അവളുടെ പേര് പുറത്തു വന്നു.

എന്റെ ലെച്ചു എന്റെ മുൻപിൽ എന്റെ കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല , ഞാൻ അവളെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു പോയി, അവളുടെ അവസ്ഥയും അതു തന്നെ.

ആകെ ഒരു ഷീണിച്ച അവസ്ഥ ആയിരുന്നു അവളുടേത്‌ ഒരു പഴയ ചുരിദാർ ആണ് വേഷം, മുഖത്തു ആ പഴയ ഉണർവ് കാണാനില്ല , പക്ഷേ ആ കണ്ണുകൾക്ക് ആ പഴയ തിളക്കം ഞാൻ കണ്ടു, എന്നെ കണ്ടുകൊണ്ട് പകച്ചു നിൽക്കുന്ന അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.

“ലെച്ചു,..”

ഞാൻ അവളെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.

“എന്താ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നെ, നിന്റെ അജിയേട്ടൻ തന്നെ ആണ്, “

എന്നെ കണ്ടിട്ട് എന്റെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കുന്ന അവളുടെ രണ്ടു കൈകളിലും പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

പെട്ടന്ന് ഒരു പൊട്ടി കരച്ചിൽ ആയിരുന്നു അവളുടെ ഭാഗത്തു നിന്നും ഉണ്ടായതു എന്റെ കൈ രണ്ടും തട്ടി മാറ്റി അവൾ അകത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു ഓടി.

“ലെച്ചു,,, “

ഞാൻ അവളെ വിളിച്ചു. അവൾ നിന്നില്ല.

“എന്താ മോളെ “
ഞാൻ അകത്തേക്ക് കയറാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ അകത്തു നിന്നും അങ്ങനെ ചോദിച്ചു കൊണ്ട് ഒരാൾ എന്റെ നേരെ വന്നു.

“ജോർജ് അപ്പച്ചൻ “

ആളെ കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ നാവു ഉരുവിട്ടു. പണ്ട് ഫോട്ടോയിൽ കണ്ട ആൾ തന്നെ.

“ആരാ ?”

അപ്പച്ചൻ വന്ന പാടെ ചോദിച്ചു.
എനിക്ക് ഒരു മലയാളി ലുക്ക്‌ കണ്ടതോണ്ട് ആയിരിക്കണം അപ്പച്ചൻ മലയാളത്തിൽ ആണ് ചോദിച്ചത്.

“ഞാൻ ആരാണെന്നു പറഞ്ഞാൽ അപ്പച്ചനു മനസ്സിലാകുമോ എന്നു അറിയില്ല, ഞാൻ ലക്ഷ്മി യെ അനേഷിച്ചു വന്നതാ എന്റെ പേര് അജിത് “

,ഞാൻ പറഞ്ഞു.

“അജി..താഴ്വാരത്തിലെ ?. “

കുറച്ചു നേരം ചിന്തിച്ചിട്ട് അപ്പച്ചൻ പറഞ്ഞു.

“അതെ അജി തന്നെ “

ഞാൻ പറഞ്ഞു.

“മോനെ വാ അകത്തേക്ക് വാ “

അപ്പച്ചൻ എന്നേ അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു.

ഞാൻ എവിടെ ആയിരുന്നു എന്നും എങ്ങനെ ഇവിടെ എത്തിപ്പെട്ടും എന്നും അപ്പച്ചൻ എന്നോട് ചോദിച്ചു. ഞാൻ അതിനു ഇവിടെ എത്തിയത് വരെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ ചുരുക്കി പറഞ്ഞു.

“അപ്പൊ മോൻ ഇവിടെ വന്നിട്ട് ഇപ്പോൾ ഒരു മാസം ആകാറായല്ലേ? “

“അതെ, കുറെ അനേഷണത്തിനൊടുവിൽ ആണ് എനിക്ക് ഈ അഡ്രസ്സ് കിട്ടിയത് “

ഞാൻ പറഞ്ഞു.

“ഞങ്ങൾ പഴയ അഡ്ഡ്രസിൽ നിന്നും പോന്നിട്ടു വർഷങ്ങൾ ആയി, ഇപ്പോൾ ഇവിടത്തെ കമ്പനി യിൽ ആണ് എനിക്ക് ജോലി “

അപ്പച്ചൻ പറഞ്ഞു.

“അപ്പച്ചാ, അപ്പച്ചാ, “

ഒരു കിളിനാദം എന്റെ ചെവികളിൽ മുഴുകി.
“ഈ ചേച്ചി എന്തിനാ ഇങ്ങനെ ഇരുന്നു കരയുന്നത് “

അങ്ങനെ ചോദിച്ചു കൊണ്ട് ഒരു പെൺകുട്ടി ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അപ്രതീക്ഷിതമായി എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ അവൾ വാതിൽ പടിയിൽ തന്നെ നിന്നു.

“മോളെ ഇങ്ങു വന്നേ “

അപ്പച്ചൻ അവളെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു.

അവൾ എന്നെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി കൊണ്ട് അപ്പച്ചൻ ഇരിക്കുന്നതിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.

“ഇതെന്റെ മൂത്ത മോള് ആണ് ജെസ്സി, ഇവൾ ഡിഗ്രിക്ക് പഠിക്കുന്നു, “

അപ്പച്ചൻ അവളെ അടുത്ത് വിളിച്ചു കൊണ്ട് എന്നോട് പറഞ്ഞു.

“ഉം “

“ഇനി ഒരാളും കൂടി ഉണ്ട് ജിനി അവൾക്ലാസ്സിൽ പോയിരിക്കുക ആണ്, “

ഞാൻ അതിനു മറുപടി എന്നോണം ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു.

“മോൾക്ക്‌ മനസ്സിലായോ ഈ ചേട്ടനെ ?”

അപ്പച്ചൻ ജെസ്സി യോട് ചോദിച്ചു.

“ഉം, ലെച്ചു ചേച്ചിയുടെ…. “

,അവൾ പറഞ്ഞു.

“ഉം, അതെ “

അപ്പച്ചൻ പറഞ്ഞു.

“എന്നെ എങ്ങനെ മനസ്സിൽ ആയിന്നു “

ഭാവത്തോടെ ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
“ലെച്ചു ചേച്ചിയുടെ കൈയിൽ അജിയേട്ടന്റെ ഫോട്ടോ ഉണ്ട് “

,അവൾ പറഞ്ഞു .

“എന്നാ മോള് അകത്തേക്ക് പൊക്കൊളു “

അപ്പച്ചൻ പറഞ്ഞു.

ഒരു പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ അകത്തേക്ക് പോയി.

“അജി ഇവരുടെ അമ്മ ഞങ്ങളെ വിട്ടു പിരിഞ്ഞിട്ട് വർഷങ്ങൾ ഒരുപാട് ആയി,അതിൽ പിന്നെ ഇവർക്ക് ഞാനും എനിക്ക് അവരും മാത്രമേ ഒള്ളു, എനിക്ക് എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ ഇവർ ആരും ഇല്ലാത്തവർ ആയി പോകും എന്ന ഭയം എന്നെ കൂടുതൽ ഭയപ്പെടുത്തി ,അങ്ങനെ ആണ് പഴയ പരിചയം പുതുക്കാം എന്ന നിലക്ക് ഞാൻ വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം താഴ്വാരത്തേക്ക് വന്നത്. പിള്ളേർ രണ്ടും ഒരു സ്റ്റഡി ടൂർ പോയതോണ്ട് ഞാൻ ഒറ്റക്ക് ആണ് അവിടേക്ക് വന്നത്, അവിടെ വന്നപ്പോൾ എന്റെ ആദ്യ മോളുടെ അവസ്ഥ കണ്ടു ഞാൻ ആകെ തകർന്നു. ഞാൻ ലക്ഷ്മി യുടെ അമ്മയോട് ചെയ്ത തെറ്റിന് പരിഹാരം എന്നോണം ഞാൻ അവളെ എന്റെ മോളായിട്ട് ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവന്നു ജെസ്സിക്കും ജിനിക്കും ഒരു മൂത്ത സഹോദരി ആയിട്ടു, “

അപ്പച്ചൻ പറഞ്ഞു നിർത്തി.

“അപ്പച്ച, ലക്ഷ്മിക്ക് ഞാൻ വന്നത് ഇഷ്ടം ആയില്ലേ?. “

“അവൾ താഴ്വരാത്തത് നിന്നും പോരുമ്പോൾ ഒരു കാര്യം മാത്രേ എന്നോട് ആവിശ്യപ്പെട്ടുള്ളു, ഒരു നാൾ അവളെ തേടി നീ വരുമെന്നും വന്നാൽ ഒരു എതിർപ്പും കാണിക്കാതെ അവളെ നിന്റെ കൂടെ പറഞ്ഞു വിടണം എന്നും “

അപ്പച്ചൻ പറഞ്ഞു.

“അപ്പൊ അവൾക്കു ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു ഞാൻ അവളെ തേടി എത്തും എന്നു,”

ഞാൻ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു.

“മോനെ.. മോൻ പോയി അവളോട്‌ സംസാരിക്കു അവൾ അകത്തു ഉണ്ട്, കുറെ നാൾക്കു ശേഷം നിന്നെ കണ്ടപ്പോൾ ഉണ്ടായാ ഷോക്കിൽ ആയിരിക്കും അവൾ നിന്നെ തള്ളി മാറ്റി ഓടിയത്., മോൻ ചെല്ല് അവളുടെ അടുത്ത് ,അവൾ മോനെ കാത്ത് ഇരിക്കുക ആയിരിക്കും “

അപ്പച്ചൻ പറഞ്ഞു, അതുകേട്ടു ഞാൻ ആ കസേരയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു ആ റൂമിലേക്ക്‌ നടന്നു.
ഞാൻ ആ റൂമിൽ കടന്നു ചെന്നപ്പോൾ കാണുന്നത്. കട്ടിലിൽ തലകുനിച്ചു ഇരുന്നു കരയുന്ന എന്റെ ലെച്ചുവിനെ ആണ്.
അവളുടെ അടുത്ത് ജെസ്സി ഇരുന്നു അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ നോക്കി കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ ജെസ്സി ലെച്ചുവിന്റെ ചെവിയിൽ എന്തോ പറഞ്ഞിട്ട് അവിടെ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

ജെസ്സി എന്നോട് ലെച്ചു അവിടെ ഉണ്ട് അവിടേക്ക് ചെന്നോളാൻ ആഗ്യം കാണിച്ചു. പിന്നെ അവൾ എന്റെ മുഖത്തു നോക്കി ഒരു പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ചിട്ട് പുറത്തേക്കു ഇറങ്ങി പോയി.

ഞാൻ ലെച്ചു വിന്റെ അടുത്ത് ചെന്നു അവൾ തല കുമ്പിട്ടു ഇരിക്കുക ആയിരുന്നു.

ഞാൻ അവളുടെ മുൻപിൽ മുട്ട് കുത്തി നിന്നു , എന്നിട്ട് കുമ്പിട്ടു ഇരിക്കുന്ന അവളുടെ മുഖം ഞാൻ രണ്ടു കൈകളാൽ കോരിയെടുത്തു,

“ലെച്ചു , നീ എന്നോട് പിണക്കം ആണോ, “

അവളുടെ കരഞ്ഞു തളർന്ന മുഖത്തു നോക്കി ഞാൻ ചോദിച്ചു.

അവൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
അവൾ വിങ്ങി പൊട്ടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“നീ ഇങ്ങനെ കരയല്ലേ, നീ കരഞ്ഞാൽ ഈ ഏട്ടന് സഹിക്കില്ല, കഴിഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ ഒരു ദുസ്വപ്നം ആയി മറക്കാം, എനിക്ക് നിന്നെ തിരിച്ചു കിട്ടിയല്ലോ അതു മതി “

ഞാൻ പറഞ്ഞു.

എന്നിട്ട് അവളെ എന്നിൽ നിന്നും അടർത്തി മാറ്റി. അവളുടെ കവിളിൽ ഒഴുകി ഇറങ്ങിയ കണ്ണീർ ഒക്കെ ഞാൻ കൈകൊണ്ട് തുടച്ചു മാറ്റി.

“എന്റെ മോളുടെ മുഖം ഒക്കെ ഷീണിച്ചു, “

ഞാൻ അവളുടെ കവിളിൽ തലോടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

എന്റെ തലോടലിൽ അവളുടെ മുഖത്ത് ചെറുപുഞ്ചിരി വിടർന്നു.

“ഉം, ഏട്ടനും മാറി താടി ഒക്കെ വന്നു വലിയ ആളെ പോലെ ആയി “

അവൾ ചെറു ചിരിയാൽ പറഞ്ഞു.

“ഉം “

ഞാൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മൂളി.

“അല്ല , എവിടെ ആയിരുന്നു ഇത്രയും നാൾ “

അവൾ ചോദിച്ചു.
ഞാൻ അതും പറഞ്ഞു അവിടെ നിന്നും എഴുനേറ്റു ഒപ്പം അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് അവളേം എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു.

ഞാനും അവളും കൂടി കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു അപ്പോഴും അവളുടെ ഇടതു കൈ എന്റെ വലതു കൈയിൽ ആയിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് അവളുടെ കൈയിലെ മുറിവിന്റെ പാട് ഞാൻ കാണുന്നത്.

“,എന്തിനാ മോളെ നീ ഇത് ചെയ്തത്, “

ഞാൻ അവളുടെ കൈയിലെ പാട് കാണിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“അതു ഏട്ടാ അന്നത്തെ വിഷമത്തിൽ പറ്റിപോയതാ, അന്ന് ഏട്ടന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചപ്പോൾ ഏട്ടൻ ഇത്രയും നാളും ആയിട്ടും വന്നിട്ടില്ല എന്നു അറിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് സഹിച്ചില്ല ആ നിമിഷത്തിൽ അങ്ങനെ പറ്റി പോയി “

അവൾ വിഷമത്തോടെ ഒപ്പം ചെറു പേടിയോടെ പറഞ്ഞു.

“ഇനി ഇങ്ങനത്തെ തോന്നിവാസങ്ങൾ കാണിച്ചാൽ ഉണ്ടാല്ലോ”

,ഞാൻ ചെറു ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.

“ഇല്ല ഏട്ടാ ഇനി ഞാൻ അങ്ങനെ ഒന്നും ചെയ്യില്ല, അന്ന് അങ്ങനെ പറ്റി പോയതാ ഏട്ടൻ എന്നോട് ക്ഷമിക്കില്ലേ “

അവൾ പറഞ്ഞു.

“നിന്നോട് അല്ലാതെ പിന്നെ ഞാൻ ആരോടാ ക്ഷമിക്കേണ്ടത്, എന്നാലും നീ എനിക്ക് വേണ്ടി.. “

ഞാൻ അതും പറഞ്ഞു അവളുടെ ആ മുറിവിന്റെ പാടിൽ എന്റെ ചുണ്ടുകൾ ചേർത്ത് കൊണ്ട് ചുംബിച്ചു.

അതു കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു അതു സന്തോഷത്തിന്റെ കണ്ണീർ ആണെന്ന് അവളുടെ പുഞ്ചിരിച്ച മുഖം കണ്ടപ്പോൾ മനസ്സിൽ ആയി.

“ലെച്ചു.. “

എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുന്ന അവളെ ഞാൻ പതിയെ വിളിച്ചു.

അവൾ എന്തെ എന്നു കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“എനിക്ക് ഒരു കാര്യം കൂടി അറിയാൻ ഉണ്ട്, ഇതെന്റെ പഴയ ലെച്ചു തന്നെ ആണെന്ന് ഉറപ്പിക്കണം എങ്കിൽ എനിക്ക് അതുകൂടി അറിയണം, “
അതുകേട്ടപ്പോൾ അതു എന്താ എന്ന ഭാവത്തോടെ എന്റെ മുഖത്തു നോക്കി.

“ഞാൻ ഇപ്പോൾ കാണിച്ചു തരാം “

എന്നു ആഗ്യം കാണിച്ചുകൊണ്ട്, അവളുടെ മുഖം കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തു കൊണ്ട് എന്റെ മുഖം അവളുടെ മുഖത്തോട് ചേർത്ത് കൊണ്ട് ഞാൻ അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും ഇറ്റു വീഴാൻ നിൽക്കുന്ന ആ ജലകണിക എന്റെ നാവിനാൽ ഒപ്പി എടുത്തു എന്റെ നാവു അവളുടെ കൺപീലികളിൽ സ്പർശിച്ചപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ കൂമ്പി അടഞ്ഞു.

“ഉം അതെ രുചി. ഇതെന്റെ പഴയ ലെച്ചു തന്നെ “

ഞാൻ നാവിനാൽ ഒപ്പിയെടുത്ത അവളുടെ കണ്ണീർ തുളികൾ നുണഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“വൃത്തികെട്ടവൻ, ഒരു മാറ്റോം ഇല്ല, കുറച്ചു താടി മീശയും വളർന്നിട്ടുണ്ടെന്നേ ഒള്ളു സ്വഭാവം പഴയതു തന്നെ “

എന്റെ പ്രവർത്തി കണ്ടപ്പോൾ അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

ഞാൻ അതിനു മറുപടി എന്നോണം ഒന്ന് ചിരിച്ചു.
അവളും എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു

“അതെ നിന്റെ കണ്ണീരിനു നല്ല രുചിയാ അതാ ഞാൻ, “

ഞാൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

അതു കേട്ടപ്പോൾ അവളുടെ മുഖം നാണത്താൽ ചുവന്നു തുടുത്തു.അവളുടെ പവിഴചുണ്ടുകൾ വിടർന്നു. ആ പവിഴചുണ്ടുകൾ എനിക്ക് നുണയാൻ കൊതി ആയി. നാളു കുറെ ആയില്ലേ അവയുടെ രുചി അറിഞ്ഞിട്ടു.

ഞാൻ അവളുടെ മുഖം കൈകളാൽ കോരി എടുത്തു എന്റെ മുഖത്തോട് ചേർത്തു. ഒപ്പം അവളുടെ പവിഴധാരങ്ങൾ ഞാൻ എന്റെ ചുണ്ടുകൾ കിടയിൽ ആക്കി നുണഞ്ഞു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ സുഖം കൊണ്ട് കൂമ്പി അടഞ്ഞു അവൾ എന്നെ ഇറുകെ പുണർന്നു ഞാനും അവളെ എന്റെ ശരീരത്തോട് ചേർത്തു.

“ലെച്ചു ചേച്ചി… “
ആ സുഗലഹരിയിൽ മതി മറന്നിരുന്ന ഞങ്ങൾ ആ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ ഞെട്ടി. പെട്ടന്ന് തന്നെ ഞങ്ങൾ അടർന്നു മാറി.
എന്നിട്ട് ആ ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തേക്ക്‌ ഞങ്ങൾ നോക്കി.

വാതിലകലിൽ ചമ്മിയ മുഖവും ആയി ഒരു പെൺകുട്ടി നില്കുന്നു.

“സോറി “

അവൾ അതും പറഞ്ഞു അവിടെനിന്നും ഓടി പോയി.

“ശ്ശേ , നാണക്കേട് ആയി “

ലെച്ചു പറഞ്ഞു.

“അതാരാ ?”

ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“അതു ജിനി, അപ്പച്ചന്റെ ഇളയ കുട്ടി “

ലെച്ചു പറഞ്ഞു.

കുറച്ചു നേരം ഞങ്ങൾ അവിടെ ഇരുന്നു.

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാനും അവളും കൂടി മുറിക്കു പുറത്തേക്കു വന്നു . ഞങ്ങൾ ഹാളിലേക്ക് ചെന്നു അവിടെ അപ്പച്ചൻ കസേരയിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ട് ജെസ്സി യെ കണ്ടില്ല. ജിനി അവിടെ ഇരുന്നു ടീവി കാണുന്നു. ഞങ്ങളെ കണ്ടപ്പോൾ ജിനി ടീവി കാണാൽ മതിയാക്കി ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

“എന്താ അജി അവളുടെ പിണക്കം ഒക്കെ മാറിയോ, “

ഞങ്ങളെ കണ്ടപ്പോൾ അപ്പച്ചൻ ചോദിച്ചു.

“ഉം കുറച്ചു മാറി”

ഞാൻ പറഞ്ഞു .

അതു കേട്ടപ്പോൾ ലെച്ചു നാണിച്ചു തലതാഴ്ത്തി,

“അപ്പച്ച ഞാൻ ഇവളെ കൊണ്ടോയിക്കോട്ടെ “

ഞാൻ അപ്പച്ചന്റെ അനുവാദം കിട്ടാനായി ചോദിച്ചു.

“,നിന്റെ പെണ്ണിനെ കൊണ്ടോകാൻ എന്റെ അനുവാദം എന്തിനാ, നിനക്ക് വേണ്ടി ഇത്രയും നാൾ ആ പാവം കാത്തിരിക്കുക ആയിരുന്നു, ഇനിയെങ്കിലും അതിനൊരു നല്ല ജീവിതം ഉണ്ടാകട്ടെ , നീ ധൈര്യം ആയി കൊണ്ടുപോക്കോ എന്റെ മോളെ”

അപ്പച്ചൻ എന്റെ അടുത്ത് വന്നു പറഞ്ഞു.

ഞാൻ അതിനു നന്ദി ആയി അപ്പച്ചന്റെ കാൽ തൊട്ടു വന്ദിച്ചു. കൂടെ ലെച്ചുവും.
ഇതൊക്കെ കണ്ടു ആ കാന്താരി നില്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നേരത്തെ ഉള്ള ചമ്മൽ അവളുടെ മുഖത്തു ഇപ്പോഴും കാണാം ആയിരുന്നു.

“ജിനി “

ഞാൻ അവളെ അടുത്ത് വിളിച്ചു.

അവൾ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

“മോൾക്ക്‌ എന്നെ മനസ്സിലായോ “

“ഉം, അപ്പച്ചൻ പറഞ്ഞു “

അവൾ തല ആട്ടികൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

അങ്ങനെ കുറച്ചു നേരം ഞങ്ങൾ വർത്താനം ഒക്കെ പറഞ്ഞു ഇരുന്നു. അപ്പോഴേക്കും ജെസ്സി ഭക്ഷണം കഴിക്കാനായി വിളിച്ചു. അവരോടൊപ്പം ഞാനും കഴിച്ചു.
അങ്ങനെ ഭക്ഷണം ഒക്കെ കഴിച്ചു ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും വർത്താനം ഒക്കെ പറഞ്ഞു ഇരിക്കുക ആയിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് ഞാൻ അതു ഓർത്തതു വീട്ടിലേക്കും കീർത്തിയോടും ഈ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ പറയണ്ടേ എന്നു. ഞാൻ അപ്പൊ തന്നെ വീട്ടിലേക്കും പിന്നെ കീർത്തിയെയും ഫോൺ ചെയ്തു എല്ലാം പറഞ്ഞു. ലെച്ചു അമ്മയും ആയി സംസാരിച്ചതോടെ അമ്മയ്ക്കും സന്തോഷം ആയി.

പിന്നിട് ഞാൻ ഇപ്പോൾ വരാം എന്നു പറഞ്ഞു അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി.

ഞാൻ വന്ന അതെ ടാക്സി കാറിൽ
ഞാൻ താമസിച്ചിരുന്ന ലോഡ്ജിലേക്ക് പോയി. പിന്നെ ആ റൂം ഒക്കെ വെക്കെറ്റ് ചെയ്തു. തിരിച്ചു നാട്ടിലേക്ക് ഫ്ലൈറ്റിൽ ടിക്കറ്റ് ആവേലബിൾ കണ്ടത് കൊണ്ട് ഞാൻ ഫ്‌ളൈറ്റിൽ ടിക്കറ്റ് ബുക്ക്‌ ചെയ്തു. അതു കഴിഞ്ഞു ഞാൻ തിരിച്ചു അപ്പച്ചന്റെ കോർട്ടേഴ്സിൽ എത്തി. പിന്നിട് ഞാൻ അവരെ എല്ലാവരെയും കൊണ്ട് ടൗണിൽ ഒക്കെ കറങ്ങി എല്ലാവർക്കും ഡ്രെസും ഒക്കെ എടുത്തു കൊടുത്തു ജെസ്സിയും ജിനിയും എന്നോട് നല്ല കൂട്ടായി അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ ഷോപ്പിംഗ് ഓക്കേ കഴിഞ്ഞു രാത്രി ആയി കോർട്ടേസിൽ എത്തിയപ്പോൾ . പിറ്റേന്ന് വെളുപ്പിന് ആയിരുന്നു ഫ്ലൈറ്റ്.
അങ്ങനെ വെളുപ്പിന് എല്ലാവരും കൂടി എയർപോർട്ടിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു അവിടെ അടുത്ത് തന്നെ ആയിരുന്നു എയർപോർട്ട് അതുകൊണ്ട് അവിടെ വേഗത്തിൽ എത്തി ചേർന്നു.

ജിനിയും ജെസി യോടും ലെച്ചു യാത്ര പറഞ്ഞപ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണീർ ഇറ്റു വീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇത്രയും നാളും ചേച്ചിയും അനിയത്തി യും ആയി ഒരുമിച്ചു കഴിഞ്ഞതല്ലേ പെട്ടന്ന് പിരിയുമ്പോൾ ഉള്ള വിഷമം അവരുടെ മുഖങ്ങളിൽ കാണാം ആയിരുന്നു.

“അപ്പച്ച, ജിനി ജെസ്സി,എന്നാൽ ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ട്‌ “

എയർപോർട്ടിന്റെ എൻട്രി ഗേറ്റിനു മുന്നിൽ നിന്നു കൊണ്ട് ഞാൻ അവരോടു യാത്ര പറഞ്ഞു.

“പോയിട്ട് വാ മക്കളെ “

എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അപ്പച്ചൻ ഞങ്ങളെ യാത്ര ആക്കി.

അങ്ങനെ അവർ ഉള്ളിലെ വിഷമം പുറത്തു കാണിക്കാതെ ഞങ്ങളെ യാത്ര ആക്കി…

കഴിഞ്ഞു പോയ കാലത്തിലെ മധുരിക്കുന്ന ഓർമകളും നൊമ്പരങ്ങളും നിറഞ്ഞ മിഴികളും. ഉടഞ്ഞ ഹൃദയവും, കൊഴിഞ്ഞു വീണ പകൽ കിനാക്കളും മോഹങ്ങളും എല്ലാം മറന്നു കൊണ്ട്
ഞാൻ എന്റെ താഴ് വാരത്തിലെ പനിനീർപൂവിനെ ചേർത്തു പിടിച്ചു കൊണ്ട് എയർപോർട്ടിന്റെ അകത്തേക്ക് നടന്നു പുതിയ ഒരു ജീവിതയാത്രക്കായി………

—————ശുഭം————–

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Most Liked Posts