ഇളയമ്മയുടെ അടികള്‍

മലയാളം കമ്പികഥ – ഇളയമ്മയുടെ അടികള്‍

കൂട്ടരേ…രാജുവെന്ന കഥാനായകന്‍…അഛന്‍ മരിച്ചതോടെ നിവര്‍ത്തിയില്ലാതെ അമ്മയോടൊപ്പം മീന്‍ വില്‍ക്കാന്‍ പൊകുന്നു..പടിച്ച് ഒരു സബ് ഇന്‍സ്പെക്ടര്‍ ഓഫ് പൊലീസ് ആകണം എന്നാണ്‌ ആഗ്രഹം.പക്ഷേ സാഹചര്യം മോശമാണ്‌.അപ്പോഴാണ്‌ നല്ലവനായ രാമേട്ടന്‍ -അഛന്റെ കൂട്ടുകാരന്‍ രാജുവിനെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടു പോകുന്നത്.അവിടെ നിന്ന് കോളേജില്‍ ചേര്‍ന്ന് പടിക്കണം..ഇതാണ്‌ ആശയം.പക്ഷേ രാമേട്ടന്റെ രണ്ടാം ഭാര്യ-ശാരിക്ക് അതത്ര സുഖിക്കുന്നില്ല.ഒന്നാം ഭാര്യയിലെ മകള്‍ സുന്ദരിയായ അഭിരാമിയോടസൂയയുള്ള ശാരിക്ക് തന്റെ മകള്‍ ബഹളക്കാരി കലയെ നന്നാക്കണമെന്ന ചിന്തയേ ഉള്ളൂ.ഒരു ദിവസം രാത്രി എളെമ്മയുടെ ജാരന്‍ കറിയാച്ചനും ശാരിയും തമ്മിലുള്ള കള്ളക്കളി രാജു കാണുന്നു.അഭിരാമിയെ കറിയാച്ചനു കാഴ്ച്ച വയ്ക്കാനുള്ള അവരുടെ തന്ത്രം രാജു മനസ്സിലാക്കുന്നു.അടുത്ത ദിവസം തന്ത്രത്തിന്റെ ഭാഗമായി കറിയാച്ചന്‍ അവിടെ വരാനൊരുങ്ങുന്നു.എല്ലാം ശരിയാണോന്നറിയാന്‍ സിഗ്നല്‍മൊയ്തുവിനെ അയയ്ക്കുന്നു..ഇനി വായിച്ചോളീന്‍…..

ഊം…?.. എന്താ …ഇത്ര രാവിലേ… ഇവിടാരുമില്ല…’ അവളുടെ സ്വരത്തില്‍ ദേഷ്യം

കലര്‍ന്നിരുന്നു.

‘ ഹി….ഹി…ഹി… അപ്പം …..ചേച്ചീം ഇല്ലേ…?…’ ഒരു വെടലച്ചിരിയോടെ മൊയ്തു ചോദിച്ചു.

‘ ഇവിടൊരു ചേച്ചീം ഇല്ല…… മൊയ്തു ഇപ്പം പോ….’

അവള്‍ അകത്തേയ്ക്കുതിരിഞ്ഞു കേറാന്‍ ഭാവിച്ചു.

‘ സാറെന്നാ വരുന്നേ…?…’

‘ നാളെ വരുവാരിക്കും….’

‘ വന്നാ …ഞാന്‍…അന്വേഷിച്ചൂന്നു പറയണം…..’

‘ ഓ… പറഞ്ഞേക്കാം…’

‘ ഹി…ഹി…ഹി…ഞാമ്പോകുവാ….’ വീണ്ടും വിഡ്ഡിച്ചിരി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മൊയ്തു പടിയിറങ്ങി

പോയി.

‘ എന്റെ ഭഗവാനേ…. എന്തൊരു വിധിയാ ഇത്….’ ആരെയോ പഴിച്ചുകൊണ്ട് അഭിരാമി

അകത്തേയ്ക്കുകയറിപ്പോയി.

ഞാന്‍ വീണ്ടും കതകു ചാരി കാവലിരുന്നു. അല്പം കഴിഞ്ഞ് അടുക്കളവാതില്‍ക്കല്‍ ചെന്നു

നോക്കി. അതു ചാരിയിട്ടിരുന്നു. ഞാന്‍ അകത്തു കയറി കതകടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു. പിന്നെ

അകത്തേ മുറിയില്‍ കേറി മുന്‍വശത്തേ വാതിലടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു. ചായിപ്പിന്റെ വാതിലടച്ചിട്ട്

അടുക്കളവശത്തേ തൊടിയിലിറങ്ങി ഒരു മരത്തിനു മറഞ്ഞു നിന്നു.
പതിനഞ്ചു മിനിട്ടു കഴിഞ്ഞു കാണും, പടിപ്പുര വാതില്‍ കടന്ന് രാരിച്ചന്‍ വരുന്നു. ഒരു ടീഷര്‍ട്ടും

നെയ്ത്തു മുണ്ടും വേഷം. മുറ്റത്തു കയറിയ ഉടനേ തിരിഞ്ഞ് അടുക്കള വാതില്‍ക്കലെത്തി

ചുറ്റും നോക്കിയ ശേഷം വാതിലില്‍ മെല്ലെ തള്ളി നോക്കി. തുറക്കാതിരുന്നപ്പോള്‍

ശക്തിയായി തള്ളി നോക്കി. അപ്പോഴേക്കും ഞാന്‍ എന്റെ ഒളിസ്ഥലത്തു നിന്നും അടുക്കള

മുറ്റത്തെത്തി.

‘ ആരാ… മനസ്സിലായില്ലല്ലോ….?.’

എന്റെ ചോദ്യം കേട്ട രാരിച്ചന്‍ അടുക്കളത്തിണ്ണയില്‍ നിന്നും മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി.

‘ ഞാന്‍…..ഞാന്‍…അടുത്ത വാര്‍ഡിലൊള്ളതാ… ഒരു വീടന്വേഷിച്ചെറങ്ങിയതാ… ചിട്ടിപ്പണം

കിട്ടാനൊണ്ടാരുന്നു…. മുന്‍വശത്താരേം കണ്ടില്ല… അടുക്കളേലാകുമ്പം ആരെങ്കിലും

കാണുമല്ലോ… ങേ… തേവള്ളീലേ വീട് ഇതു തന്നെയല്ലേ……?…’

‘ അല്ലല്ലോ…ഇത് പൂവേലിക്കലേ വീടാ…. സാറിനു തെറ്റിപ്പോയി….’ അയാളൊന്നു ചമ്മി.

‘ അപ്പം തേവള്ളീലേ…വീട്…. ഏതു ഭാഗത്താ…?….’

‘ ദാ … അപ്പറത്തേ വീട്ടില്‍ ചോദിച്ചാലറിയാം… ഞാന്‍ ഇവിടെ പുതിയ ആളാ…’

‘ ഓ.. അതു ശെരി… അനിയന്‍ ബന്ധുവാണോ… ഇവരുടേ….’

‘ അങ്ങനേം പറയാം….. ‘

‘ എന്നാ ശെരി… ഞാന്‍ അവരോടു ചോദിച്ചോളാം…..’ രാരിച്ചന്‍ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.

‘ സാറേ…ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞാ തെറ്റിദ്ധരിക്കല്ലേ…..’

‘ ങൂം…എന്താ…?..’

‘ അപ്പറത്തേ വീട്ടി ചെല്ലുമ്പം… മുന്‍വാതിലിലേ മുട്ടാവൂ… അടുക്കളവശം ഇത്തിരി

വശപ്പെശകൊള്ള വീടാന്നാ കേട്ടിരിക്കുന്നേ….’ അതു കേട്ടപ്പോള്‍ അയാളുടെ മുഖത്തേ വളിപ്പു

കാണാന്‍ നല്ല രസം.

‘ ങാ…ശെരി…ശെരി…..’ അയാള്‍ പെട്ടെന്നു പടി കടന്നു. പിന്നെ വന്ന വഴിയ്ക്കുതിരിഞ്ഞു.

‘ സാറേ… തേവള്ളി… അങ്ങോട്ടല്ല….’ ഞാന്‍ ഉച്ചത്തില്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
‘ ങാ… അറിയാം… ഞാന്‍ പിന്നെ പൊയേയ്ക്ക്ാളാം… ‘ രാരിച്ചന്‍ നടന്നു മറഞ്ഞു. അല്പം

കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒരു മോട്ടോര്‍സൈക്കിളിന്റെ ശബ്ദം അകന്നു പോകുന്നതും കേട്ടു.

‘ അവന്റമ്മേടെ…. എളുപ്പത്തിലങ്ങു കാര്യം കാണാമെന്നാ വിചാരിച്ചത്… ഈ രാജാമണി

ഇവിടൊള്ള കാലം നീ സ്വപ്നം കാണത്തേയുള്ളു…’

ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ വിചാരിച്ചുകൊണ്ട് പുസ്തങ്ങള്‍ അടുക്കി വെച്ചു, ഒരുങ്ങാന്‍ തുടങ്ങി.

കോളേജില്‍ പോയേക്കാം… രണ്ടു പീരിയഡു പോകും എങ്കിലും അഭിരാമിയുടെ പീരിയഡു

നില്‍ക്കാതിരിക്കുമല്ലോ. ഇളയമ്മ ഇപ്പോള്‍ ഭാവിയില്‍ തനിയ്ക്കുകിട്ടാവുന്ന ഭാഗ്യങ്ങളോര്‍ത്തു

കിനാവുകാണുകയായിരിക്കും. രാക്ഷസി, അവര്‍ തിരിച്ചു വരുമ്പോള്‍ ഞാനിവിടെ

ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നറിഞ്ഞാല്‍ എന്തായിരിക്കും അവരുടെ പ്രതികരണം. ചിലപ്പോള്‍ ഞാന്‍

അഭിയേ പിടിക്കാന്‍ വേണ്ടി തങ്ങിയതാണെന്നു വരേ പറഞ്ഞുകളയും. സൂക്ഷിക്കണം. എന്തൊരു പൊല്ലാപ്പ്. പഠിക്കാന്‍ വന്ന എനിക്ക് ഇപ്പോള്‍ അതിനു നേരമില്ല.

കുറേക്കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ വാതിലില്‍ മുട്ടു കേട്ടു.

‘ തുറന്നോളൂ..? ഞാന്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.

അഭിരാമി വാതില്പടിയില്‍ ഒരു തോര്‍ത്തുകൊണ്ട് മുടിത്തുമ്പു പിഴിഞ്ഞുകൊണ്ട് നില്‍ക്കുന്നു.

അലസമായി ഇട്ടിരിക്കുന്ന പുതിയ ഹാഫ്‌സാരി. അതു മാറത്തേ ആ രണ്ടു മനോഹര

ഗോളങ്ങളുടെ ഇടയില്‍ ചുരുണ്ടു കൂടിക്കിടക്കുന്നു. മുടിത്തുമ്പിലേ വെള്ളം

വീണതുകൊണ്ടായിരിക്കും അതില്‍ ഒരെണ്ണത്തിന്റെ മുകളില്‍ ബ്ലൗസ്

നനഞ്ഞൊട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. പാവാടക്കും ബ്ലൗസിനുമിടയില്‍ വെളുത്ത തളിവയറിനും

ഓമനത്വം തോന്നുന്ന പുക്കിള്‍ക്കുഴിയും എന്റെ നോട്ടം അവിടെയൊക്കെ പാറിനടന്നപ്പോള്‍

അവള്‍ ഹാഫ്‌സാരി വിതിര്‍ത്തി എല്ലായിടവും മറച്ചു.

‘ രാജാമണി… ഇപ്പോ ആരോടാരുന്നു വര്‍ത്താനം പറഞ്ഞത്…?…’

‘ ആ…. ഏതോ ഒരുത്തന്‍… തേവള്ളീലേ വീടു തപ്പി അടുക്കള വാതിലില്‍ വന്നിട്ട് ഇടിക്കുന്നു…’

‘ ങേ… ഒരു അല്പം തടിയുള്ള… ഒരു ചുരുണ്ട മുടിക്കാരന്‍… കണ്ടാല്‍….’ അവള്‍ ഒന്നാലോചിച്ചു.

‘ നല്ല സുമുഖന്‍… ചെറുപ്പക്കാരന്‍… കാശുള്ളിടത്തേയാണെന്നു തോന്നുന്നു… എന്താ… അഭിക്ക്

അയാളേ അറിയാവോ…?…’

‘ ഒരു പ്രാവശ്യം ഇവിടെ വന്നു കണ്ടിട്ടൊണ്ട്… അയാളാണെങ്കില്‍…ചെലപ്പം അഛനേ

അന്വേഷിച്ചാരിക്കും….’

‘ ങൂം… അല്ല പിന്നെ… അഭി ആരോടോ… കൊറച്ചുമുമ്പേ… വര്‍ത്താനം പറേന്ന കേട്ടല്ലോ….’
‘ അതൊരു പൊട്ടന്‍… മൊയ്തു… ചുമ്മാ നടക്കുകാ…അഛനേ അന്വേഷിക്കാന്‍ വന്നതാ…. ‘

അവളുടെ വാക്കുകളില്‍ ദേഷ്യം.

‘ അല്ല…. ഒന്നു ചോദിച്ചാ… അഭിയ്ക്കുദേഷ്യം തോന്നല്ല്…. മിനിയാന്നും ആ പൊട്ടന്‍ ഇവിടെ

വരുന്നതു കണ്ടു…..ഇവിടെ രാമേട്ടനില്ലാന്നറിഞ്ഞിട്ടും ഈ. ആളുകളൊക്കെ… എന്തിനാ

അന്വേഷിച്ചു വരുന്നേ….?…’

‘ ആ… എനിക്കറിയത്തില്ല… അവരോടു ചോദിച്ചാലറിയാം…..’

എന്നേ തുറിച്ചൊന്നു നോക്കിയിട്ട് അവള്‍ തിരിഞ്ഞു നടക്കാനൊരുങ്ങി. പക്ഷേ വീണ്ടും

എന്നോടു ചോദിച്ചു.

‘ രാജാമണിയെന്താ ഇന്നു കോളേജില്‍ പോകാതിരുന്നത്…?….’

‘ രാവിലേ എഴുന്നേറ്റപ്പം മൊതലു ഭയങ്കര തലവേദന… ഇന്നലെ കെടന്നപ്പം പാതിരായും

കഴിഞ്ഞൊത്തിരിയായാരുന്നു…. അതോണ്ടാരിക്കും…’ ഞാന്‍ നെറ്റിയ്ക്കുകയ് വെച്ചു.

‘ പഠിക്കുവാരുന്നോ… എന്നിട്ട് രാത്രീ ചായിപ്പില്‍ ലൈറ്റു കണ്ടില്ലല്ലോ…..?…’ അവളുടെ ചോദ്യം.

‘ അപ്പോ…അഭീം….?..’

‘ ങാ…രാത്രീല് ദാഹിച്ചപ്പം വെള്ളം എടുക്കാന്‍ ഞാന്‍ അടുക്കളേ പോയാരുന്നു…. ഒരെടത്തും

ലൈറ്റില്ലാരുന്നു…’

‘ ഏയ്… രാമേട്ടന്റെ മുറീല്‍ ലൈറ്റു കണ്ടതു പോലെ എനിയ്ക്കുതോന്നി…. എളേമ്മേം

ഒറങ്ങിക്കാണത്തില്ല… അപ്പം ഇന്നലെ ഇവിടെ എല്ലാര്‍ക്കും ശിവരാത്രിയാരുന്നു…അല്ലേ….’ ഞാന്‍ ചിരിച്ചു.

‘ ആ.. എനിക്കറിയത്തില്ല….’

നീരസത്തോടെ പറഞ്ഞിട്ട് അവള്‍ പെട്ടെന്നു തിരിഞ്ഞു നടന്നു.

ഞാന്‍ അവിടെയിരുന്നു ചിന്തിച്ചു. എന്തൊക്കെയോ തിരിമറികള്‍ ഇവിടെയുണ്ട്. ഇനി അമ്മയും

മകളും കൊടുപ്പുകാരാണോ. എല്ലാം കൂടെ ഒത്തുകളിയാണോ. ഏയ് അല്ല, എങ്കില്‍ പിന്നെ

അഭിയെ കിട്ടാന്‍ വേണ്ടി രാരിച്ചന്‍ എളേമ്മക്ക് കൈക്കൂലി കൊടുക്കുമോ. ഏതായാലും

കോളേജില്‍ പോയേക്കാം. നമുക്കു നമ്മുടെ കാര്യം.

അപ്പോള്‍ വാതില്‍ക്കല്‍ അഭിരാമി. അവള്‍ ഒരു ഗ്ലാസില്‍ വെള്ളവും രണ്ടു ഗുളികകളും നീട്ടി.

‘ ഊം…?… ഇതെന്തോന്നാ…?’ ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.

‘ തലവേദനയെയ്ക്ക്ാള്ള ഗുളികയാ… കഴിച്ചിട്ട് കോളേജില്‍ പോകാന്‍ നോക്ക്… ഇല്ലേല്‍ അഛന്‍ എന്നോടായിരിക്കും ദേഷ്യപ്പെടുക….’

‘ ഓ… അഛന്‍ ദേഷ്യപ്പെടാന്‍… രാമേട്ടനോട് പറയാതിരുന്നാപ്പോരേ…’ ഞാന്‍ ഗുളികയും

വെള്ളവും വാങ്ങി കസേരയില്‍ വെച്ചു. അവള്‍ പോകാന്‍ തിരിഞ്ഞു.

ഞാന്‍ വിളിച്ചു.

‘ അഭീ….’ അവള്‍ തിരിഞ്ഞു നിന്നു ചോദ്യഭാവത്തില്‍ എന്നേ നോക്കി.
‘ ഞാന്‍ ഗുളികയും വെള്ളവും വാങ്ങി കസേരയില്‍ വെച്ചു. അവള്‍ പോകാന്‍ തിരിഞ്ഞു.

ഞാന്‍ വിളിച്ചു.

‘ അഭീ….’ അവള്‍ തിരിഞ്ഞു നിന്നു ചോദ്യഭാവത്തില്‍ എന്നേ നോക്കി.

‘ അഭിക്ക്… എന്നോട് എന്താ ഇത്ര ദേഷ്യം…..ഞാന്‍ വന്നത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലെങ്കില്‍ ഞാന്‍ തിരിയെ പോയേക്കാം…. ഇവിടെ നിന്നു പഠിക്കാന്‍ രാമേട്ടന്‍ നിര്‍ബന്ധിച്ചപ്പോ… ഞാനൊത്തിരി സന്തോഷിച്ചു…. എളേമ്മ അരിശപ്പെട്ടാ…. മനസ്സിലാക്കാം…. നമ്മളു രണ്ടു പേരും കാണാന്‍ തൊടങ്ങിയത് ഇന്നലെയും ഇന്നൊന്നുമല്ലല്ലോ… അഭി ഒണ്ടല്ലോ പഴയ കളിക്കൂട്ടുകാരിയാണല്ലോ എന്നോര്‍ത്തപ്പം എനിക്കിവിടെ നില്‍ക്കാന്‍ താല്പര്യം തോന്നിപ്പോയി…. പേടിക്കണ്ട… പ്രേമമൊന്നുമല്ല…. കാരണം….. മീന്‍കാരീടെ മോന്…. ഗസറ്റഡുദ്യോഗസ്ഥന്റെ മോളോട് പ്രേമം എന്നാരെങ്കിലും കേട്ടാല്‍ എനിയ്ക്കുവട്ടാണെന്നേ പറയൂ… നമ്മളു നേരത്തേ കൂട്ടുകാരായിരുന്നു എന്നു മാത്രം ഓര്‍ത്താ മതി….. ‘

പറഞ്ഞു നിര്‍ത്തിയിട്ട് ഞാന്‍ അവളുടെ മുഖത്തേയ്ക്കുനോക്കി. അവള്‍ വെറുതേ വാതില്‍പ്പടിയില്‍ നോക്കി നില്‍ക്കുന്നു. ഞാന്‍ തുടര്‍ന്നു.

‘ അന്നത്തേ കുസൃതികള്‍ വല്ലതും അഭി ഇപ്പം ഓര്‍ക്കുന്നുോ… അവസാനം ഞാന്‍ ഇവിടെ

വന്നപ്പം…. അഭി ഇലുമ്പിപ്പുളി പറിക്കാന്‍ കേറിയതും… ചാടിയപ്പം പാവാട ഒടക്കിയതും…. അഭി നിന്ന ആ നില്‍പ്പും… എന്നിട്ട് അഭി എന്നോടു കരഞ്ഞു പറഞ്ഞു…. കണ്ടതൊന്നും ആരോടും പറയല്ലേന്ന്…. ഓര്‍ക്കുന്നൊോ….?…’

‘ രാജാമണി പറേന്നത്… അന്ന് എന്റെ… ഇച്ചീച്ചി കെന്നല്ലേ…’ അവള്‍ എന്നെ നോക്കാതെ

ചോദിച്ചു.

‘ അതേ… അതു തന്നേ…. ഞാന്‍ അത് ഇന്നലെ കണ്ട പോലെയാ ഇപ്പളും എന്റെ

മനസ്സില്…..അഭിയേയ്ക്ക്ാ…?…’

അവളുടെ മുഖം ചുവക്കുന്നതും നാണം കൊണ്ട് മുഖം കുനിയുന്നതും ചിരിച്ചുകൊോടിപ്പോകുന്നതും ഒക്കെ പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ഞാന്‍ ചോദിച്ചു. പക്ഷേ അവളുടെ മറുപടി എന്റെ എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളും തകര്‍ത്തുകളഞ്ഞു.

‘ ഓ… ഞാനതന്നേ മറന്നു…. ഞാന്‍ ജനിച്ചപ്പളും മലക്കെടപ്പു കെടന്നപ്പളും ഒക്കെ എത്ര

പേരെന്റെ ഇച്ചീച്ചി കണ്ടു കാണും… അതൊക്കെ ഞാനെന്തിനാ ഓര്‍ക്കുന്നേ….അതു

ലോകത്തില്‍ പതിവൊള്ളതല്ലേ… രാജാമണി സമയം കളയാതെ പോകാന്‍ നോക്ക്… എനിക്ക് അടുക്കളേ പണിയൊണ്ട്… ഇല്ലെങ്കില്‍ എളേമ്മ വരുമ്പം ചീത്ത കിട്ടും….’

അവള്‍ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.

എന്റെ എല്ലാ ഗമയും പോയി. അണ്ടിയല്ല, ഉണ്ടകളു വരേ കളഞ്ഞ അണ്ണാനെ പോലെ ഞാന്‍ തരിച്ചിരുന്നു പോയി. പ്രേമമില്ലെങ്കിലും ഒരു പഞ്ചാരപ്പരിപാടിയെങ്കിലും നടക്കുമെന്നു

പ്രതീക്ഷിച്ച എന്നേ അമ്പേ മണ്ട\ാക്കിക്കൊണ്ട് അവള്‍ ഞെളിഞ്ഞു നടന്നുകളഞ്ഞു. ഛെ,
വേണ്ടാരുന്നു. വന്ന കാര്യം നോക്കിയിട്ട് പോയാ മതിയാരുന്നു. ഇനി ഞാനെങ്ങനെ അവളുടെ

മുഖത്തു നോക്കും. മതി ഇവിടത്തെ പൊറുതി. ഇത്രയും കൊച്ചായിക്കൊണ്ട് അവളുടെ മുമ്പില്‍

ഇനി ഈ വീട്ടിലെനിയ്ക്കുകഴിയാന്‍ പറ്റത്തില്ല. നാളെ രാമേട്ടന്‍ വരുമ്പോള്‍ പറഞ്ഞിട്ട്

വീട്ടിലേയ്ക്കുതിരിച്ചു പോയേക്കാം. പുസ്തകങ്ങളുമെടുത്ത് ഞാന്‍ സ്ഥലം വിട്ടു.

അഭിരാമിയേ നേരിടാനുള്ള ചമ്മല്‍ കാരണം താമസിച്ചാണു തിരിച്ചു വന്നത്. വന്നപാടെ രണ്ടു

കുടങ്ങളുമെടുത്തുകൊണ്ട് കിണറ്റുകരയിലേയ്ക്കുപോയി. ഇരുട്ടുന്നതുവരേ വെള്ളം കോരി.

പെണ്ണുങ്ങള്‍ രണ്ടു പേരും നാമം ജപിക്കാന്‍ വരുന്നതിനുമുമ്പു തന്നേ ഞാന്‍ ചായിപ്പില്‍ കേറി.

അഛന്റെ ഫോട്ടോയെടുത്തു നമസ്‌കരിച്ചു. അമ്മയേ ഓര്‍ത്തു. പിന്നെ പുസ്തകമെടുത്തു

നിവര്‍ത്തു.

പെട്ടെന്ന് എളേമ്മ ചായിപ്പിലേയ്ക്കുകേറി വന്നു. ഞാന്‍ ബഹുമാനത്തോടെ എഴുന്നേറ്റു.

അവരുടെ മുഖം കടന്നല്‍ കുത്തിയതു പോലെ ദേഷ്യപ്പെട്ടിരുന്നു. ഞാനതു പ്രതീക്ഷിച്ചതായിരുന്നു. എങ്കിലും ഞാന്‍ പേടി അഭിനയിച്ചു. അവര്‍ സംയമനം പാലിച്ചിട്ടെന്ന വണ്ണം ചോദിച്ചു.

‘ രാജു ഇന്ന് കോളേജില്‍ പോയില്ലേ…?..’

‘ പോയി… പക്ഷേ…താമസിച്ചാ പോയത്… രാവിലേ മൊതലു ഭയങ്കര തലവേദനയാരുന്നു. ..

പിന്നെ അഭിരാമി രണ്ടു ഗുളിക തന്നു… അതു കഴിച്ചപ്പം ഇത്തിരി ആശ്വാസം തോന്നി…

അതോണ്ടു പോയി….. പിന്നെ തലവേദന വന്നില്ല… ‘ ഞാന്‍ കൊച്ചുകുട്ടിയേപ്പോലെ ഉരുവിട്ടു.

‘ അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും ഒെങ്കി… എന്നോടു പറയണം… ഇവിടെ അവളു തനിച്ചല്ലേ

ഒണ്ടാരുന്നൊള്ളു… വല്ലോരും അതെങ്ങാനും അറിഞ്ഞാ… അഭിമോള്‍ക്കാണേ കൊറച്ചില്… ‘

‘ അയ്യോ ഞാന്‍ നോക്കീട്ട് ചേച്ചിയേ കണ്ടില്ലാരുന്നു…. പിന്നെ ഞാന്‍ കെടക്കുവാരുന്നു…. തീരെ വയ്യാരുന്നു….’

‘ ങാ.. സാരമില്ല… എന്തെങ്കിലും അസുഖം ഒേല്‍ എന്നോടു പറയണം… എനിക്കും രാജൂന്റെ

പേരില്‍ ഉത്തരവാദിത്വമില്ലേ…. ‘

‘അയ്യോ ചേച്ചീ.. എന്നേ… തെറ്റിദ്ധരിക്കല്ല്.. ഞാനൊരു പാവമാ…. ആരേം ഉപദ്രവിക്കത്തില്ല….

എനിക്ക് പെങ്ങമ്മാരില്ലെന്നേയൊള്ളു….’

ഞാന്‍ സ്വരത്തില്‍ അല്പം ഗദ്ഗദം വരുത്തി.
‘ ങൂം… സാരമില്ല… ഒന്നു പറഞ്ഞെന്നേയൊള്ളു…..’

ഒരു ദീര്‍ഘനിശ്വാസത്തോടെ അവര്‍ സ്ഥലം വിട്ടു.

പാവം എളേമ്മ, ഇനി കാമുകനോടെന്തു സമാധാനം പറയും. എല്ലാം ഒപ്പിച്ചിട്ട് അവസാനം

പദ്ധതി തകര്‍ന്ന സ്ഥിതിക്ക് ഭാവിയിലേ നല്ലകാലം വീണ്ടും അകലുകയാണല്ലോ എന്ന വിഷമം.

എന്തു ചെയ്യാന്‍ പറ്റും. അവര്‍ എന്നേ തല തല്ലി ശപിക്കയാവും. ഉമ്മറത്ത് നാമജപം തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ലയിറ്റു കെടുത്തി, വാതില്‍ അല്പം തുറന്നിട്ടു.

നിലവിളക്കിന്റെ വെളിച്ചത്തില്‍ ജ്വലിക്കുന്ന മുഖവും മുന്നിട്ടു നില്‍ക്കുന്ന മാറിടങ്ങളുമായി ചമ്രം

പടിഞ്ഞിരുന്നു നാമം ജപിക്കുന്ന അഭിരാമിയേ ഒളിഞ്ഞു നോക്കി രസിച്ചു. ഇടക്ക് ഒരു രസചിന്ത എന്റെ മനസ്സില്‍ ഓടിയെത്തി. ചമ്രം പടിഞ്ഞിരിക്കുമ്പോള്‍ അകന്നിരിക്കുന്ന തുടകളുടെ ഇപ്പോഴത്തേ ഇരിപ്പെങ്ങനെയാവും?

രാത്രിയില്‍ അത്താഴം കഴിക്കാന്‍ എന്നെ വിളിച്ചപ്പോള്‍ വിശപ്പില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാന്‍ ഒഴിഞ്ഞു മാറി. വിശപ്പിനപ്പുറം, അഭിരാമിയുടെ തിരസ്‌കാരമായിരുന്നു എന്റെ ഉള്ളില്‍. നാണം
കെട്ടതുപോലെ. രാമേട്ടനൊന്നു വന്നുകിട്ടിയിരുന്നെങ്കില്‍ പറഞ്ഞിട്ടു പോകാമായിരുന്നു.

രാത്രിയില്‍ അത്താഴം കഴിക്കാന്‍ എന്നെ വിളിച്ചപ്പോള്‍ വിശപ്പില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാന്‍ ഒഴിഞ്ഞു മാറി. വിശപ്പിനപ്പുറം, അഭിരാമിയുടെ തിരസ്‌കാരമായിരുന്നു എന്റെ ഉള്ളില്‍. നാണം

കെട്ടതുപോലെ. രാമേട്ടനൊന്നു വന്നുകിട്ടിയിരുന്നെങ്കില്‍ പറഞ്ഞിട്ടു പോകാമായിരുന്നു.

എളേമ്മ അവളേ വില്‍ക്കുകയോ തുലക്കുകയോ എന്തു വേണമെങ്കിലും ചെയ്യട്ടെ എന്നു

തോന്നിയെങ്കിലും ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളില്‍ ഒരു ചെറിയ മുള്ള് ഉടക്കിയതുപോലെ. ചിന്തിച്ച് കിടക്കുമ്പോള്‍ ആരോ വന്നു െൈലറ്റിട്ടു. കണ്ണു തുറന്നു നോക്കുമ്പോള്‍ ചോറും പാത്രവുമായി കലമോള്‍ മുറിയില്‍.

‘ അങ്കിളിനു തലവേദനയായിട്ടു കെടക്കുകാ… അതോണ്ട് കൊണ്ടു കൊടുക്കാന്‍ പറഞ്ഞു….’

കലമോള്‍ പ്ലേറ്റ് കസേരയില്‍ വെച്ചു.

‘ ആര്…?…’

‘ ചേച്ചി….’

‘ അഭിരാമിയോ….?…’

‘ പിന്നല്ലാതെ എനിക്കിവിടെ പത്തു ചേച്ചിമാരൊോ… നല്ല ചോദ്യം… വേഗം കഴിച്ചിട്ട് പാത്രം താ….’

‘ ഇത് കൊണ്ടുവരുന്നത് മോള്‍ടെ അമ്മ കണ്ടില്ലേ….’
‘ ഇല്ലെന്നാ തോന്നുന്നേ…. അമ്മ കുളിമുറീലാ….’

‘ എങ്കില്‍ മോളു ചെന്നു ചേച്ചിയോടു പറ… അങ്കിളിനു ഇന്നു വിശപ്പില്ലാന്ന്… ചെല്ല്… ഇതും

എടുത്തോ… അങ്കിള്‍ ഒറങ്ങാന്‍ പോകുവാ….’ ഞാന്‍ പ്ലേറ്റെടുത്ത് കലയുടെ കയ്യില്‍

കൊടുത്തു.

‘ പട്ടിണി കിടന്നാല്‍ തലവേദന കൂടത്തേയുള്ളു… ഈ ഗുളികേം കൂടി കൊടുക്ക് കലമോളേ…

ഇതും വിഴുങ്ങി വല്ലോം കഴിച്ചിട്ട് കെടക്കാന്‍ പറ….’

അപ്പോള്‍ തിണ്ണയില്‍ വാതിലിനടുത്തു നിന്നും അഭിയുടെ ശബ്ദം. അതു ശെരി അവളിവിടെ

നില്‍പ്പുണ്ടായിരുന്നു അല്ലേ. കല പ്ലേറ്റു വെച്ചിട്ട് വാതില്‍ക്കല്‍ നിന്ന അഭിയുടെ കയ്യില്‍

നിന്നും ഗുളിക വാങ്ങി എന്റെ കയ്യില്‍ പിടിപ്പിച്ചു.

‘ കലമോളേ…. എനിയ്ക്കുവേണ്ടി ആരും നേര്‍ച്ച കഴിയേയ്ക്ക്െന്നു പറ… ഞാനൊന്നും

രാമേട്ടനോടു പറയത്തില്ലെന്നും പറ… ‘

‘ ങാ…. പറയാം….’ കല ഏറ്റുപറഞ്ഞു.

‘ നമ്മടെ വീട്ടില്‍ വന്ന ഒരാളു പട്ടിണി കെടന്നാ അതിന്റെ നാണക്കേടു ഈ വീടിനാണെന്നു പറ കലമോളേ….’

അഭി പറയുന്നു. കല എന്നേ നോക്കി ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ നില്‍ക്കുന്നു.

‘ ഈ അങ്കിളിനു പട്ടിണീം വിശപ്പും പുത്തരിയല്ലെന്നു പറ മോളേ… കടത്തിണ്ണേല്‍ വിശന്നു

കെടക്കുന്ന മാതിരിയേ തോന്നുന്നൊള്ളൂന്നു പറ മോളേ….’

അല്പനേരം നിശബ്ദത. കല പുറത്തേയ്ക്കുനോക്കി എന്നിട്ടു എന്നോടു ആംഗ്യം കാണിച്ചു

പോയീന്ന്. ഞാന്‍ പ്ലേറ്റെടുത്ത് കലയുടെ കയ്യില്‍ കൊടുത്തു.

‘ അങ്കിളെന്താ കഴിക്കാത്തത്….?… നിങ്ങളു തമ്മി പെണക്കാണോ… അതോ

വഴക്കൊണ്ടാക്കിയോ….’ കല ചോദിച്ചു.

‘ ഇല്ല മോളേ… ഈ അങ്കിളിനാരോടും വഴക്കില്ല…. വെശക്കുമ്പം ഞാന്‍ അടുക്കളേല്‍ വന്ന്

ചോദിച്ചു വാങ്ങി തിന്നും… അതാ അങ്കിള്…. മോളിപ്പം പൊയേയ്ക്ക്ാ….’

‘ അങ്കിളേ എന്നാലും എനിയ്ക്കുസങ്കടമാ… അങ്കിളു പട്ടിണി കെടക്കുമ്പം…. കഴിച്ചോന്നേ…. ‘
‘ മോളേ…. നിനക്കെന്നോടിത്രേം ഇഷ്ടോണ്ടല്ലോ… അതു മതി… ഇനി പൊയേയ്ക്ക്ാ… അങ്കിളിനിത്തിരി പഠിക്കാനൊണ്ട്… ഗുഡ്‌നയിറ്റ്…’ ഞാന്‍ അവളേ ഉന്തിത്തള്ളി പറഞ്ഞു വിട്ടു.

പിറ്റേന്ന് രാമേട്ടന്‍ വന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ തൊടിയില്‍ നിന്ന് കിളക്കുകയായിരുന്നു. അല്പം

വിയര്‍ത്താല്‍ നല്ലതാണല്ലോ എന്നു കരുതി. പിന്നെ കുറച്ചു പച്ചക്കറികള്‍ എന്തെങ്കിലും നട്ടാല്‍ വീട്ടുകാര്‍ക്ക് അതൊരു ഉപകാരമാകുമല്ലോ എന്നും കരുതി. വേണമെങ്കില്‍ അവര്‍ ബാക്കി വെള്ളമൊഴിക്കുകയോ വളര്‍ത്തുകയോ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യട്ടെ. ഇത്രയും ദിവസം എനിക്ക് സ്ഥലവും ഭക്ഷണവും തന്നതല്ലേ. പോകുന്നതിനു മുമ്പ് ഒരുപകാരം.

പെട്ടെന്ന് കലമോള്‍ ഓടി എന്റെ അടുത്തു വന്നു.

‘ അങ്കിളേ…. ചേച്ചി അഛന്റെ അടുത്ത് അങ്കിളിനേപ്പറ്റി എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു

കൊടുക്കുന്നു…..’

ങേ.. എന്റെ ഉള്ളൊന്നു കാളി. ഇന്നലെ ഞാന്‍ പറഞ്ഞതു വല്ലതുമാണോ അവള്‍

പറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്നത്. എങ്കില്‍ സകലതും കൊളമാകും. ഉള്ളില്‍ എന്തൊക്കെയോ

കുരുത്തക്കേടുകള്‍ ഉെന്നല്ലാതെ എന്റെ പുറമേയുള്ള ഇമേജ് ഞാന്‍ മോശമാക്കാതെ

നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതീ കുരുത്തം കെട്ടവള്‍ നശിപ്പിക്കുമോ. ഞാന്‍ കിളക്കല്‍ മതിയാക്കി.

കലമോളുടെ ഒപ്പം ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ തിണ്ണയിലേയ്ക്കുകയറി. കേട്ടോളൂ എന്ന അര്‍ത്ഥത്തില്‍ കല എന്നോടാംഗ്യം കാണിച്ചു. രാമേട്ടന്‍ കാപ്പികുടിക്കുകയാണ്. സംസാരം ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു.

‘ അല്ലഛാ… നമുക്കാരുടേയും ഓശാരം വേണ്ട… ആ ചെക്കന്‍ എന്തിനാ… ഇതൊക്കെ

ചെയ്യുന്നേ…. ഒടുവില്‍ കടപ്പാടു പറയാനാണോ….?..’ അഭിയുടേ ശബ്ദം.

‘ മോളേ… ഞാന്‍ പറഞ്ഞില്ലേ… അതവന്റെ ശീലമാ… പിന്നെ അവന്‍ വ്യായാമം ചെയ്‌തോട്ടെ…

ആരും പറഞ്ഞു ചെയ്യിപ്പിക്കുന്നതല്ലല്ലോ… മടുക്കുമ്പം താനേ നിന്നോളും…’

‘ എന്നാലും ദേെ…ഇപ്പം ദേ പറമ്പിക്കെടന്നു കെളക്കുകാ… കലമോളാ പറഞ്ഞത് …പച്ചക്കറി

നടാനാണെന്ന്… എന്തിനാ… ഒടുവില്‍ നമുക്കാകും കുറ്റം….ഇവിടേ ഇപ്പം വെള്ളം കോരാനും

വെറകു വെട്ടാനുമൊക്കെ ഒള്ള ആരോഗ്യം ഞങ്ങക്കൊണ്ട്….’

‘ നീ അങ്ങനെ പറയുകാണെങ്കി….ഞാന്‍ പറഞ്ഞു നോക്കാം… ‘ രാമേട്ടന്‍ മനസ്സില്ലാമനസ്സോടേ സമ്മതിക്കുന്നു.

‘ നിങ്ങക്കു വേറേ പണിയൊന്നുമില്ലേ മനുഷ്യാ… ആ ചെക്കന്‍ എന്തെങ്കിലും

ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ട്… ബാക്കിയൊള്ളോരടെ നടുവിനു കൊറച്ചു കഴപ്പു കൊറവൊണ്ട്…’

എളേമ്മയുടെ ദേഷ്യത്തിലുള്ള സംസാരം.
‘ ഏളേമ്മ ഇതിലിടപെടണ്ട… ഇവിടെ നാണോം മാനോം ഒള്ള മനുഷേരുമൊണ്ട്….. ‘ അഭിയുടെ മറുപടി.

‘ ഹല്ല… അവനിത്തിരി ജോലി ചെയ്യുന്നതിനു നെനക്കെന്തിനാടീ ഇത്ര ദെണ്ണം…. നിന്റെ

നായരൊന്നുമല്ലല്ലോ…ഇത്ര ഉരുകാന്‍…..’ എളേമ്മ വിട്ടുകൊടുക്കുന്നില്ല.

‘ എന്റെ നായരാരുന്നേല്‍ ഞാന്‍ മിണ്ടത്തില്ലാരുന്നു… ഇത്… വല്ലെടത്തൂന്നും വന്ന ആള്….

പണ്ടത്തേ പരിചയം വെച്ചോണ്ട് താമസിക്കാന്‍ സമ്മതിച്ചൂന്നു കരുതി… ആ ചെക്കനേക്കൊണ്ട്

മാടു പോലെ പണിയെടുപ്പിക്കാന്‍ എളേമ്മയ്ക്കുനാണമില്ലേ… ഒടുവില്‍ അവകാശോം

പറഞ്ഞോണ്ടു വരുമ്പം അറിയാം….’

അഭിയുടെ ശബ്ദത്തില്‍ മാറ്റം. ഞാന്‍ വിചാരിച്ചു, എങ്കിലും ഇവള്‍ എന്നെ എത്ര

അന്യനായിട്ടാണു കണക്കാക്കുന്നത്. ങാ, സര്‍ക്കാരുദ്യോഗസ്ഥന്റെ മകളല്ലേ, ആ ഹുങ്കു

കാണും.

അഭിയുടെ ശബ്ദത്തില്‍ മാറ്റം. ഞാന്‍ വിചാരിച്ചു, എങ്കിലും ഇവള്‍ എന്നെ എത്ര അന്യനായിട്ടാണു കണക്കാക്കുന്നത്. ങാ, സര്‍ക്കാരുദ്യോഗസ്ഥന്റെ മകളല്ലേ, ആ ഹുങ്കു

കാണും.

‘ മോളേ… നീ അവനേ ചെക്കാന്നു പറയരുത്… അവനേ.. ഒരൊത്ത ആണാ…. പേരെങ്കിലും

പറ…. ‘ രാമേട്ടന്‍ മകളെ ഉപദേശിക്കുന്നു.

‘ ദേ… എവളു പറേന്നതും കേട്ടോണ്ട് ആ ചെക്കനേ ഒന്നും പറയാന്‍ നിക്കണ്ട കേട്ടോ…

അതൊരു പാവമാ…. ‘ രാമേട്ടനോട് എളേമ്മയുടേ താക്കീത്.

ഞാനൊന്നുറച്ചു. ഇനി ഇവിടേ നിന്നിട്ട് കാര്യമില്ല. കൂടുതല്‍ നിന്നാല്‍ ചിലപ്പോള്‍ അവള്‍

ഇന്നലത്തേ കാര്യമെങ്ങാനും പറഞ്ഞു കളയും. ഞാന്‍ ഒന്നു മുരടനക്കി. കാല്‍ തിണ്ണയില്‍ ഒന്നു ആഞ്ഞു ചവിട്ടി. അകത്തേ സംസാരം നിന്നു. ഞാന്‍ വാതില്‍ക്കല്‍ നിന്ന് അകത്തേക്ക്

എത്തിനോക്കി.

‘ ങാ… രാജു… അല്ലാ….നീ ഇവിടെ പഠിക്കുന്നതിനു പകരം പറമ്പിപ്പണിയാണെന്നു കേട്ടല്ലോ….’ രാമേട്ടന്‍ ചോദിച്ചു.
‘ ഓ.. ചുമ്മാ… വായിച്ചു മടുത്തപ്പം… ഇച്ചിരെ വിയര്‍ക്കാന്നു കരുതി….. പിന്നെ…..പിന്നെ….

എനിക്ക് രാമേട്ടനോടൊരു കാര്യം പറയാനൊണ്ടാരുന്നു…..’

‘ വാ… ഇങ്ങോട്ടു കേറിവാ… എന്തു കാര്യാ..?… പറഞ്ഞോ…’

‘ അല്ലാ…അതല്ലാ… രാമേട്ടനോടു മാത്രം പറയാനൊള്ളതാ…..’ ഞാന്‍ നിന്നു പരുങ്ങി.

എളേമ്മയും അഭിരാമിയും അടുക്കളയിലേയ്ക്കുവലിഞ്ഞു.

‘ നീ ഇരിക്ക്… കാപ്പി കുടിച്ചോ…?… എടീ ശാരദേ…. ‘

‘ വേണ്ട… ഞാന്‍ കുടിച്ചോളാം… പിന്നെ…പിന്നെ….പറയുമ്പം രാമേട്ടന്‍ തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്…..

രാമേട്ടന്‍ എനിക്ക് അഛനേപ്പോലെയാ… ധിക്കാരമാണെന്നും തോന്നരുത്….’ ഞാന്‍ നിന്നു

പരുങ്ങി.

‘ എന്നോടൊരു കാര്യം പറയാനെന്തിനാടാ ഇത്രേം മുഖവുര… ?… അത്രേം വെല്യ

കാര്യാണോ…?…’

‘ അത്ര വെല്യ കാര്യമൊന്നുമല്ല….. പിന്നെ… പിന്നെ… ഞാന്‍ ഇവിടന്നു മാറിയാലോന്നു

വിചാരിക്കുകാ….’ ശബ്ദം താഴ്ത്തി ഞാന്‍ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു. കേട്ടു നിന്ന കല പെട്ടെന്ന് എന്റെ കയ്യില്‍ കയറി പിടിച്ചു. ഞാന്‍ ആ കയ് മെല്ലെ വിടുവിച്ചു.

‘ മാറാനോ…?… അതിനിപ്പം എന്തുണ്ടായി ഇവിടെ…?.. എന്നിട്ടെങ്ങോട്ടു പോകാന്‍….

നെനക്കെന്തെങ്കിലും വെഷമം ഒോ ഇവിടെ… ആരെങ്കിലും നിന്നേ എന്തെങ്കിലും

പറഞ്ഞോ…?…’

‘ ഇല്ലാ… ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലാ… എന്നാലും…. ഇവിടെ ചിലര്‍ക്ക്… എന്നേ ഒരു പേടിയൊെന്നു

തോന്നുന്നു…… ഞാനൊരു തടിമാടന്‍….. ഇത്തിക്കണ്ണി പോലെ തിന്നും കുടിച്ചും ഇങ്ങനെ….

പിന്നെ…. പ്രായമായ രണ്ടു പെമ്പിള്ളേരും… അതും പെണ്ണുങ്ങളു മാത്രം….. കൊറച്ചു

ബുദ്ധിമുട്ടിയാലും ഒള്ള സൗകര്യത്തില്‍ വീട്ടീന്ന് പോയി വരാമെന്നു വിചാരിക്കുകാ…….’

‘ അതിനാര്‍ക്കാ നിന്നേ ഇവിടെ പേടി…?..’ രാമേട്ടന്‍ ശബ്ദം ഉയര്‍ന്നു.
‘ രാമേട്ടാ…പതുക്കെ…. പെണ്ണുങ്ങളു കേക്കണ്ട…. പ്ലീസ്…’ ഞാന്‍ രാമേട്ടന്റെ കയ്യില്‍ കയറി

പിടിച്ചു.

‘ ആരെങ്കിലും നിന്നോടെന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞോ… പറ…. ‘

‘ അയ്യോ… ഇല്ല…. ചിന്തിച്ചപ്പം… എനിയ്ക്കുനാണോം മാനോം ഇല്ലാതായതു പോലെ തോന്നി.

അതുകൊണ്ടാ പറഞ്ഞുപോയത്….. രാമേട്ടന്‍ പൊറുക്കണം… ‘

‘ അഭിരാമീ… ശാരദേ…ഇവിടെ വാ….’ രാമേട്ടന്‍ വിളിച്ചു. എളേമ്മ മുറിയിലേയ്ക്കുകയറി വന്നു.

അഭിരാമി വാതിക്കല്‍ നിന്നതേയുള്ളു.

‘ അയ്യോ…രാമേട്ടാ…പ്ലീസ്… വേണ്ടാ…. അവരേ വിളിക്കണ്ടാ…’ എനിയ്ക്കുപേടി അഭിരാമി

എന്തെങ്കിലും പറയുമോ എന്നതായിരുന്നു.

‘ എടീ…..സത്യം പറയണം… ഇവന്‍ …നിങ്ങളാരോടെങ്കിലും അപമര്യാദയായി പറയുകയോ

പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടൊോ… തൊറന്നു പറയണം… ഒെങ്കില്‍…ഈ നിമിഷം

ഞാനിവനേ ഇവിടന്ന് അടിച്ചെറക്കും… തല്ലാനും കൊല്ലാനും വരേ അധികാരം തന്നാ എവന്റെ തള്ള എവനേ എന്റെ കൂടെ വിട്ടത്…പറഞ്ഞോ…’ രാമേട്ടന്റെ മുഖത്ത് ഗൗരവം ഇരച്ചു കയറി.

‘ ഇല്ല….രാമേട്ടാ…. ഒന്നുമില്ല… എന്റെ…. മനസ്സില്‍ തോന്നിയതുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു പോയതാ…

എന്റെ…ഒരു കോംപ്ലെക്‌സ്….എന്നു വെച്ചാ മതി…’

‘ ഞാനെന്തെങ്കിലും രാജൂനോടു പറഞ്ഞിട്ടൊൊ…എപ്പഴെങ്കിലും…?..പിന്നെന്തിനാ

ഇങ്ങനൊക്കെ വെറുതേ…പറേന്നത്…. നീ വല്ലോം പറഞ്ഞോടീ അഭീ…?…’

എളേമ്മ അഭിരാമിയോടു ചോദിച്ചു. അവള്‍ മുഖമുയര്‍ത്തി എന്നേ ഒന്നു നോക്കി. ഞാന്‍ ചാടി

പറഞ്ഞു.

‘എന്റെ രാമേട്ടാ… ആരും ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടല്ല….. പോട്ടെ… ചെലപ്പം… വെറും ഒരു മീന്‍കാരീടെ

മകനായതുകൊൊള്ള കോംപ്ലെക്‌സാരിക്കും…. അല്ലേല്‍ എന്റെ ദുരഭിമാനം കൊണ്ടാരിക്കും

അങ്ങനെ തോന്നിയത്…. പൊന്നു ചേച്ചീ… േചച്ചിയെയ്ക്ക്ാന്നും തോന്നരുത്… ഞാന്‍ ആരേപ്പറ്റീം പരാതി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല…. എന്റെ ഗതികേടു മാത്രേ പറഞ്ഞൊള്ളു….’
എന്റെ തല താണു. പറഞ്ഞത് അബദ്ധമായിപ്പോയി എന്നു തോന്നി. വെറുതേ വീട്ടുകാര്‍ക്കു

പഴിയായി.

രാമേട്ടന്‍ ഒരു നിമിഷം മിണ്ടാതിരുന്നു. പിന്നെ മുറിക്കകത്തു കയറി ഒരു ചെറിയ കടലാസു

പൊതി കൊണ്ടു വന്ന് എന്റെ കയ്യില്‍ തന്നു. എന്നിട്ടു പറഞ്ഞു.

‘ നിനക്കു പോകണങ്കില്‍ പോകാം… പക്ഷേ നീ അങ്ങോട്ടു ചെന്നാ…. ആ പാവത്തിനു

തന്നേയാരിക്കും കഷ്ടപ്പാട്… ഇപ്പം കവലേല്‍ ഇരുന്നാ കച്ചവടം.. മീന്‍ കൊട്ട ചൊമക്കുമ്പം … വലിവു വരും…. പിന്നെ… ഇത് നിന്നേ ഏല്‍പ്പിക്കാന്‍ തന്ന കാശാ…. ഒരെന്‍ക്വെയറിയ്ക്കുപോയപ്പം അതിലേ ഒന്നു കേറിയാരുന്നു. ‘

ഞാന്‍ ആ കാശു യാന്ത്രികമായി വാങ്ങി. എന്റെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞു പോയി. മകനേ

ലക്ഷ്യത്തിലെത്തിക്കാന്‍ പാടുപെടുന്ന എന്റെ അമ്മ. എന്റെ കണ്ണുനീര്‍ രാമേട്ടന്‍ കണ്ടു.

‘ നീ എന്തിനാടാ കരയുന്നത്… അവള്‍ക്കിപ്പം വെല്യ കൊഴപ്പമൊന്നുമില്ല… പഴേപോലെ ജോലി ചെയ്യാന്‍ വയ്യെന്നേയൊള്ളു….. പിന്നെ ഇതും കേട്ടോണ്ടു നീ അങ്ങോട്ടോടി ചെല്ലണ്ടാന്നും പറഞ്ഞു…. നിന്റെ പരീക്ഷയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ചെന്നാ മതിയെന്നാ അവളു പറഞ്ഞത്….’

കരയാതെ എന്റെ കണ്ണില്‍ നിന്നും കണ്ണീര്‍തുള്ളികള്‍ ഒഴുകി. തുടക്കാന്‍ അഭിമാനം

അനുവദിക്കുന്നില്ല. കണ്ടു നിന്ന എളേമ്മയും അഭിരാമിയും അടുക്കളയിലേയ്ക്കുകേറിപ്പോയി. കല എന്നേ ദൈന്യതയോടെ നോക്കി.

‘ എന്നാലും എന്റെ അമ്മ….’ ഞാന്‍ വിതുമ്പിപ്പോയി.

‘ ഹ… നീ ഒരാണല്ലേടാ… പിന്നെ.. അഭിമാനമൊള്ള ആണുങ്ങള്‍ക്കേ ഇങ്ങനെയൊക്കെ

തോന്നത്തൊള്ളു…. നിന്റെ അഛന്റെ അതേ അഭിമാനാ നെനക്കും…. ഒരു പൈസ കൈക്കൂലി വാങ്ങത്തില്ലാരുന്നു അവന്‍….. അവന്റെ ആ സത്യസന്ധതേം… അഭിമാനോം ഒക്കെയാ… അവനു വിനയായതും… ങാ അതൊക്കെ പഴയ കഥ….. നീ പോയി വല്ലോം പഠിക്കാന്‍ നോക്ക്….’

ഞാന്‍ കണ്ണു തുടച്ചുകൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു നടന്നു.

‘ ങാ… പിന്നെയേ… നെനക്കു പഠിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ഒരു മേശ ഏര്‍പ്പാടാക്കീട്ടൊണ്ട്….ബാലന്‍

പിള്ളേടേ ചായക്കടേലെയാ… അയാള്‍ടെ കട പൂട്ടിപ്പോയതുകൊണ്ട്… എല്ലാം ദ്രവിച്ചു

പോകുകാ… ചായിപ്പിലൊരെണ്ണം വേണമല്ലോ….അതുകൊണ്ട് ചില്ലറ കൊടുത്ത് ഞാനതങ്ങു

വാങ്ങി…. ആ വേലായുധന്‍ പിടിവണ്ടിയേ കൊണ്ടുവരുമ്പം ഒന്നു താങ്ങി എറക്കിയേക്കണം….
അമ്മേ…നാരായണാ….’

രാമേട്ടന്‍ അകത്തേയ്ക്കുകയറിപ്പോയി. ഞാന്‍ ചായിപ്പില്‍ ചെന്നിരുന്നു. കുറേ കരഞ്ഞു, എന്റെ അമ്മയുടെ കഷ്ടപ്പാടുകള്‍ ഓര്‍ത്ത്. ഇങ്ങനെ ഞാനെന്തിനു പോലീസാകണം. വല്ല

കൂലിവേലക്കും പോയാല്‍ മതിയായിരുന്നു.

കലമോള്‍ മാത്രം വാതില്‍ക്കല്‍ നിന്ന് എന്റെ നിശബ്ദമായ കരച്ചില്‍ കണ്ടു നിന്നു. അവള്‍

വിചാരിച്ചു കാണും ഇത്രയും വളര്‍ന്ന ഞാന്‍ വെറും ഒരു മണുക്കൂസാണെന്ന്. അന്നു സന്ധ്യക്ക് മേശ എത്തി. രണ്ടു വലിപ്പുകളുള്ള ഒരു പഴയ മേശ. അതോടെ എനിക്കു പുസ്തകങ്ങള്‍ വെക്കാനും ഇരുന്നു പഠിക്കുവാനും അല്പം സൗകര്യം കിട്ടി.

കൂട്ടരേ..\…സ്ത്രീ ജനങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ്‌ ..90% സ്ത്രീജനങ്ങളും നേരേ വാ.നേരേ പോ..വിഭാഗത്തിലാണെന്നതില്‍ സംശയമേ വേണ്ട..സാഹചര്യമാണ്‌ മനുഷ്യനെ മാറ്റുന്നത്.എല്ലാറ്റിലും എന്നപോലെ…നമ്മുടെ സുമുഖികളും സുശീലകളുമായ ചുന്തരിമാരെപ്പറ്റി വികലമായ ചിന്താഗതി വായിക്കുന്ന ഇളം മനസ്സുകള്‍ക്കുണ്ടാകരുതല്ലോ.ലൈംഗികസാഹിത്യം വായിച്ച ഉറ്റന്‍ കാണുന്ന പെണ്ണുങ്ങള്‍ മുഴുവനും അങ്ങനെയെന്നു കരുതി അവര്‍ക്ക് പിന്നാലെ പോയാല്‍ എല്ല് വെള്ളമാകും ഓര്‍മ്മവേണം! വായിച്ച ഓരോരുത്തര്‍ക്കും നന്ദി.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Most Liked Posts