Malayalam Kambi Kathakal - അടിപൊളി മലയാളം കമ്പി കഥകള്‍

Malayalam Kambi Kathakal, Kathakal Download , Kadakal Malayalam,Kathakal Mallu,Malayalam Kambikathakal, Kambi Pdf, Kathakal Malayalam,Kathakal Malayalam, മലയാളം കമ്പി കഥകള്‍

കാമ കാവടി – 5

മലയാളം കമ്പികഥ – കാമ കാവടി – 5

രേണു രാവിലെ ഡ്യൂട്ടിക്ക് എത്തിയപ്പോള്‍ ഒരു വഷള ചിരിയോടെ ഹംസ അവളെ നോക്കി. അവള്‍ക്ക് അവനെ കാണുന്നത് തന്നെ വെറുപ്പാണ്. വൃത്തികെട്ട നോട്ടവും ദ്വയാര്‍ത്ഥ സംസാരവും ഒക്കെയുള്ള ഒരു വഷളന്‍ ആയിരുന്നു ഹംസ. രേണുവിന്റെ സൌന്ദര്യം അവനെ വളരെയേറെ മോഹിപ്പിച്ചിരുന്നു. ഹംസയ്ക്ക് 36 വയസുണ്ട്. നല്ല ഉയരം; മെല്ലിച്ച ശരീരമാണ്. സദാ ചുവന്നു കലങ്ങിയ കണ്ണുകള്‍ ഒരു ക്രൂരഭാവമാണ് എപ്പോഴും അയാളുടെ മുഖത്ത്. അവനും എസ് ഐ ടോമിച്ചനും തമ്മില്‍ നല്ല അടുപ്പമാണ്. രണ്ടിന്റെയും സ്വഭാവം ഏറെക്കുറെ തുല്യമായത് തന്നെ കാരണം. രണ്ടുപേര്‍ക്കും രേണുവിന്റെ മേല്‍ കണ്ണുണ്ടായിരുന്നു; പ്രത്യേകിച്ചും അവള്‍ വിവാഹമോചിത കൂടി ആയതുകൊണ്ട് അവള്‍ തങ്ങള്‍ക്ക് ഇന്നല്ലെങ്കില്‍ നാളെ വഴങ്ങും എന്നൊരു ധാരണ അവര്‍ വച്ചു പുലര്‍ത്തിയിരുന്നു. വസീമും അവളും തമ്മില്‍ സാധാരണയില്‍ കവിഞ്ഞ അടുപ്പമുണ്ട് എന്നതാണ് അവര്‍ ഇരുവരെയും അലട്ടിയിരുന്ന ഒരു പ്രധാന പ്രശ്നം

Malayalam Kambikathakal – കാമ കാവടി – 1
Malayalam Kambikathakal – കാമ കാവടി – 2

Malayalam Kambikathakal – കാമ കാവടി – 3

Malayalam Kambikathakal – കാമ കാവടി – 4

അഡീഷണല്‍ എസ് ഐ ടോമിച്ചന്‍ കഷണ്ടി കയറിയ ഒരു നാല്‍പ്പത്തി അഞ്ചുകാരനാണ്. നല്ല തടിയുള്ള, ലേശം കുടവയറും ഉള്ള ശരീരം. എപ്പോഴും മുറുക്കുന്ന സ്വഭാവക്കാരനാണ്. പണത്തിനു വേണ്ടി എന്തും ചെയ്യും. പണം നല്‍കാത്തവരോട് യാതൊരു ദയയോ ദാക്ഷിണ്യമോ ഇല്ല. സ്ത്രീ വിഷയത്തില്‍ നല്ല താല്‍പര്യം ഉണ്ടായിരുന്ന ഹംസയും ടോമിച്ചനും ഒരു ടീമായിരുന്നു സ്റ്റേഷനില്‍. പ്രിന്‍സിപ്പല്‍ എസ് ഐ വസീമിനോട് ഇരുവര്‍ക്കും ഉള്ളില്‍ പകയും ഒപ്പം അസൂയയും ഉണ്ടായിരുന്നു

“രേണുവിന് നമ്മളോട് മാത്രമേ ഉള്ളു ടോമിച്ചന്‍ സാറേ ജാഡ..ഇഷ്ടമുള്ളവരുടെ കൂടെ രാത്രീലോ പാതിരാത്രീലോ എവിടെ വേണേലും പോകാന്‍ ഒരു മടീമില്ല..” ഹംസ വഷള ചിരിയോടെ മുറുക്കാനുള്ള വട്ടം കൂട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്ന ടോമിച്ചനോട് പറഞ്ഞു.

ഹംസ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോള്‍ രേണുവിന്റെ ഉള്ളൊന്നു കാളി. തലേ രാത്രി താനും വസീം സാറും കൂടി പോകുന്നത് ഈ അലവലാതി കണ്ടുകാണും എന്നവള്‍ ശങ്കിച്ചു.

“എന്താ ഹംസേ..നിനക്ക് രാവിലെ ചൊറിയുന്നുന്നുണ്ടോ? ഉണ്ടേല്‍ വീട്ടില്‍ പോയി ഭാര്യയോട് മാന്തി തരാന്‍ പറയടാ…”

രേണു കോപത്തോടെ പറഞ്ഞു. പ്രായത്തിലും സര്‍വീസിലും തന്നെക്കാള്‍ മുതിര്‍ന്ന ആളാണ്‌ ഹംസ എങ്കിലും രേണു അവനു പുല്ലുവില പോലും നല്‍കിയിരുന്നില്ല. അവളുടെ സഹപ്രവര്‍ത്തക രഞ്ജിനി അവളുടെ സംസാരം കേട്ടു തലയറഞ്ഞു ചിരിച്ചു. മുഖത്തടിച്ചത് പോലെയുള്ള രേണുവിന്റെ മറുപടി കേട്ടപ്പോള്‍ ഹംസയുടെ മുഖം വിളറി.
“എന്തിനാ ഹംസ സാറേ രാവിലെ അവളുടെ വായീന്ന് വാങ്ങിച്ചു കൂട്ടുന്നത്? നിങ്ങള്‍ക്ക് നിങ്ങളുടെ പണി ചെയ്ത് കൂടെ?” രഞ്ജിനി ചോദിച്ചു.

ഇതുപോലത്തെ അടിപൊളി കമ്പി കഥകൾ വായിക്കാൻ www.kambi.pw ഈ സൈറ്റ് ൽ വന്നാൽ മതി .........

“അത് സാരമില്ല രഞ്ജിനി..നമ്മുടെ രേണുവല്ലേ.അവള്‍ക്ക് അതൊക്കെ പറയാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ഉണ്ടല്ലോ..അല്ലെ സാറേ..” ഹംസ ടോമിച്ചനെ നോക്കി പറഞ്ഞു.

“അതെയതെ..” അയാള്‍ മുറുക്കാന്‍ വായില്‍ തള്ളിത്തിരുകിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ഇന്നലെ രാത്രി ഒരു ഐ 20 യില്‍ രണ്ടു യുവമിഥുനങ്ങള്‍ എങ്ങോട്ടോ പോകുന്നത് ഞാനൊന്നു കണ്ടു…നമ്മള് കണ്ടത് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ചിലര്‍ക്ക് കൊണ്ടു..ചെയ്തതല്ല, കണ്ടതാ ഇപ്പൊ പ്രശ്നം..ഉം ഉം..നടക്കട്ടെ നടക്കട്ടെ..ഓരോരുത്തന്മാരുടെ സമയം സാറേ സമയം…”

ഹംസ രേണുവിനെ കാമാര്‍ത്തിയോടെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ടോമിച്ചന്‍ അതുകേട്ടു ചിരിച്ചു. പക്ഷെ അവന്റെ സംസാരം കേട്ടപ്പോള്‍ രേണുവിന്റെ ഉള്ളില്‍ കോപം നുരച്ചുപൊന്തി. അവള്‍ ചടുലമായ കാല്‍വയ്പ്പുകളോടെ അവന്റെ അരികിലെത്തി ആ ചുവന്ന കണ്ണുകളിലേക്ക് അമര്‍ഷത്തോടെ നോക്കി.

“എടാ എരപ്പേ..കൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്ന ആളാണ് എന്നൊന്നും ഞാന്‍ നോക്കില്ല..ചവിട്ടി നിന്റെ നാഭി കലക്കി കളയും..കാണണോടാ?” അവള്‍ വിരല്‍ ചൂണ്ടി ഒരു സിംഹിയെപ്പോലെ മുരണ്ടു. ഹംസ ചെറുതായി ഒന്ന് ഭയന്നു.

“ഹേയ് രേണു..വിട്ടുകള..എടൊ ഹംസേ താന്‍ കുറച്ച് മര്യാദ പാലിക്കണം സംസാരത്തില്‍…ഉം പോ..”

ടോമിച്ചന്‍ ഇരുവരോടുമായി പറഞ്ഞു. രേണു പകയോടെ അവനെ ഒന്ന് ഇരുത്തി നോക്കിയിട്ട് തിരികെ നടന്നു. ഹംസ ജാള്യതയോടെ പുറത്തേക്ക് പോയി. ടോമിച്ചന്റെ കണ്ണുകള്‍ രേണുവിന്റെ നിതംബങ്ങളുടെ താളാത്മകത ആര്‍ത്തിയോടെ ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു.

“സര്‍..സി ഐ സാറ് വിളിക്കുന്നു” ഒരു സിവില്‍ ഓഫീസര്‍ എത്തി ടോമിച്ചനോട് പറഞ്ഞു.

“എന്നാത്തിനാണോ ആവൊ..രാവിലെ വല്ല പുലിവാലും പിടിപ്പിക്കാനായിരിക്കും.” തൊപ്പി എടുത്ത് തലയില്‍ വച്ച് എഴുന്നേറ്റുകൊണ്ട് അയാള്‍ പറഞ്ഞു. പിന്നെ നേരെ സി ഐ ഓഫീസിലേക്ക് ചെന്നു. അയാള്‍ ഉള്ളില്‍ കയറി സല്യൂട്ട് നല്‍കുമ്പോള്‍ എസ് ഐ വസീമും, എസ് പിയും അവിടെയുണ്ട്.

“ഇരിക്കടോ” സി ഐ പറഞ്ഞു.

ടോമിച്ചന്‍ ഇരുന്നു.

“ടോമിച്ചന്‍..നിങ്ങളെ ഞാനൊരു പ്രത്യേക ദൌത്യം ഏല്‍പ്പിക്കുകയാണ്. ഇതാ ഈ ഫോട്ടോകളില്‍ കാണുന്ന രണ്ടു ചെറുപ്പക്കാരെ എത്രയും വേഗം കണ്ടുപിടിക്കണം. രാജീവ് വധക്കേസില്‍ ഇവര്‍ സംശയിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഈ ഫയലില്‍ ഇവരുടെ എല്ലാ വിവരങ്ങളും ലഭ്യമാണ്. വായിച്ചു നോക്കുക. എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കാനുണ്ട് എങ്കില്‍ അതിനു ശേഷം ചോദിക്കാം. ഇതിലേക്ക് ഒരു സ്പെഷല്‍ സ്ക്വാഡ് ഉണ്ടാക്കുകയാണ്. നിങ്ങള്‍ ആണ് അതിന്റെ ലീഡര്‍. ഒപ്പം മൂന്നോ നാലോ പോലീസുകാരെയും നിങ്ങള്‍ക്ക് കൂട്ടാം..ആരെയൊക്കെയാണ് നിങ്ങള്‍ക്ക് സ്ക്വാഡില്‍ വേണ്ടത്?” സി ഐ ചോദിച്ചു.

“ഹംസ, തോമസ്, ബാബു, പിന്നെ രേണുവും കൂടി ഇരുന്നോട്ടെ സാറേ.. സ്ത്രീകളെയൊ മറ്റോ ചോദ്യം ചെയ്യണമെങ്കില്‍ ഒരു വനിതാ പോലീസ് ഒപ്പം വേണം” ടോമിച്ചന്‍ കിട്ടിയ അവസരം മുതലാക്കാനായി പറഞ്ഞു.

“അതിന്റെ ആവശ്യമില്ല..സ്ക്വാഡില്‍ ലേഡീസ് വേണ്ട” വസീമാണ് പറഞ്ഞത്.

“അതെ..നിങ്ങള്‍ വേണമെങ്കില്‍ ആണുങ്ങളില്‍ ആരെയെങ്കിലും ഒരാളെക്കൂടി കൂട്ടിക്കോ..” സി ഐ പറഞ്ഞു.

“ശരി സര്‍..എന്നാല്‍ ഞാന്‍ പ്രസന്നനെക്കൂടി സ്ക്വാഡില്‍ എടുത്തോളാം” ടോമിച്ചന്‍ ചെറിയ നിരാശയോടെ പറഞ്ഞു.

“ഓക്കേ..എന്നാല്‍ എത്രയും വേഗം തിരച്ചില്‍ തുടങ്ങിക്കോളൂ..പറ്റിയാല്‍ ഇന്ന് തന്നെ..അതല്ലെങ്കില്‍ നാളെ സന്ധ്യക്ക് അകം അവന്മാര്‍ നിങ്ങളുടെ പിടിയില്‍ ആയിരിക്കണം..” സി ഐ നിര്‍ദ്ദേശിച്ചു.

“സര്‍..” സല്യൂട്ട് നല്‍കിയ ശേഷം ടോമിച്ചന്‍ ഫയലുമായി പുറത്തിറങ്ങി.

“കള്ളക്കഴുവേറി..അവന് അവളെ കൊണ്ടുനടന്നു സുഖിക്കാം..നമ്മക്ക് ഒന്ന് നോക്കാന്‍ പോലും പറ്റത്തില്ല..നിനക്ക് ഞാന്‍ വച്ചിട്ടുണ്ടാടാ വസീമേ..” പല്ല് ഞെരിച്ചുകൊണ്ട് ടോമിച്ചന്‍ ഉള്ളില്‍ പിറുപിറുത്തു. സ്ക്വാഡില്‍ രേണു കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ അവളുമായി കുറെ “ചര്‍ച്ചകള്‍” നടത്താമായിരുന്നു എന്ന് ടോമിച്ചന്‍ മോഹിച്ചിരുന്നു.

“സര്‍..ഷാഫി പറഞ്ഞ വിവരം അനുസരിച്ച് നമ്മള്‍ എന്ത് തുടര്‍നടപടി ആണ് സ്വീകരിക്കേണ്ടത്?” ടോമിച്ചന്‍ പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ വസീം ചോദിച്ചു.

“എനിക്ക് പരമേശ്വരനോട് ഒന്ന് സംസാരിക്കണം. ഷാഫി പറഞ്ഞത് അവന്റെ സംശയമാകാം..ഞാനത് പൂര്‍ണ്ണമായി വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. തല്‍ക്കാലം നിങ്ങള്‍ കൊലപാതകിക്ക് എതിരെ പുതിയ തെളിവുകള്‍ വലതും ലഭ്യമാണോ എന്ന് പരിശോധിക്കുക. രാജീവുമായി അടുത്ത ബന്ധമുള്ള ആരെയെങ്കിലും ചോദ്യം ചെയ്യാനുണ്ട് എങ്കില്‍ അതുമാകാം. ഞാന്‍ പരമേശ്വരനെ കാണാന്‍ പോകുകയാണ്. കണ്ടതിനു ശേഷം ഷാഫി ഉന്നയിച്ച സംശയം നമ്മള്‍ മുഖവിലയ്ക്ക് എടുക്കണോ എന്ന് തീരുമാനിക്കാം..” എസ് പി തന്റെ തീരുമാനം അവരെ അറിയിച്ചു.

“അതുമതി സര്‍..അങ്ങ് പരമേശ്വരനെ കണ്ട ശേഷം മതി ഇതില്‍ തുടര്‍ ചര്‍ച്ച..” സി ഐ എസ് പിയെ പിന്തുണച്ചു.

“ഒകെ ദെന്‍..ലെറ്റ്‌ മി മീറ്റ്‌ ഹിം നൌ..” എസ് പി പോകാന്‍ എഴുന്നേറ്റു.

എസ് പിയുടെ കാര്‍ പരമേശ്വരന്റെ വീട്ടുവളപ്പിലേക്ക് കയറി ബ്രേക്കിട്ടു. സമയം രാവിലെ പത്തുമണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എസ് പി ചെല്ലുമ്പോള്‍ പരമേശ്വരനും രണ്ടു മക്കളും ലിവിംഗ് റൂമിലുണ്ട്. അയാളെ കണ്ടപ്പോള്‍ രാജും രമ്യയും എഴുന്നേറ്റു. തലേ ദിവസത്തെക്കാള്‍ അവര്‍ മൂവരും അല്പം ആശ്വാസത്തിലാണ് എന്ന് വര്‍മ്മയ്ക്ക് തോന്നി.

“ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ് കഴിച്ചോ മക്കളെ?” അയാള്‍ തൊപ്പി ഊരിമാറ്റി സോഫയിലേക്ക് ഇരുന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“കഴിച്ചു..അങ്കിളോ?” രമ്യയാണ്‌ സംസാരിച്ചത്.

“ഞാന്‍ കഴിച്ചു..കമലമ്മ എവിടെ?”

“അമ്മ എഴുന്നേറ്റിട്ടില്ല..ഒരു ചായ മാത്രം വളരെ പ്രയാസപ്പെട്ടു കുടിപ്പിച്ചു..” രാജ് പറഞ്ഞു.

“പെറ്റതള്ളയല്ലേ..സഹിക്കാന്‍ പറ്റുമോ സ്വന്തം വയറ്റില്‍ പത്തുമാസം ചുമന്നു പ്രസവിച്ച മകന്റെ വേര്‍പാട്‌….” ഒരു ദീര്‍ഘനിശ്വാസത്തോടെ വര്‍മ്മ പറഞ്ഞു. അല്‍പനേരം ആരും ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല.

“മോളെ രമ്യെ..നീ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ല്..ഞങ്ങള്‍ക്ക് അല്പം പ്രൈവസി വേണം” വര്‍മ്മ രമ്യയെ നോക്കി പറഞ്ഞു.

“ശരി അങ്കിള്‍..” അവള്‍ എഴുന്നേറ്റ് ഉള്ളിലേക്ക് പോയി.

“എന്തായി അങ്കിള്‍..എനി ലീഡ്?” രാജ് ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു. പരമേശ്വരനും അളിയനെ ചോദ്യഭാവത്തില്‍ നോക്കി.
“അളിയാ ഞാന്‍ നേരെ വിഷയത്തിലേക്ക് വരാം.. നമ്മുടെ രാജീവ് ഈ അടുത്തിടെ റീന എന്നൊരു കോളജ് വിദ്യാര്‍ഥിനിയെ ശല്യപ്പെടുത്തുകയും എസ് ഐ വസീം അത് നേരില്‍ കണ്ടതിനാല്‍ അവനു വാണിംഗ് നല്‍കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. പക്ഷെ എന്റെ അനന്തിരവന്‍ എന്ന പരിഗണന നല്‍കി അയാള്‍ അവനെതിരെ കേസ് ചാര്‍ജ്ജ് ചെയ്തില്ല. റീന പരാതി നല്‍കിയിട്ടാണ് വസീം അവനു വാണിംഗ് നല്‍കിയത് എന്ന് രാജീവ് ധരിച്ചു കാണും.. അതിന്റെ പ്രതികാരമായി അവന്‍ ആ പെണ്ണിനെ ആരെക്കൊണ്ടോ തട്ടിയെടുപ്പിച്ചു കടത്താന്‍ നോക്കി…പക്ഷേ പോലീസിന്റെ സമയോചിതമായ ഇടപെടല്‍ മൂലം അത് വിജയിച്ചില്ല..തട്ടിക്കൊണ്ട് പോകാന്‍ ശ്രമിച്ചവരെ പിടികൂടാന്‍ പോലീസിനു സാധിച്ചില്ല എങ്കിലും പെണ്‍കുട്ടിയെ രക്ഷപെടുത്താന്‍ അവര്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞു…ന്യയാമയും ഇത് രാജീവ് ആണ് ചെയ്യിച്ചത് എന്ന് പെണ്ണിന്റെ സഹോദരനും അവന്റെ ഒരു സുഹൃത്തും അനുമാനിച്ചു. അവര്‍ക്ക് അവനോടു ഈ ഒരു കാരണം കൊണ്ട് കടുത്ത പക ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ഇക്കാര്യത്തില്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് എന്തെങ്കിലും പങ്കോ അറിവോ ഉണ്ടോ? അതായത് പെണ്ണിനെ തട്ടിക്കൊണ്ടു പോകാന്‍ രാജീവാണ് ആളെ ഇടപെടുത്തിയത് എന്ന് നിങ്ങള്‍ക്ക് അറിയാമായിരുന്നോ? കാരണം രാജീവ് വധക്കേസില്‍ അവന്മാരെ രണ്ടുപേരെയും ഞാന്‍ സംശയിക്കുന്നുണ്ട്..ശരിയായ വിവരങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞു വയ്ക്കുന്നത് കേസ് തെളിയിക്കാന്‍ ഗുണം ചെയ്യും..” വര്‍മ്മ പറഞ്ഞിട്ട് ഇരുവരെയും നോക്കി.

പരമേശ്വരനും മകനും മുഖാമുഖം നോക്കി. പരമേശ്വരന്റെ മുഖത്തെ ഭാവത്തില്‍ നിന്നും വര്‍മ്മ പലതും മനസിലാക്കി.

“അളിയന്‍ സംഗതി അറിഞ്ഞിരുന്നു അല്ലെ?” അയാള്‍ ചോദിച്ചു.

“അതെ..തമിഴ്നാട്ടില്‍ നിന്നും ആളെ ഇടപാട് ചെയ്തത് ഞാനാണ്‌..” അയാള്‍ പറഞ്ഞു.

“ആ കേസില്‍ അന്വേഷണം നടക്കുന്നുണ്ട്..അളിയന്‍ സൂക്ഷിക്കണം. നിങ്ങള്‍ക്ക് അറിയാവുനന്നത് പോലെ വസീം ഒരു കേസ് അന്വേഷിക്കാന്‍ ഇറങ്ങിയാല്‍ അയാള്‍ അത് തെളിയിക്കാന്‍ ഏതറ്റം വരെയും പോകും…ആ തമിഴന്മാര്‍ പിടിയിലായാല്‍ അവന്മാര്‍ അളിയന്റെ പേര് പറയാന്‍ പാടില്ല” എസ് പി പറഞ്ഞു.

“അക്കാര്യത്തില്‍ അളിയന്‍ പേടിക്കണ്ട..എനിക്ക് അവന്മാരെ അറിയില്ല..എല്ലാം എന്റെ ഒരു ഏജന്റ്റ് ആണ് ഇടപെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്..അവനെയും അവര്‍ക്ക് നേരില്‍ അറിയില്ല..”

“ഗുഡ്..”

“അപ്പോള്‍ അളിയന്‍ പറഞ്ഞു വരുന്നത് ആ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ സഹോദരനും സുഹൃത്തുമാണ് അവന്റെ മരണത്തിനു പിന്നില്‍ എന്നാണോ?” പരമേശ്വരന്റെ സ്വരത്തിലെ മാറ്റം വര്‍മ്മ ശ്രദ്ധിച്ചു.

“അതാണ് പറഞ്ഞു വരുന്നത്. പ്രതികള്‍ എന്ന് ഞാന്‍ ഒന്നാമതായി സംശയിക്കുന്നത് ആ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ സഹോദരന്‍ റോയി, അവന്റെ സുഹൃത്ത് ശിവന്‍ എന്നിവരെ ആണ്. അവര്‍ നേരിട്ടല്ല, മറ്റാരെയോ ഉപയോഗിച്ചാണ്‌ കൃത്യം നടത്തിയിരിക്കുന്നത് എന്ന് ഞാന്‍ സംശയിക്കുന്നു. അവന്മാര്‍ കൊലപാതക ശേഷം ഒളിവില്‍ പോകുകയും ചെയ്തതോടെ അവര്‍ക്കെതിരെ ഉള്ള എന്റെ സംശയം ബലപ്പെടുകയാണ്…” എസ് പി പറഞ്ഞു. പരമേശ്വരന്റെ മുഖം വലിഞ്ഞു മുറുകുന്നത് അയാള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. .

“അവന്മാര്‍ ഒളിവിലാണോ?” പരമേശ്വരന്‍ പക കത്തുന്ന കണ്ണുകളോടെ ചോദിച്ചു.

“അതെ..ഈ സംഭവം നടന്ന ശേഷം അവന്മാരെ കണ്ടെത്താനായിട്ടില്ല.. ഇപ്പോള്‍ അതിലേക്കായി ഒരു സ്പെഷല്‍ സ്ക്വാഡ് രൂപീകരിച്ചിട്ടാണ് ഞാന്‍ എത്തിയരിക്കുന്നത്…”

“അവര്‍ ഒളിവില്‍ പോയിട്ടുണ്ട് എങ്കില്‍ ഇതിന്റെ പിന്നില്‍ അവര്‍ തന്നെയാണ് അങ്കിള്‍..” വര്‍മ്മയെ നോക്കി അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് രാജ് അച്ഛനെ നോക്കി തുടര്‍ന്നു “അച്ഛനെന്ത്‌ തോന്നുന്നു?”

പരമേശ്വരന്റെ മനസ്സില്‍ കണക്കുകൂട്ടലുകള്‍ നടക്കുകയായിരുന്നു.

“അവന്മാരുടെ ഫോട്ടോയോ മറ്റു വിവരങ്ങളോ അളിയന്റെ പക്കലുണ്ടോ?” അയാള്‍ ചോദിച്ചു.

“ഉണ്ട്..പക്ഷെ നിങ്ങള്‍ അവരെ തിരയേണ്ട കാര്യമില്ല..പോലീസ് അവരെ കണ്ടെത്തിക്കോളും”

പരമേശ്വരന്റെ ചിന്ത മനസിലാക്കിയ എസ് പി പറഞ്ഞു. പരമേശ്വരന്റെ ചുണ്ടുകളില്‍ ക്രൂരമായ ഒരു ചിരി വിടരുന്നത് അയാള്‍ കണ്ടു.

“അളിയാ..മരിച്ചത് എന്റെ മകനാണ്…അളിയന് അവന്‍ അനന്തിരവന്‍ മാത്രമാണ്..അവനെ കൊന്നവന്‍ ആരായാലും..അവര്‍ എത്ര പേരുണ്ടെങ്കിലും ഒരുത്തനും രക്ഷപെടാന്‍ പോകുന്നില്ല..ഒരു നിയമത്തിനും അവന്മാരെ ഞാന്‍ വിട്ടുകൊടുക്കില്ല….അളിയന് അവരുടെ വിവരങ്ങള്‍ തരാമെങ്കില്‍ താ..ഇല്ലെങ്കില്‍ അതും ഞാന്‍ തന്നെ കണ്ടുപിടിച്ചോളാം” മനസ്സില്‍ തീരുമാനിച്ച് ഉറപ്പിച്ച മട്ടില്‍ പരമേശ്വരന്‍ പറഞ്ഞു.

“ലുക്ക്..ഇവര്‍ രണ്ടുപേരും സംശയിക്കപ്പെടുന്നവര്‍ മാത്രമാണ്. അവരെ പിടികൂടി ചോദ്യം ചെയ്‌താല്‍ മാത്രമേ അവര്‍ പ്രതികള്‍ ആണോ എന്ന് കണ്ടുപിടിക്കാന്‍ സാധിക്കൂ. ഒപ്പം മറ്റു തെളിവുകളും വേണം. അതുകൊണ്ട് നിങ്ങള്‍ നിയമം കൈയില്‍ എടുക്കണ്ട…..”

“അളിയന്റെ സ്ക്വാഡ് അന്വേഷിച്ചോട്ടേ..ഒപ്പം എന്റെ ആളുകളും അവരുടെ രീതിയില്‍ അവന്മാരെ കണ്ടെത്താന്‍ ശ്രമിക്കും…നിങ്ങള്‍ക്കാണ് കിട്ടുന്നതെങ്കില്‍ അവരുടെ ഭാഗ്യം..അതല്ല ഞങ്ങളുടെ കൈയിലാണ് കിട്ടുന്നതെങ്കില്‍ ചോദ്യം ചെയ്യല്‍ ഞങ്ങളുടെ വക ആയിരിക്കും..”

“ഒകെ..അത് നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടം. പക്ഷെ പോലീസിന്റെ കൈയില്‍ പെടാതെ സൂക്ഷിച്ചോളാന്‍ നിങ്ങളുടെ ആളുകളോട് പറയണം..എനിവേ, ഈ കേസ് അന്വേഷിക്കുന്ന വസീമിന് മേല്‍പ്പറഞ്ഞ രണ്ടുപേരെയും സംശയമില്ല എന്ന് കൂടി അളിയന്‍ ഓര്‍ക്കണം. അവര്‍ ഒരിക്കലും രാജീവിനെ കൊല്ലില്ല എന്നയാള്‍ക്ക് ഉറച്ച വിശ്വാസമാണ്. അത് തെറ്റാകാന്‍ സാധ്യത കുറവുമാണ്..” എസ് പി പറഞ്ഞു.

“അയാള്‍ അങ്ങനെ കരുതുന്നുണ്ടോ? അതിന്റെ കാരണം?” പരമേശ്വരന്‍ സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“കാരണങ്ങള്‍ പലതുണ്ട്..പക്ഷെ ആദ്യം ഞങ്ങള്‍ക്ക് അവന്മാരെ പിടികിട്ടണം..പിന്നെ ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റൊരു പ്രധാന കാര്യം പറയാനാണ് ഞാന്‍ രാവിലെ തന്നെ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്” എസ് പി പറഞ്ഞു. പരമേശ്വരനും രാജും അയാളെ ആകാംക്ഷയോടെ നോക്കി. ഒന്ന് മുരടനക്കി കണ്ഠശുദ്ധി വരുത്തിയ ശേഷം എസ് പി തുടര്‍ന്നു:

“അന്വേഷണത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഞങ്ങള്‍ ഷാഫിയെ ചോദ്യം ചെയ്തിരുന്നു. അന്ന് ഹോട്ടലില്‍ രാജീവിന്റെ ഒപ്പം അവനും ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ..അന്ന് രാത്രി നിങ്ങളുടെ എക്സ് മരുമകന്‍ സുഭാഷ് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് ഷാഫി മൊഴി നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്..അതായത് രമ്യയുടെ പഴയ ഭര്‍ത്താവ്…” എസ് പി അച്ഛനെയും മകനെയും നോക്കി പറഞ്ഞു. ഇരുവരുടെയും മുഖത്ത് ചെറിയ ഞെട്ടല്‍ വീഴുന്നത് എസ് പി കണ്ടു.

“അവനവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നോ?” പരമേശ്വരന്‍ ചോദിച്ചു.

“ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് ഷാഫി പറഞ്ഞത്..ഞങ്ങള്‍ അത് പരിശോധിച്ചു വരുകയാണ്…ഈ സുഭാഷ് ആളെങ്ങനെ? അവനു നിങ്ങളോട് ശത്രുത വല്ലതുമുണ്ടോ?”

പരമേശ്വരന്‍ സോഫയിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു. അയാള്‍ ചിന്തിക്കുകയാണ് എന്ന് എസ് പിക്ക് മനസിലായി. അല്‍പ സമയത്തിന് ശേഷം പരമേശ്വരന്‍ മൌനം ഭജ്ഞിച്ചു.

“ചില കുടുംബകാര്യങ്ങള്‍ മനപൂര്‍വ്വം അളിയനെ ഞാന്‍ അറിയിച്ചിട്ടില്ല..വേണ്ടെന്നു തോന്നിയതുകൊണ്ടാണ്..പക്ഷെ ഇനിയിപ്പോള്‍ അതൊക്കെ മറച്ചു വയ്ക്കുന്നതില്‍ അര്‍ത്ഥമില്ല” അയാള്‍ പറഞ്ഞു. എസ് പി മറുപടി നല്‍കിയില്ല. അയാള്‍ക്ക് പറയാനുള്ളത് കേള്‍ക്കാനായി അദ്ദേഹം നിശബ്ദത പാലിച്ചു.

“മോള്‍ വിവാഹശേഷം ബന്ധം വേണ്ടെന്നു വച്ചത് അവനെ പ്രകോപിപ്പിച്ചിരുന്നു. അവള്‍ തിരികെ പോന്നതിനു ശേഷം ഒരിക്കല്‍ അവന്‍ ഇവിടെത്തി ഭീഷണി മുഴക്കിയതുമാണ്. പക്ഷെ അതൊക്കെ അവന്റെ താല്‍ക്കാലിക പ്രതിഷേധം എന്ന് മാത്രമെ ഞാന്‍ കരുതിയുള്ളു..ഇനി അവനായിരിക്കുമോ ഇതിന്റെ പിന്നില്‍?” അവസാനത്തെ വാചകം പരമേശ്വരന്‍ ആശങ്കയോടെ സ്വയം ചോദിച്ചതാണ്.

“സുഭാഷ്‌ രാജീവിന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്തായിരുന്നു അങ്കിള്‍. വിവാഹാലോചന വന്നതും രാജീവ് മുഖേന ആണ്. പക്ഷെ രമ്യ ഒരുമാസം പോലും അവന്റെയൊപ്പം ജീവിച്ചില്ല.. ഇവള്‍ തന്റെ ജീവിതം തുലച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞ് അവന്‍ രാജീവിനോട്‌ തട്ടിക്കയറിയതായി അവന്‍ എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..അവന്റെ ജീവിതം നശിപ്പിച്ച ഞങ്ങളെ വെറുതെ വിടില്ല എന്ന് പലതവണ അവന്‍ ഭീഷണിയും മുഴക്കിയിരുന്നു. രമ്യയുടെ ജീവന്‍ അപകടത്തിലായതിനാല്‍ അവള്‍ക്ക് അവളറിയാതെ ചില സെക്യൂരിറ്റി ഞങ്ങള്‍ ഏര്‍പ്പാടാക്കിയിരുന്നു…” രാജ് പറഞ്ഞു.

“എനിക്ക് ഇതൊന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു. അപ്പോള്‍ ഷാഫി പറഞ്ഞതില്‍ ചില കാര്യങ്ങള്‍ ഉണ്ട്..സുഭാഷ് സംശയിക്കപ്പെടാന്‍ അര്‍ഹനാണ്…നിങ്ങളോട് അതെപ്പറ്റി ചോദിച്ച ശേഷം മതി അവനെ സംശയിക്കുന്നവരുടെ ലിസ്റ്റില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന് നിശ്ചയിക്കേണ്ടിയിരുന്നത്..ഇനിയിപ്പോള്‍ അക്കാര്യത്തില്‍ തീരുമാനമായി…” എസ് പി ഇരുവരെയും നോക്കി പറഞ്ഞു.

“പക്ഷെ സര്‍..അവനാണ് പ്രതി എങ്കില്‍, എന്തിനാണ് അവന്‍ രാജീവിനെ കൊന്നത്? രമ്യയും അന്നവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ? അവള്‍ക്ക് നേരെ ആയിരുന്നു അവന്റെ ശ്രമം എങ്കില്‍ അതിനൊരു ലോജിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു..” രാജ് സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.

“രാജ്..ഓരോ മനുഷ്യനും ചിന്തിക്കുന്ന രീതി വ്യത്യസ്തമാണ്…നിങ്ങള്‍ തന്നെ പറഞ്ഞല്ലോ ഈ വിവാഹലോചന രാജീവാണ് നിര്‍ദ്ദേശിച്ചത് എന്ന്. അപ്പോള്‍ സ്വാഭാവികമായും അയാള്‍ക്ക് രാജീവിനോട്‌ ആയിരിക്കും പക തോന്നുക. ഒരു പക്ഷെ അവര്‍ തമ്മില്‍ ഇതേക്കുറിച്ച് വാഗ്വാദമോ തര്‍ക്കമോ ചിലപ്പോള്‍ കൈയാംകളി വരെയോ നടന്നിട്ടുണ്ടാകാം. അതൊക്കെ ഇനി അന്വേഷിച്ചു കണ്ടുപിടിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളാണ്. എനിവേ, ഇങ്ങനെയൊരു പൊതുശത്രു നിങ്ങള്‍ക്ക് ഉള്ള സ്ഥിതിക്ക് നിങ്ങള്‍ എല്ലാവരും സൂക്ഷിക്കണം; പ്രത്യേകിച്ച് രമ്യ”

“ശരിയാണ്..അവന്‍ പിടിപാടും പണവും ഉള്ളവനാണ്..അവനെക്കൊണ്ട് പലതും ചെയ്യാന്‍ പറ്റും” പരമേശ്വരന്‍ ആലോചനയോടെ പറഞ്ഞു.

“അതിരിക്കട്ടെ..രമ്യ ഈ ബന്ധം വേണ്ടന്ന് വയ്ക്കാനുള്ള കാരണം എന്താണ് എന്ന് അറിയാമോ?” എസ് പി ചോദിച്ചു.

“അതും ഈ കേസും തമ്മില്‍ വല്ല ബന്ധവുമുണ്ടോ അളിയാ?” ചോദിച്ചതിന്റെ മറുപടി നല്‍കാതെ പരമേശ്വരന്‍ ചോദിച്ചു.

“ഉണ്ട്..കാരണം അവന് നിങ്ങളോട് പക തോന്നാന്‍ വെറുമൊരു വിവാഹ മോചനം മാത്രം കാരണമാകും എന്ന് ഞാന്‍ കരുതുന്നില്ല. അവന്റെ മനസിന്‌ ആഴത്തില്‍ മുറിവേല്‍ക്കുന്ന തരത്തില്‍ വല്ല പ്രകോപനവും രമ്യയുടെ ഭാഗത്ത് നിന്നും ഉണ്ടായോ എന്നാണ് എനിക്ക് അറിയേണ്ടത്”

“സത്യത്തില്‍ രമ്യ അതെപ്പറ്റി കൃത്യമായി ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. അവള്‍ക്ക് അവന്റെയൊപ്പം ജീവിക്കാന്‍ പറ്റില്ല എന്ന് മാത്രം അവള്‍ പറഞ്ഞു..ഒരുപക്ഷെ മാതാപിതാക്കളോട് പറയാന്‍ സാധിക്കാത്ത വല്ല കാരണവും ആകാം..”

“ഉം..” എസ് പി മൂളി. അല്‍പസമയത്തെ മൌനത്തിനു ശേഷം അയാള്‍ പരമേശ്വരനെ നോക്കി.

“ഈ വിവാഹത്തിന് താല്‍പര്യമില്ല എന്ന് ആലോചന വന്നപ്പോള്‍ രമ്യ പറഞ്ഞിരുന്നോ? ഞാന്‍ ചോദിക്കുന്നത്, അവളുടെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ആണോ ഈ വിവാഹം നടന്നത് എന്നറിയാനാണ്.. അവള്‍ക്ക് വല്ല പ്രേമബന്ധമോ മറ്റോ ഉള്ളതായി നിങ്ങള്‍ക്ക് വല്ല അറിവും?”

“ഏയ്‌..അവളുടെ പൂര്‍ണ്ണ സമ്മതത്തോടെ തന്നെയാണ് ഈ വിവാഹം നടന്നത്..സന്തോഷത്തോടെയാണ് അവള്‍ വരന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയതും..പക്ഷെ പിന്നെ എന്ത് സംഭവിച്ചു എന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞല്ലോ..വ്യക്തമായി അറിയില്ല..അവള്‍ അവനില്‍ ഒട്ടും തൃപ്തയല്ലായിരുന്നു…ആദ്യദിനം മുതല്‍തന്നെ” പരമേശ്വരന്‍ പറഞ്ഞു.

“എനിവേ..സുഭാഷിനെ ഞങ്ങള്‍ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നുണ്ട്..നിങ്ങളുടെ അറിവില്‍ വേറെയും ആരെങ്കിലും രാജീവുമായി ശത്രുത ഉള്ളവരായി ഉണ്ടെങ്കില്‍ എന്നെ അതറിയിക്കണം…ഞാന്‍ തല്ക്കാലം ഇറങ്ങുന്നു..”

മൂവരും എഴുന്നേറ്റു.
ഉച്ചയ്ക്ക് നഗരമധ്യത്തിലൂടെ ആ ബെന്‍സ് കാര്‍ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അതിന്റെ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റില്‍ സുഭാഷ് എന്ന യുവാവായിരുന്നു. നഗരത്തിലെ പ്രധാന വസ്ത്രവ്യാപാര ശാലയുടെയും ഒപ്പം ജൂവലറിയുടെയും ഉടമയായ അനന്തരാമന്‍ എന്ന ധനാഢ്യനായ വ്യാപാരിയുടെ ഏകമകനാണ് സുഭാഷ്. രണ്ടു മക്കളില്‍ മൂത്തവന്‍. ഇളയത് ഒരു പെണ്‍കുട്ടി ആണ്. മെക്കാനിക്കല്‍ എന്ജിനീയറിംഗില്‍ മാസ്റ്റര്‍ ഡിഗ്രി എടുത്തിട്ടുള്ള സുഭാഷ് ഇപ്പോള്‍ വ്യാപാര കാര്യങ്ങളില്‍ അച്ഛനെ സഹായിക്കുന്നു. ഉച്ചയ്ക്ക് ജൂവലറിയില്‍ നിന്നും ചോറ് ഉണ്ണാനായി അവന്‍ വീട്ടിലേക്കുള്ള യാത്രയില്‍ ആയിരുന്നു. കൊട്ടാര സദൃശമായ അവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വണ്ടി കയറിയപ്പോള്‍ സെക്യൂരിറ്റി ഗേറ്റ് അടച്ചു. അച്ഛന്‍ അനന്തരാമന്റെ ബി എം ഡബ്ലിയു അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ ഇന്ന് അച്ഛന്‍ തന്നെക്കാള്‍ മുന്‍പേ എത്തിയല്ലോ എന്ന് സുഭാഷ് മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു. കാറില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി അവന്‍ വീട്ടിലേക്ക് കയറി.

“അമ്മെ ഏട്ടന്‍ വന്നു” അവനെ കണ്ടപ്പോള്‍ പൂമുഖത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന സഹോദരി സുധ ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.

“അച്ഛന്‍ കുറെ നേരമായോടി വന്നിട്ട്?” അവന്‍ ചോദിച്ചു.

“ഏയ്‌..ഇപ്പൊ എത്തിയതെ ഉള്ളു..”

സുഭാഷ്‌ നേരെ ഡൈനിംഗ് മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു. ജോലിക്കാരി മേശപ്പുറം വൃത്തിയാക്കുന്നത് കണ്ടുകൊണ്ട് അവന്‍ അടുക്കളയില്‍ കയറി.

“എന്താ അമ്മെ ഇന്നത്തെ സ്പെഷല്‍?”

അവന്‍ അമ്മയോട് ചോദിച്ചു. സുഭദ്ര മകനെ കണ്ടപ്പോള്‍ ദുഃഖം കലര്‍ന്ന കണ്ണുകളോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു. അവന്റെ വിവാഹം ഒഴിഞ്ഞ നാള്‍ മുതല്‍ അവര്‍ക്ക് മനപ്രയാസമാണ്. അതിസുന്ദരിയും മാദകത്തിടമ്പുമായ പണക്കാരി മരുമകളെ ലഭിച്ചപ്പോള്‍ അവര്‍ വളരെ സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു. പക്ഷെ അവള്‍ തികഞ്ഞ ഒരു അഹങ്കാരി ആണെന്ന് ഒന്നാം ദിനം തന്നെ അവര്‍ക്ക് മനസിലായി. അവള്‍ വീട്ടിലുണ്ടായിരുന്ന മുപ്പതില്‍ താഴെയുള്ള ദിനങ്ങള്‍ അവരുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും മോശപ്പെട്ട ദിവസങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു. ഒരൊറ്റ രാത്രി മാത്രമാണ് അവള്‍ ഭര്‍ത്താവിന്റെ ഒപ്പം ഒരു മുറിയില്‍ അന്തി ഉറങ്ങിയത്. പിന്നെ അവള്‍ അവന്റെ കൂടെ കിടന്നിട്ടില്ല. അവസാനം അവള്‍ പോകുകയാണ് എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ മകന്‍ ഒന്നും എതിര്‍ത്ത് പറയാന്‍ പോയില്ല. പല നല്ല വിവാഹാലോചനകള്‍ വന്നിട്ടും സൗന്ദര്യവും വിദ്യാഭ്യാസവും പണവും കുടുംബ നിലവാരവും എല്ലാം ഒത്തിണങ്ങി വന്ന രമ്യയെപ്പോലെ ഒന്ന് വേറെ കിട്ടാഞ്ഞതിനാല്‍, വളരെ സന്തോഷത്തോടെയാണ് അവളുമൊത്തുള്ള വിവാഹം ആര്‍ഭാടത്തോടെ തങ്ങള്‍ നടത്തിയത്. പക്ഷെ അത് തന്റെ മകന്റെ ജീവിതമാണ്‌ തകര്‍ത്തത്. ദീര്‍ഘനിശ്വാസത്തോടെ ആ അമ്മ ഓര്‍ത്തു.

“നിനക്കിഷ്ടമുല്ലതെല്ലാം ഉണ്ട്..എന്താ പോരെ?” അമ്മ പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

“അമ്മ എന്തുണ്ടാക്കിയാലും എനിക്ക് ഇഷ്ടമാണ് എന്നറിഞ്ഞ്കൊണ്ടുള്ള ചോദ്യമല്ലേ ഇത്..” സുഭാഷ് ചട്ടിയില്‍ നിന്നും ലേശം തോരന്‍ എടുത്ത് രുചിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“അതെ അതെ..നീ അച്ഛനെ വിളിക്ക്..മോളെ സുധേ..ഉണ്ണാന്‍ വാ” ചോറ് മേശപ്പുറത്തേക്ക് എടുത്തുകൊണ്ട് സുഭദ്ര പറഞ്ഞു. അനന്തരാമന്‍ വേഷം മാറി മുണ്ടും ഒരു ബനിയനും ധരിച്ചുകൊണ്ട് വരുന്നത് സുഭാഷ് കണ്ടു. അയാള്‍ ഉച്ചയ്ക്ക് ഉണ്ണാന്‍ വന്നാല്‍ പിന്നെ ചെറിയ ഒരു മയക്കവും കഴിഞ്ഞു വൈകിട്ടെ തിരികെ പോകൂ.

“വാ മോനെ..” അയാള്‍ കൈ കഴുകിക്കൊണ്ട് മകനെ വിളിച്ചു. സുധയും വന്നിരുന്നു. നാലുപേരും അന്നത്തെ വിശേഷങ്ങള്‍ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ചോറുണ്ണാന്‍ തുടങ്ങി. ജോലിക്കാരി അവരെ പരിചരിച്ചുകൊണ്ട് അവിടെത്തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

“അവന്റെ കൊലപാതകി ആരാണെന്ന് വല്ല വിവരവും പോലീസിനു ലഭിച്ചോ?” അനന്തരാമന്‍ ചോദിച്ചു.

“ഇതുവരെ ഒന്നും അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല..” സുഭാഷ് കറി ചോറിലേക്ക് ഒഴിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു.

“നമ്മോട് അവര് കാണിച്ച ദ്രോഹത്തിന് ഈശ്വരന്‍ കൊടുത്ത ശിക്ഷയാണ്..എന്റെ മോന്റെ ജീവിതം നശിപ്പിച്ച ദ്രോഹികള്‍…” സുഭദ്ര പകയോടെ പറഞ്ഞു.

“അന്ന് നീയും അതെ ഹോട്ടലില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നതല്ലേ..നിനക്ക് ആരെയെങ്കിലും സംശയമുണ്ടോ?”

അച്ഛന്റെ ചോദ്യം കേട്ടു സുഭാഷ് തലയുയര്‍ത്തി. അപ്പോള്‍ ഏതോ ഒരു വാഹനം വീട്ടുമുറ്റത്ത് വന്നു നിന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. അനന്തരാമന്റെയും മറ്റുള്ളവരുടെയും കണ്ണുകള്‍ പുറത്തേക്ക് നീണ്ടു. അയാളുടെ നെറ്റിയില്‍ ചുളിവുകള്‍ വീണു. വീടിന്റെ തൊട്ടുമുന്‍പില്‍ ഒരു പോലീസ് വാഹനം നിര്‍ത്തിയിരിക്കുന്നത് അയാളിലും മറ്റുള്ളവരിലും ചെറിയ ഞെട്ടല്‍ ഉളവാക്കി.

“പോലീസ്….” അയാളുടെ ചുണ്ടുകള്‍ പിറുപിറുത്തു; സുഭാഷിന്റെയും അയാളുടെയും കണ്ണുകള്‍ തമ്മില്‍ ഇടഞ്ഞു.

“അയ്യോ അച്ഛാ പോലീസ്” സുധ ഞെട്ടലോടെ പറഞ്ഞു.

“ഉം..നിങ്ങള്‍ ഉണ്ണ്..ഞാന്‍ അങ്ങോട്ട്‌ ചെല്ലട്ടെ” അയാള്‍ എഴുന്നേറ്റ് കൈകഴുകി ലിവിംഗ് റൂമിലേക്ക് ചെന്നു. വസീം വണ്ടിയില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി അതില്‍ ചാരി നില്‍പ്പുണ്ടായിരുന്നു.

“നിങ്ങള്‍ ഊണ് കഴിക്കുകയാണ് എന്ന് മനസിലായി..അതാണ്‌ ഞാനിവിടെ വെയിറ്റ് ചെയ്തത്..” അയാള്‍ ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

“മിസ്റ്റര്‍ വസീം..അല്ലെ?” അനന്തരാമന്‍ ചോദിച്ചു.

“ദാറ്റ്സ് റൈറ്റ്..” വസീം വീണ്ടും പുഞ്ചിരിച്ചു.

“എന്താ മിസ്റ്റര്‍ വസീം അപ്രതീക്ഷിതമായി ഈ വരവ്?”

“എനിക്ക് താങ്കളുടെ മകനെ ഒന്ന് കാണണം..മിസ്റ്റര്‍ സുഭാഷ്..ആളില്ലേ ഇവിടെ?”

“ഉണ്ട്..ചോറ് ഉണ്ണുകയാണ്..താങ്കള്‍ ലഞ്ച് കഴിച്ചോ..”

“ഓ യെസ്..ഉണ്ടു കഴിഞ്ഞാല്‍ അദ്ദേഹത്തെ ഒന്ന് വിളിക്കുക..”

“എന്താണ് കാര്യം എന്ന് ഞാന്‍ അറിയുന്നതില്‍ പ്രശ്നമുണ്ടോ?”

“ഏയ്‌ നോ..ഈ അടുത്തിടെ നടന്ന രാജീവ് വധക്കേസുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു ചിലത് ചോദിക്കാനാണ്..”

വസീം പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോള്‍ അനന്തരാമന്‍ ഞെട്ടി. പക്ഷെ അയാളത് പുറമേ പ്രകടിപ്പിച്ചില്ല.

“എന്റെ മകന് അതുമായി ബന്ധമുണ്ട് എന്ന് നിങ്ങള്‍ സംശയിക്കുന്നുണ്ടോ?”

വസീം പുഞ്ചിരിച്ചു.

“ബന്ധമുണ്ട് എന്ന് സംശയിക്കുന്നില്ല.. പക്ഷെ നിങ്ങള്‍ രണ്ടു വീട്ടുകാര്‍ തമ്മിലുള്ള ബന്ധവും ഒപ്പം അന്ന് സുഭാഷ് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നതും കണക്കിലെടുത്ത് ചിലത് ചോദിച്ച് അറിയുകയാണ് ലക്‌ഷ്യം..പോലീസ് കേസ് തെളിയുന്നത് വരെ സംശയങ്ങളുടെ വഴിയെ അല്ലെ സഞ്ചരിക്കുന്നത്..ഓരോരോ സംശയങ്ങള്‍ ക്ലിയര്‍ ചെയ്തുകൊണ്ടാണ് ഞങ്ങള്‍ സത്യത്തിലേക്ക് അവസാനം എത്തിച്ചേരുന്നത്…..”

അനന്തരാമന്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. സുഭാഷും മറ്റുള്ളവരും അവിടേക്ക് വരുന്നത് വസീം കണ്ടു.

“യെസ് മിസ്റ്റര്‍ ഇന്‍സ്പെക്ടര്‍…” സുഭാഷ് അയാളെ നോക്കി പറഞ്ഞു.

“ഇഫ്‌ യു ഡോണ്ട് മൈന്‍ഡ്..എന്റെയൊപ്പം സ്റ്റേഷന്‍ വരെ ഒന്ന് വരണം..നിങ്ങള്‍ക്ക് സ്വന്തം വാഹനം ഉപയോഗിക്കാം..” വസീം പറഞ്ഞു.

“അയ്യോ..എന്താ സര്‍..എന്ത് പറ്റി…എന്താ ചേട്ടാ പ്രശ്നം” സുഭദ്ര ഭയത്തോടെ ചോദിച്ചു.

“രാജീവിന്റെ വധക്കേസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് അവര്‍ക്ക് എന്തോ സംശയം..ചോദ്യം ചെയ്യാനാണ്” അയാള്‍ പറഞ്ഞു.

“ആ നാശം പിടിച്ചവളെ കെട്ടിയത് മുതല്‍ എന്റെ കുഞ്ഞിനു സമയദോഷം ആണല്ലോ ദൈവമേ.ഏത് നേരത്താണോ ആ മാരണത്തെ ഈ വീട്ടിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവരാന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് തോന്നിയത്..സാറേ എന്റെ മോനെ ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ..പാവമാ അവന്‍..” സുഭദ്ര വസീമിനെ നോക്കി കൈകള്‍ കൂപ്പി.
“പേടിക്കേണ്ട അമ്മെ..ഇത് ഞങ്ങളുടെ പതിവ് ചോദ്യം ചെയ്യല്‍ മാത്രമാണ്. അന്ന് രാജീവ്‌ ഉണ്ടായിരുന്ന ഹോട്ടലില്‍ സുഭാഷും ഉണ്ടായിരുന്നു..അതുകൊണ്ട് എന്തെങ്കിലും ലീഡ് ഇദ്ദേഹത്തില്‍ നിന്നും കിട്ടുമോ എന്നറിയാന്‍ ചിലത് ചോദിക്കാനുണ്ട്..എസ് പി സ്റ്റേഷനില്‍ വെയിറ്റ് ചെയ്യുകയാണ്” വസീം പറഞ്ഞു.

“അമ്മ ഭയക്കാതെ..ഞാനുടന്‍ ഇങ്ങെത്തും.കമോണ്‍ ഓഫീസര്‍..ലെറ്റ്സ് ഗോ” സുഭാഷ് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. സുധ ദയനീയമായി അവനെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളില്‍ ഭീതി നിഴലിച്ചിരുന്നു.

വസീം സുഭാഷിനെയും കൊണ്ട് സ്റ്റേഷനില്‍ എത്തുമ്പോള്‍ സി ഐയും എസ് പിയും അയാളെ കാത്ത് ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

“മിസ്റ്റര്‍ സുഭാഷ്..ഇരിക്കണം” കസേര ചൂണ്ടി എസ് പി പറഞ്ഞു.

“താങ്ക് യു സര്‍” അവന്‍ കസേര നീക്കിയിട്ട്‌ ഇരുന്നു.

“എന്നെ അറിയാമല്ലോ അല്ലെ..നമ്മള്‍ മുന്‍പ് പരിചയപ്പെട്ടതാണ്” എസ് പി ഓര്‍മ്മ പുതുക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“അറിയാം സര്‍..ഐ റിമംബര്‍”

“താങ്കളെ ഇങ്ങോട്ട് വിളിപ്പിച്ചതിന്റെ കാരണം വസീം പറഞ്ഞു കാണുമല്ലോ..ഞങ്ങള്‍ രാജീവ് വധക്കേസിന്റെ അന്വേഷണത്തിലാണ്..അന്ന്, രാജീവ്‌ കൊല്ലപ്പെട്ട രാത്രി നിങ്ങള്‍ ആ ഹോട്ടലിന്റെ ഡാന്‍സ് ബാറില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു..ശരിയല്ലേ?”

“അതെ”

“അന്ന് നിങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ സംസാരിച്ചിരുന്നോ?”

“ഇല്ല സര്‍..ഞാനും അവനും തമ്മില്‍ സംസാരിച്ചിട്ടു കുറെ നാളായി…”

“ഓക്കേ..അവന്റെ സഹോദരി നിങ്ങളുമായിട്ടുള്ള ബന്ധം വേര്‍പെടുത്തിയത് നിങ്ങളെ വല്ലാതെ ഉലച്ചിരുന്നു..അല്ലെ?”

“യെസ്..”

“അതിന്റെ പേരില്‍ അവളുടെ വീട്ടുകാരോട് നിങ്ങള്‍ക്ക് പക ഉണ്ടായി…”

ചോദ്യങ്ങളുടെ ദിശ സുഭാഷിന് മനസിലായി. അവന്‍ ജാഗരൂകനായി.

“ഇല്ല..പെണ്ണ് എന്നെ വേണ്ടെന്നു വച്ചതിനു വീട്ടുകാരോട് എനിക്കെന്തിനു പക തോന്നണം?”

“നിങ്ങളല്ലേ പറഞ്ഞത് കുറെ നാളായി രാജീവുമായി സംസാരം ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു എന്ന്? അതിന്റെ അര്‍ഥം നിങ്ങള്‍ക്ക് അവനോടു പക ഉണ്ടെന്നല്ലേ..”

സുഭാഷ് ചിരിച്ചു.

“സര്‍..ഒരാളോട് സംസാരിക്കാതെ ഇരുന്നാല്‍ അതിന്റെ അര്‍ഥം അയാളോട് പക ഉണ്ടെന്നാണോ? സംസാരിക്കാന്‍ താല്‍പര്യം ഇല്ലായിരുന്നു..അത്രതന്നെ”

എസ് പി വസീമിനെയും സി ഐയെയും നോക്കി.

“നിങ്ങള്‍ രാജീവുമായി മുന്‍പ് നല്ല സൌഹൃദത്തില്‍ ആയിരുന്നില്ലേ?” ചോദ്യം സി ഐയുടെ വക ആയിരുന്നു.

“ഉവ്വ്..”

“ആ സുഹൃദ്ബന്ധം അവന്റെ സഹോദരിയുമായുള്ള വിവാഹത്തില്‍ എത്തി..പക്ഷെ വിവാഹ മോചനാനന്തരം അതില്ലാതായി..”

“അതെ”

“നിങ്ങള്‍ രാജീവിനെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയിരുന്നതായി ഞങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞല്ലോ..” എസ് പി ചോദിച്ചു.

“ഭീഷണിപ്പെടുത്തി എന്നത് ശരിയല്ല..എന്റെ വിഷമം കാരണം അല്പം പരുഷമായി സംസാരിച്ചു…അത് സ്വാഭാവികമല്ലേ സര്‍..”

“അന്ന് ഡാന്‍സ് ഫ്ലോറില്‍ വച്ച് രാജീവ് താഴേക്ക് പോകുമ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ അവിടെ ഇല്ലായിരുന്നു എന്നാണല്ലോ ഞങ്ങള്‍ക്ക് കിട്ടിയ വിവരം…”

“നെവര്‍..ഞാന്‍ ന്യൂ ഇയര്‍ ആഘോഷം തുടങ്ങിയ ശേഷം ഒരു മണിക്കൂര്‍ കഴിഞ്ഞാണ് ഡാന്‍സ് ഫ്ലോറില്‍ നിന്നും പോയത്..മാത്രമല്ല, രാജീവ് താഴേക്ക് പോയ വിവരം ഞാന്‍ അറിഞ്ഞത് പോലുമില്ല..സത്യത്തില്‍ ഞാനവനെ ശ്രദ്ധിച്ചതേയില്ല”

“നിങ്ങള്‍ തനിച്ചായിരുന്നോ അവിടെ പോയത്?” സി ഐ ചോദിച്ചു.

“അല്ല..വിത്ത് മൈ ഗേള്‍ ഫ്രണ്ട്..”

“ഒകെ..നിങ്ങള്‍ രാജീവ് കൊല്ലപ്പെട്ട വിവരം എപ്പോഴാണ് അറിഞ്ഞത്?”

“ഡാന്‍സ് ഫ്ലോറില്‍ നിന്നും താഴെ എത്തിയപ്പോള്‍..അതുവരെ ആ വിവരം മുകളില്‍ ആരെയും അറിയിച്ചിരുന്നില്ല….”

“വേല്‍..ഒരു ചോദ്യം കൂടി…നിങ്ങള്‍ ഡാന്‍സ് ഫ്ലോറില്‍ ചെല്ലുമ്പോള്‍ നിങ്ങളുടെ പഴയ ഭാര്യ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ..അവളെ കണ്ടപ്പോള്‍ നിങ്ങളുടെ മനസ്സില്‍ പക തോന്നിയില്ലേ?” എസ് പി അയാളുടെ മുഖഭാവം നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“പകയല്ല..വെറുപ്പ് തോന്നി. അവള്‍ അവിടെ ഉള്ളതുകൊണ്ട് തിരികെ പോയാലോ എന്ന് ഞാന്‍ ചിന്തിച്ചിരുന്നു..പിന്നെ ആ ചിന്ത മാറ്റി..ഞാന്‍ എന്തിനു പോകണം? അവള്‍ക്ക് ലൈഫ് എന്ജോയ്‌ ചെയ്യാമെങ്കില്‍ അതിലേറെ എനിക്കും സാധിക്കും എന്നവളെ എനിക്ക് കാണിക്കണമായിരുന്നു..ഞാന്‍ എന്റെ ഗേളുമായി എന്ജോയ്‌ ചെയ്തു..അവള്‍ കാണ്‍കെ..”

“അവള്‍ നിങ്ങളെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നോ?”

“ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല സര്‍..അത് ഞാന്‍ ഉപേക്ഷിച്ച ചാപ്റ്റര്‍ ആണ്”

“ഒകെ മിസ്റ്റര്‍ സുഭാഷ്..സോറി ഫോര്‍ ദ ട്രബിള്‍..ഞങ്ങള്‍ വേണ്ടി വന്നാല്‍ ഇനിയും നിങ്ങളെ വിളിപ്പിച്ചെന്നിരിക്കും..എല്ലാം അന്വേഷണത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്..പ്ലീസ് ഡോണ്ട് മൈന്‍ഡ്…” എസ് പി അവനു ഹസ്തദാനം നല്‍കി പറഞ്ഞു.

“ഇറ്റ്സ് ഒകെ സര്‍..”

“സീ യു ദെന്‍..”

“സീ യു സര്‍”

അവന്‍ പുറത്ത് പോയപ്പോള്‍ എസ് പി സി ഐയെയും എസ് ഐയെയും നോക്കി.

“വാട്ട് ടു യു ഫീല്‍?” അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു.

“ഒന്നും പറയാന്‍ പറ്റില്ല സര്‍..ബട്ട് ഹി ഈസ് ക്ലെവര്‍…” സി ഐ പറഞ്ഞു.

“കറക്റ്റ്..ഹി ഈസ് ക്ലെവര്‍…” എസ് പി ആലോചനയോടെ ആവര്‍ത്തിച്ചു.

സന്ധ്യയ്ക്ക് പ്രാര്‍ഥനാ മുറിയില്‍ ജോസഫും ഗ്രേസിയും റീനയും കണ്ണീരോടെ പ്രാര്‍ഥനയില്‍ ആയിരുന്നു. റോയിക്ക് ഒളിവില്‍ പോകേണ്ടി വന്നിരിക്കുകയാണ് എന്ന് അവര്‍ക്ക് ഏറെക്കുറെ മനസിലായിരുന്നു. പോലീസ് തങ്ങളുടെ മകന്റെ പിന്നാലെ ഉണ്ട്. നിരപരാധിയായ തങ്ങളുടെ മകന് ദോഷമൊന്നും ഭാവിക്കല്ലേ എന്ന് കരഞ്ഞു പ്രാര്‍ഥിച്ച് കണ്ണുകള്‍ തുടച്ചു പുറത്തിറങ്ങിയ അവരുടെ കണ്ണഞ്ചിപ്പിക്കുന്ന പ്രകാശം പരത്തി ഒരു പോലീസ് വാഹനം വീടിന്റെ പടികടന്നു വന്നു ബ്രേക്കിട്ടു. അതില്‍ നിന്നും എസ ഐ ടോമിച്ചനും സംഘവും ചാടിയിറങ്ങി.

ജോസഫും കുടുംബവും ഞെട്ടലോടെ അവരെ നോക്കി. എസ് ഐ ടോമിച്ചന്‍ മുറുക്കാന്‍ നീട്ടിത്തുപ്പിയ ശേഷം ജോസഫിന്റെ സമീപത്തേക്ക് ചെന്നു. അയാളുടെയും ഗ്രെസിയുടെയും പിന്നില്‍ നിന്നിരുന്ന റീനയുടെ സൌന്ദര്യം കണ്ടപ്പോള്‍ അയാളുടെ ചുണ്ടില്‍ വികൃതമായ ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു; അയാള്‍ അര്‍ത്ഥഗര്‍ഭമായി ഹംസയെ നോക്കി.

“താന്‍ ആണോടോ ജോസഫ്?’ ടോമിച്ചന്‍ ചോദിച്ചു.

“അതെ സാര്‍”

“തന്റെ മോന്‍ റോയി എവിടെ? വിളി അവനെ”

“അവനിവിടില്ല സര്‍..”

“എവിടെപ്പോയി?”

“അറിയില്ല സാര്‍..”

“ഭ കള്ളം പറയുന്നോടാ..ഹംസേ..കേറി നോക്കടോ അവന്‍ അകത്ത് ഒളിച്ചിരിപ്പുണ്ടോന്ന്….”

പോലീസുകാര്‍ ഉള്ളിലേക്ക് ചാടിക്കയറി. ഹംസ റീനയെ മനപ്പൂര്‍വ്വം മുട്ടിയുരുമ്മിയാണ് ഉള്ളിലേക്ക് പോയത്.

“അയ്യോ സാറേ സത്യമാണ് പറഞ്ഞത്..അവനിവിടില്ല..വീട്ടില്‍ പറയാതെ എങ്ങോ പോയതാണ്..ഞങ്ങള്‍ക്കറിയില്ല എവിടാണെന്ന്…” ജോസഫ് കൈകള്‍ കൂപ്പി പറഞ്ഞു.

“അതൊക്കെ വഴിയെ താന്‍ പറയുമടോ..തത്ത പറയുന്നത് പോലെ…” ടോമിച്ചന്‍ മുറുക്കാന്‍ ചണ്ടി വീട്ടുമുറ്റത്ത് തുപ്പി ഇട്ട ശേഷം അടുത്ത മുറുക്കാന്‍ കൂട്ട് എടുത്ത് വായിലേക്ക് വച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ഇവിടെ കാണുന്നില്ല സാറേ”
ഉള്ളിലേക്ക് പോയ പോലീസുകാര്‍ തിരികെ എത്തിയിട്ട് പറഞ്ഞു.

“ഉം..ഇങ്ങോട്ട് നീങ്ങി നില്‍ക്കടി…” ടോമിച്ചന്‍ റീനയെ നോക്കി ആജ്ഞാപിച്ചു. അവള്‍ ഭയന്നു വിറച്ച് നീങ്ങി നിന്നു.

“എന്താടീ നിന്റെ പേര്?”

“റീന”

“നിന്റെ ആങ്ങള എവിടെ പോകുവാണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടാ പോയത്?”

“എന്നോടൊന്നും പറഞ്ഞില്ല സര്‍..”

“തന്തേം മോളും നല്ല അഭിനയം..നിങ്ങള്‍ക്ക് അറിയാമോ തള്ളെ അവന്‍ എങ്ങോട്ടാ പോയതെന്ന്?” ടോമിച്ചന്‍ ഗ്രേസിയുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു.

“ഞങ്ങള്‍ക്ക് ആര്‍ക്കും അറിയത്തില്ല സാറേ…” അവള്‍ കൈകള്‍ കൂപ്പി.

“അവനെവിടെ ഒളിച്ചാലും ഞങ്ങള്‍ പൊക്കും..മര്യാദയ്ക്ക് ഉള്ള സത്യം ഇപ്പോള്‍ പറഞ്ഞാല്‍ അവന്റെയും നിങ്ങളുടെയും തടി കേടാകാതെ ഇരിക്കും..അതല്ല അഭാസ്യം കളിക്കാനാണ് പരിപാടി എങ്കില്‍ എല്ലാം വിവരമറിയും…ഞങ്ങള്‍ ഇനിയും വരും..” ടോമിച്ചന്‍ ഭീഷണിയോടെ അവരെ നോക്കി.

“ഈ കിഴവനെ സ്റ്റേഷനില്‍ കയറ്റി ഒന്ന് പണിഞ്ഞാല്‍ ചിലപ്പോള്‍ ഇവന്‍ സത്യം പറഞ്ഞേക്കും സര്‍” ഹംസ റീനയുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് നോക്കിയാണ് അത് പറഞ്ഞത്.

“ഉം..മിക്കവാറും അത് വേണ്ടി വരും..വാ മറ്റവന്റെ വീട്ടില്‍ കൂടി ഒന്ന് പോയിട്ടാകാം ബാക്കി….” ടോമിച്ചന്‍ വണ്ടിയിലേക്ക് കയറുന്നതിനിടെ പറഞ്ഞു. വണ്ടി പടികടന്നു പോയപ്പോള്‍ ജോസഫ് തളര്‍ന്നു സോഫയില്‍ ഇരുന്നു.

“ദൈവമേ ഇനി എന്തോക്കെയകുമോ എന്തോ.എന്റെ മോന് യാതൊരു ദോഷവും വരുത്തല്ലേ എന്റെ കര്‍ത്താവേ..” ഗ്രേസി നെഞ്ചത്തടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

മനസമാധാനം പൂര്‍ണ്ണമായി നഷ്ടപ്പെട്ട ആ കുടുംബം പേരിന് അല്‍പ്പം അത്താഴം കഴിച്ചിട്ട് കിടന്നു. ആര്‍ക്കും ഉറങ്ങാന്‍ സാധിച്ചില്ല. തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്ന ജോസഫും ഗ്രേസിയും രാത്രിയുടെ ഏതോ യാമത്തില്‍ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണു. റീനയ്ക്ക് ഉറക്കം തീരെ വന്നില്ല. അവള്‍ താന്‍ കാരണം റോയിച്ചായന് നേരിട്ട പ്രശ്നങ്ങള്‍ ആലോചിച്ച് ഒരു സ്വസ്ഥതയും കിട്ടിയില്ല. രാജീവ് തന്നെ ശല്യപ്പെടുത്തിയത് ഇച്ചായനോട് പറയാന്‍ പോയതാണ് എല്ലാത്തിനും കാരണം; പറയേണ്ടിയിരുന്നില്ല. അവള്‍ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് മുറിയില്‍ ഉലാത്തി.

പെട്ടെന്നവള്‍ വീടിനു പുറത്ത് ആരുടെയോ കാല്‍പ്പെരുമാറ്റം കേട്ടു ഞെട്ടി. റീന വേഗം മുറിയുടെ മൂലയിലേക്ക് മാറി ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. ജനല്‍ അവള്‍ അടച്ചിരുന്നില്ല. ഇരുട്ടില്‍ ആരൊക്കെയോ നടക്കുന്നു! അവളുടെ ശരീരം വിയര്‍ത്തു. അവള്‍ അതിശക്തമായി മിടിക്കുന്ന ഹൃദയത്തോടെ ഭയന്നു വിറച്ച് നോക്കി.

“അതെ..ഇതാണ് അവളുടെ മുറി..” ആരോ അടക്കിപ്പിടിച്ച സ്വരത്തില്‍ പറയുന്നു. റീന നടുങ്ങി. തന്നെത്തേടി ആരോ വന്നിരിക്കുന്നു. നിലവിളിക്കാന്‍ പോലും സാധിക്കാതെ അവള്‍ നിന്നു വിയര്‍ത്തു. ജനലിനു സമീപം ആരോ നില്‍ക്കുന്നത് അവള്‍ കണ്ടു.

“ഇങ്ങു താടാ അത്” അടക്കിപ്പിടിച്ച സ്വരം. പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഒരു വസ്തു തന്റെ കട്ടിലില്‍ വന്നു വീണത് റീന അറിഞ്ഞു. ഒപ്പം ഓടിയകലുന്ന കാലൊച്ചകളും അവള്‍ കേട്ടു. എന്തോ രൂക്ഷമായ ഗന്ധം അവളുടെ മൂക്കിലേക്ക് അടിച്ചു കയറി. റീന ബോധരഹിതയായി കുഴഞ്ഞു വീണു.

എസ് ഐ വസീമിന്റെ മുറിയില്‍ ഭയചകിതനായി ജോസഫും ഒപ്പം റീനയും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരെഴുതി നല്‍കിയ പരാതി വസീം വായിച്ചു നോക്കിയിട്ട് തല ഉയര്‍ത്തി.

“ദൈവാധീനം കൊണ്ട് ആപത്ത് ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ലല്ലോ…താങ്ക് ഗോഡ്…ജനലിനരുകില്‍ എത്തിയ ആരെ എങ്കിലും അല്‍പമായിട്ടെങ്കിലും തിരിച്ചറിയാന്‍ സാധിക്കുമോ റീനയ്ക്ക്?” അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു.

“ഇല്ല സര്‍..ഇരുട്ടില്‍ ആരെയും തിരിച്ചറിയാന്‍ സാധിച്ചില്ല..ആസിഡ് വീണ് എന്റെ കട്ടിലിന്റെ ഒരു ഭാഗം കരിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഉണ്ടായ രൂക്ഷഗന്ധം ശ്വസിച്ച് എനിക്ക് ബോധം നഷ്ടമായിപ്പോയിരുന്നു..നിലവിളിക്കാന്‍ കൂടി സാധിച്ചില്ല..” അവള്‍ ഭീതിയോടെ പറഞ്ഞു.

“സാര്‍..ഞാനും എന്റെ കുടുംബവും എന്ത് ദ്രോഹം ചെയ്തിട്ടാണ് ഞങ്ങള്‍ക്കെതിരെ ഇതെല്ലാം സംഭവിക്കുന്നത്? എന്റെ മോള്‍ ഭാഗ്യം കൊണ്ട് മാത്രമല്ലേ സാര്‍ രക്ഷപെട്ടത്..ഇല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍….എനിക്കത് ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ത്തന്നെ ശരീരം തളരുന്നു..” ജോസഫ് കടുത്ത ഭയത്തോടെ പറഞ്ഞു.

“നിങ്ങള്‍ക്ക് പിന്നാലെ ആരോ ഉണ്ട്…..റീന സൂക്ഷിക്കണം. വീട്ടിലായിരിക്കുന്ന സമയത്ത് മാത്രമല്ല..കോളജില്‍ പോകുമ്പോഴും വരുമ്പോഴും എല്ലാം ചുറ്റും ഒരു കണ്ണ് വേണം. സംശയകരമായി ആരെങ്കിലും സമീപത്തേക്ക് വന്നാല്‍ മാറിക്കളയണം. ഞാന്‍ അന്വേഷിക്കാം… പക്ഷെ ആരാകാം ഇതിന്റെ പിന്നിലെന്ന് എനിക്ക് ഊഹിക്കാന്‍ പോലും പറ്റുന്നില്ല….” വസീം ആലോചനയോടെ പറഞ്ഞു.

“എനിക്കാകെ ഭയം തോന്നുന്നു സര്‍..വീട്ടിലും റോഡിലും സുരക്ഷയില്ലാത്ത ഈ അവസ്ഥയില്‍ ഇച്ചായനും ഞങ്ങള്‍ക്കൊപ്പമില്ല…” റീന തന്റെ ഭീതി മറച്ചു വച്ചില്ല.

“അതെ സാറേ..എന്റെ മോന്‍ എവിടെയാണ് എന്ന് എനിക്കോ ഇവള്‍ക്കോ ഇവരുടെ അമ്മയ്ക്കോ അറിയില്ല..അവന്റെ കാര്യത്തില്‍ ആധിയിലാണ് ഞങ്ങള്‍ മൂവരും.. ഇന്നലെ രാത്രി ഇവിടെ നിന്നും മറ്റൊരു സാറും കുറെ പോലീസുകാരും എത്തി അതിന്റെ പേരില്‍ ഞങ്ങളെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയിട്ടാണ് പോയത്..ഞങ്ങള്‍ക്ക് മനസറിവില്ലാത്ത കാര്യത്തില്‍ ഞങ്ങള്‍ എന്ത് ചെയ്യാനാണ് സര്‍..ഞാനും ഒരു സര്‍ക്കാര്‍ ജീവനക്കാരനാണ്..നാളിതുവരെ യാതൊരു തെറ്റും അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ചെയ്തിട്ടില്ല….ഞങ്ങളുടെ ജീവിതം നരകതുല്യമായി മാറിയിരിക്കുകയാണ് യാതൊരു തെറ്റും ചെയ്യാതെ…..” ജോസാഫിന്റെ വാക്കുകള്‍ വസീമിനെ വിഷമിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“നിങ്ങള്‍ പേടിക്കാതെ..ഇനി മോന്റെ പേര് പറഞ്ഞു പോലീസ് നിങ്ങളെ ശല്യപ്പെടുത്തില്ല. റീന ജനല്‍ അടച്ചിട്ടെ ഉറങ്ങാവൂ…ഞങ്ങള്‍ പ്രതിയെ കണ്ടെത്തുന്നത് വരെ സൂക്ഷിച്ചേ പറ്റൂ..തല്‍ക്കാലം അതെ വഴിയുള്ളൂ….”

വസീം പറഞ്ഞു. ഇരുവരും തലയാട്ടി.

“എന്നാല്‍ നിങ്ങള്‍ പൊയ്ക്കോളൂ…എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം വന്നാല്‍ എന്നെ വിളിക്കാന്‍ മടിക്കണ്ട”

“ശരി സര്‍..”
അവര്‍ പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോള്‍ വസീം ബെല്ലടിച്ചു. ഒരു പോലീസുകാരന്‍ ഉള്ളില്‍ കയറി സല്യൂട്ട് നല്‍കി.

“ടോമിച്ചനെ വിളിക്ക്..” വസീം പറഞ്ഞു.

“സര്‍..” അയാള്‍ പുറത്ത് പോയി. അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ടോമിച്ചന്‍ ഉള്ളില്‍ കയറി കസേര നീക്കിയിട്ട് ഇരുന്നു.

“എന്താ വസീമേ?”

“ടോമിച്ചാ..നിങ്ങള്‍ ആ ജോസഫിനെ ചുമ്മാ വിരട്ടി അല്ലെ? നോക്ക്..അയാള്‍ മാന്യനായ ഒരു സര്‍ക്കാര്‍ ജീവനക്കാരനാണ്..അങ്ങേരുടെ മകന്‍ ഒളിവില്‍ പോയത് അവരോട് സമ്മതം വാങ്ങിയിട്ടല്ല..നിങ്ങള്‍ അതിന്റെ പേരില്‍ ആ പാവങ്ങളെ ദ്രോഹിക്കരുത്…ബുദ്ധി ഉപയോഗിച്ചു കണ്ടു പിടിക്ക്..ഇക്കാലത്തും കേസ് തെളിയിക്കാന്‍ മൂന്നാം മുറ മാത്രം അറിയുന്ന നിങ്ങളൊക്കെ പോലീസിനു ദുഷ്പേര്‍ ഉണ്ടാക്കി വക്കരുത്…”

“എന്റെ വസീമേ അയാള്‍ കള്ളം പറയുകയാണെങ്കില്‍ അത് തെളിയിക്കാന്‍ ചിലപ്പോള്‍ ഒന്ന് പെരുമാറേണ്ടി വരും..നിങ്ങള്‍ക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം അവന്‍ അവിടെ പറഞ്ഞിട്ടല്ല പോയതെന്ന്?”

“ജോസഫ് ഒരു സത്യസന്ധനായ വ്യക്തിയാണ്. അയാള്‍ കള്ളം പറയില്ല..”

“അത് നിങ്ങളുടെ തെറ്റിദ്ധാരണ..ഇവനൊക്കെ നമ്പരിറക്കി രക്ഷപെടാന്‍ നോക്കുന്ന കള്ള ബടുക്കൂസുകള്‍ ആണ്….പിന്നെ വസീമേ അവന്മാരെ പിടികൂടാന്‍ എന്നെയാണ് സി ഐ നിയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്…നിങ്ങള്‍ അതില്‍ കേറി മാന്തണ്ട….ഞാന്‍ എനിക്ക് തോന്നിയ പോലെ അന്വേഷിക്കും..ഇയാള്‍ക്ക് പരാതി ഉണ്ടെങ്കില്‍ ചെന്നു സി ഐയോട് പറ..ഹല്ലാതെ പിന്നെ..” ടോമിച്ചന്‍ പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞു. വസീമിന്റെ ഭാവം മാറി.

“ടോമിച്ചാ..നിങ്ങള്‍ക്ക് എന്നെ നന്നായി അറിയാമല്ലോ…ഞാന്‍ ജോസഫിന്റെ കാര്യത്തില്‍ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ് എന്നും നിങ്ങള്‍ക്ക് അറിയാം. ഇനി അത് അവഗണിച്ച് നിങ്ങള്‍ അവരെ ഉപദ്രവിച്ചാല്‍, താന്‍ വിവരം അറിയും…”

“ഛെടാ ഊവ്വേ എന്നാല്‍ പിന്നെ നിങ്ങള് പോയി അവന്മാരെ പിടി..ഇതിപ്പോ ജോലി ചെയ്യാന്‍ സമ്മതിക്കില്ലെന്ന് വച്ചാല്‍?” ടോമിച്ചന്‍ കോപത്തോടെ പറഞ്ഞു.

“പാവങ്ങളുടെ നെഞ്ചത്ത് കുതിര കേറി താന്‍ അങ്ങനെ ആരെയും പിടിക്കണ്ട…കഴിവില്ലെങ്കില്‍ ചെന്നു പറ്റില്ലെന്ന് പറെടോ സി ഐയോട്…”

“ഹും..ഇങ്ങനെ പോയാല്‍ പറയേണ്ടി വരും..” ടോമിച്ചന്‍ അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് എഴുന്നേറ്റ് പോയി.

വസീം ബെല്ലടിച്ചു. ഒരു പോലീസുകാരന്‍ ഉള്ളില്‍ വന്നു.

“രേണുവിനെ വിളിക്ക്’

“സര്‍”

അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ രേണു ഉള്ളില്‍ കയറി സല്യൂട്ട് നല്‍കി.

“ഇരിക്ക് രേണു…”

അവള്‍ ഇരുന്നു.

“രേണു..ഇന്നലെ രാത്രി റോയിയുടെ സഹോദരി റീനയ്ക്ക് നേരെ അതിക്രൂരമായ ഒരു ആക്രമണ ശ്രമം നടന്നു….അര്‍ദ്ധരാത്രി അവള്‍ കിടക്കുന്ന മുറിയില്‍ കട്ടിലിലേക്ക് ആരോ ആസിഡ് ബള്‍ബ് എറിയുകയായിരുന്നു. ആ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ മഹാഭാഗ്യത്തിന് അവള്‍ ഉറക്കം വരാതെ മുറിയില്‍ നടക്കുന്ന സമയത്താണ് സംഭവം നടന്നത്. അവള്‍ രക്ഷപെട്ടതിന് ഒരു കണക്കിന് ടോമിച്ചന്‍ ആണ് കാരണം എന്ന് പറയാം..അയാള്‍ സന്ധ്യക്ക് ചെന്ന് ഷോ നടത്തിയതിന്റെ ടെന്‍ഷനില്‍ ആണ് അവള്‍ ഉറക്കം വരാതെ മുറിയില്‍ നടന്നു കൊണ്ടിരുന്നത്….എനിവേ..നിന്റെ ഊഹത്തില്‍ ഇതിന്റെ പിന്നില്‍ ആരാകാനാണ് സാധ്യത?” വസീം ചോദിച്ചു.

രേണു ഞെട്ടലോടെയാണ് ആ വാര്‍ത്ത കേട്ടത്. അല്‍പനേരം അവള്‍ ആലോചനയില്‍ മുഴുകി.

“രാജീവുമായി അടുപ്പമുള്ള ആരോ ആകാം സര്‍….കാരണം അവള്‍ക്ക് വേറെ ശത്രുക്കള്‍ ആരും ഉള്ളതായി നമുക്ക് അറിവില്ലല്ലോ….” രേണു തന്റെ അനുമാനം പറഞ്ഞു.

“യെസ്..ഞാനും അത് ചിന്തിച്ചു..പക്ഷെ രാജീവുമായി ബന്ധമുള്ള ആരാകും അത് ചെയ്തത് എന്നാണ് പിടി കിട്ടാത്തത്…അവന്റെ വധക്കേസില്‍ റോയിയെ എസ് പിക്ക് സംശയം ഉണ്ട്. എസ് പി അത് അവന്റെ അച്ഛനോട് പറഞ്ഞും കാണും. അപ്പോള്‍ പരമേശ്വരന്‍ റോയിയെ മകന്റെ കൊലപാതകിയായി മുദ്ര കുത്തി അവന്റെ കുടുംബത്തിനു നേരെ തിരിഞ്ഞതാണോ എന്ന് ഞാന്‍ സംശയിക്കുന്നുണ്ട്…”

“അങ്ങനെയാകാന്‍ ആണ് സര്‍ സാധ്യത…പരമേശ്വരന്‍ തന്റെ ശത്രുക്കളെ നേരില്‍ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നവനാണ് എന്ന് നമുക്കും അറിയാവുന്നതല്ലേ…ചിലപ്പോള്‍ റീനയുടെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകല്‍ ഉള്‍പ്പെടെ ഉള്ള കാര്യങ്ങള്‍ അയാള്‍ക്ക് അറിയാമായിരിക്കും. അവള്‍ കാരണമാണ് തന്റെ മകന്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടത് എന്ന ചിന്തയാകാം ഈ ആക്രമണത്തിന് പിന്നില്‍….”

“ദാറ്റ് മേക്സ് സെന്‍സ്..താങ്ക്സ് രേണു..ഞാന്‍ എസ് പിയെ ഒന്ന് ബന്ധപ്പെടട്ടെ…”

“ഓക്കേ സര്‍..”

അവള്‍ എഴുന്നേറ്റ് സല്യൂട്ട് നല്‍കി പുറത്തേക്ക് പോയി. വസീം എസ് പിയെ ഫോണില്‍ ബന്ധപ്പെട്ടു.

“സര്‍..വസീം ഹിയര്‍…” അയാള്‍ പറഞ്ഞു.

“പറ വസീം..”

“സര്‍ ഇന്നലെ റോയിയുടെ വീട്ടില്‍ അവന്റെ സഹോദരിക്ക് നേരെ ഒരു ആസിഡ് ആക്രമണം നടന്നു. എനിക്ക് പരമേശ്വരനെ സംശയമുണ്ട്..ഞാന്‍ അയാളെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതില്‍ സാറിനു വിരോധമുണ്ടോ?”

“നോ..പക്ഷെ ഞാന്‍ ആദ്യം അയാളെ ഒന്ന് വിളിച്ച് സംസാരിക്കട്ടെ…..”

“ഒകെ സര്‍…”
പരമേശ്വരനും രാജും രമ്യയും ഒരു മുറിയില്‍ ചില ചര്‍ച്ചകളില്‍ ആയിരുന്നു. രാജീവിന്റെ കൊലയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു പോലീസ് സംശയിക്കുന്ന റോയി, ശിവന്‍ എന്നിവരെ കണ്ടെത്താന്‍ ആന്റണി എന്ന ഗുണ്ടയെയും സംഘത്തെയും അവര്‍ ഏര്‍പ്പെടുത്തിയിരുന്നു. അവര്‍ റോയിക്കും ശിവനും വേണ്ടിയുള്ള തിരച്ചില്‍ ആരംഭിച്ചും കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഫോണ്‍ ശബ്ദിച്ചപ്പോള്‍ രമ്യ ചെന്നു റിസീവര്‍ എടുത്തു.

“ഹലോ..”

“ങാ മോളെ ഇത് അങ്കിളാണ്..അച്ഛന്‍ ഇല്ലേ അവിടെ?” വര്‍മ്മയുടെ സ്വരം അവള്‍ കേട്ടു.

“ഉണ്ടങ്കിള്‍..(റിസീവറിന്റെ മൌത്ത് പീസ്‌ പൊത്തി) അച്ഛാ..അങ്കിള്‍…..” പരമേശ്വരന്‍ ചെന്നു ഫോണ്‍ വാങ്ങി.

“ഹലോ..പരമേശ്വരന്‍..”

“ങാ..അളിയാ ഞാനാ…ഒരു കാര്യം ചോദിച്ച് അറിയാനാണ് വിളിച്ചത്…ഇന്നലെ റോയിയുടെ വീട്ടില്‍ ഒരു ആസിഡ് ആക്രമണം നടന്നു..ആ പെണ്‍കുട്ടിക്ക് നേരെ….പക്ഷെ അവള്‍ ആ സമയത്ത് കട്ടിലില്‍ ഇല്ലാതിരുന്നതിനാല്‍ പൊള്ളല്‍ ഏല്‍ക്കാതെ രക്ഷപെട്ടു…അളിയനാണ് അതിന്റെ പിന്നിലെന്ന് എസ് ഐ വസീം സംശയിക്കുന്നുണ്ട്..അയാള്‍ക്ക് നിങ്ങളെ ഒന്നും ചോദ്യം ചെയ്യാന്‍ എന്നോട് അനുമതി ചോദിച്ചിരിക്കുകയാണ്…”

“ങേ..ആസിഡ് ആക്രമണമോ? ഞാന്‍ അറിഞ്ഞ സംഭവമല്ലല്ലോ അത്…”

രാജും രമ്യയും ആകാംക്ഷയോടെ അച്ഛനെ നോക്കി.

“സത്യമാണല്ലോ അളിയാ..നമുക്ക് രാജീവിന്റെ കൊലപാതകിയെ ആണ് പിടിക്കേണ്ടത്. റോയി സംശയിക്കപ്പെടുന്നുമുണ്ട്..അതിന്റെ പേരില്‍ അവരുടെ വീട്ടുകാരെ ദ്രോഹിക്കുന്നതിനോട് എനിക്കും യോജിപ്പില്ല..അളിയനെ ഞാന്‍ വിശ്വസിച്ചോട്ടെ?”

“ഞാന്‍ സത്യമാണ് പറഞ്ഞത്..അവന്മാരെ തിരയാന്‍ ഞാനെന്റെ ആളുകളെ ഏര്‍പ്പാടാക്കിയിട്ടുണ്ട്..പക്ഷെ വീട്ടുകാരെ ഉപദ്രവിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ആരോടും പറഞ്ഞിട്ടില്ല…മറ്റാരോ ആണ് അതിന്റെ പിന്നില്‍….”

“ഒകെ അളിയാ..ദെന്‍ ലീവിറ്റ്…” എസ് പി ഫോണ്‍ വച്ചു.

“എന്താ അച്ഛാ..എന്താണ് പ്രശ്നം?” രാജ് ചോദിച്ചു.

“ആരോ ഇന്നലെ രാത്രി റോയിയുടെ സഹോദരിക്ക് നേരെ ആസിഡ് എറിഞ്ഞത്രേ..അത് ഞാനാണ്‌ ചെയ്യിച്ചത് എന്ന് പോലീസ് സംശയിക്കുന്നു…അത് ചോദിയ്ക്കാന്‍ അളിയന്‍ വിളിച്ചതാണ്…” പരമേശ്വരന്‍ പറഞ്ഞു.

“ങേ..ആണോ…അവള്‍ക്ക് അങ്ങനെ തന്നെ വരണം..അവളുടെ ആ മോന്ത കത്തിക്കരിഞ്ഞു വികൃതമായിരിക്കുന്നത് എനിക്ക് കാണണം..എന്റെ ഏട്ടന്‍ മരിക്കാന്‍ അവളാണ് കാരണക്കാരി..” രമ്യ അതിയായ സന്തോഷത്തോടെയും ഒപ്പം പകയോടെയും പറഞ്ഞു.

“നീ അത്രയ്ക്ക് സന്തോഷിക്കണ്ട..ആ പെണ്ണിന് പൊള്ളല്‍ ഏറ്റിട്ടില്ല..അവള്‍ രക്ഷപെട്ടു..” പരമേശ്വരന്‍ അവളുടെ ഉത്സാഹത്തെ കെടുത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ഛെ..അവളുടെ ഒടുക്കത്തെ ഭാഗ്യം…എന്നാലും നമുക്ക് മനസറിവില്ലാത്ത കാര്യത്തിന് എന്തിനാ പോലീസ് നമ്മെ സംശയിക്കുന്നത്….” രമ്യ നിരാശയോടെ അച്ഛനെ നോക്കി.

“നമുക്ക് റോയിയോടുള്ള പക പോലീസിനറിയാം..ഇനി അവര്‍ക്കെതിരെ എന്ത് ആക്രമണം ഉണ്ടായാലും നമ്മെ പോലീസ് സംശയിക്കും..ഇനി ഇത് ആന്റണി ചെയ്യിച്ചതാകുമോ?” പരമേശ്വരന്‍ തന്റെ സംശയം പ്രകടിപ്പിച്ചു.

“അയാള്‍ എന്തിനത് ചെയ്യണം? റോയിയെയും ശിവനെയും കണ്ടുപിടിക്കാന്‍ ആ പെണ്ണിന്റെ മുഖത്ത് ആസിഡ് ഒഴിച്ചാല്‍ മതിയോ?” രാജാണ് ചോദിച്ചത്.

“എന്തായാലും അവള്‍ രക്ഷപെട്ടല്ലോ..അത് വളരെ കഷ്ടമായിപ്പോയി” രമ്യയ്ക്ക് അതായിരുന്നു പ്രശ്നം.

“അതെ..അവള് കാരണം അല്ലെ നമുക്ക് രാജീവിനെ നഷ്ടമായത്..എനിക്കുറപ്പാണ്..അവളുടെ ആങ്ങളയ്ക്ക് ഈ വധവുമായി ബന്ധമുണ്ട്..വേറെ ആരും അത് ചെയ്യില്ല…’ രാജ് അവളെ പിന്തുണച്ചു പറഞ്ഞു.

“എന്നാലും ആരാകും അതിന്റെ പിന്നില്‍?” രമ്യ ആലോചനയോടെ സ്വയം ചോദിച്ചു.

“ഇനി ഷാഫിയോ മറ്റോ ചെയ്തതാണോ?” പരമേശ്വരന്റെ സംശയം ഷാഫിയുടെ നേരെ നീണ്ടു.

“അവന്‍ എന്തിനു ചെയ്യണം? അവളുടെ പിന്നാലെ നടന്ന വേറെ വല്ലവനും ആകും..അവള് വല്യ ശീലാവതി അല്ലെ..അലവലാതി….” രമ്യ പല്ല് ഞെരിച്ചു.

“അതെ..അതാകാനാണ് സാധ്യത..അളിയന്‍ ഉള്ളതുകൊണ്ട് പോലീസ് നമ്മെ ചോദ്യം ചെയ്യാതെ വിട്ടേക്കുമെങ്കിലും, ഇതുപോലെ ഇനിയും ആവര്‍ത്തിച്ചാല്‍ അവരുടെ സംശയം നമ്മുടെ നേര്‍ക്ക് തന്നെയാകും…സംശയ നിവൃത്തിക്ക് നീ ഷാഫിയെ വിളിച്ചൊന്നു ചോദിക്ക്…അവനല്ലെങ്കില്‍ നമുക്ക് പ്രശ്നമില്ല….” പരമേശ്വരന്‍ രാജിനോട് പറഞ്ഞു.

“ശരി അച്ഛാ…”
“അച്ഛന്‍ എന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്..ഷാഫിയാണ് ചെയ്തതെങ്കില്‍ അതില്‍ നമുക്കെന്ത് പങ്ക്? പോലീസ് അവനെ പിടിക്കട്ടെ” രമ്യ പറഞ്ഞു.

“അവന്‍ രാജീവുമായും നമ്മുടെ വീടുമായും അടുപ്പത്തിലാണ് എന്ന് പോലീസിനറിയാം..അതുകൊണ്ട് അവന്‍ ചെയ്താലും നമ്മള്‍ ചെയ്യിച്ചതാണ് എന്നെ വരൂ..അവനാണെങ്കില്‍ ഇനി ഇത്തരം പരിപാടി ആവര്‍ത്തിക്കരുത് എന്നൊന്ന് പറഞ്ഞേക്ക്”

“ശരി അച്ഛാ..” രാജ് പറഞ്ഞു.

…….

ആളൊഴിഞ്ഞ വീട്ടില്‍ ഷാഫി സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്കൊപ്പം മദ്യപിക്കുകയായിരുന്നു. സമയം രാവിലെ പത്തുമണി കഴിഞ്ഞ സമയമാണ്.

“എന്റെ കൂട്ടുകാരന്‍ മോഹിച്ച ആ നായിന്റെ മോളെ ഇനിയാരും മോഹിക്കില്ല..അവന്റെ ആത്മാവിന് നല്‍കാവുന്ന ഏറ്റവും നല്ല സമ്മാനമാണ് ഞാനവള്‍ക്ക് കൊടുത്തത്….” ഷാഫി പകയോടെ പറഞ്ഞു.

“പക്ഷെ അളിയാ..അവളൊരു സൂപ്പര്‍ ഉരുപ്പടിയാ…ചുമ്മാ കരിച്ചു കളയണ്ട കാര്യം ഇല്ലായിരുന്നു..പരുവം പോലെ തട്ടിയെടുത്ത് ഒന്നനുഭവിച്ചിട്ടു മതിയായിരുന്നു..” ഒരുവന്‍ സിഗരറ്റ് പുകച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ഭ തെണ്ടീ..” ഷാഫിയുടെ കൈ അവന്റെ കരണത്ത് ശക്തമായി പതിഞ്ഞു. അവന്‍ ഞെട്ടലോടെ ഷാഫിയെ നോക്കി; മറ്റുള്ളവരും.

“രാജീവ്‌ കൊതിച്ച പെണ്ണ് അവന്റേത് മാത്രമാണ്..വേറൊരുത്തനും അവളെ തൊടാന്‍ ഞാന്‍ ജീവനോടെ ഉണ്ടെങ്കില്‍ സമ്മതിക്കില്ല…ഇനി ആരും അവളെ തൊടത്തുമില്ല..അഥവാ തൊട്ടാല്‍, അത് അറപ്പോടെ മാത്രമായിരിക്കും…. എന്റെ പ്രാണ സ്നേഹിതന് കിട്ടാത്തത് ഒരു നായിന്റെ മോനും കിട്ടണ്ട..മോനെ രാജീവേ..ഈ കൂട്ടുകാരന് നല്‍കാന്‍ ഇതുമാത്രമേ ഉള്ളടാ..” ഷാഫി മുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് വികാരഭരിതനായി പറഞ്ഞിട്ട് മദ്യം ഇറക്കി.

“സോറി അളിയാ..ഞാന്‍ അത്രയ്ക്ക് അങ്ങോട്ട്‌ ചിന്തിച്ചില്ല” അവന്‍ ക്ഷമാപണത്തോടെ ഷാഫിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു. പുറത്ത് ഒരു ബൈക്ക് വന്നു നില്‍ക്കുന്ന ശബ്ദം അവര്‍ കേട്ടു.

“അവന്‍ വന്നെന്നു തോന്നുന്നു….” ഷാഫി പറഞ്ഞു. ഒരുവന്‍ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി വന്ന് ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഒരു പെഗ് ഒഴിച്ചടിച്ചു. പിന്നെ ചുണ്ട് തുടച്ചിട്ട് ഷാഫിയെ നോക്കി.

“എന്തായെടാ..അവളെ ഹോസ്പിറ്റലില്‍ ആക്കിയോ?” ഷാഫിയുടെ ശബ്ദത്തില്‍ കടുത്ത ആകാംക്ഷ ഉണ്ടായിരുന്നു.

“എന്തിന്? കട്ടില് കരിഞ്ഞതിന് അവളെ എന്തിനാടാ അളിയാ ആശുപത്രിയില്‍ ആക്കണം? ഞാന്‍ ഒരുപാട് പ്രയാസപ്പെട്ടാണ് വിവരം അറിഞ്ഞത്. അവര്‍ ആരെയും സംഗതി അറിയിച്ചിട്ടില്ല..പക്ഷെ രാവിലെ തന്തേം മോളും കൂടി പോലീസില്‍ പരാതി നല്‍കാന്‍ പോയിരുന്നു..ഒരു പോലീസുകാരന്‍ വഴിയാണ് ഞാന്‍ വിവരം അറിഞ്ഞത്..അവള്‍ക്ക് ഒരു പുല്ലും പറ്റിയില്ല….” അവന്‍ പറഞ്ഞു.

“ഛെ..ബ്ലഡി ഷിറ്റ്..” ഷാഫി ഉഗ്രകോപത്തോടെ ഗ്ലാസ് നിലത്തെറിഞ്ഞു പൊട്ടിച്ചു. അവന്‍ കോപം കൊണ്ട് അന്ധനായി മാറിയിരുന്നു. അവന്റെ ഭാവമാറ്റം കണ്ടു കൂടെയുള്ളവര്‍ ഞെട്ടി നിശബ്ദരായി. ഷാഫി വല്ലാതെ കിതച്ചു.

“ഇല്ല..അവളെ ഞാന്‍ വെറുതെ വിടില്ല..നായിന്റെ മോളെ രക്ഷപെടാന്‍ ഞാന്‍ സമ്മതിക്കില്ല..ചത്തുപോയ എന്റെ രാജീവാണേ സത്യം….” അവന്‍ മറ്റൊരു ഗ്ലാസ് എടുത്ത് മദ്യം ഒഴിച്ചു. അവന്റെ മുഖം പക കൊണ്ട് പൈശാചികമായി മാറിയിരുന്നു.

——-

രേണുവിന്റെ വീട്ടില്‍ ഒളിവിലായിരുന്ന ശിവനും റോയിയും വീടിന്റെ ലിവിംഗ് റൂമില്‍ പരസ്പരം നോക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ഇരുവരുടെയും മുഖത്ത് കോപവും നിസ്സഹായതയും മാറിമാറി പ്രതിഫലിച്ചു.

“പരമേശ്വരന്‍ തന്നെ ചെയ്യിച്ചതാകാന്‍ ആണ് സാധ്യത..വേറെ ആരാണ് നമ്മുടെ ശത്രു?”

റോയ് ആലോചനയോടെ പറഞ്ഞു. റീനയുടെ നേരെ നടന്ന ആക്രമണവും അവള്‍ രക്ഷപെട്ടതും രേണു ഫോണ്‍ ചെയ്ത് ഇരുവരെയും അറിയിച്ചിരുന്നു. ഒരു കാരണവശാലും പുറത്തിറങ്ങരുത് എന്നും ടോമിച്ചനും സംഘവും എല്ലായിടത്തും തിരച്ചില്‍ നടത്തുന്നുണ്ട് എന്നും അവള്‍ അവരെ ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചതിനാല്‍ ഒന്നും ചെയ്യാനാകാത്ത നിസ്സഹായത അവരെ അതിയായി അലട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“എന്റെയും സംശയം അതുതന്നെയാണ്. രാജീവിന്റെ വധത്തില്‍ നമുക്ക് പങ്കുണ്ടെന്നാണ് അയാളുടെ ധാരണ…പോലീസ് യഥാര്‍ത്ഥ പ്രതിയെ കണ്ടെത്തുന്ന നാള്‍വരെ അയാളുടെ കണ്ണില്‍ നമ്മള്‍ ആയിരിക്കും പ്രതികള്‍..അതിന്റെ പക നമ്മുടെ വീട്ടുകാരോടും അവന്‍ കാണിച്ചു തുടങ്ങിയതാണ്‌..എടാ അളിയാ സത്യത്തില്‍ നിനക്കിതില്‍ വല്ല മനസറിവും ഇക്കാര്യത്തില്‍ ഉണ്ടോ?” ശിവന്‍ സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“അത് ശരി..അപ്പോള്‍ നിനക്കും എന്നെ വിശ്വാസമില്ലേ?”

“നമ്മള്‍ തമ്മില്‍ അന്ന് രാത്രി കണ്ടിരുന്നില്ലല്ലോ..നീ തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്…ഞാന്‍ ചുമ്മാ ചോദിച്ചെന്നെ ഉള്ളു….”

“ശിവാ നീ അറിയാത്ത വല്ല രഹസ്യവും എനിക്കുണ്ടോ…പിന്നെ നീ ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചാല്‍ എനിക്ക് വിഷമമാകും..”

“ഒരു രഹസ്യവുമില്ല എന്ന് നീ പറയരുത്..ഒരെണ്ണം ഉണ്ട്…സമയമാകുമ്പോള്‍ മാത്രം പറയാം എന്ന് നീ പറഞ്ഞ ആ രഹസ്യം..” കള്ളച്ചിരിയോടെ ശിവന്‍ പറഞ്ഞു.

“അതിനു മതിയായ കാരണമുണ്ട് എന്നും ഞാന്‍ നിന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലോ…അത് വിട്…വീട്ടുകാരുടെ കാര്യം ഇങ്ങനെ അപകടത്തിലായാല്‍ നമ്മളെങ്ങനെ ഇവിടെ സമാധാനത്തോടെ ജീവിക്കും….”

“ആ ഹംസ എന്ന തൊലിയന്‍ പോലീസുകാരന്‍ ഞങ്ങളുടെ അയല്‍ക്കാരനാണ്..അയാളും നമ്മളെ തിരയുന്ന സ്ക്വാഡില്‍ അംഗമാണ്… അയാള്‍ ഇടയ്ക്കിടെ വീട്ടില്‍ ചെല്ലുന്നുണ്ടെന്ന് ഇന്നലെ വിളിച്ചപ്പോള്‍ അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞിരുന്നു..അയാള്‍ ഒരു പക്കാ പെണ്ണുപിടിയന്‍ ആണ്..രാധയെ കാണാനാണ് അയാളുടെ സന്ദര്‍ശനം എന്നെനിക്ക് അറിയാം” ശിവന്‍ പല്ല് ഞെരിച്ചു.

“നീ വീട്ടിലേക്ക് ഫോണ്‍ ചെയ്തോ..” റോയ് ഞെട്ടലോടെ ചോദിച്ചു.

“എത്രയെന്നു കരുതിയാ അവരെ തീ തീറ്റിക്കുന്നത്..ഇന്നലെ ഒരു രണ്ടു മിനിറ്റ് നേരം ഞാന്‍ അവരോടോന്നു സംസാരിച്ചു….”

“എടാ നീ കാണിച്ചത് വലിയ അബദ്ധമാണ്..നമ്മുടെ വീടുകളിലെ ഫോണുകള്‍ പോലീസ് നിരീക്ഷണത്തില്‍ ആയിരിക്കും..അവിടേക്ക് വരുന്ന ഓരോ കോളും അവര്‍ പരിശോധിക്കും…മിക്കവാറും നമ്മള്‍ ഈ ഭാഗത്താണ് എന്ന് ഇതിനകം ടോമിച്ചനും സംഘവും അറിഞ്ഞു കാണാനാണ് വഴി…” റോയി ഭീതിയോടെ പറഞ്ഞു.

“ശരിയാണല്ലോ…ഛെ..ഞാന്‍ അതോര്‍ത്തില്ല…വേണ്ടായിരുന്നു..” ശിവന് അപ്പോഴാണ് തനിക്ക് പറ്റിയ അബദ്ധം മനസിലായത്. അവന്റെ സ്വരത്തില്‍ ഭയം നിഴലിച്ചിരുന്നു.

“ഈ ഫോണ്‍ സ്വിച്ചോഫ്‌ ചെയ്തേക്കാം..ആവശ്യമുള്ളപ്പോള്‍ ഓണ്‍ ചെയ്‌താല്‍ മതി” വസീം നല്‍കിയ മൊബൈല്‍ സ്വിച്ചോഫ്‌ ചെയ്ത് റോയ് മാറ്റി വച്ചു.

“നമ്മുടെ ലൊക്കേഷന്‍ അവര്‍

ക്ക് പിടികിട്ടിക്കാണും…ഇനി മിക്കവാറും ഇവിടെ അവന്മാര്‍ എത്തി തിരച്ചില്‍ തുടങ്ങും..നമ്മള്‍ അധികമൊന്നും പുറത്ത് പോയിട്ടില്ലാത്തതിനാല്‍ നാട്ടുകാര്‍ക്ക് നമ്മെ അറിയാന്‍ വഴിയില്ല..എന്നാലും സൂക്ഷിക്കണം. നമ്മളെ ഇവിടെ നിന്നും പിടികൂടിയാല്‍ അത് വസീം സാറിനെയും രേണു മാഡത്തെയും ദോഷമായി ബാധിക്കും…” ശിവന്‍ പറഞ്ഞു.

“അതെ..നമ്മള്‍ അഥവാ പിടിക്കപ്പെട്ടാലും അതിവിടെ വച്ചാകരുത്..” റോയ് ആലോചനയോടെ പറഞ്ഞു.

—–

“വസീമേ..ഞങ്ങള്‍ക്ക് രേണുവിനെ ഒന്ന് ചോദ്യം ചെയ്യണം…”

മുറിയിലേക്ക് കയറി വന്നു ടോമിച്ചന്‍ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോള്‍ വസീമിന്റെ ഉള്ളൊന്നു കാളി. അവര്‍ക്ക് വിവരം വല്ലതും ലഭിച്ചോ എന്നയാള്‍ സംശയിച്ചു.

“എന്താ കാര്യം?”

“റോയിയും ശിവനും രേണുവിന്റെ വീട്ടില്‍ ഇടയ്ക്കിടെ പോകുമായിരുന്നു എന്ന് ഞങ്ങള്‍ക്ക് വിവരം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതെപ്പറ്റി അറിയാനാണ്..അവര്‍ ഒളിവില്‍ പോയതില്‍ രേണുവിന് ബന്ധം വല്ലതുമുണ്ടോ എന്ന് എനിക്ക് സംശയമുണ്ട്”

വസീം പുഞ്ചിരിച്ചു. പിന്നെ ബെല്ലില്‍ സ്വിച്ചമര്‍ത്തി. ഒരു പോലീസുകാരന്‍ വന്നു സല്യൂട്ട് നല്‍കി.

“രേണുവിനെ വിളിക്ക്..”

“സര്‍” അയാള്‍ തിരികെപ്പോയി.

“ചോദ്യം ചെയ്യല്‍ ഇവിടെ വച്ചല്ല..എന്റെ ഓഫീസില്‍ വച്ചായിരിക്കും..” ടോമിച്ചന്‍ പറഞ്ഞു.

“ഇവിടെ വച്ച് മതി..ഇയാള് ചെയ്യുന്ന പണി തന്നാ ഞാനും ചെയ്യുന്നത്”

വസീം അയാളെ രൂക്ഷമായി നോക്കിക്കൊണ്ട്‌ പറഞ്ഞു. ടോമിച്ചന്‍ ഇഷ്ടമാകാത്ത മട്ടില്‍ ഒന്ന് മുരടനക്കി. അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ രേണു ഉള്ളില്‍ കയറി വസീമിന് സല്യൂട്ട് നല്‍കി.

“എന്താ സര്‍” അവള്‍ ചോദിച്ചു.

“ഇയാള്‍ക്ക് രേണുവിനെ ചോദ്യം ചെയ്യണമെന്ന്..വിഷയം റോയി ആന്‍ഡ് ശിവന്‍” വസീം പറഞ്ഞു.

“ചോദിച്ചോ സര്‍..” രേണു ടോമിച്ചന് നേരെ തിരിഞ്ഞു പറഞ്ഞു.

“രേണു ഇരിക്ക്…” അയാള്‍ പറഞ്ഞു.
അവള്‍ അയാള്‍ക്കെതിരെ ഇരുന്നു. അവളുടെ തുടുത്ത മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോള്‍ ആത്മവിശ്വാസം കൈമോശം വരുന്നത് പോലെ ടോമിച്ചന് തോന്നി.

“റോയിയും ശിവനും നിങ്ങളുടെ വീട്ടില്‍ സ്ഥിര സന്ദര്‍ശകര്‍ ആയിരുന്നു എന്ന് ഞാനറിഞ്ഞു..എന്താണ് നിങ്ങളും അവരും തമ്മില്‍ ബന്ധം?”

ടോമിച്ചന്‍ അവളുടെ സൌന്ദര്യത്തില്‍ പതറുന്നുണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും സ്വരം ലേശം കടുപ്പിച്ച് ചോദിച്ചു.

“അവര്‍ സ്ഥിര സന്ദര്‍ശകര്‍ ആയിരുന്നില്ല. ജോണ്‍ അച്ചായനെ കാണാനാണ് അവരവിടെ ആദ്യം വന്നത്. വിഷയം ഗള്‍ഫില്‍ എന്തെങ്കിലും ജോലി തരപ്പെടുത്തുക എന്നതായിരുന്നു. അച്ചായന്‍ അവര്‍ക്ക് വിസിറ്റ് വിസ എടുത്ത് നല്‍കാമെന്ന് പറഞ്ഞതിന്റെ പേരില്‍ ചില ഡോക്യുമെന്റ്സ് നല്‍കാന്‍ വേണ്ടി രണ്ടോ മൂന്നോ തവണ അവരവിടെ വന്നിട്ടുണ്ട്” രേണു പറഞ്ഞു.

“ഞങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞത്, ഈ അടുത്തിടെയും അതായത് ജോണ്‍ പോയ ശേഷവും അവരവിടെ വന്നു എന്നാണല്ലോ?”

“വന്നിരുന്നു..വിസ ശരിയായോ എന്നറിയാന്‍ വന്നതാണ്‌…”

“ഇടയ്ക്കിടെ ഉള്ള അവരുടെ സന്ദര്‍ശനം നിങ്ങളും അവരും തമ്മില്‍ ഒരു അടുപ്പം ഉണ്ടാക്കി എന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ രേണു നിരസിക്കുമോ?”

“ഇല്ല…”

“ഹും..ഈ തന്റേടം കൊള്ളാം..അവര്‍ ഒളിവില്‍ പോകാന്‍ രേണു സഹായിച്ചു എന്ന് കൂടി ഞാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍..” ടോമിച്ചന്‍ അല്പം പരിഹാസം കലര്‍ത്തിയാണ് അത് ചോദിച്ചത്.

“അതിന്റെ കാരണം കൂടി സാറ് തന്നെ പറ..” രേണു തിരിച്ചടിച്ചു. വസീം അവളെ നോക്കി അര്‍ത്ഥഗര്‍ഭമായി ചിരിച്ചു.

“എങ്കില്‍ രേണു അറിഞ്ഞോ..ഞങ്ങള്‍ ഏറെക്കുറെ അവന്മാരുടെ താവളം മനസിലാക്കിക്കഴിഞ്ഞു…കൂടിയാല്‍ പന്ത്രണ്ടു മണിക്കൂര്‍..അതിനകം ടോമിച്ചന്റെ കൈയില്‍ അവന്മാര്‍ വീണിരിക്കും…അപ്പോഴും ഈ കാരണം എന്നോട് ചോദിക്കണം കേട്ടോ..ഇതേ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ..”

അയാള്‍ എഴുന്നേറ്റ് വസീമിനെയും അവളെയും ഒന്ന് ഇരുത്തി നോക്കിയ ശേഷം പുറത്തേക്ക് പോയി. രേണു തോളുകള്‍ മേലേക്ക് ഉയര്‍ത്തി ചുണ്ട് മലര്‍ത്തി വസീമിനെ നോക്കി. വസീമിന്റെ മുഖത്ത് പക്ഷെ ചെറിയ ആശങ്ക നിഴലിച്ചിരുന്നു.

“ബി കെയര്‍ഫുള്‍” വസീം ശബ്ദം തീരെ താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു. രേണു തല കുലുക്കിയ ശേഷം പുറത്തിറങ്ങി.

രാത്രി പവിത്രാ ബാറിന്റെ വളപ്പില്‍ നിന്നും ഷാഫിയുടെ സ്കോര്‍പിയോ നിരത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങി. വണ്ടിയുടെ ഉള്ളില്‍ അവനും അവന്റെ സ്ഥിരം ശിങ്കിടികളും ഉണ്ടായിരുന്നു. വാഹനം ഇരുള്‍ നിറഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ പ്രകാശം പരത്തി മുന്‍പോട്ടു കുതിച്ചു. എല്ലാവരും നല്ല മദ്യലഹരിയില്‍ ആയിരുന്നു.

“അളിയാ സൂക്ഷിച്ചു പോണേ..നീ പണ്ടാരമടങ്ങാന്‍ ഒത്തിരി ഓവറാ……” വണ്ടി ഓടിക്കുകയായിരുന്ന ഷാഫിയോട് വേറൊരുത്തന്‍ കുഴഞ്ഞ ശബ്ദത്തില്‍ പറഞ്ഞു.

“ഭ കോപ്പേ..നിന്റെ തന്തയാടാ ഓവര്‍..ഒഴിക്കടാ ഒരെണ്ണം കൂടി..എന്റെ കപ്പാസിറ്റി ചോദ്യം ചെയ്യുന്നോടാ എരപ്പേ..” ഷാഫി വണ്ടി ശക്തമായി ബ്രേക്കിട്ടു നിര്‍ത്തി. അതിന്റെ ടയറുകള്‍ ഉരയുന്ന ശബ്ദം ഇരുട്ടില്‍ മാറ്റൊലിക്കൊണ്ടു.

“അളിയാ മതിയെടാ..ഇന്നിനി വേണ്ട..” മറ്റൊരുത്തന്‍ പറഞ്ഞു.

“എന്തായാലും ഒരെണ്ണം വിട്ടിട്ടേ പോകുന്നുള്ളൂ..എന്റെ കപ്പാസിറ്റി നിനക്കൊന്നും അറിയില്ല..ഇനീം പുല്ലുപോലെ ഒരു ഫുള്ള് പോകുമെടാ കാണണോ”

“അയ്യോ വേണ്ട..ഞാന്‍ ഒഴിച്ചു തരാം എന്റെ പൊന്നോ….”

അവന്‍ മദ്യമെടുത്ത് ഗ്ലാസില്‍ പകര്‍ന്നു. പിന്നെ വെള്ളം ചേര്‍ത്ത് ഷാഫിക്ക് നേരെ നീട്ടി. അവനത് വാങ്ങി ചുണ്ടോടു ചേര്‍ത്തപ്പോള്‍ മറ്റൊരു സ്കോര്‍പിയോ മെല്ലെ അവന്റെ വണ്ടിയുടെ പിന്നില്‍ നിന്നും കയറി അവനു സമാന്തരമായി നിര്‍ത്തി. അതിന്റെ ഇടതുവശത്തെ ഗ്ലാസ് സാവധാനം താഴ്ന്നു. ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റില്‍ ഇരുന്നയാള്‍ അവനെ ഒന്ന് നോക്കിയ ശേഷം വണ്ടി മുന്‍പോട്ടെടുത്തു. ആരാണ് അതെന്നു മനസിലാക്കാന്‍ ഷാഫിക്കോ ഒപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നവര്‍ക്കോ കഴിഞ്ഞില്ല. വാഹനത്തിന്റെ ലൈറ്റിന്റെ പ്രകാശത്തില്‍ കയറിപ്പോയ വണ്ടി ഷാഫി കണ്ടു.

“ആരാടാ അളിയാ അത്? നീ നോക്കിയോ? ആ വണ്ടിക്ക് നമ്പരില്ല…” ഒരുത്തന്‍ ലേശം ശങ്കയോടെ പറഞ്ഞു.

“ഏതോ നായിന്റെ മോന്‍..പോകാന്‍ പറ…” ഷാഫി മദ്യം ഒറ്റവലിക്ക് ഇറക്കിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.

“അവനെന്തിനാ നിര്‍ത്തി നോക്കിയത് എന്ന് മനസിലാകുന്നില്ലല്ലോ..വല്ല പണിയും ആകുമോ അളിയാ….” മദ്യം നല്‍കിയവന്‍ ചെറിയ ശങ്കയോടെ ഷാഫിയോടു ചോദിച്ചു.

“എന്ത് പണി..പണിയാന്‍ ആണെങ്കില്‍ വരട്ടടാ..അവന്റെ പണി നമുക്കൊന്ന് കണ്ടു നോക്കാം…നീ ഒന്നൂടെ ഒഴി..ഏതായാലും വണ്ടി നിര്‍ത്തി…ആ നായിന്റെ മോന്‍ കാരണം അടിച്ചതിന്റെ ഇഫക്റ്റും അങ്ങ് പോയി..”
“അതെ..ഓരോന്ന് കൂടി നമുക്ക് വിടാം….ആ വണ്ടിക്കാരന്‍ മനുഷ്യനെ വെറുതെ പേടിപ്പിച്ചു..”

അവര്‍ ഗ്ലാസുകളില്‍ വീണ്ടും മദ്യം ഒഴിച്ചു. അപ്പോള്‍ എതിരെ ശക്തമായ ഹെഡ് ലൈറ്റുകളുടെ പ്രകാശം അവര്‍ കണ്ടു. അടുത്തേക്ക് എത്തിയപ്പോള്‍ ആ വണ്ടിയുടെ ലൈറ്റുകള്‍ ഓഫായി.

“അളിയാ ഇത് പണിയാണ്..അങ്ങോട്ട്‌ പോയ അതെ വണ്ടിയാണ് തിരികെ വന്നിരിക്കുന്നത്..നോക്ക്..മുന്‍പിലും അതിനു നമ്പരില്ല…”

ഒരുവന്‍ ശബ്ദം താഴ്ത്തി ഭയത്തോടെ പറഞ്ഞു. ഷാഫിക്ക് പക്ഷെ കൂസലുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവന്‍ മദ്യഗ്ലാസ് വാങ്ങി ചുണ്ടോട് അടുപ്പിച്ചപ്പോള്‍ ആ വണ്ടി അവനു സമീപമെത്തി നിന്നു. അതിന്റെ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിന്റെ അടുത്തുള്ള ഗ്ലാസ് മെല്ലെ താഴുന്നത് ഷാഫിയും കൂട്ടരും കണ്ടു. ഡ്രൈവറുടെ സീറ്റില്‍ തുണി കൊണ്ട് മുഖം മറച്ച്, ഒരു ചുവന്ന തൊപ്പിയും കറുത്ത ഗ്ലാസും ധരിച്ച ഒരാളായിരുന്നു ഇരുന്നിരുന്നത്.

“ഷാഫി….” തീരെ പരിചിതമല്ലാത്ത ഒരു ശബ്ദം ഷാഫി കേട്ടു.

‘അതെ..എന്താടാ..എന്ത് വേണം നിനക്ക്…” ഷാഫി അലസമായി ചോദിച്ചു.

“നത്തിംഗ്….ഇത് തരാന്‍ വന്നതാണ്‌…അല്ലാതെ ഒന്നും വാങ്ങാന്‍ വന്നതല്ല…”

ഒരു കവിത ചൊല്ലുന്നത് പോലെ ആയിരുന്നു അയാളുടെ ശബ്ദം. ഷാഫി നോക്കി. അയാളുടെ കൈ പുറത്തേക്ക് വന്നു. എന്താണ് ആ കൈയിലെന്ന് മനസിലാകുന്നതിനു മുന്‍പ് അത് ഷാഫിയുടെ മുഖത്തേക്ക് വീഴുകയും വെടിയുണ്ട പോലെ ആ വണ്ടി ഇരുളിലൂടെ മുന്‍പോട്ടു കുതിക്കുകയും ചെയ്തത് ഒരുമിച്ചായിരുന്നു.

ഷാഫി ഉറക്കെ അലറി. അവന്റെ അലര്‍ച്ച ഇരുട്ടില്‍ ശക്തമായി പ്രതിധ്വനിച്ചു. മാംസം കരിയുന്ന രൂക്ഷഗന്ധം അന്തരീക്ഷത്തില്‍ നിറയുന്നത് അവന്റെ സഹയാത്രികര്‍ ഞെട്ടലോടെ അറിഞ്ഞു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Download This Full Story PDF
Malayalam Kambi Kathakal - അടിപൊളി മലയാളം കമ്പി കഥകള്‍ © 2017
Content security powered by Jaspreet Chahal