Malayalam Kambi Kathakal - അടിപൊളി മലയാളം കമ്പി കഥകള്‍

Malayalam Kambi Kathakal, Kathakal Download , Kadakal Malayalam,Kathakal Mallu,Malayalam Kambikathakal, Kambi Pdf, Kathakal Malayalam,Kathakal Malayalam, മലയാളം കമ്പി കഥകള്‍

ഡോക്ടർ തിരക്കിലാണ് – 6

മലയാളം കമ്പികഥ – ഡോക്ടർ തിരക്കിലാണ് – 6

“മുന്നറിയിപ്പ്….”

ഈ ലക്കം കളിയില്ല. കഥയേയുള്ളു. ശ്രീകാന്തിൻറെയും റസിയയുടേയും ജീവിതത്തിലേയ്ക് ഉറ്റുനോക്കി കാത്തിരിയ്കുന്ന ഒരുപാട് വായനക്കാർ ഇവിടുണ്ട്. ഈ ലക്കം അവർക്കായി മാത്രം ഉള്ളതാണ്…..

ഇതിനു മുന്‍പിലത്തെ പാര്‍ട്ട്‌ കള്‍ വായിക്കാന്‍ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക

ഞാൻ തുടർക്കഥയിൽ ഒറ്റ കഥയാണ് എഴുതുക പതിവ് അല്ലാതെ ആ കഥാപാത്രങ്ങൾ പുതിയ പുതിയ മേച്ചിൽ പുറങ്ങൾ തേടുന്നതല്ല. അതിനാലാണ് ഈ ലക്കം കമ്പി ഇല്ലാതെ വന്നത്. മുൻപ് ഉണ്ടായിരുന്നു തുടർന്നും വരും. പന്ത്രണ്ട് ലക്കങ്ങളിലായി എഴുതി പൂർത്തീകരിച്ച ഈ നോവലിൽ കമ്പിയില്ലാത്ത രണ്ട് ഭാഗങ്ങളിൽ ഒന്ന് ഇതാണ്. മറ്റൊന്ന് ആദ്യലക്കം.

‘കമ്പി മാത്രം മതി. കഥ വേണ്ട’ എന്നുള്ളവർ ദയവായി ഈ ലക്കം വായിക്കാതിരിയ്കുക.

നിങ്ങൾക്കുള്ളത് അടുത്ത ലക്കം തരാം. അല്ലാതെ വായിച്ചിട്ട് വെറുതേ കമ്പിയില്ല എന്നും പറഞ്ഞ് ചൊറിഞ്ഞോണ്ട് പോരരുത്………..
********

എൻറെ എല്ലാ പ്രീയ സഹോദരങ്ങൾക്കും എൻറെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ
പെരുന്നാൾ ആശംസകൾ……

ഇതുപോലത്തെ അടിപൊളി കമ്പി കഥകൾ വായിക്കാൻ www.kambi.pw ഈ സൈറ്റ് ൽ വന്നാൽ മതി .........

**********

പതിവ് പോലെ അന്നും റസിയയുടെ വിളി വന്നു…..

“ശ്രീയേട്ടാ താലീം മാലേമൊക്കെ വാങ്ങണ്ടേ. ഈയാഴ്ച എന്നാന്നാ പോയി രജിസ്റ്ററ് ചെയ്യേണ്ടേ?”

വിജ്ഞാപനത്തിൻറെ സമയപരിധി ആകാറായി. ഞാൻ ചിരിച്ചു.

“താലീം മാലേമോ എന്തിനാ? ടീ മണ്ടീ ഇപ്പ പേപ്പറേ മാത്രാ കല്യാണം. ഒരു പ്രാവശ്യേ കെട്ടത്തൊള്ളു. അതൊക്കെ പിന്നെ വീട്ടുകാരറിഞ്ഞ്. അതോണ്ട് ഒരു പൂമാല പോലും ഇപ്പ വേണ്ട.”

“ചടങ്ങൊന്നും ഇപ്പവില്ലേ വേണ്ട പക്ഷേ എനിക്ക് പട്ടുസാരി വേണം. ശ്രീയേട്ടന് കസവുമുണ്ടും ഷർട്ടും. രജിസ്റ്ററായാലും നമ്മട കല്യാണം തന്നാ. ആരോടേലും കല്യാണത്തിന് നല്ല ദിവസോം സമയോം തിരക്കുകേം വേണം.”

അവൾ ക്ഷേത്രത്തിൽ പോകുമ്പോൾ എൻറെ നക്ഷത്രത്തിലും അവളുടെ നക്ഷത്രത്തിലും വഴിപാടുകൾ ഒക്കെ കഴിപ്പിയ്കാറുണ്ട്. .
ജനനസമയം പറഞ്ഞ് അവളുടെ ജന്മനക്ഷത്രം മുൻപേ തന്നെ കണ്ടുപിടിച്ചായിരുന്നു.

“സമയം നമുക്ക് നാലുപേർക്കും സൌകര്യമൊക്കുന്ന സമയം അല്ലാതെന്താ?”

ഞാൻ വീണ്ടും ചിരിച്ചു. . അവളുടെ ദേഷ്യസ്വരം വന്നു….

“അങ്ങോട്ടു ചോദിച്ച എന്നെ പറഞ്ഞാമതിയല്ലോ. ഞാനിവിടെ നോക്കിച്ചോളാം.
ഈ വെള്ളിയാഴ്ച ഞാൻ വീട്ടി പോകുന്നില്ല.

പിറ്റേന്ന് സെക്കന്റ് സാറ്റർഡേയാ കാലത്തിങ്ങ് വന്നേക്കണം തുണീമെടുത്തിട്ട് നമ്മക്കങ്ങ് ഒന്നിച്ചു പോകാം”

“എന്നിട്ട് കല്യാണസാരി ഉമ്മാനെ കാട്ടാനാ….”

“അയ്യടാ. ഒരളിഞ്ഞ തമാശ. എനിക്കത്ര ചിരിയൊന്നും വരുന്നില്ല കെട്ടോ. പിന്നൊരു കാര്യം. തുണിക്കടേ വന്നുനിന്ന് എന്നെ തോണ്ടിയേക്കല്ല്. കാശെടുത്തോണം. കല്യാണസാരിയാ എടുക്കേണ്ടത്.”

ഞാൻ ചിരിച്ച് സമ്മതം മൂളി. അല്ലാതെ വേറേ വഴിയില്ലല്ലോ.
ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത് കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ വേദനയോടെ ഓർത്തു….
ഈ ആരവങ്ങൾക്കിടയിലും
സ്വകുടുംബം എന്ന ചിന്തകൾ അഗ്നിജ്വാലകൾ പോലെ അവളുടെ ഹൃദയത്തെ നുറുക്കുകയായിരിക്കും.

ശനിയാഴ്ച കാലത്ത് ഒരു ഒൻപത് മണിയോടെ ഞാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ മറ്റൊരു പെൺകുട്ടിയോടൊപ്പം റസിയ ബാഗുമൊക്കെയായി കാത്ത് നിൽപ്പുണ്ട്.

“ഇക്കാ… ഇതാ ഞാൻ പറയാറൊള്ള ൻറെ റൂംമേറ്റ് ശ്രേയ.
ശ്രീയേട്ടൻ ടൌണിലോട്ട് പൊക്കോ ഞങ്ങള് ബസ്സിനങ്ങ് വന്നോളാം”

ബൈക്ക് നിർത്തിയതും റസിയ ശ്രേയയെ ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു.

ഞാൻ അവളെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.
ചമ്മിയ ഒരു ചിരി ശ്രേയയിൽ നിന്നും ഉണ്ടായി.
റസിയയെ നോക്കി ശ്രേയ പറഞ്ഞു:

“നിങ്ങള് പൊക്കോടീ ഞാൻ ബസിനങ്ങ് വന്നോളാം.”

നീയാ ബാഗിങ്ങ് താ എന്നിട്ട് നിങ്ങളൊന്നിച്ച് പോര്.”

ഞാൻ റസിയയുടെ കൈയിൽ നിന്നും ബാഗ് വാങ്ങി. . അവർ കയറിയ ബസിൻറെ പിന്നാലെ ഞാനും പോയി.

തുണിക്കടയിൽ കയറും മുന്നേ ഞാൻ പറഞ്ഞു:

“തുണികൾ ഇന്ന് പൂർണ്ണമായും നിന്റിഷ്ടം. എന്റിഷ്ടം പിന്നെ മന്ത്രകോടി എടുക്കുമ്പ”

അവൾ അത് സമ്മതിച്ച് ഞങ്ങൾ കടയിലേയ്ക് കയറി.

മെറൂൺ നിറത്തിലുള്ള ഒരു നല്ല പട്ടുസാരി അവൾ തിരഞ്ഞെടുത്തു.

ഞാനും ശ്രേയയും അഭിപ്രായത്തിനേ പോയില്ല.

പറഞ്ഞ് ഭയപ്പെടുത്തിയ പോലെ വലിയ വിലയുടേതൊന്നും എടുത്തില്ല.ആറായിരം രൂപയേ സാരിയ്ക് ആയുള്ളു.

ഞാൻ അവിടെ മാറിനിന്നു. അവർ ഇരുവരും അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടുമൊക്കെ ഇപ്പം വരാം എന്നും പറഞ്ഞ് നീങ്ങി.

എനിയ്ക് ഷർട്ടും മുണ്ടും ബനിയനും എടുത്ത് കഴിഞ്ഞ് അവൾ എന്നെ കിരണ്ടി അമർത്തിയ ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു:

“ഷഡ്ഡീടളവെത്രാ..?”

“അതുവേണ്ട അതൊരുപാടൊണ്ട്.”

“പറയാൻ”

അവൾ എൻറെ തുടയിൽ പിച്ചി കടിച്ച് പിടിച്ച് പറഞ്ഞു…

അളവറിഞ്ഞ അവൾ അതും വെള്ള നിറത്തിലുള്ളത് ഒന്ന് വാങ്ങി. ശ്രേയ വേണ്ട എന്ന് തീർത്ത് പറഞ്ഞിട്ടും അവൾക്ക് ഒരു നല്ല ചുരിദാർ കൂടി എടുത്തു.

“ലിജോയ്കൂടെ ഒരു മുണ്ടും ഷർട്ടും സെലക്ട് ചെയ്തേയിക്കാ.”

പർചേസിംഗ് തീരാറായപ്പോൾ റസിയ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ അതത്ര ചിന്തിച്ചില്ല. അതും കൂടി എടുത്ത് ഞങ്ങൾ അവിടെ നിന്നിറങ്ങി.

“ഇതപ്പ എവിടെ വെക്കും?”

ഹോട്ടലിൽ ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകൊണ്ട് ഇരുന്നപ്പോൾ ഞാൻ ചോദിച്ചു.
റസിയയും ശ്രേയയും പുഞ്ചിരിയോടെ പരസ്പരം നോക്കി.

“എന്റിക്കാ…. ഇത് കൊണ്ടെ വച്ചാപ്പോര. ബ്ളൌസ് തൈപ്പിയ്കണം. പിന്നെ ഞങ്ങള് രണ്ടുമീ സാരീന്ന് കേട്ടിട്ടും കണ്ടിട്ടുവേയൊള്ളു ഇതുടുപ്പിക്കാനും ഒരുക്കാനും ആളും വേണം.”

“അതിനിനി ഇപ്പ എന്നാചെയ്യും? ഇവിടെവിടേലും തപ്പാം തയ്യക്കട.”

ഞാൻ പറഞ്ഞതും അവർ വീണ്ടും ചിരിച്ചു. റസിയ തുടർന്നു:

“എൻറെ ശ്രീയേട്ടാ ഈ വയനാട് കാരീടെ ലോക്കൽഗാഡിയൻ ഇവിടൊള്ള ഇവടാന്റിയാ.
ആ ആന്റിക്കിവിടെ ബ്യൂട്ടീപാർലറും ലേഡീസ് ടെയിലറിംഗും ഒക്കെയാ. നമ്മളങ്ങോട്ട് പോയി അവരുടെ വീട്ടീന്നാ രജിസ്റ്ററോഫീസിലേയ്ക് പോണത്.”

അപ്പോൾ പെണ്ണ് തുനിഞ്ഞിറങ്ങിയത് തന്നാ. ഞാൻ യാതൊന്നും അറിയണ്ട ചുമ്മാതെ ചെന്നങ്ങ് ഒപ്പും വച്ച് പോന്നാൽ മതി.
ശ്രേയയ്കും വർഗ്ഗീസിനുമുള്ള തുണികൾ പ്രത്യേകം പ്രത്യേകമാണ് പായ്ക് ചെയ്ത് വാങ്ങിയത്. ഞങ്ങൾക്കിരുവർക്കും ഉള്ള തുണികൾ അടങ്ങിയ കവറും
അവൾക്കുള്ള തുണിയുടെ കവറും കൂടി ശ്രേയയെ ഏൽപ്പിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ റസിയയോട് ചോദിച്ചു:

“ബ്ളൌസു തൈപ്പിക്കാൻ അളവെടുക്കണ്ടേ?”

“അതൊക്കെ ഞങ്ങളിന്നലേ പോയെടുത്തു. ശ്രേയേടടുത്ത് പോവെന്ന് പറഞ്ഞാരുന്നു. ഇനീം താമസിക്കണ്ട നമ്മക്ക് പോയേക്കാം”

റസിയ പറഞ്ഞിട്ട് ശ്രേയയെ യാത്രയാക്കി. എൻറെ നേരെ ചിരിച്ച് യാത്രപറഞ്ഞ് ശ്രേയ നടന്ന് നീങ്ങി….
വണ്ടി നീങ്ങിയതും റസിയ മുന്നോട്ടാഞ്ഞു.

“മറ്റന്നാള് തൊട്ട് എപ്പ വേണേലും രജിസ്റ്ററ് ചെയ്യാം. അമ്പലത്തിലെ തിരുമേനിയോട് ചോദിച്ചപ്പ ഈ ബുധനാഴ്ചയോ അല്ലേ അടുത്ത വ്വ്യാഴാഴ്ചയോ ആയിക്കോന്നാ പറഞ്ഞേ.”

“എന്നിട്ടെന്നാ? ബുധനാഴ്ചയോ?”

അവൾ വയറിൽ ചുറ്റിയ കൈയെടുത്ത് എൻറെ പള്ളയ്ക് ഒരു കുത്ത് വെച്ചുതന്നു.

“അതു ഞാനാണോ തീരുമാനിക്കുന്നത്.”

എല്ലാം നീയല്ലേ തീരുമാനിക്കുന്നത് അപ്പ ഇതും നീതന്നെ തീരുമാനിച്ചോ. തിങ്കൾ അല്ലേ വെള്ളി എന്നുപറഞ്ഞാ നീ സമ്മതിക്കുവോ…?”

ഞാൻ ചിരിച്ചു. റസിയ മിണ്ടിയില്ല പിണങ്ങി. വീർപ്പിച്ച മുഖം ഞാൻ റിവ്യൂമിററിൽ കണ്ടു.

“എൻറെ പെണ്ണിനെ ഇങ്ങനെ ഈ വീർപ്പിച്ച് കാണാനാ നല്ലത്.”

ഞാൻ ചിരിച്ചു. പൊട്ടിവരുന്ന ചിരി കടിച്ചമർത്താൻ റസിയ പാടുപെടുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.

“ഇന്നെന്താ ഇക്കയ്കാകെ ഒരു മൂഡോഫ്..? വന്നപ്പ മുതൽ ഞാൻ ശ്രദ്ധിയ്കുന്നതാ.”

രണ്ട് മിനിട്ടിനുള്ളിൽ പിണക്കം മാറിയ റസിയ ചോദിച്ചു.

“നിൻറെ ഈ നടപ്പുകണ്ടൊള്ള വെഷമം അല്ലാതെന്താ. ഈ ചിരിച്ചുകളിച്ച് നടക്കാൻ നീയിപ്പ ഒരുപാട് പാടുപെടുന്നുണ്ട്.
എൻറെ വയറിലെ പിടി മുറുകി.

“സത്യായിട്ടുവില്ല. ചെറിയൊരിത് ഒണ്ടാരുന്നു പക്ഷേ പിന്നാണല്ലോ
വിഷമിക്കേണ്ടത് ഇപ്പവിതാരും മനസ്സിലാക്കില്ലല്ലോ എന്ന് ചിന്തിച്ചപ്പ അതും മാറി.

റസിയ എൻറെ പുറത്തേയ്ക് കവിളമർത്തി.

ഞാൻ പാതയോരത്ത് ഉള്ള പൂന്തോട്ടത്തിൽ വർണ്ണക്കുടകളുടെ കീഴിൽ കസേരകളും മേശയുമിട്ട് ഇരിപ്പാടങ്ങൾ ഒരുക്കിയിട്ടുള്ള കൂൾബാറിന് മുന്നിൽ ബൈക്ക് നിർത്തി. ഇവിടുന്ന് ഓരോ ജ്യൂസ്. അതൊരു സ്ഥിരം പതിവാണ്. ഈ ഉച്ചസമയം അവിടെ ആരുമില്ല താനും.

ജ്യൂസിന് ഓർഡർ നൽകിയിട്ട് ഇരിയ്കുമ്പോൾ റസിയ പറഞ്ഞ് തുടങ്ങി ഒരു മുഖവരയോട് കൂടി…..

“ഇക്കാ…. ശ്രേയയ്കൊക്കെ വയനാട്ടിൽ വലിയ തോട്ടമൊക്കെയുണ്ട്.
അവരുടെ വീടിനോട് ചേർന്ന് നൂറുമീറ്റർ മാറി ഒരു ഔട്ട്ഹൌസുമുണ്ട് അച്ചൻറെ ബിസിനസ്സ് സുഹൃത്തുക്കൾ വരുമ്പോൾ താമസിക്കാനായി.
ഒരു റിസോർട്ട് ഫീൽ.
ശ്രേയ വീട്ടിൽ ഇടയ്കിടെ എന്റൂടെ വന്ന് താമസിച്ച് ഉപ്പയ്കും ഉമ്മയ്കുമൊക്കെ നല്ല പരിചയവും ഇഷ്ടവുമാ അവളെ.”

റസിയ പറച്ചിൽ നിർത്തി എൻറെ മുഖത്തേയ്ക് ഉറ്റുനോക്കി.
അടുത്ത പണി എന്താണെന്ന ആകാംഷയിൽ ചുരുങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ ഞാൻ അവളെ ഉറ്റ് നോക്കി….
പിടിയ്കപ്പെട്ടു എന്ന് മനസ്സിലായ അവൾ ചമ്മലിൽ എൻറെ നേരേ മുഖം കോട്ടി.

“ന്നാ കുന്തം പറയുന്നില്ല.”

“ഹഹഹ നീയേതായാലും പറഞ്ഞേ നമുക്ക് നോക്കാം വയനാടിന് പോകാൻ പറ്റുവോന്ന്.”

ഇതിനിടയിൽ ജ്യൂസ് വന്നു. അതിൽ നിന്ന് ഒരൽപ്പം കുടിച്ച അവൾ തല ചെരിച്ച് മേൽപ്പോട്ട് നോക്കി ഒരു താൽപ്പര്യവും ഇല്ലാത്ത ഭാവത്തിൽ പെട്ടന്ന് പറഞ്ഞു.

“അടുത്ത വ്യാഴാഴ്ച ആണേൽ പിന്നെ വരുന്ന നാല് ദിവസം അവധിയാ. വേണേ…. നല്ല താൽപ്പര്യമൊണ്ടേ വയനാട്ടിന് പോയാ ഹണിമൂണും അങ്ങ് കഴിഞ്ഞോളും”
ഞാൻ ഗൌരവത്തിൽ വിളിച്ചു:

“മോളേ…..”
അവൾ എൻറെ മുഖത്തോട്ട് നോക്കിയിട്ട് മുഖം കുനിച്ചിരുന്നു.
ഞാൻ തുടർന്നു…..

“ഇപ്പ വെറുതേയൊന്ന് രേഖകൾ ഉണ്ടാക്കുക പിന്നീട് കല്യാണമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ജീവിച്ച് തുടങ്ങാം എന്നാ ഞാൻ കരുതിയത്…..”

ആ മുഖം വാടി…. കുനിഞ്ഞിരുന്ന് തന്നെ നിരാശ കലർന്ന ശബ്ദത്തിൽ അവൾ ആരോടെന്നില്ലാത്തത് പോലെ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു:

“അതിപ്പ അഞ്ചാറ് വർഷം കഴിഞ്ഞ് നടന്നാ നടന്നു. അപ്പഴും ദേപോലെ ഒളിച്ചാരുമില്ലാതെ വേണോന്നൊരു ഒറപ്പുമില്ലല്ലോ”

അതിന് മറുപടി എനിയ്ക് ഇല്ലായിരുന്നു. ആകെയുള്ള ഒരു ആൺതരി മുസ്ളീംപെൺകുട്ടിയെ കെട്ടണം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ പ്രതികരണം അത്ര സന്തോഷകരം ആവില്ല. ഇവളുടെ വീട്ടിൽ അറിഞ്ഞാൽ അതിലുമപ്പുറം. ഞാൻ പതറി.

ജ്യൂസ് കുടിച്ച് കടയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങും വരെ രണ്ടുപേരും യാതൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.

“അപ്പ ബുധൻ അങ്ങ് ഫിക്സ് ചെയ്യട്ടേ?”

അവൾ തലകുലുക്കി.

“ഞാൻ വീട്ടിചെന്നിട്ട് ശ്രേയേ വിളിച്ചു ബ്ളൌസ് തിങ്കളാഴ്ച തന്നെ തൈയ്കാൻ പറയണോന്ന് പറയാം. അല്ലേ അഥവാ ചൊവ്വാഴ്ച തൈച്ച് കിട്ടിയില്ലേലോ?”

അവൾ പതിവ് ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. ഞാൻ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഫോണെടുത്ത് നോക്കി റേഞ്ചില്ല. . ബൈക്ക് ഞാൻ മുൻപോട്ടെടുത്തു.

ഈ വർഷം എന്നേലും ഒന്ന് ഞാനവടെ വീട്ടി പൊക്കോട്ടേ? ലിജോയേം കൂട്ടി നിങ്ങളും വാ… നമ്മക്കൊരുമിച്ച് അവിടൊക്കെ കാണാലോ നിങ്ങക്ക് വേണേ ഔട്ട്ഹൌസി തങ്ങാം അല്ലേ രണ്ടുകിലോമീറ്ററ് മാറി ലോഡ്ജുമുണ്ട്.”

ഞാൻ സമ്മതം മൂളി. ഫോണിന് റേഞ്ചായപ്പോൾ ഞാൻ വണ്ടി സൈഡിലേയ്ക് ഒതുക്കി. ഫോൺ അവളുടെ നേരേ നീട്ടി…

“നീ ശ്രേയേ വിളി വീട്ടീന്ന് ഒളിച്ചും പാത്തും വിളിയ്കണ്ടേ…?”

റസിയ വണ്ടിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി ഫോൺ ഡയൽ ചെയ്ത് കാതോട് ചേർത്തു. മറുതലയ്കൽ എടുത്തത്
ശ്രേയ തന്നെയാണെന്ന് തോന്നുന്നു.

“ആ എടീ ഞാനാ….”

“ഇല്ലങ്ങ് ചെന്നില്ല ശ്രീയേട്ടൻറെ ഫോണേന്നാ.”

“ബ്ളൌസ് തിങ്കളാഴ്ച തന്നെ തൈച്ചേക്കണോന്നാന്റിയോട് പറയണേ. ബുധനാഴ്ച മതീന്നാ പറഞ്ഞേ”

“ഇല്ല. വരുന്നില്ല. പിന്നൊരിക്കൽ ഞങ്ങളുരണ്ടൂടങ്ങ് വന്നേക്കാം”

ഞാൻ ഫോൺ വേണമെന്ന് ആംഗ്യം കാട്ടി.

“ദേ ശ്രീയേട്ടന്റേ കൊടുക്കാവേ….”

അവൾ ഫോൺ എൻറെ കൈയിൽ തന്നു.

“ശ്രേയേ…. ഞങ്ങള് വന്നാ തൻറെ വീട്ടിൽ എന്ത് പറയും? അവർക്കറിയാവോ ഈ കാര്യം”

“അച്ചനവിടില്ല ചേട്ടാ. സിംഗപ്പൂരിന് പോയി. അടുത്ത മാസേ വരൂ. അമ്മയോട് പറഞ്ഞിട്ടൊണ്ട് നിങ്ങള് കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് വന്നാ അവിടുന്ന് ചേട്ടൻറെ വീട്ടിലോട്ടാ പോരുന്നേ രണ്ടുദിവസം പ്രശ്നങ്ങൾ ഒന്നാറാൻ മാറിനിക്കാനാന്നാ പറഞ്ഞേ. പിന്നെ അനിയനും അമ്മൂമ്മേയാ ഒള്ളത് അനിയൻ പ്രീഡിഗ്രിയ്ക് പഠിച്ചോണ്ടിരിക്കുവാ. ഞാൻ പറഞ്ഞ് അവനും റസിയേം
ചേട്ടനേമൊക്കെ അറിയാം. വീട്ടി പ്രശ്നവൊന്നുമില്ല”

“ഇവടുപ്പാനോട് പറഞ്ഞാ വിടുവോ”

“വിടും. അടുത്ത പോക്കിന് രണ്ടാളൂടെ പോയിട്ടുപോരാൻ ഉപ്പ അനുവാദം തന്നിട്ടുള്ളതാ.”

“അന്നാപ്പിന്ന ബ്ളൌസു പയ്യെ തൈച്ചാ മതീന്നാന്റിയോട് പറ കല്യാണോം കഴിഞ്ഞ് നമുക്കങ്ങ് നേരേ പോയേക്കാം.”

ഞാൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തതും റസിയ എന്നെ ഉറുമ്പടക്കം പിടിച്ച്
വരിഞ്ഞ്
മുറുക്കി മുഖമാകെ ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് മൂടി.

“ആണ്ടാവരുന്ന അമ്മച്ചി എനിക്കൂടൊരുമ്മ താന്ന് പറയുവേ.”

ഞാൻ ചിരിച്ച് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ പിടഞ്ഞ് മാറി. നോക്കിയപ്പോൾ വിജനമായ വഴിയിലൂടെ ഒരമ്മ തലയിൽ ഒരുകെട്ട് പുല്ലുമായി നടന്ന് വരുന്നുണ്ട്.

“ഹോ…. ഇതാണോ. പേടിപ്പിച്ചുകളഞ്ഞല്ലോ.”

അവൾ ആശ്വാസസ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. ഞങ്ങൾ വീണ്ടും യാത്ര തുടർന്നു.

“വെള്ളി, ശനി, ഞായർ, തിങ്കൾ നാല് ദിവസം നാല് ചുരിദാർ. രാത്രിയിടാൻ രണ്ട് ഗൌൺ ഇത്രേം നമ്മടെ സിറ്റീന്ന് ഏതേലും കടേന്ന് വാങ്ങിച്ചോണേ. നേരത്തേ തരണേ ഷേപ്പുചെയ്യിക്കേണ്ടതാ.”
അണ്ടർഗാർമെന്റ്സിനൊള്ള കാശു തന്നാമതി ഞാന്തന്നെ വാങ്ങിച്ചോളാം”

“അപ്പോ നിനക്കിതൊന്നുവില്ലേ. ഇടാതാണോ ഈ നടപ്പൊക്കെ.”

ഞാൻ വലംകൈ പിന്നിലേയ്കിട്ട് സീറ്റിന് വെളിയിലേയ്ക് തുളുമ്പിക്കിടന്ന ആ ചന്തിയിൽ തടവിനോക്കി. റസിയ എൻറെ കൈ തട്ടിമാറ്റി പറഞ്ഞു:

“അതെങ്ങനാ നട്ടുനടപ്പോ കാര്യങ്ങളോ വല്ലോമറിയ്വോ.
കല്യാണം കഴിഞ്ഞാ പെണ്ണുങ്ങളവരുടെ പഴേ തൂണീം
പെറുക്കിക്കോണ്ടല്ല കെട്ടിയോൻറെ കൂടെ പോണേ.
എല്ലാം പുതിയത് കെട്ടിയോൻ വാങ്ങണം. ഇനി ഞാനെൻറെ ഉപ്പാടെ കാശിന് യാതൊന്നും വാങ്ങില്ല. വാങ്ങിത്തന്നോണം. അതിനി വീട്ടിലെ കാശെടുക്കാതെ വല്ല കോളജിലും കേറി മര്യാദയ്ക് പണിയെടുത്ത്
കെട്യോളെ പോറ്റാന്നോക്ക്.”

“ഉത്തരവേ…..”

ഞാൻ പറഞ്ഞു അല്ലാതെന്ത് ചെയ്യാൻ.

“ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം നമുക്കീ പോണവഴി അതൂടങ്ങ് വാങ്ങാം. എന്നാപ്പിന്നതൂടങ്ങ് എടുക്കാമ്മേലാരുന്നോ നെനക്ക്?”

അതുവേണ്ടാഞ്ഞല്ലേ? ഇനി ഞാനിടുന്ന തുണിയൊക്കെ എന്റിക്കാക്കേടിഷ്ടത്തിന് മാത്രമൊള്ളത് മതി. ചുരിദാറോ സാരിയോ എന്താന്നേ ഞാൻ പറയൂ.
എന്റിഷ്ടത്തിനൊള്ളത് ഞാൻ ശ്രീയേട്ടന് വേണ്ടീം ഒറ്റയ്ക് പോയി വാങ്ങിച്ചോളാം”

ഞങ്ങളുടെ മുൻ നിശ്ചയപ്രകാരം തന്നെ രാവിലെ എട്ടുമണിയോട് കൂടി ഞങ്ങൾ ഇരുവരും ശ്രേയയുടെ ആന്റിയുടെ വീട്ടിലെത്തി.

ഞങ്ങൾ രജനിയാന്റിയുടെ വീട്ടിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ അവർ സ്ഥലത്തില്ല.

“റസിയേച്ചീം ശ്രേയേച്ചീം ഒരുങ്ങാനായി പോയി. നിങ്ങളാണ്ടെ ആ മുറീലോട്ട് ചെല്ല് ചേട്ടൻറെ ഡ്രസ്സൊക്കെ ആ കട്ടിലേലിരുപ്പുണ്ട്.”
ഞങ്ങളെ സ്വീകരിച്ച ശ്രേയയുടെ കസിൻ ശ്രുതി പറഞ്ഞു.
വർഗ്ഗീസ് ഞങ്ങൾ വാങ്ങിയ മുണ്ടും ഷർട്ടുമൊക്കെയിട്ട് അടിച്ച് കസറിയാണ് വന്നിരിയ്കുന്നത്.

കാറിൽ ഒരുമിച്ച് പോന്ന അവൻ തിരികെ ബസ്സിനങ്ങ് പോകും.

ഞാൻ സിവിൽസർവ്വീസ് കോച്ചിംഗിന് എൻറെയൊപ്പം
ഉണ്ടായിരുന്ന ബാംഗ്ളൂർ സ്വദേശിയുടെ വിവാഹത്തിന് സുഹൃത്തുക്കൾക്കൊപ്പം ഒരു ടൂർ പോലെ നാലഞ്ച് ദിവസം എന്ന് പറഞ്ഞാണ് മനസ്സുകൊണ്ട് അച്ചനമ്മമാരുടെ അനുഗ്രഹവും യാജിച്ച് വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയത്.
വർഗ്ഗീസും ഒരു കൂട്ടുകാരൻറെ വിവാഹം എന്ന് പറഞ്ഞ്.

ഒരുങ്ങി സാരിയുമുടുത്ത് വന്നപ്പോൾ റസിയ ആളാകെ മാറി.

മണവാട്ടിയായുള്ള വലിയ മേക്കപ്പോ അലങ്കാരങ്ങളോ യാതൊന്നുമില്ല.

പക്ഷേ മുടി അൽപ്പം വാർമുടി കൂടി ഉപയോഗിച്ച് ചന്തിയ്കൊപ്പം ഇറക്കത്തിൽ പിന്നിയിട്ട് കുറശ്ശ് മുല്ലപ്പൂവും ചൂടിയിട്ടുണ്ട്.

ഒരു കൂട്ടുകാരിയുടെ വിവാഹത്തിന് പങ്കെടുക്കാൻ പോകുന്നത് പോലെ.

വന്നപ്പോഴേ വർഗ്ഗീസ് കളം കൈയിലെടുത്തിരുന്നു.

“ടീ ശ്രേയേ സുന്ദരനും സുമുഖനുമായ ഒരു കോട്ടയം അച്ചായൻ ഫ്രീയുണ്ട് കെട്ടോ. ഒരിന്റർകാസ്റ്റ് മാര്യേജ് നടത്തി വയനാട്ടുകാർക്ക് മാതൃകയാകാൻ നിനക്ക് താൽപ്പര്യമുണ്ടേൽ ഞാനായിട്ട് അതിനെതിരല്ല.”

“എന്റച്ചായാ. ഇങ്ങനൊരു മൊതലിനെ കണ്ടപ്പത്തന്നെ എനിക്കും തോന്നിയതാ. എന്ത്
ചെയ്യാം വേറെ ബുക്കിങ്ങായിപ്പോയല്ലോ.”

“അന്നാപ്പിന്നിതിനൊക്കെ സോൾഡൌട്ട് എന്നൊരു ബോർഡും തൂക്കി നടക്കാമ്മേലേ മനുഷനെ മെനക്കെടുത്താണ്ട്.”

വർഗ്ഗീസ് പതിയെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവിടെ കൂട്ടച്ചിരി മുഴങ്ങി.

“പത്ത് പത്താകാറായി. വാ നമുക്കങ്ങോട്ട് കേറാം”

രജനിയാന്റി കൈയിലിരുന്ന മൊബൈലിൽ നോക്കിയിട്ട് പറഞ്ഞു. ഞങ്ങൾ വഴിയിൽ നിന്ന് രജിസ്റ്റർ ഓഫീസിലേയ്ക് കയറി. ഇന്നലേ കാണേണ്ടവരെ കണ്ട് രജനിയാന്റി ഓഫീസിൽ എല്ലാം റെഡിയാക്കി വച്ചിരുന്നു.

ശാന്തിക്കാരൻ തിരുമേനി പറഞ്ഞ ശുഭമൂഹൂർത്തത്തിൽ പത്തിനും പത്തരയ്കും ഇടയിൽ തന്നെ ഞങ്ങൾ ഇരുവരും വിവാഹ രജിസ്റ്ററിൽ ഒപ്പ് വച്ചു.

അങ്ങനെ ശ്രീകാന്ത് ചന്ദ്രനും റസിയാബീഗവും ഭാരതസർക്കാരിന് മുന്നിൽ നിയമപരമായി ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാരായി.

“എൻറെ രജനിയാന്റീ ആന്റിയ്ക് രണ്ട് പിള്ളേരൊള്ള കാര്യം ആ ക്ളെർക്കിനറിയില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.
ആണ്ടവൻറെ നോട്ടം കണ്ടില്ലേ. ഇവരുട കൂട്ടുകാരിയാന്നാവും ഓൻ കരുതുന്നേ.
അടുത്ത രജിസ്റ്ററിനും ഞാൻ സാക്ഷിയാകണോ കർത്താവേ.”

“മിണ്ടാതെടാ ചെക്കാ വല്ല മനുഷേരും കേക്കും”

വർഗ്ഗീസിൻറെ തോളിൽ ചെറിയ ഒരടി കൊടുത്തിട്ട് ആന്റി ശാസിച്ചു.

“ചടങ്ങുകൾ ഒന്നും നടത്തിയില്ലേലും ഇനി ഇതിവടെ അവകാശാ. നീയിതങ്ങ് ആ മുടിയുടെ വകരിച്ചേലോട്ടങ്ങ് തൊട്ടുകൊടുത്തേടാ ശ്രീക്കുട്ടാ.”

രജനിയാന്റി തുറന്ന് പിടിച്ച സിന്ദൂരച്ചെപ്പ് എൻറെ നേരേ നീട്ടി.

ഞാൻ കുങ്കുമച്ചെപ്പിൽ നിന്ന് ഒരു നുള്ള് കുങ്കുമം തൊട്ടെടുത്ത് റസിയയുടെ സീമന്തരേഖയിൽ പെരുവിരലിനാൽ ചാർത്തിക്കൊടുത്തു.

സുമംഗലി ആയതിൻറെ അടയാളം.

ചടങ്ങിന് ശേഷം രജനിയാന്റിയുടെ വീട്ടിൽ തൂശനിലയിൽ പപ്പടം പഴം പായസം കൂട്ടിയ വിഭവസമൃദ്ധമായ സദ്യയും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഈ കാര്യം എന്നെ അറിയിക്കാതെ രഹസ്യമായുള്ള പദ്ധതി ആയിരുന്നു.

സദ്യ കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ച് നിന്നപ്പോൾ വർഗ്ഗീസ് പറഞ്ഞു;

“ശ്രേയ. നല്ല കൊച്ച്. അവളെ ഞാൻ നമ്മടെ ശ്രീക്കുട്ടീടേം ലിറ്റിമോടേം ഗണത്തി പെടുത്തി.
പക്ഷേ രജനിയാന്റി. ആന്റി വെറും പാവാടാ. ആ പാവത്തിനെ ഞാൻ സഹായിക്കണോന്ന്…”

ഞാൻ ഞെട്ടലോടെ അവനെ നോക്കി. അവൻ ഒരു ആക്കിയ ചിരിയോടെ തലയാട്ടി:

“എനിക്ക് വേണ്ടിയല്ലടാ. ഈ പാവത്തിന് ഒരുപകാരം അത്രേയൊള്ളു. എനിക്കെൻറെ ശ്രീദേവിയാന്റി ഒണ്ടല്ലോ ശാലിനീടമ്മ.”

ഞാൻ വീണ്ടും ഞെട്ടി. അവൻ നാണിച്ച് ചിരിച്ച് കാൽനഖം കൊണ്ട് കളം വരച്ച് പറഞ്ഞു:

“എനിക്ക് നാണായിട്ടാടാ അതുനിന്നോട് പറയാഞ്ഞത്”

“ദേ… ശ്രീക്കുട്ടാ നിങ്ങളന്നാ ഇറങ്ങിയ്കോ. പാതിരാവാകുമ്പളേലും അങ്ങ് ചെല്ലണ്ടേ. മണി പന്ത്രണ്ടാകാറായി.”

ആന്റി വാതിൽക്കൽ വന്ന് വിളിച്ച് പറഞ്ഞു.

“ആ വെക്കം ചെല്ലടാ. എനിക്കും മൂന്നുമണിക്ക് ആന്റീടെ പിള്ളാര് സ്കൂളീന്ന് വരുന്നേന് മുന്നേ ഇവടന്ന് പോകണ്ടതാ”

അവൻ പതിയെ പറഞ്ഞു. ഞാൻ അവനെ കടുപ്പിച്ച് ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് വീടിനുള്ളിലേയ്ക് കയറി.
പന്ത്രണ്ടായപ്പോൾ ഞങ്ങൾ വണ്ടിയെടുത്തു. റസിയ എന്നോടൊപ്പം മുന്നിലും ശ്രേയ പിന്നിലും.

“വയനാട് എവിടെയാ ശ്രേയേ?”

“ബെത്തേരി അവിടുന്നൊരു പതിനഞ്ച് മിനിട്ടിൻറെ ഡ്രൈവ്. പതിനൊന്നേലുവാകും നമ്മളങ്ങ്
ചെല്ലുമ്പ.”

ഞാൻ ചിരിച്ചു.

“ചേട്ടായീ മടുക്കുമ്പ പറഞ്ഞാ മതി കൊറശ്ശ് ഞാനൂടോടിയ്കാം”

ശ്രേയ വീണ്ടും പറഞ്ഞു.

“ഡ്രൈവിംഗിൽ മടുപ്പോ ശ്രീയേട്ടനോ. ഡ്രൈവർക്ക് എവിടേലും പോകണ്ടപ്പ നാനൂറ്റേഴുമായി വൈകുന്നേരം പൊള്ളാച്ചീ പോയി പച്ചക്കറീമെടുത്ത് രാവിലെ വന്നിട്ട് കോളേജി പോകുന്നയാളാ ശ്രീയേട്ടൻ.”

“നീയിതൊക്കെ എങ്ങനറിഞ്ഞെടീ”

ഞാൻ അതിശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.

“പിന്നെ. കെട്ടാമ്പോണ ചെക്കനേപ്പറ്റി വിശദമായന്വേഷിക്കാണ്ടാരേലും
കല്യാണം നടത്തുവോ…?”

റസിയ ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ മറുചോദ്യം എറിഞ്ഞു.

ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഡ്രൈവിംഗിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു. പിന്നിൽ ചാരിയിരുന്ന ശ്രേയയിൽ നിന്നും കൂർക്കംവലി ഉയർന്ന് തുടങ്ങി.

“ആ സീറ്റുബെൽറ്റ് ഇട്ടിരുന്ന് നീയും ഒന്ന് മയങ്ങിക്കോടീ ഏതായാലും രാത്രി ഒറക്കളയ്കാനുള്ളതല്ലേ.”

“പിന്നേ. ഈ യാത്രേം കഴിഞ്ഞാ ഒറക്കള. അങ്ങോട്ടുവന്നേര്.”

മൂന്ന് മണി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആഹാരം കഴിയ്കാൻ നിർത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ ശ്രേയയോട് പറഞ്ഞു.

“ഒമ്പതരയാകുമ്പ എത്തുമെന്നമ്മേ വിളിച്ച് പറഞ്ഞേക്ക്.”
ഭക്ഷണശേഷം യാത്ര തുടങ്ങിയപ്പോൾ റസിയ ഇരുന്ന് തൂങ്ങുവാൻ തുടങ്ങി.
ഞാൻ സീറ്റ് അൽപ്പം കൂടി ചായിച്ച് കൊടുത്തു. അവളും സുഖമായി ഉറങ്ങി.
കൊച്ച് കുട്ടികളെപ്പോലെ നിഷ്കളങ്ക മുഖത്തോടെ അൽപം വായും പൊളിച്ച് ചാരിക്കിടന്നുറങ്ങുന്ന എൻറെ മുത്തിനെ ഞാൻ ഇടയ്കിടെ പാളി നോക്കി….
എന്തായാലും ഞാൻ വാങ്ങി നൽകിയ ചുരിദാറുകൾ റസിയയ്കും ഒപ്പം ശ്രേയയ്കും വല്ലാതങ്ങ് ബോധിച്ചു.

ശ്രേയ ഇവൾക്ക് ഇത്രയും ഇണങ്ങുന്ന ഡ്രസ്സുകൾ വേറെ ഒന്നുമില്ല ഇവളുടെ കൈയിൽ എന്നാണ് പറഞ്ഞത്.

ശ്രീക്കുട്ടിയ്ക് പോലും ഞാനിതുവരെ ഒറ്റയ്ക് പോയി ഒരു തുണി എടുത്തിട്ടില്ല. പെൺകുട്ടികളുടെ വേഷങ്ങളെ അത്ര ചുഴിഞ്ഞ് നോക്കിയിട്ടുമില്ല.

തുണിക്കടയിലെ പെൺകുട്ടിയോട് ആളുടെ രൂപവും മുഖാകൃതിയും നന്നായി വെളുത്തയാൾ ആണ് എന്നും പറഞ്ഞിട്ട് ചുരിദാർ മാത്രമാണ്
ധരിയ്കാറ് അത് ഏറ്റവും പുതിയ മോഡൽ എന്ന് പറഞ്ഞു.

ആ കൊച്ച് എടുത്തിട്ടവ ഓരോന്നും ഞാൻ അത് അവളുടെ ശരീരത്തിൽ വരുന്നത് സങ്കൽപ്പിച്ച് നോക്കി.
എല്ലാം ചേരുമെങ്കിലും എനിയ്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ടത് തിരഞ്ഞെടുത്തപ്പോൾ അത് അഞ്ചെണ്ണമായി. അത് അഞ്ചും വാങ്ങി. അത് നൽകിയപ്പോൾ ചോദ്യം വന്നു ഗൌൺ എവിടേന്ന്.
അത് ഷേപ്പ് ചെയ്യുകയൊന്നും വേണ്ടല്ലോ ഞാൻ വരുമ്പോൾ കൊണ്ടുവരാം എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ തടിയൂരി.

ഞാൻ ഗൌണല്ല വാങ്ങിയത്. പകൽ അവൾ ചുരിദാർ തന്നെ ഇട്ടാൽ മതി. രാത്രി ഞാൻ തീരുമാനിയ്കുന്നതും മതി.

ഒരു മാറിൽ വലിയചതുരത്തിൽ സീനറി പ്രിന്റ് ചെയ്ത പിങ്ക് ഹാഫ് കൈ ടീഷർട്ടിന് ജോഡിയായി കറുത്ത നിറത്തിൽ ഒരുപാട് പോക്കറ്റുകളും ആ പോക്കറ്റുകളുടെ അടപ്പുകളിൽ എല്ലാം രണ്ട് ചെറിയ സ്റ്റീൽ റിംഗുകളും പിടിപ്പിച്ച കോട്ടൺ ത്രീഫോർത്ത്….

അടുത്തത് മുട്ടിന് ഒരുചാൺ മുകളിൽ നിൽക്കുന്ന എയർഹോസ്റ്റസ്സുമാർ ധരിയ്കുന്ന പോലുള്ള പിൻവശം കീറലുള്ള നീല ജീൻസ് മിഡി. ടോപ്പ് കൈയില്ലാത്ത വെള്ളയിൽ വിലങ്ങനെ ചെറിയ കറുപ്പ് വരകളുള്ള ടീഷർട്ടും മിഡിയുടെ അതേ തുണിയുടെ ഓവർകോട്ടും. ആ വേഷത്തിൽ അത്യാവശ്യം പുറത്തിറങ്ങേണ്ടി വന്നാൽ അതിന് തീർത്ത് വിലകുറഞ്ഞ കട്ടികുറഞ്ഞ നീലത്തുണിയുടെ ഒരു മുട്ടിന് താഴെ കിടക്കുന്ന നന്നായി ഇറക്കമുള്ള മിഡിയും.

പിന്നെ ട്രാക്ക് സ്യൂട്ട് പോലുള്ള ഒരു ചാരക്കളർ പാന്റും വെള്ള ഫുൾസ്ളീവ് ടീഷർട്ടും.

മൂന്ന് ജോഡിയും മൂന്നായി തന്നെ പായ്ക് ചെയ്ത് വാങ്ങിയത് ക്വാളിസിൻറെ പിന്നിലെ സീറ്റിനടിയിൽ ഇരിപ്പുണ്ട്.

സുൽത്താൻ ബത്തേരിയിൽ എത്തിയതും ഞാൻ റസിയയെ വിളിച്ചുണർത്തി….

“ശ്രേയേ വിളിയെടീ ബെത്തേരിയെത്തി ഇനി വീട്ടിലേയ്കുള്ള വഴി പറയണം.”

എണീറ്റ് കണ്ണും തിരുമ്മി നിവർന്നിരുന്ന ശ്രേയ വഴി പറഞ്ഞുതന്നു……

ശ്രേയയുടെ വീടിൻറെ ഗേറ്റ് കടന്ന് വണ്ടിയുടെ വെളിച്ചം ആ വലിയ ഇരുനിലമാളികയുടെ സിറ്റൌട്ടിൽ എത്തിയതും കണ്ടു ചാന്ദിനിആന്റിയും സേതുവും ഞങ്ങളേയും കാത്ത് നിൽക്കുന്നത്….

വലിയ പ്രായമൊന്നുമില്ല ഒരു നാൽപ്പത്തഞ്ചിൽ കൂടില്ല എങ്കിലും സെറ്റുമുണ്ടാണ് ശ്രേയയുടെ അമ്മ ഉടുത്തിരുന്നത്. നിറദീപം പോലെ തെളിഞ്ഞ് നിന്ന ആ അമ്മ യാതൊരു അപരിചിതത്വവും ഇല്ലാതെ നിറചിരിയോടെ ചോദിച്ചു:

“യാത്രയൊക്കെ സുഖായിരുന്നോ ശ്രീക്കുട്ടാ.”

സത്യത്തിൽ ഒരൽപ്പം വേദനയോടെ ആണ് എങ്കിലും എൻറെ അമ്മ സുരേഖ അമ്മേടെ ശ്രീക്കുട്ടൻറെ പെണ്ണിനെ സ്വീകരിയ്കാൻ നിലവിളക്കുമായി നിൽക്കുന്നത് പോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്. അത് കൊണ്ട് തന്നെ റസിയ പറഞ്ഞ് കേട്ട് പഠിച്ച ചാന്ദിനിആന്റി എന്ന സംബോധന എൻറെ നാവിൽ വന്നില്ല.

“ചുരത്തിൽ വലിയ മഞ്ഞില്ലാരുന്നു. ചുരം പ്രയാസമില്ലാതെ കടക്കുന്നതാ അമ്മേ വയനാടൻ യാത്രയിലെ ഏറ്റവും സുഖപ്രദമായ കാര്യം.”

“മോളേ റസിയ. തട്ടോം മാറ്റി പൊട്ടും സീമന്തരേഖയിലെ സിന്ദൂരോം മുല്ലപ്പൂവും കൂടി ആയപ്പോൾ നീ ആളാകെ മാറിപ്പോയല്ലോ.”

അമ്മ അതേ ചിരിയോടെ റസിയയുടെ നേരേ തിരിഞ്ഞു. റസിയ ആകെ ചമ്മി നാണിച്ച് നിൽക്കുകയാണ്.

“ഇത്രേമൊക്കെ ഒപ്പിച്ച് വെച്ചിട്ട് അവടൊരു നാണം കണ്ടില്ലേ. ഇനിയിപ്പവെന്നാ നാണിക്കാനാ. അല്ലേടാ ശ്രീക്കുട്ടാ.”

അമ്മ എൻറെ നേരേ തിരിഞ്ഞു. ‘അല്ലേടാ ശ്രീക്കുട്ടാ.’ അപ്പോൾ എനിയ്കുണ്ടായ അതേ തോന്നൽ തന്നാണ് അമ്മയ്ക് എന്നോടും ഉണ്ടായത്.
“ചേട്ടായീ അവിടുന്നെപ്പ പുറപ്പെട്ടു?

നാണിച്ച് നിന്ന സേതു എന്തെങ്കിലും ചേദിയ്കണ്ടേ എന്ന്
കരുതി മാത്രം ചോദിച്ചു. ആൾ ഒരു അന്തർമുഖനാണ് എന്നത് റസിയയും ശ്രേയയും മുൻപേ എന്നോട് പറഞ്ഞായിരുന്നു.

“ആ വിശേഷമൊക്കെ നാളെ നേരം വെളുത്തിട്ട്. അമ്മേ വാ… വാടീ റസിയേ നമ്മക്ക് ചോറെടുക്കാം. അത്താഴോം കഴിച്ചിട്ട് രണ്ടൂടെ സ്ഥലം വിട്. നിങ്ങളെ അവിടെ കൊണ്ടുചെന്ന് ആക്കീട്ട് വേണം എനിക്കൊന്ന് കിടക്കാൻ.”

ശ്രേയ തിരക്ക് കൂട്ടി.

“ഞങ്ങളിവിടെ കെടന്നോളാവടീ. ഈ പാതിരായ്കിനി അങ്ങോട്ടുപോകണ്ട.

റസിയ ഭംഗിവാക്ക് പറഞ്ഞു.

“വേണ്ട വേണ്ട. ടൂർപാക്കേജൊന്നും സമയത്ത് മാറ്റാൻ പറ്റില്ല.”

ശ്രേയ പറഞ്ഞതിനെ അമ്മയും പിൻതാങ്ങി.

“ഒരു ദിവസം ഇവിടെ കിടക്കണം. ഇപ്പം കഴിച്ചിട്ട് അങ്ങോട്ടുതന്നെ പൊക്കോ.”

ഇറച്ചിയും മീനും ഒക്കെയായി വലിയൊരു സദ്യതന്നെ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു അവിടെ. ആഹാരത്തിന് ശേഷം സ്വെറ്ററുകൾ എടുത്ത് തന്നിട്ട് ശ്രേയ പറഞ്ഞു:

“ഇന്ന് തണുപ്പ് വളരെക്കുറവാ. നിങ്ങൾക്കിത് ശീലമില്ലാത്തത് കൊണ്ടാ. നിന്ന് വിറക്കാതെ ഇതിടടീ. സാരമില്ല അവിടെ മുറീ ചിമ്മിനിയൊണ്ട്.”

ഞങ്ങൾ നാലുപേരും കൂടി ഞങ്ങളുടെ ബാഗുകൾ ഒക്കെ വണ്ടിയിൽ നിന്നെടുത്ത് ടോർച്ചുമായി അവിടേയ്ക് പോയി.

വണ്ടിയിൽ നിന്നും ഡ്രസുകൾ ഒക്കെ എടുത്തപ്പോൾ കറുത്ത ത്രീഫോർത്തും പിങ്ക് ടീഷർട്ടും അടങ്ങിയ കവറും റസിയ കാണാതെ ഞാൻ എടുത്തു.

വിശാലമായ പുൽത്തകിടിയിൽ അവിടിവിടെ ഒറ്റപ്പെട്ട മരങ്ങൾ.
അതിൽ വിജനമായ ഒരു കൊച്ചുവീട്. രണ്ട് ബഡ്ഡ്റൂം ഹാൾ കിച്ചൺ സിറ്റൌട്ട്. വീട് ഭംഗിയായി ഫർണീഷ് ചെയ്തിരുന്നു. ആധുനിക സൌകര്യങ്ങൾ എല്ലാമുണ്ട്.

ഇവിടെ നിന്നാൽ കാണാൻ ശ്രേയയുടെ വീടല്ലാതെ മറ്റ് വീടുകൾ ഒന്നുമില്ല. ശാന്തസുന്ദരമായ അന്തരീക്ഷം.

വീട് തുറന്ന് ഹാളിലെ ചിമ്മിനി കത്തിച്ച് ആവശ്യമായ വിറകും നിറച്ച് അടുക്കളയിൽ കാലത്ത് ചായ അനത്താനുള്ള പൊടിയും പഞ്ചസാരയും ഒക്കെ കാട്ടിക്കൊടുത്ത് ബാത്ത്റൂമിൽ വാട്ടർഹീറ്ററും രണ്ടുപേർക്കും വച്ചിരുന്ന ബ്രഷും പേസ്റ്റും സോപ്പും തോർത്തുമൊക്കെ കാട്ടിത്തന്ന് കാലത്ത് കട്ടൻ ചായയൊക്കെ അനത്തി കുടിച്ച് കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് കാപ്പികുടിയ്കാറാകുമ്പോൾ പതിയെ വന്നാൽ മതി എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് സേതുവും ശ്രേയയും യാത്രയായി.

ഞാൻ സ്വെറ്ററുമിട്ട് കൈയും കെട്ടി നിന്ന് വിറയ്കുന്ന റസിയയുടെ തോളിലൂടെ കൈയുമിട്ട് അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ച് കൊണ്ട് അവർ പോകുന്നതും നോക്കിനിന്നു….
അവർ കണ്ണിൽ നിന്ന് മറഞ്ഞതും ഞാനവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ച് കൊണ്ട് അകത്തേയ്ക് കയറി വാതിൽ അടച്ച് തഴുതിട്ടു.
തുടരും…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Download This Full Story PDF
Malayalam Kambi Kathakal - അടിപൊളി മലയാളം കമ്പി കഥകള്‍ © 2017
Content security powered by Jaspreet Chahal