ആദിത്യനും ചേച്ചിയും കൂടി ആ ഒരു രാത്രിയിൽ

ആദിത്യനും ചേച്ചിയും കൂടി ആ ഒരു രാത്രിയിൽ

“പുഷ്പകജീവിതവാടിയിലെ..ഒരപ്സരസുന്ദരിയാണനീഷ്യ!
ഒരപ്സരസുന്ദരിയാണനീഷ്യ…അനീഷ്യ…!”

ജിജോപ്പൻ മേശയിൽ താളം പിടിച്ച് പാടി!

ചെമ്പിച്ച മുടിയും സിന്ദൂരത്തിന്റെ ഗോപിപ്പൊട്ടും കൈയ്യിൽ വെള്ളികാപ്പും ഒരു കാതിൽ കടുക്കനും ഒക്കെ ആയി തൊട്ട് അപ്പുറത്തെ മേശ തുടച്ച് കൊണ്ട് നിന്ന ഗോതമ്പിന്റെ നിറമുള്ള സുന്ദരനായ തെലുങ്കൻ പയ്യൻ തന്നിൽ ഉണ്ടായ അതിശക്തമായ ഞെട്ടൽ പെട്ടന്ന് മറച്ച് കൊണ്ട് കടക്കണ്ണാൽ ജിജോയെ ശ്രദ്ധിച്ച് കൊണ്ട് തന്റെ ജോലിയിൽ വ്യാപൃതനായി!

“ഇതെന്താ ഇച്ചായാ.. ഗാനമേളയോ..? നിങ്ങളൊന്നുവല്ലേ ഒരു നേതാവല്ലേ…?

കൂടെയിരുന്ന ഖദർധാരി ആന്റോ ജിജോപ്പനെ ശാസിച്ചു!

“പിന്നേ… ആന്ധ്രേടിങ്ങേക്കോണിലെ കുഗ്രാമത്തിലെ ചായക്കടേലല്ലേ മലയോരകോങ്ക്രസുനേതാവ്! ഒഞ്ഞു പോടാപ്പാ!

ഇതു ഗാനമേളയോ?
ബ്ലഡീ കണ്ട്രീപീപ്പിൾ…
ഇതു ഗാനമേളയല്ലാന്റപ്പാ!”

ആന്റപ്പനോട് ഇത് പറഞ്ഞിട്ട് ജിജോ തുടർന്നു…..

“ഞാമ്പറഞ്ഞതാ ഏതേലും ടൌണായിട്ട് വല്ല വല്യ ഹോട്ടലിലുങ്കേറാന്ന്!
നീയീ പാണ്ടിയെ പറഞ്ഞുമൻസിലാക്കി രണ്ടിഡലീം ചായേമൊന്നു വാങ്ങിക്കേ കാണട്ടെ മിടുക്ക്!
വല്ല ബോധോമൊള്ളോരൊള്ളടത്താരുന്നേ ലിജോച്ചായനിങ്ക്ളീഷി ഓർഡർ ചെയ്തേനേ… ഇനി അനുഭവിക്ക്..!”

ജിജോപ്പന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് നിന്ന തെലുങ്കനിൽ നിന്നും അറിയാതെ ഒരു ആശ്വാസ നെടുവീർപ്പ് ഉയർന്നു!

അവൻ ഓർഡർ എടുക്കാൻ അവരുടെ ടേബിളിലേയ്ക്ക് ചെന്നു…

“വേദനതിങ്ങും സമൂഹത്തി നിന്നുഞാൻ വേരോടെ മാന്തിപ്പറിച്ചതാണിക്കത”

ജിജോപ്പൻ വീണ്ടും മേശയിൽ താളംപിടിച്ച് പാട്ട് തുടർന്നിട്ട് ആന്റോയെ നോക്കി..
“വായുമ്പൊളിച്ചിരിക്കാണ്ടു സിമ്പലടിക്കടാ മൈരേ…!”

നാലുപേരും ചിരിച്ചു… ജിജോ എഴുന്നേറ്റു…

“പൊങ്കലോ മൈരോ ഒക്കെയാ ഇവിടെ!
വല്ലിഡ്ഡലിയോ ദോശയോ കിട്ടുവേന്നു എങ്ങനേലും ചോദിച്ചു നോക്ക്.. ഈ പട്ടിക്കാട്ടിലിങ്ക്ളീഷു പറഞ്ഞാലും മനസ്സിലാവുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല!
ഞാനൊന്നു മുള്ളിയേച്ചു വരട്ടെ…. നീ അങ്ങു പറഞ്ഞു വാങ്ങിക്കോ…

ജിജോപ്പൻ ലിജോയെ തെലുങ്കൻ കാണാതെ കണ്ണ് ഇറുക്കി കാട്ടിയിട്ട് പുറത്തേയ്ക്ക് പോയി..

അപ്പച്ചന്റെ ഓർമ്മദിവസത്തിന് സെലിനും കുട്ടികളും ആയി കോട്ടയത്തിന് വന്നതാണ് വറീച്ചൻ!

വെക്കേഷൻ ആണ് സെലിനും കുട്ടികളും ഇനി രണ്ട് മാസം കോട്ടയത്ത് വീട്ടിൽ ആണ് വറീച്ചൻ പതിനഞ്ച് ദിവസത്തെ അവധിക്ക് ശേഷം തിരുവനന്തപുരത്തിന് മടങ്ങും!

അപ്പോൾ ജിജോ ഒപ്പിച്ച കോളാണ് ഇത്!

പാലായിലെ ഒരു ഹോളോബ്രിക്സ് കമ്പനിയിൽ നടന്ന അപകടത്തിൽ ആന്ധ്രസ്വദേശി ആയ തൊഴിലാളി മരിച്ചു!

ആ മൃതദേഹം ബന്ധുക്കളെ ഏൽപ്പിക്കാൻ പോന്നിട്ട് ശവദാഹവും കൂടിയിട്ട് ഉള്ള മടക്കം ആണ് ഇത്!

പാലായിലെ വലിയ ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ വകയാണ് കമ്പനി!
അപകടത്തിൽ മരണം ഈ ഒന്നേ ഉണ്ടായുള്ളു!
ആ വലിയ ഫാമിലിയുടെ സപ്പോർട്ട് നേടുക എന്ന ജിജോപ്പന്റെ രാഷ്ട്രീയ തന്ത്രമാണ് ഈ അകമ്പടി!

പാർട്ടിയിലെ ഭൂരിഭാഗവും ജിജോപ്പനെ പോലെ ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസം ഉള്ളവരും കറിയാച്ചന്റെ പോലുള്ള ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷ സംസാരിക്കുന്നവരും ആണ്!

അറിവുള്ള ഒരുത്തനെ കൂടെ കൂട്ടത്തിൽ കൂട്ടാം എന്ന് വച്ചാൽ അവൻ ജിജോപ്പനിട്ട് പണി കൊടുത്ത് ആളാവും!

മലയോരകോൺഗ്രസിന്റെ പ്രഖ്യാപിത അടിസ്ഥാനനയം തന്നെ വളരുംതോറും പിളരുക പിളരുംതോറും വളരുക എന്നതാണല്ലോ!

അപ്പോൾ ആണ് കാലക്കേടുകാരൻ വറീച്ചൻ ജിജോപ്പന്റെ വായിൽ ചെന്ന് പെട്ടത്!!
അപ്പോൾ വിശ്വസ്തരായ ആന്റോയേയും ജോബിനേയും കൂട്ടി അനുയാത്ര ഈ നാൽവർ സംഘം ആയി!

“ഇതെന്തു മുള്ളാരുന്നെടാ? മണിക്കൂറൊന്നായല്ലോ പോയിട്ട്?”
വഴിയിൽ ഇറങ്ങി മൂത്രമൊഴിച്ച് വന്ന ജിജോയെ നോക്കി ലിജോ ചോദിച്ചു!

“ഫോണിലാർന്നു! ജോച്ചായനാ വിളിച്ചേ! പാർലമെന്റ് സമ്മേളനവല്ലേ പുള്ളിയിപ്പ ഡെല്ലീലാ!
ഇവിടം നല്ല ഒതുങ്ങിയ പ്രദേശാണല്ലോ…
കഴിച്ചിട്ട് വണ്ടിയേലിരുന്നൊരര മണിക്കൂർ മയങ്ങീട്ടു പോയാമതി!”

ജിജോ ഇത് പറയുമ്പോഴും കടയിലെ ആ തെലുങ്കൻ ചുറ്റിപ്പറ്റി അവരുടെ മേശയുടെ പരിസരത്ത് തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു!

“ഹോ! ഒന്ന് പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കാമ്പെട്ട പാട്! ചായേമിഡലീമൊക്കെ തെലുങ്കിലും ചായേം ഇഡ്ഡലീം തന്നാ ജിജോച്ചായാ! പാവം അതറിയാഞ്ഞല്ലേ ഓടി രക്ഷപെട്ടത്…?”

ആന്റോ ജിജോപ്പനെ കളിയാക്കി!

കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് കടയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി വണ്ടിയ്ക്ക് നേരേ നടക്കുമ്പോൾ ജിജോ ചോദിച്ചു…

“ലിജോച്ചായാ… ആ സപ്ലയറെ കണ്ടിട്ട് അച്ചായനെന്തു തോന്നുന്നു…”

“ഒരു ചെറിയ മലയാളിലുക്ക്! പക്ഷേയല്ല! നമ്മളീ പറഞ്ഞതൊന്നും മനസ്സിലായിട്ടില്ല!”

ജിജോയുടെ ചോദ്യത്തിന് ലിജോ മറുപടി പറഞ്ഞപ്പോൾ ലിജോയുടെ വെള്ള ഫോർച്ച്യൂണറിലേയ്ക്ക് കയറി ഡോർ അടച്ച് കൊണ്ട് ജിജോ ചിരിച്ചു!

അവൻ ആദിത്യൻ!
പന്തളം സ്വദേശി!
ഓറഞ്ചും ബുള്ളറ്റും ബംഗാളിയും കഴിഞ്ഞാൽ കേരളത്തിന്റെ നിരത്തുകൾ കൈയ്യടക്കിയ ബി-ടെക്ക് കാരിൽ ഒരുവൻ!

“ആ തെണ്ടി…അവൻ മലയാളിയോ? എന്നിട്ടാണോ അവനെന്നെയിട്ടീ കൊരങ്ങുകളിപ്പിച്ചേ…?”

ആന്റപ്പൻ ചൂടായി!

“എൻജിനീയർ…! ഈ ഗ്രാമത്തിൽ ചായക്കടപ്പണി?”

വറീച്ചൻ സംശയഭാവത്തിൽ ജിജോയെ നോക്കി…

“നാടുവിട്ടതാ… എന്താ കാരണമെന്ന് വീട്ടുകാർക്കോ നാട്ടുകാർക്കോ കൂട്ടുകാർക്കോ ആർക്കും ഇന്നും അറിയില്ല!
വർഷം ഒന്നായി!

അനീഷ്യ ഇവന്റെ പെങ്ങളാ! അതല്ലേ ഞാനാ പാട്ടു പാടിയേ…
അതു കേട്ടപ്പ അവൻ ഞെട്ടിയയാ ഞെട്ടലു കണ്ടോ! കഴുവേറിയതു വിദഗ്ധമായി മറച്ചു!”

“നിനക്കെങ്ങനാ ഇവനെ അറിയാവുന്നേ…? പാർട്ടിക്കണക്ഷനാണോ? നിന്നെയവനു മനസ്സിലായുമില്ലല്ലോ?”

ജിജോ പറഞ്ഞപ്പോൾ ലിജോ ചോദിച്ചു…. ജിജോപ്പൻ തുടർന്നു….
“ശ്രീക്കുട്ടീടെ കൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്ന, അവളുടെ ഏറ്റവുമടുത്ത കൂട്ടുകാരിയാ ഈ അനീഷ്യ!

ഇവഞ്ചാടിപ്പോന്നുകഴിഞ്ഞാ അവക്കാ ജോലി കിട്ടുന്നേ…
ഞങ്ങളും ഇവന്റെ ഫോട്ടോകളേ കണ്ടിട്ടുള്ളു!

അവന്റെ ആ മുടി നിറോമ്മാറ്റി ഹെയർസ്റ്റെലുമ്മാറ്റിയാലും ആ കണ്ണിനടീലെ കുരുമുളകു പോലൊള്ളയാ മറുക്!
അതാ സംശയം തോന്നിയേ…
അനീഷ്യക്കും ഇതേ മറുകുണ്ട്!

പാവാ പെണ്ണിനു കണ്ണീരൊഴിഞ്ഞൊരു ദിവസമില്ല! ആകെയൊള്ളൊരു കുഞ്ഞാങ്ങളയല്ലേ!
സംശയന്തീർക്കാൻ ഞാനൊന്നു കൊളുത്തിട്ടു നോക്കിയതാ ആ പാട്ട്! അതേറ്റു!
സാംബന്റെ കഥേലുള്ള അവന്റപ്പന്റെ ഭ്രാന്താ മോൾ അനീഷ്യ ആയത്!”

“ജോബിനേ നീയൊറങ്ങിക്കോ ഞങ്ങളു രണ്ടെണ്ണം വീശാമ്പോവാ… ഇവിടൽപ്പം താമസോണ്ട്!
ഒന്നുകൊടുത്താ കഴുവേറിയേം കൊണ്ടുവേണമ്പോകാൻ!”

“നീയെന്തുചെയ്യാനാ പോണേ…? അവനോടൊന്നുമ്മിണ്ടീമില്ല?”

ജിജോ പറഞ്ഞപ്പോൾ വറീച്ചൻ ചോദിച്ചു!

“എന്റെ വറീച്ചായാ നിങ്ങക്കീ വിദ്യാഭ്യാസമൊണ്ടന്നേയൊള്ളു വെറുമ്പൊട്ടനാ അല്ലേ?

കിന്റലുചാക്കു പോലത്തെ ആ തെലുങ്കമ്മാരെ കണ്ടില്ലേ? നല്ലതല്ലു പാലായി കിട്ടുവല്ലോ പിന്നിവിടുന്നു വാങ്ങണോ?

എനിക്കവനെ മനസ്സിലായീന്നവനു പിടികിട്ടിയാ അവൻ മുങ്ങും! ഏതു ഭാഷേലീ മൈരമ്മാരെ നമ്മളു കാര്യമ്പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കും?.
അവൻ പറയുന്നകേട്ടവരു നമ്മളെ എടുത്തിട്ടു ചാമ്പില്ലേ?”

“പിന്നെന്താ നിന്റെ പ്ലാൻ…?”

“അതല്ലേ ഞാഞ്ചായ കുടിക്കാൻ വരാന്താമസിച്ചേ!
ആ പി. ഏ യെ വിളിച്ചപ്പ ജോച്ചായനെ ഭാഗ്യത്തിനു ലൈനിക്കിട്ടി!
ഞാൻ വിവരങ്ങൾ ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞു. അങ്ങേരിവടത്തെ എംപിയെ കോണ്ടാക്ട് ചെയ്ത് തെലുങ്കുദേശോ ഏതോ കോപ്പിന്റെ ഇവിടത്തെ ഇംഗ്ലീഷറിയാവുന്ന നേതാക്കളെ ഉടനെ ഈ വണ്ടി നോക്കി ഇങ്ങോട്ടു വിടും!
അവരു വന്നവരോടു കാര്യം പറഞ്ഞേച്ചവരുമായി വേണമവനെ പൊക്കാൻ!”

ജിജോ പറഞ്ഞ് തീർന്നില്ല മൂന്ന് സൂമോ പാഞ്ഞ് വന്ന് ഫോർച്ച്യൂണറിന് മുന്നിലും പിന്നിലും പെട്ടയ്ക്കുമായി നിന്ന് കടാമുട്ടന്മാർ പടപടാ ചാടിയിറങ്ങി വണ്ടി വളഞ്ഞു!
“ജോബിനുമാന്റോയൂടവൻ സംശയന്തോന്നി മുങ്ങാതെ നോക്കടാ…?”

ജിജോ വിളിച്ച് പറഞ്ഞു!

തെലുങ്ക് എംപിയുടെ ആൾക്കാരിൽ നേതാവ് എന്ന് തോന്നിയവനോട് ലിജോ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞ് ജിജോപ്പൻ നേതാവിനെ പരിചയപ്പെടുത്തി!

“മോനിങ്ങു വന്നേടാ കുട്ടാ… അച്ചായഞ്ചോതിക്കട്ടെ…”

എല്ലാവരുമായി ചായക്കടയിലേയ്ക്ക് കയറി ചെന്ന ജിജോപ്പൻ ഒരു മേശയിൽ പാതി കയറി ഇരുന്ന് ആദിത്യനെ മാടി വിളിച്ചു!

തെലുങ്കന് എങ്ങനെ മലയാഭാഷ മനസ്സിലാകാൻ!

ഒന്നും മനസ്സിലാകാത്ത മട്ടിൽ പകച്ച ആദിത്യൻ തന്നെ മാടി വിളിച്ചത് കണ്ട് ജിജോപ്പന്റെ അടുത്തേക്ക് ഭയപ്പാടോടെ ചെന്നു.

അവിടുത്തെ എന്തിനും മടിക്കാത്ത ഗുണ്ടാപ്പട ആണ് ചുറ്റിനും!

“ഠപ്പേ…..”

പടക്കം പൊട്ടുന്ന ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു!

ഒപ്പം കവിള് പൊത്തിയ ആദിത്യന്റെ “അമ്മേ…” എന്നുള്ള ആർത്തനാദവും!

“അപ്പ സുച്ചു മാറിപ്പോയില്ല! മലയാളന്തന്നെ ഓണായല്ലോ…? ഇനി മക്കളുപറ നമ്മക്കു വീട്ടിപ്പോവാം?”

“വീടോ… ?ഏതുവീടാരുടെവീട്.. ?നിങ്ങളാരാ?”

ജിജോയുടെ ചോദ്യത്തിന് പകപ്പോടെ ആദിത്യൻ തിരിച്ച് ചോദിച്ചു!

“നിങ്ങളാരാന്ന ചോദ്യം ഞായം!
ഏതു വീടന്നൊക്കെ ചോയിച്ചാ ഭാഷ മാറ്റിയപോലാ വീടിന്റെ സുച്ചൂടെ ഓണാക്കണ്ടിവരും!

നിന്റെ ചേച്ചി അനീഷ്യയിപ്പ പന്തളത്തല്ല!
ജോലീമായി പാലായിലൊണ്ട് ജോലി എന്റെ ഭാര്യയോടൊപ്പം!
ഞാനവളെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു നിന്നേങ്കൊണ്ടിന്നു രാത്രി എത്തിക്കോളാമെന്ന്!”

“ഞാഞ്ചാവത്തേയൊള്ളു! എനിക്ക്…. എനിക്കങ്ങോട്ടു വരാനാവില്ലതാ… എന്നെ നിർബദ്ധിക്കരുത്….”

ഇരു കരങ്ങളാലും മുഖവും പൊത്തി നിന്ന ആദിത്യൻ മുളംതണ്ട് ചീന്തുംപോലെ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു!

“ആദീ..ന്റെ മോനേ….”
വിങ്ങിപ്പൊട്ടിയ ആ പെൺസ്വരം കേട്ടതും ആദിത്യൻ ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചത് പോലെ ചുറ്റും പകച്ച് നോക്കി… തന്റെ… തന്റെ ചേച്ചിയുടെ സ്വരം!

ജിജോപ്പൻ ഫോൺ ആദിയുടെ നേർക്ക് തിരിച്ചു! കരഞ്ഞ് കലങ്ങി യാചനയോടെ ഉള്ള അനീഷ്യയുടെ മുഖം സ്ക്രീനിൽ കണ്ടതും ആദിത്യൻ വീണ്ടും കരഞ്ഞ് മുഖവും പൊത്തി തിരിഞ്ഞ് നിന്നു…!

“കണ്ടല്ലോ…? ചേച്ചീമ്മോനൂടിനിയൊക്കെയങ്ങു വന്നിട്ട്..!”

അനീഷ്യയോട് പറഞ്ഞിട്ട് ജിജോപ്പൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു!

അപ്പോൾ ചായക്കടയിലേയ്ക്ക് ചന്ദനക്കുറി തൊട്ട മെല്ലിച്ച ഒരു വൃദ്ധൻ വെപ്രാളത്തോടെ കയറി വന്നു….

“എന്താ…? എന്താ ഗോപീയിതൊക്കെ…?”

ഗുണ്ടാപ്പടയുടെ നടുവിൽ കരഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന ആദിത്യനോട് അദ്ദേഹം അങ്കലാപ്പിൽ ചോദിച്ചു!

“ങേ…? ഗോപിയോ..? ഇവനോ…? ആട്ടെ അങ്ങാരാണാവോ..?”

മലയാളത്തിൽ ആദിത്യനെ ഗോപി എന്ന് സംബോധന ചെയ്ത് വെപ്രാളപ്പെട്ട് ചോദിച്ച വൃദ്ധനോട് ജിജോപ്പൻ തിരിഞ്ഞ് ചോദിച്ചു!

ഞാൻ കേശവൻ… കണ്ണൂരുകാരനാ… എന്റെയായീ കട! സാറൊക്കെയാരാ… എന്താ ഗോപീമായി…?”

“ഹഹഹഹഹഹഹഹ”

അട്ടഹസിച്ചുള്ള ചിരിക്കിടയിൽ കേശവേട്ടൻ പേടിക്കേണ്ട ഞങ്ങൾ ഇവന്റെ ബന്ധുക്കൾ ആണ് എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് നിർത്താനാവാത്ത ചിരിയോടെ തുടർന്നു!

“ഈ പ്രപഞ്ചത്തിലെവിടെച്ചെന്നാലുമവിടൊരു ചായപ്പീടികേമായൊരു മലയാളി കേശവേട്ടനോ നാരായണേട്ടനോ കാണുമെന്നതപ്പ സത്യന്തന്നാ അല്ലേ?
ആ നീലസ്ട്രോക്ക് ചന്ദ്രനി ചെന്നപ്പ കണാരേട്ടന്റെ ചായക്കടേന്നു ചായേം ബോണ്ടേം തിന്നിട്ടാ പോന്നേന്നു പറഞ്ഞതു നേരാരുന്നെന്നിപ്പ ബോദ്ധ്യായി”

“തമാശിച്ചു നിന്റെ പൊതുവിജ്ഞാനം വിളമ്പി നാറ്റിക്കാതെ കാര്യമ്പറയെടാ ജിജോ..”

വറീച്ചൻ ജിജോയെ ശാസിച്ചു!

“കേശവേട്ടാ ഇവൻ ഗോപിയല്ല ആദിത്യൻ! പന്തളത്തുള്ള എൻജിനീയർ ആദിത്യനാ കേശവേട്ടന്റെ ചായയടിക്കാരൻ ഈ ഗോപി! ഇവനീ ഒളിച്ചോടാനുള്ള കാരണമിന്നേവരെ നാട്ടാർക്കും വീട്ടാർക്കും ആർക്കും പിടികിട്ടീട്ടുമില്ല!”

ജിജോ പറഞ്ഞത് കേട്ട കേശവേട്ടൻ ഇടിവെട്ട് ഏറ്റത് പോലെ ആദിത്യനെ നോക്കി. അവൻ മുഖം കുനിച്ചു!
പിന്നെ എല്ലാം പെട്ടന്ന് ആയിരുന്നു! ആ നിന്ന വേഷത്തിൽ തന്നെ ആദിത്യനെ ഫോർച്ച്യൂണറിൽ കയറ്റി!
ആ ഗുണ്ടാപ്പടയുടെ മുന്നിൽ എതിർത്തിട്ട് കാര്യമില്ലെന്ന് അറിയാവുന്ന ആദിത്യൻ നിസ്സഹായനായി അനുസരിച്ചു!

മടക്ക യാത്രയിൽ വിജയവാഡയും കഴിഞ്ഞ് നാല് മണിക്കൂർ പിന്നിട്ടപ്പോൾ ആണ് കാലത്ത് ഇവർ ആദിത്യന്റെ ചായക്കടയിൽ പ്രഭാതഭക്ഷണത്തിനായി നിർത്തുന്നത്!

ജിജോപ്പനും തെലുങ്കർക്കും ഇടയിൽ കേശവേട്ടൻ ദ്വിഭാഷി ആയി!
ആദ്യം എംപിയെ ഭയന്ന് ഒരു രീതിയിലും സമ്മതിച്ചില്ല എങ്കിലും അവസാനം രണ്ട് എംപിമാരും അറിയില്ല എന്ന ജിജോപ്പന്റെ ഉറപ്പിൽ തെലുങ്കർ മുപ്പത് കിലോമീറ്റർ അപ്പുറത്തുള്ള ടൌൺ വരെ എത്തി ഈ സന്തോഷം ഒന്ന് ആഘോഷിക്കാം എന്ന് ഒരു വിധത്തിൽ സമ്മതിച്ചു!

ആന്റോയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ബാറിൽ അണികളും സ്പെഷ്യൽ മുറിയിൽ നേതാക്കളും ഒത്ത് കൂടി!
ആന്റോയും ജോബിനും മദ്യപിക്കില്ല!

അവർ ഒത്ത് കൂടിയ മുറിയിൽ വച്ച് ആദിത്യൻ കുളി കഴിഞ്ഞ് ജോബിൻ വാങ്ങി വന്ന പാന്റും ഷർട്ടും ധരിച്ച് മിടുക്കനായി!

തെലുങ്ക് നേതാക്കൾക്കും അണികൾക്കും വീണ്ടും നന്ദി പറഞ്ഞ് സംഘം പത്ത് മണിയോടെ വീണ്ടും യാത്രയായി!

ജോബിൻ വണ്ടി എടുത്തു. ആന്റോ മുന്നിലും പിൽസീറ്റിൽ ജിജോയുടെയും ലിജോയുടെയും മദ്ധ്യേ ആദിത്യനും ആയി ഫോർച്ച്യൂണർ കുതിച്ച് പാഞ്ഞു….

“ചേച്ചിയെ ഒന്നു വിളിക്കുന്നോടാ…? ആ പാവന്നിന്നേങ്കാത്തിരിക്കുവാ..”
ജിജോ ആദിത്യനോടു ചോദിച്ചപ്പോൾ വറീച്ചൻ വിലക്കി…

“വേണ്ടിപ്പ ആരേം വിളിക്കണ്ട! അവനാദ്യമെല്ലാമായൊന്നു പൊരുത്തപ്പെടട്ടെ!”

ആരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല! ആന്റോ നേരത്തേ കണ്ണടച്ച് കഴിഞ്ഞിരുന്നു…
ഉച്ചയൂണിന് ശേഷം അവനാണ് വണ്ടി ഓടിക്കേണ്ടത്…
അത്യാവശ്യം നന്നായി കഴിച്ചിരുന്ന ജിജോയും ലിജോയും പതിയെ ഉറക്കത്തിലേയ്ക്ക് വഴുതി വീണു….

നേർത്ത ശബ്ദത്തിൽ ഒഴുകി എത്തുന്ന ഗസലിന്റെ സുഖലഹരിയിൽ ഫോർച്ച്യൂണർ എൺപത് തൊണ്ണൂറിൽ കുതിച്ച് പാഞ്ഞു….

മുന്നോട്ട് ഇമചിമ്മാത്ത കണ്ണുകളുമായി ഒരുതരം മരവിപ്പിൽ തുറിച്ചിരുന്ന ആദിത്യന് പിന്നിലേക്ക് വളരെ വേഗതയിൽ ആന്ധ്രയുടെ മണ്ണ് ഓടി ഒളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു…

രണ്ട് നുണക്കുഴികൾ മനസ്സിൽ നീറ്റലോടെ തെളിയുന്നു…

റുബി… റൂബി ചെറിയാൻ! ആദിത്യന്റെ പെണ്ണ്!

ആദിത്യൻ ഒരുതരം ആത്മനിന്ദയോടെ ഓർത്തു!
റൂബി…! പേരിനെ അന്വർത്വമാക്കുന്ന രത്നം!
താൻ തേനിയിൽ ബിടെക്ക് നാലാം വർഷം പഠിക്കുമ്പോൾ ആണ് പേടിച്ചരണ്ട പരൽമീൻ മിഴികളോടെ നവാഗത വിദ്യാർത്ഥിനിയായി ഒരു പൂക്കാലം പോലെ അവൾ അവിടെ എത്തുന്നത്!

അഞ്ചരയടി പൊക്കം നന്നായി വെളുത്ത നിറം പുറത്തിന് പാതിവരെ ഇറക്കത്തിൽ നല്ല സമൃദ്ധമായ കോലൻ മുടി!
കടഞ്ഞ് എടുത്തത് പോലുള്ള ആകാരവടിവ്.
നീണ്ട മുഖം!
കസ്തൂരി മഞ്ഞളിന്റെ ഓറഞ്ച് കലർന്ന മഞ്ഞ ചുരിദാറും ചുവപ്പ് ലെഗിൻസും വേഷം!

ആദ്യം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ഒരു മിന്നലോടെ അവൾ ഒന്ന് നോക്കി!
ആ നോട്ടം എന്റെ കരളിൽ ആണ് കൊരുത്തത്!

അൽപ്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ടത് ഒരുപറ്റം കാർണവന്മാരുടെയും കാർന്നോത്തികളുടെയും നടുവിൽ പേടിച്ചരണ്ട് നിൽക്കുന്ന അവളെ ആണ്!

“മക്കളു പോയിനെടാ പിള്ളാരേ… ഇതപ്പാപ്പനൊള്ള മൊതലാ.. വിട്ടുപിടി..”

ഞാൻ ചെന്ന് അവളുടെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ചു…
ഒരു പൂങ്കുലയിൽ… ഒരു പഞ്ഞിക്കെട്ടിൽ പിടിച്ച മാർദ്ദവം!

എന്റെ കരതലത്തിൽ ആ പൂംകൈ അമർന്നതും കണ്ണുകളിൽ ഒരു മിന്നലോടെ ഒരു വിറയൽ അവളിലൂടെ കടന്ന് പോയത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു…
പക്ഷേ അവൾ കൈ വലിച്ചില്ല!

ആ കൈയ്യിൽ പിടിച്ച് കൊണ്ട് ഞാൻ ആ വലയത്തിന് പുറത്ത് കടന്ന് കാന്റീൻ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു…

“ആദിയപ്പാപ്പങ്കീ ജയ്..!
അപ്പാപ്പന്റമ്മായി കീ ജേ….!!”

പിന്നിൽ തലതെറിച്ച വാനരക്കൂട്ടത്തിന്റെ കോറസ്സ് ഉയർന്നു!

ചമ്മി നാശമായ രക്തം തൊട്ടെടുക്കാവുന്ന മുഖവുമായി ആണെങ്കിലും എന്റെ കൈയ്യിൽ നിന്ന് കൈ വിടുവിക്കാൻ ശ്രമിക്കാതെ പിന്നാലെ അവളും!

കാന്റീനിൽ ചെന്ന് അവളെ കസേരയിൽ ഇരുത്തിയിട്ടാണ് ഞാൻ ആ കൈയ്യിൽ നിന്ന് കൈ വിട്ട് അവൾക്ക് എതിരെ ഉള്ള കസേരയിൽ ഇരുന്നത്!

“സഞ്ചുവേട്ടാ രണ്ടു ഫ്രഷ്ലൈം ഐസിത്തിരി കൂട്ടിയിട്ടോ കത്തിനിക്കുന്നയാ തീയൊന്നു കെടട്ടെ”

ഞാൻ ഉറക്കെ വിളിച്ച് പറഞ്ഞപ്പോൾ ആ പൂംകവിളിൽ നാണത്തിന്റെ നുണക്കുഴികൾ തെളിഞ്ഞു…

ഞാൻ കൈകൾ കെട്ടി മേശയിലേയ്ക്ക് വച്ച് ആ മുഖത്തേയ്ക്ക് ഉറ്റ് നോക്കി ഇരുന്നു….

എന്റെ ആ തുറിച്ചുനോട്ടം നേരിടാനാവാതെ നാണിച്ച മുഖം താഴ്ത്തി അവൾ മധുരനാദത്തിൽ പതിയെ പറഞ്ഞു…..

“ഛേ… ആ മുണ്ടുതാത്തിട്ടിരിയച്ചാച്ചാ! ആൾക്കാരു നോക്കുന്നു…”
പരസ്പരം ആദ്യമായി കാണുന്ന തമ്മിൽ പേരുപോലും അറിയാത്ത എന്നോട് ഉള്ള അവളുടെ ആദ്യ സംസാരം!
അതും ജന്മാന്തരങ്ങളുടെ ബന്ധം ഉള്ളവരെ പോലെ ആധികാരികമായി അവകാശത്തോടെ….

അതുവരെ മസിലും പെരുപ്പിച്ച് ഇരുന്ന എന്റെ ഗ്യാസ് പോയി! ഞാൻ ചൂളി പെട്ടന്ന് എണീറ്റ് മുണ്ട് താഴ്ത്തി ഇട്ട് ഇരുന്നു!

നവാഗതരെ സ്വീകരിക്കാൻ ആയി എല്ലാവരും കൂടി തിരഞ്ഞെടുത്ത വേഷമാണ് കടുംനീല ഹാഫ് സ്ലീവ് ഷർട്ടും കറുപ്പ് കരയുള്ള ചുവന്ന മുണ്ടും!

അമ്മായിമാരും ഇതേ വേഷം തന്നെയാണ്!
മുണ്ടിന് അടിയിൽ ഓരോ ചുവപ്പ് പാവാടകൾ കൂടി ഉണ്ടെന്ന് മാത്രം!

പേര് റൂബി! റൂബി ചെറിയാൻ!
സ്വദേശം കൊട്ടാരക്കര!
പ്രവാസി ദമ്പതികളുടെ മൂത്ത മകൾ ഒരനിയൻ ഉണ്ട്!

നാരങ്ങാവെള്ളം വന്നു… സ്ട്രോ ഒരു സിപ്പ് വലിച്ചിട്ട് റൂബി നുണക്കുഴി കാട്ടി…

“അച്ചാച്ചനെന്റാങ്ങളേപ്പോലാ കാണാൻ!”

അപ്പോൾ ചുമ്മാതല്ല അതാണ് ആദ്യം കണ്ടപ്പോൾ അവൾ അമ്പരന്ന് നോക്കിയത്!
പിന്നീട് ഫോണിൽ പടം കാട്ടിയപ്പോൾ ഞാനുമായി ഒരു വിദൂരസാമ്യം ഉണ്ട്!

കാന്റീനോട് ചേർന്നുള്ള ഷെഡ്ഡിൽ നിന്ന് ഞാൻ എന്റെ ഡ്യൂക്ക് എടുത്തു…

“കേറ് ഒന്നു കറങ്ങീട്ടുവരാം പിന്നാരും റാഗാൻ വരില്ല!”

അവൾ എന്റെ തോളിൽ പിടിച്ച് ബൈക്കിൽ കയറി ഇരു കൈകളാലും എന്റെ ഇരു തോളിലും പിടിച്ചു…

ആ കാമ്പസാകെ ഞങ്ങൾ ഒന്ന് കറങ്ങി… അന്ന് എന്റെ ബൈക്കിന്റെ പിന്നിൽ കയറിയതാണ് റൂബി!
പിന്നീട് ഒരുത്തനും ആ ബൈക്കിൽ ഇടം കിട്ടിയിട്ടില്ല!

വീട്ടിൽപോക്കും വരവും എല്ലാം ബൈക്കിൽ തന്നെ ആണ്!

അവൾ കൊട്ടാരക്കരയിൽ നിന്നും തിരുവല്ലയിൽ എത്തി നിൽക്കും അവിടെ നിന്ന് ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച്!

എന്റെ പഠനം കഴിഞ്ഞിട്ടും ഞാൻ ആണ് അവളെ കോളജിൽ കൊണ്ട് ചെന്ന് വിടുന്നതും തിരികെ കൊണ്ടുവരുന്നതും!
ഞങ്ങളുടെ പോക്ക് വരവുകൾ ആദ്യം എന്റെ വീട്ടിൽ അറിഞ്ഞു.
പിന്നീട് അവളുടെ വീട്ടിലൂം!

അച്ചനും അമ്മയും ചേച്ചിയും കൂടി ആദ്യം ഒന്ന് ഉപദേശിച്ച് നോക്കി.
മിശ്രവിവാഹത്തിന്റെ വരും വരായ്കകൾ പറഞ്ഞ് പിൻതിരിപ്പിക്കാൻ നോക്കി! അവളെ ഉപദേശിക്കാൻ!

വഴങ്ങില്ല എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അവളെ കൊണ്ട് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞു!

റൂബിയെ കണ്ടതും ഉപദേശി ആകാൻ പാവം അച്ചൻ ഒറ്റയായി!

അമ്മയും ചേച്ചിയും കാലുമാറി ഞങ്ങളുടെ കക്ഷിയായി!

ഇടതുപക്ഷക്കാരനായ ജാതിയും മതവും പോയിട്ട് ദൈവം പോലുമില്ലാത്ത അച്ചന് പിന്നെന്ത് മിശ്രം!

“ആദ്യം മോടെ പഠനം കഴിയണം!
ഇവളുടെ കല്യാണോം കഴിയണം!
വളർത്തി ഇത്രേമാക്കിയ മാതാപിതാക്കളെ ധിക്കരിച്ചാവരുത്!
സമയമെടുത്താലും അവരെ വിശ്വാസത്തിലെടുത്ത് നടത്തി തന്നില്ലെങ്കിലും അവരുടെ മൌനസമ്മതത്തോടെ എങ്കിലും വേണം!”

അച്ചന്റെ ഡിമാന്റുകൾ ഞങ്ങൾ ഇരുവരും അപ്പാടെ അംഗീകരിച്ചു!
അതവിടെ തീർന്നു…!

അവളുടെ വീട്ടിൽ അറിഞ്ഞപ്പോൾ ആണ് ഭൂകമ്പം നടന്നത്!
റൂബി അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ തടങ്കലിൽ ആയി!

അപ്പാപ്പൻ കോളജിൽ പോക്കിനും വരവിനും അകമ്പടി സേവിച്ചു!
വീട്ടിൽ നിന്ന് ആൾ എത്താതെ പുറത്ത് വിടരുത് എന്ന് കോളജ് അധികൃതരെ അറിയിച്ചു!
ഫോൺ പിടിച്ചെടുത്തു!
റൂബി അവസാന വർഷം ആയപ്പോൾ ആണ് ഈ പുകിലുകൾ ഒക്കെ!

ഈ ഒരൊറ്റ കാരണത്താൽ അവളുടെ പപ്പയും മമ്മിയും പ്രവാസജീവിതം അവസാനിപ്പിച്ച് വീട്ടിൽ എത്തി!

പരിചയമില്ലാത്ത ഒരു നന്വർ കണ്ട് ഞാൻ ഇത് ആരെന്ന സന്ദേഹത്തിൽ ഫോൺ എടുത്തു….
മറുതലയ്ക്കൽ റൂബിയുടെ പരിഭ്രാന്ത ശബ്ദം…

“അച്ചാച്ചാ ഞാനിവിടെ പന്തളം സ്റ്റാന്റിലൊണ്ട് വേഗംവാ…”

ഫോൺ കട്ടായി! ടൌണിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഞാൻ അഞ്ച് മിനിട്ട് കൊണ്ട് അവളുടെ അടുത്ത് എത്തി!
“ഇന്നിപ്പ രജിസ്റ്റർമാര്യേജു നടത്തണം!”

എന്നെ കണ്ടതും കല്ലിച്ച മുഖവുമായി കളിപ്പാട്ടത്തിന് വാശി പിടിക്കുന്ന കൊച്ചു കുട്ടിയുടെ മുഖഭാവത്തോടെ റൂബി ശഠിച്ചു!

“എടീ മോളേയിങ്ങനെ ഇടിപിടീന്നു നടത്തുന്ന രജിസ്റ്ററിനൊരു വെലേമില്ല!”

“ആ ഒള്ളവെലമതി! രണ്ടിലാരേലും തള്ളിപ്പറയുംവരെ അതിനു വെലയൊണ്ട്! വേഗാട്ടാരെയാന്നാ വിളി!”

റൂബി ദേഷ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ ഞാൻ പെട്ടന്ന് അവളെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ച് വലിച്ച് കാറിന് അടുത്തേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയി!

“ആദ്യഞ്ഞാനെന്റെ പൊന്നിനെ ഇങ്ങനൊന്നു ശരിക്കു കാണട്ടെ! അതുകഴിഞ്ഞു ബാക്കി”

തണലിൽ കിടന്ന കാറിനോട് ചേർത്ത് റൂബിയെ ഇരുകൈയ്യാലും പിടിച്ച് നേരേ നിർത്തിയിട്ട് ആകെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് ഞാൻ സൂപ്പർ എന്ന് കൈമുദ്ര കാട്ടി!

“ദേഷ്യത്താൽ ചുവന്ന മുഖവുമായി നിന്ന റൂബി മുഖം തിരിച്ചു!

നീലത്തിന്റെ നീല ഒറ്റക്കളർ സാരിയുടെ ബോർഡറുകളും മുന്താണിയും നിറയെ ചെറിയ വെള്ളി മുത്തുകൾ തുന്നി പിടിപ്പിച്ച ചിത്രപ്പണികൾ!

നാലുമണിപ്പൂവിന്റെ നിറത്തിലുള്ള മുട്ടിന് താഴെ വരെ കൈ ഇറക്കമുള്ള ബ്ലൌസിലും സാരിയിലെ അതേ മുത്തുകൾ കൊണ്ടുള്ള തൊങ്ങലുകൾ!

കഴുത്തിൽ പറ്റിച്ചേർന്ന് വലിയ വൃത്ത ലോക്കറ്റുമായി ഈ രണ്ട് നിറങ്ങളും കൊണ്ടുള്ള പേൾ നെക്ക്ലേസ്…!

കാതിൽ നെക്ക്ലേസിന്റെ അതേ പാറ്റേണിലുള്ള പേളിന്റെ വലിയ ജിമിക്കി!
മീഡിയം വലുപ്പത്തിൽ ഉള്ള മജന്ത സ്റ്റിക്കർ പൊട്ട്!
കൈകളിൽ നിറയെ നടുവിൽ നീലയും ഇരുവശത്തും മൂന്ന് വീതം മജന്തയും ആയി കുപ്പി വളകൾ!

ഇടത് കൈയ്യിൽ കിടന്ന ഒരു മോതിരവും കാലിലെ കൊലുസും സെയിം പേൾ!

ഒരു വശത്ത് വകച്ചിൽ എടുത്ത മുടി വെറുതേ സ്ലൈഡ് ഒന്നും ഇല്ലാതെ ചീവി ഇട്ടിരിക്കുന്നു….

സ്വർണ്ണ വർണ്ണത്തിൽ ഉള്ള വള്ളികൾ പാകിയ പിന്നിൽ കൊളുത്തുള്ള ചെരുപ്പ് കൂടി ആയപ്പോൾ പൂർത്തിയായി!

കോളജിലെ വല്ല പരിപാടികൾക്കോ വല്ല കല്യാണങ്ങൾക്കോ ഒക്കെ അപൂർവ്വമായേ ഇവൾ സാരി ചുറ്റാറുള്ളു!
ഞാൻ പെട്ടന്ന് രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കളെ വിളിച്ച് ഉടൻ രജിസ്റ്റർ ഓഫീസിൽ എത്താൻ പറഞ്ഞിട്ട് അവളെയും കയറ്റി വണ്ടി എടുത്തു….

ഇടി പിടീന്ന് ആ ചടങ്ങ് അങ്ങ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു:

“ഇന്നു ഞാനിനി വീട്ടിപ്പോവില്ല കാരണമൊക്കെ വിശദായി പിന്നെപ്പറയാം എവിടാ ഇന്നു നമ്മളു കഴിയുന്നേ….?”

ഞാൻ ഞെട്ടി!
വർഷങ്ങൾ ഇത്രയും ആയിട്ടും ഞങ്ങൾ ഇതേവരെ ഒന്നിച്ച് കിടക്ക പങ്കിട്ടിട്ടില്ല! എന്തിന് നേരേ ചൊവ്വേ മുലയ്ക്ക് പോലും ഒന്ന് പിടിച്ചിട്ടില്ല!
ചുംബിക്കുമ്പോൾ മുല മാറിൽ ഞെരിയുന്നത് അല്ലാതെ!

അതൊക്കെ വിവാഹശേഷം എന്ന ധാണയിൽ ആയിരുന്നു!

റൂബിയുടെ മുഖം കണ്ടിട്ട് ഒന്നും ചോദിക്കാനും പറയാനും ഒട്ട് തോന്നുന്നും ഇല്ല!

പ്രശ്നം അത്ര ഗുരുതരമായത് എന്തോ ആണ്!

“ടാ… ഗിരീ….”

റൂബിയെ കാറിൽ ഇരുത്തിയിട്ട് ഞാൻ സുഹൃത്തിനെ വിളിച്ചു!

“അതിനിപ്പ സ്ഥലന്തപ്പുന്നതെന്തിനാ.. നേരേ വീട്ടിലോട്ടങ്ങു പോയാപ്പോരേ?”

“വേണ്ടതച്ചൻ സമ്മതിച്ച് വിളിക്കുമ്പ മതി!”

കാറിലിരുന്ന് റൂബി വിളിച്ച് പറഞ്ഞു!

“ആഹാ… ഏസീമിട്ട് ഗ്ലാസും താഴ്ത്തി നീ ചർച്ചിക്കുവാണോ?
പിന്നെ നമ്മളെന്തിനായീ വെയിലു കൊള്ളുന്നേ..?”

ചോദിച്ച് കൊണ്ട് ബഷീർ പിൻവാതിൽ തുറന്ന് കാറിന് അകത്ത് കയറി!
ഒപ്പം ഞങ്ങളും!

ഗിരിയുടെ ഫോൺ ശബ്ദിച്ചു…

“ആ…. പറയെടാ ജോൺസാ…”

“ഉം . ഉം … എല്ലാരൂടാണോ?”
“മഹാഭാഗ്യം! വീടിന്റെ ചാവിയിങ്ങു വേണേ…
റൂബിയാണ്ടെ വന്നു രജിസ്റ്ററുവൊക്കെ നടത്തി ഇരിപ്പൊണ്ട്!
അവളിന്നു വീട്ടിപ്പോവില്ലാന്ന്! അതേ രണ്ടെടത്തോട്ടുവില്ലെന്ന്!
പപ്പ നെലവിളിശബ്ദമൊള്ള ജീപ്പുമായി വന്നാലേ വീട്ടിലോട്ടൊള്ളെന്ന്!”

ഗിരി ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത് ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം കഴിച്ചു…!

“അങ്ങനാകാര്യം സോൾവായി!ജോൺസനൊക്കെ ബാംഗ്ലൂർക്ക് പോവാ!

അവരെ മാവേലിക്കരേ സ്റ്റേഷനി കൊണ്ടെവിടാനാ വിളിച്ചേ… വണ്ടി എറണാകുളത്തൂന്നാ! ഇന്നവിടെ കൂടാം!
ഇനി ഈ കാറ് അച്ചനുമമ്മേം ഓഫീസീന്നു വരുന്നേനു മുന്നേ കൊണ്ടിടണം!
ഇവനിന്നു പോണിടം പറയണം….”

“കാറു നീ കൊണ്ടിട്ടാ ജന്തൂന്റെ കൈയ്യിന്നു കിട്ടുന്നതും വാങ്ങിക്കോണം കഴിഞ്ഞയാഴ്ച കരണം തീർത്തൊന്നു കിട്ടിയതാ എന്റീമാസത്തെ ക്വാട്ട കഴിഞ്ഞു! വേറെന്തിനും ഞാ റെഡി!”

ഗിരി പറഞ്ഞപ്പോൾ ബഷീർ പറഞ്ഞു!

“അതു പേടിക്കണ്ട! ചേച്ചിയോടു പറഞ്ഞനുവാദോം വാങ്ങിയാ ഞാമ്പോന്നേ… തല്ലു കിട്ടിയതു ചുമ്മാതൊന്നുവല്ലല്ലോ അതുഞ്ചേച്ചി പറഞ്ഞാരുന്നു!”

റൂബി ബഷീറിനെ നോക്കി ചിരിച്ചു!

ബഷീർ ഉമ്മായുടെ ഒരു മോതിരം അടിച്ച് മാറ്റി പണയം വെച്ചു!
ഉമ്മ അത് കണ്ടുപിടിച്ചിട്ട് അനീഷ്യ ചേച്ചിയോട് പറഞ്ഞു!

ചേച്ചി ബഷീറിനെ വിളിച്ച് വരുത്തി ഒരു കീറും കൊടുത്തിട്ട് പണം കൊടുത്ത് മോതിരം എടുപ്പിച്ചു!

“അപ്പ നിനക്കു ചിരിക്കാനുവറിയാം അല്ലേടീ..?
ആരുടെ ച്യാച്ചി?
എന്തു ച്യാച്ചി?
എവിടത്തെ ച്യാച്ചി..?
വെറും ഒന്നര വയസ്സിനു മൂത്തോളെങ്ങനാടീ ച്യാച്ചി ആവുന്നേ…?
അനീഷ്യ…! അത്രോം ആർഭാടൊക്കെ മതി!”

ബഷിർ കലിപ്പിച്ചപ്പോൾ ആ സന്ദർഭത്തിന് ഒരു അയവ് വന്നു… കാറിന് ഉള്ളിൽ കൂട്ടച്ചിരി മുഴങ്ങി…

“എനിക്കീ രക്തത്തി പങ്കില്ലേ… ഒന്നരവയസ്സായാലും അരവയസ്സായാലും ചേച്ചി ചേച്ചിതന്നാണേ…!”

“എനിക്കും…!”
ഗിരി പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാനും ഏറ്റ് പിടിച്ചു!

ബഷീർ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്! കേവലം ഒന്നര വയസ്സിന്റെ വ്യത്യാസമേ ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ ഉള്ളു!
പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല! അവൾ, എടീ, പോടീ, അനീഷ്യ ഇതൊക്കെ ചേച്ചി കേൾക്കാതെയേ ഉള്ളു!

കേട്ടാൽ എന്താവും സംഭവിക്കുക എന്ന് എന്തായാലും ഞങ്ങൾ ആരും ഇതേവരെ പരീക്ഷിച്ച് നോക്കിയിട്ടും ഇല്ല!

വ്യത്യാസം ഒന്നര വയസ്സിന്റെ ആണ് എങ്കിലും ഭാവവും ഇടപെടലും പതിനഞ്ച് വയസ്സിന്റെ മൂപ്പ് എന്നാണ്!
ഞങ്ങൾ കൊച്ചുങ്ങൾ ആണ്!
ചെറുപ്പം തൊട്ട് അത് അങ്ങ് അംഗീകരിച്ച് പോന്നതും ആണ്!

“നീയിതെങ്ങാണ്ടു കല്യാണങ്കൂടാൻ പോയടത്തൂന്ന് ചാടിപ്പോന്നതാണോടീ..? വേഷങ്കണ്ടിട്ടങ്ങന തോന്നുന്നു…”

ഗിരി ചോദിച്ചപ്പോൾ റൂബി ചിരിയോടെ അതേ എന്ന് തല കുലുക്കി!

“വീട്ടീൽ രണ്ടാഴ്ചയായൊരൽപ്പം സ്വാതന്ത്ര്യമൊക്കെയൊണ്ട്! എന്താന്നു ഞാനതിശയിക്കുവാരുന്നു..
ആന്റി രഹസ്യായി പറഞ്ഞാ വിവരമറിഞ്ഞേ.. ഈ ഞാറാഴ്ച രഹസ്യായെന്റെ കെട്ടു നടത്താമ്പോവാ…
ഈ അവസ്ഥ പണ്ടൊന്നനുഭവിച്ചു പെട്ടുപോയതാ ആന്റീം അതാ പറഞ്ഞു രക്ഷപെടുന്നേ പെടട്ടേന്നു കരുതിയേ… കൂട്ടുകാരീടാങ്ങളേടെ കല്യാണത്തിനു പെണ്ണുകൊണ്ടരാൻ പോയതാ ഞാനിടക്കിറങ്ങി ഇങ്ങു പോന്നു..”

റൂബി പറഞ്ഞപ്പോൾ ഗിരി ചോദിച്ചു:

“അന്നാപ്പിന്നീ പങ്കപ്പാടെന്തിനാ…? നേരേ അങ്ങ് വീട്ടിലോട്ടു ചെല്ല്…!”

“അതുവേണ്ടതു പഠിത്തങ്കഴിഞ്ഞു മതി! ഞാൻ ഹോസ്റ്റലി നിന്നോളാം!”

“ഇപ്പ നിന്നെ തപ്പാന്തൊടങ്ങിക്കാണുവോ…?”

“ഇല്ല! ആറരയാകുമ്പ തിരീകെ കൊണ്ടോവാൻ വരുമ്പഴേ അറിയൂ!

ബഷീറിന്റെ ചോദ്യത്തിന് റൂബി മറുപടി പറഞ്ഞു!

“അപ്പ സാരവില്ല! ബാക്കി എന്നാന്നാ അച്ചൻ നോക്കിക്കോളും! നേരവുച്ചയായി കഴിച്ചേച്ചു ഞാമ്പോയി അവരേം വിട്ട് താക്കോലും വാങ്ങി വരട്ടെ!
ബഷീറു കാറും കൊണ്ടിട്ടു ബൈക്കുമെടുത്ത് വരുമ്പ നിങ്ങളത്യാവശ്യത്തിനൊള്ള തുണിയൊക്കെ വാങ്ങിനില്ല് എടാ ചേച്ചിയോടിവരെവിടാന്നു കൃത്യായി പറഞ്ഞേക്കണം ബാക്കി ചേച്ചി നോക്കട്ടെ!”

ഗിരി ബഷീറിനോട് പറഞ്ഞു. ഞാൻ വണ്ടി എടുത്തു.
ഊണും കഴിഞ്ഞ് ഗിരി തന്റെ ബൈക്കും എടുത്ത് പോയപ്പോൾ ബഷീർ അവന്റെ ബൈക്ക് ഞങ്ങൾക്ക് തന്നിട്ട് കാറുമായി വീട്ടിലേയ്ക്ക് പോയി!

എല്ലാം ഒരു പരുവത്തിൽ ആക്കിയിട്ട് ഞങ്ങളെ ജോൺസന്റെ വീട്ടിൽ ആക്കിയിട്ട് നാല് മണിയോടെ അവർ സ്ഥലം വിട്ടു!

സ്ഥിതിഗതികൾ അറിഞ്ഞ് എട്ട് മണിയോടെ അത്താഴവും ആയി വരാം എന്ന് പറഞ്ഞ്!

കതക് അടച്ച് തിരിഞ്ഞതും എന്റെ മാറിലേയ്ക്ക് വീണ് എന്നെ വരിഞ്ഞ് മുറുക്കിയ റൂബിയിൽ നിന്ന് അത് വരെ അടക്കി വച്ചിരുന്നത് എല്ലാം അണപൊട്ടി പുറത്തേയ്ക്ക് ഒഴുകി…

അവളുടെ കരച്ചിൽ അടങ്ങുന്നത് വരെ ക്ഷമയോടെ ആ മിനുമിനുത്ത പുറവും തടവി ഞാൻ അനങ്ങാതെ നിന്നു….
പിൻകഴുത്ത് ഇറക്കി വെട്ടിയ ബ്ലൌസിൽ പുറം മുക്കാലും നഗ്നമാണ്! ബ്ലൌസിൽ തോളിന്റെ താഴെ നിന്ന് രണ്ട് വള്ളികൾ യൂ ആകൃതിയുടെ മുകൾ ഭാഗത്ത് പരസ്പരം കൂട്ടി കെട്ടിയിട്ടുണ്ട്!

വലിയ പൊട്ടിക്കരച്ചിൽ ചെറിയ തേങ്ങലുകളായി പരിണമിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ അവളെയും കൊണ്ട് സെറ്റിയിലേയ്ക്ക് ഇരുന്ന് അവളെ എന്റെ മടിയിലേയ്ക്ക് തലചായ്ച്ച്
കിടത്തി ആ മുടിയിഴകളിൽ തഴുകി ഇരുന്നു…

റൂബിയുടെ പട്ട് പോലെ മിനുമിനുപ്പാർന്ന കവിളുകളിലൂടെയും ചെംചുണ്ടിലൂടെയും മനോഹരമായ നാസികയിലൂടെയും വലംപിരി ശംഖു പോലുള്ള കഴുത്തിലൂടെയും ഒക്കെ എന്റെ വിരലുകൾ ഓടി നടന്നപ്പോൾ രംഗബോധം തീരെ ഇല്ലാത്ത ഒരു കോമാളി എന്റെ പാന്റിന് ഉള്ളിൽ സട കുടഞ്ഞ് എണീറ്റു!

തന്റെ തലയിൽ അനുഭവപ്പെട്ട കാടിന്യത്തെ പെട്ടന്ന് കമഴ്ന്ന് ഒന്ന് അമർത്തി ചുംബിച്ചിട്ട് ഉരുണ്ട് പിടഞ്ഞ് എണീറ്റ റൂബി കരഞ്ഞ് കലങ്ങി ചുവന്ന കണ്ണുകളും വീർത്ത മുഖവുമായി എന്നെ നോക്കി നാണത്തോടെ ആ കണ്ണീരിന് ഇടയിലൂടെ പുഞ്ചിരിച്ച് ചോദിച്ചു:

“ആകെ വിയർത്തു നാശായിരിക്കുവാ… ഒന്നു കുളിച്ചേച്ചു വരാം എവിടാ ബാത്ത്റൂം…?”

ഞാൻ ജോൺസന്റെ റൂമിലേയ്ക്ക് കൈ ചൂണ്ടി…
“അച്ചാച്ചാ… ദേയിങ്ങുവന്നേ..”

ജോൺസന്റെ മുറിയിൽ നിന്നും റൂബിയുടെ അതിശയ ശബ്ദം ഉയർന്നു….

ഞാൻ എണീറ്റ് ചെന്നു..

ഭംഗിയായി വിരിച്ച കട്ടിലിൽ ഒരു തിളക്കമുള്ള വർണ്ണക്കടലാസിൽ പൊതിഞ്ഞ ഗിഫ്റ്റ് പായ്ക്കറ്റ്!

മുകളിൽ വട്ടം കെട്ടിയ റോസ് റിബ്ബണിൽ തിരുകിയ കടലാസിൽ…

“ടു മൈ സ്വീറ്റ്
ഫ്രണ്ട്സ് ആദി ആന്റ് റൂബി”

ഞാൻ കട്ടിലിൽ ഇരുന്ന് ആ പൊതി അഴിച്ച് നോക്കി… റൂബിയും തോളിൽ പിടിച്ച് എന്നോട് പറ്റി ചേർന്ന് ഇരുന്നു….

ബ്ലാക്ക് മെറ്റലിൽ തീർത്ത ഒരു അതി മനോഹരമായ രാധാകൃഷ്ണ പ്രതിമ ഒപ്പം ഒരു കുറിപ്പും….

ഞാൻ നാലായി മടക്കിയ കടലാസ് നിവർത്തി….

“ടീ മരമാക്രി റൂബീ… ടാ പരട്ട ആദീ…
തെണ്ടിത്തരമായിപ്പോയി ഇത്! ഒരു ചെറിയ സൂചന തന്നിരുന്നേ ഞാനീ ബാംഗ്ലൂർയാത്ര ഒഴിവാക്കി നിന്റെയൊക്കെ ഫസ്റ്റ് നൈറ്റ് കൊളമാക്കി കൈയ്യിൽ തന്നേനേ…
ആകെ കിട്ടിയ അര മണിക്കൂറു കൊണ്ട് എനിക്കാവും പോലൊക്കെ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്!

ഇവിടല്ല നേരേ മോളിലോട്ടു വിട്ടോ… ആ വലതുവശത്തെ റൂം…
വിത്ത് ലൌ…ജോൺസൺ

റൂബി കത്ത് വായിച്ച് കിലുകിലാ ചിരിച്ചു…

ഞങ്ങൾ മുകളിലേയ്ക്ക് പോയി. അവൻ പറഞ്ഞ മുറി തുറന്നു….
ഏ.സി ഓൺ ആക്കി ഇട്ടിരിയ്ക്കുകയാണ്.. മുറി നിറയെ ബലൂണുകൾ!
കട്ടിലിൽ നിറയെ മുല്ലപ്പൂക്കൾ…!

കൈയ്യിൽ ഇരുന്ന ബാഗുകൾ മേശയിൽ വച്ച് വാങ്ങിയ നൈറ്റ്ഡ്രസ്സും ബ്രായും പാന്റീസും തുവർത്തും എനിക്കുള്ള വെള്ള ഒറ്റമുണ്ടും എടുത്ത് വച്ചിട്ട് റൂബി സാരിയുടെ പിന്നുകൾ ഊരി സാരി അഴിച്ച് എടുത്ത് മടക്കി!

ബ്ലൌസിന്റെ ഹുക്കുകൾ എടുത്ത് വിടർത്തിയ റൂബി എന്റെ മുന്നിൽ പുറം എന്റെ നേരെ ആക്കി നിന്നു…

“ഇതൊന്നൂരിക്കേ അച്ചാച്ചാ.. നല്ല ഇറുക്കാ… കൈയ്യെറക്കങ്കൂടുതലായോണ്ടു ഊരാമ്പാടാ…”

ബ്ലൌസിന്റെ കക്ഷങ്ങൾ രണ്ടും വലിയ വൃത്തത്തിൽ നനഞ്ഞ് ഇരുന്നു…

ഞാൻ ആ ബ്ലൌസ് പിന്നിലേയ്ക്ക് ആയാസപ്പെട്ട് വലിച്ച് ഊരി എടുത്തു…
വെളുത്ത ബ്രായുടെ വള്ളികളിൽ വരിഞ്ഞ് നിന്ന ചന്ദനവർണ്ണമാർന്ന മിനുസമായ പുറം ദൃശ്യമായി…

“ഓ.. ഇതിനി വേണ്ട…”

വെള്ള ബ്രായും നീല അടിപ്പാവാടയും മാത്രമായി നിന്ന റൂബി കുളി കഴിഞ്ഞ് ഇടാൻ എടുത്ത് വച്ച ബ്രാ തിരികെ കവറിലേയ്ക്ക് തന്നെ വച്ചു!

റൂബിയുടെ മുലകൾ അത്ര വലുതല്ല! എന്നാൽ തീർത്ത് ചെറുതും അല്ല! ഒരു പൊതിച്ച നാളികേരത്തിന്റെ അത്ര വരും!
വെളുവെളുത്ത ആലില വയറിലെ പുക്കിൾ വളരെ ചെറുതാണ്… ഞൊറിവ് കുറഞ്ഞ നീല അടിപ്പാവാട ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ടിന് താഴേയ്ക്ക് ഇറുകി ഗോളാകൃതി പൂണ്ട ചന്തികളുടെ ശിൽപ്പഭംഗി വെളിവാക്കി നിന്നു… തുടകളും നല്ല വണ്ണിച്ചത് തന്നെ ആണ്…!

എന്റെ നേരേ നിന്ന് എന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾ എടുത്ത് അത് ഊരി മാറ്റിയ അവൾ പാന്റിന്റെ മുഴപ്പിൽ ഒന്ന് തടവിയിട്ട് കാതരയായി മന്ത്രിച്ചു….

“അപ്പറത്ത് പോയി വേഗങ്കുളിച്ചിട്ടുവാ.. ഞാനുവൊന്നു കുളിക്കട്ടെ”

ഞാൻ കുളി കഴിഞ്ഞ് ഒറ്റമുണ്ട് മാത്രമുടുത്ത് വന്ന് കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു…

റൂബിയെ വെളുത്ത ഒരു ബ്രാ മാത്രം ധരിച്ച് കണ്ടതിന്റെ ഇളക്കം ചെറുക്കനിൽ നിന്ന് ഇനിയും വിട്ട് മാറിയിട്ടില്ല! മുണ്ട് അൽപ്പം മുഴച്ച് തന്നെ ആണ്..!

ഒരു പത്ത് മിനിട്ട് കഴിഞ്ഞ് കാണും റൂബി ഒരു ക്രീം ടർക്കിടൌവ്വലാൽ തലമുടിയും തുവർത്തിക്കൊണ്ട് ഇറങ്ങി വന്നു…

വെള്ളയിൽ ചെറിയ രണ്ട് പച്ച ഇലയുടെ നടുവിൽ ചുവന്ന മൊട്ടോട് കൂടിയ ചിത്രങ്ങൾ അടുപ്പിച്ച് ഉള്ള പാന്റും ഷർട്ടും നൈറ്റ് ഡ്രസ്സ് ആണ് വേഷം!

ബ്രാ ഇല്ല! നേർത്ത കോട്ടൺ ഷർട്ടിൽ മുലക്കണ്ണുകൾ നന്നായി തെറിച്ച് നിൽപ്പുണ്ട്!

തലമുടി ഒന്ന് കോതി ഒതുക്കിയിട്ട് അവൾ വന്ന് എന്റെ തോളിൽ പിടിച്ച് പിന്നിലേയ്ക്ക് തള്ളി എന്നെ കട്ടിലിലേക്ക് മറിച്ച് ഇട്ട് എന്റെ മീതേക്ക് പടർന്ന് കയറി…

റൂബിയുടെ മിനുസമാർന്ന നാവ് എന്റെ വായിക്കുള്ളിലേയ്ക്ക് പാഞ്ഞ് കയറി… നേർത്ത ഒരു തുണിയുടെ തടസ്സത്തിൽ എന്റെ മാറിൽ ഞെരിഞ്ഞ ആ മുലകളുടെ മാർദ്ദവവും തണുപ്പും ആ മുലഞെട്ടുകളുടെ കാഠിന്യവും ഞാൻ എന്റെ മാറിൽ അനുഭവിച്ച് അറിഞ്ഞു….!

എന്റെ കൈകൾ അവളുടെ ഷർട്ടിന് ഉള്ളിലൂടെ കടന്ന് ആ മിനുമിനുപ്പാർന്ന തണുത്ത പുറത്ത് പരതി നടന്നു…

എന്റെ വായിൽ നിന്ന് നാവ് സ്വതന്ത്രമാക്കിയ റൂബി മുഖം ഉയർത്തി.. നനഞ്ഞ മുടിയിഴകൾ എന്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക് പടർന്നു…

“പാവമവൻ എല്ലാമൊരുക്കീട്ടാ പോയേ.. ബാത്ത്റൂമിൽ രണ്ട് ടൌവ്വലും സോപ്പും പേസ്റ്റും ബ്രഷുമെല്ലാം വെച്ചിട്ടൊണ്ട്!”
എന്റെ ഒരു തിരിയലിൽ റൂബി അടിയിലും ഞാൻ മുകളിലും ആയി..

ഞാൻ ആ ചുണ്ടിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചിട്ട് താഴേയ്ക്ക് ഊർന്നു…

എന്റെ ചുണ്ടുകൾ ആ ശംഖുപോലൂള്ള കഴുത്തിലൂടെ അമർന്ന് താഴേയ്ക്ക് നീങ്ങി..

ഷർട്ടിന് മുകളിലൂടെ മുലയിടുക്കിൽ എന്റെ ചുണ്ടുകൾ എത്തിയപ്പോൾ എന്റെ ഇരു കരങ്ങളിലും ആ പോർമുലകൾ ഞെരിഞ്ഞ് അമരുകയായിരുന്നു…

റൂബിയിൽ നിന്ന് കിതപ്പിന്റെ ശബ്ദം ഉയർന്ന് പൊങ്ങുവാൻ തുടങ്ങി…

പഴയ സിന്തോൾ സോപ്പിന്റെ സുഗന്ധം ആ ശരീരത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്ന് പൊങ്ങി… ബെഡ്ഡിലെ മുല്ലപ്പൂക്കൾ ചതഞ്ഞ് അമർന്നു….

ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾ ഊരിമാറ്റി വിടർത്തിയ ഞാൻ ആ പോർമുലകൾ മാറിമാറി വായിലാക്കി വലിച്ച് കുടിച്ചു… റൂബി കിടന്ന് പുളഞ്ഞു…
വടിച്ച് മിനുക്കിയ തുടുത്ത കക്ഷങ്ങളിലൂടെ എന്റെ നാവ്
ഓടിയപ്പോൾ ഇക്കിളി എടുത്ത റൂബി കിലുകിലാ ഉറക്കെ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു!

വീണ്ടും അടുത്ത തിരിയലിൽ അവൾ മുകളിലും ഞാൻ അടിയിലും ആയി…. അവളുടെ ഷർട്ട് ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വേർപെട്ട് നിലത്ത്.വീണു…

അൽപ്പം ഉയർന്ന റൂബി വലത് മുല ഞെക്കിപ്പിടിച്ച് മുലഞെട്ട് എന്റെ വായിലേയ്ക്ക് തിരുകി കയറ്റി….

അടുത്ത തിരിരലിൽ ഞാൻ മുകളിൽ ആയപ്പോൾ ഞാൻ എണീറ്റു.
എന്റെ അരയിലെ മുണ്ട് ഒക്കെ എപ്പോഴോ അഴിഞ്ഞ് പോയിരുന്നു…!

പരിപൂർണ്ണ നഗ്നനായി എണീറ്റ് നിന്ന എന്റെ അരക്കെട്ടിൽ പോലീസുകാരൻ സ്റ്റോപ്പ് സിഗ്നൽ കാട്ടിയത് പോലെ ഉദ്ധരിച്ച് വടി പോലെ നിന്ന പെരുംകുണ്ണ കണ്ട് ഒന്ന് അമ്പരന്ന് കണ്ണ് മിഴിച്ച റൂബി പെട്ടന്ന് നാണിച്ച് ഇരു കൈകളാലും മുഖം പൊത്തി ചിരിച്ചു!!

ഞാൻ പാന്റിന്റെ വശങ്ങളിൽ പിടിച്ചപ്പോൾ അവൾ ചന്തി ഉയർത്തി തന്നു…
ഞാൻ പാന്റ് വലിച്ച് ഊരി മാറ്റി…. ചന്ദനത്തിൽ കടഞ്ഞെടുത്ത ഒരു ദാരുശില്പം പോലെ റൂബി ശരീരത്തിൽ ആകെ ഒരു കടുംനീല പാന്റീസ് മാത്രം ധരിച്ച് മുഖവും പൊത്തി കിടന്നു…

ഞങ്ങൾ ഇരുവരുടെയും ശരീരം ആസകലം ചതഞ്ഞ മുല്ലപ്പൂക്കൾ പറ്റി പിടിച്ച് ഇരുന്നു..!

ഞാൻ നിലത്ത് മുട്ടിൽ കുത്തി നിന്ന് ആ പാന്റീസിന്റെ വീർത്ത് നിന്ന നനഞ്ഞ ഭാഗത്തേയ്ക്ക് മുഖം അമർത്തി….

എന്റെ മുഖം ആ പഞ്ഞിക്കൂമ്പാരത്തിൽ അമർന്നതും റൂബിയുടെ ശരീരം ആകെ ഒന്ന് കുടഞ്ഞ് വിറച്ചു!

പൂറിന്റെ മത്ത് പിടിപ്പിക്കുന്ന പുതുമണം ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി എന്റെ നാസാരന്ധ്രങ്ങളിലേയ്ക്ക് അടിച്ച് കയറി…
ആ ദിവ്യസുഗന്ധം ഞാൻ ആവോളം വലിച്ച് കയറ്റി…

ആവോളം പൂറ് മണത്ത് തൃപ്തിയായ ഞാൻ എണീറ്റ് ആ പാന്റീസ് വലിച്ച് ഊരി മാറ്റി!

തടിച്ച ബർഗ്ഗർ പോലെ ചേർന്ന് ഇരുന്ന രോമരഹിതമായ പൂർത്തടത്തിൽ വലിയ പൂർച്ചുണ്ടുകൾക്ക് ഇടയിൽ നിന്നും സാമാന്യം നല്ല വലുപ്പം ഉള്ള മണിക്കന്തിന്റെ അൽപ്പം ഇരുണ്ട നിറത്തിൽ പുറത്തേയ്ക്ക് തള്ളി നിന്നു…

ഞാൻ ആ നിലത്ത് കുത്തി നിന്ന കാലുകൾ പിടിച്ച് പൊക്കി അകത്തി അവളെ വലിച്ച് കട്ടിലിൽ നേരേ കിടത്തിയിട്ട് ഞാനും കയറി ആ കാലുകൾക്ക് ഇടയിൽ മുട്ടിൽ നിന്ന് ആ പൂറ്റിലേയ്ക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി…

റൂബിയുടെ പൂർചാലിലൂടെ എന്റെ നാവ് ഓടിയപ്പോൾ അവളുടെ പൂറ്റിൽ നിന്നുള്ള നീരൊഴുക്ക് അങ്ങ് ക്രമാതീതമായി വർദ്ധിച്ചു…

“ഇങ്ങോട്ടു തിരിഞ്ഞുവാ അച്ചാച്ചാ…”

കിതപ്പിന് ഇടയിൽ മുക്കി മുക്കി റൂബി ഒരുവിധം പറഞ്ഞ് ഒപ്പിച്ചു…!

ഞാൻ മുഖം ഉയർത്തി തിരിഞ്ഞ് അവളുടെ മുഖത്തിന് ഒപ്പം എന്റെ അരക്കെട്ട് വരുന്ന രീതിയിൽ മലർന്ന് കിടന്നിട്ട് അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ പിടിച്ചു….

“വായിങ്ങ് തിരിഞ്ഞു കേറ്!”

റൂബി എന്റെ മുകളിലേയ്ക്ക് കമഴ്ന്ന് കയറി എന്റെ കുണ്ണ പിടിച്ച് വായിൽ ആക്കി നുണഞ്ഞ് തുടങ്ങി…

റൂബിയുടെ നാഭി എന്റെ മുഖത്ത് അമർന്നു…
ഞാൻ ഇരു കൈകളാലും അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ പിടിച്ച് ഉയർത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…

“മുട്ടിൽ പൊങ്ങിനിന്നേടീ..”

അവൾ കുണ്ണ വായിൽ നിന്ന് എടുക്കാതെ തന്നെ നിരങ്ങി മുട്ടിൽ കുത്തി ഉയർന്ന് നിന്നു..
എന്റെ മുഖത്തിന് മുകളിൽ വലിയ തുടകൾക്ക് നടുവിൽ തടിച്ച പൂറപ്പം വിടർന്ന് നിന്നു….!

ഞാൻ ആ കനത്ത തുടകളിൽ പിടിച്ച് മുഖം ഉയർത്തി പൂറ് നക്കി തുടങ്ങി…

അവൾ എന്റെ കുണ്ണ ഊമ്പുന്നതിന്റെ വേഗതയും വർദ്ധിപ്പിച്ചു…

പെട്ടന്ന് എന്റെ കുണ്ണ അങ്ങ് അണ്ണാക്ക് വരെ കയറ്റിയ റൂബി നീട്ടി ഒരു മൂളലോടെ അനങ്ങാതെ നിന്നു….
അവളുടെ അരക്കെട്ട് ചെറുതായി ഒന്ന് ചലിച്ചു… വലിയൊരു പൊട്ടിത്തെറി പോലെ പൂറ്റിൽ നിന്നും ചൂട് വെള്ളം എന്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക് തെറിച്ചു!
രണ്ട് നിമിഷം അനങ്ങാതെ അതേപടി നിന്ന റൂബി വീണ്ടും പതിയെ തല ചലിപ്പിച്ച് കുണ്ണ സാവധാനം ഊമ്പി തുടങ്ങി…

ഞാനും വീണ്ടും പൂറും കൂതിയും മാറി മാറി നക്കിത്തുടങ്ങി….

പൂറിനുള്ളിൽ നിന്ന് നാവ് എടുത്ത ഞാൻ പറഞ്ഞു:

“മതിയിനി കെടക്കടീ…”

റൂബി കുണ്ണ വായിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ച് കിതച്ച് കൊണ്ട് എന്റെ മീതേ നിന്നും വശത്തേയ്ക്ക് മറിഞ്ഞ് മലർന്ന് കിടന്നു…

ഞാൻ അവളുടെ കാലുകൾ ഉയർത്തി മടക്കി നന്നായി കവച്ച് പിടിച്ചിട്ട് അവളുടെ മീതേയ്ക്ക് കമഴ്ന്നു…

റൂബി ഇടംകൈയ്യാൽ പൂറ് വിടർത്തി പിടിച്ച് വലംകൈയ്യാൽ എന്റെ കുണ്ണ പിടിച്ച് പൂറ്റിൽ മുട്ടിച്ച് പിടിച്ച് കൊണ്ട് മൂളി….

“നോവുവേ…..”

ഞാൻ താക്കീത് നൽകി…!

“സാരവില്ല….”

അവൾ മന്ത്രിച്ചു! ഞാൻ മെല്ലെ ഒന്ന് താഴേയ്ക്ക് അമർന്നു…

“ആ…..”

വായ് പിളർന്ന പടി പിടിച്ച റൂബിയിൽ നിന്നും ഒരു ആർത്തനാദം ഉയർന്നു….
കുണ്ണത്തലപ്പിന്റെ പാതി പോലും കയറിയില്ല!

റോബി കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ച് വായ് പൂട്ടിയതും ഞാൻ ഒന്ന് കൂടി ശക്തിയായി താഴേയ്ക്ക് അമർന്നു…

റൂബിയിൽ നിന്നും ഒരു പിടച്ചിലോടെ ഉയർന്ന വലിയൊരു ആർത്തനാദം ആ മുറിയാകെ നിറഞ്ഞു…
ഒപ്പം കുണ്ണ പാതിയോളം പൂറ്റിനുള്ളിലും ആയി!

റൂബിയുടെ കടക്കണ്ണിലൂടെ അടർന്ന ചുടുകണ്ണീർ ബെഡ്ഡിന്റെ ഇരുവശത്തും പതിച്ചു…

“കഴിഞ്ഞുമോളേ… കേറി! ഇനി വേദനിക്കില്ല!”

ഞാൻ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു! വേദന അൽപ്പം ഒന്ന് അടങ്ങി എന്ന്.തോന്നിയപ്പോൾ വീണ്ടും അമർന്നു…

റൂബിയുടെ തേങ്ങലിന് ഒപ്പം
കുണ്ണ പൂർണ്ണമായും പൂറ്റിനുള്ളിൽ ആയി….
അരക്കെട്ട് അനക്കാതെ ഞാൻ കുനിഞ്ഞ് ആ മുഖം ആകെ ചുടുചുംബനങ്ങളാൽ മൂടി…

പതിയെ അരക്കെട്ട് ചലിപ്പിച്ച ഞാൻ ക്രമാനുസൃതമായി അടിയുടെ വേഗത വർദ്ധിപ്പിച്ചു!
റൂബിയും എന്റെ ഇടുപ്പിൽ അള്ളി പിടിച്ച് കൊണ്ട് അരക്കെട്ട് ചലിപ്പിച്ച് അടിച്ച് തരാൻ തുടങ്ങി….

കിതപ്പുകളോട് ഒപ്പം താളനിബദ്ധമായ ശബ്ദവും
ആ മുറിയിൽ ആകെ മുഴങ്ങി….

ഏസിയുടെ ആ കുളിർമ്മയിലും ഞങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങൾ ആകെ വിയർത്ത് ഒഴുകി….

ഒടുവിൽ കലാശക്കൊട്ട് അടുത്തു…..
എന്റെ അരയിലെ റൂബിയുടെ അള്ളിപ്പിടുത്തം മുറുകി…

അവളുടെ അരക്കെട്ട് ഉയർന്ന പടി നിന്നു…. അതിവേഗം ചലിക്കുന്ന എന്റെ കുണ്ണയിൽ ചൂട് നനവ് അനുഭവപ്പെട്ട അതേ നിമിഷം എന്റെ കുണ്ണയും അവളുടെ പൂറ്റിനുള്ളിലേയ്ക്ക് പാൽ ചുരത്തി…..

കിതച്ച ഞാൻ അവളുടെ മീതേയ്ക്ക് കിടന്ന് അണച്ചു! ചുട്ട് പഴുത്ത ശരീരങ്ങൾ വിയർപ്പാൽ ഒട്ടിപ്പിടിച്ചു….

അൽപ്പം കഴിഞ്ഞ് പൂറ്റിൽ നിന്നും കുണ്ണ ഊരിയ ഞാൻ അവളുടെ മീതേ നിന്ന് ഇറങ്ങി മലർന്ന് കിടന്ന് കിതച്ചു….

കുണ്ണ ഊരിയ പൂറ്റിൽ നിന്നും പാൽത്തുണ്ടുകൾ രണ്ട് മൂന്ന് രക്തത്തുള്ളികൾ കിടന്ന കട്ടിലിലേയ്ക്ക് അടർന്ന് വീണു….!

അൽപ്പം കഴിഞ്ഞതും റൂബി എണീറ്റ് പരിപൂർണ്ണ നഗ്നയായി തന്നെ വേച്ച് വേച്ച് മേശയുടെ അരികിലേയ്ക്ക് നടന്നു..
നടപ്പ് കണ്ടാൽ അറിയാം നല്ല വേദന ഉണ്ട്!

എന്റെ ഫോൺ എടുത്ത് ഹോംബട്ടണിൽ തള്ളവിരൽ വച്ചു!

ഫോൺ ലോക്ക് ഫിംഗർപ്രിന്റാണ്. അവളുടെ വിരലും ആഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്!

ഫോണുമായി കട്ടിലിന് നേരേ നടന്ന അവളെ നോക്കി ഞാൻ അമ്പരപ്പിൽ ചോദിച്ചു

“ഇപ്പ ആരെ വിളിക്കാനാ…?”

“വിളിക്കാനല്ല….”

പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് അവൾ എന്റെ മീതേ കിടന്ന് ക്യാമറ എടുത്ത് സെൽഫിക്ക് പിടിച്ചു…

“അങ്ങോട്ടു നോക്ക്”

ഞാൻ ക്യാമറയിലേയ്ക്ക് നോക്കി അവൾ ക്ലിക്ക് ചെയ്തു….!

പടം എടുത്തത് നോക്കി….
“ഒരടോം കാണാമ്മേലല്ലോ അല്ലേ….?”

ഞാൻ നോക്കി….
രണ്ട് പേരുടെയും രഹസ്യഭാഗങ്ങൾ ഒന്നും കാണില്ല! റൂബിയുടെ ഒരു മുലയുടെ മാംസളഭാഗം എന്റെ മാറിൽ ഞെരിഞ്ഞത് കാണാം. അത്ര മാത്രം രണ്ട് പേരും പരിപൂർണ്ണ നഗ്നരാണെന്ന് വ്യക്തം മാസികകളിൽ സെൻസർ ചെയ്ത് വരുന്ന ചിത്രങ്ങൾ പോലെ!

“ഒന്നെണീറ്റിരുന്നേ….”

എന്റെ മീതേ നിന്ന് ഇറങ്ങി കാല് നീട്ടി ഇരുന്ന അവൾ പറഞ്ഞു. ഞാനും എണീറ്റ് കാലും നീട്ടി ഇരുന്നു ഫോൺ എന്റെ കൈയ്യിൽ തന്നിട്ട് ഒരു കൈയ്യാൽ എന്നെ വട്ടം പിടിച്ച് മറുകൈയ്യാൽ മുലഞെട്ടുകൾ മറച്ച് പിടിച്ച് അവൾ പറഞ്ഞു:

“എടുത്തേ…..”

ഞാൻ ഒരു കൈയ്യാൽ അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ച് മറുകൈയ്യാൽ സെൽഫി എടുത്തു! അതിലും മുലകൾ മറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്!

“ഇതെന്തിനാ…? ഇങ്ങനെടുക്കുന്നതൊക്കെയാ അബദ്ധത്തി ആരുടേലും കൈയ്യിപ്പെട്ട് പോൺസൈറ്റുകളിൽ വരുന്നത്…”

ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ കല്ലിച്ച മുഖത്തോടെ ഉറച്ച ശബ്ദത്തോടെ റൂബി പറഞ്ഞു:

“എനിക്കും ജീവിക്കണം. ഇതെന്റെ മമ്മിക്കു കൊടുക്കാനാ! എന്നെ വെറുതേവിടാനായി!”

മുഖം മയപ്പെടുത്തി പുഞ്ചിരിയോടെ റൂബി തുടർന്നു…

“ഞാ മേലുങ്കഴുകി ഡ്രസ്സു ചെയ്യട്ടേ? ഇനിയിന്നൊന്നും നടക്കൂല! അതുപോലാ വേദന!”

ഞാൻ തലകുലുക്കി. .

“നല്ല ചൂട് വെള്ളത്തിൽ ദേഹം കഴുക്… അൽപ്പം നീറും സാരമില്ല വേദന പെട്ടന്നുമാറും”

റൂബി ബാത്ത്റൂമിലേയ്ക്ക് കയറി. കുളിച്ച് ഇറങ്ങി വന്ന് ഒരു ബ്രായും പാന്റീസും എടുത്ത് ധരിച്ച ശേഷം ഒരു മെറൂൺ ലെഗിൻസ് എടുത്ത് ധരിച്ചു!
വെള്ളയിൽ നിറയെ കറുത്ത പൊട്ടുകൾ ഉള്ള അടിഭാഗത്തെ മെറൂൺ വെള്ളയിലേയ്ക്ക് ലയിച്ച ചുരിദാറും എടുത്തിട്ട് നിന്ന് തലമുടി ചീവാൻ തുടങ്ങി….

ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചു….
നോക്കിയപ്പോൾ ചേച്ചി! ഞാൻ ഫോൺ റൂബിയുടെ കൈയ്യിൽ കൊടുത്തു….

അവൾ കോൾ അറ്റന്റ് ചെയ്ത് സ്പീക്കർ മോഡിലിട്ടു…

“ചേച്ചീ….”
“ആരേലും വിളിച്ചോടീ?”

“ഇല്ലേച്ചീ… അതാറു കഴിയണം! അച്ചനുമമ്മേം എന്തു പറഞ്ഞു…?”

“നിന്റവസ്ഥയറിഞ്ഞപ്പ അവരെന്തു പറയാൻ?
അച്ചൻ പാർട്ടിയോഫീസി വിളിച്ചു ജില്ലാസെക്രട്ടറിയെക്കൊണ്ട് സ്റ്റേഷനിലോട്ടും എസ്. പിയോടും വിളിച്ചുപറയിച്ചിട്ടൊണ്ട്! ഇന്നു മാറി നിക്കുന്നതന്നാ നന്ന് നാളെയിങ്ങു പോരാനാ അച്ചമ്പറഞ്ഞേ…”

വീണ്ടും കുറേ കുശലങ്ങൾക്ക് ശേഷം പപ്പ വിളിച്ചാൽ അറിയിക്കാൻ പറഞ്ഞ് ചേച്ചി ഫോൺ വച്ചു!

അടുത്ത കോൾ ജോൺസന്റെ ആയിരുന്നു….

“നിങ്ങളൊരു മൈരും നോക്കണ്ടടാ എന്റപ്പനാ ഗിരിടേ താക്കോലു കൊടുത്തത്! പപ്പ അച്ചനെ വിളിച്ചിപ്പ സംസാരിച്ചു. ധൈര്യായി കതകും തൊറന്ന് ലൈറ്റുമിട്ട് സിറ്റൌട്ടി പോയിരുന്നോ!”

അടുത്തത് ഗിരി…

“ഞാനും ബഷീറും വീട്ടിലൊണ്ട് അച്ചന്റേ കൊടുക്കാം!”

“എടാ ചെറിയാച്ചനാദ്യം നിന്നെ വിളിക്കാനാ ചാൻസ് അവളു നിന്റൊപ്പം ഒണ്ടെന്നു പറഞ്ഞാ അപ്പ ഫോണോഫു ചെയ്തോ പിന്നെന്തേലുവൊണ്ടേ ഇവരു വരുവോ ലാന്റ്ഫോണേ വിളിക്കുവോ ചെയ്തോളാം!”

കൃത്യം ആറര ആയപ്പോൾ പപ്പയുടെ കോൾ എത്തി…

“എന്താ പപ്പാ…?”

“ഭ! പപ്പയോ? ആരുടെ പപ്പ? ഞാനെങ്ങനാടാ നിന്റെ പപ്പയാകുന്നേ? എവിടെടാ എന്റെ മോൾ?”

“എന്റെ ഭാര്യേട പപ്പ പിന്നെന്റേം പപ്പയല്ലേ പപ്പാ? അവളടുത്തൊണ്ട്! സുരക്ഷിതയായി! ഞങ്ങടെ കല്യാണോങ്കഴിഞ്ഞു!”

“നിന്നെ ഞാങ്കാണിച്ചു തരാടാ!”

ഞാൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തൂ! റൂബി ഫോൺ വാങ്ങി വാട്സാപ്പ് എടുത്ത് മമ്മിക്ക് വോയിസ് മെസേജ് റെക്കോഡ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി…
“മമ്മീ ഞങ്ങട കല്യാണങ്കഴിഞ്ഞു! ജീവിതോന്തൊടങ്ങി… ഏനിക്കു ജീവിക്കണം ഉപദ്രവിക്കരുതെന്നു പപ്പയോടു പറയണം ഒരു തരി സ്വർണ്ണോ പണവോ ഞാനെടുത്തിട്ടില്ല ഈ തരുന്ന ഫോട്ടോ ഡിലീറ്റാക്കീട്ടീ മെസേജു പപ്പേ കേപ്പിക്കണം ജീവിക്കാനായീപടം നാടുനീളെ ഒട്ടിക്കാനും ഞാമ്മടിക്കില്ല!”

വോയിസ് മെസേജിന് പിന്നാലെ ആ രണ്ട് ഫോട്ടോകളും മമ്മിയുടെ ഫോണിലേയ്ക്ക് വിട്ട് ഫോൺ സ്വിച്ചോഫ് ചെയ്തു!

പിറ്റേന്ന് കാലത്ത് പത്ത് മണിക്ക് സ്റ്റേഷനിൽ വിളിപ്പിച്ചു!
പ്രായപൂർത്തി ആയ റൂബിയുടെ ഇഷ്ടപ്രകാരം അവളെ ഭർത്താവിന് ഒപ്പം പോകാൻ അനുവദിച്ചു!

അച്ചൻ പാർട്ടിയിൽ എന്നത് പോലെ അമ്മ സമുദായത്തിലും സജീവമായത് ഗുണം കൂടി സ്റ്റേഷനിൽ നിന്ന് നേരേ സമുദായ ഓഫീസിൽ എത്തി ആചാരപ്രകാരം വിവാഹിതർ ആയതിന്റെ രേഖകളിൽ ഒപ്പ് വച്ചിട്ടാണ് ഞങ്ങൾ വീട്ടിലേയ്ക്ക് പോയത്!

നിയമപ്രകാരം സാധുത ഉള്ള എന്റെ ഭാര്യ ആയ ശേഷം റൂബി അന്ന് തന്നെ തേനിക്ക് പോയി!…..

പിന്നീട് ഒരു മൂന്ന് മാസങ്ങൾ കൂടി കഴിഞ്ഞാണ് പ്രശ്നങ്ങളുടെ തുടക്കം!

എനിക്ക് എന്റെ റൂബിയിൽ നിന്നും ഒളിക്കാൻ പലതും ഉണ്ടായി!

എന്റെ ഫോണിൽ നിന്ന് റൂബിയുടെ ഫിങ്കർപ്രിന്റ് ലോക്ക് ഞാൻ കളഞ്ഞു!
അതായിരുന്നു എന്റെ നാശത്തിന്റെ തുടക്കവും!

എന്റെ ആ രഹസ്യങ്ങൾ അവളെ
അവളുടെ പഠനം തീർന്ന് തേനിയിൽ നിന്ന് തിരികെ കൊണ്ടുപോരാൻ ഇറങ്ങിയ എന്നെ അന്ന് അവളെ ഉൾപ്പടെ എല്ലാം ഇട്ടെറിഞ്ഞ് ജീവിതത്തെ സമൂഹത്തെ ഭയന്ന് ഒളിച്ച് ഇവിടെ ഈ ആന്ധ്രയുടെ കുഗ്രാമത്തിൽ ഉമിത്തീയിൽ നീറിയുള്ള ഈ ഒളിവ് ജീവിതത്തിൽ വരെ കൊണ്ട് ചെന്ന് എത്തിച്ചു!

“ഓരോ ബോഞ്ചികളൊക്കെ കുടിച്ച് ഒന്നു പെടുത്തിട്ട് പോവാമപ്പീ…”

ഉറക്കം ഉണർന്ന ജിജോപ്പൻ കൈകൾ പൊക്കി ഒന്ന് മൂരി നിവർന്ന് വായിക്കോട്ടയും വിട്ട് പറഞ്ഞു….

“ബോഞ്ചിടൈമൊക്കെ കഴിഞ്ഞപ്പീ മണിയൊന്നരയായി! എല്ലാം നല്ല ഒറക്കം അതാ ഞാമ്മിണ്ടാഞ്ഞേ….”
“ഈയിരുന്നു മോങ്ങുന്നോനും ഒറക്കാരുന്നോ! മക്കളു കരഞ്ഞോ കരഞ്ഞു കരഞ്ഞങ്ങു ചെല്ലുമ്പ കരടൊന്നുങ്കാണരുത് എല്ലാം ഒഴുക്കിക്കോണം!”

ആദിയെ നോക്കി ജിജോപ്പൻ ചിരിച്ചു.

അടുത്ത ചെറുപട്ടണത്തിൽ നിന്ന് ഉച്ചഭക്ഷണവും കഴിച്ച ശേഷം അച്ചായന്മാർ ഓരോ ലാർജ്ജും വിട്ട് സംഘം വീണ്ടും യാത്രയായി!

“നീയാ കെട്ടാനിരുന്നയാ പെങ്കൊച്ചൊണ്ടല്ലോടാ… ആ കൊട്ടാരക്കരക്കാരി..? എന്താ ആ പെണ്ണിന്റെ പേര്…?”

ജിജോപ്പന്റെ ചോദ്യത്തിന് ആദി പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു….

“റൂബി….!”

“ആ…. റൂബി! അതിന്റെ കല്യാണത്തിന്റന്നാ! അന്ന് അനീഷ്യേടെയാ കരച്ചിലുമ്പറച്ചിലുങ്കണ്ടാ ആരും സഹിക്കൂല! നിന്നേം കരുതി എല്ലാമുപേക്ഷിച്ചു പോന്നവളാരുന്നെന്നും പറഞ്ഞ്!”

റൂബിയുടെ വിവാഹം എന്ന് കേട്ട ആദിത്യൻ ഇടിവെട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ട പാമ്പ് എന്നത് പോലെ ശക്തമായി ഒന്ന് പുളഞ്ഞു!

“അതിന്റെ കെട്ടിന്റെ കാര്യമ്പറഞ്ഞപ്പ നീയെന്തിനാടാ മൈരേ ഞെട്ടുന്നേ…?
കുടുമ്മോം കുലോം തന്തേന്തള്ളേമെല്ലാം ഇട്ടെറിഞ്ഞു നിന്നെ വിശ്വസിച്ചു നിന്റൂടെ പോന്നയാ പാവത്തെ വേണ്ടാതായല്ലേടാ നാറീ നീയീ പോക്കു പോന്നേ…?”

ആദിത്യന്റെ ചുണ്ടിൻ കോണിൽ സ്വയം നിന്ദയിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ചെറു മന്ദഹാസം ഉണ്ടായി!

“ആ കൊച്ചിന്റെ കാര്യമ്പറഞ്ഞപ്പ അടിച്ചതാവിയായിപ്പോയല്ലോ! ഒന്നു നിർത്തിക്കേടാ ആന്റപ്പാ ഒന്നൂടൂത്തട്ടെ!”

ഊണിന് ശേഷം വണ്ടി എടുത്ത ആന്റപ്പൻ വണ്ടി ഒതുക്കി!

ജോബിൻ രണ്ട് ഗ്ലാസുകളിൽ ഓരോന്ന് ഒഴിച്ച് സോഡയും മിക്സ് ചെയ്ത് കൊടുത്തു! ജിജോയും ലിജോയും അത് കുടിച്ചതും വണ്ടി വീണ്ടും മുന്നോട്ട് നീങ്ങി…

ജിജോ തുടർന്നു…..

“കേട്ടോ ലിജോച്ചായാ… ഇവനീ പോരുന്നേനു രണ്ടുമാസം മുമ്പേ തൊട്ട് ആ കൊച്ചിനെ അവഗണിക്കാന്തൊടങ്ങിയതാ…. അതിനെ ഉപേക്ഷിച്ചാ ഇവനീ നാടുവിട്ടത്!
അതാണേ പാവം ഇവനുവേണ്ടി എല്ലാം വലിച്ചെറിയുവേഞ്ചെയ്തു!”

ആദി അരുതേ എന്ന യാചനയോടെ അതി ദയനീയമായി ജിജോയെ നോക്കി…. ജിജോപ്പൻ അത് കാണാത്ത മട്ടിൽ തുടർന്നു…
“ഇവനു സത്യത്തി വട്ടാരുന്നു.. ഇവനെന്തോ സ്വപ്നങ്കണ്ടു! അവടപ്പൻ അവളെ എങ്ങനോ വല്ലാണ്ടുപദ്രവിച്ചോ മറ്റോ കൊല്ലിക്കുന്നതായോ മറ്റോ! അവട ജീവൻ രക്ഷിക്കാനാ ഈ മണുക്കൂസൻ അവളെ ഉപേക്ഷിച്ച് ഓടിയത്!
അനീഷ്യയോടു മാത്രേ ഇവനീത്തരം ഒരു സൂചന പറഞ്ഞിട്ടൊള്ളു അല്ലേടാ..?”

ആദിത്യൻ ഒരു നിശ്വാസത്തോടെ തല കുലുക്കി! ജിജോ തുടർന്നു…

“നീ പോയതും അവടപ്പൻ ഹൈക്കോടതീ ഹർജി കൊടുത്തു അവളെ വിട്ടുകിട്ടാൻ!
അവളു കോടതീ അവടപ്പന്റെ കൂടെ പോണോന്നു പറഞ്ഞു!
അല്ലാതതു പിന്നെ എന്ത് ചെയ്യും? ഇവനുപേക്ഷിച്ചില്ലേ?
ഇപ്പ നാലുമാസേയായൊള്ളു കെട്ടു കഴിഞ്ഞിട്ട്!ഇംഗ്ലണ്ടുകാരനാ!”

“എന്നിട്ടവടെ ഫോണേലിപ്പഴും ഞങ്ങട പടാണല്ലോ? മിക്ക ദെവസോം ഓൺലൈനിലുവൊണ്ടല്ലോ?”

ആദിത്യൻ ശ്വാസം കിട്ടാതെ മരണവെപ്രാളത്തിൽ എന്നപോലെ ചോദിച്ചു! ജിജോപ്പൻ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു….

“ആ! അപ്പന്നിന്റെ വായീ നാക്കൊണ്ടല്ലേടാ! അങ്ങനിങ്ങോട്ടു പോരട്ടെ! ഞങ്ങടെ ചേച്ചി വല്യ പേരുകേട്ട ഡോക്ടറാ ആ ഒരു വാങ്ങലു ഞങ്ങക്കും കിട്ടീട്ടൊണ്ട് നീ തൊറന്നു പറഞ്ഞോ നിന്റെ പ്രശ്നം എനിക്കു ചികിത്സിക്കാനൊള്ളതേയൊള്ളു സിമ്പിൾ!”

“എടാ അവളു ഗൈനക്കോളജിയാ നീയീ ഉദ്ദേശിച്ചതു സൈക്കോളജിയാ!”

വറീച്ചൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ച് പറഞ്ഞപ്പോൾ ജിജോപ്പൻ പറഞ്ഞു…

“എന്തായാലെന്താ രണ്ടിലും ‘ജി’ ഇല്ലേ? ഇവനൊക്കെ അതുതന്നെ ധാരാളാ!
എടാ പൊട്ടാ ഹൈക്കോടതി വഴി വീട്ടിലോട്ട് പോണ അവക്കെന്തിനാ നീ വാങ്ങിക്കൊടുത്തയാ ഒണക്കഫോൺ!
അതിപ്പ അനീഷ്യേടെ കൈയ്യിലുണ്ട്!”

തമാശ കളഞ്ഞ ജിജോ ഗൌരവത്തിൽ പറഞ്ഞു:

“അനീഷ്യ ഞങ്ങക്കു കൂടപ്പിറപ്പാ! അവക്കു ഞങ്ങളറിയാത്ത ഒരു രഹസ്യോമില്ല!
നീ ധൈര്യായി പറഞ്ഞോ!

അവളോടു പറഞ്ഞ ഈ റൂബിയെ പീഡിപ്പിച്ചു കൊല്ലുവെന്ന ആ പേടിയാണോ നീ പോകാങ്കാരണം?”

അതേ എന്ന് ആദി തല കുലുക്കി!

ജിജോപ്പൻ താടിക്ക് കൈ കൊടുത്ത് അവനെ സഹതാപത്തൊടെ ഒന്ന് നോക്കി…
“കഷ്ടം! പത്തു പട്ടിക്കു തിന്നാനൊള്ള ചമ്പൊണ്ടല്ലോടാ ശവമേ..? സ്വന്തം പെണ്ണിനെ കൊല്ലാൻ വരുന്നോരോടു ആണുങ്ങളെന്താ ചെയ്യുകാന്ന് നീയങ്ങോട്ടു ചെല്ലുമ്പ എന്റെ ഭാര്യ ശ്രീക്കുട്ടിയോടു ചോദീര് അവളു പറഞ്ഞുതരും!”

ജോബിൻ ഉറങ്ങി…. ജിജോയും വറീച്ചനും വീണ്ടും പതിയെ മയക്കത്തിലേയ്ക്ക് വഴുതി വീണു….

ആദി വീണ്ടും കണ്ണും മിഴിച്ച് തുറിച്ച പടി ഇരുന്ന് പോയി…

റൂബി… !
തന്റെ അമൂല്യരത്നം!!

ഹൃദയം നുറുങ്ങി പൊടിയുകയാണ്.. ഇന്ന് ആ പാവത്തിന്റെ അവസ്ഥ എന്താവും?
എല്ലാം താൻ കാരണം!
താൻ ഒറ്റ ഒരാൾ കാരണം!

ഹൃദയം പൊടിഞ്ഞ് നുറുങ്ങുകയാണ്… ശരീരമാകെ വരഞ്ഞ് മുളക് പൊടി വിതറിയത് പോലുള്ള നീറ്റൽ… മരിക്കണം! മരിച്ചേ പറ്റൂ….

റൂബിയില്ലാതെന്ത് ആദിത്യൻ! ശക്തിയില്ലാതെ ശിവന് നിലനിൽപ്പ് ഉണ്ടാവുമോ……!!

ആദിത്യൻ വണ്ടിയുടെ സ്പീഡോമീറ്റർ തൊണ്ണൂറിനും തൊണ്ണൂറ്റഞ്ചിനും ഇടയിൽ ചാഞ്ചാടി കളിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ട് ഡോർലോക്കിലേയ്ക്ക് ഒന്ന് നോക്കി…
സെൻട്രൽലോക്ക് അല്ലായിരുന്നു എങ്കിൽ ഈ ഡോർ തുറന്ന് ഒന്ന് കുതിച്ചാൽ ഇപ്പോൾ എല്ലാം അവസാനിച്ച് കിട്ടിയേനേ…

ചേച്ചി!
പാവം തന്റെ ചേച്ചി ഇവിടെയും കഥയും മെനഞ്ഞ് തന്റെ രക്ഷയ്ക്കായി എത്തി!

ഈശ്വരവിശ്വാസത്തിൽ തന്റെ അച്ചന് ഒപ്പം നിൽക്കുന്ന ആദിത്യൻ തന്റെ തെറ്റ് തിരുത്തി പശ്ചാത്തപിച്ച് മാപ്പിരന്ന് കഴിഞ്ഞ അലിവോടെ പൊറുത്തയാ ദേവിയെ, മനസ്സ് എന്നയാ ശ്രീകോവിലിൽ പരാശക്തിയായി പ്രതിഷ്ഠിച്ച തന്റെ ചേച്ചിയ്ക്ക് മുന്നിൽ മനസ്സ് കൊണ്ട് വീണ്ടും സ്രാഷ്ടാംഗപ്രണാമം നടത്തി…..

ഈ കഥ തന്നാവും നാട്ടിലും വീട്ടിലും കൂട്ടുകാരിലും എന്തിന് റൂബിയിൽ പോലും എത്തിയിട്ട് ഉണ്ടാവുക…

എന്തായാലും പുറപ്പെട്ടു… ചേച്ചിയെ ഒന്നുകൂടി ഒന്ന് കൺനിറയെ കാണുക..
ആ വാത്സല്യം കൊതിതീരെ പറ്റികില്ല എങ്കിലും ആവോളം ഒന്ന് കൂടി അനുഭവിക്കുക…
എന്നിട്ട്…
എന്നിട്ട് ചാവണം!
എനിക്കെന്നെത്തന്നെ കൊല്ലണം!

ആദിത്യന്റെ അണപ്പല്ലുകൾ ഞെരിഞ്ഞ് അമർന്നു!

നടന്നത് എന്ത് എന്ന് താനും ചേച്ചിയും മാത്രമേ ഇതേവരെ അറിഞ്ഞിട്ടുള്ളു! അതിനി ആ ഒരാളിൽ ആയി ഒതുങ്ങട്ടെ!

വീട്ടിലെ എല്ലാ കാര്യോം ഇങ്ങോട്ട് മണിമണിയായി പറയുന്നയീ ജിജോച്ചായനും യധാർത്ഥ സംഭവം അറിഞ്ഞിട്ടില്ല!
അപ്പോൾ ചേച്ചിയത് സ്വയം കുഴിച്ച് മൂടി!

ആ അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിന്ന് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കാതിരിക്കാൻ, കുറ്റബോധം കൊണ്ട് റൂബിയുടെ നേരേ ചെല്ലാൻ കഴിയാത്ത ആ തീച്ചൂളയിൽ എന്നത് പോലെ സ്വയം ഉരുകിയ ആ അവസ്ഥയിൽ ഒരു തികഞ്ഞ ഭീരു ആയി ഒളിച്ചോടാൻ മാത്രമേ അന്ന് കഴിഞ്ഞുള്ളു…
തിരികെ മടങ്ങാൻ തന്നെ ആണ് പോന്നത്, റൂബിയുടെ മുന്നിൽ മനസാക്ഷിക്കുത്ത് ഇല്ലാതെ നിൽക്കാൻ ഉള്ള മനോബലം ഉണ്ടാക്കി എടുക്കാൻ ഉള്ള പരക്കംപാച്ചിൽ!
അത് ഇങ്ങനാവുമെന്ന് കരുതിയില്ല!

റൂബി വിഷമിക്കും പക്ഷേ തന്റെ ഭാര്യയാണ്.. തന്റെ വരവും കാത്ത് വീട്ടിൽ കാണും. അവൾക്ക് വേറേ പോകാൻ ഒരിടവും ഇല്ല!

പപ്പയുടെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് ഇങ്ങനെ ഒരു നീക്കം!
അത് തീരെ പ്രതീക്ഷിച്ചും ഇല്ല!
റൂബിയെ കുറ്റം പറയാൻ ആവില്ല! താൻ അവളെ അവഗണിക്കുന്നു എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങി…
അപ്പോൾ അവളെ ഒഴിവാക്കാൻ ഒളിച്ചോടുകയും ചെയ്തപ്പോൾ പിന്നവൾ ആരെ എന്തിന് പ്രതീക്ഷിക്കണം?
തെറ്റ് തിരുത്തി മാതാപിതാക്കളോട് ഒപ്പം മടങ്ങുക എന്നത് തന്നാണ് ശരി!

ആദിത്യന്റെ ചിന്തകൾ വീണ്ടും ആ ഓർമ്മിക്കാൻ പോലും ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത കാര്യങ്ങളിലൂടെ അലഞ്ഞ് നടന്നു….

റൂബി തേനിയിൽ ഹോസ്റ്റലിൽ ആണ്!

ചേച്ചിക്ക് വിവാഹാലോചനകൾക്ക് അച്ചൻ തിരക്ക് കൂട്ടുന്നു… റൂബിയുടെ മടങ്ങിവരവിന് മുൻപ് നടത്താൻ!

ചേച്ചി ആണെങ്കിൽ ഒരു ജോലി കിട്ടിയിട്ട് മതി എന്ന വാശിയിലും!

ആ ഇടയ്ക്ക് ആണ് യാദൃശ്ചികമായി ഒരു മലയാളം കമ്പിക്കഥ പിഡിഎഫ് എനിക്ക് ഒരു വാട്സാപ്പ് ഗ്രൂപ്പിൽ വന്ന് കിട്ടുന്നത്!
ചേച്ചി അനിയൻ കഥ! വായനക്കാരന് താനാണ് നായകൻ എന്ന് തോന്നിക്കുന്ന അത്ര തന്മയത്വത്തോടെ ഉള്ള അവതരണം!

സാഹചര്യങ്ങളും സന്ദർഭങ്ങളും ആ സംഗതിയും ഒക്കെ ഭാവന എന്ന് ആരും പറയില്ല! അത്ര റിയാലിറ്റി!

നിഷിദ്ധസംഗമത്തിന്റെ പുത്തൻതലമുറയിലെ തലതൊട്ടപ്പന്റെ രചന!!

വെറും ഒരു കൌതുകത്തിന് അതിലെ ലിങ്കിൽ കയറി ഞാൻ ഒരുപാട് കഥകൾ വായിച്ചു!
കൂട്ടത്തിൽ അത്തരം ചേച്ചിക്കഥകളും!

ആദ്യമാദ്യം നായികാ സ്ഥാനത്ത് ചേച്ചിയായി റൂബി ആയിരുന്നു….

അത് താൻ അറിയാതെ തന്നെ പതിയെ തന്റെ ചേച്ചിയായി മാറി!

ആദ്യം മനസ്സിനെ ശാസിച്ചും അടക്കിയും ഒക്കെ നോക്കി.. ഫലം ഉണ്ടായില്ല പതിയെ ആ രംഗങ്ങൾ ഒക്കെയും താനും അനീഷ്യചേച്ചിയും കൂടി ആണെന്ന് സങ്കൽപ്പിച്ച് തുടങ്ങി…

ചേച്ചി അറിയുന്നില്ലല്ലോ പിന്നെന്ത് എന്റെ ചിന്തയും വെറും ഭാവന അല്ലേ എന്നായി പിന്നെ മനസാക്ഷിയുടെ ന്യായീകരണം!

താൻ ചേച്ചിയെ അങ്ങനെ ഒട്ട് നോക്കുന്നുമില്ല! കഥ വെറും കഥയല്ലേ
പിന്നെന്ത് കുഴപ്പം?

പക്ഷേ ചേച്ചി തനിക്ക് ഭാവനയിൽ മാത്രമല്ല നോട്ടത്തിലും അങ്ങനായത് താൻ പോലും അറിഞ്ഞതേ ഇല്ല!

ചേച്ചിയുടെ സാമീപ്യത്തിൽ തന്നെ ഉദ്ധാരണം ഉണ്ടാവാൻ തുടങ്ങി…

ചേച്ചിയുടെ മുലയുടെയും വയറിന്റെയും കാഴ്ചയ്ക്ക് ഏറുകണ്ണ് നോട്ടം പതിവായി!

ചേച്ചി തുണി മാറുന്നതും കുളിക്കുന്നതും കാണാൻ പൊഴുത് തേടി പരക്കം പാഞ്ഞു!
അൽപ്പം ദൈവാനുഗ്രഹം അവശേഷിച്ചതിനാൽ ആ മഹാപാപം ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല!

ഒടുവിൽ ചേച്ചിയുടെ മുഷിഞ്ഞ അടിയുടുപ്പുകൾ പരതി അവ മണത്ത് സ്വയംഭോഗം ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥ വരെ എത്തി കാര്യങ്ങൾ! അതും ചേച്ചിയോ മറ്റ് ആരെങ്കിലുമോ ഈ ചെയ്തികൾ അറിയില്ലല്ലോ എന്നതായി ന്യായം!

റൂബിയെ പറ്റിയേ ചിന്തിക്കാതെ ആയി!
ചേച്ചി ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞ് നിൽക്കുകയാണ്!

റൂബി മനസ്സിൽ വന്നാൽ ഉണ്ടായ വികാരം നഷ്ടപ്പെടുന്ന അവസ്ഥ വരെ എത്തി!
അവളുടെ വിളിയും അന്വേഷണങ്ങളും പോലൂം അരോചകമായി അസഹനീയമായി തുടങ്ങി…
ആദിത്യൻ തന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ഒഴുകിയ കണ്ണുനീർ തുടയ്ക്കാൻ മിനക്കെടാതെ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ച് സീറ്റിലേയ്ക്ക് ചാരി കിടന്നു…

അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോൾ ആണ് ആദിത്യന്റെ ജീവിതത്തെ മാറ്റിമറിച്ച ആ കരിദിനം വന്ന് എത്തിയത്..!!

അനീഷ്യചേച്ചിക്ക് ഒരു ദുഃസ്വഭാവം ഉണ്ട്! ഒള്ള പി. എസ്സ്. സി ബാങ്ക് ടെസ്റ്റുകൾ മുഴുവൻ എഴുതും! എന്നാൽ അത് തന്നെ എഴുതിയാൽ പോരേ? മറ്റുള്ളവരെ ശല്യപ്പെടുത്തണോ…?

സർവ്വ അപേക്ഷകളും രണ്ടെണ്ണം ആണ് അയയ്ക്കുക! ഒന്ന് ആദിത്യന്റെ പേരിലും!
ആദിയുടെ ഒപ്പ് ഒന്നും ചേച്ചിക്ക് പ്രശ്നവുമല്ല! ആദി ഇടുന്നതിലും ഭംഗിയായി ആദിയുടെ ഒപ്പ് ചേച്ചി ഇടും!

ആദി ദേഷ്യപ്പെടുമ്പോൾ ചേച്ചി കള്ളച്ചിരിയോടെ കണ്ണിറുക്കും:

“ചുമ്മാതൊരു ടൂറായങ്ങ് അടിച്ചുപൊളിക്കാടാ…!”

ചേച്ചി പഠിച്ചും ആദി പഠിക്കാതെയും ആണ് എഴുത്ത്!
എങ്കിലും ഓരോ ടെസ്റ്റും അവർക്ക് ഓരോ അടിപൊളി ടൂറുകൾ ആണ്!

ടെസ്റ്റിന് തലേ ദിവസമേ ആ സ്ഥലത്ത് പോയി റൂമെടുത്ത് തങ്ങും! ഒരുപാട് സ്ഥലങ്ങൾ സന്ദർശിക്കാൻ ഉള്ള സ്ഥലം ആണെങ്കിൽ ടെസ്റ്റ് കഴിഞ്ഞ് ഒരു ദിവസം കൂടി തങ്ങും!

ചേച്ചിക്കഥകളുടെ വൃത്തികെട്ട സ്വാധീനവലയം ഇല്ലാതിരുന്ന ആ കാലത്ത് അതിൽ ഒട്ട് അസ്വഭാവികതയും ഒന്നും ഇല്ല!

വലിയ ഫാമിലികോട്ടിന്റെ ഇരു വശത്തും രണ്ടാളും കിടക്കും വീട്ടിൽ അവരവരുടെ മുറികളിൽ എന്നത് പോലെ തന്നെ!
നല്ല തല്ല് തരുന്ന അൽപ്പം ഭയമുള്ള ചേച്ചി തന്നെയാണ് ഒപ്പം കിടക്കുക അല്ലാതെ വെറും ഒരു പെണ്ണല്ല!

ചേച്ചിയുടെ മുഷിഞ്ഞ ബ്രായും പാന്റീസും ഒക്കെ ലഭിയ്ക്കാൻ താൻ ഭ്രാന്ത് പിടിച്ച് അലയുന്ന ആ സമയത്താണ് ആദിയുടെ കാതിൽ കുളിർമഴയായി ആ വാർത്ത വന്ന് വീഴുന്നത്….

ആ ഞായറാഴ്ച തൃശൂർ ആണ് ടെസ്റ്റ്! ശനിയാഴ്ച വൈകിട്ട് തൃശൂർ ക്യാമ്പ്…!

ചേച്ചിക്കഥകളുടെ മാസ്മരികശക്തി നിയന്ത്രിക്കുന്ന തലച്ചോറിൽ വരെ എത്തി നിന്ന അവന്റെ കണ്ണുകൾ വന്യമായി തിളങ്ങി….!

അവൻ വായിച്ച അറിഞ്ഞ മിക്ക സന്ദർഭങ്ങളും ഇതേപോലെ ഒക്കെ ആണ്…!

ശനിയാഴ്ച ഉച്ചയോടെ അവർ പൂരങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ എത്തി…

റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന് പുറത്തേയ്ക്ക് ഇറങ്ങി നേരേ നടന്ന് പി.ഓ റോഡിൽ തരക്കേട് ഇല്ലാത്ത ഒരു ഹോട്ടലിൽ മുറി എടുത്തു!

പൂരത്തിലാണ് ഭൂലോകത്തിന്റെ സ്പന്ദനം ഇരിക്കുന്നത് എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന നിഷ്കുകളായ ജനങ്ങളുടെ നാട്!
ഭീകരാക്രമണത്തെ പറ്റി പറഞ്ഞ് തുടങ്ങിയാലും ഹാർട്ട് അറ്റാക്ക് വന്നവനെ ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ട് പോയത് പറഞ്ഞ് വന്നാലും അവസാനം അത് വന്നെത്തുക പൂരത്തിലും കുടമാറ്റത്തിലും പാണ്ടിമേളത്തിലും ഒക്കെ ആവും!

ജാതി മത വർഗ്ഗ വർണ്ണ ലിംഗ രാഷ്ട്രീയ ഭേമതന്യേ തൃശൂർപൂരമാണ് ലോകമഹാത്ഭുതങ്ങളിൽ ഒന്നാമത്തേത് എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന ശുദ്ധഗതിക്കാരുടെ നാട്!

തൃശൂർക്കാരനാണൊ അവൻ രഹസ്യമായി ഒരു വേശ്യാലയത്തിൽ ചെന്നാലും എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് പോരാൻ നേരം ഉറപ്പായും പറഞ്ഞിരിക്കും…

“നാടു തൃശൂരാട്ടോ… പൂരവില്ല്യേ പൂരം!!”

ആ തൃശൂരിന്റെ ഭംഗി ആസ്വദിക്കാൻ പോലും അന്ന് ആദിത്യന് ആയില്ല!
സമയം മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നില്ല രാത്രി ആകുന്നില്ല എന്ന ആ വെപ്രാളം മാത്രം ആയിരുന്നു അവന്റെ ഉള്ളിൽ!

രാത്രി അത്താഴവും കഴിഞ്ഞ് അവർ മുറി അടച്ച് കിടന്നു..
ഇങ്ങനെ ഉള്ള അവസരങ്ങളിൽ നേരത്തേ മുതൽ മുറിയിലെ ലൈറ്റ് കെടുത്താറില്ല!

പതിവിന് വിരുദ്ധമായി ആദിത്യൻ ലൈറ്റ് അണച്ചു!

“അതെന്താടാ ലൈറ്റു കെടുത്തിയേ….”

അനീഷ്യ ചോദിച്ചതും ഒന്നും മിണ്ടാതെ ലൈറ്റ് വീണ്ടും തെളിച്ചിട്ട് ആദിത്യൻ കയറി കിടന്നു!

സാധാരണ പതിവ് പോലെ ബാത്ത്റൂമിലും പൊയി വന്ന് മുടി അഴിച്ച് കോതിക്കെട്ടി വന്ന് അനീഷ്യയും!

അനീഷ്യയുടെ ശ്വാസഗതി താളാത്മകം ആയതും ആദി തിരിഞ്ഞു…

കട്ടിലിൽ ഇഴുകയോട് ചേർന്ന് ഭിത്തിയിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി ഒരുവശം
ചെരിഞ്ഞ് കിടന്ന അനീഷ്യയുടെ പിന്നഴകിൽ ആദിത്യന്റെ കണ്ണുകൾ ഉടക്കി…

അനീഷ്യയുടെ ശംഖ് പോലുള്ള ആ തങ്ക നിറമാർന്ന കഴുത്തും ചുരിദാറിന്റെ ഇറക്കി വെട്ടിയ കഴുത്തിൽ അൽപ്പം പുറത്ത് കാണുന്ന ആ പുറത്തെ സ്വർണ്ണ രോമങ്ങളും കൈപ്പിടിയിൽ ഒതുങ്ങും പോലെ ആകൃതി ഒത്ത ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ടും വികസിച്ച് വിരിഞ്ഞ നിതംബഭംഗിയും കനത്ത തുടകളുടെ ആകൃതിയും ഒക്കെ കാണാതെ തന്നെ മനസ്സിൽ വിഭാവനം ചെയ്ത് കിടന്നപ്പോൾ തന്നെ ആദിത്യനിൽ ഉദ്ധാരണം ഉണ്ടായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു…
തിരിഞ്ഞ് അത് കണ്ടപ്പോൾ പൂർത്തിയും ആയി…

ആദിത്യൻ കിടന്ന കിടപ്പിൽ കൈ നീട്ടിയാലും അനീഷ്യയിൽ എത്തില്ല!
അത്ര അകലം ഉണ്ട് രണ്ട് പേരുടേയും ഇടയിൽ!

ഉറക്കത്തിൽ എന്നത് പോലെ ആദിത്യൻ രണ്ട് തിരിയലുകൾ കൊണ്ട് അനീഷ്യയുടെ തൊട്ട് അടുത്ത് എത്തി…
അൽപ്പം കഴിഞ്ഞ് അടുത്ത തിരിയലിൽ ആദിത്യന്റെ കൈ അനീഷ്യയുടെ ഇടുപ്പിലൂടെ വയറിലേയ്ക്ക് എത്തി…

ഉറക്കം നടിച്ച് കിടന്ന ആദിത്യന്റെ ശ്വാസഗതിയും നല്ല ഉറക്കത്തിൽ എന്നത് പോലെ തന്നെ…

തന്റെ മുകളിലൂടെ ആദിയുടെ കൈ വന്ന് വീണപ്പോൾ അനീഷ്യ ഒന്ന് മുഖം ഉയർത്തി തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയിട്ട് ഊറി വന്ന മന്ദഹാസത്തോടെ വീണ്ടും പഴയ പടി കിടന്നു….

അനീഷ്യ മന്ദഹാസത്തൊടെ ഓർത്തു…

പോത്തുപോലെ വളർന്നിട്ടും ചെക്കൻ ഇപ്പോഴും ആ പഴയ കുട്ടി തന്നാണ്!
ഇങ്ങനെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് ഒരു കാൽ തന്റെ മീതേയ്ക്ക് കയറ്റി വച്ച് ആയിരുന്നു ഏഴാംക്ലാസിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ വരെ ചെക്കന്റെ കിടപ്പ്!

അച്ചന് അന്ന് കോഴിക്കോട് ആണ് ജോലി!
ഒരു മുറിയിലെ രണ്ട് കട്ടിലുകളിൽ ഒന്നിൽ തങ്ങളും അടുത്തതിൽ അമ്മയും!

ആദിയുടെ സാമീപ്യം നിദ്രാഭംഗം വരുത്തിയ അനീഷ്യ ഊറിവന്ന പുഞ്ചിരിയോടെ ബാല്യകാല സ്മരണകളും അയവിറക്കി അനിയന്റെ നിദ്രയ്ക്ക് ഭംഗം വരാതെ അനങ്ങാതെ കിടക്കുമ്പോൾ ആണ് ആ ഹൃദയം സ്തംഭിച്ച് പോകുന്ന തരത്തിൽ ഉള്ള നടുക്കം ഒരു വിറയൽ അനീഷ്യയുടെ കാലിന്റെ പെരുവിരലിൽ നിന്ന് നിറുകയിലേയ്ക്ക് പാഞ്ഞ് കയറിയത്..

ഉറങ്ങിക്കിടന്ന ആദിത്യന്റെ അനീഷ്യയെ ചുറ്റി കിടന്നിരുന്ന വലംകൈ ഉയർന്ന് ചേച്ചിയുടെ വലത് മാറിടത്തിൽ അമർന്നതും ചേച്ചിയുടെ ചന്തിവിടവിൽ ചുട്ട് പഴുത്ത ലോഹം പോലെ നിന്ന അവന്റെ ലിംഗം അമർന്നതും ഒരുമിച്ച് കഴിഞ്ഞു….

ആദിത്യൻ അപ്പോളും ഉറക്കം നടിച്ച് തന്നെ ആണ് കിടപ്പ്!

പെട്ടന്നുണ്ടായ ആ ഞെട്ടലിൽ എന്താണ് സംഭവിച്ചത് എന്ന് മനസ്സിലായതും കുതറി ചാടിയെണീറ്റ അനീഷ്യയിൽ നിന്നും

“എടാ……”

എന്ന ഒരു അലർച്ച ഉയർന്നതും ആദിത്യന്റെ മുഖമടച്ച് അടി വീണതും ഒരുമിച്ച് കഴിഞ്ഞു….

ചാടി എണീറ്റ ആദിത്യന്റെ മൂക്കിൽ നിന്നും ചുണ്ടിൽ നിന്നും ചോര പനിച്ച് ഇറങ്ങി..

പ്രേതത്തെ കണ്ടത് പോലെ ഭയന്ന അവിശ്വസനീയമായ മുഖത്തോടെ ഇമചിമ്മാതെ ആദിയുടെ മുഖത്തോട്ട് തന്നെ നോക്കി പിന്നോട്ട് അടി വച്ച അനീഷ്യ ഭിത്തിയിൽ തട്ടി നിന്നു…..

അവിശ്വസനീയത അണപൊട്ടിയ വിതുമ്പലായി മാറിയ ആ മുഖം ഹൃദയം ഉരുകിയുള്ള വേദനയിലേക്ക് വഴിമാറി….
കരൾ പിളരുന്ന പൊട്ടിക്കരച്ചിലോടെ.. വാടിയ ചേമ്പിൻതണ്ട് പോലെ കുഴഞ്ഞ അനീഷ്യ ഭിത്തിയിലൂടെ ഊർന്ന് കാലുംനീട്ടി താഴേയ്ക്ക് ഇരുന്നു…..
മുഖം അടച്ച് ഒന്ന് കിട്ടിയപ്പോൾ തന്നെ കമ്പിക്കഥയുടെ മായാലോകത്ത് നിന്ന് യാധാർത്ഥ്യത്തിലേക്ക് മടങ്ങി വന്ന ആദിത്യന്റെ മരവിച്ച മുഖത്ത് തന്റെ ചേച്ചിയുടെ ഹൃദയം പറിഞ്ഞുള്ള യാചനയോടെ ഉള്ള ആ നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ കാഠിന്യം ഇരച്ച് കയറി….

കട്ടിലിൽ നിന്ന് ചാടി എണീറ്റ ആദിത്യൻ കല്ലിച്ച മുഖഭാവത്തോടെ കൊടുങ്കാറ്റ്
പോലെ വാതിലിന് നേരേ ഓടി….

എന്തോ ധൈര്യത്താൽ ആവാഹിച്ച ശക്തിയോടെ എണീറ്റ് പിന്നാലെ പാഞ്ഞ് ചെന്ന അനീഷ്യ കതകിന്റെ മുകളിലെ കുറ്റി എടുത്ത് താഴത്തേത് എടുക്കുന്ന തന്നിലും ശക്തിയുള്ള ആദിത്യനെ പിന്നിൽ നിന്ന് വട്ടം പിടിച്ച് വലിച്ച് കട്ടിലിലേയ്ക്ക് കറക്കി മറിച്ചു…!

അനീഷ്യ ഓടിച്ചെന്ന് കതകിൽ ചാരി നിന്ന് കിതച്ച് കൊണ്ട് കൈ പിന്നിലേയ്ക്ക് ഉയർത്തി കതകിന്റെ കുറ്റി ഇട്ടു…

ആദിത്യൻ എണീറ്റ് പാഞ്ഞ് വന്നു…

“മാറ്…”

പേടിപ്പെടുത്തുന്ന ക്രുദ്ധ്രമായ മുഖഭാവത്തൊടെ അവൻ അമറി….

“പൊക്കോ… അതെന്നെ കൊന്നിട്ട്”

അതേ വീറോടെ അനീഷ്യയും പറഞ്ഞു!

“ഭൂമിക്ക് മുകളിൽ നിൽക്കാൻ യോഗ്യതയില്ലാത്തവനൊന്നും ഇവിടെ വേണ്ട!”

അതേ ശബ്ദത്തിൽ ആദിത്യൻ മുരണ്ടു!

മുന്നോട്ടാഞ്ഞ് ആങ്ങളെയെ വരിഞ്ഞ് മുറുക്കി ആ മുഖമാകെ ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് മൂടിയ അനീഷ്യ വിതുമ്പി…

“ന്റെ പൊന്നുമോനങ്ങനൊന്നും പറയാതെടാ..”

താഴേയ്ക്ക് ഊർന്ന ആദിത്യൻ നിലത്ത് വീണ് ചേച്ചിയുടെ പാദങ്ങളിൽ മുഖം അണച്ചു….
ആ ചുണ്ടുകൾ ചെറുതായി മന്ത്രിച്ച് കൊണ്ടേയിരുന്നു….

“മാപ്പ് …. മാപ്പ്….”

പെട്ടന്ന് കാലുകൾ പിന്നിലേയ്ക്ക് വലിച്ച അനീഷ്യ കുനിഞ്ഞ് ആദിയെ പിടിച്ച് ഉയർത്തി….
“അയ്യേ! എന്തായിത്? എന്റെ മോനെണീറ്റുവന്നു കെടന്നേ….”

കട്ടിലിലേക്ക് ഇരുന്ന അനീഷ്യ ആദിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു….

“മോനിത്തിരി നേരം ചേച്ചീടെ മടീ തലവച്ചു കെടന്നേ…”

അനീഷ്യയുടെ തുടയിൽ കവിൾ അമർത്തി കിടന്ന ആദിത്യന്റെ മുടിയിഴകളിലൂടെ വിരലോടിച്ച് ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ അനീഷ്യ പറഞ്ഞു..

“ഇതിവിടെക്കഴിഞ്ഞു ഇനിയിതേപ്പറ്റി പറച്ചിലോ ചിന്തയോ യാതൊന്നുവില്ല! ഇങ്ങനൊന്നു നമ്മടെടേ നടന്നിട്ടില്ല! ഈ മുറീ കേറുന്നേനുമുമ്പ് എങ്ങനാരുന്നോ അങ്ങനതന്നെ! കേട്ടല്ലോ?”

“പോര… എനിക്കു പറയണം! എനിക്കെല്ലാമ്പറയണം!”

നേരേ കിടന്ന ആദിത്യൻ ചേച്ചിയുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കി വാശിയോടെ പറഞ്ഞു…

അനീഷ്യ പൂനിലാവ് തെളിയുംപോലെ ചിരിച്ചു…

കഥ കിട്ടിയത് മുതൽ ഉള്ള കാര്യങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ മുന്നിൽ എന്നത് പോലെ ആദിത്യൻ തന്റെ ചേച്ചിയോട് ഏറ്റ് പറഞ്ഞു!
തുണിമാറുന്നത് കാണാൻ ശ്രമിച്ചതും മുഷിഞ്ഞ ബ്രായും ഷഡ്ഡിയും എടുത്തതും ഉൾപ്പടെ സർവ്വതും!

“ആവിശ്യമില്ലാത്തതൊക്കെ നോക്കാമ്പോയിട്ടല്ലേ സാരവില്ല ഇനിയതെല്ലാമ്മറന്ന് അപ്പനേമമ്മേം ജാതീമ്മതോമെല്ലാം കളഞ്ഞിട്ടു നിന്നെ വിശ്വസിച്ചിറങ്ങിപ്പോന്ന നിന്റെ പെണ്ണിനെപ്പറ്റി മാത്രം ചിന്തിക്ക്…”

മടിയിൽ കിടന്ന് കരഞ്ഞ് തളർന്ന് ഉറങ്ങിയ ആങ്ങളയ്ക്ക് അന്ന് ഉറങ്ങാതെ കാവൽ ഇരുന്നു അനീഷ്യ!

അവൻ വല്ല കടുംകൈയ്യും കാട്ടുമോ എന്ന് ഭയന്ന് കതക് തുറന്നിട്ട് നിന്നാണ് അന്ന് കുളിച്ചത് പോലും ആ എക്സാം എഴുതിയുമില്ല!
അവൾ നിഴൽ പോലെ അവന് ഒപ്പം ഉണ്ടായി..
ഒരാഴ്ച ആയി ആദി ഏകദേശം നോർമ്മൽ ആയി എന്ന ഒരു ധാരണ വന്നപ്പോൾ ആണ് ഒരു ചെയ്ഞ്ച് ആവട്ടെ എന്ന് കരുതി റൂബിയെ കൊണ്ടുവരുവാനായി ഒറ്റയ്ക്ക് വിട്ടത്…!

അനുദിനം ഈ ചേച്ചിയൊടാണല്ലോ ഈ റൂബിയോടാണല്ലോ താൻ ഇങ്ങനൊക്കെ എന്ന് ചിന്തിച്ച ആദിത്യൻ അടക്കാനാവാത്ത കുറ്റബോധത്തോടെ അന്ന് ഓടി ഒളിച്ചതാണ്…!

വണ്ടി ബ്രേക്ക് ചെയ്ത് നിന്ന കുലുക്കത്തിൽ ആണ് അഗാധമായ നിദ്രയിൽ നിന്നും ആദിത്യൻ കണ്ണ് തുറന്നത്! അവൻ ഒന്ന് നേരേ പുറത്തേയ്ക്ക് നോക്കി…

മുന്നിൽ ഒരു ആഡംബരബംഗ്ലാവ്!
ലൈറ്റുകൾ എല്ലാം തെളിഞ്ഞ് വാതിൽ തുറന്ന് കിടക്കുന്നു…
വണ്ടിയുടെ ഡിസ്പ്ലേയിൽ മണി പതിനൊന്ന്!

“ഇത്താ മലയോര കോൺഗ്രസ് നേതാവ് ജിജോ പാലായുടെ മണിമാളിക!
ഇവിടെ വരുമ്പോളെല്ലാം കഷ്ടപ്പെട്ട് പഠിച്ച നമ്മളൊക്കെ എത്ര മണ്ടന്മാർ എന്ന് ചിന്തിച്ച് പോവാറുണ്ട്!”

വറീച്ചൻ ആദിത്യനോട് ഇത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ജിജോ ചിരിച്ചു:

“തുറന്ന പൊത്തകമ്പോലെ സംശുദ്ധരാഷ്ട്രീയജീവിതം നയിക്കുന്ന എന്നെ പരിഹസിച്ചാ പാപങ്കിട്ടും അച്ചായാ!
എനിക്കഞ്ചുപൈസ വരുമാനമില്ല! ഭാര്യയ്ക്കു ജോലിയൊണ്ട്!
അവടെ വരുമാനാ ഇത്! മുഴ്വനും ലോണാ… സംശയമൊണ്ടേ പരിശോധിച്ചോ!”

കൂട്ടച്ചിരിയുടെ അകമ്പടിയോടെ അഞ്ചുപേരും വണ്ടിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി…

വാതിൽ കടന്ന് അകത്ത് കയറിയതും ഒരു പൊട്ടിക്കരച്ചിൽ ഉയർന്നു…

“കണ്ണിലെ കൃഷ്ണമണി പോലെ കാത്തിട്ടും കൈവിട്ടു പോയല്ലോ! അനീഷ്യ പാഞ്ഞ് വന്ന് ആദിത്യനെ പുണർന്നു…

“പോയമണി തിരിച്ചുകിട്ടിയില്ലേ ഇനി നീയൊന്നടങ്ങ്! ഈ തന്തേന്തള്ളേം കൂടെ അവനെയൊന്നു കാണട്ടെ അവർക്കൂടെ ഒരൽപ്പം അവകാശമൊക്കെ കൊടുക്കടീ”

അപ്പോഴാണ് സെറ്റിയിൽ നിർവ്വികാരനായി ഇരിക്കുന്ന അച്ചനേയും കണ്ണീരോടെ ഇരിക്കുന്ന അമ്മയേയും ആദിത്യൻ കണ്ടത്!

അവൻ ചേച്ചിയേയും ചേർത്ത് പിടിച്ച് അവരുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് ചെന്നു…

വികാരനിർഭരമായ രംഗങ്ങൾക്ക് ഒരൽപ്പം അയവ്
വന്നതും ജിജോ പറഞ്ഞു:

“അവനൊരൽപ്പം വിശ്രമിക്കട്ടെ എടാ മോളിലോട്ടു കേറി ആ ആദ്യങ്കാണുന്ന മുറിയാ നിനക്കായി റെഡിയാക്കിയേ..
തുണിയൊക്കെ അവിടൊണ്ട്! കുളീങ്കഴിഞ്ഞ് അൽപ്പം വിശ്രമിച്ചിട്ടൊക്കെ പതിയെ ഇങ്ങു വന്നാമതി…”

ആദിത്യൻ മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ ചേച്ചിയെ വിട്ട് മുകളിലേയ്ക്ക് കോണി കയറി….

അച്ചായന്മാർ അകത്തെ ഒരു ഇടനാഴിയിലേയ്ക്ക് അവരുടെ കാര്യത്തിന് പോയി!

ആദിത്യൻ ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു…
മുറിയിൽ കൂരിരുട്ട്… പുറത്തെ നിലാവെളിച്ചം നോക്കി ഇരു കൈകളും ജനലിൽ പിടിച്ച് ഒരു ഇരുണ്ട രൂപം മുറിയിൽ…!

പാഞ്ഞ് ചെന്ന ആദിത്യൻ ആ കറുത്ത രൂപത്തെ ഒരേങ്ങലോടെ വലിച്ചെടുത്ത് വാരിപ്പുണർന്ന് ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് മൂടി മുളംതണ്ട് ചീന്തുംപോലെ ഒരു സ്ത്രീശബ്ദം ആ രൂപത്തിൽ നിന്ന് ഉയർന്നു….

ആദിത്യന് ഏത് കൂരിരുളിൽ എത്ര വർഷം കഴിഞ്ഞാലും ഒരു സംശയവും തോന്നാതെ തിരിച്ചറിയാവുന്ന രൂപമായിരുന്നു ആ നിന്ന ആൾ…..

……….റൂബി!……

“ഈ ചൂടു ഞാനൊന്നറിഞ്ഞിട്ടിപ്പ…….”
പൂർത്തിയാക്കാനാവാതെ റൂബി പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു….

താഴെ ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ അത്താഴത്തിന് ഉള്ള വട്ടം കൂടി….

“ആ പെണ്ണിതേവരെയൊന്നുങ്കഴിച്ചിട്ടില്ല”

വിളമ്പിക്കൊണ്ട് ശ്രീക്കുട്ടി പറഞ്ഞു.

“അതിനു നിനക്കെന്താ ചേതം? അവളു കഴിച്ചോ കഴിച്ചില്ലായോ കഴിച്ചില്ലേ കഴിപ്പിക്കണോ എന്നൊക്കെ അവൻ വേണേ നോക്കിക്കോളും”

ജിജോ പറഞ്ഞിട്ട് അപ്പുറത്ത് വിളമ്പുന്ന അനീഷ്യയെ നോക്കി…

“എടീയാ പെങ്കൊച്ചീ ഒരുവർഷങ്കൊണ്ടൊഴുക്കിയ കണ്ണൂനീരിന്ന് അഞ്ചാറു മണിക്കൂറുകൊണ്ടവനൊഴുക്കി! ഞാനൊഴുക്കിച്ചു!
അവളു പപ്പേടെ കൂടെപ്പോയി കല്യാണോങ്കഴിഞ്ഞെന്നു പറഞ്ഞു!
വാട്ടർസപ്ലേടെ മെയിൻപൈപ്പു പൊട്ടിയാ ഇതേപോലെ വെള്ളഞ്ചീറ്റില്ല!”

അവർ കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് അനീഷ്യയുടെ അച്ചനും അമ്മയും ശ്രീക്കുട്ടിയും കൂടി കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് അൽപ്പം കൂടി കഴിഞ്ഞാണ് ആദിയും റൂബിയും കൂടി ഇറങ്ങി വന്നത്…! ഇനി അവരും അനീഷ്യയും കൂടിയേ കഴിക്കാൻ ഉള്ളു!
വറീച്ചൻ സെലിനെ വിളിച്ച് തങ്ങൾ എത്തി എന്ന് പറഞ്ഞു!

“എടാ ആദീ… പപ്പ ഇവളെ വിട്ടുകിട്ടണോന്നു ഹൈക്കോടതീ കേസിനു പോയീന്നു പറഞ്ഞതൊക്കെ ശരിയാ! ഒർജിനൽ കല്യാണം ബുക്കേലായതു പപ്പ അറിഞ്ഞില്ലാരുന്നു! അത്രേം ശരിയാ അത്രേ ശരിയാകാവൂ! അതാ ഞങ്ങടെ പാർട്ടിനയം! അതങ്ങനല്ലാതെ പറഞ്ഞിരുന്നേ ഞാനച്ചടക്ക നടപടി നേരിടേണ്ടി വന്നേനേ….”

അവിടെ കൂട്ടച്ചിരി മുഴങ്ങി എല്ലാവരും കിടക്കുവാനായി പിരിഞ്ഞു വറീച്ചൻ ചെന്ന് വണ്ടി എടുത്തു….
ആദിത്യൻ റൂബിയുടെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ച് കോണി കയറി…

അന്നാദ്യം ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ നിന്ന് അവളെ കൈപിടിച്ച് കൊണ്ട് പോയത് പോലെ പ്രശ്നങ്ങൾ തീർന്ന കലങ്ങി തെളിഞ്ഞ ഒരു ജീവിതത്തിലേയ്ക്ക് അവർ പടവുകൾ കയറി…….

——-ശുഭം——

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Most Liked Posts