ചന്തുമെനോന്‍റെ ഇന്ദുലേഖ

കമ്പികഥ – ചന്തുമെനോന്‍റെ ഇന്ദുലേഖ

മലയാള ഭാഷയിൽ വായിപ്പാൻ സംഗതി ആയിട്ടുള്ളവർക്ക് ചന്തുമേനോന്റെ മാനസപുത്രിയായ ഇന്ദുലേഖയെ പരിചയപ്പെടുത്തിതരേണ്ടതായ അവസ്ഥ വന്നുചേരുന്നതല്ല ഒരു നൂറ്റാണ്ടിനപ്പുറം, കേരളദേശത്തെ നായർ, നമ്പൂതിരി ഗൃഹങ്ങളിൽ നിലനിന്നുവന്നിരുന്ന ജീവിതക്രമത്തെ വേണ്ടരീതിയിൽ മേനവൻ അവർകൾ പറഞ്ഞുവച്ചെങ്കിലും, വഷളത്തം എന്നു തോന്നാവുന്ന ചിലഭാഗങ്ങൾ അദ്ദേഹം ഉപേക്ഷിച്ചുകളയുകയാൽ, അദ്ദേഹത്തോടുള്ള എല്ലാ ആദരവോടും കൂടി തന്നെ ചില കൂടിചേരലുകൾ അനുവദിക്കണമെന്നു എന്റെ വായനക്കാരോടൂ ഞാൻ വിനയപുരസ്കരം അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു.

ചെറുകാലം മുതൽ ഇന്ദുലേഖയെ കണ്ടു മോഹിച്ച് കാമശാപം ഏറ്റു വലഞ്ഞ മാധവനെ, തന്റെ പ്രണയചാപല്യങ്ങൾ മറച്ചുവച്ച് അത്യധികം പരിഹസിക്കയാൽ, ഭ്രാന്തനെപോലെ ആയിതീർന്ന പ്രണേശ്വരന്റെ വ്യസനം കണ്ട് സഹിക്കവയ്യാതെ, തന്റെ അഭിനയം അവസാനിപ്പിച്ച്, മാധവന്റെ നെഞ്ചിൽ തലചായ്ക്കുന്ന നായികയെയാണു നാമിപ്പോൾ കാണുന്നത്.

പ്രണയവിവശതയാൽ, അധരങ്ങളിൽ ഇന്ദുലേഖ നൽകിയ ചുംബനത്തിന്റെ ലഹരി മാധവനെ കോരിതരിപ്പിച്ചു. താൻ കാത്തിരുന്നതിന്. ഒരിക്കലും ഈ സൗന്ദര്യധാമത്തെ സ്വന്തമാക്കാൻ പറ്റും എന്നു കരുതിയിരുന്നതല്ല.!! അനന്തപദ്മനാഭന്റെ നാട്ടിലെ രാജവിനുപോലും ചാഞ്ചല്യം ഉണ്ടാക്കി എന്നു പറയപ്പെടുന്ന തരൂണീമുകുളമാണ് തന്റെ കരവലയത്തിൽ വീളാവിവശയായി നിൽക്കുന്നത്.!! മാധവൻ അവളെ അമർത്തി പിടിച്ചു;!!

“എനിക്കു നോവുന്നു” പതിവുകുസൃതിയോടെ ഇലേഖ മൊഴിഞ്ഞു. “നോവട്ടെ, ഞാൻ ഇനി വിടില്ല എന്റെ ഓമനയെ”
‘ഉം, നോവട്ടെ. ഞാനും വിടില്ല” ഇന്ദുലേഖയുടെ മൂലകച്ചയ്ക്കു മുകളിൽ നഗ്നമായ പിൻതോളിൽ മധവന്റെ അംഗുലികൾ തലോടികൊണ്ടിരിന്നു. ഇന്ദുലേഖയ്ക്കു കുളിരൂകോരി. അവൾ മാധവനെ ചുറ്റി പിടിച്ചിരുന്നു. മാധവനെ ഇങ്ങിനെ ആലിംഗനം ചെയ്യുന്നത് ആദ്യമായിട്ടാണു മറ്റു ചുരുഷന്മാരെ ഇന്ദുലേഖ കണ്ടിട്ടില്ല എന്നല്ല. പക്ഷേ ഇത് തന്റെ പ്രാണേശ്വരനാണു താലികെട്ടാൻ പോകുന്ന ഭര്‍ത്താവ്.
മരണം വരെ ഒന്നിച്ചു ജീവിതം അനുഭവിക്കേണ്ടവർ.!!!

ഇന്ദുലേഖയ്ക്കു എന്തൊക്കെയോ സമ്മിശ്രമായ വികാരവിചാരങ്ങളുടെ ഉണർച്ച ഉണ്ടായി. അതേ അവസ്ഥയിൽ തന്നെയായിരുന്നു മാധവന്നു. …

“മാധവീ.” ത്രളമായ ശബ്ദത്തിൽ മാധവൻ വിളിച്ചു. ആ പേരിൽ ഇന്ദുലേഖയെ സംബോധന ചെയ്യുന്നത് മാധവൻ മാത്രമായിരുന്നു.
“എന്തോ..” അവൾ വിളികേട്ടു.

വീണ്ടും നിശബ്ദത്. രണ്ടു താപമാർന്ന ശരീരങ്ങളുടെ നിശ്വാസങ്ങൾ മാത്രം. ഇന്ദുലേഖയുടെ മൂലകച്ചയ്ക്കുള്ളിൽ രണ്ടു താമരപൂഷ്പ്പങ്ങൾ വിടർന്നു മാധവന്റെ നഗ്നമായ നെഞ്ചിൽ ആവേശത്തോടെ പടർന്നു.

“നാഥാ.” അവളുടെ വിളി ചിലമ്പിയിരുന്നു. “എന്റെ പ്രിയേ…” മാധവന്റെ അംഗുലികൾ താഴേക്കു അരിച്ചിറങ്ങി അവളുടെ നിതംബചാലുകളെ തലോടാനും താണ്ഢനങ്ങൾ ഏൽപ്പിക്കാനും തുടങ്ങി മൃദുലാംഗനയുടെ അത്യധികം മൃദുലമായ പിൻഭാഗത്തിന്റെ നിമ്നോന്നതകൾ, അവൾ താറുടുത്തിട്ടില്ലാത്തതിനാൽ മാധവന്റെ കരങ്ങളിൽ തൂവൽ കണക്കെ പരിണമിച്ചു.

‘ഉം.മ്..” മാധവന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖമർപ്പിച്ച് ഇന്ദുലേഖ കൂറുകി. അവൾ കാമവിവശമാർന്നു വിറകൊണ്ടു. അവളുടെ ശരീരസ്പർശമേറ്റപ്പോൾ തന്നെ മധവന്റെ മുണ്ടിനുള്ളിൽ വിഭ്രജിതമായി വിറകൊള്ളുന്ന പുരുഷാവയവം അവളുടെ അടിവയറ്റിൽ ഉന്മാത്തോടെ മുട്ടികളിക്കുണ്ടായിരുന്നു.
കരാംഗുലികൾ അപ്പോഴേക്കും അവളുടെ പ്യഷ്ഠഭാഗത്തിനു നടൂവിലെ താഴ്വാരത്തിലുടെ അധികരിച്ചു ശക്ടിയോടെ സഞ്ചരിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.!!!
ഇന്ദുലേഖയ്ക്കു തന്റെ ശരീരത്തിൽ അഗ്നി ചക്രുന്നതും സിരകളിൽ കാമം ഊറികൂടുന്നതും അറിവായി മധന്റെ സുതായുധത്തിൽ തന്റെ കരങ്ങൾ നീട്ടി പിടിക്കാനുള്ള അഭിനിവേശം ഇന്ദുലേഖകയ്ക്കും അത്യധികമായി ഉണ്ടായെങ്കിലും പ്രാണപ്രിയേശ്വരൻ തന്നെ ഒരു കൂടുലയായി കണ്ടേക്കുമോ എന്ന ഭയത്താൽ അവൾ ആ മോഹം അടക്കിവയ്ക്കുകയാണു ഉണ്ടായത്.
അവൻ ഇന്ദുലേഖയുടെ മുണ്ടു വലിച്ചുയർത്താനുള്ള ശ്രമം ആരംഭിച്ചു. എന്നാൽ ഇന്ദുലേഖ പതിവൃതയായ സ്ത്രീരത്തിനു ചേരൂന്ന രീതിയിൽ തന്റെ കെ പിന്നിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി ആ ശ്രമം തടഞ്ഞു.

“എന്നെ ഇങ്ങിനെ ധർമസങ്കടത്തിൽ ആക്കല്ലേ എന്റെ നാഥാ.”

“മാധവി, നീയല്ലേ എന്നെ ധർമസങ്കടത്തിൽ ആക്കിയിരിക്കുന്നത്.”

“അങ്ങ് വരൂ. നമുക്കാ കോച്ചിൽ ഇരുന്നു സംസാരിക്കാം’. ജനൽക്കൽ ചേർത്തിട്ടിരിക്കുന്ന കോച്ചിലേക്കു ഇമൂലേഖ മാധവനെ ക്ഷണിച്ചു. പരസ്പ്പരം ചേർന്നു തന്നെ അവർ അങ്ങോട്ടു നടന്നു. അവന്റെ നെഞ്ചിൽചേർത്ത് മൂഖം കുനിച്ചുപിടിച്ചിരുന്നതിനാൽ ഇന്ദുലേഖ അന്നേരം acco മൂണ്ടിന്റെ മുൻഭാഗം ക്ഷേത്രഗോപൂരത്തിന്റെ ശൈലാകൃതിയിൽ ഉയർന്നുനിൽക്കുന്നത് ആർത്തിയോടെ നോക്കികണ്ടു. താൻ മനസിൽ പലവിധ വിചാരങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുമ്പോൾ കരുതികൊണ്ടിരുന്നതിനെക്കാൾ വലിപ്പവും മറ്റും അതിനുണ്ടെന്നു അവൾ ഏറെ ആമോദത്തോടെയും ദാഹത്തോടേയും ഓർത്തു. അപ്പോൾ തന്നെ അവൾക്കു തന്റെ സൂരതഭാരത്തിൽ നിന്നും ഏതാനും തേൻതുള്ളികൾ ഇറ്റത് ഉൾ്താപത്തോടെ അറിയാൻ പറ്റി മുണ്ടു നേരേയാക്കാനെ വ്യാജേന അവൾ കൈകൊണ്ടു മുണ്ടിനുമുകളിലൂടെ തുടിച്ചുണർന്നു നിൽക്കുന്ന തന്റെ കൃസരിപൂവിൽ ഒന്നു പിടിച്ചു ഞെരടി.

“എന്താ, എന്തു പറ്റി? മാധവൻ ചോദിച്ചു. “ഒന്നുമില്ല പ്രിയനേ. എനിക്കു വല്ലാതാവുന്നു. വരൂ. ഇരിക്കാം” അവർ ചേർന്നിരുന്നു. മാധവൻ വീണ്ടും അവളുടെ അധസ്തോഷ്ട്ടങ്ങളെ നൂണിയാൻ തുടങ്ങി.

“എന്റെ ചൂണ്ടുകളെ കടിച്ചുപൊട്ടിക്കരുത്, ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ നാണക്കേടായതു തന്നെ.” ഒമൽപ്പനേരം മാധവന്റെ ദന്തകർമ്മത്തിൽ നിന്നും മോചിതയായപ്പോൾ ഇന്ദുലേഖ ധാരാളം ആയി പറഞ്ഞു

“എല്ലാവർക്കും അറിയാവുന്നതല്ലേ ഓമനേ നമ്മുടെ ബന്ധം, ഇനി ആരാണു നമെ അതിന്റെ പേരിൽ പരിഹസിക്കാൻ മുതിരൂക്
“എന്നാലും കല്യാണം കഴിയുന്നതുവരേക്ക് അങ്ങേക്കു വേണ്ടി എല്ലാം ചൂതുമയോടെ കാഞ്ഞുവയ്ക്കണം എന്നാണ് എന്റെ ആഗ്രഹം” മാധവൻ, ഇന്ദുലേഖ അവസാനം പറഞ്ഞത്തിലേക്ക് അധികം ശ്രദ്ധിക്കാതെ അവളെ വീണ്ടും ചുംബിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഒരു ക്രം പതുക്ക് അവളുടെ നികുടങ്ങളായ കുചങ്ങളിൽ അർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യു. അവിടെനിന്നും ആ സൂം എടുത്തുമാറ്റാൻ ഇന്ദുലേഖ കൂടൂതൽ ശക്ടിപ്രയോഗിക്കാതെ ഒന്നു പരിശ്രമിക്കുകയുണ്ടായി. എന്നാൽ മാധവൻ വഴങ്ങിയില്ല. മൂലകച്ചയ്ക്കു മുകളിലൂടെ അവൻ ആ കൂചഭ്യങ്ങളെ താലോലിക്കാനും ഭണ്ഡിക്കാനും മറ്റും തുടങ്ങി.

“അങ്ങ് എന്തു ഭ്രാന്താക്കെയാണ് പെരുമാറുന്നത്. കല്ലല്ല, എന്റെ ശരീരമാണു. ഒന്നു ചതുക്കെ പെരുമാറുക, എന്നും അങ്ങേയ്ക്കുള്ളതാണത്.”
“മാധവി എനിക്കു സഹിക്കാൻ വയ്യണ്ടായിരിക്കുന്നു. നിന്റെ മൂലകച്ചുമാറ്റി എന്നെ ഒന്നു കാണിക്കൂ. നിന്റെ കസൂരി മാനുകളെ ഞാൻ ഒന്നു കണ്ടോട്ടെ’

“ഇപ്പോൾ വേണ്ട നാഥാ.”
“എന്റെ പ്രിയപെട്ടവളല്ലേ എനിക്കൂ, ആർത്തി അടക്കാൻ വയ്യാഞ്ചായിരിക്കുന്നു. മറ്റൊന്നും ഞാൻ ആവശ്യപെടൂന്നില്ല. ഒന്നു കാണിച്ചുതരൂ ചക്കരേ.”

മാധവന്റെ കലാളനമേറ്റ് താമരപൂഷപ്പം പോലെ വിടർന്നു ഇദ്ദുലേഖയുടെ കുചങ്ങൾ. മൗനം സമ്മതമായെടുത്ത് അവൻ അവളുടെ മൂലക്കച്ച അഴിച്ച് ആ കസ്ത്രിമാനുകളെ അനാവൃതമാക്കി. scasts s മാംസഗോളങ്ങൾ snoarcoscrocoa തിളങ്ങി. ഇലേഖ ഏതാണ്ടൊരു ലജ്ജയാൽ വിവശയായെന്നേ പറയേണ്ടു. അവൻ സാകൂതും ആ മാൻപേടകളെ തന്റെ മിഴികളാൽ ആവാഹിച്ചെടുക്കുകയും മറത്താൽ അവയെ തഴുകുകയും ചെയ്തു. മാരിലെ സുതാര്യമായ നഗ്നചർമ്മത്തിൽ അവന്റെ അംഗുലികൾ പ്രയോഗിക്കയാൽ അവളുടെ ഞെട്ടുകൾ പൂർവ്വാധികം വിടരുകയുണ്ടായി. മാത്രമല്ല എന്തിനോ വേണ്ടി തിളയ്ക്കുന്നതും ഇന്ദുലേഖയ്ക്കു അറിയാൻ പറ്റി. മാധവൻ കാണാതെ അവൾ ആ ഭാഗത്തു ഒന്നുകൂടി അമർത്തി തടവി

“അങ്ങു ഇപ്പോൾ തന്നെ എന്നെ സാധിക്കുമെന്നതുപോലെ എനിക്കു തോന്നുന്നു’ മാധവന്റെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ (ചനത്തിന്റെ നിറം പകർന്ന കൂചമുകുളങ്ങളെ ന്യൂണിയാൻ തൂടങ്ങിയപ്പോൾ ഇന്ദുലേഖ മൊഴിഞ്ഞു. ഞെട്ടുകളിൽ നിന്നും ഒരു നിമിഷം മുഖം ഉയർത്തി മാധവൻ ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു.

“ഓമനേ ഇപ്പോൾ തന്നെ നിന്നെ സാധിക്കാൻ എനിക്കു സഹികെട്ടിരിക്കുന്നു. തരുമോ?

“എനിക്കും അങ്ങയെ ഇപ്പോൾ തന്നെ സാധിക്കാൻ അതിയായ മോഹം ഉണ്ട്. ചക്ഷെ അതു വേണ്ട എന്റെ ഓമനേ, കല്യാണം കഴിഞ്ഞുള്ള ആദ്യമാത്രിയിൽ എനിക്കു സമ്മാനമായി അർപ്പിക്കാനുള്ളത് ഞാൻ ഇന്നു തരില്ല”

ഇന്ദുലേഖ പറഞ്ഞതിൽ അശേഷം പൊളി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൾക്കു അന്നേരം തന്നെ മാധവനെ ചെയ്യാൻ വളരെ ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ സൂരതസുഷിരം മാധവന്റെ മോഹഭണ്ഡിനായി വിലപിച്ച് കണ്ണീർ പൊഴിക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ ബുദ്ധിമതിയായ ഇന്ദുലേഖ അമ്മ ഉപദേശിച്ച് ഓർത്തു. കല്യാണത്തിനു മുൻപു മാധവനെ സാധിക്കാൻ അനുവദിച്ചാൽ ചിലപ്പോൾ എറ്റവൂം അനുമുപനായ ഈ വൻ നഷ്ട്ടപെട്ടുപോകും എന്നവളുടെ അമ്മ ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു. പുരുഷൻ കാര്യ സാധിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ എപ്രകാരമാണു നിറംമാറുക എന്ന് ആർക്ക് പറയാനാവൂ.

ഇന്ദുലേഖയുടെ ഉത്തരം കേട്ട് മാധവൻ അവളെ ദയനീയമായി കടക്ഷിച്ചു.

“അടങ്ങിന്റെ പൊന്നേ. അങ്ങ് മദിരാശിയിൽ പോയി ജോലിക്കു പ്രവേശിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ ഉടനെ തന്നെ ഇതെല്ലാം നടക്കുമല്ലേ”
“മാധവിയെന്നെ എത്രയാണു സങ്കടപെടൂത്തുന്നതെന്നു അറിയാമോ.? മാധവന്റെ മുഖഭാവവും ഗോഷ്ടികളുമൊക്കെ കണ്ടപ്പോൾ അപ്പോൾ തന്നെ അവന് സാധിച്ചുകൊടൂക്കാൻ അവൾക്കു വീണ്ടും തോന്നലുണ്ടായി. എന്നാൽ അതവൾ വിവേകത്തോടെ
“എന്റെ പൊന്ന പൊന്നേ, എനിക്കൂ, ആഗ്രഹമില്ലെന്നാണോ. പക്ഷേ പത്രെിന്നുന്നതാണ് സുഖം”

മാധവൻ പെട്ടെന്ന് മുണ്ടുചകൂത്ത് തന്റെ സൂരതായുധത്തെ പുറഞ്ഞെടൂത്ത് കൈകളാൽ “മാധവി ഇതു കാണുന്നില്ലേ ഞാൻ ഇവനെ എങ്ങിനെയാണു ശമിപ്പിക്കുക”

വിഭ്രജിച്ചുനിൽക്കുന്ന ആ കൂറ്റൻ തടഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ അരുമാനത്തിലേക്കു രക്ട് ഇരച്ചുകയറി അവിടമാകെ ചെമ്പരത്തിപോലെ ചുമന്നു.
“എന്റെ മോനെ, എന്തൊക്കെയാണ് കാണിക്കുന്നത്. അതിനെ അകത്താക്കൂ, ആര്യാത്രിയിൽ മാത്രം കണ്ടാൽ മതി എനിക്ക്. എന്നെ കൊല്ലതെ കൊല്ലല്ലേ.”

“ഇല്ല. മാധവിതന്നെ ഇതിനൊരു ഉപായം കാണണം. ഏതെങ്കിലും തരത്തിൽ സാധിക്കാതെ എനിക്കീ മാത്രികടക്കാൻ സാധ്യമല്ല.”
“എന്തൊക്കെയാണങ്ങ് പറയുന്നത്. എനിക്കു ഇതിനെ ശമിപ്പിക്കാൻ ഒരു ഉപായവും ഇല്ല. അതിനെ അകത്താക്കൂ ഭയവുചെയ്തു.”
ഇതിയും ആയപ്പോൾ അറയുടെ കതകിൽ ആരോ മുട്ടുന്നതുകേട്ട് അവർ രണ്ടുപ്പേരും ഞെട്ടി എണീറ്റു. ഇന്ദുലേഖ മുലക്കച്ച എടുത്തുകെട്ടി വേഗം പോയി കതകുതുന്നു. ഇന്ദുലേഖയുടെ അമ്മ ലക്ഷ്മികുട്ടിയായിരുന്നു അത്.

‘സല്ലാപം അവസാനിപ്പിക്കാറായില്ലേ രണ്ടാൾക്കും ഇനിയും. നേരമെത്രയായെന്നാണ് കരുതുന്നത് ഇതു കേട്ടപ്പോൾ ഇന്ദുലേഖ അകത്തേക്കു തിരിച്ചുനടന്ന് കോച്ചിൽ ആസനസ്ഥയാവുകയും, മാധവൻ അവിടെ നിന്ന് എണീറ്റ് തന്റെ അറയിലേക്ക് യാത്രയാവുകയും
ചെയ്യു.

പോയുടനെ ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ ഇന്ദുലേഖയോടൊപ്പം വന്നിരുന്നു . ഇന്ദുലേഖയുടെ മുഖഭാവാദികൾ വീക്ഷിച്ചപ്പോൾ അവർക്കൂ ചില സംശയങ്ങൾ ഉണ്ടായി. അവർ അടൂത്തിമൂന്ന് അവളുടെ മുടിയിഴകളിൽ തലോടി

“എന്താ കുട്ടീ, മാധവൻ സാധിച്ചുവോ..?” ഒരൽപ്പം കൂസ്യത്തിയോടെയും എന്നാൽ ഗൗരവം വിടാതെയും ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ ചോദിച്ചു. ഈ മാതിരി ചോദ്യങ്ങൾ മകളോടു ചോദിക്കാൻ ഉതകുംവിധം അവർ കൂട്ടുകാരികളെപ്പോലെയാണു ജീവിതം കഴിച്ചിരുന്നത്.
“ഇല്ല’ അലക്ഷ്യമായി ഇന്ദുലേഖ മറുപടി പറഞ്ഞു. “അതിനെന്നോട് എന്തിനാ കൂട്ടിക്ക് അമർഷം. ഞാൻ വന്നതുകൊണ്ടു രക്ഷപെട്ടു. അല്ലേ..?
“അല്ല, രക്ഷപോയി.”

ഉം.. പിന്നെ എന്തായിരുന്നു ഇത്രസമയം സല്ലാപം’

“മാധവൻ കുറച്ചു നേരം എന്റെ അകിടിൽ നിന്നും ക്ഷീരപഠനം നടത്തുകയായിരുന്നു. കേശവൻ നമ്പൂതിരി കാത്തിരിപ്പുണ്ടാവൂ. അമ്മ പോയ്ക്കോളു. ഞാൻ ഒന്നു കിടക്കട്ടെ’ ചകുതി പരിഭവത്തിൽ ഇന്ദുലേഖ പറഞ്ഞു.

‘ഉം..” ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ, അവളുടെ കൂചങ്ങളിൽ ഒന്നു. മർദിച്ചിട്ട് ഇറങ്ങി പോയി. “ഈ അമ്മയുടെ കാര്യ’ എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ടു ഇന്ദുലേഖ പോയി അറ്റയുടെ കതകടച്ച് കോച്ചിൽ വന്നു കിടന്ന്, ജനലിലൂടെ ചതഞ്ഞൊഴുകുന്ന നിലാവിനെ നോക്കി അൽപ്പനേരം മുൻപ് നടന്ന സംഗതികൾ ആലോചിച്ചു. പിന്നെ മൂണ്ടുമാറ്റി കാലുകൾ അകത്തി അംഗുലീന്റെമഥനം നടത്താൻ തുടങ്ങി.
രണ്ട്. ഇന്ദുലേഖയുടെ അമ്മയായ ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ വന്ന വാതിലിലൂടെ വിവശനായ മാധവൻ കടന്നുപോകുന്നത് കഴിഞ്ഞു ഭാഗത്തിൽ നമ്മൾ കണ്ടതാണല്ലോ. അവർ പരസ്പരം കൂട്ടിമുട്ടിയ ഒരർദ്ധനിമിഷത്തിൽ മാധവൻ ഇന്ദുലേഖ കേൾക്കാതെ ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മയോട് ഇങ്ങിനെ പറയുകയുണ്ടായി

“അമ്മായി ഉറപ്പായും ഉടനെ എന്റെ അറയിൽ വരണം’

ഈ അവസരത്തിൽ വിസ്കാരഭ്യം ഉപേക്ഷിച്ച് എനിക്കു ഇമൂലേഖയുടെ അമ്മയായ ലക്ഷ്മികൂട്ടിയെകുറിച്ച പ്രതിപാദിക്കേണ്ടതായ അവസ്ഥ വന്നുചേരുന്നുണ്ട്. കഥ നടക്കുന്ന കാലത്ത് ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയ്ക്ക് മുപ്പത്താറുവയസ്സാണ് പ്രായമെന്നു മേനവൻ അവർകൾ തന്നെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലോ. മകളൊടൊപ്പം തന്നെയാണ് മേനവൻ അവർകൾ ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയുടെ സൗന്ദര്യത്തെ ചേർത്തു വയ്ക്കുന്നത്. പിന്നീട്, ഇന്ദുലേഖയെ സംബന്ധിക്കാൻ വന്ന സൂരിനമ്പൂതിരിപ്പാട് ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മയെ കണ്ടു ഭ്രമിച്ചുവശാവുന്നതും മേനവൻ അവർകൾ പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലേ. ഇന്ദുലേഖയുടെ നല്ല അമ്മ എന്നതിൽ കവിഞ്ഞു മറ്റുപ്രാധാന്യമൊന്നും പക്ഷേ മേനവൻ അവർകൾ തന്റെ നോവലിൽ അവർക്ക് നൽകിയിട്ടില്ല. എന്നാൽ ഈ കഥയിലെ ഒരു മുഖ്യകഥാപാത്രമായി ലക്ഷികുട്ടിയമ്മയെ കരുതിയിരിക്കുന്നതിനാൽ എനിക്ക് അവരെ കുറിച്ച് പറയേണ്ടതായി വന്നുചേരൂന്നു.

കിളിമാനൂർ കൊട്ടാരത്തിലെ ഒരു രാജാവായിമൂന്നല്ലോ അവരുടെ ഭർത്താവ്, അതായത് ഇന്ദുലേഖയുടെ അച്ഛൻ, ഇന്ദുലേഖയ്ക്ക് രണ്ടുവയസുള്ളപ്പോൾ അദ്ദേഹം തീപ്പെട്ടു. അതിനുശേഷം സ്നേഹസമ്പന്നനും സാധുവുമായ ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരി അവരെ സംബന്ധം കൂടി. കാമശാസ്ത്രപ്രകാരം അശ്വഗതിയായ ലക്ഷികൂട്ടിയമ്മയുടെ സൂരതമോഹങ്ങൾ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ മതിയാവുന്ന ഒരാളായിരുന്നില്ല ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരി. അക്കാര്യത്തിൽ കിളിമാനൂർ രാജാവും കാര്യമായ വിരുത്തുള്ള ദേഹമായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, രജസ്വലയായതിനുശേഷം, വിവാഹനാളുകളിലും പിന്നീട് ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരിയുമായുള്ള ഇക്കാലത്തും വളരെ ഗോപ്യമായി പല യോഗ്യപുരുഷന്മാരുമായി ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ, ഒളിസേവകൾ നടത്തിവന്നിരുന്നു. അക്കാലത്തെ നായർ സ്ത്രീകളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഇതു ലോപചാപല്യമായോ സ്വഭാവദൂഷ്യമായോ ആരും കരുതിയിരുന്നില്ല താന്നു. ഇത്തരത്തിലാണെങ്കിലും, തന്റെ സംബന്ധിക്കാൻ ശങ്കരൻ

സഹതാപപൂർണമായ ഒരുതരം അത്യപൂർവചമം ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ സൂക്ഷിച്ചിരുന്നു. മാധവനോടൂ ഇന്ദുലേഖയ്ക്കുള്ള അഗാധമായ പ്രണയത്തിന്റെ കാരണം പരമ്പര്യവശാൽ തന്റെ അമ്മയിൽ നിന്നും കിട്ടിയതാണെന്ന് ന്യായമായും നമുക്ക് അനുമാനിച്ചു കൊള്ളാവുന്നതാണ്.
ഇന്നതെ ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വളരെ തിരക്കു പിടിച്ചതായിരുന്നു.
ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരി തനിക്കു ഓഹരിയുള്ള ഒരു നൂൽനൂൽപ്പ് കമ്പനിയിൽ ഇടയ്ക്കു പോവാറുണ്ട്. തീവണ്ടിയിലും മറ്റു പോയി എത്തിചേരേണ്ടതായ ഒരു സ്ഥലമാണത്. അതിരാവിലെ പൂറപ്പെടുന്ന തീവണ്ടിപിടിക്കാൻ വൈകുന്നേരം തന്നെ പൂറപ്പെട്ട് തീവണ്ടി ആഫീസിനു സമീപമുള്ള ഒരു പൂട്ടർസ്ത്രത്തിൽ മാത്രികഴിയുകയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പതിവ്. പോകുന്നതിനുമുൻപ് കുളികഴിഞ്ഞുവന്ന് പതിവുപോലെ ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയെ സാധിക്കാൻ താൽപ്പര്യം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും, അവർ അത്യധികം സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ശയിക്കുകയും ചെയ്തു.

ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരി മുകളിൽ കിടന്നു കിതച്ചുകൊണ്ടു നീന്തൽ വശമില്ലാത്ത ഒരു പൂമാൻ നീന്തുന്നതുപോലെ സുമതം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൽ, അരുമയോടെ ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുടിയിഴകളിൽ തലോടി പ്രോത്സാഹനജനകമായി “ആഹ്. ഊഹ് എന്നും മറ്റും സ്വരങ്ങൾ പൂപ്പെടുവിക്കയും ചെയ്തു. ഇടയ്ക്ക് ഒന്നുരണ്ടു തവണ, അവശ്യം ഗാഢത ഇല്ലാത്തതിനാൽ, നമ്പൂതിരിയുടെ ആയുധം, ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയുടെ കളികൂട്ടിൽ നിന്നും ഊരിപോവുകയും, അപ്പോൾ അവർ തന്നെ കൈനീട്ടി അതിനെ തന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് വീണ്ടും സൂരക്ഷിതമായി പ്രവേശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു അഞ്ചുനിമിഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഏതാനും തുള്ളി നെയ്യ് ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മയുടെ സുരത ദ്വാരത്തിൽ നിഷേപിച്ചതിനു ശേഷം തളർച്ചയോടെയും ആശ്വാസത്തോടെയും ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരി എണീറ്റ് യാത്രപുറപ്പെട്ടു പോവുകയും ചെയ്യു. കൂറച്ചുനേരം അടുക്കളയിൽ വാല്യകാരികൾക്കു വേണ്ട നിർദേശങ്ങളും മറ്റും കൊടുത്തതിനു ശേഷം ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ അത്താഴം കഴിച്ചു. വാല്യകാരികൾ ഉറങ്ങാൻ കിടന്നപ്പോൾ അവർ പതിവുപോലെ ഒന്നു ദേഹം കഴുകാനായി കൂളപ്പുരയിലേക്ക് പോവുകയും ചെയ്തു. കിടക്കുന്നതിനു മുൻപ് ദേഹം കഴുകുന്നത് രാജാവിന്റെ കാലം മുതലുള്ള ഒരു പതിവാണ്. മാത്രി സൂരതത്തിനു മുൻപ് ദേഹം കഴുകി പരിമളംപൂശി വരണം എന്നത് തിരുമനസ്സിനു നിർബന്ധമായിരുന്നു.

കൂളപ്പുരയിലേക്കു ചോകൂമ്പോൾ മാധവൻ ഇന്ദുലേഖയുടെ അറയിലേക്കു പോകുന്നതു അവർ കാണുകയുണ്ടായി.

ദേഹം കഴുകി ഇറങ്ങുമ്പോൾ വശത്തായി ഇരുട്ടത്ത് ആരോ നിൽക്കുന്നത് ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ കണ്ടു. “ആരാ അവിടെ…?

“ഇതു ഞാനാണ് ശങ്കരശാസ്ത്രികൾ’ “ശസ്തികൾക്ക് ഇമൂട്ടത്ത് പതുങ്ങി നിൽക്കുന്ന രീതി മാറ്റീട്ടില്ല ഇതുവരെ, ഉവ്വേ..? ശാസ്ത്രികൾ ഒന്നു ചിരിച്ചതല്ലാതെ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല

“പ്രത്യേകിച്ച് ഉദ്ദേശം ഒന്നും കരുതിയിട്ടില്ല. വൈകുന്നേരം ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരി യാത്രചോണിനേരം കണ്ടിരുന്നു. അത്യാവശ്യ ലേഹ്യം സംസാരിക്കയും ചെയ്തു.”

‘ഉം അതിനിപ്പോ എന്താ..? ഒമൽപ്പനേരം നിശബ്ദമായതിനുശേഷം ശാസ്ത്രികൾ പതിഞ്ഞസ്വരത്തിൽ തുടർന്നു
“ാത്രി അറയിൽ ഉണ്ടാവുമോ..?”

“കാള വാലുപൊക്കിയപ്പോൾ തന്നെ എനിക്കു സംഗതി മനസിലായിരിക്കുണു. ഇന്നു നിരാശതന്നെ ശാസ്ത്രികൾക്ക്. ഇന്ദുലേഖ അവളുടെ അറയിൽ കൂടെകിടക്കാൻ ചെല്ലണം എന്നു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് മറ്റു ചിലകാര്യങ്ങൾ സംഭവിച്ചേക്കാം എന്നൊരു കണക്കുകൂട്ടലുണ്ടായതിനാലാണ് ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ അങ്ങിനെയൊരു കള്ളം പറഞ്ഞത്.

ഇരട്ടത്ത് ശാസ്ത്രികളുടെ മുഖം കാണാൻ സംഗതിയായില്ലെങ്കിലും, തന്റെ മറുപടി ശാസ്ത്രികളെ നന്നായി തന്നെ നിരാശപെടുത്തിയിരിക്കും. എന്നു ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മയ്ക്കു ഊഹിക്കാൻ സാധിച്ചു.

“ശാസ്ത്രികൾക്ക് അലോഗ്യം തോന്നേണ്ട. മുട്ടുശാന്തിക്ക് ഇവിടെ വച്ചുതന്നെ ഒന്നു സാധിച്ചോളൂ.
ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ വശത്തേക്കു മാറി ചുമരിലെ ഒരു തട്ടിൽ കൈമുട്ടുന്നി കുനിഞ്ഞു നിന്നിട്ട് തന്റെ മൂണ്ടുപൊക്കി അയിലേക്കു വച്ചു. ശാസ്ത്രികൾ പ്രീമകിൽ വന്നു തന്റെ മൂണ്ടു ചകൂത്ത് സമതായുധം അവരുടെ തടിച്ചുയർന്ന നിതംബചാളികൾക്കിടയിലേക്കു മുട്ടിച്ചപ്പോൾ, അവർ കാലുകൾ കഴിവതും അകത്തി തന്റെ വലതുഹസ്ത്രം താഴഞ്ഞുകൂടി കൊണ്ടുപോയി ശാസ്ത്രികളുടെ സൂരതഭണ്ഡിൽ പിടിച്ച് തന്റെ യോനിക്കുള്ളിലേക്ക് പ്രവേശിപ്പിച്ചു.

ഈ അവസരത്തിൽ ശങ്കരശാസ്ത്രികളെ കുറിച്ച് ഏതാനും ചില വരികൾ കുറിക്കുന്നത് ഉചിതമായിരിക്കും എന്നു കരുതുന്നു. മദ്ധ്യവയസ്സുടുത്ത് പ്രായംവരുന്ന ഒരു ജ്ഞാനവ്യനാണ് അദ്ദേഹം സംസ്കൃതഭാഷയിലും ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും അദ്ദേഹത്തിനു സാമാന്യത്തിൽ കവിഞ്ഞ അറിവുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അദ്ദേഹം മാധവന്റേയും ഇന്ദുലേഖയുടേയുമൊക്കെ സ്നേഹിതനായിരുന്നു. പൂവള്ളി വക സ്ത്രത്തിലും ഊട്ടുപൂരയിലുമൊക്കെയായിട്ടാണു അദ്ദേഹം കഴിഞ്ഞിരുന്നതെങ്കിലും അങ്ങിനെ ഉപജീവനം കഴിക്കുന്ന മറ്റു പട്ടന്മാരെ പോലെ ആയിരുന്നില്ല.

അദ്ദേഹത്തിനു കുറച്ച് മാന്യതയും ബഹുമാനവുമൊക്കെ ചുവള്ളിക്കാർ കൊടുത്തിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് മറ്റു പട്ടന്മാരൊക്കെ വാല്യകാരികളെകൊണ്ടു കാര്യംസാധിച്ച് കഴിഞ്ഞുകൂടിയപ്പോൾ,
ശാസ്ത്രികൾക്ക് ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ ഇടയ്ക്കിടക്ക്
സാധിച്ചുകൊടൂത്തുകൊണ്ടിരുന്നത്. ഇതേ ശാസ്ത്രികൾ തന്നെയാണ്, താനറിയാതെയാണെങ്കിലും, ചിന്നീട്, മാധവന്നും ഇന്ദുലേഖയും തമ്മിൽ കൂറച്ചു കാലത്തേക്കെങ്കിലും തമ്മിൽപിരിയാൻ കാരണമായത് എന്ന് പ്രിയപെട്ട വായനക്കാർ ഓർക്കൂമല്ലോ.
സാധാരണ സരസമായ തമാശകൾ ഒക്കെ ഉരിചെയ്തു. സാവധാനം സുമതം സാധിക്കുന്ന ശാസ്ത്രികൾ ഇന്നു തിരക്കട്ട് ചെയ്യുന്നത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ, ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മയ്ക്ക് ലേശം ആശ്ചര്യം ഉദിച്ചെങ്കിലും, തനിക്കും സമയം ഇല്ലാത്തതിനാൽ, അതു കാര്യമാക്കാതെ നിന്നു കൊടുത്തു. ഒരു അഞ്ചുനിമിഷം കൊണ്ടുതന്നെ ശാസ്ത്രികളും ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയുടെ ക്ഷേത്രത്തിൽ അഭിഷേകം കഴിച്ച് ആശ്വസിച്ചു. അവർ നിവർന്നു നിന്ന് മുണ്ടു നേരേയാക്കി തിരിഞ്ഞപ്പോഴും ശാസ്ത്രികൾ അവിടെ തന്നെ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
“ശാസ്ത്രികൾ ആദ്യം പൊയ്ക്കോളൂ. രണ്ടുപേരൂം കൂളപ്പുരയിൽ നിന്നും ഒന്നിച്ചു ഇറങ്ങുന്നത് വാല്യകാരികൾ ആരും കാണേണ്ട”
“ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയ്ക്കു അലോഗ്യം തോന്നില്ലെങ്കിൽ എനിക്കു വേറൊരു കാര്യം പാവാനുണ്ട് “എന്താണ്..? “ദേശാടനക്കാരനായ എന്റെ ഒരു സ്നേഹിതൻ കൂറച്ചു ദിവസമായി വന്നു കൂടിയിട്ടുണ്ട്. മുൻപ് എവിടെയോ വച്ച് ഇഷ്ടൻ ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മയെ കണ്ടു ഭ്രമിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒന്നു സാധിക്കണം എന്ന വല്ലാത്ത ആശയുണ്ടു മൂപ്പർക്ക്…“

“ശാസ്ത്രികൾ ഇത്ര മര്യാദവിട്ട് എന്നൊടൂ സംസാരിപ്പാൻ എങ്ങിനെ ഇടവന്നു. ബഹുമാനമുള്ള ആളായിട്ടാണ് ഞാൻ ശാസ്ത്രികളെ കണ്ടിട്ടുള്ളത്. എന്നിട്ടും എന്നോട് ഇങ്ങിനെ പറഞ്ഞുവല്ലോ.

കൂട്ടിപട്ടന്മാർക്ക് സാധിച്ചുകൊടുക്കുന്ന കൂടലയാണെന്നാണോ അങ്ങ് എന്നെ കരുതിയിരിക്കുന്നത്. എനിക്കു എന്നോടു തന്നെ വല്ലാതെ ലജ്ജ വന്നുകൂടിയിട്ടുണ്ട്

“ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ എന്തുപറഞ്ഞാലും ഞാൻ ഇപ്പോൾ കേൾക്കാൻ സന്നദ്ധനായീട്ടാണ് ഇരിക്കുന്നത്. അദ്ദേഹത്തെ ഒരു വെറും പെട്ടർ എന്നു കരുതവേണ്ട. സ്ഥായിയായ നമ്പൂതിരി , ഇതിനുവേണ്ടി മാത്രമായി ഇതുവരെ വന്നതാണ്. നിരാശനാക്കി അയച്ചാൽ ബ്രാഹ്മണപാപം വന്നു ചേരുമോ എന്നു ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടു.”

“ശാസ്ത്രികൾ എന്നെ വല്ലാത്ത ധർമസങ്കടത്തിൽ ആക്കിയിരിക്കുന്നു. ശാസ്ത്രികൾക്ക് ഇതു ഒട്ടും ചേർന്നതല്ല തന്നെ..”
ഇത്രയും പറഞ്ഞുകേട്ടതും ശാസ്ത്രികൾ തിരക്കിട്ട് കുളപ്പുരയിൽ നിന്നും ചുറത്തിറങ്ങുകയും അപ്പോൾ തന്നെ മറ്റൊരു രൂപം ഇരുട്ടിലേക്ക് കയറിവരുകയും ചെയ്തു.
ശാസ്ത്രികൾക്ക് ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ ഇടയ്ക്കിടക്ക്
സാധിച്ചുകൊടൂത്തുകൊണ്ടിരുന്നത്. ഇതേ ശാസ്ത്രികൾ തന്നെയാണ്, താനറിയാതെയാണെങ്കിലും, ചിന്നീട്, മാധവന്നും ഇന്ദുലേഖയും തമ്മിൽ കൂറച്ചു കാലത്തേക്കെങ്കിലും തമ്മിൽപിരിയാൻ കാരണമായത് എന്ന് പ്രിയപെട്ട വായനക്കാർ ഓർക്കൂമല്ലോ.
സാധാരണ സരസമായ തമാശകൾ ഒക്കെ ഉരിചെയ്തു. സാവധാനം സുമതം സാധിക്കുന്ന ശാസ്ത്രികൾ ഇന്നു തിരക്കട്ട് ചെയ്യുന്നത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ, ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മയ്ക്ക് ലേശം ആശ്ചര്യം ഉദിച്ചെങ്കിലും, തനിക്കും സമയം ഇല്ലാത്തതിനാൽ, അതു കാര്യമാക്കാതെ നിന്നു കൊടുത്തു. ഒരു അഞ്ചുനിമിഷം കൊണ്ടുതന്നെ ശാസ്ത്രികളും ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയുടെ ക്ഷേത്രത്തിൽ അഭിഷേകം കഴിച്ച് ആശ്വസിച്ചു. അവർ നിവർന്നു നിന്ന് മുണ്ടു നേരേയാക്കി തിരിഞ്ഞപ്പോഴും ശാസ്ത്രികൾ അവിടെ തന്നെ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
“ശാസ്ത്രികൾ ആദ്യം പൊയ്ക്കോളൂ. രണ്ടുപേരൂം കൂളപ്പുരയിൽ നിന്നും ഒന്നിച്ചു ഇറങ്ങുന്നത് വാല്യകാരികൾ ആരും കാണേണ്ട”
“ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയ്ക്കു അലോഗ്യം തോന്നില്ലെങ്കിൽ എനിക്കു വേറൊരു കാര്യം പാവാനുണ്ട് “എന്താണ്..? “ദേശാടനക്കാരനായ എന്റെ ഒരു സ്നേഹിതൻ കൂറച്ചു ദിവസമായി വന്നു കൂടിയിട്ടുണ്ട്. മുൻപ് എവിടെയോ വച്ച് ഇഷ്ടൻ ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മയെ കണ്ടു ഭ്രമിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒന്നു സാധിക്കണം എന്ന വല്ലാത്ത ആശയുണ്ടു മൂപ്പർക്ക്…“

“ശാസ്ത്രികൾ ഇത്ര മര്യാദവിട്ട് എന്നൊടൂ സംസാരിപ്പാൻ എങ്ങിനെ ഇടവന്നു. ബഹുമാനമുള്ള ആളായിട്ടാണ് ഞാൻ ശാസ്ത്രികളെ കണ്ടിട്ടുള്ളത്. എന്നിട്ടും എന്നോട് ഇങ്ങിനെ പറഞ്ഞുവല്ലോ.

കൂട്ടിപട്ടന്മാർക്ക് സാധിച്ചുകൊടുക്കുന്ന കൂടലയാണെന്നാണോ അങ്ങ് എന്നെ കരുതിയിരിക്കുന്നത്. എനിക്കു എന്നോടു തന്നെ വല്ലാതെ ലജ്ജ വന്നുകൂടിയിട്ടുണ്ട്

“ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ എന്തുപറഞ്ഞാലും ഞാൻ ഇപ്പോൾ കേൾക്കാൻ സന്നദ്ധനായീട്ടാണ് ഇരിക്കുന്നത്. അദ്ദേഹത്തെ ഒരു വെറും പെട്ടർ എന്നു കരുതവേണ്ട. സ്ഥായിയായ നമ്പൂതിരി , ഇതിനുവേണ്ടി മാത്രമായി ഇതുവരെ വന്നതാണ്. നിരാശനാക്കി അയച്ചാൽ ബ്രാഹ്മണപാപം വന്നു ചേരുമോ എന്നു ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടു.”

“ശാസ്ത്രികൾ എന്നെ വല്ലാത്ത ധർമസങ്കടത്തിൽ ആക്കിയിരിക്കുന്നു. ശാസ്ത്രികൾക്ക് ഇതു ഒട്ടും ചേർന്നതല്ല തന്നെ..”
ഇത്രയും പറഞ്ഞുകേട്ടതും ശാസ്ത്രികൾ തിരക്കിട്ട് കുളപ്പുരയിൽ നിന്നും ചുറത്തിറങ്ങുകയും അപ്പോൾ തന്നെ മറ്റൊരു രൂപം ഇരുട്ടിലേക്ക് കയറിവരുകയും ചെയ്തു.
“എനിക്കു നല്ല സുഖമാവുന്നുണ്ടു. സാധാരണ ഞാൻ കളികൂട്ടു തുടങ്ങിയാൽ സ്ത്രീജനങ്ങൾ ഇങ്ങിനെ മനചോഞ്ചല്യം ഇല്ലതെ നിൽക്കുന്നതു അധികം കണ്ടിട്ടില്ല. ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ ഞാൻ കരുതിയതിനെക്കാൾ നിപുണയാണു.”

പെരുമഴപെയ്യുന്നതുപോലെ ചിനെ നമ്പൂതിരി ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയുടെ അരകെട്ടിൽ കൈകൾ കൊണ്ടു അമർത്തിപിടിച്ച ചാപം അടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഒരഞ്ചുനിമിഷം നിർത്താതെ അങ്ങിനെ അടിച്ചതിനുശേഷം അയാൾ നിശ്ചലനായി ഒരു ഭൂകമ്പം കഴിഞ്ഞുപോലെ ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ കിതച്ചുപോയി. അവർ രതിസുഖത്തിന്റെ അറ്റത്തുപോയി നിൽക്കുകയായിമൂന്നു. ഒരു നിമിഷം കൂടി അബ തുടർന്നിരുന്നെങ്കിൽ ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയ്ക്കു സംഭവിക്കുമായിരുന്നു.

“എന്തേ നിർത്തിയത്. വേഗന്നാവട്ടെ. എനിക്കു സമയം ചോവുന്നു. വിസ്മരിച്ചുള്ള കളി മറ്റൊരിക്കലാവാം’ “നിർത്തിയതല്ല. ഒന്നു. ശ്വാസം എടുത്തോട്ടെ, ഒരു കാര്യം എനിക്ക് ഉറപ്പായിരിക്കുന്നു. ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ സൂരത്തിൽ എന്നെക്കാൾ ഏറെ നൈപുണ്യം ഉള്ളവൾ തന്നെ..”
“അങ്ങ് എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നു. ഞാൻ സൂരതനൈപുണയായ ഒരു ഒരു കുടലയാണെന്നോ മറ്റോ അങ്ങ് ധരിച്ചുവായതുപോലെ തോന്നുന്നു. നിർബന്ധമായും ആവശ്യപെട്ടപ്പോൾ, ഒരു ആഢ്യബ്രാഹ്മണനെ നിരാശപ്പെടൂത്താൻ ചാടില്ലല്ലോ എന്ന് ഓർത്തുമാത്രമാണു ഞാൻ…”

“അയ്യോ, അയ്യോ. ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ എന്നെ അങ്ങിനെ തെറ്റിദ്ധരിക്കല്ലേ ഞാൻ എന്തോ അബദ്ധമായി പറഞ്ഞുപോയി. ക്ഷമിക്കണം. എനിക്കു ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയെ സാധിപ്പാൻ കിട്ടിയതിനെക്കാൾ വലിയതൊന്നും ഇനി ഈ ഇഹലോകത്തിൽ ലഭിപ്പാൻ ഇടയില്ല. ശാസ്ത്രികൾ പത്തുപതിനഞ്ചുനിമിഷം ഇതിനകത്തു ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയുമായി സംസാരിച്ചു സമ്മതിപ്പിക്കുമ്പോൾ പോലും ഞാൻ ഇതു സംഭവിക്കും എന്നു അശേഷം കരുതിയതല്ല എന്റെ നാവൂചിഴച്ചതിനു എന്നോടൂ പൊറുക്കണമേ.”

അതുകേട്ടപ്പോൾ ശാസ്ത്രികൾ തന്നെ ഇപ്പോൾ സാധിച്ചുകാര്യ നമ്പൂതിരി അറിഞ്ഞിട്ടില്ലെന്നു ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയ്ക്കു ബോദ്ധ്യമായി ഇരുചെവിയറ്റിയാതെ ശാസ്ത്രികൾ ആദ്യം തന്റെ കാര്യ നടത്തികളഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ബഹുരസികൻ തന്നെ ഈ ശാസ്ത്രികൾ.

“അങ്ങ് ഏതുദേശഞ്ഞുവച്ചാണ് എന്നെ ഇതിനുമുൻപ് കണ്ടിട്ടുള്ളത്?
‘ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരിയുമായി കാടാമ്പുഴ വന്നപ്പോൾ ഒരു നോട്ടം കണ്ടിരുന്നു. അന്നേ മനസിൽ പതിഞ്ഞുപോയതാണ് ഈ മുഖം. തിരക്കി ഏറെ അലഞ്ഞു.”

“ഇപ്പോൾ സന്തോഷമായില്ലേ..?
‘ഉവ്വ്’ എന്നു പറഞ്ഞ് നമ്പൂതിരി വീണ്ടും ആഞ്ഞാഞ്ഞ് അടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഒരു നിമിഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ കാമസുഖത്തിന്റെ മൂർധന്യത്തിൽ എത്തുകയും അവർക്കൂ സ്പലനം സംഭവിക്കുകയും ചെയ്തു. അവർ കീഴ്ച്ചുണ്ട് കടിച്ച് സുഖലഹരിയുടെ ബഹിർസ്ഫുരണം അമർത്തി, കഴിവതും നിർമ്മയായി നിന്നു. എങ്കിലും സുമതസുഷിരത്തിൽ നിന്നും ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന മജലത്തിന്റെ പുഴയെ ആർക്കൂ തടയാൻ കഴിയും. അപ്പോൾ നമ്പൂതിരിയുടെ ചലനത്തിന്റെ ക്രമം തെറ്റുന്നതും, സൂരതഭണ്ഡിന്റെ മകുടം അഭിഷേകത്തിനായി വിടരുന്നതും അറിയാൻ സാധിച്ചു

‘ഉം. എന്റെ ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മേ.” എന്നു നിലവിളിച്ചുകൊണ്ടു നമ്പൂതിരി ആദ്യഗഡു പാൽപായസം ലക്ഷമികൂട്ടിയമ്മയുടെ മദനവിഗ്രഹത്തിനുള്ളിൽ നിവേദിച്ചു. സൂരതണഡ് ഊരി ഒന്നുകൂടി അടിച്ചപ്പോൽ അടൂത്തഗഡ് പാൽപ്പായസവും ചീറ്റിതെറിച്ചു. അദ്ദേഹം വീണ്ടും ഊരിഅടിച്ചു. അപ്പോൾ ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയ്ക്കു ഒരിക്കൽ കൂടി ഖേലനം ഉണ്ടായി.

‘ഉം.അഹ്ഹ്ഹ്. നമ്പൂതിരി കുറേ നാളായി കരുതിവച്ചു ചാൽപ്പായസം ഒരു വലിയ പാൽപാത്രത്തിൽ കൊള്ളുന്നത്രയും വീണ്ടും വീണ്ടും ലക്ഷ്മിലുട്ടിയമ്മയുടെ മദനപൊയ്കയിൽ തുവികാടൂത്തുകൊണ്ടിരുന്നു.

കൊടുങ്കാറ്റ് അവസാനിച്ച് രണ്ടുനിമിഷം അങ്ങിനെ നിന്നു കിതപ്പാറ്റിയതിനുശേഷം നമ്പൂതിരി തന്റെ അവയവത്തെ ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും വേർപെടുത്തി, ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ നിവരുകയോ തലതിരിച്ചു നമ്പൂതിരിയെ വീക്ഷിക്കുകയോ ചെയ്യില്ല. ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തപോലെ അവർ അങ്ങിനെ കുനിഞ്ഞു തന്നെ നിന്നിട്ട് ഇങ്ങിനെ പറഞ്ഞു.

“അങ്ങ് പൊയ്ക്കോളൂ. നമ്മൾ ഒന്നിച്ചു പൂറത്തേക്കിറങ്ങുന്നത് ഉചിതമാവില്ല.” “ഇനി കാണുമോ?

“അങ്ങേക്കൂ ഈ നേരത്തേക്ക് ശാന്തി ആയില്ലേ ഇപ്പോൾ അത്ര ആലോചിച്ചാൽ മതി. അങ്ങ് പൊയ്ക്കോളൂ. എനിക്കു അസ്കാരം തിരക്കുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞല്ലോ.” നമ്പൂതിരി കൂളപ്പുരയുടെ പുറത്തേക്കിങ്ങിപോകുന്ന പാപതന ശബ്ദം ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ കേട്ടു. അദ്ദേഹം ലിംഗം ഊരി എടൂത്തുടനെ തുടകൾ കൂട്ടിപിടിച്ച് ബന്ദവസൂാക്കിയ തന്റെ യോനീനാളത്തിന്റെ വാതിലുകൾ കാലുകൾ അകത്തി ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ തുറന്നു. ഉള്ളിൽ നിന്നും ഒറൂതുടം കൊഴുത്ത പാൽപായസം തറയിൽ വീണു ‘പ്ലക്ക് എന്ന ശബ്ദത്തോടെ ചിതറി. കുറച്ചുനേരം കൂടി അങ്ങിനെ കാലകത്തിനിന്ന്, നമ്പൂതിരി ഒഴിച്ചുതന്നെ ഖന്ദ്രാവകം അവുന്നത്ര തേവികളഞ്ഞതിനുശേഷമാണു ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ. നടുവൂ നിവർത്തിയത്.
മൂന്ന്. ലക്ഷ്മിക്കുട്ടിയമ്മ മാധവനെ പഠിപ്പിക്കുന്നു
ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരി, ശങ്കരശാസ്ത്രികൾ, നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരി എന്നിവരുമായി ഒന്നിന്നു ചികേഒന്നായി മൂന്നു സുമിത്രക്രിയകൾ നടത്തിയതിനു ശേഷം ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ തിരക്കിട്ട് ഇന്ദുലേഖയുടെ അറയിലേക്ക് പോവുകയാണുണ്ടായത്. മാധവൻ തന്റെ വിഭജിച്ചു ലിംഗം ഇന്ദുലേഖയുടെ പ്രഭർശിപ്പിച്ച ഉപശാസ്ത്രിക്കു അഭ്യർത്ഥിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടെ ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ അങ്ങോട്ടു ആഗമിക്കുന്നതും, തന്റെ അറയിലേക്ക് വരണമെന്നു ഗോച്യമായി ആവശ്യപെട്ട് മാധവൻ ഇറങ്ങിപോകുന്നതുമൊക്കെ കുറച്ചു മുന്‍പേ വായനക്കാർ കണ്ടതാണല്ലോ. ആയതിനാൽ അതൊക്കെ വീണ്ടും വിസ്മരിക്കാൻ മുതിരുന്നില്ല. ഇന്ദുലേഖയുടെ മുറിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയ ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ എന്തുചെയ്യുന്നു എന്ന് നോക്കുന്നത് മാത്രമാവൂ. ഇപ്പോൾ ഉചിതം.

ഇന്ദുലേഖയുടെ അറയിൽ നിന്നും തഴേക്കിറങ്ങി ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ തന്റെ അറയിൽ വന്ന്, തന്റേയും ഇലേഖയുടെയും പ്രിയപ്പെട്ട വാല്യകാരിയും തോഴിയുമായ അമ്മുകൂട്ടിയോടു താൻ അറയിലേക്ക് പോകുകയാണെന്നും എങ്കിലും അത്യാവശ്യം ഉണ്ടാവൂകായാണെങ്കിൽ രഹസ്യമായി വന്നു വിളിക്കണം എന്നും ആവശ്യപെട്ടിട്ട് ഇരുട്ടിന്റെ മറപറ്റി ചൂവരങ്ങ് മാളികയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി മാധവന്റെ മൂറിയിലേക്കു നടക്കാൻ തുടങ്ങി.

ഈ അവസരത്തിൽ ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയും മാധവന്നും തമ്മിലുള്ള പൂർവബന്ധത്തെ പറ്റി പ്രസ്താവിക്കാതിരൂന്നാൽ കഥയുടെ സുഗമമായ അസ്വാഭനം തടസപ്പെടാൻ സംഗതിയായേക്കു എന്നതിനാൽ ഒരൽപ്പം ചരിത്രത്തിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ വായനക്കാർ അനുവദിക്കണം എന്ന് അപേക്ഷിക്കുന്നു. ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ ഒക്കത്തുവച്ചു വളർത്തിയ കൂട്ടിയാകുന്നു മാധവൻ. ഇംഗ്ലീഷ് പഠനവും മറ്റുമായി മാധവൻ ബാല്യത്തിലേ ചുറഞ്ഞു ചോയിരുന്നെങ്കിലും പലപ്പോഴും അവധികാലത്ത് തറവാട്ടിലെത്തുമ്പോൾ ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മയോടൊപ്പം തന്നെയായിരുന്നു ലോഹ്യവും സഞ്ചാരവും. മാധവന്റെ അമ്മയായ പാർവതിയമ്മയെക്കാളും മാധവന് ഇഷ്ടവും സാമീപ്യവും ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയോട് തന്നെയായിരുന്നുതാനും ഇന്ദുലേഖയെ കൊണ്ടു മാധവനെ സംബന്ധം ചെയ്യിക്കണം എന്നു ആശിച്ചിരുന്ന ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ മാധവനോട് അത്യധികം പ്രിയത്തോടെയും ആണ് സംസാരിച്ചിരുന്നത്

മാധവനുമായുള്ള തന്റെ അപൂർവസ്നേഹബന്ധത്തിന്റെ ഓരോ നിമിഷവും ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ ഓർമ്മയിൽ കരുതിവച്ചിരുന്നു. മാധവന്നു ചത്ത്പന്ത്രണ്ടുവയസുള്ളപ്പോഴാണു സംഗതികൾ മറ്റൊരു ദിശയിലേക്ക് തിരിയാൻ ഇടയായത്. ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയും മാധവനും കുളപ്പുരയിൽ കൂളിക്കുകയായിരുന്നു. കൂറച്ചുനേരം നീന്തി തുടിച്ചതിനുശേഷം ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ താളിതേയ്ക്കാൻ കൂളപടവിലേക്കു കയറിയതായിരുന്നു. മാധവൻ കഴുത്തൊപ്പം വെള്ളത്തിൽ കൂളത്തിൽ തന്നെ.

ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ അരയിൽ ഒരു ചെറുതോർത്തുമാത്രമേ ചുറ്റിയിരുന്നുള്ളൂ (അക്കാലത്തെ നായർസ്ത്രീകൾ പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ മാത്രമാണു ധവളമായ ഒരു ഉത്തരീയം കൊണ്ടു മാറുമറയ്ക്കുക എന്നതു ചരിത്രബോധമുള്ള വായനക്കാർക്ക് പറഞ്ഞുതരേണ്ടതില്ലല്ലേ.
ഇന്ദുലേഖയെപോലുള്ള ചില പരിഷ്കാരി പെണ്ണുങ്ങൾ മാത്രമേ മൂലക്കച്ചു കെട്ടിയിരുന്നുള്ളൂ

അയിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ചെറുചേല നനഞ്ഞ് ശരീരത്തിൽ ഒട്ടിപിടിച്ചിരുന്നതിനാൽ നഗ്നത മറയ്ക്കുക എന്ന കർത്ത്യ അതു നിർവഹിച്ചിരുന്നില്ല ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മയുടെ ഗുഹ്യപ്രദേശത്തിലെ cs: നിബിഢതുപോലും പൂറത്ത് ്യക്തമായി ഭർശിക്കപ്പെടൂന്നുണ്ടായിരുന്നു. കുനിഞ്ഞു നിന്നു കാലിലും മറ്റും താളി തേയ്ക്കക്ക, കടക്കണ്ണാൽ ഒന്നു മാധവനെ കടാക്ഷിച്ചപ്പോൾ ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ സത്യമായും ആശ്ചര്യഭിതയായിപോയി ചെയ്യുന്നതെന്താണെന്ന് ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മയ്ക്കു ക്ഷണം മനസിലായി മാധവൻ തന്നെ വീക്ഷിച്ച് മുഷട്ടിലെ മഥുനം നടത്തുകയാണ്. ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയ്ക്ക് അന്നേമം ഉണ്ടായ മനോവിചാരങ്ങൾ എന്താണെന്നു പറയുക, പ്രയാസം.

എന്തായാലും മാധവന്നു നല്ലോരു ദർശനസൗഭാഗ്യം നൽകാൻതന്നെ അപ്പോൾ ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ മനസ്സാ തീരുമാനിച്ചെങ്കിലും കൂറച്ചു വ്യസനിപ്പിക്കാതെയും പരിഹസിക്കാതെയും മറ്റൊന്നിലേക്കും കടക്കേണ്ടത്തിലെന്നും കരുതിവച്ചു. ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ മാധവന്നു ഏതാണ്ടു പുറംതിരിഞ്ഞാണ് നിന്നിരുന്നത്. അവർ തന്റെ തോർത്തുശീല ഒമൽപ്പംകൂടി ഉയർത്തി കെട്ടിയപ്പോൾ, തൊട്ടുതാഴെയായി നിന്നതേയുള്ളൂ. säsodalosaxik താളിത്തേയ്ക്കാനെന്ന വ്യാജേന അവർ നന്നായി കുനിഞ്ഞപ്പോൽ കുളത്തിൽ കിടക്കുന്ന മാധവന് പിന്നിലൂടെ, പുറത്തേക്കു തള്ളിയിരിക്കുന്ന തന്റെ മദനപൊയ്ക്കു വ്യമായും ദർശിക്കാനാവും എന്ന് ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ നിരൂവിച്ചു. അത് കൃത്യമായി എന്ന് മാധവന്റെ ഹസൂചലനം വർദ്ധിക്കുന്നതിൽ നിന്നും തന്റെ കള്ളനോട്ടത്തിലൂടെ, ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ മനസിലാക്കി. കൂറച്ചുനേരം അത്തരം ദർശനസുഖം നൽകിയതിനുശേഷം ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ കുളത്തിലേക്കിറങ്ങി. എങ്കിലും മാധവനെ നേരേ നോക്കാനും മറ്റും അവർ മുതിർന്നില്ല. ഒരു ചക്ഷെ അവൻ ഇപ്പോൾ ചെയ്യുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സ്വർഗീയസുഖകരായകമായ കർമ്മം നിർത്തിക്കുളയുമോ എന്നവർ ഭയപ്പെട്ടു. അതവർ ആഗ്രഹിച്ചില്ല. അവനെ ശ്രദ്ധിക്കാത്തതുപോലെ അവർ തന്റെ മാറിലെ വക്ഷോജകുംഭങ്ങൾ കൈകളിലെടൂത്ത്, കഴുകാനെന്ന വ്യാജേന താലോലിക്കാനും കശക്കാനുമൊക്കെ തുടങ്ങി. ഒരു പ്രത്യേക രതിസുഖത്താൽ കൂചമുകൂളങ്ങൽ ത്രസിച്ചുണർന്നു

മാധവന്റെ മുഖഭാവത്തിൽ നിന്നും മറ്റുചില ഗോഷ്ടികളിൽ നിന്നും തഴെ അവന്റെ കൗമാരകുഞ്ഞുഹലകോൽ, അപ്പോൾ അമൃതവിസർജനം നടത്തുകയാണെന്നു ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ കൃത്യമായും ഊഹിച്ചു. ഒന്നു രണ്ടു നിമിഷം അവനെ ആ അഭൗമ സുഖലഹരി ആസ്വദിക്കാൻ അനുവദിച്ചതിനുശേഷ, ഒന്നും അറിയാത്തവളെ പോലെ ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ, അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നീന്തി ചെന്നു. മാധവന്റെ വനം വല്ലാതെ ചൂമനിരൂന്നു.
“എന്താ, കൂട്ടന്നു എന്തു പറ്റി…? കൂസ്യത്തിയോടെ ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ ചോഭിച്ചു. മാധവന്നു എന്തെങ്കിലും സാധ്യമാവുന്നതിനു മുൻപുതന്നെ, ണ്ടുപേരേയും അടുതപെടുത്തികൊണ്ട്, മാധവന്റെ ബീജകണികകൾ പഞ്ഞിന്തുവൽ കണക്കെ ഒന്നിനുപിറകെ ഒന്നായി ജലപ്രതലത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു വന്ന് ഒഴുകിനടക്കാൻ തുടങ്ങി.

“ഇതെന്താ ഈ ജലത്തിൽ…? എന്നു ചോദിച്ചുകൊണ്ടു ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ ഒന്നു രണ്ടു കണികകൾ തന്റെ കൈക്കുമ്പിളിൽ കോരിഎടുത്തു. മാധവൻ പരിഭ്രമിച്ചു വശായി അപ്പോൾ അസാമം അമർഷം അഭിനയിച്ചുകൊണ്ട് ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ മാധവന്റെ മിഴികളിലേക്കു തന്നെ നോക്കി
ഇങ്ങിന് ചോദിച്ചു

‘കൂട്ടൻ എന്തു വൃത്തികേടാണ് കാണിച്ചിരിക്കുന്നത്. അമ്മായി ഇങ്ങിനെയല്ല കേട്ടോ കൂട്ടനെ കൊണ്ടു കരുതിയത്. കൂട്ടന്റെ അമ്മയെ പോലല്ലേ ഞാൻ. എന്നോടൂ ഇങ്ങിനെ പെരുമാറാൻ പാടുണ്ടോ. ഞാൻ എത്ര മോശമായിപോയിരിക്കുന്നു. ചെര. ചെ. ശിവ, ശിവ.”
മാധവന്റെ കണ്ണിൽ ജലം വന്നു നിറയുന്നത് ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ ഉൾചിരിയോടെ കണ്ടു. “അമ്മായീ.. ഞാൻ…” മാധവന്റെ ശബ്ദം തൊണ്ടയിൽ കൂടുങ്ങി. “കൂട്ടൻ ഒന്നും പറയേണ്ട. എനിക്കിനി കൂട്ട്നെ അശേഷം കാണുകയും വേണ്ട..”

അതുകേട്ടതും മാധവൻ കരഞ്ഞുകൊണ്ടു പടവുകൾ കയറി ഓടിപോയി. ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയ്ക്ക് അപ്പോൾ എല്ലാംകൊണ്ടും വല്ലാതെ കാമവിവശതയുണ്ടാവുകയും, ഒരു രതിമൂർഛയിൽ ആരോഹണപ്പെടുന്നതുവരെ അവിടെതന്നെ നിന്ന് അംഗുലീമൈഥുനം നടത്തുകയും ചെയ്യു
ആരും പുറത്ത് കണ്ടതേയില്ല പൂവരങ്ങിലെത്തിയപ്പോൾ അവരും ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയും തമ്മിൽ താഴെകാണുന്നപ്രകാരം ചില സംഭാഷണങ്ങൾ നടക്കുകയുണ്ടായി

“ലക്ഷ്മികൂട്ടി, കുട്ടൻ ഇന്നു. കുളികഴിഞ്ഞു വന്നതിനു ശേഷം അറയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയതേ ഇല്ല എന്തോ സുഖമില്ലാത്തതുപോലെ തോന്നുന്നു”
“കുളത്തിൽ വച്ച് എന്തായിരുന്നു കൂട്ടന്റെ കളിബഹള. നീരിങ്ങിയതാവൂ. കൂറച്ചുനേരം കിടക്കട്ടെ. അടുക്കളയിലെ തിരക്കൊന്നടങ്ങിയിട്ട് ഞാൻ അതുവഴിവരുന്നുണ്ട്. എന്നെ കണ്ടൽ കൂട്ടന്റെ അസുഖമൊക്കെ കാശിക്കു പോയതുതന്നെ.”

“അന്നേ ഞാനും പറയാൻ വന്നത്. ലക്ഷ്മികൂട്ടി ഒന്നു അത്രടു വന്ന് കുറച്ചുനേരം അവന്റെ അടൂത്തിമൂന്നാൽ അവന്റെ വല്ലായ്ക്കുകയൊക്കെ തീരൂ.”

അങ്ങിനെ പറഞ്ഞുവെങ്കിലും ഇരുട്ടു വീഴുന്നതുവരെ ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ മാധവനെ കാണാൻ പോയതേ ഇല്ല. അത്താഴത്തിനു ശേഷ, ദേഹവൂം കഴുകി കഴിഞ്ഞാണ് അവർ അങ്ങോട്ടു പോയത്. അപ്പോൾ ചാർവതിയമ്മ കിടക്കാനുള്ള ബട്ടുകൂട്ടിലായിരുന്നു.

“അല്ല, എന്താ ലക്ഷ്മികൂട്ടി ഇത്രനേരമായിട്ടും ഒന്ന് കൂട്ട്നെകാണാൻ വരാത്ത് എന്നു ആലോചിച്ചിരിക്കയായിരുന്നു ഞാൻ…”
“അവിടെ അസ്കാരം പണിയുണ്ടായിരുന്നു. കൂട്ടന്റെ അടൂത്തുവന്നാൽ ഇത്തിരിനേരം ഇരിക്കാതെ പറ്റുമോ? പാർവതിയമ്മ പോയി കിടന്നോളു. ഞാൻ കൂട്ടന്റെ അടുത്ത് കൂറച്ചുനേമം ഇരുന്നിട്ട്, അടുക്കളഭാഗത്തുടെ പൊയ്തക്കോളാം”

“കുറച്ചു കഞ്ഞി കൊണ്ടുവച്ച് കൂട്ടൻ കൂടിച്ചിട്ടില്ല. അതൊന്നു കൊടുത്തേക്കണേ ലക്ഷ്മികുട്ടി.”
“അതൊക്കെ ഞാൻ കുടിപ്പിച്ചോളാം. നാളെ രാവിലെ ആളു നല്ല കൂട്ടപ്പനായി ഉണ്ടാവൂ.” എന്നുപറഞ്ഞ് കൂണിങ്ങിചിരിച്ചുകൊണ്ട് ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ മാളികപൂറത്തേക്കുള്ള കോവണികൾ കയറാൻ തുടങ്ങി.

മുഖത്തിനു മുകളിൽ കൈപിണച്ചുവച്ച് മലർന്നു കിടക്കുകയാണു മാധവൻ കിടക്കയിൽ, ആരോ കടന്നുവരുന്നത് അവൻ അറിഞ്ഞിരുന്നു. അവൻ കരുതിയത് അതവന്റെ അമ്മയായിരിക്കും എന്നാണ്. ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ തന്നെ തിരക്കിവരും. എന്നു അവന്റെ ബാലമാനസം ഒട്ടുംതന്നെ കരുതിയിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടു അവൻ കണ്ണു തുറന്തേ ഇല്ല. ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ, അവന്റെ അടൂത്ത്, കിടക്കയിൽ ഇരുന്നു നെഞ്ചിൽ കൈവച്ച് പതുക്കെ തലോടൻ തുടങ്ങി. ശരീരത്തിനു ചെറിയ ചൂടുണ്ട്. കുട്ടി ഭയപെട്ടുപോയിരിക്കുന്നു. അവർക്കൂ. സഹതാപം തോന്നി പതുക്കെ അവന്റെ ചെവിയിലേക്ക് തന്റെ മുഖം അടുപ്പിച്ച് ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ ഒരു മർമ്മരം പോലെ ഇങ്ങിനെ പറഞ്ഞു

“എന്റെ കുട്ടൻ ചേടിച്ചുപോയോ?

മാധവൻ ഞെട്ടി എണീറ്റ, അമ്പരപ്പോടെ ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയെ വീക്ഷിച്ചു. അവനു തന്റെ മിഴികളെ വിശ്വസിക്കാൻ സാധിച്ചില്ല.
.” അവർ മുഖമുയർത്തി നേരെ ഇമൂന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും നിറഞ്ഞു. “കരയേണ്ട. അമ്മയി ക്ഷമിച്ചിരിക്കുന്നു. കൂട്ടൻ കഞ്ഞി കൂടിക്കി.” പക്ഷെ അവൻ കച്ചിൽ നിർത്തിയില്ല

ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ, അവനെ താങ്ങി ഉയർത്തി മാരിൽചേർത്ത്, മുടിയിഴകളിൽ വാത്സല്യത്തോടെ തലോടി ആശ്വസിപ്പിച്ചു
“സാരമില്ലാന്നു ചാഞ്ഞില്ലേ പിന്നെന്തിന് പെൺകുട്ടികളെപോലെ കരയുന്നത്. കൂട്ടൻ നല്ല ആണാണ് അമ്മായിക്ക് മനസിലായി കേട്ടോ ഇന്ന്. ഇനി കരച്ചിലൂനിർത്തിയിട്ട് കഞ്ഞികൂടിക്ക്…“ എന്താണു സംഭവിക്കുന്നതെന്നു ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ കോരികൊടൂത്ത് കഞ്ഞി മുഴുവൻ കൂടിച്ചുതീർത്തു

“ഇനി കൂട്ടൻ കിടന്നോളൂ.“ എന്നു പറഞ്ഞു അവർ അവനെ കിടക്കയിൽ കിടത്തി. എന്നിട്ട് ഒരു കൈമുട്ടു കിടക്കയിലുന്നി മുഖം ആ ഹസൂത്താൽ താങ്ങി ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മയും അവന്റെ അടൂത്തായി ചരിഞ്ഞുകിടന്നു. അവരുടെ മറുഹസ്ത്രം അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തലോടികൊണ്ടിരുന്നു. പിനെ അത് പതുക്കെ ലേശം താഴോട്ടിറങ്ങി അടിവയറ്റിൽ സഞ്ചാരം നടത്താൻ തുടങ്ങി. അപ്പോഴേക്കും മാധവന്റെ മുഖം ചുമക്കുകയും താഴെ ബാല്യകൂതൂഹലം തുടികൊട്ടാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. അവൻ ധർമസങ്കടത്തിൽപെട്ട് വിയർത്തു. അവനെ കൂടുതൽ പരിഹസിക്കാനും വിവശനാക്കാനുമുള്ള താൽപ്പര്യം ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയ്ക്കും നഷ്ട്ടപെട്ടിരുന്നു. തന്റെ കൃസരിയും തുടിക്കുന്നുതവർ അറിഞ്ഞു.
ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ മാധവന്റെ മുണ്ടിനകത്തേക്ക് കെ ഇട്ട് സാമാനത്തിൽ പിടിച്ചു. അവർ ചെറുതായൊന്നു അശ്ചര്യപ്പെടാതിരുന്നില്ല. ഒരു പന്ത്രണ്ടു വയസ്സുകാരന്റേതായിരുന്നില്ല അതിന്റെ നീളവും വിസ്തീർണവും,

“അമ്മായീ..” അവരുടെ മുഖത്തു നോക്കി അവൻ ദയനീയമായി വിളിച്ചു.

“എന്തായാലും കൂട്ടൻ അമ്മായീടെ എല്ലാം കണ്ടു കാര്യം സാധിച്ചതല്ലേ, ഇനി അമ്മായി ഒന്നു കണ്ടോട്ടെ.”
മാധവന്റെ മുഖത്തെ ദയനീയത അപ്പോഴും മാറിയിരുന്നില്ല. അവർ അവന്റെ ചൂണ്ടിൽ ഉമ്മവച്ചു “പേടിക്കേണ്ട കൂട്ടാ. അമ്മായി നിന്റെ അസുഖമൊക്കെ മാറ്റി തരാം. എന്റെ ചക്കര കൂട്ടനല്ലേ. അമ്മയിക്കു നിന്നെ വേദനിപ്പിക്കാൻ ചുറ്റുമോ. കുട്ടന്നു വേണ്ടതെല്ലം അമ്മായി ചെയ്യുതരാം.”

ഇത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ടു ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ കിടക്കയിൽ എണീറ്റിമൂന്ന്, അവന്റെ മുണ്ടു പഠിച്ചമാറ്റി അവന്റെ ഇതുവരെ സ്ത്രീസ്പർശമേൽക്കാതെ നിഷ്കളങ്കമായി തുടിക്കുന്ന കുഞ്ഞുണ്ണിയെ, തന്റെ ഭാഷാർത്തമായ വായ്ക്കുള്ളിലാക്കി നുണയാൻ തുടങ്ങി.
അടൂത്ത ഭാഗങ്ങളിൽ മാധവനും ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയും തമ്മിലുള്ള സൂത്രക്രിയകളുടെ സവിസ്താര പ്രസ്താവങ്ങൾ നടത്താനുള്ളതുകൊണ്ട് ആവർത്തനവിരസത ഒഴിവാക്കാൻ ഈ ചരിത്രകഥന ചില പൊതുവായ പ്രസ്മാവങ്ങൾ നടത്തി ഞാനിവിടെ അവസാനിപ്പിക്കുകയാണ്. തുടർന്നുള്ള ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ മാധവനെ മുതൽ ഉപരിപാഠങ്ങൾ വരെ പഠിപ്പിച്ചുകൊടൂത്തു വരും സംവത്സരങ്ങളിൽ, ഇപ്പോഴും, അവരുടെ ബന്ധം അപൂർവചാമൂതയോടെ തുടരുകയാണ്. അമ്മുകൂട്ടി തുടങ്ങി, തനിക്കു വേണ്ടപ്പെട്ട ചില സ്ത്രീകളുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചു കൊടൂക്കാനും ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ എടുക്കുകയുണ്ടായി. മാധവൻ ഒരുപാട് സ്ത്രീകളുമായി സൂരതത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട് കൂടൂതൽ സുഖാനുഭൂതികൾ അനുഭവിക്കട്ടെ എന്നതിനെക്കാൾ ഉപരിയായി ഇന്നല്ലെങ്കിൽ നാളെ തന്റെ പരപുരുഷബന്ധങ്ങൾ മാധവൻ അറിയുകയോ, തനിക്കുതന്നെ അറിയിക്കേണ്ടി വരുകയോ ചെയ്യു എന്ന് ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ, ആ അവസരത്തിൽ അവന്റെ ബാലമനസിനു അതൊരു വിഷമമായി വരരുത് എന്നതുകൊണ്ടുകൂടിയാണ് അവർ അതിനു മുതിർന്നത്.

നാല് ലക്ഷ്മിക്കുട്ടിയമ്മ മാധവന് മുട്ടുശാന്തി നൽകുന്നു

ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ അായിലേക്കു പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്, കാമപരവശനായി കൂട്ടിലിട്ടു വെരുകിനെപ്പോലെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടക്കുകയായിരുന്നു കണ്ടുടനെ തന്നെ അവൻ അവരെ കരവലയത്തിനുള്ളിലാക്കി അമർത്തി ആലിംഗനം ചെയ്യുകൊണ്ടു ചൂടൂചുംബനങ്ങൽ നൽകാൻ തുടങ്ങി. കൂറച്ചുനേരം അവന്റെ പമാക്രമത്തിനു നിന്നു കൊടുത്തതിനുശേഷം തന്റെ ചുണ്ടിനെ മോചിപ്പിച്ചുകൊണ്ടു ലാസ്യവതിയായി ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ ഇങ്ങിനെ ചോദിച്ചു

“എന്തുപറ്റി കൂട്ടാ, ഇന്ദുലേഖയെ ഇന്നും സാധിപ്പാൻ പറ്റിയില്ലേ? “അമ്മായിയുടെ മകൾക്ക് എന്ന വേദനിപ്പിക്കുന്നതു ഇപ്പോൾ ഒരു മസമായിതീർന്നിരിക്കുന്നു എന്നു തോന്നുന്നു. വിവാഹമാത്രി മാത്രമേ സാധിപ്പാൻ തരൂ എന്ന വാശിയിലാണ്.”
അകമേ, മകൾ തന്നെ അനുസരിക്കുന്നതിൽ ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയ്ക്ക് അഭിമാനം തോന്നിയെങ്കിലും, ഇങ്ങിനെ മറുപടി പറഞ്ഞു
‘അവൾ വാശിക്കാരിയാണെന്ന് കുട്ടന്നു അറിയില്ലേ. കുട്ടന്നു എന്തുവേണമെങ്കിലും തരാൻ അമ്മയി ഉണ്ടല്ലോ…“ ഇത്രയും പറഞ്ഞ് അവർ അവന്റെ മുണ്ടിനുള്ളിലൂടെ കയ്ക്കുകടത്തി വെട്ടിവിച്ചുനിൽക്കുന്ന സൂരത്യൂധത്തെ കൈകളിൽ എടുത്തു.

“ആഫ്.” ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയുടെ അംഗുലീസ്പർശം ഏറ്റപ്പോൾ തന്നെ മാധവന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ഒരു നിലവിളി പൂറപ്പെട്ടു. മാധവന്റെ സാമാനത്തിന്റെ അനേരത്തെ പരുവത്തിൽ നിന്നും അതു പൊട്ടാൻ തയ്യാറായി നിൽക്കുന്ന പടക്കതെപോലെ ആയിതീർന്നിരിക്കുന്നു എന്നു ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയ്ക്കു മനസിലായി.
അവർ അവനെ കിടക്കയിൽ മലർത്തി കിടത്തിയതിനു ശേഷം തന്റെ അരുമവദനം പതുക്കെ ആ സൂരതഭൺഢിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു.

വദനസുരത്തിൽ നിപുണയായ ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ ആ ക്രിയയിൽ തന്റേതായ ഒരു രീതി വികസിപ്പിച്ചെടുത്തിരുന്നു. ലിംഗം വായിൽ വച്ച് വനം മുകളിലേക്കും താഴേക്കും ചലിപ്പിക്കുന്ന രീതി അവർ അശേഷം താൽപ്പര്യപെട്ടിരുന്നില്ല. അവർ ആഭ്യം തന്നെ ലിംഗം മുഴുവനും തന്റെ വായ്ക്കുള്ളിലാക്കും. മാധവനെപോലുള്ളവരുടെ അശ്വരൂപമാർന്ന ലിംഗങ്ങൾ തൊണ്ടുകൂടിവരെ ഇറങ്ങിപോകുമെങ്കിലും കേശവൻ നമ്പൂതിരിയെപൊലുള്ളവരുടെ ചെറിയ സാമാനങ്ങൾ അവരുടെ വായിൽ കളിപ്പാട്ടം പോലെ ആയി ഭവിക്കുകയേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ലിംഗം മുഴുവനും വയ്ക്കുള്ളിലാക്കിയതിനു ശേഷം അവർ തന്റെ അധരോഷ്ഠങ്ങൾ കൊണ്ട് അതിന്റെ കടയ്ക്കൽ നുണയാൻ തുടങ്ങും. എതാനും നിമിഷം അങ്ങിനെ തുടർന്നതിനുശേഷം തന്റെ ചുണ്ടുകൾ അൽപ്പം കൂടി പിന്നിലാക്കി വീണ്ടും കൂറച്ചുനേരം നുണയും അങ്ങിനെ നുണഞ്ഞു ന്നുണഞ്ഞു ലിംഗത്തിന്റെ മകൂടത്തിൽ എത്തുമ്പോൾ, ആ ക്രിയക്ക് വിധേയനാവുന്ന പുരുഷൻ എഴാം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തി കഴിഞ്ഞിരിക്കും.
കേശവൻ നമ്പൂതിരിക്കും അയാളെപോലുള്ള മൃദുലമനസ്കർക്കും. ഒരിക്കലും ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ തന്റെ വദനസുരതം പൂർത്തിയാക്കുന്നതുവരെ ചടിച്ചുനിൽക്കാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. അവരുടെ ചുണ്ടുകൾ പകുതിദൂരം എത്തുമ്പോൾ തന്നെ ചാലഭിഷേകം നടന്നിരിക്കും. എത്ര ശക്ടിയിൽ തെറിക്കുന്ന ശുക്ലപ്രവാഹമാണെങ്കിലും ഒരുഭാവഭേവും ചുപെടുവിക്കാത അതെല്ലം കുടിച്ചു നിപുണയായിരുന്നു. സ്ബലത്തിനുശേഷം സാമാനം മുഴുവൻ നീക്കിന്തുടച്ച് വൃത്തിയാക്കി, അതിനെ തന്റെ വായ്ക്കുള്ളിൽ നിന്നും ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ മോചിപ്പിക്കുമ്പോൾ, ആ ലിംഗം അപ്പോൾ ചാലഭിഷേകം നടത്തിയതാണെന്നു ദൈവത്തിനുപോലും മനസിലാവില്ല. അതിൽ ശുക്ലത്തിന്റെ ഒരു കണികപോലും ഉണ്ടാവില്ല. മാത്രമല്ല ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയുടെ ചുണ്ടിൽ പോലും ഒരു തുള്ള തൂവി പടർന്നിട്ടുണ്ടാവില്ല. അതെല്ലാം അപ്പടി അവരുടെ ആമാശയത്തിൽ എത്തിയിട്ടുണ്ടാവൂ.

മുകളിൽ വിവരിച്ചുപ്രകാരം മാധവന്റെ കോലിൽ വദനസുരതം നടത്തുകയാണിപ്പോൾ ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ മാധവനോ താനനുഭവിക്കുന്ന ബേസുഖത്തിൽ മൂകയിട്ടുകൊണ്ടു മലർന്നു കിടക്കുന്നു. കിടക്കയിൽ കുനിഞ്ഞുനിന്ന് കർമ്മം തുടരുന്ന ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയുടെ മുണ്ട് മാധവൻ കൈനീട്ടി ഉരിഞ്ഞുമാറ്റി അവരെ പരിപൂർണ നഗ്നയാക്കി. മാംസളമായ തുടകളിൽ പിടിച്ചു വലിച്ച് അവരുടെ പിൻഭാഗം തന്റെ വദനത്തിനടൂത്തേക്ക് അടുപ്പിച്ചു.
സംഗതി മനസിലായ ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ തന്റെ കാലുകൾ കവച്ച് മാധവനു കൂറുകെവച്ച്, തന്റെ മനപൊയ്ക്ക അവന്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക് അടുപ്പിച്ചു ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തിയിൽ നിന്നു ഒട്ടും വ്യതിചലിക്കാതെ തന്നെ, നിബിഡവനഭംഗിയാൽ ആവൃതമായ അവരുടെ വിടർന്ന താമരയിതളുകളിൽ മാധവൻ നിക്കുന്നീട്ടി തൊട്ടു. ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ തന്റെ അരകെട്ട കുറച്ചകൂടി താഴ്ത്തി കൊടൂത്തു. മാധവന്റെ നാസാദരങ്ങളിലേക്ക്, നിറഞ്ഞ സ്ത്രീയുടെ ഗന്ധം അടിച്ചു കയറി അവൻ വിരലുകൾ കൊണ്ടു ആ പൂവിതളുകൾ അകത്തി അപ്പോൾ ആ മാംസകുങ്കുമത്തിന്റെ ഉള്ളികുകളിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന കാമജലത്തിന്റെ വെളുത്ത ചാടികൾ മാധവൻ കണ്ടു. അത്, ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ കാമം ചെയ്തതാണെന്നു പക്ഷേ മാധവൻ തെറ്റിദ്ധരിച്ചതായിരുന്നു. ഒന്നിനുപിറകെ ഒന്നായി മൂന്നു ബ്രാഹ്മണപൂമാൻമാർ അകത്തേക്കൂ അവശിഷ്ട്ടങ്ങളായിരുന്നു

മാധവൻ ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയുടെ വിടർന്ന യോനീപുഷ്പത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ നാവുകടത്തി നിക്കിന്തുവർത്താൻ ਗ Rosco കുസൃതിയുള്ള mp ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മയെ ലഹരിപിടിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവർ തന്റെ ചൂണ്ടും നാവും ഒക്കെ കൊണ്ട് അവന്റെ ഭണ്ഡിൽ ശക്ടിയായി ചിപ്പിവലിച്ചു. ശുദ്ധമായ കാമത്തിന്റെ ഉണർച്ചയായിമൂന്നു അത്. രണ്ടുപേരും പരസ്പരം മാറ്റിയും തിരിഞ്ഞും വദന്താൽ സുഖിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മയുടെ ഉള്ളറകളെ മുഴുവൻ നിക്കിസ്തുവർത്തികഴിഞ്ഞപ്പോൾ, തന്റെ ചൂണ്ടിൽ ഇക്കിളിയാക്കുന്ന അവരുടെ
തുടിച്ചുണർന്ന കിളിച്ചുണ്ടൻ കൃസരിയുടെ സ്പർശം മാധവൻ അറിഞ്ഞു. അവൻ അതു പതുക്കെ തന്റെ വായ്ക്കുള്ളിലാക്കി നുണയാൻ തുടങ്ങി, ഒരു പുളിച്ചിക്കായ നൂണിയുന്നതുപോലെ.

അപ്പോൾ ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മയുടെ വദനസുരതപ്രക്രിയ മാധവന്റെ മകൂടത്തിൽ എത്തി കഴിഞ്ഞിമൂന്നു. മകുടം ഒരു കൂണുപോലെ വികസിച്ച് അതിന്റെ തുമ്പത്തെ ദ്വാരം വിടരുന്നത് അവർ അറിഞ്ഞു. മാധവൻ കൃസരിയിൽ ആഞ്ഞു ചപ്പാനുംകൂടി തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവന്റെ Tilviks അടൂതെന്നു ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ സർപ്പാംഗുലികളാൽ , വികാരപാരമ്യത്താൽ ചൂണ്ടുകയറ്റിയ വൃക്ഷണഗോളങ്ങളിൽ ആവേശത്തോടെ അമർത്തി തടവി. കളികോലിൽ ചപ്പിവലിച്ചു.

അപ്പോൾ ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയുടെ വായ്ക്കുള്ളിൽ തൃശൂർപൂരത്തിന്റെ വെടികെട്ട് ആരംഭിച്ചു.

“ആം്.*

ഒന്നിനുപിറകെ ഒന്നായി മാധവന്റെ ശുക്ലവണങ്ങൾ അവരുടെ വായ്ക്കുള്ളിൽ തലങ്ങും വിലങ്ങും ചാഞ്ഞു. ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ തന്റെ വിരുത്തുള്ള വദനാമത്താൽ അതെല്ലാം കൂടിച്ചിറക്കി. അവരുടെ വായ മുഴുവന്നും പാൽക്കടലായി.

“അമേ.” മാധവൻ ഓരോ ജീവകണികയുടേയും തെറ്റിക്കലിന്റെ ആശ്വാസത്തിൽ നിലവിളിച്ചു. ബീജപ്രത്തിന്റെ തുള്ളിയും കൂടിച്ചിക്കികഴിഞ്ഞപ്പോൾ ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയ്ക്കു തന്റെ വയർ ഒരുപാത്രം കഞ്ഞി മുഴുവൻ കുടിച്ചതുപോലെ തോന്നി

പക്ഷേ അവർ മാധവന്റെ സൂരതുഭണ്ഡ് ഉറുഞ്ചുന്നതു നിർത്തിയില്ല. മാത്രിക്ക് ഇപ്പോഴും യൗവ്വനമാണ്. തന്റെ മനപൊയ്ക്കുകയാണെങ്കിൽ ഒരു നെരിപ്പോടപോലെ കത്തുന്നു.
അവർ തന്റെ വായകൊണ്ടു മാധവന്റെ കോലിനെ അടുത്ത പണിക്കായി തയ്യാറെടൂപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഒരു അഞ്ചുനിമിഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, മാധവന്റെ കോല വീണ്ടും ഉശിരോടെ എണീറ്റ് നിന്നു. ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ വദനസുരതം നിർത്തി തന്റെ ശരീരം തിരിച്ച്, അരകെട്ട് മാധവന്റെ അകെട്ടിൽ അമർത്തി അവന്റെ മുകളിൽ ശയിച്ചു. അവർ തളർന്നു കിടക്കുന്ന മാധവന്റെ വിയർപ്പു പൊടിഞ്ഞ നെറ്റിയിൽ അമൂമയോടെ തലോടി.

“കൂട്ടന്റെ വയറ്റുനിറച്ചു.”

‘ഉം. അമ്മയിയുടെ പുതി അത്രക്കെന്ന തീപിടിപ്പിച്ചു നിർത്തിയിരിക്കുകയായിരുന്നു. അന്നേരം മുതൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നതാണ്.”
ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ അവന്റെ ചൂണ്ടിലും കവിളിലുമൊക്കെ ഉമ്മവച്ചു. അടിവയറ്റിൽ മലർന്നു കിടക്കുന്ന അവന്റെ സൂരതകോലിൽ അവർ തന്റെ ചൂടുയോനി ഉരച്ചുകൊണ്ടിരിന്നു. വിടർന്നിരിക്കുന്ന മാംസപുഷ്പ്പത്തിന്റെ മൃദുലമർദ്ദനത്തിൽ sgtöos8 പൂർണരൂപത്തിലേക്ക് വളർന്നുകയറി
ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ gcoèmi അബ അകെട്ടിന്റെ ജ് കുന്തിച്ചിരുന്ന് പൂർണവളർച്ചയെത്തിയ ആ സൂതദണ്ഡ് തന്റെ കൈകളിലെടുത്തു. അതിൽ അമർത്തിപിടിച്ച് ഒന്നുരണ്ടുതവണ മുകളിലേക്കും താഴേക്കും ചലിപ്പിച്ചതിനു ശേഷം, തന്റെ മദ്രജലം ഇറ്റുനിൽക്കുന്ന കൃസരിയിലും പൂവിതളുകളിലും ചേർത്തുവച്ചു ഉരസാൻ തുടങ്ങി.

‘ഉം..” ലക്ഷ്മിക്കുട്ടിയമ്മയ്ക്ക് നല്ല സുഖിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു തന്റെ പ്രവർത്തി. മാധവൻ അവരുടെ കൂച്വയങ്ങളുടെ ഭാരം തന്റെ കൈകളിലെടുത്ത് താലോലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. വികാരചാരമൃത്താൽ അവരുടെ മുലഞെട്ടുകൾ അടയ്ക്കാവലിപ്പത്തിൽ ത്രസിച്ചുനിൽക്കുന്നതവൻ

ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ ചതുക്ക കോലിലേക്കുമർന്നു. വെണ്ണയിൽ കത്തികയറുന്നതുപോലെ ആ ഗദായുധം അവരുടെ ഉള്ളിലേക്കു കയറിപോയി. അവർ അന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈകൾ ഊന്നി തന്റെ അരകെട്ടു സാവധാനം മുകളിലേക്കും താഴേക്കും ചലിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഏറെ ശ്രദ്ധയോടൂം അനുധാവനത്തോടും ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ സുരതത്തിന്റെ വം കൂട്ടി.

“പ്ലൂക്ക്. ό ചതുപ്പാക്കിയ ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയുടെ കടിപ്രദേശത്തുനിന്നും വഴുവഴുത്ത ശബ്ദങ്ങൾ ഉയർന്നു.
മാധവൻ താഴെ നിന്നും മുകളിലേക്കും തള്ളികൊടുക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൻ മുകളിലേക്കു തള്ളുമ്പോൾ അവർ താഴേക്കൂ, ആഞ്ഞടിക്കും. ഒരു നിമിഷത്തിൽ നൂറെന്ന കണക്കിനു സംഭോഗവേഗം വർദ്ധിച്ചു.
‘ഉം ആഹ്.” ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയ്ക്ക് തന്റെ ശരീരത്തിൽ, ഇത്രയും നേരം കാത്തിരുന്നു, അവസാന സുഖലഹരിയുടെ കമ്പിത്തിരികൾ കത്തിതുടങ്ങുന്നത് അറിയാൻ സാധിച്ചു.

“എന്റെ കൂട്ടാ.” “അമ്മായി. വേഗം അടിക്ക്. എനിക്കു വീണ്ടും വരാൻ പോകുന്നു് കായലോളങ്ങൾ പോലെ ഇളകിയാടുന്ന ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മയുടെ പുഷ്ഠഭാരത്തിൽ അമർത്തിപിടിച്ചു മുകളിലേക്ക് ആഞ്ഞാഞ്ഞ് അടിച്ചുകൊണ്ടു മാധവൻ പറഞ്ഞു.
“എനിക്കും.” ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ ഒരു അപ്സരസിനെപോലെ പറന്നു അടിക്കാൻ തുടങ്ങി മുകളിൽ ഉയ്യർത്തികെട്ടിവച്ചിരുന്ന ചികുരഭാരം അഴിഞ്ഞുവീണ് കടലലപോലെ ഇളകിയാടി.

‘ഉം. എന്റെ കൂട്ടാ. എനിക്കു വരുനെട്. ഊ്. ആ്.”

ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ ഉന്മാഭിനിയെപോലെ ഉയർന്നുത്താണുകൊണ്ട് തന്റെ കടലോളം ചെയ്യുന്ന തിരൂർച്ച അനുഭവിച്ചു. അപ്പോൾ മാധവനു തന്റെ പാലഭിഷേകം സാധിച്ചു. മാധവന്റെ ചീറ്റിതെറിച്ചു ശുക്ലപ്രവാഹം ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയുടെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒരു വിപടർത്തുകയും അവർ മറ്റൊരു രതിമൂർചയിലേക്കു കൂടി ഉയരുകയും ചെയ്തു…..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Most Liked Posts